အခန်း ၈၃၈

အပိုင်း (၈၃၈)

နောက်ထပ် တစ်လ ကုန်လွန်သွားပြန်သည်။

ယွင်ပြည်နယ် မြို့တစ်ခုလုံး၏ ကာကွယ်ရေးလိုင်းများကို တည်ဆောက် ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ပြီး စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုလုံး၏ လုံခြုံရေးကို သေချာစေ၏။

စစ်သည်သိန်းချီသည်လည်း အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် လေသင်္ဘော နှစ်စင်းကို မြောက်ဘက် စီးကျွန်းဆွယ်သို့ စူးစမ်း ထောက်လှမ်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

လေသင်္ဘော နှစ်စင်းသည် မီတာ တစ်သောင်း အမြင့်သို့ တက်ရောက်ကာ တိမ်လွှာများ အတွင်းတွင် ပုန်းအောင်း၍ မြောက်ဘက်သို့ အဆက်မပြတ် ပျံသန်းသွားသည်။

မိုင်သုံးထောင် ပျံသန်းခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် စီးကျွန်းဆွယ်နှင့် မိုင်နှစ်ထောင်သာ ကွာဝေးတော့၏။

စူးစမ်း ထောက်လှမ်းရေး တပ်မှူးသည် လေသင်္ဘော၏ အမြင့်ကို လျှော့ချကာ ဤပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် စစ်သင်္ဘောများ ရှိ၊ မရှိနှင့် မည်သည့် အဆင့်ရှိ စစ်သင်္ဘောများ ဖြစ်သည်ကို ကြည့်ရှုလိုစိတ် အလွန် ပြင်းပြနေသည်။

သို့ပေမည့် သူ နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ပထမဆုံး ရည်မှန်းချက်မှာ စီးကျွန်းဆွယ်ကို စူးစမ်း ထောက်လှမ်းရန် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

နောက်ထပ် မိုင်နှစ်ထောင် ပျံသန်းသွားပြန်သည်။ မီတာ တစ်သောင်း အမြင့်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် နေရာတိုင်း၌ တိမ်ဖြူများ ရှိနေပြီး ဤနေရာတွင် ဘာမှ မမြင်ရပေ။

“အမြင့်ကို လျှော့ချဖို့ ကြိုးစားမယ်၊ အမြင့်ကို လျှော့ချမယ်...”

နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် လေသင်္ဘော တစ်စင်းက အမြင့်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လျှော့ချလိုက်ပြီး အခြား တစ်စင်းကမူ တိမ်လွှာများ အထက်တွင် ဆက်လက် ပုန်းအောင်းနေသည်။

မီတာ ရှစ်ထောင် ဆင်းသက်လာသည်။ မီတာ ငါးထောင် ဆင်းသက်လာသည်။ မီတာ သုံးထောင် ဆင်းသက်လာ၏။

လေသင်္ဘောသည် တိမ်လွှာများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတော့ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက် စူးစမ်း ထောက်လှမ်းရေး တပ်မှူးမှာ လေအေး တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

‘ဒီလောက် ကြီးတဲ့ မြို့ကြီးလား။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အချက်အလက်တွေအရ စီးကျွန်းဆွယ်ဟာ မူလက တာ့ကျိုး အင်ပါယာရဲ့ ကျိန့်ဟိုင်ဝမ် စီးပြန်းရဲ့ ပိုင်နက် ဖြစ်ပြီး မြို့အရွယ်အစားက သိပ်မကြီးဘဲ လူဦးရေ နှစ်သိန်း၊ သုံးသိန်းလောက်ပဲ ရှိတာလေ။ ပြီးတော့ တကယ့် အရှေ့တိုင်း မြို့ပုံစံမျိုးလေ။

အခုကော... မြို့တစ်ခုလုံးက ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင်လို ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ ခွေအိပ်နေတယ်။ အရမ်း မြင့်မားတဲ့ မြို့ရိုးကြီးတွေ၊ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်ရဲ့ ဘယ်မြို့ရိုးထက်မဆို ပိုမြင့်တယ်၊ ဟေးယန် အင်ပါယာရဲ့ မြို့ရိုးထက်တောင် ပိုမြင့်သေးတယ်။

မီတာ ငါးဆယ် မြင့်ပြီး၊ ဆယ့်ငါးမီတာ ကျယ်တဲ့ မြို့ရိုးကြီးက တကယ့်ကို ဘီလူးကြီးရဲ့ လက်မောင်းတွေလို မြို့တစ်ခုလုံးကို ဝိုင်းရံထားတယ်။ ပြီးတော့ မြို့တစ်ခုလုံးမှာ နေရာတိုင်းမှာ ခိုင်ခံ့တဲ့ ခံတပ်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။’

ထိုမျှမက ဤနေရာတွင် ဧရာမ ဆိပ်ကမ်းကြီး တစ်ခုလည်း ရှိပြီး အပေါ်တွင် အမျိုးအစားစုံလင်သော သင်္ဘောများ ပြည့်ကျပ်နေအောင် ရပ်နားထားကာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားမတတ် ဖြစ်နေသည်။

တပ်မှူးသည် မှန်ပြောင်းကို ကိုင်ကာ ဤခမ်းနား ကြီးကျယ်သော ဧရာမ မြို့ကြီးတွင် လွှင့်ထူထားသည့် အလံကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

“ရှန်း..”

‘မမှားဘူး။ ဒါက တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ ပဲ။’

နောက်ထပ် အလံ တစ်ခုလည်း ရှိသေးပြီး အပေါ်တွင် ရေးသားထားသည်မှာ ကျင်း ဖြစ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤအထူး ခံတပ် မြို့ကြီး၏ ပိုင်ရှင်မှာ ကျင်းမျိုးရိုး ဖြစ်သည်။

‘ဘယ် ကျင်း လဲ။ မင်းသမီး ကျင်းဝူရွှမ်း များလား။’

ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်း များ၏။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ တိုက်ရိုက် အင်အားစု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ရန်သူများကို ခုခံရန်အတွက် တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ တောင်ဘက်ဆုံး အစွန်းပိုင်းရှိ အထူး ခံတပ် တစ်ခု ဖြစ်လောက်သည်။

ဤခံတပ်၏ ခိုင်ခံ့မှုနှင့် အင်အားကြီးမားမှုသည် တပ်မှူး ထင်မှတ်ထားသည်ထက် အများကြီး၊ အများကြီး သာလွန်နေသည်။ နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် အကြိတ်အနယ် တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲ ဖြစ်လာတော့မှာဖြစ်၏။

“ကျွီ...”

ထိုအချိန်မှာပဲ ရုတ်တရက် ခံတပ် အတွင်းမှ အမည်းစက် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရုတ်တရက် ပျံတက်လာပြီး စူးရှသော အသံများ ထုတ်လွှတ်ကာ လေသင်္ဘောဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

‘ဒါ ကျီးကန်းတွေပဲ။ တကယ်ပဲ ကျီးကန်းတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ ဒီလောက် ကြီးတဲ့ ကျီးကန်း ဘယ်မှာ ရှိမှာလဲ။ အတောင်ပံ ဖြန့်လိုက်ရင် နှစ်မီတာကျော်လောက် ရှိနေပြီမလား။ ဒါက အသွင်ပြောင်းထားတဲ့ ကျီးကန်းတွေပဲ။ လေသင်္ဘောကို တွေ့သွားပြီ။ ဒီကျီးကန်းအုပ်က ပျံတက်လာပြီး ဒီလေသင်္ဘောကို တိုက်ခိုက်တော့မယ်။’

“ပျံတက်... ပျံတက်... ပျံတက်။” တပ်မှူးက အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက် ဘေးရှိ နည်းပညာရှင်က ဓာတ်ပုံများကို အစွမ်းကုန် ရိုက်ယူလိုက်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ကင်မရာကို တီထွင်ထားပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း အရွယ်အစား အနည်းငယ် ကြီးမားသည်။ နည်းပညာရှင်သည် ဤအထူး ခံတပ်၏ ဓာတ်ပုံများနှင့် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ ရေယာဉ်စု အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ရိုက်ယူရမှာဖြစ်၏။

လေသင်္ဘော အဆက်မပြတ် မြင့်တက်သွားပြီး တိမ်လွှာများ အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွား၏။ ထို့နောက် တောင်ဘက်ရှိ အခြေစိုက် စခန်းဆီသို့ လွတ်မြောက်အောင် ထွက်ပြေးသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မြေကြီးပေါ်ရှိ ခံတပ်မှ စူးရှသော အသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဧရာမ ကျီးကန်း အုပ်စုများ တစ်အုပ်ပြီး တစ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာကာ တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ ရေယာဉ်စုကလည်း ဦးချိုသံများ စတင် မြည်ဟည်းလာပြီး အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ အင်အား ကြီးမားသော တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံ ရေယာဉ်စုသည်လည်း ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာဖြင့် တောင်ဘက်သို့ ခုတ်မောင်းသွားကြသည်။

လေသင်္ဘောများသည် အဆက်မပြတ် အမြင့်သို့ ပျံတက်သွားသော်လည်း ဤအသွင်ပြောင်း ကျီးကန်းများ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ပိုမို မြန်ဆန်ပြီး လေသင်္ဘောများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သောကြောင့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အမီလိုက်လာကြ၏။

“ပစ်...”

တပ်မှူး၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ချက်ချင်းပဲ လေသင်္ဘောပေါ်ရှိ ပစ်ခတ်ပေါက်များမှ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ခတ်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ အင်ပါယာက တပ်ဆင်ထားသော ရှားပါးသည့် အလိုအလျောက် သေနတ်များ ဖြစ်ပြီး ပစ်ခတ်မှုနှုန်း အလွန် မြန်ဆန်သည်။

“ကျွီ... ကျွီ...”

ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်း ကျီးကန်း အချို့ အပစ်ခံလိုက်ရပြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော အသွင်ပြောင်း ကျီးကန်းများ ဆက်လက် မလိုက်ရဲတော့ဘဲ လေသင်္ဘော နှစ်စင်းသည် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ မီတာ တစ်သောင်းကျော် အမြင့်သို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွား၏။

ဤအမြင့်သည် ကျီးကန်းများ လုံးဝ မရောက်ရှိနိုင်သော အမြင့် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် လေသင်္ဘောများက ယွင်ပြည်နယ်သို့ အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ခွာလာကြသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဤဓာတ်ပုံများကို ကိုင်ကာ ကြည့်နေရင်း ခေါင်းများ ထုံကျင်လာ၏။

‘ဒါ... ဒါက ကျိန့်ဟိုင် မြို့စား အိမ်တော်လား။ ဒါက စီးမိသားစုရဲ့ ကျွန်းဆွယ်လား။ ဆယ်နှစ်ကျော်က ပုံစံနဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး။’

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် စီးမိသားစု ကျွန်းဆွယ်သို့ မရောက်ဖူးသော်လည်း အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားသည်။

ဤသည်မှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော အထူး ဧရာမ ခံတပ်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အလှအပ အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ ကြီးမားပြီး ခိုင်ခံ့မှုသာ ရှိ၏။

အမြင့် မီတာ ငါးဆယ်၊ အထူ ဆယ့်ငါးမီတာ ရှိသော မြို့ရိုးကြီးဖြစ်ပြီး ဧရာမမြို့ကြီး အတွင်းတွင် နေရာတိုင်း၌ အလွန် ခိုင်ခံ့သော အဆောက်အအုံများ ရှိသည်။

သို့ပေမည့် ထိုသို့ဆိုလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ ဧရာမ ခံတပ်ကြီး တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ကျွန် သိန်းဂဏန်းခန့်ဖြင့် လုံလောက်သည်။ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံသည် ကျွန်သန်းတစ်ရာကျော်ကို ဖမ်းဆီးသွားခဲ့ရာ သူတို့ မည်မျှ အံ့ဩစရာကောင်းသော စီမံကိန်းကြီးကို လုပ်ဆောင်နေကြသနည်း။

သေချာပေါက် ဤကိစ္စကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားပြီး ဧရာမ ခံတပ်ကြီးဆီသို့သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ အရေးအကြီးဆုံး သတင်းအချက်အလက်မှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အမြောက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤဓာတ်ပုံ အများစုမှာ စွမ်းအားမြင့် မှန်ပြောင်းများကို အသုံးပြု၍ ရိုက်ကူးထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များ သိပ်မရှင်းလင်းသော်လည်း ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဧရာမ မြို့ရိုးကြီးပေါ်တွင် အမြောက်များကို မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်ပြီး အမြောက်စင် အများအပြားကိုလည်း တွေ့မြင်ရသည်။

အမြောက်များသာမက အထူး အမြောက်ကြီးများပင် ဖြစ်သည်။ ဤအမြောက်ပြောင်းဝနှင့် အရှည်သည် တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းလှ၏။

ဤအမြောက်ပြောင်းဝသည် မီလီမီတာ ငါးရာကျော်လောက် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့ ယူဆောင်လာသော အကြီးဆုံး အမြောက်ထက်ပင် ပိုကြီးကာ အများကြီး၊ အများကြီး ပိုကြီးသည်။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ မြို့ရိုး တစ်ခုလုံးပေါ်တွင် အကြီးအသေး အမြောက်စင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိပြီး ဤကဲ့သို့ အထူး အမြောက်ကြီးများလည်း အလက် အတော်များများ ရှိ၏။

‘ကောင်းကင်ဘုံ... တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံက ဘယ်အချိန်တုန်းက အမြောက်တွေ ရှိလာတာလဲ။’

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ဓာတ်ပုံများကို ချထားပြီး မျက်စိမှိတ်လိုက်သည်။ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ ဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာကိုသာ အဓိကထားသည့် နိုင်ငံ မဟုတ်ပါလား။ အဘယ့်ကြောင့် အမြောက်များ ရှိလာရသနည်း။

သို့ပေမည့် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည်လည်း အကြောင်းရင်းကို မြန်ဆန်စွာ နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။ ပထမဆုံး အနေဖြင့် ပိုင်ယင်မြို့တွင် ယမ်းမှုန့်များ ရှိခဲ့ပြီး အမည်းရောင် ယမ်းမှုန့်ထက် ပိုမို အဆင့်မြင့်သော ယမ်းမှုန့်များပင် ရှိခဲ့သည်။

အမြောက် ဆိုသည်မှာ သဘောတရား တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဤသဘောတရားကို နားလည်သွားသည်နှင့်၊ သို့မဟုတ် ဤသဘောတရားကို ခိုးယူသွားသည်နှင့် အမြောက်များကို တည်ဆောက်နိုင်မှာဖြစ်၏။

တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ သည်လည်း အလွန် အဆင့်မြင့်သော ပန်းပဲ နည်းပညာများ ရှိပြီး နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာပြီ ဖြစ်သော သံချပ်ကာ ဝတ်စုံများနှင့် လက်နက်များသည် ယခုအချိန်အထိ အလွန် ထက်မြက်နေဆဲ ဖြစ်ကာ နတ်လက်နက်များဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ထို့နောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဤအထူး အမြောက်ကြီးများကို ထပ်မံ၍ အသေးစိတ် လေ့လာကြည့်သည်။ ဤအထူး အမြောက်ကြီးများသည် အလွန် ကြီးမားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်ထက် မျိုးဆက် တစ်ခုမက နောက်ကျနေသေးကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့၏။

အကယ်၍ ခန့်မှန်းချက် မမှားပါက အတွင်းရစ် မပါသော အမြောက်များသာ ဖြစ်လောက်ပြီး ပေါက်ကွဲနိုင်သော အမြောက်ဆန်များ ရှိလျှင်ပင် အဝိုင်းပုံစံ အမြောက်ဆန်များသာ ဖြစ်လောက်သည်။

ထို့အပြင် ယမ်းမှုန့်များမှာလည်း တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်လောက် အဆင့်မမြင့်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းပြီး စွမ်းအားမှာလည်း တကယ်ကို မသေးငယ်သော်လည်း အနည်းဆုံး ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဂျာမနီက အသုံးပြုခဲ့သော ဧရာမ ရထားပေါ်တင် အမြောက်ကြီး ကဲ့သို့သော စစ်ပွဲသုံး ဧရာမ သားရဲကြီးများနှင့် မတူပေ။

သို့ပေမည့် ဤပြွတ်သိပ်နေသော အမြောက်စင်ကြီးများသည် လူများကို ကြက်သီးမွေးညင်း ထစေဆဲ ဖြစ်သည်။

တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ ဤစစ်သင်္ဘောများကို ထပ်ကြည့်ဦးမည်။ ဧရာမ စစ်သင်္ဘောကြီးများ ရှိပြီး သံချပ်ကာများလည်း ဖုံးအုပ်ထားကာ စစ်သင်္ဘောများပေါ်တွင်လည်း အမြောက်များ ရှိပြီး အရေအတွက် ကလည်း အလွန် များပြား၏။

ယခုအခါ ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဤအမြောက်များကို တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားခြင်း ဟုတ်၊ မဟုတ် အလွန် စပ်စုချင်နေသည်။

“အရှင်... ကျုပ်တို့ ဆုတ်ခွာလာတဲ့ အချိန်မှာ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံရဲ့ ရေယာဉ်စု တချို့ တောင်ဘက်ကို ဆင်းလာတာကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ခန့်မှန်းချက် မမှားဘူးဆိုရင် ကျုပ်တို့ဆီကို လာနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။” တပ်မှူးက ပြောလိုက်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ဓာတ်ပုံ တစ်ပုံကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ အသွင်ပြောင်း ဧရာမ ကျီးကန်းများ၏ ဓာတ်ပုံများ ဖြစ်သည်။

‘ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ကျီးကန်းတွေ၊ ပြီးတော့ ကြောက်စရာ ကောင်းပြီး ရက်စက်ကြတယ်။’

ဤသို့ဆိုပါက တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ လေပိုင်နက်သည်လည်း အန္တရာယ် များလာပြီဖြစ်ပြီး အင်ပါယာ၏ လေသင်္ဘော တပ်ဖွဲ့ အနေဖြင့် လာချင်တိုင်း လာ၊ သွားချင်တိုင်း သွား၍ မရနိုင်တော့ပေ။