← Chapters

အခန်း ၄၆၇

Vol. 47 Ch. 467

အခန်း ၄၆၇

Vol. 47 Ch. 467

အခန်း။ ၄၆၇

အဖွဲ့၏ စွမ်းအား တိုးတက်လာသဖြင့် လူတိုင်းမှာ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

ရွှီရန်က သူတို့နှစ်ဦးကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်ရော ဘယ်လို တိုးတက်လာလဲ"

ကျူးယွီဟန် "အရင်အတိုင်းပါပဲ အချိန် အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်းနဲ့ အချိန်အပ်တစ်ခုစီမှာ တစ်ရာခိုင်နှုန်းစီ တိုးလာပါတယ်။"

ကျားမလေး "အချိန်စွမ်းအားကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာတယ်။ အဖွဲ့လိုက် ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်အတွက် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုက သိသိသာသာ လျော့ကျသွားတယ်"

ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ထို့နောက် ကျားမလေးကို ကြည့်ကာ "ကျားမလေး မင်းက အာကာသကျောက်မျက်ကို နည်းနည်းပဲ စုပ်ယူရသေးလို့ အခုလို တိုးတက်မှု မြန်တာပါ။ နောက်ပိုင်း များများ စုပ်ယူလာရင်တော့ တိုးတက်မှုနှုန်းက အရင်လောက် မြန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောသည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် တန်ချီချီ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ မှိန်သွားပြီး သူမ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

လူတိုင်းကို မြင်သောအခါ တန်ချီချီမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရွှီရန်က "ဘယ်လိုတိုးတက်လာလဲ" ဟု မေးသည်။

တန်ချီချီမှာ ပို၍ပင် ဝမ်းသာနေသည်။

"သုံးဆင့်ပြောင်းလဲခြင်း ဒိုင်းရဲ့ ခုခံစွမ်းအားက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှုကလည်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာတယ်"

အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ယခင်ကပင် ဘုရားသခင်အဆင့် သတ္တဝါကို ခုခံနိုင်ခဲ့သော သူမသည် ယခုအခါတွင် ပို၍ပင် ခိုင်မာသွားပြီဖြစ်သည်။

တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာလည်း ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူမကို တစ်ချက်တည်းနှင့် မသတ်နိုင်ပါက ရန်သူသည် သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်လိုက်သည့် ပျက်စီးမှု၏ တစ်ဝက်နီးပါးကို ပြန်လည် ခံစားရမည်ပင်။ ဤစွမ်းရည်မှာ တကယ်ပင် ကောင်းကင်ကို တော်လှန်သည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ငြိမ်ကျသွားပြီးနောက် ရွှီရန်က နဂါးဖက်တီးလေးကို မေးသည်။

"အေရီမြို့မှာ ဘုရားသခင်အဆင့် ရတနာ တစ်ခုပဲ ရှိတာလား"

နဂါးလေးက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ကျန်တာတွေက ယွဲ့အဆင့်ရတနာတွေချည်းပါပဲ"

ယွဲ့အဆင့်ရတနာများကိုမူ သူတို့ မယူဘဲ နောင်လာမည့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် ချန်ထားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ရွှီရန်က ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်အတွက် ကျောက်တိုင်ကို နဂါးလေးအား ပေးလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ကျောက်တိုင် ကိုးတိုင် ထပ်လိုသေးတယ်"

ကျားမလေးက "နောက်မြို့တစ်မြို့ကို သွားကြစို့" ဟု တိုက်တွန်းသည်။

...

သူတို့ လမ်းလျှောက်လာရင်း ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရွှီရန်မှာ အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ကျားမလေးက "အစ်ကိုကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးသည်။

ရွှီရန်က "ဒီလို ချိုင့်ဝှမ်းမျိုးမှာပဲ အရင်ဆုံး ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းမှုဇုန်ထဲကို ဝင်ခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက ထူးခြားဆန်းပြား ဧရာမသစ်ပင်ကို တွေ့ပြီး သစ်သားနှလုံးသားကို စားသုံးခဲ့လို့ သွေးစွမ်းအင် သန်းဂဏန်းအထိ ရောက်ခဲ့တာလေ" ဟု ရှင်းပြသည်။

"ဒီထဲမှာများ ဧရာမသစ်ပင်တွေ ရှိမလား။ ရှိရင်တော့ ငါ့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်ကို ၁၀ သန်းအထိ ကျော်လွန်ပြီး ဘုရားသခင်အဆင့်ကို တကယ်ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ရွှီရန်က မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျားမလေးလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဘာစောင့်နေမှာလဲ ဝင်ကြည့်ကြစို့" ဟု ပြောသည်။

သူတို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ပုပ်အဲ့အဲ့ အနံ့တစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ ရောက်လာသည်။ မြေကြီးပေါ်တွင်လည်း မော်တော်ယာဉ် ကားလမ်းကြောင်းကဲ့သို့ အရာများ ရှိနေသည်။

"ဟုတ်တယ်"

ရွှီရန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ပေတစ်ရာကျော် မြင့်မားသော ထူးခြားဆန်းပြား ဧရာမသစ်ပင်ကြီးများကို မြင်လိုက်ရသည်။

သစ်ပင်၏ ပင်စည်မှာ လူဆယ်ယောက်စာလောက် ရှိပြီး အခေါက်အောက်တွင် သွေးနီရောင် သစ်သားနှလုံးသားများက အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

သစ်ပင်၏ အမြစ်နားတွင်မူ လှပသော မြွေများ၏ ခိုအောင်းရာ လှည့်ပတ်နေသော ပုံစံများကို မြင်ရသည်။

သို့သော် မိစ္ဆာအင်အားစုသတ္တဝါများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထိုမြွေများမှာလည်း အလောတကြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ဟန်ရှိပြီး ပုပ်စော်နံသော အနံ့သာ ကျန်ရစ်နေခဲ့တော့သည်။

အဖွဲ့ဝင်များလည်း ရှေ့တွင်ရှိသော ဧရာမသစ်ပင်တောအုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ကြသည်။

ဤသစ်ပင်များသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက သစ်ပင်များနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားသော်လည်း ရွှီရန်၏ တုံ့ပြန်ပုံအရ သူတို့အတွက် များစွာ အကျိုးရှိမည်ကို သိလိုက်ကြသည်။

သို့သော် မြေပြင်နှင့် အမြစ်များပေါ်ရှိ လမ်းကြောင်းရာများမှာ အဘယ်အရာဖြစ်မှန်း သူတို့ မသိကြပေ။

ကျားမလေးသည် နှာခေါင်းကို ပိတ်ကာ သူမကိုယ်သူမ သန့်စင်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် ထိုလမ်းကြောင်းရာများကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ဒါတွေက ဘာလမ်းကြောင်းရာတွေလဲ ကားလမ်းကြောင်းတွေလား"

ရွှီရန်က ရယ်မောလျက် "ဒါတွေက လူ့ခေါင်း မြွေကိုယ်ရှိတဲ့ ကြည်လင်သော သတ္တဝါတွေ ခိုအောင်းရင်း ထွက်ပြေးသွားတုန်းက ချန်ရစ်ခဲ့တာ။ အနံ့ဆိုးတွေကလည်း သူတို့ဆီကပဲ" ဟု ပြောသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းက ဧရာမသစ်ပင်များကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဒီသစ်သားနှလုံးသားတွေက ကျွန်မတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာလား"

"မှန်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီသစ်ပင်တွေရဲ့ အခေါက်တွေက အလွန်မာကျောတယ်။ ဖောက်ထွင်းဖို့ကတော့ အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

ရွှီရန်က ရှင်းပြသည်။

ရွှီရန်က သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားခိုင်းလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ အရာအားလုံးကို အဆင်သင့်ရယူလိုသည့် အကျင့် မပေါက်စေချင်သောကြောင့်ပင်။ ထို့အပြင် ရွှီရန်ကိုယ်တိုင်လည်း သွေးစွမ်းအင် ၁၀ သန်းကျော်ပြီး ဘုရားသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ဤသစ်ပင်များ လိုအပ်နေသည်။

ရွှီရန်ကလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ အားထုတ်မှု အပြည့်ဖြင့် ကြိုးစားကြသော်လည်း အခေါက်တစ်ခုကို ခွာရန်ပင် အတော်လေး ရုန်းကန်နေရသည်။

ရွှီရန်မှာမူ အလွန် လွယ်ကူနေသည်။

သူ၏ ဓားဖြင့် အနည်းငယ် ထိုးလိုက်ရုံဖြင့် အခေါက်များ ပွင့်ထွက်သွားပြီး သစ်သားနှလုံးသားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ပင်၊ နှစ်ပင်၊ သုံးပင်...

တစ်သောင်း၊ နှစ်သောင်း၊ သုံးသောင်း...

အချိန်တစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် အံ့ဖွယ်အဖွဲ့၏ ကြိုးစားမှုကြောင့် ဧရာမသစ်ပင်တောအုပ်၏ သုံးပုံနှစ်ပုံကို ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်သည်။

ရွှီရန်မှာ သစ်သားနှလုံးသား နှစ်ရာကို စုဆောင်းမိသွားပြီး ကျန်ငါးဦးမှာမူ သစ်ခေါက်များကို မဖောက်ထွင်းနိုင်တော့သဖြင့် မြေပြင်တွင် ထိုင်ကာ စောင့်နေကြသည်။

သူတို့၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ၃.၅ သန်းအထိ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီရန် ဓားကို ချလိုက်သည်နှင့် သူတို့ အားလုံး ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

"အစ်ကို ပြီးသွားပြီလား"

ရွှီရန်က နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း "ဟုတ်တယ်။ သစ်သားနှလုံးသား နှစ်ရာ ရသွားပြီ။ ဘုရားသခင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ လုံလောက်သွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဘုရားသခင်အဆင့်ဆိုသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်ထဲတွင် မည်သူမျှ မရောက်ဖူးသေးသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။

ရွှီရန် ရောက်ရှိသွားပါက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာတော့မည်။

"အစ်ကိုကြီး ဘာတွေ စောင့်နေတာလဲ စုပ်ယူလိုက်တော့လေ ကျွန်မတို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး"

ရွှီရန် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် သူတို့ အားလုံး နောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ရွှီရန်၏ ရှေ့တွင် စုဆောင်းထားသော သစ်သားနှလုံးသားများမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။

"သန့်စင်….."

ရွှီရန်က တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

All Chapters