အခန်း ၄၂၂

အခန်း (၄၂၂) အဆင့်သုံး အရာရှိအဖြစ် ရာထူးတိုးခြင်း... ပြည်နယ်သုံးခုကို အုပ်စိုးခြင်း

တာ့ကျိုး ယွမ်ခန်း ဆယ့်သုံးနှစ် နွေဦးရာသီ အစ ဒုတိယလ နှစ်ဆယ့်ခြောက်ရက်။

ညီလာခံကြီး ကျင်းပချိန်။

ဤနေ့တွင် ကျန်းချဲ့သည် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းကာ ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင်အတွင်းသို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။ ချန်ချင်းဖန် အပါအဝင် အခြားသော အစစ်အမှန် ဩဇာအာဏာရှိသည့် အဆင့်သုံး အရာရှိကြီးများနှင့် တစ်တန်းတည်း ရပ်နေလေသည်။

အကယ်၍ အစစ်အမှန် ရာထူး အဆင့်အတန်းအရ တွက်ချက်မည်ဆိုပါက ကျန်းချဲ့သည် သူတို့နှင့် တစ်တန်းတည်း ရပ်နေရန် လုံးဝ အရည်အချင်း မမီသေးချေ။ သို့သော် နန်းတွင်းရှိ အဆင့်သုံး အရာရှိကြီးများမှာ အမှန်တကယ်တော့ သိပ်မများလှပေ။

အများစုမှာ ပြည်နယ်များတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြသဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ နေရာမှာ အနည်းငယ် ရှေ့သို့ တိုးလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့၏ တည်ကြည်လေးနက်နေမှုကို ချန်ချင်းဖန် အနေဖြင့် မသိရှိသဖြင့် သူ့ကို သံသယ ဝင်နေသည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်ကာ အသံလွှင့်၍ မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒီနေ့များ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား..."

ကျန်းချဲ့ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဟင်..."

ချန်ချင်းဖန် ထပ်မံ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည့်အလား အကြည့်ကို အရှေ့ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ လွှဲလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာရှိများ အားလုံး တပြိုင်နက်တည်း အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ဘေးပေါက်မှနေ၍ ခမ်းနားထည်ဝါသော နဂါးဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည့် ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် ကျီဝမ်ဟောက် သည် နဂါးပလ္လင်ထက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ မှူးမတ်များကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

"မတ်တတ်ရပ်ကြပါ..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး..."

မှူးမတ်များ အားလုံး အရိုအသေ ပြန်ပေးလိုက်ကြလေသည်။

လီချန်ကျုံးက စူးရှသောအသံဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။

"လျှောက်တင်စရာ ရှိရင် လျှောက်တင်ကြပါ... လျှောက်တင်စရာ မရှိရင် ညီလာခံ ရပ်နားပါမယ်..."

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ညီလာခံရှိ အရာရှိများ အားလုံး စတင် လျှောက်တင်ကြလေတော့သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ်... မြောက်ပိုင်း နယ်စပ်ကနေ သတင်း ရောက်လာပါတယ်... ယန်သခင်ကြီး တပ်တွေ ပြောင်းရွှေ့လိုက်တာကြောင့် နယ်စပ်မှာ ရိက္ခာ ပြတ်လပ်နေပါတယ်... တော်ဝင်နန်းတော်ကနေ ရိက္ခာတွေ ထပ်ပြီး ပို့ပေးဖို့ တောင်းဆိုထားပါတယ်..."

"ခွင့်ပြုတယ်..."

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ်... ချင်းပြည်နယ်က..."

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး လျှောက်တင်စရာ ရှိပါတယ်... အနောက်မြောက် ပြည်နယ်က..."

အရာရှိ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လျှောက်တင်ကြပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသ တစ်ခွင်ရှိ အခက်အခဲများကို တင်ပြနေကြလေသည်။ အချို့သော အင်အားစုများ ပုန်ကန်ထကြွခြင်း ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ အရာရှိများ အသတ်ခံရသည့် အမှုများနှင့် နယ်စပ်မှ အရေးပေါ် သတင်းများ ပါဝင်လေသည်။

လုံးဝ အနားမရနိုင်ဘဲ လျှောက်လွှာ ဆယ်ခုကျော် အတွင်းမှာပင် အချိန် တစ်နာရီနီးပါးခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ကတော့ အစကနေ အဆုံးအထိ တောင်လို မတ်မတ် ရပ်နေပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာမှု မရှိသော လူတစ်ယောက်အလား ပင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်က ဘေးနားရှိ ချန်ချင်းဖန်ကို အနည်းငယ် သံသယ ဝင်သွားစေပြီး တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားရသော်ငြား မည်သည့်နေရာတွင် မှားယွင်းနေမှန်း မပြောတတ်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ လျှောက်လွှာများ အားလုံး တင်ပြပြီးစီးသွားပြီးနောက် နဂါးပလ္လင်ထက်ရှိ ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကာ အောက်ဘက်ရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဦးရီးတော်... အမတ်ချန် မြို့တော်ကို ရောက်လာကတည်းက အနက်ရောင်ရုံးတော်ရဲ့ တောင်ပိုင်း နတ်ဘုရားသံတမန် နေရာ လစ်လပ်နေတာ အချိန် တော်တော်လေး ကြာနေပြီ... ပြည်သူတွေအတွက် မကောင်းဘူး... အမြန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ချသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်... ဦးရီးတော်ကော ဘယ်လို သဘောရလဲ..."

"အရှင်မင်းကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်..."

ကျီချန်တောက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ဦးရီးတော်မှာ အကြံပြုချင်တဲ့သူများ ရှိလား..."

"ကျွန်တော်မျိုး အနက်ရောင်ရုံးတော်ရဲ့ တပ်မှူးကြီး... ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကျန်းချဲ့ကို အကြံပြုပါတယ်..."

ကျီချန်တောက် က တစ်လုံးချင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဪ... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ပထမ အချက်က... ကွမ်ကျွင်းနယ်စားက တောင်ပိုင်းဒေသကနေ ဆင်းသက်လာတာမို့လို့ တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်တွေရဲ့ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း နားလည်တယ်... ဒုတိယ အချက်က... ကွမ်ကျွင်းနယ်စားက စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေ အများကြီး ရှိတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်လင်းယုန် ဓမ္မမင်းကြီး နန်ကုန်းကျိကို ချုံခို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ဂုဏ်ပြုထိုက်တဲ့ အရာရှိ တစ်ယောက်ပါ..."

"တတိယ အချက်က... ကွမ်ကျွင်းနယ်စားက အလုပ်လုပ်ရာမှာ ပြတ်သားတယ်... အသက်အရွယ် ငယ်ရွယ်သေးပေမဲ့ လုပ်ရည်ကိုင်ရည် ပြည့်ဝတယ်... ဒါကြောင့် သူက တောင်ပိုင်း နတ်ဘုရားသံတမန် နေရာအတွက် အသင့်တော်ဆုံး သူပါပဲ..."

ကျီချန်တောက်၏ ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ညီလာခံ တစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားလေတော့သည်။

'ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ဓမ္မမင်းကြီးကို ချုံခို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား...'

'အဲ့ဒါကလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က ဟုတ်လား...'

'ကျန်းချဲ့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒါကို လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ...'

ချန်ချင်းဖန် ပင်လျှင် မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် သတိဝင်လာခဲ့လေသည်။ ကျန်းချဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဤမျှလောက် တည်ငြိမ်နေသနည်း ဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားခဲ့လေပြီ။ အမှန်တကယ်တော့ ယနေ့သည် သူ၏ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုအတွက် ဆုချီးမြှင့်မည့်နေ့ ပင်ဖြစ်နေတော့သည်။

နဂါးပလ္လင်ထက်တွင် ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် သည် အချိန်ကိုက်ပင် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်လေသည်။

"ဒါ တကယ်လား..."

"အရှင်မင်းကြီး ကြည့်လိုက်ရင် သိသွားမှာပါ..."

စကားအဆုံးတွင် ကျီချန်တောက် သည် ပုံရိပ်ယောင် မှတ်တမ်းကျောက်တုံးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နန်ကုန်းကျိ ကိုယ်တိုင် ပေါက်ကွဲသေဆုံးသွားသည့် မြင်ကွင်းကို ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် အတွင်း၌ ပြသလိုက်လေရာ မှူးမတ်များ အားလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက် သွားကြလေတော့သည်။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်..."

ကျီဝမ်ဟောက် က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ချီးကျူးလိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေသည့် ပုံပေါက်နေလေသည်။

ဤမျှလောက် သိသာထင်ရှားသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် အတွင်းရှိ အတွေ့အကြုံရင့် အရာရှိများ အားလုံး အခြေအနေကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားကြလေသည်။ ဤသည်မှာ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး နှင့် ဧကရာဇ်မင်း တို့ အကြား ကြိုတင် သဘောတူညီချက် ရယူထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိလိုက်ကြလေသည်။

သူတို့အနေဖြင့် ထောက်ခံပေးရန် သက်သက်သာ ရှိတော့လေသည်။ ကန့်ကွက်ဖို့ ဆိုတာလား။

ဘယ်သူက ရဲမှာလဲ။

ဤကဲ့သို့သော အဆင့်သုံး အစစ်အမှန် ဩဇာအာဏာရှိသည့် ရာထူးများ ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် ၏ ညီလာခံမှာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ အစစ်အမှန် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို နောက်ကွယ်တွင် ကြိုတင်၍ အချောသတ် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ဘယ်မှာလဲ..."

ကျီဝမ်ဟောက် က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ သရုပ်ဆောင်ရမည့် အချိန် ရောက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းပင် ဘေးသို့ တစ်လှမ်း ထွက်ကာ ခါးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ရှိပါတယ်..."

"တောင်ပိုင်းဒေသက အခြေအနေ အရမ်း ခက်ခဲပြီး ပြည်နယ်တွေလည်း ရှုပ်ထွေးတယ်... နတ်ဘုရားသံတမန် ရာထူးက တာဝန် အရမ်း ကြီးမားတယ်... ကလေးကစားစရာ မဟုတ်ဘူး... မင်းက ငါကိုယ်တော့်အတွက် ကျူးချွဲဌာနခွဲကို သေချာ စောင့်ရှောက်ပြီး ပြည်နယ် သုံးခုကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား..."

ကျီဝမ်ဟောက် သည် နဂါးပလ္လင် အောက်ရှိ လူငယ်လေးကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြန်လည် လျှောက်တင်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး... အရှင်မင်းကြီးအတွက် အသက်ပေး ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်... တော်ဝင်နန်းတော်အတွက် တောင်ပိုင်းဒေသကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်..."

"လီချန်ကျုံး... အမိန့်တော် ရေးလိုက်..."

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကျန်းချဲ့... စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေ ကြီးမားပြီး စွမ်းရည် ထက်မြက်တဲ့အတွက်... ငါကိုယ်တော်က သူ့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်တယ်... ဒါကြောင့် သူ့ကို အဆင့်သုံး တောင်ပိုင်း နတ်ဘုရားသံတမန်အဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး... တောင်ပိုင်းဒေသက ပြည်နယ် သုံးခုကို အုပ်ချုပ်စေမယ်... ယွဲ့ပြည်နယ် မြို့တော်ဝန် ရာထူးကိုပါ ပူးတွဲ တာဝန်ပေးလိုက်တယ်..."

"တောင်ပိုင်းနယ်စားကို ကူညီပြီး တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ရမယ်... သင့်တော်တဲ့ နေ့ရက်မှာ ရာထူး စတင် ထမ်းဆောင်စေ..."

"ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်တော်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်..."

လီချန်ကျုံး မျက်လွှာချကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"အမတ်ကျန်း... တောင်ပိုင်းဒေသကို မင်းဆီ အပ်လိုက်ပြီနော်..."

"ကျွန်တော်မျိုး ကျန်းချဲ့... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

ဤသို့ဖြင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အားလုံး ပြီးဆုံးသွားလေတော့သည်။

နန်းတွင်း အရာရှိများ အားလုံးထဲမှ မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။

"မင်းကောင်လေး... ကျုပ် တကယ်ကို ထင်မထားခဲ့ဘူးကွာ..."

အနက်ရောင်ရုံးတော် အတွင်းတွင် ချန်ချင်းဖန် သည် ကျန်းချဲ့ကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။ အကယ်၍ သေသေချာချာ အကဲခတ် ကြည့်မည် ဆိုပါက သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အားကျမှု များနှင့် အနည်းငယ်သော မနာလိုမှု များကိုပါ မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ တိုးတက်မှု အမြန်နှုန်းက သူ့ကို အားမကျဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

အချိန် ဘယ်လောက်တောင် ရှိသေးလို့လဲ။ သူနဲ့ တန်းတူ အဆင့်အတန်း တစ်ခုကို ရောက်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

တောင်ပိုင်း နတ်ဘုရားသံတမန် ၏ ရာထူး အာဏာ မှာ သူနှင့် ယှဉ်လျှင် အများကြီး ကွာဟနေသေးသော်ငြား ကျော်ဖြတ်၍ မရနိုင်သော အရာတော့ လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ ရာထူး အဆင့်အတန်း အရ ဆိုလျှင် သူနှင့် အကြမ်းဖျင်း တူညီနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူကော ဘယ်လိုလဲ။

အဆင့်သုံး ရာထူး နေရာကို ရောက်ရှိလာရန် အတွက် သူသည် နှစ်ပေါင်း ရာချီ အချိန်ယူခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤ ကွာဟချက်ကို သူ ကိုယ်တိုင်သာ အနက်ရှိုင်းဆုံး နားလည် သဘောပေါက်နိုင်လေသည်။

သို့သော် အားကျမှုများ ရှိနေသော်ငြား အနည်းငယ်သော မနာလိုမှုများ ရှိနေသော်ငြား ချန်ချင်းဖန် သည် ဤအရာများကို အလွယ်တကူပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကျန်းချဲ့ သည် နတ်မင်းကြီး ၏ အလေးထားမှုကို ရရှိထားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျန်းချဲ့၏ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေမှာ သူ့ထက် အများကြီး ပိုမို မြင့်မားနိုင်မည် ဖြစ်ရာ မဖြစ်မနေ မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားရမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် သူ တောင်ပိုင်းဒေသ မှ မြို့တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း အများအားဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ အကူအညီကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ကျူးချွဲဌာနခွဲ ကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်ရန် အတွက် ညီလာခံ ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ့ကို အနက်ရောင်ရုံးတော် သို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျူးချွဲဌာနခွဲ ၏ အခြေအနေ အချို့ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပြီး မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါတွေ အကုန်လုံးက နတ်မင်းကြီးနဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျေးဇူးတွေပါ... ကျုပ်လည်း အရမ်းကို ထိတ်လန့်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ ၏ နှုတ်မှ နှိမ့်ချစွာ ပြောဆိုလိုက်သော်ငြား အခေါ်အဝေါ်များ ကတော့ အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ တစ်ဖက်လူကို နတ်ဘုရားသံတမန် ဟု မခေါ်တော့ဘဲ သူ့ကိုယ်သူလည်း ကျုပ် ဟုသာ သုံးနှုန်းလိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ သူ အာဏာရလာသဖြင့် မာနထောင်လွှားနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူနှင့် ချန်ချင်းဖန် အကြားတွင် ခင်မင်ရင်းနှီးမှု သက်သက်သာ ရှိပြီး ကြီးမားသော ကျေးဇူးတရားများ မရှိခဲ့သဖြင့် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူကို အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားနေမည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအခါ သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ရာထူးမှာ မြင့်တက်လာပြီ ဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် တန်းတူ ရည်တူ ဆက်ဆံရမည် ဖြစ်လေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ယခင်က ကဲ့သို့သာ ဆက်လက် ပြုမူနေမည် ဆိုပါက သူ၏ ရာထူး တိုးလာခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ချင်းဖန် အနေဖြင့် မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း ခံစားရလေသည်။ အကြောင်းမူကား သူ ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်သဘောထား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ သည် ရာထူး စတင် မထမ်းဆောင်ရသေးသော်ငြား သူ၏ အခေါ်အဝေါ်မှာလည်း နတ်ဘုရားသံတမန် အစား ချန်အစ်ကိုကြီး ဟု ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ အဆင့်အတန်း အပြောင်းအလဲ မှာ အလွန် ချောမွေ့ လိုက်ဖက်လှပေသည်။

ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ရင်း ချန်ချင်းဖန် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"နတ်မင်းကြီးနဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျေးဇူးတွေ ဟုတ်လား... မင်းကတော့ တုံ့ပြန်တာ တကယ် မြန်တာပဲ..."

ကျန်းချဲ့ မျက်နှာကို တည်ကြည်လေးနက်စွာ ထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကျုပ်က တောင်ပိုင်း နတ်ဘုရားသံတမန် ရာထူးကို ရလာတာ ဘယ်သူ့ရဲ့ အကူအညီကြောင့်လဲ ဆိုတာကို ကျုပ် ကောင်းကောင်း သိပါတယ်... သဘာဝကျကျပဲ နတ်မင်းကြီးရဲ့ ကူညီထောက်ပံ့မှုကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့... အခုချိန်က စပြီး နတ်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ နာခံသွားမှာပါ..."

"ရပါပြီ ရပါပြီ... နတ်မင်းကြီးလည်း ကြားရတာ မဟုတ်ဘူး... မင်း သစ္စာလာမခံပါနဲ့တော့... ပြောပါဦး... အခု ဘယ်လို ခံစားနေရလဲ... မင်းရဲ့ အခု ရာထူးက ယောက္ခမ ဖြစ်သူနဲ့တောင် တန်းတူ ဖြစ်နေပြီလေ... နှစ်ယောက်စလုံးက ပြည်နယ် မြို့တော်ဝန်တွေပဲ... တကယ်တမ်း တွက်ကြည့်ရင် မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားသံတမန် ရာထူးက မြို့တော်ဝန် တစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုပြီး ဩဇာအာဏာ ကြီးသေးတယ်... ချီကျန်းနန်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါကျရင် ဘယ်လို လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ..."

"သဘာဝကျကျပဲ ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲဗျာ... ယောက္ခမရဲ့ မြို့တော်ဝန် ရာထူးက နာမည်ခံ သက်သက်ပါ... တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ တိုက်ရိုက် လက်အောက်ခံမှ မဟုတ်တာ... ကျုပ်ရဲ့ ခံစားချက်ကို ပြောရရင်တော့... သဘာဝကျကျပဲ ဂုဏ်သရေရှိရှိနဲ့ အိမ်ပြန်ရသလိုမျိုးပေါ့..."

ကျန်းချဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်လေသည်။

ကြွယ်ဝချမ်းသာစွာဖြင့် ဇာတိမြေသို့ မပြန်ခြင်းမှာ ပိုးထည်ဝတ်ဆင်ပြီး ညဘက် လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် တူလေသည်။

ယခင်က သူသည် နာမည်မသိသော သူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းနယ် ပေလင် ချီမိသားစု ကို အားကိုး၍သာ တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်သုံးခုတွင် ခြေကုပ် ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေများ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ တောင်ပိုင်း နတ်ဘုရားသံတမန် ရာထူးကို ရရှိထားလေပြီ။

အမှန်တကယ်တော့ မြောက်ပိုင်းနယ် ပေလင် ချီမိသားစု ကသာ သူ၏ အကူအညီကို ပိုမို လိုအပ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် မာနထောင်လွှားလိုသော စိတ် မရှိသော်ငြား ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခြင်းက သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးငယ်လေးများ ရိုက်ခတ်သွားစေခဲ့လေသည်။ ယနေ့ခေတ် နတ်ဘုရားသံတမန် ကျန်းချဲ့ သည် ယခင်က ကျန်းချဲ့ မဟုတ်တော့ချေ။

"ဟားဟားဟား... ဂုဏ်သရေရှိရှိ အိမ်ပြန်တယ်... ပြောတာ အရမ်း ကောင်းတယ်... လူငယ်ဆိုတာ ဒီလိုမျိုး သွေးဆူလွယ်ရမှာပေါ့... တွန်းအားတစ်ခုမှ မရှိရင် နောင်တစ်ချိန် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တက်လှမ်းနိုင်ပါ့မလဲ... ကျုပ်ကတော့ မင်း ကျုပ်ကို ပြန်ပြီး စောင့်ရှောက်ပေးမယ့် နေ့ကို စောင့်နေဦးမှာနော်..."

"လွယ်ပါတယ်ဗျာ... လွယ်ပါတယ်..."

"ဟားဟားဟား... မင်းကတော့ တကယ်ကို နှိမ့်ချမှု မရှိတာပဲ..."

"ဘာတွေ နှိမ့်ချနေစရာ လိုလို့လဲ... ချန်အစ်ကိုကြီး အဲ့ဒီနေ့ကိုသာ စောင့်နေလိုက်ပါ..."

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ... ကျုပ် စောင့်နေပါ့မယ်... ကျုပ် စောင့်နေပါ့မယ်... ကျန်းသိုင်းသူတော်စင်ကြီးက နောင်တစ်ချိန် ကျုပ်ကို ပြန်ပြီး စောင့်ရှောက်ပေးမယ် ဆိုမှတော့... အခု ကျုပ်ဘက်ကလည်း တစ်ခုခုတော့ ပေးဆပ်ရတော့မှာပေါ့... လာ... ဒါက ဘာလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ပါဦး..."

ချန်ချင်းဖန် က ဟားဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ နောက်ပြောင်မှုကို တိုက်ရိုက် လက်ခံလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အင်္ကျီလက် အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းပေလွှာ တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်စားပွဲ အပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒါက..."

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်ဝန်းများ အရောင် တလက်လက် လင်းလက်သွားပြီး အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိသွားလေသည်။

ချန်ချင်းဖန် ကတော့ သက်ပြင်း တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျုပ်က ကျူးချွဲဌာနခွဲမှာ အာဏာယူထားတာ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ် ရှိပြီဆိုတော့ အထက်အောက် အကုန်လုံးကို ကောင်းကောင်း သိပါတယ်... လက်ရှိ ကျူးချွဲဌာနခွဲမှာ အဆင့်အသီးသီးက သိုင်းအစောင့်အရှောက် တစ်ထောင့်ရှစ်ရာကျော် ရှိတယ်... အဲ့ဒီအထဲမှာ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် သုံးပါး ရှိတယ်... တစ်ပါးက ရှန်ရှန်းအဆင့် အလယ်ပိုင်း ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ နှစ်ပါးက ရှန်ရှန်းအဆင့် အစောပိုင်းတွေပါ... မင်းအတွက် ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင်က စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်ပါး ရှိတယ်... ကျန်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံးကတော့ ရွှမ်တန်အဆင့် အောက်ကချည်းပါပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူတွေ အထဲမှာ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်က လျှို့ဝှက် သူလျှိုတွေချည်းပဲ... တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်သုံးခုရဲ့ ထိပ်တန်း အင်အားစုတွေ ကြားမှာ ဖြန့်ကြက်ထားတာ... တချို့က ရာထူးမြင့်မြင့် နေရာတွေမှာ ရောက်နေပြီ... တချို့ကတော့ ဘာမှ မသိသာ မထင်ရှားသေးဘူး... နာမည်စာရင်းတွေ အကုန်လုံး ဒီအပေါ်မှာ ပါတယ်... မင်း စိတ်ထဲမှာ သိထားဖို့ပေါ့... နောက်ပိုင်း သွားပြီး ရှာဖွေနေရတဲ့ ဒုက္ခကနေ ကင်းဝေးသွားအောင်လို့..."

"ချန်အစ်ကိုကြီးကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒီကျေးဇူးကို ကျုပ် အမြဲတမ်း မှတ်ထားပါ့မယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့ ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။

ချန်ချင်းဖန် ထုတ်ပေးလိုက်သော အရာမှာ သူ့အတွက်တော့ ယခုအချိန်တွင် အလွန် အရေးကြီးလှသော တွေ့ဆုံလက်ဆောင် တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ဤ ကျောက်စိမ်းပေလွှာ တစ်ခုတည်းကပင် ကျူးချွဲဌာနခွဲ တစ်ခုလုံး၏ အထက်အောက် အခြေအနေများကို အပြည့်အဝ ခြုံငုံမိစေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို လျှို့ဝှက် သူလျှိုများကို မဆိုထားနှင့်... ဤအရာများက အနက်ရောင်ရုံးတော်၏ အဓိက အနှစ်သာရများ ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ အတွက် အလွန် ကြီးမားသော အကူအညီ ဖြစ်စေကာ အချိန်များစွာ သက်သာစေမည် ဖြစ်လေသည်။

"မင်း မှတ်ထားရင် ရပါပြီ... ဒါဆိုရင်လည်း ကျုပ်ရဲ့ စေတနာတွေ အချည်းနှီး မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့... အော် ဒါနဲ့... ဒီလူတွေ အပြင် တကယ်တမ်းတော့ ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ လျှို့ဝှက် သူလျှိုတွေ ရှိသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ အခု လောလောဆယ်တော့ မင်းကို ပြောပြလို့ မရသေးဘူး... ကျုပ်က မပြောပြချင်လို့ မဟုတ်ဘူးနော်... ကျုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း သေသေချာချာ မသိသေးလို့ပဲ... ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတာကို မမေးနဲ့ဦး... စိတ်ထဲမှာ သိထားရင် ရပါပြီ..."

ချန်ချင်းဖန် သည် ကျန်းချဲ့၏ အရှေ့တွင် ရှိနေသော်ငြား အသံလွှင့်၍သာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

သူ၏ ဤစကားကို ကျန်းချဲ့ သဘာဝကျကျပင် နားလည်သဘောပေါက်လေသည်။ ကောင်းကင်ကြည့်ရှုခြင်း အဆောက်အအုံ ဘက်သို့ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ပင် တစ်ချက် မကြည့်ဘဲ အလွန် ပုံမှန်အတိုင်း သာ ပြုမူနေလိုက်လေသည်။

"မင်းရဲ့ စရိုက်က ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် နေတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျုပ် သိပါတယ်... နောက်ပိုင်း သေချာပေါက် မိသားစုတွေကို ရှင်းလင်းတာမျိုးတွေ လုပ်လာလိမ့်မယ်... ဒါမှမဟုတ် ပေလင် ချီမိသားစုနဲ့ ပူးပေါင်းတာမျိုးတွေပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကျုပ် မင်းကို သတိပေးချင်တာ တစ်ခုရှိတယ်... တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်သုံးခုမှာ ထိပ်တန်း အင်အားစုတွေ အများကြီး ရှိတယ်... နောက်ကွယ်မှာ သိုင်းသူတော်စင်တွေ ထိုင်နေတဲ့ အင်အားစုက လက်တစ်ဖက်စာ မကဘူး... ဘာပဲလုပ်လုပ် သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ လှုပ်ရှားပါ... တကယ်လို့ လူအင်အား မလုံလောက်ဘူး ဆိုရင် မင်းရဲ့ လက်ထဲက ကျူးချွဲ ရုံးတော်တံဆိပ်တုံးကို သုံးပြီး... ပြည်နယ် စစ်တပ်တချို့ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်သုံးလို့ ရပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ သည် ဤကျေးဇူးကို အပြည့်အဝ မှတ်သားထားစေရန် အတွက် ချန်ချင်းဖန် သည် ကျူးချွဲဌာနခွဲ နှင့် ပတ်သက်သော လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို သတိပေး ပြောဆိုခဲ့လေသည်။ ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းရှိ ထိပ်တန်း အင်အားစုများ နှင့် ပတ်သက်၍ အနက်ရောင်ရုံးတော် ၏ အကဲဖြတ် မှတ်တမ်း ကျောက်စိမ်းပေလွှာ တစ်ခုကိုပါ လက်ဆောင် အဖြစ် ထပ်မံ ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

အသေးစိတ် အချက်အလက် အားလုံး ပါဝင်မည် မဟုတ်သော်ငြား သေချာပေါက် အရေးကြီးသော လမ်းညွှန် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဥပမာ ပေလင် ချီမိသားစု ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်ချင်းဖန် ၏ ကျောက်စိမ်းပေလွှာ ထဲတွင် မြောက်ပိုင်းနယ် ပေလင် ချီမိသားစု နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ ပါဝင်နေလေသည်။ ချီမိသားစု တွင် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု ရှိပြီး ထိုအထဲတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာချီက သိုင်းသူတော်စင် အဖြစ် တက်လှမ်းသွားခဲ့သော ဘိုးဘေး တစ်ပါး ရှိနေကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုသူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုင်အောင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့သော်ငြား သေချာပေါက် သာမန် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိနိုင်လေသည်။

ထိုအရာများ အပြင် ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း လင်းကျန့်တောင် နှင့် အခြားသော ထိပ်တန်း အင်အားစု များ၏ သတင်း အချက်အလက် များလည်း ပါဝင်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာထား မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လေးနက် လာခဲ့လေသည်။

"ဒါတွေ အပြင် မင်း သေသေချာချာ မှတ်ထားရမယ့် အချက် တစ်ချက် ရှိသေးတယ်... တောင်ပိုင်း ကျူးချွဲဌာနခွဲ က တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်သုံးခု ကို အုပ်ချုပ်ရုံ သာမကဘူး ပိုင်ယွဲ့ နိုင်ငံတွေကိုပါ စောင့်ကြည့် ကာကွယ်ရမယ့် တာဝန် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်သေးတယ်... ဒီ သတင်း အချက်အလက် တွေကို မင်း ရာထူး စတင် ထမ်းဆောင်တဲ့ အချိန်ကျရင် ရတနာတိုက် ထဲမှာ သွားဖတ်ကြည့်လို့ ရတယ်... သေချာ မှတ်ထားပါ မလိုအပ်ဘဲ စစ်မတိုက်ပါနဲ့... ပိုင်ယွဲ့ နိုင်ငံတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က စုန်းနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် က သာမန် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး..."

ချန်ချင်းဖန် သည် ကျန်းချဲ့ကို ကျူးချွဲဌာနခွဲ ၏ ကိစ္စ အရပ်ရပ်ကို ရှင်းပြ သတိပေး နေစဉ် တွင် ညီလာခံ မှ သတင်းများ မှာလည်း မြို့တော် တစ်ခုလုံး သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့ သွားခဲ့လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ် သွားစေခဲ့လေသည်။

အင်အားစု အများအပြား ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ် သွားစေခဲ့လေသည်။

တောင်ပိုင်း နတ်ဘုရားသံတမန်... ယွဲ့ပြည်နယ် မြို့တော်ဝန်... အဆင့်သုံး အရာရှိကြီး...

ဤ အရာများ အားလုံး မှာ မူလ ကတည်းက သာမန် လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ ဤ ရာထူး များကို လူငယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် က ရရှိသွားမည် ဆိုပါက ပို၍ပင် သာမန် မဟုတ်တော့ချေ။ တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် တည်ထောင်စ အချိန် ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော အစဉ်အလာ မျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

ကျန်းချဲ့ သည် နန်းတွင်း အရာရှိများ အနက် နံပါတ်တစ် နေရာကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ၏ ကိုယ်တိုင် အကြံပြု ချက်က ကျန်းချဲ့ ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန် နက်ရှိုင်းသော နောက်ခံ အင်အား တစ်ခုကို ဖုံးလွှမ်း သွားစေခဲ့လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ ယခင် ကကဲ့သို့ ဆုချီးမြှင့်ရန် လျှောက်တင်ခြင်း မျိုး မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ကိုယ်တိုင် အကြံပြုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ အဓိပ္ပာယ် မှာ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ဝန်ခံ သည် ဖြစ်စေ မဝန်ခံ သည် ဖြစ်စေ လူတိုင်း ၏ အမြင် တွင်တော့ ကျန်းချဲ့ သည် ကျီချန်တောက် နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဟု သတ်မှတ် လိုက်ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည် ကသာ အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းသော အင်အား ပင်ဖြစ်သည်။

နောင် အနာဂတ် တွင် ကျန်းချဲ့ မည်မျှ အထိ တိုးတက် သွားမည်နည်း ဆိုသည်ကို လူတိုင်း အံ့အားသင့် နေကြလေသည်။

အလွဲအချော် မရှိပါက နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် အတွင်း တွင် ကျန်းချဲ့ သည် ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် ၏ အဓိက ထောက်တိုင် ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမည် မှာ သေချာလှပေသည်။ မြို့တော် ၏ အခြေအနေ များကို အဆုံးအဖြတ် ပေးနိုင်မည့် အရေးပါသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

အခုချိန်မှာ မဆွဲဆောင်ရင် ဘယ်အချိန် သွားဆွဲဆောင် တော့မှာလဲ။

ဖိတ်စာများ က နှင်းပွင့်များ အလား ကွမ်ကျွင်းနယ်စား အိမ်တော် သို့ အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိ လာကြလေသည်။

အချို့သော အင်အားစု များကတော့ အခြေအနေ မဟန်ကြောင်း ရိပ်မိ သွားကြလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ယွဲ့ပြည်နယ် မြို့တော်ဝန် အဖြစ် ရာထူး တက်သွားခြင်း က တော်ဝင်နန်းတော် အနေဖြင့် တောင်ပိုင်း နယ်စား လီချန်ကော ၏ ဩဇာအာဏာ များကို စတင် လျှော့ချ တော့မည် ဟု ဆိုလို နေခြင်းများ လား။

တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်သုံးခု လည်း အကြီးအကျယ် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာ တော့မည် လား။

ကောလာဟလ မျိုးစုံ က မြို့တော် အတွင်း တွင် အလွန် ဆူညံ ပွက်လောရိုက် နေလေသည်။

ဤ သတင်း များကို ကြားသိရသူ တိုင်း သည် ဤ ကိစ္စ ၏ အဓိက သော့ချက် များကို အချင်းချင်း ဆွေးနွေး တိုင်ပင် နေကြလေသည်။

သို့သော် ဤ မုန်တိုင်း ၏ ဗဟိုချက် တွင် ရှိနေသော ကျန်းချဲ့ ကတော့ ဤ ကိစ္စ များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက် အာရုံမစိုက် နေချေ။ ချန်ချင်းဖန် နှင့် အတူ ကျူးချွဲဌာနခွဲ ၏ အခြေအနေ များကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက် ဆွေးနွေး နေလေသည်။

သူ့ အတွက်တော့ မြို့တော် တွင် မည်မျှပင် ဆူညံ နေပါစေ ခေတ္တခဏ သာ ဖြစ်လေသည်။

သူ အမှန်တကယ် သေသေချာချာ ရင်ဆိုင် ရမည့် အရာမှာ တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်သုံးခု ဖြစ်ပြီး တောင်ပိုင်း ကျူးချွဲဌာနခွဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည် ကသာ နောင်တစ်ချိန် တွင် သူ အခြေချ နေထိုင် ကာ စွမ်းအား များ စုဆောင်း မည့် အစစ်အမှန် အခြေခံ အုတ်မြစ် ကြီး ပင်ဖြစ်လေတော့သည်။