အခန်း ၄၂၄

အခန်း (၄၂၄) နဂါးဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းခြင်း၊ မိဖုရားကြီးကို သိမ်းပိုက်ခြင်း

ကွမ်ကျွင်းနယ်စားအိမ်တော်၏ စာကြည့်ဆောင်အတွင်း၌။

ကျန်းချဲ့နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်တို့ ဘေးတွင် မတ်မတ်ရပ်နေကြလေသည်။ မြေပြင်ထက်တွင်တော့ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု လဲလျောင်းနေလေသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျီချန်ရှန်း၏ မင်းသားကတော် ရွှီချိုးယွဲ့ ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် သတိလစ်မေ့မြောနေသည့်အလား အသက်ရှူသံများ အလွန်တရာ အားနည်းနေလေသည်။

"ဒါက ခင်ဗျားပြောတဲ့ ထိန်းချုပ်မှု ဆိုတာလား"

ကျန်းချဲ့က မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

တစ်ဖက်လူက သူ့ကိုကြည့်ကာ သွားဖြီး၍ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ဘာတွေလောနေတာလဲ"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ လက်ထဲတွင် သွေးရောင် ခေါင်းလောင်းငယ်လေး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ခပ်ဖွဖွ လှုပ်ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ချလွင် ချလွင်"

မြေပြင်ထက်ရှိ ရွှီချိုးယွဲ့၏ လက်ချောင်းများ ခပ်ဖွဖွ တုန်ခါသွားပြီး ရုတ်တရက် အသက်ပြန်ဝင်လာသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျုပ်က သူမရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှာ တားမြစ်အစီအရင်တွေ ချထားရုံသာမကဘဲ သွေးကျိန်စာပါ ချန်ထားခဲ့တာ ဒီခေါင်းလောင်းလေးက သူမကို ထိန်းချုပ်မယ့် သော့ချက်ပဲ ခပ်ဖွဖွလေး လှုပ်ယမ်းလိုက်တာနဲ့ သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ အချိန်တိုအတွင်း ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"မင်းကို သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး မင်းလိုချင်တာမှန်သမျှ အကုန်ဖြည့်ဆည်းပေးလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူတွေ ရိပ်မိသွားမှာကို ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ အချိန် နှစ်နာရီအတွင်း ဒီခေါင်းလောင်းကို ထပ်မလှုပ်ဘူးဆိုရင် သူမ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"သေချာတာကတော့ သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ မင်းနဲ့ငါ့အကြောင်းတွေ လုံးဝ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မိစ္ဆာဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ရွှီချိုးယွဲ့၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ခေါင်းလောင်းလေးကို လှမ်းယူ၍ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ကို အတွေးနက်စွာဖြင့် တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်လေသည်။

လုပ်ရည်ကိုင်ရည်နှင့် နည်းလမ်းများကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကသာ အတော်ဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် သူတစ်ပါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန် လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ရှင်းပြပြီးနောက် စက္ကန့်တစ်ရာခန့် အကြာတွင် ရွှီချိုးယွဲ့ သည် မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းအောက်ခြေတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ကျန်းချဲ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခါးညွှတ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ဒီပစ္စည်းလေး ရှိနေတော့ သူမက အခုချိန်မှာ မင်းရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်လေး ဖြစ်သွားပြီ ဟဲဟဲ ဘယ်လိုလဲ ယောက္ခမနဲ့ ချွေးမ နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး လင်တစ်ယောက်တည်းကို ပြုစုရတဲ့ ခံစားချက်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်လား သူမက လုံးဝ ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ကျန်းချဲ့ကို ယောက်ျားအချင်းချင်းသာ နားလည်နိုင်သော အဓိပ္ပာယ်ပါသည့် အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်လေသည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ကတော့ လျစ်လျူရှုထားရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

"စီနီယာ လူရွေးမှားနေပြီ"

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးလိုက်လေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ စကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ် လက်တွေ့တွင်တော့ ကျန်းချဲ့၌ ထိုကဲ့သို့သော စိတ်ကူးမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

သူ့တွင် အမျိုးသမီး အမြောက်အမြား ရှိခဲ့ဖူးသော်ငြား ကိုယ်ပိုင် စံသတ်မှတ်ချက် တစ်ခုတော့ ရှိလေသည်။ မည်သူမဆို သူ၏ တုတ်တံဖြင့် ရိုက်နှက်ဆုံးမခံရရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီချေ။

အနည်းဆုံးတော့ ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်အလား ဖြစ်နေသော ရွှီချိုးယွဲ့ အတွက် သူ့အနေဖြင့် ခွန်အားစိုက်ထုတ် နေစရာ မလိုချေ။

တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ မဆိုးလှသော်ငြား မဆိုးရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

မိဖုရားကြီး ရွှီပိုင်ဟယ် ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက အများကြီး ကွာဟလွန်းလှပေသည်။ ထို့အပြင် ထိန်းချုပ်ခံထားရသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် လုံးဝ ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်နေရာ ဤအရာက မည်သည့် အောင်မြင်မှု ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်မည်နည်း။

"ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက မြို့တော်ထဲမှာ ချထားတဲ့သူတွေ ဘယ်သူတွေ ရှိလဲဆိုတာ ပြောပြစမ်း သူတို့ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့ကြလဲ"

ကျန်းချဲ့က ရွှီချိုးယွဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်လေသည်။

"ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက..."

ရွှီချိုးယွဲ့သည် ခံစားချက်များ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသည့်အလား မည်သည့် ခံစားမှုမျှ မရှိတော့ချေ။ အမူအရာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ အရာအားလုံးကို အစအဆုံး အသေးစိတ် ထုတ်ဖော် ပြောပြလေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ နားထောင်ရင်း ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်နေမိလေသည်။

ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် သူ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပို၍ အစွမ်းထက်လှပေသည်။ တော်ဝင်နန်းတော်၏ ဌာနအသီးသီးသို့ လက်တံများ ဆန့်တန်းထားရုံသာမက အနက်ရောင်ရုံးတော် အတွင်း၌ပင် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လူများ ရှိနေလေသည်။ သို့သော် ရွှီချိုးယွဲ့ သိရှိထားသည်များကတော့ အလွန်အမင်း အသေးစိတ် မကျလှပေ။

သူမသည် ဆက်သွယ်ရေး တာဝန်ခံ တစ်ယောက် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အမိန့်ကို ရရှိပြီးနောက် အဆင့်ဆင့် ဆက်လက် ညွှန်ကြားရခြင်း သာဖြစ်သည်။ လက်အောက်ငယ်သား များနှင့် အမှန်တကယ် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့ဆက်ဆံရခြင်း မရှိချေ။

သူမ ကျီချန်ရှန်း၏ ဘေးတွင် ရှိနေရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း က သူ့ကို ဧကရာဇ် ဖြစ်လာစေရန် ထောက်ပံ့ပေးပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် သူ့ကို ချုပ်ကိုင်ကာ တော်ဝင်နန်းတော်ကို ဩဇာလွှမ်းမိုးရန် ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်တွင် ကျီချန်ရှန်းသာ ဧကရာဇ်မင်း ဖြစ်လာခဲ့ပါက အမှန်တကယ်ပင် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း အနေဖြင့် အကြီးမားဆုံးသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်တို့ အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်ခဲ့လေပြီ။ အကယ်၍ ရွှီချိုးယွဲ့ကိုသာ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါက သူသည် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း အကြောင်းကို ဤမျှလောက် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခု ရွှီချိုးယွဲ့ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်သူလျှို အချို့၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် များကို သိရှိရုံသာမက နောင်တစ်ချိန်တွင် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အင်အားကို အသုံးချကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်များကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးများလည်း ရှိလာနိုင်လေသည်။

"သွားမယ် ငါနဲ့အတူ မင်းသားအိမ်တော်ကို လိုက်ခဲ့ မင်းရဲ့ လင်တော်မောင်နဲ့ သွားတွေ့ကြတာပေါ့"

"နားလည်ပါပြီ သခင်"

"ဟားဟားဟား ကျန်းညီလေး လာနိုင်တဲ့အတွက် ကျုပ်ရဲ့ အိမ်တော်လေးတော့ တကယ်ကို ကျက်သရေ မင်္ဂလာတွေနဲ့ ပြည့်စုံသွားပြီဗျာ"

မင်းသားအိမ်တော်၏ အရှေ့တွင် ကျန်းချဲ့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျီချန်ရှန်း သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် ကြိုဆိုလေသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်သော အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေလေသည်။

ကျန်းချဲ့က သူ၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံလိုက်၍ သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချဲ့သည် အခြားသူများ အားလုံး၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး သူ၏ အိမ်တော်သို့သာ သီးသန့် လာရောက်ခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးက အများကြီး ပြောပြနေစရာ လိုသေးသလော။

သတင်းများ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြို့တော် တစ်ခုလုံးသို့ သေချာပေါက် ပြန့်နှံ့သွားမည် ဖြစ်လေသည်။ သူ အိမ်ရှေ့မင်းသား နေရာကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်မှာလည်း အများကြီး ပိုမို ကြီးမားလာမည် ဖြစ်လေသည်။

ဤကိစ္စအတွက် သူသည် ကျန်းချဲ့ကို ဖိတ်ကြားရုံသာမက သူ့ကို ထောက်ခံသော အခြား အင်အားစု အချို့ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်ထားလေသည်။ သူတို့ အားလုံးမှာ မြို့တော်ရှိ အထက်တန်းလွှာ အရာရှိကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ ရှိနေသရွေ့ ဤသတင်း မပြန့်နှံ့မည်ကို လုံးဝ စိုးရိမ်စရာ မလိုချေ။

သို့သော် ကျန်းချဲ့၏ အမြင်တွင်တော့ ဤသည်မှာ အနည်းငယ် လွန်ကျူးနေသည်ဟု ထင်မြင်မိလေသည်။ သူ ဤနေရာသို့ လာရောက်သည့် သတင်းကို အမှန်တကယ် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။ အခြားသူများကို သီးသန့် ဖိတ်ကြားနေရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရောက်တော့ ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့်လည်း အများကြီး မပြောဆိုချင်တော့ဘဲ ကျီချန်ရှန်း၏ ရင်းနှီးနွေးထွေးမှုကို ပြုံးလျက် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

အခြားသော အထက်တန်းလွှာ များမှာလည်း ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူများ ဖြစ်ကြရာ အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ကျန်းချဲ့ကို မြှောက်ပင့် စကားများ ဆိုကြလေသည်။ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ သူပုန်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် သူ၏ အစွမ်းထက်မြက်မှုကို ချီးကျူးကြပြီး မည်မျှလောက် အထင်ကြီး လေးစားကြောင်းကို အပြည့်အဝ ပြသနေကြလေသည်။

ကျီချန်ရှန်း သည် ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် စိတ်မပါ လက်မပါ ဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် တိုးတိုးလေး ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ကျန်းညီလေး စိတ်မရှိပါနဲ့ဗျာ သူတို့က ကျုပ် ခင်ဗျားကို ဖိတ်ထားတယ်ဆိုတာ သိတော့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ရောက်လာကြတာဆိုတော့ ကျုပ်လည်း တားလို့ မကောင်းဘူး ဖြစ်နေလို့ပါ ခဏနေ ကျန်းညီလေး သိပ်အဆင်မပြေဘူး ဆိုရင် စာကြည့်ဆောင်ကို သွားပြီး လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်လောက် သောက်လို့ ရပါတယ် မယ်တော်ကြီးလည်း အဲ့ဒီမှာ ရှိနေပါတယ်"

ကျီချန်ရှန်း သည် ကျန်းချဲ့နှင့် မယ်တော်ကြီးတို့ အကြားရှိ အကြောင်းစုံကို မသိရှိသော်ငြား သူတို့ နှစ်ယောက် အကြားတွင် သဘောတူညီချက် တစ်ခုခု ရှိနိုင်ကြောင်းကိုတော့ သိရှိထားလေသည်။ ကျန်းချဲ့ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားမည်ကို အလွန် စိုးရိမ်သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ဤ ဆက်ဆံရေးကို အကောင်းဆုံး ထိန်းသိမ်းထားရန် ကြိုးပမ်းရလေသည်။

ကျန်းချဲ့ မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်ငြား အသေးစိတ် တွေးတောကြည့်လိုက်ချိန်တွင်တော့ အဓိပ္ပာယ် ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ပြီးခဲ့သော တစ်ကြိမ် ရွှီမိဖုရားကြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် လည်ပတ်စဉ် ကတည်းက တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ နဂါးအရှိန်အဝါ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ သူ မြို့တော်မှ မထွက်ခွာမီ အချိန်လေး အတွင်းတွင် သူ့ကို သေချာပေါက် တွေ့ဆုံချင်နေလိမ့်မည် ဖြစ်လေသည်။

မင်းသားအိမ်တော်တွင် တွေ့ဆုံခြင်းကလည်း အကြောင်းပြချက် ပေး၍ အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပေသည်။

"ဟဲဟဲ မင်းသား အများကြီး တွေးနေပါပြီ ကျုပ်က ဘာမှ အပြစ်တင်စရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး"

ကျန်းချဲ့က ကျီချန်ရှန်း၏ ပခုံးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ အသိုက်အမြုံဟောင်းဆီသို့ အကြိမ်မရေမတွက်နိုင်အောင် ဝင်ထွက်သွားလာခဲ့ဖူးပြီး ထို အသိုက်အမြုံဟောင်း အတွင်း၌ပင် နွေးထွေးသော ရေစီးကြောင်းများကို ချန်ရစ်ထားခဲ့ဖူးလေသည်။ အမှန်တကယ် တွက်ကြည့်မည် ဆိုလျှင် သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ လူကြီးသူမ တစ်ယောက်အဖြစ် သေချာပေါက် သတ်မှတ်၍ ရနိုင်ပေသည်။

ကျီချန်ရှန်း သည် ပခုံးကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို အရင်ဆုံး မှေးကျဉ်းလိုက်သော်ငြား ချက်ချင်းပင် မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိသည့်အလား ဟန်ဆောင်ကာ ကျန်းချဲ့ကို ဆွဲ၍ အိမ်တော် အတွင်းသို့ ဝင်သွားလေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ အပြုအမူက သူ့အတွက်တော့ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းလွန်းနေလေသည်။

သို့သော် ယခင်က ဖြစ်ရပ်များကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင် သူသည် လုံလောက်စွာ သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ မယ်တော်ကြီး အလွန် ခက်ခဲပင်ပန်းစွာဖြင့် ရယူပေးထားသော အကူအညီ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

အသေးအမွှား ကိစ္စလေးများကြောင့် ပြဿနာ မဖြစ်ပေါ်စေလိုချေ။ ထိုအရာများ အပြင် ကျန်းချဲ့၏ ခံစားချက်ကိုလည်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်ပေးနိုင်လေသည်။

မယ်တော်ကြီး က သူတို့ နှစ်ယောက် အကြား သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရှိပြီး ကျန်းချဲ့ကို ဆွဲဆောင်စည်းရုံးရန် အလွန် ခက်ခဲစွာ ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သော်ငြား သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ ဤကိစ္စတွင် ကျန်းချဲ့ သေချာပေါက် အများကြီး နစ်နာသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ဖက်လူ ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ မိဖုရားကြီး ဖြစ်လေရာ အောက်စီးမှ နေရခြင်းက အလွန် ပုံမှန်သာ ဖြစ်လေသည်။

ညစာစားပွဲ ထက်တွင် ကျန်းချဲ့သည် ကျီချန်ရှန်း အပါအဝင် အခြားသော အထက်တန်းလွှာ အရာရှိကြီးများ နှင့် အလွန် အဆင်ပြေ ချောမွေ့စွာ စကားပြောဆို နေကြလေသည်။

ကျီချန်ရှန်း မှာ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေသဖြင့် ခွက်ကို အဆက်မပြတ် မြှောက်ကာ သောက်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း မူးယစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။ ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းညီလေး အရင်တုန်းက ကျုပ်ဘက်က လွန်ကျူးတာတွေ ရှိခဲ့ရင်လည်း များများ သည်းခံ ခွင့်လွှတ်ပေးပါဗျာ"

"မင်းသား နောက်နေပြန်ပါပြီ ကျုပ်တို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာမှ မကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ အခက်အခဲတွေမှ မရှိတာ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ ကျုပ်က မင်းသားကို တကယ်ကို အထင်ကြီး မျှော်လင့်ထားပါတယ်"

အပြန်အလှန် ဟန်ဆောင် ပြောဆိုနေမှုများက ညစာစားပွဲ ထက်ရှိ အခြားသူများကို ချက်ချင်းပင် အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်မိသွားစေပြီး ရင်ထဲတွင် အဖြေတစ်ခု ကိုယ်စီ ရရှိသွားကြလေသည်။

ဤအရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ သည် မတ်တတ်ထရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။ သူသည် ဤလူများနှင့် အတူ လေကန်ပြီး တော်ဝင်နန်းတော်၏ အရေးကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေရန် လုံးဝ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိချေ။

ဤမျှလောက် အချိန်ရနေလျှင် မိဖုရားကြီး ရွှီပိုင်ဟယ် ၏ နန်းဆောင်လေး အတွင်းသို့ သွားရောက် လည်ပတ်ရသည်က ပို၍ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"လူကြီးမင်းတို့ ဆက်ပြီး စားသောက်ကြပါဦး ကျုပ် အပြင်ခဏ ထွက်လိုက်ဦးမယ်"

ကျီချန်ရှန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ မယ်တော်ကြီး၏ ဩဇာအာဏာ ကသာ အကြီးမားဆုံး ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ ပင်လျှင် အလွန် သတိထား ဆက်ဆံနေရကြောင်းကို သူ နားလည်လိုက်လေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သေချာပေါက် သွားရောက် ဂါရဝပြုရန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျန်းညီလေး သွားပါ သွားပါ"

နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဆူညံသံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ အစေခံ တစ်ယောက်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မင်းသားအိမ်တော်၏ အနောက်ဘက်ရှိ စာကြည့်ဆောင် အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အစေခံကို ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းချဲ့ တံခါးကို ခေါက်လိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

စာကြည့်ဆောင် အတွင်းမှ အေးစက်စက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကျုပ်ပါ"

ကျန်းချဲ့ ချက်ချင်းပင် သူ၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဝင်လာခဲ့လေ"

"ကောင်းပြီ"

ကျန်းချဲ့ ချက်ချင်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

စာကြည့်စားပွဲ အရှေ့တွင် ထိုင်နေသော မိဖုရားကြီး ရွှီပိုင်ဟယ် လည်း ချက်ချင်း ခေါင်းမော့လာလေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် သေသပ်လှပသော မိတ်ကပ်များကို ခြယ်သထားပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ဝတ်စားဆင်ယင်ထားရာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကွမ်ကျွင်းနယ်စား အိမ်တော် သို့ လာရောက်ခဲ့စဉ်ကထက် နည်းနည်းလေးမျှ အားနည်းနေခြင်း မရှိချေ။

ရွှေရောင်ကြိုးများ ဖြင့် ကွပ်ထားသော ဖီးနစ် ဂါဝန်ရှည်ကို ဆင်မြန်းထားပြီး တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်းထားသော ရွှေရောင် ဖီးနစ် သရဖူကလည်း တည်ငြိမ်ခမ်းနားလှသော ဂုဏ်ကျက်သရေကို ဖော်ပြနေလေသည်။

ဆံပင်ရှည်များကို သပ်ရပ်စွာ ထုံးဖွဲ့ထားပြီး ရွှေဆံထိုးလေးမှာလည်း အရောင်တလက်လက် လင်းလက်နေလေသည်။

ပြည့်ဖြိုးလှပသော ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းလေးများက အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ကျန်းချဲ့ တစ်ချက်မျှ အကဲခတ် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် နဂါးခေါင်းလေးပင် ခပ်ဖွဖွ လှုပ်ရှားသွားရလေသည်။

"ဂျီ"

စာကြည့်ဆောင်၏ တံခါးကြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်သွားလေသည်။

ကျန်းချဲ့ သည် ရွှီမိဖုရားကြီး ၏ အနီးသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စူးစမ်းအကဲခတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရက်အနည်းငယ်လောက် မတွေ့ရတဲ့ အတောအတွင်း မိဖုရားကြီးရဲ့ အလှအပတွေက ပိုပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာပါလား"

"မင်းလည်း လူတွေကို ချီးကျူးတတ်သေးတာပဲ ငါမိဖုရားက မင်း ကြာပွတ်နဲ့ပဲ ရိုက်တတ်တယ်လို့ ထင်နေတာ"

ရွှီပိုင်ဟယ် က ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်ပြီး မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့ကာ ရည်ရွယ်ချက်မပါဘဲ မာနထောင်လွှားသည့် အမူအရာလေး တစ်ခုကို ပြသလိုက်လေသည်။

သို့သော် ရင်ထဲတွင်တော့ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ စကားက သူမ အချိန်ယူ ပြင်ဆင်လာခဲ့ရခြင်းကို အချည်းနှီး မဖြစ်စေခဲ့ချေ။

"မိဖုရားကြီး သာ သဘောကျမယ် ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး ထပ်ပြီး ရိုက်နှက် ဆုံးမပေးလို့ ရပါတယ်"

"ငါမိဖုရားက အောက်တန်းကျတဲ့ သူမှ မဟုတ်တာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရိုက်ခံရတာကို သဘောကျမှာလဲ ဒါမှမဟုတ် မင်း ချီမိသားစုက ညီအစ်မ နှစ်ယောက်နဲ့ မင်္ဂလာဦးညမှာလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ လုပ်ခဲ့တာလား"

ရွှီပိုင်ဟယ် မျက်ဝန်းလေးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး အနည်းငယ် သံသယ ဝင်နေသည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ခေါင်းရမ်းလိုက်လေသည်။

"သေချာပေါက် မဟုတ်ရပါဘူး"

"ဒါဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ ငါမိဖုရားကို ရိုက်နှက်ရတာလဲ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားက အရိုက်ခံချင်နေလို့လေ"

ကျန်းချဲ့ က နည်းနည်းလေးမျှ အားနာနေခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောချလိုက်လေသည်။

ရွှီပိုင်ဟယ် နှုတ်ခမ်းထောင့်လေး တွန့်ကွေးသွားပြီး ခေတ္တမျှ မည်သို့ ပြန်လည် ချေပရမည်ကို မသိအောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

"မင်း"

"ခင်ဗျား ဘာဖြစ်လဲ ဒီတစ်ခေါက် ခင်ဗျားကို မရိုက်တော့ စကားပြောတာ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်ရဲလာပြီလား"

ကျန်းချဲ့ က သူမကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်ပြီး လုံးဝ အားနာနေခြင်း မရှိဘဲ သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တိုက်ရိုက် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"မင်း ငါမိဖုရား အပေါ် နည်းနည်းလေးလောက် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံပေးလို့ မရဘူးလား"

ရွှီပိုင်ဟယ် ၏ လေသံ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားလေသည်။

မူလက သူမသည် ဦးဆောင်မှုကို အနည်းငယ် ပြန်လည် ရယူလိုသော်ငြား ရလဒ်အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ အပြုအမူက သူမကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေခဲ့လေသည်။ ၎င်းမှာ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် အပေါ် ထားရှိသည့် အပြုအမူမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ သူမကို အလိုရှိသလို ခိုင်းစားနိုင်သော အစေခံ တစ်ယောက် အဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"နောက်ပိုင်း ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မှာပေါ့ လာ ဒီမှာ ဒူးထောက်ပြီး ကျုပ် ခြေထောက်ကို နှိပ်ပေးစမ်း"

ကျန်းချဲ့ က တိုက်ရိုက်ပင် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး စကားပြောရာတွင် လုံးဝ အားနာနေခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် ရွှီပိုင်ဟယ် ကတော့ မဆန့်ကျင်ရဲချေ။ သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ စာကြည့်စားပွဲကို ပတ်၍ ကျန်းချဲ့၏ အရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့လေသည်။ ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်ကာ ကျန်းချဲ့၏ ပေါင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ စတင် နှိပ်နယ် ပေးလေတော့သည်။

သို့သော် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အနည်းငယ် စိမ်းသက်နေလေသည်။ အဆင့်မြင့် နေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် အလေ့အကျင့် မရှိကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

"မင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ ဒါက ငါမိဖုရား တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် သူများခြေထောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် နှိပ်ပေးဖူးတာပဲ"

"အဲ့ဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ"

"အဲ့ဒီတော့လေ"

ရွှီပိုင်ဟယ် က ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဤ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အကြောင်းအရာများ အပေါ် ဆက်လက် ဆွေးနွေးနေရန် စိတ်မဝင်စားတော့သဖြင့် ရုတ်တရက် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး ထွက်သွားတော့မလို့လဲ"

"ကျုပ် ထွက်သွားရင် ခင်ဗျား ဝမ်းသာနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျန်းချဲ့က ရွှီပိုင်ဟယ်၏ မေးစေ့ကို ဆွဲမကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

ရွှီပိုင်ဟယ် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ယခင်ကသာ ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့ သူမနှင့် ဝေးဝေး နေလေ သူမ ပို၍ ဝမ်းသာလေ ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကြိမ်အနည်းငယ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တရားဆွေးနွေး ပြီးနောက် တွင်တော့ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် မည်သည့်အတွက်ကြောင့်မှန်း မသိဘဲ သံယောဇဉ် အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ကျန်းချဲ့ မကြာမီ ထွက်ခွာသွားတော့မည် ဆိုသည်ကို တွေးမိတိုင်း ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဟာတာတာ ဖြစ်နေမိလေသည်။ ကျန်းချဲ့ ထွက်သွားလျှင် သူမ၏ ရင်တွင်း အခန်းငယ်လေးကို ဘယ်သူက လာပြီး ဖြည့်ဆည်း ပေးတော့မည်နည်း။

သို့သော် အလွန် ခေါင်းမာစွာဖြင့်ပင် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟွန့် ဒါဆိုလည်း မင်း ထာဝရ ပြန်မလာတာ အကောင်းဆုံးပဲ အဲ့ဒါဆို ငါမိဖုရားလည်း အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့် နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့"

"မိဖုရားကြီး တခြားသူတွေကို လိမ်လို့ ရပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ မလိမ်ပါနဲ့ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ ပြီးတော့ ဒီလောက် ခမ်းနားစွာ ပြင်ဆင်လာတာ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်ရမှာပေါ့"

ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ရွှီပိုင်ဟယ် နှင့် အချစ်ဇာတ်လမ်း ဖွဲ့နေရန် လုံးဝ စိတ်မဝင်စားချေ။

သူတို့ နှစ်ယောက် အကြားရှိ ပတ်သက် ဆက်နွှယ်မှု များမှာ အဘယ်က စတင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ နင်မင်းသားကတော် ကဲ့သို့ပင် ကျန်းချဲ့ သည် သူမကို မိမိ၏ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် အဖြစ် တစ်ခါမျှ မသတ်မှတ်ခဲ့ဖူးချေ။

အခြေအနေ ပေး၍ တိုက်ဆိုင်သွားခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ မိဖုရားကြီး ရွှီ သည်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ စကားက ရွှီပိုင်ဟယ် ၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားစေခဲ့သော်ငြား သူမ တွင်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှု ရှိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း နောက်တစ်ခေါက် မြို့တော်ကို ပြန်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် ငါမိဖုရား မင်းကို ဖြတ်လမ်းကနေ သွားခွင့်ပြုမယ်လေ ဘယ်လိုလဲ"

ရွှီပိုင်ဟယ် သည် ကျန်းချဲ့ မြို့တော် အပေါ် နည်းနည်းလေးမျှ သံယောဇဉ် မရှိဘဲ တောင်ပိုင်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်သွားမည်ကို မလိုလားချေ။ ဤအရာကို သွေးဆောင် ဖြားယောင်းမှု တစ်ခု အဖြစ် အသုံးပြုကာ ကျန်းချဲ့ကို နောင်တစ်ချိန် မြို့တော်သို့ မကြာခဏ လာရောက်စေရန် ဆွဲဆောင် လိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ခေါက်တောင် စောင့်ရဦးမှာလား တကယ်လို့ ကျုပ်က ဒီတစ်ခေါက်ပဲ သွားချင်တယ် ဆိုရင်ကော"

ကျန်းချဲ့ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရယ်ချင်သွားလေသည်။ ရွှီပိုင်ဟယ် က သူ့ကို သဘောတူညီချက် တစ်ခု လုပ်ရန် ကြိုးစားနေလေပြီ။

ရွှီပိုင်ဟယ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာလေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ မလောပါနဲ့ သေချာပေါက် မင်းကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်"

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

ရွှီပိုင်ဟယ် ကတော့ မတ်တတ် ထရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် ဝတ်ရုံတစ်ထည် သူမ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

ရွှီပိုင်ဟယ် ၏ လက်ထဲရှိ ဝတ်ရုံကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့ နေရာမှာတင် ကြက်သေသေ သွားပြီး အကြည့်များ တည်ကြည် လေးနက်သွားလေသည်။ သူ ဤမျှလောက် တည်ကြည် လေးနက် သွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ရွှီပိုင်ဟယ် ၏ လက်ထဲရှိ အရာမှာ ရွှေရောင် နဂါးဝတ်ရုံ တစ်ထည် ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းအပေါ်တွင် အလွန် အသက်ဝင်လှသော ခြေသည်းငါးချောင်းပါ ရွှေနဂါး တစ်ကောင်ကို ပန်းထိုးထားပြီး ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် ကျီဝမ်ဟောက် ပုံမှန် ဝတ်ဆင်လေ့ ရှိသော အရာနှင့် နည်းနည်းလေးမျှ ခြားနားခြင်း မရှိချေ။

"မိဖုရားကြီး ခင်ဗျား ဒါက ဘာသဘောလဲ"

ကျန်းချဲ့ နဂါးဝတ်ရုံ ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် အတွေးအချို့ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

"မင်းက ငါမိဖုရား အပေါ်မှာ ဒီလို ဆက်ဆံရဲတယ် ဆိုမှတော့ မင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဘာကိုမှ ကြောက်ရွံ့နေတာ မရှိဘူးလို့ သက်သေပြနေတာပဲ ဧကရာဇ်မင်း တောင်မှ မင်းကို လေးစား ကြောက်ရွံ့အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး ဆိုမှတော့ ဒီလို ဆိုရင်လည်း ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတာလေး လုပ်ကြည့်ကြတာပေါ့"

"ဒီ နဂါးဝတ်ရုံကို ငါမိဖုရားက နန်းတွင်း ရက်ကန်းဆောင် ကနေ ယူလာခဲ့တာ သီးသန့် ချုပ်လုပ်ထားတာမို့ မင်းနဲ့ အရမ်းကို လိုက်ဖက်မှာပါ ဘယ်လိုလဲ ဝတ်ကြည့်ချင်လား"

ရွှီပိုင်ဟယ် က ဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ပုံမှန် အချိန်သာ ဆိုလျှင် သူမ သည် ဤမျှလောက် မဆင်မခြင် ရဲတင်းမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ကျန်းချဲ့ မကြာမီ ထွက်ခွာသွားတော့မည် ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ကို နက်ရှိုင်းသော မှတ်ဉာဏ် တစ်ခု ချန်ထားရစ်နိုင်စေရန် အတွက် သူမ အနေဖြင့် တစ်ခုခုတော့ လုပ်ဆောင်သင့်သည်ဟု ထင်မြင်မိလေသည်။

နဂါးဝတ်ရုံ ကို ယူဆောင်လာခြင်းက ကျန်းချဲ့၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ ယခု ကြည့်ရသည်မှာ သူမ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ခဲ့လေပြီ။

ကျန်းချဲ့ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် မတ်တတ် ထရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်လေသည်။

"အဝတ်လဲပေးတော့လေ"

ရွှီပိုင်ဟယ် ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလွန် သေသပ်ကျနသော နဂါးဝတ်ရုံကို ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ခြုံရုံပေးလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးမကို သနားကြင်နာပေးပါနော်"

ကျန်းချဲ့ သည် ရွှီမိဖုရားကြီး ကို ရုတ်တရက် ဖက်လိုက်ပြီး စာကြည့်စားပွဲ အပေါ်သို့ ဖိချလိုက်လေတော့သည်။

"ငါကိုယ်တော် မင်းကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးမယ်”