အခန်း (၂၇၇၁-၂၇၇၂)
Vol. 278 Ch. 2771-2772
အခန်း (၂၇၇၁) - အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်
“မင်းက ဘယ်လိုလုပ် လျှို့ဝှက်လက်နက် မဟုတ်ရမှာလဲ။ မင်းတို့သာ ဘေးကင်းနေမယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာပါစေ၊ ငါကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူပြီး ထိန်းထားပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ငါ့မှာ ရှိတယ်လေ။”
ဖန့်ချန် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကို၊ ဒါဆိုလည်း ကျွန်မ မသွားတော့ဘူးလေ။ အစ်ကို အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ပဲ ပြန်လာပေးဖို့တော့ လိုတယ်နော်။”
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ လေသံမှာ နူးညံ့သွားခဲ့သည်။
“ဒါပေါ့ကွာ။”
ထို့နောက်တွင် ဖန့်ချန်သည် အခြားသော သူတော်စင်များအတွက် ထပ်ပြီး စကားမပြောတော့ပေ။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် တစ်ယောက်ကို ထပ်ဖြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်တို့အတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ယခုရောက်ရှိနေသည့် သူတော်စင်အားလုံးကို ခေါ်သွားရန်မှာမူ လုကျိုးယွမ် ဘက်မှ သဘောတူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“စာရင်းကို အတည်ပြုပြီးပြီ။ ဒါက ကောင်းကင်ငါးပါး နတ်ဘုရားစွမ်းအား အညွှန်းစာအုပ်ပဲ။ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုချင်တဲ့ ကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခုချင်းစီကို ရွေးချယ်ပြီးရင်တော့ သွားရောက်ပြီး ကျင့်ကြံကြတော့။”
“ကျင့်ကြံပြီးတာနဲ့ ဒီနေရာကို ပြန်လာပြီး ငါတို့မျက်စိရှေ့မှာပဲ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်ရမယ်။”
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု သူတော်စင်တို့ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။
အကြီးကဲငါးဦးမှာမူ ဤအရာနှင့် ပတ်သက်ပြီး ရင်းနှီးနေပုံရသဖြင့် စိတ်ကြိုက် လှန်လှော ကြည့်ရှုနေကြသည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအား အညွှန်းစာအုပ်နှင့် ယခင်က မထိတွေ့ဖူးသည့် သူတော်စင်များမှာမူ အံ့အားသင့်သွားကြပြီးနောက် နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာကာ စာအုပ်ကို ဖွင့်လှစ်ကြည့်ရှုကြသည်။
တစ်ဝက်တစ်ပျက်မျှပင် မကြာလိုက်ခင်မှာပင် သူတော်စင်များအားလုံးသည် နောက်တစ်ဆင့် ကျင့်ကြံရမည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမျိုးအစားများကို အတည်ပြုပြီး ဖြစ်သွားကြသည်။
“ရှူလုံ၊ ယင်ချဲ့ ၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက် အလုပ်ရှုပ်သွားပြီ။ သူတို့ကို ခေါ်သွားပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ သွားပို့ပေးလိုက်ကြဦး။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”
ကောင်းကင်အရှင် နှစ်ပါးက အမိန့်ကို ခံယူလိုက်ကြသည်။
……
……
သူတော်စင် အသီးသီးက ရွေးချယ်ထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ကွဲပြားနေသောကြောင့် ရှူလုံနှင့် ယင်ချဲ့ တို့သည် လမ်းနှစ်လမ်း ခွဲလိုက်ကြသည်။
စွမ်းအားအမျိုးအစား တူညီသူများကို အရင်ဆုံး ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက်မှ သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ကျန်ရှိနေသည့် သူတော်စင်များကို ဆက်လက် ပို့ဆောင်ပေးသည်။
ဖန့်ချန် သွားရမည့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေမှာ ဝေးလံခေါင်ဖျားနေသဖြင့် နောက်ဆုံးမှသာ ထွက်ခွာရသည်။
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူတော်စင်တို့၏ သွေးသားဖြင့် ပုံဖော်ထားသော နတ်ဘုရားစာလုံးတံဆိပ်ရှိသည့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေတွင် နတ်ဘုရားစာလုံးမျိုးနွယ်မှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များက စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
“ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်။”
နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်မှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးမှာ အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး လက်ယှက်ကာ ဂါရဝပြုကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ ရောက်သွားသည်။
ထိုအထဲမှ တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။
“တကယ်ပဲ အနှစ်သာရသွေး နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပုံသွင်းတာကို ကျင့်ကြံချင်တာလား။ အကယ်၍ စိတ်လောပြီး တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားရင်တော့ ဘဝပျက်ဖို့ပဲ ရှိလိမ့်မယ်။”
“ဒီလူကြီးမင်းတို့နှစ်ဦး၊ အနှစ်သာရသွေးနဲ့ ပုံသွင်းခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ ကောင်းကျိုး၊ ဆိုးကျိုးတွေကို ဖန့်ချန် သိပြီးသားပါ။ ဒါက သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ၊ ဒါကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေကို ဖွင့်ပေးပြီး သူ့ကို ကျင့်ကြံခွင့်ပေးပါဦး။”
“ဒီတစ်ခေါက် ဆန်းနယဲ့နယ်မြေကို ဖွင့်တာကလည်း လောင်းကြေးတစ်ခုပဲ။ အဲဒီတော့လည်း ဒီလူငယ်လေးတွေကို ပြင်ဆင်မှုတွေ ပိုလုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ကြတာပေါ့။”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြရင်း ပြောသည်။
နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ပူးပေါင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေဆီသို့ နတ်ဘုရားစာလုံးတစ်လုံး ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ကြယ်တာရာကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစာလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေပေါ်သို့ "ဘုန်း" ခနဲ ကျရောက်သွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်ရှိ တားဆီးမှုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်သွားသည်။
“နှစ်ငါးဆယ်၊ မင်းမှာ အချိန် နှစ်ငါးဆယ်ပဲ ရှိတယ်။ ဒီထက်ကျော်သွားရင် ဒီဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေကို ပြန်ပိတ်ဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါ ငါတို့ နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။”
တားဆီးမှုများ ပွင့်သွားပြီးနောက် နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးက ဖန့်ချန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
“နှစ်ငါးဆယ်အတွင်း အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော် ပြန်ထွက်လာပါမယ်။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
နှစ်ဦးသား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။
“သွားတော့။”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်က အသာအယာ တွန်းလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စွမ်းအားတစ်ခု သက်ရောက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဤနေရာ၌ ရှိသမျှအရာအားလုံးမှာ မှော်ဆန်လွန်းလှသည်။
မျက်စိရှေ့တွင် အရောင်မျိုးစုံရှိသော မျဉ်းကြောင်းများ မြင်နေရသည်။
၎င်းတို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကျစ်လျစ်စွာ ရစ်ပတ်နေပြီး ထူးခြားဆန်းပြားသော နတ်ဘုရားအက္ခရာများအဖြစ် ပုံဖော်နေသည်။
ဖန့်ချန်မှာ မသက်မသာ ဖြစ်မလာသည့်အပြင် သက်သောင့်သက်သာပင် ခံစားနေရသည်။
"ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံး" ၏ စွမ်းအားဖြင့် အရောင်အမျိုးမျိုးရှိပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော မျဉ်းကြောင်းများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရှင်းလင်းလာသည်။
မကြာမီပင် သူသည် ထိုမျဉ်းကြောင်းများအကြားမှ ထူးခြားသော နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။
ထိုနေရာရှိ မျဉ်းကြောင်းများမှာ အခြားမျဉ်းကြောင်းများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသယောင် ရှိနေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ သီးခြားဖြစ်တည်နေသည်။
ဝေဝါးဝါးဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော နတ်ဘုရားစာလုံးတစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။
“အဲဒီနေရာက အနှစ်သာသွေးနဲ့ ပုံသွင်းခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ စွမ်းအားတွေ စုဝေးနေတဲ့နေရာ ဖြစ်ရမယ်။”
ဖန့်ချန် စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူသည် သတ်မှတ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရကာ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ကျင့်ကြံလိုက်သည်။
……
……
“ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်၊ သူက ကျင့်ကြံဖို့ အချိန် သုံးဆယ်လောက်ပဲ ရှိမှာပါ။”
“ဒီ နတ်ဘုရားစာလုံးနယ်မြေမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမျိုးပေါင်း ရာချီရှိတယ်။ အဲဒီထဲကမှ အနှစ်သာရသွေး နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကို ရှာဖို့ဆိုရင် ငါတို့မှတ်တမ်းအရ ၁၅ နှစ် ကြာတတ်တယ်။”
“သူက နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ် မဟုတ်ဘူးဆိုပေမဲ့ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်ဖြစ်တဲ့အတွက် နှစ်နှစ်ဆယ်လောက်ဆိုရင် ရလောက်ပါတယ်။”
နတ််ဆေးစာမျိုးနွယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးက နတ်ဘုရားစာလုံးနယ်မြေကို ကြည့်ရင်း ရယ်မော ပြောဆိုနေကြသည်။
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်က ခေါင်းညိတ်သည်။
“နှစ်သုံးဆယ်ဆိုရင် သူကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်မှာပါ။ အကယ်၍ သူ မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင် ဒါက သူ့အရည်အချင်းပဲ။”
ထိုသို့ ပြောဆိုနေချိန်တွင် နတ်ဘုရားစာလုံးနယ်မြေထဲမှ တစ်နေရာတွင် ထူးဆန်းသောအလင်းတန်းများ တောက်လောင်လာသည်။
ထိုနေရာသည် အခြားနေရာများထက် ပိုမိုထင်ရှားလာပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော မျဉ်းကြောင်းများကြားမှ ၎င်း၏ မူလရုပ်သွင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလာသည်။
နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။
“အဲဒါ အနှစ်သာရသွေးနဲ့ ပုံသွင်းခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအား မဟုတ်ဘူးလား။”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်က တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်၊ ဖန့်ချန်က တကယ်ပဲ လူသားမျိုးနွယ် ဟုတ်ရဲ့လား။ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်က အပြင်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ သွေးသားတွေများလား။”
ထိုအထဲမှ တစ်ဦးက မေးခွန်းထုတ်မိသည်။
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သည် သူ့ဒူးခေါင်းအထိသာ ရှိသော နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင် လုံးဝ မကိုက်ညီဘူး။”
ထိုအခါမှသာ ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးမှာ စကားမဆိုတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ဖန့်ချန်မှာမူ အနှစ်သာရသွေး နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုသာ ကျင့်ကြံရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အနီးအနားရှိ အခြားသော စွမ်းအားများကလည်း သူ့ထံသို့ စီးဝင်လာသည်။
ထိုစွမ်းအားများမှာ အနှစ်သာရသွေး နတ်ဘုရားစွမ်းအားထက် အဆင့်နိမ့်နေသည်။
ဖန့်ချန်မှာ ထိုစွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖယ်ရှားပြီးမှ အနှစ်သာရသွေး နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုသာ ရွေးထုတ်ကာ မိမိကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ပေါင်းစပ်ရသည်။
သို့သော် ထိုစွမ်းအားများမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဖန့်ချန်ကို အလုပ်ရှုပ်စေသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုအခက်အခဲမှာ မကြီးမားလှသော်လည်း စိတ်ကို ပင်ပန်းစေသည်။
အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို မသိလိုက်ရပေ။
အတွင်းကြယ်တာရာ ဆယ့်ရှစ်ခုနှင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမှတ်တံဆိပ်သစ် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုစွမ်းအား အမှတ်တံဆိပ် ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ရှောင်ချင်းယောင်၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အနှစ်သာရသွေး နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အနီးအနားရှိ စွမ်းအားများမှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။
“အနှစ်သာရသွေး နတ်ဘုရားစွမ်းအား က ဒီနေရာရဲ့ အကြီးအကဲပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
ဖန့်ချန် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ၏ အကြောင်းတရား များမှာ မမြင်ရသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
အကြောင်းတရားများ၏ ကြီးမားသော ပိတ်ကာမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျလာပြီး သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
“အမ်”
ဖန့်ချန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အကြောင်းတရား ပိတ်ကာကို အသက်သွင်းလိုက်ခြင်းမှာ လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်နေသော ကိစ္စရပ်မှာ သူ့နှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေကြောင်း ပြသနေသည်။
အကြောင်းတရား ပိတ်ကာထဲတွင် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထိုသူမှာ သူ၏ ဆရာ၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူဟောင်း ဆွေ့ရွှမ်လင် ဖြစ်သည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင်သည် ယခုအခါတွင် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ခေါင်းဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ရပ်တည်နေသည်။
သူ၏ တပ်ဖွဲ့ ရှေ့တည့်တည့်တွင် နောက်ထပ် တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
နှစ်ဖက်စလုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရင်ဆိုင်ကာ လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေကြသည်။
ခဏအကြာတွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ရဲ့ နယ်မြေထဲကို မင်းတို့လို ပုရွက်ဆိတ်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စော်ကားရဲရတာလဲ။”
အခန်း (၂၇၇၂) - နယ်မြေချဲ့ထွင်သူ နတ်မင်းကြီး
အကြောင်းတရား ပိတ်ကာထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။
ကောင်းကင်ငါးပါးသည် ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ကဲ့သို့သော နေရာများကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်နေခဲ့ရာ ယခုတွင်မူ ဆွေ့ရွှမ်လင် ခေါင်းဆောင်လာသော တပ်ဖွဲ့ကိုပင် တစ်ဖက်လူက "ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်" ဟု ခေါ်ဆိုနေလေပြီ။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤ "အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်" ၏ အခြေခံအင်အားမှာ ကောင်းကင်ငါးပါးထက် မညံ့ဖျင်းနိုင်ချေ။
“ဆရာက ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်နေရာတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တာဝန်ပေးအပ်ခံရတာ ဖြစ်မယ်……”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
ထိုအချိန်ကစ၍ မကြာခင်မှာပင် သူ့ဆရာသည် စစ်ချီလမ်းသို့ စတင်ထွက်ခွာသွားသည်ဟု ဆိုလျှင်။
ထိုသို့ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။
ကောင်းကင်အရှင်တစ်ပါး ခရီးသွားလျှင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်မျှဝေးလွန်းသော အရပ်သို့ ရောက်နိုင်သနည်း။
နယ်မြေကိုးခုမှ ကောင်းကင်ငါးပါးအထိ ဝေးကွာသော အကွာအဝေးထက်ပင် ပိုမို ဝေးလံလိမ့်မည်ဟုသာ သူ ခန့်မှန်းမိပြီး၊ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့်မူ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
ဤမျှ ဝေးလံသော နေရာအထိ ခရီးနှင်ခဲ့မိ၍သာ ထို အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်နှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်မည်လား။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ ကောင်းကင်အရှင်တွေ အများကြီးပဲ။ ဆရာ့လိုပဲ အပြင်ဘက်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သွားကြတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေမှာပဲ။”
“နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာတဲ့အခါ တချို့ ကောင်းကင်အရှင်တွေဆိုရင် နှစ်ပေါင်း သောင်းဂဏန်း ၊ သိန်ဂဏန်းအထိတောင် ခရီးနှင်ပြီး ဖြစ်နေနိုင်တယ်။”
“ဆရာကတော့ နှစ်ပေါင်း ထောင်ဂဏန်းပဲ ရှိသေးတာမို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်နဲ့ တွေ့တာဟာ ဆရာ ခရီးဝေးသွားလို့ မဟုတ်လောက်ဘူး။”
“အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်က အဝေးကြီးကို ခရီးနှင်လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ် ”
ဖန့်ချန်၏ အကြည့်တို့မှာ ပိတ်ကာထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာရှိ အခြေအနေများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာနေပြီဖြစ်သည်။
……
……
ဆွေ့ရွှမ်လင်မှာ အတွင်းကမ္ဘာဝင်ပေါက် ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အတွင်းကမ္ဘာများမှာ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။
အရေအတွက်အားဖြင့် အနည်းဆုံး တစ်သောင်းကျော် ရှိမည်။
သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းမှသည် အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်ထိ အမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ရေတွက်၍ မရနိုင်သော အတွင်းကမ္ဘာများ ရှိနေသည်။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာမူ အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင် ရှိမနေဘဲ ဟင်းလင်းပြင်၌ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ ငွေရောင် တောက်ပသော ဆံပင်ရှည်တို့မှာ ပခုံးပေါ်သို့ ဝဲကျနေပြီး၊ ဓားဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ပြည့်စုံလှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူသည် ဆွေ့ရွှမ်လင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုလည်း မရှိ၊ စိုးရိမ်မှုလည်း မရှိ။ ရှိသည်မှာ အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုသာ ဖြစ်သည်။
“မင်းပြောတဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ဆိုတာ ဘယ်နေရာလဲ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့နင်းမိတဲ့ ဒီနယ်မြေဟာ ငါတို့ ချင်းမင် ရဲ့ ပိုင်နက်ဆိုတာကိုတော့ ငါ အသေအချာ ပြောနိုင်တယ်။”
ဆွေ့ရွှမ်လင် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။
“အို၊ မင်းတို့ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ကို ချင်းမင် လို့ ခေါ်တာလား။ ငါက အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ရဲ့ နယ်မြေချဲ့ထွင်သူ နတ်မင်းကြီး၊ ကျန်းစီလုံပဲ။”
ကျန်းစီလုံက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ နယ်မြေချဲ့ထွင်သူ နတ်မင်းကြီး ရောက်ရှိတဲ့နေရာဟာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ နယ်မြေပဲ။”
“မင်းတို့အခု ငါတို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ရောက်နေပြီ။ လက်နက်ချပြီး ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ ငါ့နိုင်ငံတော်မှာ အကြောင်းစုံ တင်ပြပြီး မင်းတို့ ချင်းမင်ရဲ့ မူလဇစ်မြစ်ကို ရှင်းပြပေးပါ။”
“ဒီ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်က ဘယ်ကလာတာလဲ”
“ငါတို့ ချင်းမင်က ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်တွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်လာတာ၊ အခုလို သေမှာမကြောက်တဲ့ သူမျိုးနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ သူ့အရှိန်အဝါက… ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်ပဲ။ အားလုံးပဲ၊ ဒါဟာ ငါတို့ ချင်းမင် ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်တွေကို တိုက်ခိုက်လာတဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက် ကောင်းကင်အရှင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ပထမဆုံးသော နေရာပဲ၊ အထင်မသေးသင့်ဘူး။”
“ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်တွေက အများကြီးပဲ၊ သူတို့က ကံကောင်းလို့ သူတော်စင်ကျမ်းစာရပြီး ကောင်းကင်အရှင် တစ်ပါးနှစ်ပါး ဖြစ်လာတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်က ငါတို့ ချင်းမင်ထက် ပိုများပါ့မလား။”
“ဆွေ့အကြီးအကဲ၊ ဒီ နတ်မင်းကြီးကို သတ်ပစ်ပြီး ဒီသတင်းကို ပြန်ပို့ပေးလိုက်ပါ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို ချေမှုန်းပစ်မယ်”
ဆွေ့ရွှမ်လင် ခေါ်ဆောင်လာသည့် သူတော်စင်တို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။
တစ်ဖက်လူ ပြောသမျှ စကားတိုင်းမှာ သူတို့၏ သည်းခံနိုင်မှု အတိုင်းအတာကို စော်ကားနေသဖြင့် သူတို့၏ ဒေါသကို ပိုမို တောက်လောင်စေသည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင်မှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး "အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်" နှင့် "နယ်မြေချဲ့ထွင်သူ နတ်မင်းကြီး" ဆိုသော စကားလုံးတို့ကို အသေအချာ စဉ်းစားနေသည်။
ကျန်းစီလုံက ဆွေ့ရွှမ်လင် ခေါ်ဆောင်လာသည့် သူတော်စင်များကို ကြည့်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“ငါ့နိုင်ငံတော်ကို ချေမှုန်းမယ် မင်းတို့ ချင်းမင်က နှုတ်ခမ်းသတ္တိ ရှိသားပဲ၊ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ထဲမှာ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ဘယ်လိုရှိလဲ ”
“ငါတို့ရဲ့ စစ်မြေပြင် စွမ်းဆောင်ရည်က မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။”
ဆွေ့ရွှမ်လင် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် "ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်" ဆိုသည်ကို မကြားဖူးသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ စကားအတိုင်းပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“အို၊ မင်းတို့ဘက်မှာ အဆင့်မြင့် ကျောင်းသားတွေ ရှိနေတာပဲ၊ ဒါဆိုရင်တော့ စည်းမျဉ်းအရ ငါတို့ချင်း မလိုအပ်ဘဲ တိုက်ခိုက်လို့ မရတော့ဘူးပေါ့။”
ကျန်းစီလုံ၏ သဘောထားမှာ ရုတ်တရက်ပင် တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ဒီဂရီ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင်မှာ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်က နယ်မြေကျော်လာတာ၊ ဒီနေရာက တကယ်ကို ငါတို့ ချင်းမင်ရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ၊ ညီအစ်ကို ကျန်း၊ နည်းနည်းလောက် နောက်ဆုတ်ပေးလို့ မရဘူးလား။”
“အခုတော့ ဟုတ်ချင်ဟုတ်မယ်၊ နောင်တော့ မဟုတ်တော့ဘူး။”
ကျန်းစီလုံက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ပြန်ကြမယ်၊ တပ်ဆုတ်မယ် ”
အတွင်းကမ္ဘာများစွာတို့မှာ ကျန်းစီလုံနှင့်အတူ ပြန်လှည့်သွားကြသည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင်နှင့် သူ၏ သူတော်စင်တို့မှာ ထိုကိစ္စ ဤသို့ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
သူတို့မှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ အင်အားကို တိုင်းတာရန် စိတ်ကူးထားခဲ့ကြသည်။
“ဆွေ့အကြီးအကဲ၊ သူတို့ကို မလွှတ်ပေးလိုက်ပါနဲ့”
“တိတ်စမ်း၊ ငါ ယင်လောကကို သွားမယ်၊ မင်းတို့ ဒီနေရာမှာပဲ ခဏနားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားကြ”
ဆွေ့ရွှမ်လင်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
……
……
“ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်… ဒီ နယ်မြေချဲ့ထွင်သူ နတ်မင်းကြီးက ဆရာ့ကို စမ်းသပ်နေတာပဲ။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်မှုတို့ ပေါ်လာသည်။
တစ်ဖက်လူသည် ချင်းမင်ဘက်တွင် အဆင့်မြင့် ကျောင်းသားများ ရှိနေသည်ကို "ခန့်မှန်း" ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ထိုစည်းမျဉ်းကို ဘယ်သူ ချမှတ်ထားသနည်း။
ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုလား။
၎င်းက သူ့အား ကောင်းကင်ငါးပါး၏ စည်းမျဉ်းများကို သတိရစေသည်။
ကောင်းကင်ငါးပါးသည် ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်များကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကောင်းကင်လမ်းစဥ် ရှိပါက တိုက်ရိုက်မချေမှုန်းဘဲ မိမိဘက်သို့ ပေါင်းစည်းသည်။
ကောင်းကင်လမ်းစဥ် လည်း မရှိ၊ သူတော်စင်လည်း မရှိပါက တိုက်ရိုက်ချေမှုန်းပြီး ကျန်ရှိသူများကို ကျွန်ခံစေသည်။
ဒါက ကောင်းကင်ငါးပါး၏ စည်းမျဉ်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်သည်လည်း အလားတူ စည်းမျဉ်းတစ်ခုခုကို လိုက်နာနေပုံရသည်။
ထိုစံနှုန်းမှာ "ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်" ကို ဖွင့်ထားခြင်း ရှိမရှိ ဖြစ်လိမ့်မည်။
စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိသူမှသာ ဤစည်းမျဉ်းကို အသိအမှတ်ပြုခံရမည်။
“ဒီလိုဆိုရင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်က သူတော်စင်ကျမ်းစာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှေ့ရောက်နေတာပဲ။”
“ခုနက နယ်မြေချဲ့ထွင်သူ နတ်မင်းကြီးဆိုသူက အတွင်းကမ္ဘာထဲမှာ မရပ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ကို ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဖြတ်သန်းသွားတာ၊ ဒါက အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတွေကို ကျင့်ကြံပြီးသားဖြစ်ဖို့ အလားအလာများတယ်။”
“ဒါဟာ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်အရှင်တစ်ပါးပဲ ”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်၏ အင်အားမှာ ယခုအချက်အလက်များအရ ကောင်းကင်ငါးပါးထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ဆရာသည် တစ်ဖက်လူ၏ စမ်းသပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ငါးပါးကိုလည်း နှစ်ရှည်လများ ကျင့်ကြံလာသည့် အင်အားစုတစ်ခုဟု ထင်မြင်သွားစေခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ ကောင်းကင်ငါးပါးဘက်တွင် သူတော်စင် တစ်ပါးမှ "ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်" ထဲသို့ မရောက်ဖူးသေးကြောင်း သိသွားလျှင်။
“အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်က မကြာခင်မှာ တပ်တွေ စေလွှတ်တိုက်ခိုက်တော့မယ်၊ ဒီ နယ်မြေချဲ့ထွင်သူ နတ်မင်းကြီးထက် သာလွန်သူတွေ လာမယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ငါးပါးဟာ တစ်ညချင်းမှာတင် ချေမှုန်းခံရလိမ့်မယ် ”
ထိုအကြောင်းကို တွေးလိုက်မိချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။
အကြောင်းတရား ပိတ်ကာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လှုပ်ရှားနေသည်။
"ရှေးဦး နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်မျက်လုံး" ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်တို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်၏ အလွှာပေါင်းများစွာကို ထိုးဖောက်၍ ဆွေ့ရွှမ်လင်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ဖန့်ချန်မှာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူသည် ဆွေ့ရွှမ်လင်နှင့် အလွန်ဝေးကွာလွန်းနေသည်။
ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံးဖြင့်ပင် မတတ်နိုင်ပေ။
“အဓိကကတော့ ငါ့ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က နိမ့်လွန်းနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာက ယင်လောကကို ရောက်သွားပြီဆိုတော့ သတင်းက ချင်းမင်ရဲ့ ယင်လောကဘက်ကို ရောက်သွားတော့မှာပဲ။”
“ယင်လောက သတင်းပို့တဲ့အရှိန်က မြန်တယ်၊ မကြာခင်မှာပဲ ကောင်းကင်ငါးပါးဆီ သတင်းရောက်လာလိမ့်မယ်။”
“လုကျိုးယွမ်တို့မှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု ရှိကြမှာပါ။”
ဖန့်ချန် စိတ်အေးသွားပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ထလိုက်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေပြင်ပသို့ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။