အခန်း ၈၃၇

အပိုင်း (၈၃၇)

“အရှင်... သေချာတာကတော့ ဒီထျန်းရှန်း အင်ပါယာမှာ စစ်ပွဲ မဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရန်သူက အရမ်း အင်အားကြီးလွန်းလို့ သူတို့ လုံးဝ ပြန်မခုခံနိုင်ခင်မှာတင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ လူအရိုးစုတွေ အရမ်း နည်းတယ်ဆိုတာက ထျန်းရှန်း အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးက လူတွေ အားလုံး အဖမ်းခံလိုက်ရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။”

ဤကောက်ချက်သည် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ဖြစ်သော်လည်း အလွန် အံ့ဩစရာ ကောင်း၏။

‘ထျန်းရှန်းအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးက လူဦးရေ သန်းဆယ်ဂဏန်းကျော် အားလုံး အဖမ်းခံလိုက်ရတယ်။ ဘာလုပ်ဖို့လဲ။’

သေချာပေါက် ဤလူဦးရေ သန်းဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို ဖမ်းဆီးသွားသူမှာ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ ဖြစ်မည်။ သို့ပေမည့် သူတို့က အဘယ့်ကြောင့် လူအများကြီး လိုအပ်ရသနည်း။

ထို့အပြင် သူတို့က ထျန်းရှန်း အင်ပါယာ၏ ပြည်သူများကိုသာ ဖမ်းဆီးသွားခြင်း မဟုတ်လောက်ဘဲ အခြား နိုင်ငံများမှ လူများကိုလည်း ဖမ်းဆီးသွားလောက်သည်။

‘အားလုံးကို ဖမ်းပြီး ကျွန် လုပ်ခိုင်းမလို့လား။ အဲဒီလိုဆိုရင် ကျွန် သန်းရာချီ ရှိသွားပြီပေါ့။ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံက ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ကျွန်တွေ လိုအပ်လောက်အောင် ဘယ်လို ဧရာမ စီမံကိန်းကြီးကိုများ လုပ်နေတာလဲ။’

ထို့နောက် ရေယာဉ်စုသည် ဆက်လက်၍ အရှေ့ဘက်သို့ ချီတက်သွားရာ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ နယ်ပယ်နှင့် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်၏။

ရေယာဉ်စု တစ်ခုလုံး အလွန် သတိထားလာကြ၏။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ လေသင်္ဘော တပ်ဖွဲ့သည် စတုတ္ထ ကီလိုမီတာ ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာအထိ ပိုမို ဖြန့်ကြက် စောင့်ကြည့်လာသည်။

သို့ပေမည့် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြို့တွေ ပိုပိုပြီး တွေ့လာရသော်ငြား အားလုံးက အပျက်အစီးတွေချည်း ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်မှ မတွေ့ရပေ။

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ‘တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။’

ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ စိတ်ကူးအရ ယခုအချိန်တွင် တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံသည် လောကကြီး၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို အုပ်စိုးနေလောက်ပြီ ဖြစ်ပြီး နယ်မြေ အကျယ်အဝန်းမှာ စတုတ္ထ ကီလိုမီတာ သန်းဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့ပေမည့် မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်တွေ့ရသည်မှာ နေရာတိုင်းတွင် အပျက်အစီးများသာ ဖြစ်၏။

ဤလမ်းခရီး တစ်လျှောက်မှာတင် အနည်းဆုံး လူဦးရေ သန်းဆယ်ဂဏန်းကျော်၊ ဒါမှမဟုတ် သန်းရာချီ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး နိုင်ငံပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော် လုံးဝ ပျက်စီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျယ်ဝန်းလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးပေါ်တွင် အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေပြီး သင်္ဘော တစ်စင်းမှ မတွေ့ရပေ။

‘ဒီနေရာမှာ အရင်က ကုန်သွယ်ရေး သင်္ဘောတွေ အများကြီး ရှိခဲ့သလို ငါးဖမ်း သင်္ဘောတွေလည်း အများကြီး ရှိခဲ့တာလေ။’

နောက်ထပ် မိုင်ထောင်ချီ ဆက်လက် ခုတ်မောင်းသွားပြန်ရာ အရှေ့တောင်ပိုင်း နိုင်ငံများ တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤနေရာသည် တာ့ကျိုး အင်ပါယာ၏ အတောင်ဘက်ဆုံး အစွန်းပိုင်းနှင့် မိုင်ငါးထောင်ကျော်သာ ကွာဝေးတော့ပြီး မူလက ဘုရင်နိုင်ငံ ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိကာ လူဦးရေ သန်းဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိပြီး စီးမိသားစု၏ အကြီးမားဆုံး ကုန်သွယ်ဖက်များလည်း ဖြစ်၏။

သို့ပေမည့် ယခုအခါ ဆိပ်ကမ်းများ အားလုံး စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။ ဘုရင်နိုင်ငံများ အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မြို့များ အားလုံး၊ ကျေးရွာများ အားလုံး စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဤကုန်းမြေပေါ်သို့ ထပ်မံ ဆင်းသက်ကြည့်ရာ ထျန်းရှန်း ဘုရင်နိုင်ငံနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေပြီး ဤမြို့များတွင် စစ်ပွဲ အမာရွတ်များ သိပ်မရှိသလို လူအရိုးစုများလည်း သိပ်မတွေ့ရပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤနိုင်ငံများသည် အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့် ခုခံမှုမှ မပြုလုပ်နိုင်ဘဲ အားလုံး အဖမ်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

‘ဒါက နောက်ထပ် လူဦးရေ သန်းဆယ်ဂဏန်းကျော်ပဲ။’

ယွင်ကျုံးဟဲ့နှင့် ကျီးယန်တို့ အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ချင်ဝမ် တူးမြောင်း သည် အင်ပါယာ၏ အကြီးမားဆုံး စီမံကိန်း ဖြစ်သော်လည်း လူအင်အား သန်းဂဏန်း အဆင့်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံသည် လူဦးရေ သန်းရာချီ ဖမ်းဆီးသွားကြောင်း ယွင်ကျုံးဟဲ့ မြင်တွေ့နေရသည်။

ဤအရာ သတင်းဆိုး တစ်ခုလို့ ဆိုနိုင်သည်။ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံက မည်ကဲ့သို့သော စီမံကိန်းမျိုးကို လုပ်ဆောင်နေသနည်း။ တစ်ခါမှ မရှိဖူးသည့် ဧရာမ စီမံကိန်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

‘အခု ဆယ့်သုံးနှစ် ကြာသွားပြီ ဆိုတော့ ဒီအထူး စီမံကိန်းကြီးကလည်း ဆယ်နှစ်ကျော်လောက် လုပ်ဆောင်နေ လောက်ပြီ။ အခု တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံက တကယ်တမ်း ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပြီလဲ။ အခု အရှေ့ဘက်လောက ကကော ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားပြီလဲ။’

စစ်သင်္ဘောကြီးပေါ် ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “လူတိုင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင် ထားကြပါ။ အခု အရှေ့ဘက် လောကက ကျုပ်တို့ တွေးထားတာထက် ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးနေနိုင်ပါတယ်။”

“အရှင်...” ကျီးယန်က လက်မြှောက်လိုက်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ပြောပါ။”

ကျီးယန်က ပြော၏။ “တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံရဲ့ အမှောင် မိစ္ဆာဘုရင် နှစ်ပါး ဖြစ်တဲ့ နုဧကရာဇ်နဲ့ ယင်ဧကရာဇ် တို့ရဲ့ ကွာခြားချက်ကို ကျွန်မ ပြောပြချင်ပါတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က သဘောတူလိုက်သည်။ “ပြောပါ။”

ကျီးယန်က ရှင်းပြလိုက်၏။ “ကျွန်မက ပြင်ပလူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကျွန်မ မြင်တွေ့ရတဲ့ နုဧကရာဇ်နဲ့ ယင်ဧကရာဇ် ဆိုတာတွေ အားလုံးက စာလုံးတွေချည်းပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲမှာ နုဧကရာဇ် ဆိုတဲ့ လူဟာ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းကို ပိုပြီး တောင့်တနေပုံ ရသလို၊ အမည်မသိ တာဝန် တစ်ခုကို ပိုပြီး တောင့်တနေပုံ ရပါတယ်။

ပြီးတော့ ဒီတာဝန်က ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပြီး ဒါက အရမ်း ဖြူစင်တဲ့ စိတ်ခံစားမှု တစ်မျိုးပါ။ ပြီးတော့ နုဧကရာဇ်က လောက တစ်ခွင်ကို လွှမ်းမိုးဖို့၊ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အင်ပါယာ တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးလို့ ထင်ရပါတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤအချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကန့်အသတ် ရှိသော တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ သမိုင်းကြောင်းအရ နုဧကရာဇ်၏ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံသည် အလွန် အင်အားကြီးမားပြီး လောကတစ်ခွင်ကို စောစောတည်းက လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့သော်လည်း တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ နယ်မြေ ချဲ့ထွင်မှုမှာ လုံးဝ အလိုအလျောက် မဟုတ်ဘဲ အခြေအနေအရသာ ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

အကြောင်းမှာ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံတွင် အသွင်ပြောင်းသူများ ပို၍ ပို၍ များပြားလာပြီး အင်အားကြီးမားသော သိုင်းသမားများ ပို၍ ပို၍ များပြားလာသောကြောင့် မြေနေရာနှင့် ကျွန်များ အမြောက်အမြား လိုအပ်လာကာ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံက နယ်မြေ ချဲ့ထွင်မှု စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နုဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်က လောက တစ်ခွင်ကို လွှမ်းမိုးလို၍ နယ်မြေ ချဲ့ထွင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ကျီးယန်က ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ ယင်ဧကရာဇ် ကတော့ မတူပါဘူး။ သူက ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိတဲ့သူပါ။ ဖော်ပြလို့ မရနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် သူသာ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံရဲ့ အမှောင်မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာပြီဆိုရင် နုဧကရာဇ်ထက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ဖန်တီးနိုင်ပါတယ်။

အဲဒါကြောင့် ဒီတာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်က တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံထက် ပိုပြီး အင်အားကြီးမားနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ယင်ဧကရာဇ် ဆိုတဲ့ လူက ပုန်းကွယ်ရာမှာ အရမ်း ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။”

ဤအချက်ကိုတော့ ယွင်ကျုံးဟဲ့က သေချာပေါက် ပြောနိုင်၏။

“အရှင့်ရဲ့ ဖော်ပြချက်တွေအရ ယင်ဧကရာဇ် ဆိုတဲ့ လူဟာ လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို သိရှိထားပြီး အတွင်းစိတ်ထဲမှာလည်း မဟာဗျူဟာတွေ အများကြီး ချမှတ်ထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ သူက အမြဲတမ်း မျိုသိပ်ထားခဲ့ပြီး သူက ပိုင်ယင် မြို့စားကို အနိုင်ယူပြီး တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံရဲ့ အမြင့်ဆုံး ဘုရင် ဖြစ်လာမှသာ ဒီမဟာဗျူဟာတွေကို တရားဝင် စတင်ခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ ဒီမဟာဗျူဟာက ကျွန်မတို့ တွေးထားတာထက် အများကြီး၊ အများကြီး ပိုပြီး ကြီးမားနိုင်ပါတယ်။” ကျီးယန်က လေးလေးနက်နက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ “ခင်ဗျားက ပြင်ပလူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ရဲရဲတင်းတင်း စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်၊ ရဲရဲတင်းတင်း တွေးခေါ်မှုကို ချဲ့ထွင်ကြည့်ပါ။”

ကျီးယန်က ဆက်ပြောသည်။ “လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဘုရင်နိုင်ငံ ဆယ်ဂဏန်းကျော် စွန့်ပစ်ခံထားရတာ၊ မြို့တွေနဲ့ လယ်ယာမြေတွေ စွန့်ပစ်ခံထားရတာကို ကျွန်မတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါက ဒီတာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံဟာ နယ်မြေ အကျယ်အဝန်းကို သိပ်မက်မောဘူး ဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။

ဒါဆို နယ်မြေထက် ပိုအရေးကြီးတာက ဘာလဲ။ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံက ဒီကျွန် သန်းရာချီကို ဖမ်းသွားပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ။ လယ်သွားစိုက်ခိုင်းမလို့လား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဘုရင်နိုင်ငံတွေရဲ့ လယ်ယာမြေတွေက ပိုကောင်းပြီး အထွက်နှုန်း ပိုကောင်းလို့ပါ။

အဲဒါကြောင့် ယင်ဧကရာဇ်ဟာ တစ်ခါမှ မရှိဖူးတဲ့ အံ့မခန်း စီမံကိန်းကြီး တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေပြီး နုဧကရာဇ် လုပ်ချင်ခဲ့ပေမယ့် မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နေတယ်လို့ ကျွန်မ သံသယ ဖြစ်မိပါတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း ကျွန်မတို့က လူထောင်ချီ စေလွှတ်ပြီး တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံကို စူးစမ်း ထောက်လှမ်းခဲ့ပေမယ့် တစ်ယောက်မှ ပြန်မလာခဲ့ပါဘူး။”

ကျီးယန်က ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်မတို့က တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ အကြောင်း ဘာမှ မသိပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် အရှင်... ကျွန်မ အကြံပြုချင်တာက ကျွန်မတို့ ရေယာဉ်စု တစ်ခုလုံး ဒီအတိုင်း တိုက်ရိုက် မဝင်သွားသင့်ပါဘူး။ ဒီနေရာက စီးကျွန်းဆွယ်နဲ့ မိုင်ငါးထောင်ကျော်ပဲ ကွာဝေးတော့တာဆိုတော့ ကျွန်မတို့ ဒီနေရာမှာ အခြေစိုက် စခန်း တစ်ခု တည်ဆောက်လို့ ရပါတယ်။

ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ တည်ဆောက်ပြီးသား ဆိပ်ကမ်းတွေ ရှိနေတော့ ကျွန်မတို့က တိုးချဲ့ပြီး ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ရုံပါပဲ။ ဒီနေရာမှာ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ လယ်ယာမြေတွေလည်း ရှိသလို အသင့်ရှိနေတဲ့ ခံတပ်တွေလည်း ရှိပါတယ်။”

ကျင်းကျုံးယွဲ့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မက စိတ်မြန်တဲ့သူပါ။ အိမ်ပြန်ချင်စိတ် အရမ်း လောနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ တပ်မှူး ကျီးယန် ပြောတာ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်လို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်။ စစ်တပ်ကြီးက ဒီနေရာမှာ အရင် တပ်စွဲပြီး လုံလောက်အောင် ခိုင်ခံ့တဲ့ ခံတပ် ကာကွယ်ရေးလိုင်း တစ်ခု တည်ဆောက်သင့်ပါတယ်။ ပြီးတော့မှ လေသင်္ဘော တပ်ဖွဲ့ကို မြောက်ဘက် စေလွှတ်ပြီး စုံစမ်း ထောက်လှမ်းခိုင်းရမယ်။ ကိုယ့်အကြောင်း သိပြီး ရန်သူ့ အကြောင်း သိမှ တိုက်ပွဲတိုင်းကို အနိုင်ရနိုင်မှာပါ။”

ဆွေးနွေးပြီးနောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စစ်တပ်ကြီး ဤနေရာတွင် တပ်စွဲမည်။ ထို့အပြင် ဤကုန်းမြေကို ယွင်ပြည်နယ်ဟု အမည်ပေးလိုက်၏။

စစ်သည်သောင်းချီ အရင် ဆင်းသက်ကာ ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေ ရှင်းလင်းပြီး လုံခြုံကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် အင်ပါယာ၏ စစ်တပ် သိန်းချီသည် ကုန်းမြေပေါ်သို့ စတင် ဆင်းသက်လာကြပြီး အင်အားကြီးမားသော ကာကွယ်ရေးလိုင်းများကို ချက်ချင်း တည်ဆောက်ကြသည်။

အင်ဂျင်နီယာ တပ်ဖွဲ့ သောင်းချီသည် ဤစွန့်ပစ်ထားသော မြို့ကို စတင် ပြုပြင်မွမ်းမံကြပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ နန်းတော်ကို ရှင်းလင်း ပြင်ဆင်ကြ၏။

လဝက်ကျော် အကြာတွင်....

ဤပင်လယ်ရပ်ခြားရှိ ယွင်ပြည်နယ် မြို့သည် လုံးဝ အသစ်စက်စက် ဖြစ်သွားပြီး မြို့တစ်ခုလုံးကို တစ်ကြိမ် ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးစီးသွားကာ ဧရာမ ဆိပ်ကမ်း အချို့ကိုလည်း ခိုင်ခံ့အောင် တိုးချဲ့ တည်ဆောက်ပြီးစီး သွားသည်။

အင်ပါယာ ပြည်တွင်းမှ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ထောက်ပံ့မှု ရေယာဉ်စုများလည်း အဆက်မပြတ် ဆိုက်ကပ် နေကြ၏။ ထုံးစက်ရုံ၊ ဘိလပ်မြေ စက်ရုံ၊ သံတွင်း များကို ပထမဆုံး အနေဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ရီလူမျိုး အသုတ်လိုက် အသုတ်လိုက်ကို ဤကုန်းမြေပေါ်သို့ ပို့ဆောင်လာခဲ့ကြ၏။

အခြေအနေက ယွင်ကျုံးဟဲ့ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ရှုပ်ထွေးနေသောကြောင့် ဤစစ်ပွဲကြီးတွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့ အနေဖြင့် ပိုမို သတိထားရန် လိုအပ်သည်။

ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် မူလက ဘုရင်နိုင်ငံ ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိခဲ့သောကြောင့် သတ္တုတွင်း အသီးသီးသည် အသင့်ရှိနေပြီး တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်ကာ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုများကို ပြန်လည် စတင်ရုံသာ ဖြစ်၏။

နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် ယွင်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို အလွန် ခိုင်ခံ့ပြီး အင်အားကြီးမားသော ခံတပ် အခြေစိုက် စခန်း တစ်ခု အဖြစ် တည်ဆောက်ရမှာဖြစ်သည်။

ဤနေရာသည် အရှေ့ဘက်လောက ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်၏ ရှေ့တန်း အကျဆုံး အခြေစိုက် စခန်း ဖြစ်လာရပေလိမ့်မည်။