အခန်း (၇၄၁-၇၄၂)

အခန်း(၇၄၁)

လီလစ်နဲ့ တခြားဗန်ပိုင်ယာတွေက ကူနိုကို ဗန်ပိုင်ယာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ဆိုတဲ့ သူမရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆက်တိုက် ပူဆာနေကြတယ်။ လီလစ်က ဒါတွေကို လုံးဝ ငြင်းဆန်လိုက်ပြီး သူမကတော့ သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းကြီး ဖတ်ချ်လို နင်ဂျာတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တဲ့ သာမန်လူသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်တယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဒါကြောင့် ဗန်ပိုင်ယာတွေက သူမကို ထာဝရသစ္စာခံဖို့ အပြည့်အဝ ကမ်းလှမ်းနေကြပေမဲ့လည်း သူမကတော့ လုံးဝ လက်မခံခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ ဒါကို ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး လက်ခံချင်နေတဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိနေခဲ့တာတော့ အသေအချာပါပဲ။

"ဟီးဟီးဟီး... ကူနို၊ ငါ မင်းနဲ့ ခဏလောက် စကားပြောပါရစေ" လို့ ဖတ်ချ်က သူမရဲ့နားနား ကပ်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်တယ်။ "မင်း သူတို့ကို အလုပ်အကျွေးပြုခွင့် ပေးလိုက်သင့်တယ်"

"ဟမ်... ငါက ဘာလို့ အဲလိုလုပ်ရမှာလဲ၊ နင်ဂျာတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ ငါတို့က တစ်ကိုယ်တော်သမားတွေ ဖြစ်ရမယ်လို့ ဆိုထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဖတ်ချ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။ "ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က အိုင်းရွန်းမေဒင်ဘာသာတရားအတွက် ဘာတွေ လုပ်ပေးနိုင်မလဲဆိုတာကို စဉ်းစားကြည့်လေ၊ သူတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ငါတို့က ဒီကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားမအကြောင်းကို ကျန်တဲ့ကမ္ဘာကြီးဆီ ပြန့်နှံ့သွားအောင် လုပ်နိုင်ပြီ"

ဖတ်ချ်ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်ဖွယ် စကားတွေအပြီးမှာတော့ ကူနိုတစ်ယောက် ဒီအဆိုပြုချက်ကို စတင်စဉ်းစားလာခဲ့တယ်။ ဘာကြောင့်မှန်း သူမ မသိပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ အိုင်းရွန်းမေဒင်ဘာသာတရားကို လူတွေ ပိုပိုပြီး ကိုးကွယ်လာကြတာမျိုးကို သူမ လိုလားနေမိတယ်။

"အိုကေ... အမ်း... လီလစ်"

"ပြောပါ မူလဗန်ပိုင်ယာ" လို့ လီလစ်က ဒူးထောက်လျက်သားနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ "ကျွန်မတို့ကို အရှင်မရဲ့ အစေခံတွေအဖြစ် လက်ခံပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါသလား"

"အင်း" လို့ ကူနိုက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "မင်းတို့က အိုင်းရွန်းမေဒင်ဘာသာတရားနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ကို ကူညီပေးသရွေ့ပေါ့"

လီလစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "အရင်ကတော့ ကျွန်မက အိုင်းရွန်းမေဒင်ဘာသာတရားကို သံသယရှိခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု ဒါက ကျွန်မကို ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဆီ ခေါ်ဆောင်လာပေးခဲ့တာဆိုတော့ ဂိုင်ယာနတ်ဘုရားမကိုယ်တိုင်က ဒီဘာသာတရားအတွက် သူမရဲ့ အတိအလင်း အခွင့်အာဏာကို ပေးအပ်ထားတာလို့ပဲ ကျွန်မ ယုံကြည်နိုင်တော့တယ်၊ ကျွန်မက အရှင်မနဲ့ အိုင်းရွန်းမေဒင်ဘာသာတရားအပေါ် သစ္စာရှိတဲ့ အစေခံတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို ယုံကြည်လိုက်ပါ"

ဒါကို စောင့်ကြည့်နေရင်း မိုက်ကယ်တစ်ယောက် မနာလို မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။ လီလစ်ဟာ လက်ဂါစီ့စ်တွေလိုပဲ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ကိုး မက်ဂ်နက်တစ်တစ်ယောက်နဲ့ ညီမျှသူလေ။ ပြီးတော့ အခု သူမက အိုင်းရွန်းမေဒင်ဘာသာတရားရဲ့ သစ္စာခံအစေခံတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ အခြေခံအားဖြင့် ဒီဘာသာတရားကို အဓိကအဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခုရဲ့ အင်အားကို ပေးအပ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ကိုးအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်...

လူတိုင်းက လီလစ်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေချိန်မှာ သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ လှဲလျောင်းနေတဲ့ ဝတ်ရုံဝတ်လူတွေဆီ အာရုံစိုက်လိုက်တယ်။

သူက လက်ကို မြှောက်ကာ မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ့နှလုံးသားထဲက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစအနတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားလိုက်တယ်။

အဲဒီနောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဝတ်ရုံဝတ်လူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက တွန့်လိမ်သွားခဲ့ပြီး တခြားသူတွေကတော့ ဒါကို အသက်ရှင်နေတဲ့ လက္ခဏာတစ်ခုအဖြစ် အထင်မှားသွားခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ ဒါက သူတို့ရဲ့ အရေပြားထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖိုရဲ့ သတ္တုစက်လေးတွေကြောင့်သာ ဖြစ်တယ်။

နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစအနတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲကနေ စိမ့်ထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွေပေါ်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပျံလာကာ မိုက်ကယ်ဆီကို တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့တယ်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လီလစ်နဲ့ တခြားဗန်ပိုင်ယာတွေအားလုံး ဆွံ့အသွားခဲ့ကြတယ်။

တော်ဝင်သွေး ဗန်ပိုင်ယာတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမက လူသားတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး တခြားသူတွေထက် ပိုသိနားလည်ထားတယ်။ ပြီးတော့ ဒီမြင်ကွင်းက ထူးဆန်းရုံတင်မဟုတ်ဘဲ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူမ သိနေခဲ့တယ်။

နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစအနလေးတွေက လေထုထဲမှာ လည်ပတ်နေပြီး မိုက်ကယ်ရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ဂလက်ဆီတစ်ခုလို အစုအဝေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေတယ်။

ဒီအစက်လေးတစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ ဖြူလွှလွှ သဟဇာတမီးတောက်လေးတွေ ပါဝင်နေတာမို့ ဒီမြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ပိုပြီးတော့တောင် ခမ်းနားသွားစေခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်နဲ့ အနီးဆုံးမှာ ရှိနေတဲ့အရာတွေက ကျန်တဲ့အရာတွေထက် ပိုမြန်မြန် လည်ပတ်နေပြီး သူက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစအနတွေရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အာကာသနဲ့ အချိန်ကိုတောင် ကွေးညွတ်ပစ်နိုင်တဲ့ ဧရာမ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ အရေပြားနဲ့ တစ်လက်မလောက် အကွာကို ရောက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အဲဒါတွေက သူ့ရင်ဘတ်ဆီကို ချက်ချင်းဆိုသလို ပစ်ဝင်သွားခဲ့ပြီး ဘာအကြောင်းအရင်းမှမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုမျိုး ထင်ရစေတယ်။

ပိုများပြားတဲ့ အစက်လေးတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး သူ့နှလုံးသားဆီ မရောက်ခင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေအားလုံးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားကာ နှလုံးသားရဲ့ မျက်နှာပြင်ကို နတ်ဘုရားပန်းပဲဖိုနဲ့ ဖုံးအုပ်လိုက်တော့တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ အစက်လေးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ဂလက်ဆီကြီးဟာ အရာအားလုံးကို မိုက်ကယ်ဆီ ဆွဲငင်နေတဲ့ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က သာမန်ကမ္ဘာကြီးကိုတောင် သက်ရောက်မှု ရှိလာစေတယ်။ အစက်လေးတွေက သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေကို ဖြတ်သန်းသွားတဲ့အခါ လူတိုင်းက လေပြင်းတွေ တိုက်ခတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မိုက်ကယ်ဆီကနေ သိမ်မွေ့ပေမဲ့ အမြဲရှိနေတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ ထွက်ပေါ်လာတာကြောင့် မြေကြီးတုန်ခါမှုတွေကိုပါ ခံစားလိုက်ကြရတယ်။

ပြီးတော့ နောက်ဆုံးကျန်နေတဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစက်လေးတွေ သူ့နှလုံးသားထဲ ပေါင်းစပ်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ကျယ်လောင်တဲ့ ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်မှာတော့ ဖန်ကွဲသံလိုမျိုး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသံတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သူတို့တွေက မိုက်ကယ်တစ်ယောက် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်ဆီကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ကြရတာပဲ။

မိုက်ကယ်က သူ့လက်တွေကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ အခု ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ခွန်အားတွေကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြန်တယ်။

သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ဝတ်ရုံဝတ်လူတွေနဲ့ ဗန်ပိုင်ယာတွေကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အဆင့်ငါးကို တက်လှမ်းပြီးကတည်းက သူ လုံလောက်အောင် သန်မာနေပြီလို့ ထင်ထားခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူက ဖော်ပြလို့မရနိုင်တဲ့ နောက်ထပ် စွမ်းအားအဆင့်တစ်ခုဆီ ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုက ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဆတက်ထမ်းပိုး တိုးလာတာမျိုးပဲ။

'အံ့ဩစရာပဲ... အဆင့်တက်တာက ဒီလောက်တောင်... ကောင်းမယ်မှန်း ငါ မသိခဲ့ဘူး'

| ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ…ငှဲ…. မှန်တယ် မိုက်ကယ်၊ အခု ခံစားရတာ ကောင်းတယ်မလား၊ ဒါက အရမ်းလွယ်ကူတယ်လို့ မခံစားရဘူးလား | ဟာဘင်ဂျာက မေးလိုက်ပြီး သူ့အသံက မိုက်ကယ်ရဲ့ နားဘေးမှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လို ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့တယ်။

သူ ဒီအကြောင်းကို မစဉ်းစားမိဘူးလို့ ပြောရင် မိုက်ကယ် လိမ်ရာကျသွားမှာပေါ့။

သူက အဆင့်လေးမှာ တော်တော်လေး အချိန်အကြာကြီး တစ်ဆို့နေခဲ့တာလေ။ ပြီးတော့ သူက အနီရောင် ချောက်ကြီးထဲမှာ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစအနတွေ လုံလုံလောက်လောက် ရလာတဲ့အချိန်မှသာ အဆင့်ငါးကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အဲဒါကတောင် ကံတရားနဲ့ ဇွဲလုံ့လတွေ အများကြီး လိုအပ်ခဲ့တာပဲ။

နောက်အဆင့်တွေကို ဆက်တက်ဖို့အတွက် သူ ဒီထက်ပိုပြီး အခက်အခဲတွေ အများကြီး တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ အမြဲ ထင်ထားခဲ့မိတာ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သာမန် မက်ဂ်နက်တစ်တစ်ယောက်ထက် သုံးဆပိုပြီး လိုအပ်တာလေ။ အဲဒါက ကြိုးစားအားထုတ်မှု သုံးဆ ဒါမှမဟုတ် ကုန်ကျစရိတ် သုံးဆပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီဝတ်ရုံဝတ်လူတွေနဲ့ တစ်ပွဲလောက် တိုက်ခိုက်အပြီးမှာပဲ သူက ဘာအခက်အခဲမှမရှိဘဲ နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့တယ်။

အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ဒါက စွဲလမ်းချင်စရာကောင်းတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပဲ။

သူ နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်ဖို့ဆိုရင် အဆင့်ခုနစ် မက်ဂ်နက်တစ် သုံးယောက်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစအနတွေကို ခိုးယူဖို့ပဲ လိုတော့တယ်။ ဒါမှမဟုတ်လည်း အဆင့်ခြောက် လေးယောက် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်ငါး ငါးယောက်နဲ့ဆိုရင်လည်း လုပ်နိုင်မှာပဲ။

| ကဲ... မင်း ဘယ်လိုသဘောရလဲ၊ တရားမဝင် ဥပဒေစိုးမိုးသူတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တဲ့ စိတ်ကူးမျိုး ရှိလား၊ ငါတို့တွေက ညဘက်မှာ လှုပ်ရှားမယ်၊ ပြီးတော့ ကမ္ဘာကြီးမှာ ဆိုးယုတ်တဲ့ အန္တရာယ်ပေးမယ့်သူတွေကိုပဲ နှိမ်နင်းကြမယ်လေ၊ သူတို့ရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ပြစ်မှုတွေအတွက် ပြစ်ဒဏ်အနေနဲ့ သူတို့ဆီက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစအနတွေကို ယူပြီး ငါတို့ကိုယ်ငါတို့ ပိုသန်မာအောင်နဲ့ ဘယ်သူမှ တားဆီးလို့မရနိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်အောင် လုပ်ကြမယ်လေ |

မိုက်ကယ်တစ်ယောက် ရုပ်ပြစာအုပ်ထဲက အပြင်မှာ တကယ်အသက်ဝင်လာတဲ့ ဟီးရိုးတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ တကယ်ကို စိတ်ပါသွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့လည်း ဒါက နည်းနည်းတော့ အစွန်းရောက်နေသလို ခံစားရတယ်။ သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစအနတွေကို ခိုးယူဖို့ ဆင်ခြေတစ်ခု ရအောင်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့တင် လူဆိုးတွေကို လိုက်ရှာပြီး သူတို့ ပြစ်မှုကျူးလွန်မယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတာမျိုး သူ မလုပ်ချင်ဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သူ့ဆီကိုသာ ရောက်လာခဲ့ရင်တော့ ပိုကြီးမားတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအတွက် သူတို့ဆီက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖိုတွေကို အလှူခံဖို့ သူကတော့ အပြည့်အဝ ဆန္ဒရှိနေတာပဲ။

'လူဆိုးတွေ ငါ့ကို မကြာခဏ ပိုပြီး တိုက်ခိုက်ချင်လာအောင် ငါ့ကိုယ်ငါ ပိုပြီး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် နေသင့်တယ် ထင်တယ်'

| ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ…ငှဲ…. အခုမှပဲ စကားရာကျတော့တယ် |

"လူသား... မူလဗန်ပိုင်ယာက ဘာလို့ ရှင့်ကို အလေးအနက်ထားပြီး ဒီကို ရောက်လာခဲ့သလဲဆိုတာ အခု ကျွန်မ နားလည်သွားပြီ" လို့ လီလစ်က ချီးကျူးလိုက်တယ်။ "ရှင့်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းအားတွေရယ်... ပြီးတော့ ဒီနတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစအနတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ ရှင့်ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အစွမ်းတွေရယ်ကို ကြည့်ရတာ ရှင်က သာမန်လူသားတစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ရှင်က ဂိုင်ယာနတ်ဘုရားမရဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပဲ နေမှာ"

အထင်လွဲမှားနေတာကို ရပ်တန့်ဖို့အတွက် မိုက်ကယ်က ချက်ချင်းပဲ လက်ကာပြလိုက်ပေမဲ့ ဖတ်ချ်က သူ့ထက်အရင် ဝင်ပြောလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်" လို့ ဖတ်ချ်က အော်ပြောလိုက်တယ်။ "နတ်ဘုရားမက သခင်လေးကို ကိုယ်ထင်ပြပြီးတော့ သူမရဲ့ ကောင်းချီးတွေကို ပေးသနားထားတာလေ၊ မင်း အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို ပိုပြီး သိချင်သေးလား"

လီလစ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားခဲ့တယ်။ "ဒါ အမှန်ပဲလား"

ဂီလာမိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "အဲဒါကိုပဲ ငါ တခြားသူတွေကို ပြောပြဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တာ၊ အိုင်းရွန်းမေဒင်က ငါတို့အားလုံး ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဘာသာတရားပဲ၊ ဂိုင်ယာဆိုတာ အိုင်းရွန်းမေဒင်ပဲ"

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၂)

အခန်း(၇၄၂)

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ မိုက်ကယ်က လူတိုင်းကို ရီနေးတားနိုင်ငံဆီ ပြန်ခေါ်သွားခဲ့တယ်။ လီလစ် တစ်ယောက် သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ကို ထပ်ပြီး အံ့ဩသွားခဲ့ပေမဲ့ သူက ဂိုင်ယာ ရွေးချယ်ထားသူဖြစ်တာကြောင့်ဆိုပြီးတော့ပဲ မှတ်ယူလိုက်တယ်။

အဲဒီကို ရောက်တာနဲ့ ဗန်ပိုင်ယာတွေ အားလုံးကို အိုင်းရွန်းမေဒင် ဘုရားကျောင်းဆီ ခေါ်သွားခဲ့ပြီး အဲဒီမှာရှိနှင့်နေတဲ့ သစ္စာရှိယုံကြည်သူတွေဖြစ်တဲ့ ဗန်ပိုင်ယာတွေရယ်၊ ဒီဘာသာတရားကို စတင်ယုံကြည်လာကြတဲ့ လူသားတွေနဲ့ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေက သူတို့ကို နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုခဲ့ကြတယ်။

"အံ့ဩစရာပဲ... သင်တို့ အလုပ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ" လို့ လီလစ် က ဗန်ပိုင်ယာတွေကို ပထမဆုံး ဖန်တီးခဲ့ပုံ ရေးဆွဲထားတဲ့ နံရံဆေးရေးပန်းချီကို လက်နဲ့စမ်းရင်း ချီးကျူးလိုက်တယ်။ "မူလဗန်ပိုင်ယာ... ဒါက ရင်းနှီးနေသလို မခံစားရဘူးလား"

ကူနို က ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကူနို လို့ပဲ ခေါ်ပါ... အဲဒါက ငါ့နာမည်ပဲ"

"သင် သဘောကျသလိုပါပဲ... မူလဗန်ပိုင်ယာ ကူနို"

အဲဒီနောက် ဟက်စတု နဲ့ ဗိုင်ပါရီယွန် တို့က စတီးလ်နဲ့တူတဲ့ သတ္တုဆန်ဆန်အထည်နဲ့ ချုပ်လုပ်ထားတဲ့ ဝတ်ရုံတွေကို ဆင်မြန်းပြီး သူတို့အခန်းတွေထဲကနေ ထွက်လာကြတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က ဗန်ပိုင်ယာတွေကို ဘုရားကျောင်းတစ်ခွင် လိုက်ပြကြတယ်။

"ဒီနေရာက လောလောဆယ်အတွက်တော့ လုံလောက်တာထက်ကို ပိုပါတယ်" လို့ လီလစ် က ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ ဗန်ပိုင်ယာ မျိုးနွယ်စုကြီး နေထိုင်ဖို့အတွက် ငါတို့ နောက်ထပ် နေရာအများကြီး လိုအပ်လိမ့်မယ်"

"သူတို့ အားလုံးအတွက်လား" လို့ မိုက်ကယ်က သူမကို မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ကမ္ဘာ့ထောင့်စွန်းတွေအထိ ရောက်နိုင်မယ့် ဒီထက်အများကြီး ပိုကြီးတဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေ ထပ်ဆောက်ရမယ်"

"ဟီးဟီး... အဲဒီအသံကို ကျုပ် သဘောကျတယ်" လို့ ဖတ်ချ် က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

"အိုင်းရွန်းမေဒင် ဘာသာတရားကို ကမ္ဘာအနှံ့ ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ရမယ်" လို့ လီလစ် က အလောတကြီး လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "ဟိုလူသားတွေ လမ်းမှားကို ခေါ်ဆောင်သွားတာ ခံရတော့မလို ဖြစ်ခဲ့တာကို ငါ အခုထိ မယုံနိုင်သေးဘူး"

သာ မိုက်ကယ် ကြားမဝင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် အဲဒီဝတ်ရုံခြုံထားတဲ့သူတွေက ဗန်ပိုင်ယာတွေကို သူတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာ လှည့်စားခြယ်လှယ်သွားကြမှာပဲ။

သူတို့ဆီမှာ သွေးသလင်းကျောက် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ရှိနေတယ်ဆိုတာက မည်သည့် ဗန်ပိုင်ယာကိုမဆို သူတို့စကားကို ယုံကြည်လာအောင် လုပ်နိုင်ပြီး သူတို့ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ဖို့ အလွယ်တကူ လှည့်စားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ လီလစ် က နတ်ဘုရားမ ရွေးချယ်ထားတဲ့ မိုက်ကယ်ကိုတောင် တိုက်ခိုက်မိမလို့ ဖြစ်ခဲ့တာလေ။ သာ သူ့ကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားစေခဲ့မယ်ဆိုရင် သေတာထက် ပိုဆိုးတဲ့ ပြစ်ဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားမှာပဲ။

"သူတို့ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား" လို့ သူက လီလစ် ကို မေးလိုက်တယ်။

"သူတို့က ငါတို့ ဗန်ပိုင်ယာတွေနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ချင်တဲ့ လူတစ်စုအဖြစ် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မိတ်ဆက်ခဲ့ကြတယ်... ငါ့ရဲ့ တော်ဝင်သွေး အဆင့်အတန်းက ဗန်ပိုင်ယာ အားလုံးကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှန်း သူတို့ သိနေတာကြောင့် ငါ့ကို အရင် လာရှာခဲ့ကြတာပဲ"

"ဘာလို့လဲ" လို့ မိုက်ကယ်က မေးလိုက်တယ်။

သူမက မိုက်ကယ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ "နယူးစပါတာ အကြောင်း မင်း မသိဘူးလား"

အဲဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတာနဲ့ ဖတ်ချ် က ရုတ်တရက် ခုန်ထလိုက်တယ်။ "အိုး... ဟီးဟီး... သခင်... ကျုပ် သခင့်ကို ပြောဖို့ တစ်ခု မေ့နေတယ်..."

သူ အမှောင်သစ်သား ခြံမှာ အလုပ်များနေတုန်း မက်ထရိုပိုလစ်မှာ သူ မသိလိုက်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တဲ့ပုံပဲ။

သူက ဘာကိုမှ လုံးဝ မသိခဲ့တာပဲ။

"နယူးစပါတာ..."

လီလစ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ က ငါတို့ဆီ လာပြီး သူတို့ရဲ့ နယ်မြေသစ်မှာ ပါဝင်ဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြတယ်... ငါတို့က လူသားတွေဆီ သွားလည်ရမယ့်အစား သူတို့က ငါတို့ဆီ လာလည်ရအောင်လို့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ အားလုံးကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြတာလေ

တခြား တော်ဝင်သွေး တွေက သူတို့ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပြီး တခြား ဗန်ပိုင်ယာ အများစုကိုပါ သူတို့နဲ့အတူ ခေါ်သွားခဲ့ကြတယ်... တစ်နေရာတည်းမှာ နေတာက နတ်ဘုရားမ ကို ရှာဖွေရာမှာ အကျိုးမရှိနိုင်ဘူးလို့ ငါ ထင်တာကြောင့် ငါတစ်ယောက်တည်းကပဲ ငြင်းပယ်ခဲ့တာ"

မိုက်ကယ်က အချက်အလက်တွေကို စဉ်းစားနေရင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တယ်။

'နိုဗာ... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ'

[နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ က ဖျော်ဖြေမှုကို လိုချင်နေတဲ့ပုံပဲ]

'ဖျော်ဖြေမှု...'

[ဟုတ်ပါတယ်... မက်ထရိုပိုလစ်ဆီ သွားမယ့်လမ်းကနေ သွေဖည်သွားစေခြင်းအားဖြင့် နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ က တခြားနယ်မြေတွေကို မျက်နှာပန်းလှဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနေတာပါ

သူတို့က မက်ထရိုပိုလစ်နဲ့ တခြား လူသားတွေရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေကို... ငါတို့ကို ဖျော်ဖြေကြဆိုပြီး စိန်ခေါ်လိုက်တာပါပဲ

နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခြင်းအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ စီးပွားရေးမှာ လည်ပတ်နေတဲ့ သန်းနဲ့ချီတဲ့ သဲဒင်္ဂါး တွေကို ရရှိနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိလာမှာပါ

သာ ကျွန်တော်က တခြားလူတွေ နေရာမှာဆိုရင် အမြန်ဆုံး နယူးစပါတာ ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ သေချာပေါက် ဆန္ဒရှိမှာပါ]

နိုဗာ က သေသေချာချာ ရှင်းပြခဲ့ပေမဲ့လည်း ဒီလှုပ်ရှားမှုရဲ့ နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ နားမလည်သေးဘူး။

[အဖြစ်နိုင်ဆုံး အဖြေကတော့ ဖျော်ဖြေရေးသက်သက်အတွက်ပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်]

'တကယ်လား'

[သူတို့ရဲ့ သဘာဝခွန်အားနဲ့ တခြားမျိုးစိတ်တွေအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကြောင့် နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ က ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ သဘောသဘာဝ ရှိကြတယ်... သူတို့က အလွယ်တကူ ငြီးငွေ့တတ်ကြပြီး အဲဒီငြီးငွေ့မှုကို ဖျောက်ဖျက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်သမျှ အချိန်တိုင်း ဖရိုဖရဲ အခြေအနေတွေ ဖန်တီးပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ အစားထိုးချင်ကြတာပါ]

ဒါတွေအားလုံးက နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ ရဲ့ ငြီးငွေ့မှုကို ဖြေဖျောက်ဖို့ သက်သက်ဆိုတာကို မိုက်ကယ် မယုံကြည်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က တခြား မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေရဲ့ လေးစားမှုနဲ့ အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားတယ်ဆိုတာကတော့ ရှင်းနေတယ်။ ဒီအချိန်ကစပြီး တခြား ခရီးသွားဧည့်သည် တွေ အားလုံးဟာ မက်ထရိုပိုလစ် ဒါမှမဟုတ် တခြားနယ်မြေတွေဆီကို သွားမယ့်အစား နယူးစပါတာ ဆီကိုပဲ စုပြုံသွားကြတော့မှာပဲ။

ဒါက သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက လက်လွတ်ခံဖို့ နှမြောစရာကောင်းလွန်းတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေပြန်တယ်။

ဖတ်ချ် က သူ့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်ပြီးနောက် သူ တွေးနေတာတွေကို ရိပ်မိသွားတဲ့ပုံပဲ။

"သခင်... သခင် နယူးစပါတာ ကို သွားချင်လို့လား"

"မင်း ငါ့စိတ်ကို ဖတ်နိုင်တာပဲ" လို့ မိုက်ကယ်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "အဲဒီကို ဒီအတိုင်း သွားဖို့ ဖြစ်နိုင်မလား"

ဖတ်ချ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "သခင်... အဲလ်ရစ် နဲ့ တခြား အဓိကအဖွဲ့အစည်းကြီးများ က အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးသွားကြပြီ... နယ်မြေအသီးသီးနဲ့ မြို့အသီးသီးက လာတဲ့သူတွေအတွက် နယူးစပါတာ မှာ သူတို့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတွေ ရှိကြလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ အဲလ်ရစ် က ရီနေးတားကုမ္ပဏီ အတွက် နေရာတစ်ခုကို သီးသန့် ဖယ်ထားပေးပြီးပြီ"

တခြားသူတွေက သူ့ထက် အရင် ခြေလှမ်းစထားနှင့်ပြီးတဲ့ပုံပဲ။ ကုမ္ပဏီ အများစုက နယူးစပါတာ မှာ သူတို့ရဲ့ နေရာချထားမှုတွေကို အပြီးသတ်နေလောက်ပြီ။

"လီလစ်... နယူးစပါတာ မှာ ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား... ငါ အဲဒီကို သွားဖို့ စီစဉ်နေတယ်"

လီလစ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "သေချာတာပေါ့... ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားမ နဲ့ မူလဗန်ပိုင်ယာ ကို တွေ့ပြီဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေကို ပြောပြဖို့က အလွန် အရေးကြီးတယ်"

သူ့အနားမှာ တော်ဝင်သွေး ဗန်ပိုင်ယာ တစ်ယောက် ရှိနေတာက အဲဒီမှာ ရီနေးတားကုမ္ပဏီ ကို အခြေချနိုင်ဖို့ သေချာပေါက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။

"ဖတ်ချ်... နယူးစပါတာ နဲ့ပတ်သက်ပြီး သိစရာရှိတာ အားလုံး ငါ့ကို ပြောပြစမ်း"

"ဒါက ကျုပ် စုံစမ်းထားမိသလောက်ပါ သခင်..."

အဲဒီနောက် ဖတ်ချ် က သူ မရှိတုန်း အစည်းအဝေးမှာ အဲလ်ရစ် နဲ့ တခြားသူတွေ ဘာတွေ ပြောခဲ့ကြတယ် ဆိုတာကို စတင် ပြောပြတော့တယ်။

ဒီ နယူးစပါတာ က မြို့တစ်မြို့ ဒါမှမဟုတ် တရားဝင် နယ်မြေတစ်ခုနဲ့ တူမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

ဒါက မကြာသေးခင်ကမှ တည်ဆောက်ထားတာမို့ အရာအားလုံးကို သစ်သားတဲတွေ ဒါမှမဟုတ် ရိုးရှင်းတဲ့ ကျောက်တုံး အဆောက်အအုံတွေနဲ့ပဲ တည်ဆောက်ထားကြတယ်။

အရာအားလုံးကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ လုပ်ထားပေမဲ့ လူသား အများစုကိုတော့ သူတို့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတွေ ဖန်တီးခွင့် မပေးထားတဲ့ပုံပဲ။

နယူးစပါတာ ကို မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေအတွက် ရည်ရွယ်ထားတာဖြစ်ပြီး လူသားတွေကတော့ သူတို့အတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားတဲ့ နယ်မြေ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရရှိကြမှာကို ဆိုလိုတာပဲ။

တကယ်လို့ သူတို့က ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဒါမှမဟုတ် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခု ဆောက်ချင်တယ်ဆိုရင် အဲဒီနယ်မြေမှာ နေထိုင်ကြတဲ့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေရဲ့ တရားဝင် ခွင့်ပြုချက် ရယူဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ သေချာတာကတော့ အဲဒီနေရာတွေကို ရဖို့ ရည်ရွယ်ထားသူတွေ အများကြီး ရှိမှာမို့ နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်သူက မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အများဆုံး ရနိုင်မလဲဆိုတဲ့ ပြိုင်ပွဲတစ်ရပ်လို ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။

* * * * * * * *