အခန်း ၁၅၀

Ch-150

လင်းယွဲ့မှာ ကုလင်ကို ဆိုင်စောင့်နေရန် မှာကြားခဲ့ပြီး သူမက အရသာရှိသော မေဝေ့ကျိုက်ဆိုင်သို့ အရက်ဖြူနှစ်အိုး ယူသွားလေသည်။ ချန်ဖူကွေ့က သူမကို မြင်သောအခါ လက်ခုပ်အုပ်ကာ ရယ်မောရင်းပြောလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ၊ ဆိုင်မှာရောင်းအားတွေကောင်းပြီး နေ့တိုင်းဝင်ငွေတွေ ဖြိုင်ဖြိုင်ဝင်နေတယ်လို့ ကြားတယ်"

"အဲဒီတုန်းကသာ ရှင်သာကျွန်မကို ဆော့စ်ရောင်းဖို့ ကူညီပေးခဲ့ရင် အဲဒီနေ့စဉ်ဝင်ငွေတွေထဲက ဝေစုတစ်ခုက ရှင့်အတွက်ဖြစ်နေလောက်ပြီ"

လင်းယွဲ့က အရက်ဖြူကို သူ့ထံကမ်းပေးရင်း နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဒီအရက်ကို ဘယ်လိုထင်လဲ၊ ဈေးဘယ်လောက် သတ်မှတ်သင့်လဲ"

"ကျွန်တော်က မင်းကိုဘယ်လိုလုပ် အပြစ်ပြုရဲပါ့မလဲ"

ချန်ဖူကွေ့ အမြန်လှမ်းယူလိုက်သည်။

"မင်း နောက်နေတယ်လို့ပဲထင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတကယ် အရက်ချက်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ"

သူက ပုလင်းဆို့ကိုဖွင့်ကာ ညင်သာစွာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။

"တော်တော်လေး ကောင်းမယ့်ပုံပဲ"

ချန်ဖူကွေ့အမူအရာမှာ ဂရုမစိုက်သည့်ပုံမှ လေးနက်သောအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူက လင်းယွဲ့ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းရဲ့ဆော့စ်တွေက အံ့မခန်းဖြစ်နေပြီလို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကအရက်ပါ ချက်တတ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ မြည်းကြည့်ပါရစေဦး"

၎င်းကိုမြင်သောအခါ စားပွဲထိုးက ကောင်တာအနောက်မှ ခွက်တစ်ခွက်ကို အမြန်ယူလာပြီး ချန်ဖူကွေ့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ချန်ဖူကွေ့က တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်ပြီး တစ်ငုံသောက်ကာ သေချာအရသာခံကြည့်ပြီးနောက် အများကြီး မော့သောက်လိုက်၏။

"ဒီအရက်က ကျွန်တော်ပုံမှန်သောက်နေကျ အရက်တွေနဲ့ အရသာမတူဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကမွှေးတယ်၊ ချောမွေ့တယ်၊ ပြီးတော့ ပိုချိုတယ်"

သူက ငှက်ပျောသီးခိုးစားလာသော မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းဒီအရက်ကိုရောင်းဖို့ ကျွန်တော်နဲ့ ပူးပေါင်းချင်လို့လား၊ ခရိုင်ထဲမှာ အရက်ရောင်းတဲ့ နေရာတချို့ရှိပေမဲ့ မင်းအရက်နဲ့ယှဉ်နိုင်တာဆိုလို့ မြို့အနောက်ဘက်က လီမိသားစုအရက်ချက်စက်ရုံက အကောင်းဆုံး တိမ်တောင်စမ်းရေအရက်တစ်ခုပဲရှိတယ်၊ ကျွန်တော် အစက သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က မောက်မာတယ်လေ၊ ပြီးတော့ အဲဒီအရက်ကို ထျန်းရှန်းနားနေဆောင်ကိုပဲ ရောင်းတာ၊ သူတို့ရဲ့တခြားအရက်တွေကိုတော့ ကျွန်‌တော်စိတ်မဝင်စားဘူး"

လင်းယွဲ့ ဘာမှမပြောဘဲ ချန်ဖူကွေ့ပြောနေသည်ကိုသာ ကြည့်နေလေသည်။ ချန်ဖူကွေ့က သူမအမူအရာကို ကြည့်ကာ အာမခံလိုက်သည်။

"အကယ်လို့ မင်းအရက်ကို ကျွန်‌တော့်ဆီ ရောင်းမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီက ဟင်းလျာတွေဝယ်တဲ့ အိမ်ထောင်စုတွေ အားလုံးကို သေချာပေါက်အကြံပြုပေးနိုင်တယ်"

ချန်ဖူကွေ့ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေသော အိမ်ထောင်စုများမှာ ရှီထိုင်ခရိုင်ရှိ အထက်တန်းလွှာများဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး အရင်းအမြစ်ကောင်းတစ်ခုဖြစ်လေသည်။ အရက်ရောင်းချမှု အကျိုးတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လင်းယွဲ့က ကျီဝေ့လန်ကိုမရှာဘဲ ချန်ဖူကွေ့ကို ဘာကြောင့်ရှာရသနည်းဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ အကြောင်းပြချက် အနည်းငယ်ရှိလေသည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ကျီဝေ့လန်၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းက ပိုကြီးမားသည်။သူ့တွင် လုံရှီးခရိုင်၌ အောင်မြင်နေသော အရက်လုပ်ငန်းတစ်ခုရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမက ကျီဝေ့လန်ကို အရက်ပေးလျှင်တောင် ၎င်းက အာရုံစိုက်မှုသိပ်ရမည် မဟုတ်ပေ။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် လက်ရှိတွင် သူမ၌အရက်များစွာမရှိသဖြင့် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ရန် ချန်ဖူကွေ့က ပိုမို သင့်တော်ပေမည်။

ထို့ပြင် စုဟိုင်၏ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ချန်ဖူကွေ့က သူမဆော့စ်များကို ထပ်မရောင်းရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရသော်လည်း ပြဿနာများ ဖြစ်လာချိန်တွင် သူ၏ သဘောထားမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး သူမ ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် တွန်းမချခဲ့ပေ။ ဤသည်က သူသည် အတော်လေး ကောင်းမွန်သောလက်တွဲဖော်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လင်းယွဲ့ကိုပြသနေလေသည်။

"ဒါပေမဲ့"

လင်းယွဲ့က သူ့ကိုပြုံးလျက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"စုဟိုင်က အလယ်မှာဝင်ပြီး ရှင့်ကိုထပ်မရောင်းခိုင်းရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"စုဟိုင်က အဲဒီလောက်ကြီးအနိုင်ကျင့်လို့ မရပါဘူး၊ အရင်က ကျွန်တော် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးခဲ့ပေမဲ့ သူက လူတွေကို အကြိမ်ကြိမ်အနိုင်ကျင့်မယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို တရားမျှတမှုရှာဖို့ ရုံးတော်ဆီ ဆွဲခေါ်သွားမှာပဲ"

ချန်ဖူကွေ့က ဤမျှဖြောင့်မတ်သော ဒေါသဖြင့် ပြောဆိုနေသည်ကိုမြင်သောအခါ ၎င်းမှာ ချန်ဖူကွေ့သည် ဆော့စ်များမှ ငွေများစွာမရရှိခဲ့သောကြောင့် အလျှော့ပေးကာ စုဟိုင်ကို မျက်နှာသာပေးရန်ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လင်းယွဲ့သိလိုက်၏။ သို့သော် အရက်နှင့်ပတ်သက်လျှင်မူ ၎င်းက ချန်ဖူကွေ့ကို အံ့မခန်း အကျိုးအမြတ်များယူဆောင်လာပေးနိုင်ပါက သူက စုဟိုင်စကားကို နားထောင်မည်မဟုတ်တော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကုန်သည်များဆိုသည်မှာ အကျိုးအမြတ်ကိုသာ လိုက်စားကြသည်ပင်။ လင်းယွဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်မ ဒီအရက်ကို ရှင့်ကိုပဲရောင်းချင်တာ မဟုတ်ဘူး"

"အာ"

ချန်ဖူကွေ့ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းဘယ်လိုရောင်းမှာလဲ"

"လက်ရှိမှာ ကောက်ပဲသီးနှံဈေးနှုန်းတွေက အဆမတန်တက်နေပြီး အရက်ဈေးကလည်း မနိမ့်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အရက်အတွက်သုံးတဲ့ ကုန်ကြမ်းက ဆန်ထွက်နှုန်းထက် ဆယ်ဆမကပိုထွက်ပါတယ်၊ တစ်ကယ်လို့ ကျွန်မတို့က မြေဆယ်မူဝယ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကောက်ပဲသီးနှံတွေရောင်းနိုင်ရုံသာမက အရက်လည်း ရောင်းလို့ရမှာပါ"

"မင်းက ကန်စွန်းဥအကြောင်းပြောနေတာလား"

"ရှင် ဘယ်လိုသိတာလဲ"

ချန်ဖူကွေ့ပြောလိုက်သည်။

"မာယန်ရွာမှာ မြေတစ်မူကို ၂၀ ရှစ် ထွက်တယ်ဆိုတဲ့သတင်းက ကျွန်‌တော့်နားထဲရောက်နေပါပြီ၊ ခရိုင်ထဲမှာလည်း ကန်စွန်းဥရောင်းတဲ့ ဆိုင်တချို့ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဈေးကမနည်းဘူး"

"ကျွန်တော် အစက စိတ်ဝင်စားခဲ့ပေမဲ့ လျန်ကျိုးမြို့ဝန်က ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး နန်းတွင်းကို အစီရင်ခံစာတင်သွင်းခဲ့ရာမှာ 'မိစ္ဆာစကား'တွေ ဖြန့်ဖြူးတယ်ဆိုပြီး ဧကရာဇ်ရဲ့ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းမှုကိုခံခဲ့ရပြီး ဟွမ်ကျိုးက ခရိုင်ဝန် အဆင့်ကို ရာထူးချခံလိုက်ရတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီကန်စွန်းဥတွေက ဘယ်ကမှန်းမသိ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာလေ၊ ကောလာဟလမျိုးစုံက ပျံ့နှံ့နေတော့ အမှန်နဲ့ အမှားကို ခွဲခြားရခက်နေတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ဒီကိစ္စကို လက်လျှော့လိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းပြောတာကိုကြားတော့ ဟေ့ မင်းက မာယန်ရွာက မဟုတ်ဘူးလား၊ အဲဒါကို မင်းက အရက်ချက်ဖို့သုံးနေတယ်ဆိုတာကြားမိတော့ ဒီအစားအစာက မင်းနဲ့ဆက်စပ်နေတာများလား"

လင်းယွဲ့က တော်ဝင်ကုန်သည်ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နန်းတွင်းသို့ အစီရင်ခံစာတင်သွင်းပေးရန် ဝမ်စုန်းရှင်းကို ယခင်ကအကူအညီတောင်းခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ့ထံမှသတင်းအစအနမျှ မကြားရသဖြင့် မြို့တော်မှာဝေးလံပြီး သတင်းမရောက်လာသေးခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူမထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ လင်းယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဒီကန်စွန်းဥတွေက တကယ်ပဲမြေတစ်မူကို ၂၀ ရှစ်ထွက်နိုင်တာကို ဘာလို့ 'မိစ္ဆာစကား'လို့ ခေါ်ရတာလဲ၊ တစ်ကယ်လို့ ဧကရာဇ်ကသာ တစ်ယောက်ယောက်ကိုစုံစမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်ရင် အမှန်တရားကို သိသွားမှာပဲလေ၊ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်သတ်မှတ်လိုက်နိုင်တာလဲ၊ တစ်ကယ်လို့ ဒီအစားအစာကိုသာ လူသိများအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် တာ့ယုံမင်းဆက်အတွက် အကျိုးရှိမှာသေချာပါတယ်"

"ဟူး ဒီလိုကိစ္စတွေကို ငါတို့သာမန်ပြည်သူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ရှင်းပြနိုင်မှာလဲ"

ချန်ဖူကွေ့က လင်းယွဲ့ကိုနှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"အဲဒါတွေက အထက်ကလူတွေ ဆုံးဖြတ်တဲ့ကိစ္စတွေလေ"

ချန်ဖူကွေ့က သူ့လက်များကို ပွတ်သပ်ကာပြောလိုက်သည်။

"တစ်ကယ်လို့ ဒါသာအမှန်ဆိုရင်တော့ ဒီစီးပွားရေးကလုပ်လို့ရပြီ"

လင်းယွဲ့နှင့် ချန်ဖူကွေ့တို့သည် စာချုပ်တစ်ခုကို အပြီးသတ်ချုပ်ဆိုလိုက်ကြ၏။ ချန်ဖူကွေ့က ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးရန် မြေဝယ်ခြင်းနှင့် ကုန်ကြမ်းများ ထောက်ပံ့ပေးခြင်းအတွက် တာဝန်ယူမည်ဖြစ်သည်။ လင်းယွဲ့က အရက်ချက်ရန် တာဝန်ယူမည်ဖြစ်သည်။

ချန်ဖူကွေ့မြေမှထွက်သော အရက်၏ အနည်းဆုံး ၇၀% ကို အရက်ချက်လုပ်ငန်းအတွက် အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။ ရောင်းချရသော အရက်မှ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များကို ငါးဆယ်စီခွဲဝေယူမည် ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသောအရက်များကို မနက်ဖြန်တွင် သူ့ထံပေးမည်ဟု လင်းယွဲ့နှင့် ချန်ဖူကွေ့တို့ သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် သူမက နောက်ထပ်အရက်တစ်အိုးကိုယူကာ အရာရှိကျိုးကိုရှာရန် ရုံးတော်သို့ သွားခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ့ကိုအရက်တစ်အိုးပေးမည်ဟု သူမပြောထားခဲ့ပြီး ယခုအချိန်ထက် ပိုကောင်းသောအချိန်မရှိတော့ပေ။ ရုံးတော်သို့ သူမရောက်သွားသောအခါ စစ်ဆေးရေးအရာရှိများက လူများကိုဖမ်းဆီးနေပြီး လမ်းမများပေါ်တွင် လူများထွက်ပြေးနေကြကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော ငိုကြွေးသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်ကို လင်းယွဲ့ တွေ့လိုက်ရ၏။

ဖမ်းဆီးခံရသူများမှာ ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်စားထားပြီး ဒုက္ခရောက်နေသော မျက်နှာများရှိကြကာ သူတို့ဘာပြစ်မှု ကျူးလွန်ခဲ့သည်ကို ရှင်းလင်းစွာမသိရပေ။ လူအများအပြားမှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားကြသဖြင့် သူတို့အိမ်ထဲသို့ပြေးဝင်ကာ တံခါးများကို တင်းကျပ်စွာ သော့ခတ်ထားကြလေသည်။ သို့သော် စစ်ဆေးရေးအရာရှိများက တံခါးများကိုကန်ဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများက နေရာအနှံ့ပျံ့နှံ့နေလေသည်။ လင်းယွဲ့မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဆုတ်သွားလေသည်။

"ညီမလေးလင်း"

အရာရှိကျိုးက ဓားတစ်လက်ကိုကိုင်ကာ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် အလျင်စလိုပြေးလာလေသည်။

"ဘာလာလုပ်တာလဲ"

လင်းယွဲ့က သူမအသံများမထိန်းနိုင်အောင်တုန်ယင်လျက် အရက်ကိုသူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အရက်ဖြူ ရှင့်အတွက်ပါ"

လင်းယွဲ့က သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ဖမ်းဆီးမှုများကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

"စစ်မှုထမ်းဖို့ လူစုနေတာပါ"

အရာရှိကျိုးက အရက်ကိုယူပြီး သူ့မျက်နှာမှ ချွေးများကိုသုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စစ်မှုထမ်းဖို့ကိစ္စက အရေးတကြီးဖြစ်နေပေမယ့် ခရိုင်က လူအလုံအလောက် မစုနိုင်ဘူးလေ၊ အချိန်မလောက်မှာ စိုးရိမ်လို့ လမ်းမတွေပေါ်မှာ တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆီးနေကြတာပါ"

"ဒါ ဥပဒေနဲ့ညီရဲ့လား"

ကျိုးလီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြန်မဖြေဘဲ ဤသို့သာပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မင်းကိုပြန်လိုက်ပို့ပေးမယ်၊ ဒီရက်ပိုင်း မင်းဆိုင်ထဲမှာပဲနေပြီး အပြင်မထွက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"

လင်းယွဲ့ဆိုင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကုလင်က ဧည့်သည်များကိုဧည့်ခံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမက သူ့ကို မီးဖိုချောင်ထဲသို့အမြန်တွန်းပို့လိုက်သည်။

"မျက်နှာထွက်မပြနဲ့၊ သူတို့က အခု နေရာတိုင်းမှာ ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့ ယောကျ်ားတွေကို ဖမ်းနေတာ၊ တစ်ကယ်လို့ ရှင်အခု အဖမ်းခံရရင် ခရီးစဉ်အတွက် အစားအသောက်တွေပြင်ဆင်ဖို့တောင် အချိန်ရတော့မှာမဟုတ်ဘူး"

လင်းယွဲ့ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ည ရှင်အိမ်ပြန်သင့်တယ်၊ သူတို့က ရွာထဲမှာလည်း စစ်တပ်ထဲဝင်ဖို့လူတွေကို လိုက်ရှာနေမှာကို ကျွန်မ ကြောက်တယ်၊ ရှင့်အတွက် အစားအသောက်တချို့ ကျွန်မအခု ပြင်ဆင်ပေးမယ်"

လင်းယွဲ့နေရာလွတ်ထဲတွင် အသားပေါက်စီအများအပြားရှိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာကြီးမားပြီး သယ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲလေသည်။ အသားပေါက်စီများအပြင် ကိတ်ခြောက်အချို့ကိုဖုတ်ရန်နှင့် ဝက်သားတချို့ကိုချက်ရန်လည်း သူမ အစီအစဉ်ရှိလေသည်။ မကြာမီမှာပင် ဆူပူအုံကြွမှုများက သူတို့နေရာသို့ ပျံ့နှံ့လာသော်လည်း စစ်ဆေးရေးအရာရှိများက တံခါးပေါက်ကို အလျင်စလိုဖြတ်ကျော်ကာ ထွက်သွားကြလေသည်။

"အရှေ့လမ်းကလူတွေက ချမ်းသာကြတယ် ဒါမှမဟုတ် ရာထူးကြီးတယ်ဆိုတော့ စစ်ဆေးရေးအရာရှိတွေက ဒီနေရာကို မထိရဲဘူးထင်တယ်"

ကုလင်က မီးဖိုချောင်ထဲရှိ ခွေးခြေခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာ လင်းယွဲ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဆိုင်ထဲရှိ ဧည့်သည်များမှာ ထွက်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ကုတန်ကလည်း ယနေ့ သူ့စာမေးပွဲအတွက် သွားနေလေသည်။ အောင်မြင်ပြီးနောက် ကျောင်းသားအဖြစ်ကျောင်းမတက်မီ လင်းယွဲ့က လက်ဆောင်များနှင့် ငွေများကို ပြင်ဆင်ရန် ရက်အနည်းငယ်စောင့်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကုလင်က ကုတန်ကိုပြန်ခေါ်လာပေးပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းကိုမြင်သောအခါ လင်းယွဲ့က တံခါးကိုတန်းပိတ်ကာ ပျဉ်ချပ်များကို တပ်ဆင်လိုက်လေသည်။ ကုတန်က ခန်းမကြီးထဲတွင် ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်ဖြင့် စာဖတ်နေပြီး တာ့ယာနှင့် ယိုထျန်းတို့က သူတို့အခန်းထဲတွင် ကြိုးကွင်းကိုးကွင်းပါကစားစရာကို ကစားနေကြ၏။