အခန်း ၄၆၉

အခန်း။ ၄၆၉

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ထိုနေရာရှိ ညစ်ညမ်းမှုများအားလုံးမှာ အပြီးအပိုင် ပျက်စီးသွားသည်။ ညစ်ညမ်းမှုများ ကင်းစင်သွားသောအခါ နဂါးကြီး၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး မဟာတန်ခိုးအာဏာတို့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ယခင်က ခက်ခက်ခဲခဲ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော အရှင်သခင်များမှာ နဂါး၏ အသက်ရှူသံအရှိန်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးအန်ကာ အလွန်အမင်း ဒဏ်ရာရသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြိုတင်ဟောကိန်း ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ငြိမ်သက်နေသော အနက်ရောင် နဂါးသွေးကြောမှာ အပြောင်းအလဲကို ရိပ်မိသွားကာ ဧကရာဇ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်သို့ ရောက်လာပြီး ညစ်ညမ်းမှုများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့် အနက်ရောင် နဂါးကြီးနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားနေသည်။

"ဟွန်း"

နဂါးကြီးက နှာမှုတ်လိုက်ရုံဖြင့် အနက်ရောင် နဂါးသွေးကြောမှာ အမှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားပြီး မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျောက်တုံးထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။

သန့်ရှင်းသော မျက်လုံးအရှင်မှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဖိနှိပ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲလာတာလဲ" ဟု အော်ပြောသည်။

အနက်ရောင် နဂါးသွေးကြော ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ မိစ္ဆာအင်အားစုအတွက် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

နှင်းနယ်မြေ ဘုရင်က "ဒါ ခုနက နဂါးဟိန်းသံကြောင့်ပဲ" ဟု ပြောသည်။

နဂါးဟိန်းသံလား ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက မိစ္ဆာအင်အားစုလေ ဘယ်လိုလုပ် နဂါးဟိန်းသံ ပေါ်လာရတာလဲ။

ရုတ်တရက် သန့်ရှင်းသော မျက်လုံးက ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။

"လူသားတစ်ယောက် ဘုရားသခင်အဆင့် ရောက်သွားတာ ဖြစ်မယ်"

သူ အတည်ပြုလိုက်သည်။

"လူသားတစ်ယောက် ဘုရားသခင်အဆင့် ရောက်မှပဲ အပြာရောင်ကြယ်ရဲ့ အိပ်ပျော်နေတဲ့ နဂါးသွေးကြောတွေက ဒီလောက် ပျော်ရွှင်စွာ ဟိန်းဟောက်မှာ"

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ရွှီရန်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။

"ရွှီရန်" ဟု တစ်ပြိုင်နက် ပြောလိုက်ကြသည်။

အချိန်မီသာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင် ကောင်းမွန်မည်ဟု သူတို့ နောင်တရနေကြသော်လည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် နောင်တရဆေး မရှိပေ။

"အခုတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပေါ်လာတာကို တားဆီးလို့ မရတော့ဘူး။ ပြန်ကြပြီး စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြစို့။ ဒါက မိစ္ဆာအင်အားစုဖြစ်တဲ့အတွက် ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဖြစ်ပါစေ။ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလို့ ရနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိမှာပါ"

...

နင်းရွှမ် ဘုရားသခင်အဆင့် ရတနာကို စုပ်ယူပြီးနောက် အဖွဲ့သည် အချိန်နှင့် အာကာသ ကျောက်မျက်များ ရှိသည့် မြို့များဆီသို့ ဆက်လက် သွားရောက်ကြသည်။

အေရီမြို့ပြီးနောက် အပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြို့တစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤနေရာတွင် ကွမ်ရှင်းမှာ သူမအတွက် သင့်လျော်သော ဘုရားသခင်အဆင့် ရတနာကို ခံစားမိလိုက်သည်။

ကျားမလေးက "ကွမ်ရှင်း ဒီမြို့မှာ မင်းအတွက် သင့်တော်တဲ့ ရတနာ ရှိလို့လား" ဟု မေးသည်။ ကွမ်ရှင်းက "ဟုတ်တယ် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က လမ်းညွှန်နေတယ်" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။ တန်ချီချီနှင့် နင်းရွှမ်တို့၏ အတွေ့အကြုံကြောင့် သူတို့မှာ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

ရွှီရန်က "ကောင်းပြီ မင်းတို့ ကွမ်ရှင်းနောက် လိုက်သွားကြပါ။ ငါကတော့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်အတွက် ပစ္စည်းရှာဦးမယ်" ဟု ပြောသည်။

ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်အတွက် ပစ္စည်းရှာဖွေခြင်းမှာ အစကတည်းက စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

မြို့ပေါင်း ငါးဆယ်ကျော်တွင် ငါးခုသာ ရှာတွေ့သေးသဖြင့် အောင်မြင်မှုမှာ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသေးသည်။

ယခု နောက်ထပ်တစ်ခု ရှာတွေ့ပါက အစီအရင်ပြီးမြောက်ရန် ပိုနီးကပ်လာမည်ပင်။

အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ ကွဲသွားပြီးနောက် ကျားမလေးအဖွဲ့မှာ နွယ်ပင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မျှော်စင်ကြီးတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကောင်းကင်ထိအောင် မြင့်မားသော ထိုမျှော်စင်ကို ကြည့်ကာ ကွမ်ရှင်းက "ရတနာက အပေါ်မှာ" ဟု ပြောသည်။

ချက်ချင်းပင် ဧရာမ နွယ်ပင်ကြီးတစ်ခု အပေါ်မှ ကျဆင်းလာပြီး ကွမ်ရှင်းရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုနွယ်ပင်မှာ အမြန်ဆုံး ဖြာထွက်သွားပြီး တစ်ခုခုကို ရက်ကန်း ရက်လုပ်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်

နေသည်။

"ဒီရတနာက ဒီလို ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ကျားမလေးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီ နန်းထိုင်ခုံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကွမ်ရှင်းမှာ ထိုနေရာတွင် ထိုင်လိုက်ရသည်။

အခြားသူတို့မှာလည်း ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် စိတ်အေးလက်အေး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ကွမ်ရှင်းကို နွယ်ပင်နန်းထိုင်ခုံက အပေါ်သို့ သယ်ဆောင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"ကွမ်ရှင်း ဘုရားသခင်အဆင့် ရတနာကို စုပ်ယူပြီးရင် ဘယ်လိုစွမ်းအားတွေ တိုးလာမလဲလို့ ထင်သလဲ"

ကျားမလေးက စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။

ကျူးယွီဟန်က "တန်ချီချီနဲ့ နင်းရွှမ်တို့လိုပဲ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ခန့်မှန်းသည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ အရည်အချင်းချင်း တူညီကြသဖြင့် ရလဒ်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

"သူမရဲ့ တိုးတက်မှုက ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်ရဲ့ ပုံစံနဲ့ ဆက်စပ်နေမှာပဲ"

ကွမ်ရှင်းက ခန့်မှန်းကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျားမလေးက "ကွမ်ရှင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက သွေးစွမ်းအင် ၅ သန်းရှိတဲ့ ဘုရားသခင်အဆင့် သတ္တဝါကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါခံစားရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကွမ်ရှင်းမှာ နွယ်ပင်မျှော်စင်၏ ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ဘာအဆောက်အအုံမှ မရှိဘဲ ဘောလုံးကွင်းအရွယ်အစားရှိ ပလက်ဖောင်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။

အလယ်ဗဟိုတွင် တောက်ပနေသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။

ကွမ်ရှင်းက "ဒါ ဘုရားသခင်အဆင့် ရတနာ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ပြောရင်း အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။

သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ အစေ့တစ်စေ့ ဖြစ်နေသည်။

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် ထိုအစေ့မှာ ဆင့်ခေါ်သကဲ့သို့ ကွမ်ရှင်းဆီသို့ ပျံသန်းလာပြီး သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကွမ်ရှင်းကို ဝိုင်းရံသွားပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

...

ဤအချိန်တွင် ရွှီရန်မှာ မြို့လယ်ရှိ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင် ယဇ်ပလ္လင်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

အစီအရင်၏ အဓိကတိုင်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ့အာရုံခံမှုက မှန်တယ်၊ ဒီပစ္စည်းကို သုံးလို့ရတယ်" ဟု ပြောကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ခြောက်ခုမြောက်ပဲ နောက်ထပ် လေးခုပဲ လိုတော့တယ်"

သူသည် ကွမ်ရှင်းရှိရာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကွမ်ရှင်းအတွက် အချိန်အနည်းငယ် လိုဦးမယ်။ အဲဒီကြားထဲမှာ ကျန်တဲ့ လေးတိုင်ကို သွားရှာလိုက်ဦးမယ်"

ရွှီရန်သည် ကျားမလေးတို့ထံသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး အဆင်ပြေရဲ့လား"

ကျားမလေးက မေးသည်။

"ပြေတယ် ဒီတိုင်ကို သိမ်းထားလိုက်ဦး"

ထိုသို့ပြောကာ ကျောက်တိုင်ကို နဂါးဖက်တီးလေး၏ အာကာသအိတ်ထဲသို့ ထည့်စေသည်။ "ကွမ်ရှင်း အချိန်ယူဦးမှာမို့ ငါ ကျန်တဲ့ လေးတိုင်ကို သွားရှာလိုက်မယ်။ ငါပြန်မလာခင် ကွမ်ရှင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် မြေပုံမှာ ငါမှတ်ထားတဲ့ မြို့တွေကိုသွားပြီး ကျောက်မျက်တွေ ရှာထားကြ"

ကျားမလေးက "ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး" ဟု ပြောသည်။

ကျူးယွီဟန်က "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းမှုဇုန်ထဲမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေ မရှိတော့ဘူးလေ" ဟု ထောက်ခံသည်။

ကျားမလေးက လက်သီးကို မြှောက်လျက် "ရှိရင်တောင် ကျွန်မတို့ အင်အားနဲ့ ဒီဇုန်ထဲမှာ ဘေးမသီရန်မခ ကြောက်စရာမလိုဘဲ လမ်းလျှောက်လို့ရတယ်" ဟု ဝင့်ကြွားစွာ ပြောသည်။

ရွှီရန်မှာ သူမ၏ စကားကို သဘောတူကာ နဂါးဖက်တီးလေးနှင့်အတူ နောက်ထပ် မြို့များသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့၊ တစ်တိုင်ပြီးတစ်တိုင်...

မိနစ် ၃၀ အတွင်းမှာပင် ကျန်ရှိနေသော တိုင်လေးတိုင်ကို အောင်မြင်စွာ စုဆောင်းလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

"သခင် ပစ္စည်းတွေ အကုန်စုံပြီ။ နောက်တစ်ဆင့် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ"

နဂါးဖက်တီးလေးက မေးလိုက်သည်။