အခန်း (၇၄၃-၇၄၄)

အခန်း(၇၄၃)

နယူးစပါတာက လူသားတွေ သိမ်းပိုက်ရမယ့် မြို့သစ်တစ်မြို့ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေအတွက် ဧည့်သည်သက်သက်သာဖြစ်ပြီး သူတို့ပိုင်ဆိုင်ထားကြတဲ့ တန်ဖိုးကြီး သဲဒင်္ဂါးတွေအားလုံးအတွက် လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ လိုအင်ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ့် ကုန်သည်ခရီးသွားတွေအဖြစ် လာရောက်ကြတာဖြစ်တယ်။

သေချာတာကတော့ ဒီကုမ္ပဏီအများစုက အစကနေ ပြန်စတင်နေကြတာပဲ။ သူတို့အနေနဲ့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းကြားမှာ ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ကြရလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ ခြေတစ်လှမ်း သာနေခဲ့တယ်။ တော်ဝင်တိုက်ကြီးကို လာလည်ကြတဲ့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ ငါးမျိုးထဲက နှစ်မျိုးနဲ့ သူက အဆက်အသွယ် ရထားပြီးသားလေ။

လီလစ်နဲ့ တခြားဗန်ပိုင်ယာတွေက အဲဒီအထဲက တစ်စုပေါ့။ အိုင်းရွန်းမေဒင် ဘာသာတရားက သူတို့ ရှာဖွေနေတဲ့ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ သက်သေပြနိုင်သရွေ့တော့ သူတို့နဲ့ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ဖို့အတွက် သူ့မှာ သေချာတဲ့အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူ့ဆီမှာ စစ်မှန်တဲ့ တော်ဝင်သွေး ဗန်ပိုင်ယာတစ်ယောက် ပါလာမှာမို့ သူတို့ကို ယုံကြည်အောင် လုပ်ရမယ့် သူ့အလုပ်က အများကြီး ပိုလွယ်ကူသွားခဲ့တယ်။

ရေလူသားတွေနဲ့ပတ်သက်လို့တော့ သူ သိပ်မသေချာသေးဘူး။ ရိဒ်ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေအားလုံးက ရီနေးတားနိုင်ငံထဲမှာ ရှိနေနှင့်ပြီးသားဆိုတော့ နယူးစပါတာက ရေလူသားတွေအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ရိုလာကိုစတာအကြောင်း ဘာမှသိထားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာက ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ချေများနေတယ်။

သူက ရိဒ်၊ ဆရီနာနဲ့ တခြား ရေသူမတွေရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို ရယူဖို့ သူတို့ဆီ ချက်ချင်း သွားလိုက်တယ်။

ထုံးစံအတိုင်းပဲ သူတို့က ရေလူသားတွေရဲ့ ကစားကွင်းအနီးမှာ အပျော်စားပွဲလုပ်နေကြတာကို သူ တွေ့လိုက်ရပြီး နစ်စီနဲ့ မြို့စားကတော်ရဲ့ မြေးတွေကတော့ ရိုလာကိုစတာ စီးရင်း ပျော်ရွှင်နေကြတယ်။

"ရှင်က ဝိညာဉ်ဆီ အစက်တွေ ထပ်ဝယ်ဖို့ လာတာလား" လို့ ဆရီနာက သူ့ကို မေးလိုက်တယ်။

သူက ခေါင်းယမ်းပြလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် နယူးစပါတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူသိထားသမျှ အားလုံးကို သူတို့ကို ပြောပြလိုက်တယ်။

"အင်း... ရေလူသားတွေက ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုခု လုပ်နေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေကို ငါ ကြားနေရတယ်" လို့ ရိဒ်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါ ထူးဆန်းတာပဲ" လို့ ဆရီနာက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ "ဒီအကြောင်းကို ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက် ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ သူတို့က အစီအစဉ်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ပြောင်းလဲနိုင်တာလဲ"

ဆရီနာက မင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်ရုံတင်မက ကုန်းပေါ်ကမ္ဘာမှာ ရေလူသားတွေ လုပ်သမျှ အရာအားလုံးကို တာဝန်ယူရတဲ့သူလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုမျိုးက သူမဆီကို သေချာပေါက် ရောက်လာသင့်ပေမဲ့ သူမက သတင်းအစအနလေးတစ်ခုတောင် မကြားခဲ့ရဘူးလေ။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ရိဒ်က တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသလို ခေါင်းမော့လိုက်တယ်။ "ဆရီနာ... မင်းရဲ့ အစ်မ အဲဒီမှာရှိနေတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

အစ်မ ဆိုတဲ့စကားလုံးကို သူ ပြောလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဆရီနာက အဖြေကို နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။ "ဒါကြောင့်ကိုး"

ဆရီနာလို လူတစ်ယောက်ဆီက ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ အဲဒီရေလူသားတွေ သူတို့လုပ်ချင်တာကို လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက သူတို့ကို ပင်လယ်ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်နဲ့ ဆက်နွှယ်နေတဲ့ သွေးသားမျိုးဆက်တစ်ယောက်ယောက်က ဦးဆောင်နေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

"အဲဒါ ဘယ်သူများဖြစ်မလဲ" လို့ ဆရီနာက စဉ်းစားခန်းဖွင့်လိုက်တယ်။ "ငါးဆယ်မြောက် အစ်မများလား"

ပင်လယ်ဧကရာဇ်က သူ့ရဲ့မျိုးဆက်တွေကို အတော်လေး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဖြန့်ကျက်ထားတာကြောင့် ဆရီနာမှာ အစ်မတွေ အများကြီး ရှိနေခဲ့တာလေ။

"ဒါဆို ရေလူသားတွေကို ခင်ဗျားရဲ့ အစ်မက ဦးဆောင်နေတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်တာလား" လို့ မိုက်ကယ်က မေးလိုက်တယ်။

"အစ်မတွေ ဖြစ်ဖို့များတယ်" လို့ သူမက ပြန်ဖြေတယ်။ "ငါတို့ အဲဒီကို မသွားမချင်း သိနိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူး"

ဆရီနာက သူ့ကို နယူးစပါတာဆီ အဖော်လိုက်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ကြိုဆိုရမှာပဲ။

"ခင်ဗျားရော ရိဒ်"

"ငါ မင်းနောက်ကနေ ခဏနေလိုက်လာခဲ့မယ်" လို့ သူက ပြန်ဖြေတယ်။ "ငါ့ရဲ့ နစ်စီလေးကို ဂရုစိုက်ဖို့ လိုနေသေးတယ်"

နစ်စီက နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပုံမှန်ကလေးတစ်ယောက်လို ပိုပိုပြီး ပြုမူလာနိုင်တဲ့အထိ တော်တော်လေး တိုးတက်လာခဲ့ပေမဲ့ ရိဒ်ကတော့ သူမရဲ့ ကျိန်စာ ပြန်လည်သက်ရောက်လာမယ့်အချိန်ကို စိုးရိမ်ပြီး သူမကို သိမ်းငှက်တစ်ကောင်လို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေဆဲပဲ။

ဂျူနီပါက သူမရဲ့ အသက်အန္တရာယ် မရှိတော့ဘူးလို့ ရိဒ်ကို အာမခံထားပြီးဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မိဘတစ်ယောက်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒုတိယအတော်ဆုံး ဆရာဝန်ရဲ့စကားထက် အမြဲတမ်း ပိုအရေးကြီးနေတာလေ။ သူက ကလေးကို အရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ ဂရုစိုက်တတ်တဲ့ ဖခင်တစ်ယောက်ရဲ့ စံပြပဲ။

"ကောင်းပြီ... အဲဒီမှာ တွေ့ကြတာပေါ့" လို့ သူက ရိဒ်ကို ပြောပြီး သူ့အခန်းဆီ ပြန်လည် အရိပ်ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့တယ်။

သူ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်မှာ သီးသန့်အခန်း ထဲက အမှောင်သစ်သား အပင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ သူမျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ကြီးထွားလာနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ ပင်စည်တွေက ပိုတုတ်ခိုင်လာပြီး မြေကြီးထဲကနေ အရွက်တွေ ပိုပိုပြီး ထွက်ပေါ်လာနေတယ်။

ဒါက သူ့ရဲ့ စိုက်ခင်း အလုပ်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ လက္ခဏာကောင်းတစ်ခုပဲ။

စမ်းသပ်မှု စာအုပ်တွေထဲမှာတော့ ပထမရက်အနည်းငယ်က အမြဲတမ်း အခက်ခဲဆုံးဖြစ်ပြီး အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ အမှောင်သစ်သား အပင်အများစုက ညှိုးနွမ်းသေဆုံးသွားတတ်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ တပ်ဆင်ထားတဲ့ အာရုံခံကိရိယာတွေ ကျေးဇူးကြောင့် အပူချိန်၊ လေ ဒါမှမဟုတ် အလင်းရောင် အပြောင်းအလဲရှိတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ ဒါက အမြန်အလုပ်လုပ်ပြီး အကောင်းဆုံး ကြီးထွားနိုင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးတယ်။

'နတ်မျိုးနွယ်တွေ ဘာတွေးကြမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်... စကားမစပ် ဖဲရန်နဲ့ နတ်မျိုးနွယ်တွေရော နယူးစပါတာမှာ ရှိနေကြမှာလား'

သူတို့က တစ်လအတွင်း မက်ထရိုပိုလစ်ကို သွားမယ်လို့ ကတိပေးထားပေမဲ့ သူတို့ကရော အစီအစဉ်ပြောင်းလိုက်တဲ့ အုပ်စုထဲမှာ ပါဝင်နေသလားဆိုတာကိုတော့ သူ မသိခဲ့ဘူး။

သူတို့သာ ပါဝင်ခဲ့ရင် အကောင်းဆုံးပဲပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုလေးကနေတစ်ဆင့် သူတို့နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို သူ တည်ဆောက်ထားပြီးသားမို့ သူတို့ကိုသာ သူ့ဘက်ပါအောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူက နယူးစပါတာမှာရှိတဲ့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ ငါးမျိုးထဲက သုံးမျိုးနဲ့ အဆက်အသွယ် ရသွားမှာလေ။

'ရှီနာ့ကို ငါ့အဖော်အဖြစ် ခေါ်သွားဖို့ သေချာပေါက် လိုအပ်တယ်... သူတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူက ငါနဲ့အတူ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သိသွားရင် သူတို့က ရီနေးတားကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံကြလိမ့်မယ်'

အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သူက သူ့ရဲ့ ဒရုန်းကို နယူးစပါတာဆီ ဦးတည်ပြီး စတင် မောင်းနှင်လိုက်တယ်။

သူက အဲဒီကို အရင်ဆုံး တစ်ယောက်တည်း သွားမှာဖြစ်ပြီး လမ်းကြောင်းတွေ ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် သိသွားတာနဲ့ အကူအညီအတွက် တခြားလူတွေကို သူ့ဆီ အရိပ်ရွှေ့ပြောင်းခေါ်ယူမှာပဲ။

အဆုံးအစမရှိတဲ့ နယ်မြေတွေကို ဖြတ်သန်းပြီး နာရီပေါင်းများစွာ ခရီးသွားလာပြီးနောက် အဝေးက နယူးစပါတာရဲ့ မြင်ကွင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို နောက်ဆုံးတော့ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူက ထိန်းချုပ်ခန်းထဲက မော်နီတာကနေတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်ပြီး နိုဗာက သူမြင်နိုင်သမျှ အရာတွေအပေါ် အခြေခံပြီး ဒေသတစ်ခုလုံးရဲ့ မြေပုံတစ်ခုကို အဆင်ပြေပြေ ဖန်တီးပေးလိုက်တယ်။

[နယူးစပါတာက အန်ဂိုရာမြို့နဲ့ အရွယ်အစား သိပ်မကွာဘဲ အဆောက်အအုံ ဗိသုကာလက်ရာ အများစုက သစ်သားနဲ့ ကျောက်တုံးတွေကိုပဲ အသုံးပြုပြီး တည်ဆောက်ထားတာပါ]

မြေပုံက ကွဲပြားတဲ့ အစိတ်အပိုင်း ငါးခုအဖြစ် ခွဲခြားထားတဲ့ စက်ဝိုင်းပုံစံ နယ်မြေတစ်ခုကို သူ့ကို ပြသနေတယ်။

အပြင်ဘက်မှာ နယ်မြေလေးခု ရှိနေပြီး အလယ်ဗဟိုက ပိုသေးငယ်တဲ့ စက်ဝိုင်းပုံစံ နယ်မြေတစ်ခုကို ဝန်းရံထားကြတယ်။

'ဒါဆို ဒီနယ်မြေတွေက မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေအတွက် နယ်မြေတွေကို ကိုယ်စားပြုတာပေါ့ ဟုတ်လား'

နယ်မြေတစ်ခုချင်းစီက ဗိသုကာလက်ရာမှာ ထင်ရှားတဲ့ ကွဲပြားမှုတွေကို ပြသနေတယ်။

အဲဒီအထဲက တစ်ခုက ဂေါ့သစ်စတိုင်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံဆီ ချွန်မြတဲ့ရဲတိုက်ကြီးလို မြင့်မားစွာ ထိုးထွက်နေတဲ့ အနက်ရောင် ကျောက်တုံးချွန်တွေကို အသုံးပြုထားတယ်။ ဒါက ဗန်ပိုင်ယာတွေအတွက် သီးသန့် ဖယ်ချန်ထားတဲ့ နယ်မြေဖြစ်ရမယ်။

တစ်ခုကတော့ ထင်ထင်ရှားရှား ပြာလဲ့နေပြီး အလယ်မှာ ဧရာမ ရေကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အပေါ်စီးကနေ ကြည့်လိုက်တော့ ရေအောက်က အဆောက်အအုံတွေကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး သန္တာကျောက်ခေါင်မိုးတွေက ရေပြင်ပေါ်ကို အနည်းငယ်လေး ထိုးထွက်နေကြတယ်။ ဒါက ရေလူသားတွေအတွက်ပဲ။

အပေါ်ဘက် ညာခြမ်းက နယ်မြေကတော့ သစ်ပင်မြင့်ကြီးတွေရှိတဲ့ တောအုပ်တစ်ခုလုံးနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာဖြစ်တယ်။ ပြီးတော့ သစ်ရွက်တွေကြားက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတဲ့ နေရာလေးတွေကနေတစ်ဆင့် အလွန်ထူထဲတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အမွှေးအမျှင်တွေ ရှိကြတဲ့ လူတွေ နေထိုင်တဲ့ သစ်သားရွာလေးတစ်ရွာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။ သူတို့ကို အရင်က တစ်ခါမှ မဆုံဖူးပေမဲ့ သူတို့က ဝံပုလွေလူသား မျိုးနွယ်တွေလို့ ကောက်ချက်ချလိုက်ဖို့ သေချာသလောက် ရှိနေတယ်။

ပြီးတော့ အောက်ဘက် ညာခြမ်းက နယ်မြေကလည်း သစ်တောတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေရာက အပင်တွေက ဒီတိုက်ကြီးနဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင်ဘူးလေ။ တကယ့်ကိုပဲ။ အဲဒီမှာ လင်းလက်နေတဲ့ သစ်ပင်တွေနဲ့ ရေဘဝဲလက်တံလို အရာတွေ ရှိနေပြီး အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေကို သူ ခဏတာ သွားလည်ခဲ့တုန်းကသာ မြင်ဖူးခဲ့တဲ့ အရာတွေပဲ။

ပြီးတော့ နယ်မြေရဲ့ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်မှာ တည်ရှိနေတဲ့ နေရာကတော့ လူသားတွေရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ အများဆုံး တူညီနေတယ်။

အဲဒီမှာ မြင့်မားလှတဲ့ ဧရာမ ရဲတိုက်ကြီးတွေ ရှိနေပြီး အပေါ်ကနေ ကြည့်ရင် မြေအောက်ထောင်ချောက်တွေထဲမှာ မြင်ရတတ်တဲ့ ကျောက်တုံးဆူးချွန်ကြီးတွေနဲ့ တူနေတယ်။

ဒီနယ်မြေမှာ ဘယ်သူတွေ နေထိုင်လဲဆိုတာ သူ ခန့်မှန်းနေစရာ မလိုပါဘူး။

ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံသန်းနေတဲ့ တောင်ပံနဂါးသားရဲတွေကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး အဲဒီမျှော်စင်တွေပေါ်ကို ဆင်းသက်လာကာ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို သူတို့ရဲ့ ခြေလက်တွေနဲ့ ဖက်တွယ်ထားကြတယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၂)

အခန်း(၇၄၄)

'ဝိုး... မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ စုဝေးနေကြတာဆိုတော့ နေရာချထားမှုက ဒီထက်ပိုပြီး... မျှတလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့မိတာ'

'နယူးစပါတာ ထဲမှာ မျိုးနွယ်စုတိုင်းက အချိုးအဆတူညီတဲ့ နေရာတွေ ရနိုင်ဖို့အတွက် နယ်မြေတစ်ခုစီကို အချိုးညီညီနဲ့ ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးလို့ ရသားပဲ'

'ဒါပေမဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ က နယ်မြေရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို လုံးဝလွှမ်းမိုးထားတဲ့အတွက် တခြားသူတွေထက် အသာစီးရနေတာ သေချာတယ်'

'နယူးစပါတာ ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့တာက နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ ပဲလို့ ငါ ကြားဖူးတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့က အလယ်ဗဟိုနေရာကို ရထားတာက သဘာဝကျပါတယ်လေ'

'တခြား မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ က နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ အခြေချပြီးမှ ရောက်လာကြတာဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့အတွက် ကျန်နေတဲ့နေရာဆိုလို့ အပြင်ဘက်ပိုင်းပဲ ရှိတော့တာပေါ့'

'အဲဒီနေရာက မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ နေထိုင်နေတဲ့ နေရာပဲ... ဒါဆို လူသားတွေကရော ဘယ်မှာလဲ'

သူ ရှေ့ကို ပိုတိုးသွားလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ နယူးစပါတာ ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာရှိတဲ့ တဲငယ်လေးတွေ အစုအဝေးကို နောက်ဆုံးမှာ မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။

'ဟိုဟာက'

နယူးစပါတာ ရဲ့ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်မှာ သစ်သားတဲတွေနဲ့ အိမ်ငယ်လေးတွေ အများကြီးကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး အဲဒီအထဲမှာ လူသားတွေ အများကြီး နေထိုင်နေကြတယ်။

နယူးစပါတာ ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာတင် စခန်းချနေတဲ့ လူသား သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေရမယ်လေ။

အဲဒီနောက် သူက ရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာတစ်ခုကို ရှာဖွေရင်း လူအုပ်ကြီးထဲကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာကနေ တဲလေးတွေထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်။

သူက ဒရုန်း ရဲ့ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေး ထဲကနေ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့ပြီး နယူးစပါတာ ရဲ့ ဘယ်ဘက်အောက်ထောင့်နားက တဲငယ်လေးတစ်ခုဆီ လွင့်ပျံဆင်းသက်သွားခဲ့တယ်။

သူ အနားရောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ အမြဲဆောင်းနေကျ ကောင်းဘွိုင်ဦးထုပ်နဲ့ ဘွတ်ဖိနပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ရက်ပ်တာ ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူက အလုပ်သမားတွေနဲ့ စကားပြောရင်း တက်တက်ကြွကြွ အမိန့်ပေးနေတယ်။

သူ မြေပြင်ပေါ်ကို အပြီးတိုင် ဆင်းသက်လိုက်တော့မှပဲ ရက်ပ်တာ က သူ့ကို သတိထားမိသွားတော့တယ်။

"မိုက်ကယ် ... မင်း ရောက်လာပြီပဲ" လို့ ရက်ပ်တာ က မိုက်ကယ် ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်လိုက်ရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။

"ငါတို့ မတွေ့ရတာတောင် ကြာပြီပဲ၊ မင်း အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။

"ကောင်းပါတယ်... ငါ ကံကောင်းစွာနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတချို့ အဆင်ပြေသွားလို့ အပိုသုံးဖို့ သဲဒင်္ဂါး တော်တော်များများ ရထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ... ဒါက ဘယ်တော့မှ မလုံလောက်ဘူး၊ ဒါကြောင့်ပဲ ဒီ နယူးစပါတာ မှာ ငါ့ရဲ့ အားထုတ်မှုအားလုံးကို ပုံအောထားတာပေါ့"

မိုက်ကယ် က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရက်ပ်တာ တစ်ယောက် ဒီနေရာမှာ သူ့အတွက် နေစရာအိမ်တစ်ခု သေသေချာချာ လုပ်ထားမှန်း သတိပြုမိသွားတယ်။ သူ့ဘေးနားက ကြီးမားလေးလံတဲ့ ပရိဘောဂတွေကို ကြည့်ရတာ ရက်ပ်တာ က ဒီမှာ အချိန်အကြာကြီးနေဖို့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ပုံပဲ။

ရက်ပ်တာ က သူ့ရဲ့ အကြည့်ကို သတိထားမိသွားပြီး ရယ်မောလိုက်တယ်။ "ငါတို့ရဲ့ နေထိုင်မှုအခြေအနေက သိပ်အဆင်မပြေလှပါဘူးကွာ... ဟားဟား၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး"

"ဒါဆို ငါတို့က နယူးစပါတာ ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ နေကြရမှာပေါ့"

"ဟုတ်တယ်... နယူးစပါတာ က မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ အတွက်ပဲလေ၊ ငါတို့က အဲဒီကို အလည်အပတ်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် ဆိုင်ဖွင့်တာမျိုးလောက်ပဲ လုပ်လို့ရတယ်၊ အမြဲတမ်း အိမ်ငှားအနေနဲ့ နေလို့မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုးက ပိုကောင်းပါတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ နယူးစပါတာ အဝင်အထွက် ကုန်ပစ္စည်းတွေ သယ်ယူပို့ဆောင်ရတာ ပိုလွယ်ကူသွားလို့ပဲ"

အိပ်ဖို့ လိုအပ်လာတဲ့အခါတိုင်း ရီနေးတား နိုင်ငံဆီကို ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားနိုင်တဲ့အတွက် မိုက်ကယ် အနေနဲ့ ဒီနေထိုင်မှုအခြေအနေကို စိတ်မသက်မသာ မဖြစ်ပါဘူး။

"ဒါနဲ့ မင်းတို့အားလုံးက ဘာလို့ တဲတွေထဲမှာ နေနေကြတာလဲ၊ တကယ့် အဆောက်အအုံတစ်ခုကို မဆောက်ကြဘူးလား" လို့ သူက ရက်ပ်တာ ကို မေးလိုက်တယ်။

သူတို့မှာ အဆောက်အအုံတွေကို အလွန်မြန်မြန်ဆောက်ဖို့ ကွန်ကရစ်တွေ မရှိဘူးဆိုရင်တောင် တစ်လလောက်အတွင်း အိမ်တစ်လုံးဆောက်ဖို့ သမားရိုးကျ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုနိုင်သေးတာပဲ။

"တခြားသူတွေကတော့ ဆောက်ကြတယ်" လို့ ရက်ပ်တာ က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ နယူးစပါတာ က လအနည်းငယ်ပဲ ခံမှာလေ... အလွန်ဆုံးကြာလှမှ တစ်နှစ်ပေါ့၊ ဒါကြောင့် အဲဒီလောက်အထိ အပင်ပန်းခံဖို့ မတန်ပါဘူး"

"အလွန်ဆုံးမှ တစ်နှစ် ဟုတ်လား၊ ငါ အဲဒီအကြောင်း မကြားမိပါဘူး"

"အာ... အစည်းအဝေးမှာ မင်း မပါခဲ့တာကို ငါ မေ့သွားတယ်၊ နယူးစပါတာ ကို အချိန်အကန့်အသတ်တစ်ခုအထိပဲ ထားရှိဖို့ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ က ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတာ။

ဒီအချိန်ကစပြီး ငါတို့နဲ့ တခြားကုမ္ပဏီတွေက မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရဖို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြရလိမ့်မယ်၊ ဟိုးခပ်လှမ်းလှမ်းက လူတွေကို မင်း မြင်လား"

ရက်ပ်တာ က သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က တဲငယ်လေးတွေ အစုအဝေးဆီကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။ "သူတို့က အိမ်နီးချင်းနယ်မြေတွေကနေ လာကြတာ၊ ပြီးတော့ ငါတို့က သူတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာဖြစ်သလို မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ ရဲ့ အချိန်ပေးမှုကို ခံရဖို့ အထိုက်တန်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရလိမ့်မယ်။

တခြား မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ က စွမ်းအားထက် တခြားအရာတွေကိုလည်း တန်ဖိုးထားတတ်ကြတာမို့ ကိစ္စရပ်တွေကို ခွန်အားသက်သက်နဲ့တင် ဖြေရှင်းလို့မရဘူး။ သူတို့က ဖျော်ဖြေရေး၊ အသုံးဝင်မှုနဲ့ အဲဒီလို တခြားအချက်တွေကို တန်ဖိုးထားချင် ထားကြလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ကုန်မှာတော့ စွမ်းအားပြသရမယ့်ပွဲတစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်။

နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ က နယူးစပါတာ ထဲက ကုမ္ပဏီတွေအားလုံးနဲ့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ အားလုံး ပါဝင်မယ့် ကြီးမားတဲ့ ပြိုင်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ကျင်းပပေးလိမ့်မယ်။

အနိုင်ရတဲ့သူက နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ ရဲ့ လေးစားမှုကို ရရှိလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ ဘာအတွက် နာမည်ကြီးလဲဆိုတာ မင်း သိတယ်မို့လား"

"ဟင့်အင်း"

ရက်ပ်တာ က ရယ်မောလိုက်တယ်။ "သူတို့ရဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေကြောင့်ပေါ့... နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ က စည်းစိမ်တွေကို သိမ်းဆည်းစုဆောင်းတဲ့နေရာမှာ နာမည်ကြီးတယ်လေ၊ သူတို့ဆီမှာ သဲဒင်္ဂါး တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲဆိုတာ မင်း ယုံနိုင်မှာတောင် မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်လို့ သူတို့သာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့စိတ် မရှိဘူးဆိုရင် အင်ပါယာကြီးတွေနဲ့တောင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လောက်တယ်"

နယူးစပါတာ မှာ ကျင်းပမယ့် ပြိုင်ပွဲတွေက ခွန်အားကို စမ်းသပ်တာ သက်သက်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရလို့ မိုက်ကယ် ဝမ်းသာသွားခဲ့တယ်။ သူက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို တော်တော်လေး ယုံကြည်မှုရှိပေမဲ့လည်း ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေက အဲဒီလိုပွဲမျိုးအတွက် လုံးဝ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးမှန်း သူ သိတယ်လေ။

ရှီနာ တစ်ယောက်တည်းကသာ သူမရဲ့ ဒီဗာ ကို နိုးထစေနိုင်ခဲ့ပြီး သူမကလည်း ပထမအဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာ။

ကံကောင်းတာက ပြိုင်ပွဲက နှစ်ကုန်ပိုင်းလောက်ကျမှ ကျင်းပမယ့်ပုံပေါ်တယ်။

အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် သူက မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေ တည်ဆောက်ပြီးနေလောက်ပြီဖြစ်သလို ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စံနှုန်းတစ်ခုအထိ ရောက်အောင် ပံ့ပိုးပေးနိုင်ဖို့ သဲဒင်္ဂါး တွေ လုံလုံလောက်လောက် ရထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။

"ငါ့အတွက် သီးသန့်နေရာတစ်ခုရှိတယ်လို့ အဲလ်ရစ် က ပြောတယ်၊ အဲဒါ ဘယ်နားမှာလဲဆိုတာ ပြပေးလို့ရမလား"

ရက်ပ်တာ က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ရတာပေါ့... ငါ့နေရာရဲ့ ဘေးနားတင်၊ ဟိုးဘက်မှာလေ"

သူက တိုးချဲ့ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေတဲ့ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတွေ ဝန်းရံထားတဲ့ တဲငယ်လေးတစ်ခုဆီကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။

"မင်းရဲ့ နေရာက တကယ်ကို အကောင်းဆုံး အနေအထားမှာ ရှိနေတာ... ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါ တော်တော်လေး မနာလိုဖြစ်မိတယ်" လို့ ရက်ပ်တာ က ပြောလိုက်တယ်။ "အဲဒါက မြို့တံခါးနဲ့ အနီးဆုံးပဲ၊ ဆိုလိုတာက မင်း အနေနဲ့ နယူးစပါတာ ထဲ အဝင်အထွက်လုပ်ကြမယ့် ခရီးသွားဧည့်သည် တွေကို မင်းရဲ့ ဆိုင်မှာ လာဝယ်ဖို့ စျေးကွက်ချဲ့ထွင်နိုင်တယ်လေ"

"မင်း ဘာလို့ အဲဒီနေရာ မယူလိုက်တာလဲ"

ရက်ပ်တာ က ရယ်မောလိုက်တယ်။ "မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား၊ ငါက ဒီနေရာနဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး၊ အဓိကအဖွဲ့ကြီးတွေထဲက သူတွေပဲ ဒီလိုမျိုး နေရာကောင်းတွေ ရကြတာလေ"

အစည်းအဝေးမှာတုန်းက မိုက်ကယ် နဲ့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီ က အဓိကအဖွဲ့ကြီးတွေနဲ့ တန်းတူ ဩဇာတိက္ကမ ရှိတယ်လို့ သူတို့အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတာ။

သူက လက်ဂါစီ့စ် တွေရဲ့ အောက်မှာရှိပေမဲ့ ရိုင်းဇင်းဆစ် တွေထက်တော့ သာလွန်တယ်။

သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက လုံးဝကို သီးခြားဖြစ်နေတာမို့ ဒီနေရာနဲ့ ထိုက်တန်တာပေါ့။

"ကျေးဇူးပဲ ရက်ပ်တာ"

"ရပါတယ်... မင်း တစ်ခုခုမေးချင်ရင် ငါ့ကိုသာ အော်ခေါ်လိုက်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က အိမ်နီးချင်းတွေပဲလေ"

အဲဒီနောက် မိုက်ကယ် က သူ့အတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားပေးတဲ့ တဲငယ်လေးဆီကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

အဲဒီနေရာတစ်ခုလုံးက အောက်ခံအဖြစ် သစ်ကိုင်းအနည်းငယ်ကို သုံးပြီး အပေါ်ကနေ အဝတ်စကြီးတစ်ခု လွှမ်းအုပ်တည်ဆောက်ထားတာ။

အဲဒါက ညဘက် သက်တောင့်သက်သာ အိပ်စက်နိုင်မယ့် နေရာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်ဖို့လည်း မလိုအပ်ပါဘူး။

ဒါက ခရီးသွားဧည့်သည် တွေကို ကွန်ကရစ်ရဲ့ အံ့ဩဖွယ်ရာတွေကို ထုတ်ပြဖို့ သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး အချိန်အခါဖြစ်နိုင်တယ်။

* * * * *