အခန်း ၆၇

အခန်း (၆၇) - မိတ်ဆက်စာလွှာ

ရန်ရှင်းကျိုးသည် တောင်ပေါ်ခံတပ်၏ တံခါးဝတွင် မတ်တပ်ရပ်နေ၏။ တောင်အောက်ရှိ မြင်းစီးသမားက ဟွမ်ဟေးဟူဆီသို့ လေးနှင့်မြှားကို တင်၍ ပစ်ခတ်တော့မည့်မြင်ကွင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူသည် အနားရှိ ကင်းစောင့်တစ်ဦးထံမှ လှံရှည်တစ်စင်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းအားရှိသမျှကို စုစည်းကာ တောင်ပေါ်မှနေ၍ ထိုမြင်းစီးသမားဆီသို့ အင်အားကုန် လွှဲယမ်းပစ်လွှတ်လိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံက တောင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခါသွားစေပြီး တောင်ကြားလမ်းတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ "ရပ်လိုက်စမ်း... ရပ်လိုက်စမ်း..." ဟူသော အသံမှာ တောင်ကြားတစ်ခွင်ဝယ် အချိန်အတော်ကြာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့ပြီးမှသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။

မြင်းပြာကြီးကို စီးနင်းထားသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် စစ်သည်မှာ လွန်စွာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ရန်ရှင်းကျိုးဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်နေသော လှံတစ်စင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဝှစ်"

ထိုမြင်းစီးသမားသည် သူ၏မြင်းကို ဘေးဘက်သို့ ‌ရှောင်လိုက်သဖြင့် လှံကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ လှံသည် သူ၏ပခုံးကို ပွတ်တိုက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးစိုက်သွားရာ လှံသွား၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားတော့သည်။

"ဒုတ်"

ဝတ်စုံဖြူဝတ် စစ်သည်သည် လှံချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း လှံဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေပြင်းလှိုင်း၏ ဒဏ်ချက်ကြောင့် သူ၏ပခုံးမှာ အနည်းငယ်မျှ စိမ့်တက် ထုံကျဉ်သွားခဲ့ရသည်။ ဝတ်စုံဖြူဝတ် စစ်သည်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးဝံ့တော့ဘဲ တောင်ပေါ်ခံတပ်၏ တံခါးဝဆီသို့ မော့ကြည့်လျက် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။

"ဒီလိုမျိုး ဆင်းရဲတဲ့ ဓားပြဂူထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ရှိနေနိုင်ရတာလဲ..."

သူသည်အရှိန် လျော့ချလိုက်သည့်အတွက် ရှေ့မှ ပြေးလွှားနေသော ဟွမ်ဟေးဟူမှာ တောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ မှီအောင်လိုက်ရန် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝတ်စုံဖြူဝတ် စစ်သည်က မြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အနောက်မှ ဆယ်ဂဏန်းကျော်မျှသော မြင်းစီးစစ်သည်များ ကပ်လျက် ရောက်ရှိလာကြပြီး ဦးဆောင်လာသော အလယ်အလတ်အရွယ် စစ်သည်ကြီးက ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး... တစ်ခုခု ထိခိုက်သွားသေးလားဗျာ။ အမလေး... အဲဒီလှံကို ပစ်လိုက်တဲ့သူက တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ"

“ကျင်းအိုကြီး... လေနက်ခံတပ်မှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အခုလေးတင် လှံပစ်လိုက်တဲ့သူရဲ့ သိုင်းစွမ်းရည်က တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ပေါ့လျော့မှုကြောင့်ပါ သခင်လေး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းက လေနက်ခံတပ်ဟာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သွားရောက်ရန်စမိလို့ ထိုသူက ဒေါသတကြီးနဲ့ ခံတပ်ထဲကို စီးနင်းဝင်ရောက်ပြီး သိုင်းပညာရှင်အားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်လို့ သတင်းရရှိခဲ့တာ သေချာပါတယ်။ အခုကျမှ ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်က ဘယ်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာရတာလဲ မသိဘူး...ကျွန်တော်လည်း ဒီလေနက်ခံတပ်ရဲ့ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းရ ခက်လာပြီဗျ"

"ခင်ဗျားနဲ့ အဲဒီလှံပစ်တဲ့သူ ယှဉ်ရင် ဘယ်သူက ပိုပြီး အစွမ်းထက်မလဲ..."

"အဲဒါကတော့ တိုက်ခိုက်ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ပြီးမှပဲ သိနိုင်ပါလိမ့်မယ်"

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့တွေ လေနက်ခံတပ်ကို မြေလှန်ပစ်နိုင်ဖို့ သေချာပေါက် အာမခံနိုင်လား..."

"သခင်လေး... သူတို့မှာက တောင်ကုန်းရဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် အနေအထား အားသာချက် ရှိတယ်ဗျ။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာက မြင်းစီးစစ်သည် ဆယ်ယောက်ကျော်ပဲ ရှိတာမို့... တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် နည်းနည်းတော့ အန္တရာယ်များပါလိမ့်မယ်"

"ငါတို့တွေ ဒီအထိကို လိုက်လာခဲ့ကြတာတောင်... ဒီအတိုင်းပဲ ပြန်လှည့်သွားရမှာလား..."

"သခင်လေး... မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးရိုးက လူတစ်ယောက်ဟာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အမိုးအောက်မှာ မထိုင်သင့်ပါဘူးဗျာ။ ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ လေနက်ခံတပ်လေးက ဘာမှုစရာ ရှိလို့လဲ။ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ စစ်တပ်တစ်တပ် စေလွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် နေ့တစ်ဝက်အတွင်းမှာတင် သူတို့ကို အကုန် သုတ်သင်ပစ်နိုင်ပါတယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ သိုင်းပညာ အစွမ်းထက်သည်ဖြစ်စေ၊ မထက်သည်ဖြစ်စေ အကုန် သေလူတွေ ဖြစ်သွားကြမှာပါ..."

"ဒီလောက်အထိ အစွန်းရောက်အောင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ လေနက်ခံတပ်က ထုတ်လုပ်တဲ့ စက္ကူတွေဟာ တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှတယ်။ ငါ့ခမည်းတော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဒါကို အကြီးအကျယ် ချီးမွမ်းခဲ့ဖူးတယ်။ အကယ်၍ ငါတို့က သူတို့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလွန်းရင်... သူတို့က အညံ့မခံဘဲ ပျက်စီးပစ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ စက္ကူထုတ်လုပ်နည်းဆိုတာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဒါကို ရအောင် လုပ်ရမယ်"

"ခံတပ်ဆီကို သွားလိုက်... ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆက်စာလွှာကို ယူသွားပြီး မူယွန်းရှန်းက လာရောက်လည်ပတ်တာ ဖြစ်ကြောင်း၊ လေနက်ခံတပ်နဲ့ ကြီးမားတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခု ဆွေးနွေးချင်ကြောင်း ပြောလိုက်ပါ”

"ဒါ... ဒါက... ကျွန်တော်တို့က သူတို့လူကို အခုလေးတင် သတ်ဖို့ လုပ်ခဲ့တာလေဗျာ... အခုကျမှ ဖိတ်ကြားစာ သွားပို့ရမှာလား..."

"သူတို့လူက အခုထိ ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မရဘဲ လွတ်သွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေးရဲ့ အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်ဗျာ"

သူသည် မူယွန်းရှန်း၏ မိတ်ဆက်စာလွှာကို ယူဆောင်ကာ လေနက်ရွာ၏ တံခါးဝဆီသို့ မြင်းကို နှင်လိုက်တော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်ဟေးဟူသည် သံတုတ်ကြီးကို ထမ်းလျက် အမောတကောဖြင့် ရန်ရှင်းကျိုး၏ အနားသို့ ပြေးဝင်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်ထားတာ အဲဒီမြင်းစီးတဲ့ကောင်က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တယ်ဗျ ခွန်အားကတော့ ကျွန်တော့်ကို မမီပေမဲ့ သူရဲ့လှံသိုင်းက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ။ ကျွန်တော့်ကို အကြိမ်ကြိမ် ထိုးနှက်ခဲ့တယ်"

"ကြည့်ပါဦး... ကြည့်ပါဦး! ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်တွေ ခြေထောက်တွေမှာ ဒဏ်ရာတွေ အများကြီးပဲဗျ"

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး၌ သွေးများ စိမ့်ထွက်နေသော်လည်း သူက ဂရုမစိုက်ပုံရပေသည်။ သူက ရန်ရှင်းကျိုးအား ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ဆက်ပြောပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဟန်ထျန်းစိကို အာ့ဟူကုန်းဆီ ခေါ်သွားတုန်းက အာ့ဟူကုန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဟန်ထျန်းယွိနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် သံတုတ်နဲ့ သူ့ခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်တော့ သူ နေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေသွားတယ်ဗျ ပြီးတော့ လူတချို့ကိုလည်း ထပ်သတ်ခဲ့သေးတယ်။ ကျွန်တော် အာ့ဟူကုန်းမှာရှိတဲ့ နာမည်ရှိတဲ့သူမှန်သမျှကို အကုန် သုတ်သင်ပစ်ချင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ လူတစ်စုက အာ့ဟူကုန်းကို လာရောက်လည်ပတ်နေကြတာနဲ့ သွားတိုးခဲ့တယ်။ သူတို့တွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိစ္စထဲကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းတိုက်ကြလို့ ကျွန်တော် သူတို့ထဲက တချို့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရတယ်။ ထိုစဉ်မှာပဲ အဲဒီ မင်းသားချောလေးက ထွက်လာပြီး ကျွန်တော်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ။ သူ ကျွန်တော့်ကို လှံနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ထိုးနှက်လို့ ကျွန်တော်လည်း မတတ်နိုင်ဘဲ ပြေးခဲ့ရတာဗျ"

ဟွမ်ဟေးဟူ၏ မျက်နှာထက်တွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော ရိပ်ယောင်များ ပေါ်ထွက်လျက် ဆက်ပြောပြ၏။

"ဒီကောင်က ကျွန်တော့်လောက် ခွန်အားမကြီးသလို အပြေးလည်း မမြန်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ခိုင်မာတဲ့ သိုင်းပညာအစဉ်အလာအမွေ ရှိနေတဲ့ အားသာချက် ရှိတာကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့တာဗျ။ အကယ်၍ ကျွန်တော့်မှာသာ သူ့လိုမျိုး သိုင်းပညာကောင်းတွေ ရှိခဲ့ရင်... သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သေအောင် ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်တာ ကြာလှပြီ"

"မင်းက ကောင်းမွန်တဲ့ သိုင်းကျင့်စဉ်ကို လိုချင်တာလား... အဲဒါက လွယ်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားတာနဲ့... ငါ မင်းကို အလွန်ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့ သိုင်းကျင့်စဉ်ကောင်းတစ်ခု သင်ပေးမယ်"

"ဟေဟု... မင်း အဲဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ သိလား..."

"ကျွန်တော် သူတို့ကို တွေ့တွေ့ချင်းပဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာလေဗျာ။ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော် သူတို့ကို မနိုင်လို့ လွတ်အောင်ပဲ ကြိုးစားပြေးခဲ့ရတာဗျ"

ထိုအခိုက်အတန့်၌ လေနက်ခံတပ်ရှိ လူတိုင်းမှာ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။ ခံတပ်၏ ကင်းမျှော်စင်ပေါ်ရှိ ကင်းစောင့်များသည် စစ်စည်တော်များကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တီးခတ်ကြသဖြင့် ခံတပ်အတွင်း၌ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားရသည်။ ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဝမ်ဟေးမန်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်ဝယ် ခံတပ်၏ ဝင်ပေါက်ဝဆီသို့ အပြေးအလွှား ချီတက်လာကြတော့သည်။

ကျင်းအိုကြီးနှင့် သခင်လေးတို့သည် မြင်းကို စီးနင်းလျက် လေနက်ခံတပ်၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တံခါးဝ၌ စနစ်တကျ တန်းစီရပ်နေကြသော သံချပ်ဝတ်စစ်သည် အတန်းလိုက်ကြီးများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။ စစ်သည်ငယ်နှင့် စစ်သည်ကြီးများစွာသည် တံခါးဝ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အတန်းနှစ်တန်းခွဲ၍ ရပ်နေကြပြီး လက်ထဲ၌ လှံရှည်များနှင့် လှံတိုများကို ကိုင်ဆောင်ကာ သားရေချပ်ဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။ ကျင်းအိုကြီးက အံ့အားသင့်သွားပြီး မူယွန်းရှန်းအား တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေး... လေနက်ခံတပ်က လူတွေကလည်း စစ်သည်တွေကို တကယ့်ကို စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ပေးထားနိုင်တာပဲ"

သူတို့သည် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများပြားသော စစ်သည်တော်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် လူသတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်နှင့် စစ်ရေးပြအသွင်အပြင်တို့တွင် လေနက်ခံတပ်၏ စစ်သည်များမှာ များစွာ နိမ့်ကျလှပေသည်။ သို့သော်လည်း တောင်ကြားလမ်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော ဓားပြများနှင့် လူဆိုးဂိုဏ်းဝင်များမှာ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့နှင့် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းလှသဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီ မည်မျှပင် သိုင်းစွမ်းရည် မြင့်မားစေကာမူ သူတို့က အမှုမထားခဲ့ကြချေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ လေနက်ခံတပ်၏ စနစ်တကျ တန်းစီရပ်တည်နေသော စစ်သည်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မူယွန်းရှန်းနှင့် သူ၏နောက်ကွယ်မှ မြင်းစီးကိုယ်ရံတော်များမှာ ချက်ချင်းပင် လေးစားအားကျသွားကြရတော့သည်။ လေနက်ခံတပ်၏ စစ်သည်များမှာ ဟိတ်ဟန်ငါးပြားခန့်သာ ရှိသော်လည်း အခြားသော ပေါ့ပျက်ပျက် ဓားပြများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါ ဆယ်ပြားပြည့် ဟိတ်ဟန်ထည်ဝါမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်ရှင်းကျိုးက ဟွမ်ဟေးဟူကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သဖြင့် ဒဏ်ရာများကို ပတ်တီးစည်းရန် ခံတပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရန်ရှင်းကျိုး၏ ရှေ့တွင်မူ ဝမ်ဟေးမန်း တစ်ဦးတည်းသာ လှံရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အခုလေးတင် ဟေဟူကို တွေ့ခဲ့တယ်။ သူပြောတာက တောင်အောက်က လူစုဟာ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်ပြီး သူ့ကိုတောင် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး တံခါးကို ပိတ်ထားလိုက်ရမလားဗျာ။ ပြီးတော့ တောင်ပေါ်ကနေ လှိမ့်ချဖို့ သစ်တုံးတွေနဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို ပြင်ဆင်ထားရမလား။ သူတို့တွေ အတင်းအကျပ် ဝင်မလာနိုင်အောင် ဆီပူအိုးတွေကိုလည်း အဆင်သင့် ပြင်ထားရမလားဗျ"

ဤဝမ်ဟေးမန်းမှာ သိုင်းပညာစွမ်းရည် ကောင်းမွန်လှသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် အလွန်တရာ သူရဲဘောကြောင်ပေသည်။ ဆယ်ဂဏန်းကျော်မျှသော မြင်းစီးသမားများ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏နဖူးထက်တွင် ချက်ချင်းပင် ချွေးစေးများ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ချွေးစက်များမှာ စီးကြောင်းအသွင် စုစည်းသွားပြီး သူ၏နှာခေါင်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှတစ်ဆင့် စီးကျလာတော့သည်။ ရန်ရှင်းကျိုးက ရယ်မောလျက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်တော့သည်။

"မင်းရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ဦး... တကယ့်ကို သူရဲဘောကြောင်လွန်းတယ်။ တောက်... အကယ်၍ တိုက်ပွဲသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားလာရင် မင်းက သေချာပေါက် ပထမဆုံး ထွက်ပြေးမယ့်သူပဲ"

ဝမ်ဟေးမန်းက တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများကိုမူ အဝေးဆီသို့ စူးစိုက်လျက် လှံရှည်ကို ပိုမို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် တံခါးများကို ပိတ်ပစ်ရန် ရန်ရှင်းကျိုး၏ အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ပြီး မလွဲမရှောင်သာမှသာ အပြင်သို့ ထွက်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထား၏။

ထိုစဉ် ဆန့်ကျင်ဘက်မှ မြင်းစီးသမားများအုပ်စုထဲမှ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လူစုထဲမှ မြင်းစီးလျက် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး တောင်ပေါ်ခံတပ် တံခါးဝ၏ ရှေ့ ပေအနည်းငယ်အကွာတွင် မြင်းဇက်ကြိုးကို သာသာယာယာ ဆွဲထိန်းလိုက်ကာ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက ခေါင်းဆောင်ကြီး ရန် ထင်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးက ခေါင်းဆောင်ကြီးနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခု ဆွေးနွေးဖို့အတွက် ခံတပ်ထဲကို ဝင်ရောက်ချင်လို့ပါ။ ခေါင်းဆောင်ကြီးအနေနဲ့ ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုနိုင်ဖို့အတွက် ဂုဏ်ပြုပေးနိုင်မလားဗျာ..."

သူသည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ခံတပ်၏ တံခါးဝသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကာ မိတ်ဆက်စာလွှာတစ်စောင်ကို လက်လှမ်းထုတ်လျက် ပြောလိုက်၏။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး ရန်အနေနဲ့ ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ဗျာ"

"မင်းတို့က ငါ့လူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ အခုကျမှ ငါနဲ့ စီးပွားရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးချင်တယ်ပေါ့... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

သူသည် သူ၏ ဘေးရှိ စစ်သည်တစ်ဦးအား စာလွှာကို လက်ခံယူရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ လက်အိတ်တစ်စုံကို ထုတ်ယူ၍ စွပ်လိုက်ပြီးမှသာ စာလွှာကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လှစ်ကာ ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ပြင်ပရှိ မြင်းစီးကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးသည် ရန်ရှင်းကျိုးက လက်အိတ်စွပ်လျက် သူ၏သခင်လေး၏ မိတ်ဆက်စာလွှာကို ကိုင်တွယ်ကြည့်ရှုနေသည်ကို မြင်တွေ့ရလျှင် ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ဒီကောင်မစုတ်က တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်။ သခင်လေးရဲ့ စာလွှာကို ကြည့်တာတောင် လက်အိတ်စွပ်ပြီး ကြည့်တယ်ပေါ့"

"သူက ရိုင်းစိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး... အသက်ရှင်ချင်လွန်းလို့ ကြောက်နေတာပဲ ငါ့ရဲ့ စာလွှာပေါ်မှာ အဆိပ်တွေ သုတ်ထားမလားလို့ သူ စိုးရိမ်နေတာပေါ့။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်။ လောကမှာ ဒီလောက်အထိ အသက်ရှင်ချင်လွန်းလို့ ကြောက်တတ်တဲ့သူ ရှိနေသေးတာပဲ ပြီးတော့ ဒီလူက ဓားပြခေါင်းဆောင်တဲ့”

သူက ရယ်မောနေစဉ် ရန်ရှင်းကျိုးသည် မိတ်ဆက်စာလွှာကို ဖတ်ရှုပြီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားရတော့သည်။

"မူယွန်းရှန်းလား... ဟာ... နယ်ခြားစောင့်မဟာမင်းကြီးရုံးရဲ့ တတိယသခင်လေးပဲ သူက ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ..."

"တကယ့်ကိုပဲ... စက္ကူထုတ်လုပ်တဲ့လုပ်ငန်းကတော့ ငါ့ဆီကို အဆုံးမရှိတဲ့ ဒုက္ခဆိုးတွေကို တကယ်ခေါ်လာပြီပဲ"

***

ပြိုင်ဖက်ကင်းဓားသမား