အခန်း ၈၅၁
Vol. 72 Ch. 851
အပိုင်း (၈၅၁)
မကြာမီ ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ပိုင်ရှယ် လည်း ပြန်ရောက်လာသည်။ သူမနှင့် ကျင်းဝူရွှမ်းတို့ တိတ်ဆိတ်စွာ အပြန်အလှန် ကြည့်နေကြပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။
ဤအချိန်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ပိုင်ရှယ် သည် ယခင်ကကဲ့သို့ မာနကြီးမနေတော့ဘဲ အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေသည့် ပုံစံ ပေါက်နေသည်။
“ယွင်ကျုံးဟဲ့ရဲ့ ရေတပ်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အင်အားကြီးတာလား။” ကျင်းဝူရွှမ်းက မေးလိုက်၏
ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ပိုင်ရှယ်က ဖြေသည်။ “ကျွန်မ ခေါ်သွားတဲ့ အသွင်ပြောင်း ပင်လယ် သားရဲကြီး ဆယ်ကောင်ကျော်မှာ အသွင်ပြောင်း ဝေလငါးကြီး တစ်ကောင်ပဲ ပြန်လာနိုင်ပြီး ကျန်တာ အားလုံး သေကုန်ပြီ။ သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေက လုံးဝ တွေးကြည့်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင် အရမ်း ထူးဆန်းလွန်းတယ်။”
ကျင်းဝူရွှမ်းက မယုံကြည်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ ရှင်က လျှို့ဝှက် လက်နက်တွေ ခေါ်သွားသေးတာပဲ။ အသွင်ပြောင်း ကျီးကန်း ထောင်ချီက လေကြောင်းကနေ ဝင်တိုက်ရင် သူတို့ လုံးဝ ပြန်မခုခံနိုင်လောက်ဘူး မလား။”
ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ပိုင်ရှယ်က ဖြေသည်။ “အဲဒီ မြင်ကွင်းကို ရှင် တွေးကြည့်လို့တောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ လေယာဉ်ပစ် လက်နက်တွေက ဘယ်လောက်တောင် အင်အားကြီးလဲဆိုရင် လေထဲမှာ သံမဏိ မိုးရေတွေ ရွာချပြီး သတ်ဖြတ်ရေး ကွန်ရက်ကြီး ဖြန့်ကြက်လိုက်သလိုပဲ။ အသွင်ပြောင်း ကျီးကန်း ထောင်ချီ အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်။
သေချာပေါက် သူတို့ရဲ့ ရေယာဉ်စုလည်း အကြီးအကျယ် ထိနာသွားပေမယ့် အဓိက အင်အားစုကတော့ မထိခိုက်ခဲ့ဘူး။ မြို့စားကြီး... ကျွန်မတို့ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံဟာ တကယ်ကို အင်အားကြီးမားတဲ့ ပြိုင်ဘက်နဲ့ တွေ့နေရပြီ။ ဒါက ယဉ်ကျေးမှု စစ်ပွဲပဲ။”
ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ပိုင်ရှယ် က တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်သည် အင်အားကြီးမားပြီး တိုးတက်သော ယဉ်ကျေးမှု တစ်ရပ် ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံး၌ ဝန်ခံလိုက်၏။
သို့ပေမည့် ကျင်းဝူရွှမ်းသည် ဤမျှလောက် အဝေးကြီးအထိ မတွေးချင်ပေ။ သူမအတွက်မူ တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပါက သူမ၏ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် တန်ဖိုး ပေးဆပ်ရပါစေ သူမ၏ တောင်ပိုင်း ပြည်နယ် လုံးဝ မကျဆုံးစေရပေ။
ကျင်းဝူရွှမ်းက ပြောသည်။ “ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ်... အခု ကျွန်မတို့က လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြတာပါ။ ရှင်လည်း ကျွန်မတို့ တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို သိပါတယ်။ ရှုံးနိမ့်တဲ့သူတွေအပေါ် အရမ်း ရက်စက်ပါတယ်။ အကယ်၍ တောင်ပိုင်းပြည်နယ် ကျဆုံးသွားရင် ရှင်နဲ့ကျွန်မက အနာဂတ် မရှိတော့တာတင် မကဘူး၊ အသက်ပါ ဆုံးရှုံးရနိုင်တယ်။”
ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ပိုင်ရှယ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဤအကြောင်းကို သူမ သေချာပေါက် နားလည်၏။
အတော်ကြာမှ သူမက ပြောလိုက်သည်။ “တာ့ယန် အင်ပါယာ စစ်တပ်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ကျွန်မ ရှာတွေ့သွားပြီ။ သူတို့ကို နှိမ်နင်းမယ့် နည်းလမ်းကိုလည်း ရှာတွေ့သွားပြီ။ ကျွန်မ တစ်ခေါက် ပြန်သွားအုံးမယ်။ ရှင် ကျွန်မကို စောင့်နေ။”
ကျင်းဝူရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “ကောင်းပြီ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ်... အမြန်ဆုံး ပြန်လာပါ။”
ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ပိုင်ရှယ်က ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်ချပါ။ ကျွန်မ ပြန်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် ယွင်ကျုံးဟဲ့ရဲ့ စစ်တပ်ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်မယ့် လျှို့ဝှက် လက်နက် ပါလာလိမ့်မယ်။”
ထို့နောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ပိုင်ရှယ်သည် လဲ့ဖုန်း ဧရာမ ခံတပ်ကြီးမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားပြီး အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် မြောက်ဘက်သို့ ထွက်သွား၏။
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အောက်ထျန်း စစ်သင်္ဘောကြီး၏ ကွပ်ကဲရေး မျှော်စင်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ မိုင်နှစ်ဆယ်ကျော် အကွာရှိ အထူး ဧရာမ မြို့ကြီးကို လှမ်းကြည့်နေသည်။
ဓာတ်ပုံပေါ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း တကယ်တမ်း လက်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ အလွန် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားရဆဲပင်။
တကယ်တမ်း မြို့အကျယ်အဝန်းကို ပြောရလျှင် ယခင် အင်ပါယာကြီး သုံးခု၏ မြို့တော်များကို မမီသော်လည်း ၎င်းသည် ဧရာမ စစ်ရေး ခံတပ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပုံ ရသောကြောင့် အလွန် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။
စီးမိသားစု ကျွန်းဆွယ်၏ တောင်ဘက်ဆုံး အစွန်းပိုင်းတွင် ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင် ခွေအိပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ထို့အပြင် မီတာ ငါးဆယ် မြင့်သော မြို့ရိုးသည် အထပ်နှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိသော အဆောက်အအုံလောက် မြင့်မားနေသောကြောင့် လူများကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားစေသည်။ ဤသည်မှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အမြင်ပင် ဖြစ်၏။
ကင်းမျှော်စင် အမြင့်ပိုင်းတွင် ရပ်နေသော ကျင်းဝူရွှမ်းသည်လည်း ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး အံ့ဩသွားသည်။
တာ့ယန် အင်ပါယာက စစ်သင်္ဘော အစင်း တစ်ထောင်ကျော် စေလွှတ်ထားပြီး မိုင်ဆယ်ဂဏန်းခန့်အထိ ဖြန့်ကြက်ထားရာ တကယ့်ကို အဆုံးအစမရှိ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားမတတ် ဖြစ်နေပြီး မြို့၏ တောင်ဘက် တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထား၏။
ဤအချိန်တွင် ရေယာဉ်စု တစ်ခုလုံး၏ ခဲယမ်း ဖြည့်တင်းမှုများ အားလုံး ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
စစ်သင်္ဘော အစင်း နှစ်ရာကျော် မြို့ဆီသို့ နီးကပ်လာပြီး မီတာ တစ်သောင်း အကွာသို့ ရောက်ရှိချိန်၌ လှပသော မြင်ကွင်း တစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်၏။
“ပစ်...”
“ဝုန်း.. ဝုန်း... ဝုန်း.. ဝုန်း... ဝုန်း...”
အမြောက်တစ်ထောင် တပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်မှု ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်ပြီး အမြောက်ဆန်များသည် မုန်တိုင်းများကဲ့သို့ ကျင်းဝူရွှမ်း၏ ဧရာမ ခံတပ်ကြီးဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ကျဆင်းသွားသည်။
ထို့နောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမ မြို့ခံတပ်ကြီး တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေ၏။
သို့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာမူ သာမန်သာ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူ ဤပထမအကြိမ် ပစ်ခတ်မှုသည် မြို့ရိုးအား တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤဧရာမမြို့ကြီး၏ မြို့ရိုးသည် အမြင့် မီတာငါးဆယ်ခန့်ရှိပြီး ဆယ့်ငါးမီတာမျှ ထူသည်။ မြို့ရိုးတစ်ခုလုံးကို ဧရာမကျောက်တုံးကြီးများနှင့် ကွန်ကရစ်များ အသုံးပြု၍ ခိုင်ခံ့စွာ တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ရာ လုံးဝ ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ပေ။
ဒုတိယ အကြိမ်၊ တတိယ အကြိမ်၊ စတုတ္ထ အကြိမ်...
နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့ ရေယာဉ်စု၏ အမြောက်များသည် ဆက်လက်၍ ရူးသွပ်စွာ ပစ်ခတ်နေသည်။
အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ဧရာမ မြို့ရိုးကြီးပေါ်တွင် အမည်းရောင် အကွက်များနှင့် အပေါက်ငယ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။
ဤသည်မှာ အမြောက်ဆန်များ၏ စွမ်းအား မပြင်းထန်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအင် အများစုမှာ အချည်းနှီး လွင့်စဉ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျင်းဝူရွှမ်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အမြောက်များသည် အင်အားကြီးမားသော်ငြားလည်း မြို့ရိုးကြီးကိုမူ အခြေခံအားဖြင့် မည်သို့မှ မတတ်နိုင်ပေ။
ထို့နောက် သူမ ဘက်မှလည်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “ပစ်...”
ချက်ချင်းပဲ ကျင်းဝူရွှမ်း၏ ခံတပ်ပေါ်ရှိ အမြောက် ဆယ်ဂဏန်းခန့် တပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်ပြီး ထိုအထဲတွင် အထူး အမြောက်ကြီး ငါးလက်လည်း ပါဝင်၏။
“ဝုန်း.. ဝုန်း... ဝုန်း...”
ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေသော အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤအရှိန်အဝါက တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။
အထူးသဖြင့် ထိုအထူးအမြောက်ကြီး ငါးလက်မှာ ပြောင်းဝ မီလီမီတာ ငါးရာကျော်ရှိပြီး တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းသော ဧရာမ လက်နက်ကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။
ဤအမြောက်ကြီး ငါးလက်သည် အလွန်ဝေးဝေး ပစ်နိုင်ပြီး မီတာ တစ်သောင်းကျော်အထိ ရောက်ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ရှေ့ပွင့် အမြောက်၊ အတွင်းရစ် မပါသော အမြောက်အတွက် ဆိုပါက အလွန် အဆင့်မြင့်လွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကီလိုဂရမ် ရာပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိသော အဝိုင်းပုံစံ အမြောက်ဆန်များသည် လေခွင်းသံများ ထုတ်လွှတ်ကာ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာ၏။
သို့သော်လည်း တိကျမှုအပိုင်းတွင်မူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။ လုံးဝ ကျပန်းပစ်ခတ်နေသည့် သဘောမျိုးသာဖြစ်၏။ ဤအမြောက်ကြီးများသည် တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ စစ်သင်္ဘောအမြောက်များကဲ့သို့ပင် များစွာ ခေတ်နောက်ကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ သင်္ဘောပေါ်မှ အမြောက်များသည် ဧရာမ မြို့ရိုးကြီးအား ယားယံစေရုံမျှသာ တတ်နိုင်သည်ဆိုပါက၊ ကျင်းဝူရွှမ်းဘက်မှ ဧရာမ အမြောက်ကြီးများဖြင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ရေယာဉ်စုအား တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာမူ မိုးခြိမ်းသံကြီးများပမာသာ ဖြစ်နေတော့သည်။ အသံကိုသာ ကြားရပြီး အမြောက်ဆန်များ မည်သည့်နေရာသို့ ကျရောက်သွားမှန်းပင် မသိနိုင်ပေ။
“အရှင်... ဒီလို ပစ်ခတ်မှုမျိုးက ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ မြို့ရိုးကြီးအတွက် အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး။”
ကျီးယန်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မတို့ ထပ်ပြီး နီးကပ်သွားဖို့ လိုအပ်တယ်။ မီတာ တစ်ထောင်လောက် အကွာအဝေးမှာ အထူး အမြောက်ဆန်တွေ သုံးရမယ်။”
ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးအတွက် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်တည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီး မြို့ရိုးအား ဖောက်ခွဲရန် သီးသန့် အမြောက်ဆန်များကို သုတေသနပြု ထားခဲ့၏။
များစွာ သင့်လျော်မှု မရှိလှသော်ငြားလည်း ဤအမြောက်ဆန်များကို သံချပ်ကာဖောက် အမြောက်ဆန်များဟု အမည်ပေးထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဤအမြောက်ဆန်များကို ထုတ်လုပ်သည့် သီအိုရီသည် ပုံမှန် အမြောက်ဆန်များနှင့် မတူညီပေ။ ထိပ်ဖူးတွင် ထိပ်ချွန်နှင့် ထိပ်တုံး နှစ်မျိုး ရှိပြီး အားလုံးကို အထူး သတ္တုစပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအမြောက်ဆန်များ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်ပြီး အလွန် ကြီးမားသော စွမ်းအင် ရှိ၏။
အဓိက စစ်သင်္ဘော အချို့သည် မြို့ရိုးအနီးသို့ ထပ်မံ ချဉ်းကပ်သွားပြီး အခြား စစ်သင်္ဘောများက ပစ်ခတ်မှု အကာအကွယ်ပေးကာ ရန်သူ့ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အမြောက်စင်များကို ရူးသွပ်စွာ ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရန်သူ၏ ဧရာမ အမြောက်ကြီးများက တာ့ယန် အင်ပါယာ၏ အဓိက စစ်သင်္ဘော အချို့ကို မတိုက်ခိုက်နိုင်စေရန် သေချာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်၏။
အဓိက စစ်သင်္ဘော အချို့သည် မြို့တံခါးနှင့် မီတာ တစ်ထောင်ကျော် အကွာသို့ ရောက်ရှိချိန်မှာတော့ ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ဧရာမ အမြောက်ကြီး ဆယ်လက်ကျော်က မြို့တံခါးကို စတင် ချိန်ရွယ်ကြသည်။
“ပစ်...”
“ရွှီး... ရွှီး...ရွှီး... ရွှီး......”
သံချပ်ကာဖောက် အမြောက်ဆန် ဆယ်လုံးကျော်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်ထွက်သွားပြီး အမြန်နှုန်းမှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာ ရှစ်ရာကျော် ရှိ၏။
စက္ကန့် အနည်းငယ် မကြာမီမှာပဲ အမြောက်ဆန်များ အားလုံးနီးပါးသည် ကျင်းဝူရွှမ်း၏ ခံတပ် မြို့တံခါးကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။
ကြောက်စရာကောင်းသော သံချပ်ကာဖောက် ထိပ်ဖူးများသည် မြို့တံခါးပေါ်တွင် အပေါက် တစ်ပေါက်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး လေးငါးလက်မခန့် အထိ ဝင်ရောက်သွားကာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွား၏။
သို့ပေမည့် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ မြို့တံခါးကြီးမှာ အပေါက်ပွင့်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ အလွန် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ရာ ကင်းမဲ့လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။
သံချပ်ကာဖောက် အမြောက်ဆန်များသည် ခြောက်လက်မခန့်အထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သော်လည်း အပေါက် ဖြစ်မသွားခဲ့ပေ။ ဤမြို့တံခါးကြီးသည် မည်မျှထူထဲနေသနည်း။
ထို့အပြင် ဤမြို့တံခါးကြီးကို သံမဏိအစစ်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ခေတ်သစ်ဘဏ်များရှိ မီးခံသေတ္တာ တံခါးများထက်ပင် ပိုမို ထူထဲနေသေးသည်။
ဤမြို့တံခါးမှာ တစ်ပေခန့် ထူထဲမည်ဟု ထင်ရသည်။ သံချပ်ကာဖောက် အမြောက်ဆန်များပင်လျှင် မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
“သံချပ်ကာဖောက် မီးလောင်ဗုံးတွေ သုံးမယ်၊ အလူမီနီယမ် သာမိုက်တွေ သုံးမယ်။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် အဓိက စစ်သင်္ဘော အချို့သည် အမြောက်ဆန်များ ထပ်မံ လဲလှယ်ကာ မြို့တံခါးကို ချိန်ရွယ်ပြီး ထပ်မံ ပစ်ခတ်လိုက်ပြန်၏။
“ရွှီး... ရွှီး...ရွှီး... ရွှီး......”
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေသော အသံကြီးများ မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
အမြောက်ဆန် ဆယ်လုံးကျော်၊ ပေါင်ထောင်ချီ ရှိသော အလူမီနီယမ် သာမိုက်များ ရုတ်တရက် မီးလောင်သွားပြီး အပူချိန် ၁၀၀၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်ကျော် ရှိသော အပူချိန်က ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထူထဲသော မြို့တံခါးကို နီရဲသွားအောင် မီးရှို့ပြီး ပျော့သွားစေ၏။
နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ပစ်ခတ်မှု စတင်ပြန်ပြီး အင်အားပြင်း သံချပ်ကာဖောက် အမြောက်ဆန်များကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
“ရွှီး... ရွှီး...ရွှီး... ရွှီး......”
နီရဲပြီး ပျော့သွားသော မြို့တံခါးသည် သံချပ်ကာဖောက် အမြောက်ဆန်များ၏ စွမ်းအားကို ဆက်လက် မခံနိုင်တော့ဘဲ တစ်ခဏချင်း အတွင်းမှာပင် အပေါက် ဖောက်ခံလိုက်ရ၏။
နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် အဓိက အမြောက် ဆယ်လက်ကျော်သည် ရူးသွပ်စွာ ပစ်ခတ်ပြီး မြို့တံခါးကို ရူးသွပ်စွာ ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။
ဘယ်နှကြိမ်မြောက် ပစ်ခတ်မှု ပြီးဆုံးသွားသည်ကို မသိရဘဲ တာရှန်း အင်ပါယာ တောင်ပိုင်း ခံတပ်၏ ဧရာမ မြို့တံခါးကြီးသည် နောက်ဆုံး၌ ပြိုကျသွားတော့၏။
တိုက်ပွဲ စတင်သည်မှာ တစ်နာရီကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း မြို့တံခါး ပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။