အခန်း (၇၄၉-၇၅၀)

အခန်း(၇၄၉)

ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက တော်ဝင်တိုက်ကြီးရဲ့ အတော်ဆုံး သမိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ဒီမြေပုံကတော့ သူ့ကို အခက်တွေ့သွားစေခဲ့တယ်။

အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ သတင်းအချက်အလက် အများအပြား ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီလေ။ ဒီမြေပုံ အတိအကျ ဘယ်နေရာမှာရှိတယ်ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဖြစ်နိုင်ချေတွေ အရမ်းများနေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မြေပုံထဲမှာ ဘာအညွှန်း၊ ဘာအမှတ်အသားမှ မပါတဲ့အတွက် ပါမောက္ခအနေနဲ့ ဒီမြေပုံက ဘယ်လောက်ကြီးမားမယ်ဆိုတာကိုတောင် မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါက တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးစာ အရွယ်အစားလည်း ဖြစ်နိုင်သလို တောနက်ထဲက မြေကွက်လပ်လေးတစ်ခုစာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သိနိုင်ဖို့ နည်းလမ်း လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လပ် နဲ့ ပါမောက္ခတို့ကတော့ လက်မလျှော့ခဲ့ကြဘူး။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မယ်ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေနဲ့ အမြင်တွေကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်နေခဲ့ကြတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတော့ မြေပုံကို ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရှုခွင့် ရသွားခဲ့တယ်။

သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ပါမောက္ခ ဖော်ထုတ်မရတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါက အခြေခံအားဖြင့် ဘာအသေးစိတ်မှ မပါဝင်တဲ့ ဝေဝါးနေတဲ့ ကုန်းမြေပြင်တစ်ခုရဲ့ ပုံကြမ်းတစ်ခုလောက်သာ ဖြစ်နေတာလေ။

အဲဒီမှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက ရတနာရဲ့ အတိအကျ တည်နေရာကို ဖော်ပြနေတဲ့ ဧရာမ X အမှတ်အသားကြီး တစ်ခုပဲ။

ဒါက သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေမှန်း သူ နားလည်လိုက်တယ်။ တကယ်တော့ သူက သမိုင်းပညာရှင်မှ မဟုတ်တာ။

ဒါပေမဲ့ သူ လက်လျှော့လိုက်တော့မယ့်အချိန်မှာပဲ နိုဗာဆီကနေ အသိပေးချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်။

[ကျွန်မအနေနဲ့ ရတနာမြေပုံကို ဒေတာဘေ့စ်နဲ့ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးပေးရမလား၊ အောင်မြင်နိုင်ခြေက ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိပါတယ်]

မိုက်ကယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။ 'မင်း အဲဒါကို လုပ်နိုင်လို့လား'

[ဒါပေါ့ မိုက်ကယ်၊ ရှင် ကျွန်မကို အထင်သေးနေတာပဲ၊ ကျွန်မက သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အကောင်းဆုံးအေအိုင် လက်ထောက်လေ၊ ဒါကို ဖော်ထုတ်ဖို့ဆိုတာ အချိန်ပြဿနာလေးတစ်ခုပါပဲ]

နိုဗာရဲ့ တွက်ချက်မှုစွမ်းရည်က တကယ်ကို ချီးကျူးစရာကောင်းလှတယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အဖြေတစ်ခုက သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ရေဘဝဲလက်တံတွေလို အပင်တွေ၊ ကျောက်တုံးကြီးတွေလောက် ကြီးမားတဲ့ မှိုတွေလိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ အပင်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုကို ပြသထားတဲ့ 3D ဟိုလိုဂရမ် မြေပုံတစ်ခု သူ့အမြင်အာရုံထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

အပေါ်ဘက်မှာတော့ ကျွန်းရဲ့ နာမည်ကို ရေးသားထားတယ်။

[တားမြစ်ကျွန်း - အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံ]

တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ မြေပုံအကြောင်းကို လေ့လာခဲ့ရတာလေ။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူက မကြာသေးခင်ကမှ အဲဒီကျွန်းကို အတိအကျ သွားရောက်ခဲ့သေးတယ်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမြေပုံကို ဖော်ထုတ်နိုင်ဖို့ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ အနည်းဆုံး လအနည်းငယ်လောက် လေ့လာဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်" လို့ ပါမောက္ခက ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါက နားလည်ပေးလို့ရပေမဲ့ စိတ်ပျက်စရာတော့ ကောင်းတယ်" လို့ တစ်ဖက်လပ် က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်တယ်။

"ဒါက ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်လို့ ထင်တယ်" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သူ့ဆီကို လှည့်ကြည့်လာကြတယ်။ "မင်း သိတယ်" လို့ ပါမောက္ခက မှင်တက်စွာနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ငါ့ကို ပြောပြပါ" လို့ မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည် သန်းနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ တစ်ဖက်လပ် က အပူတပြင်း ပြောလိုက်တယ်။

အဲဒီနောက် မိုက်ကယ်က မြေပုံကို ယူလိုက်ပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက် အများစု လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝေဝါးနေတဲ့ ကုန်းမြေပြင်ရဲ့ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံကို ခြေရာကောက်ပြလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ် ဘာကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နေလဲဆိုတာကို ပါမောက္ခ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတဲ့အထိ သူက ဆက်လုပ်နေခဲ့တယ်။

"ဒါက တားမြစ်ကျွန်းပဲ" လို့ မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်ထဲကနေ မြေပုံကို ယူလိုက်ရင်း လစ်ချ်တန်စတိုင်းက အော်ပြောလိုက်တယ်။ "ဘုရားရေ၊ ဒါက မြေပုံပေါ်မှာ အတိအကျ ကိုက်ညီနေတာပဲ၊ ဒါ သေချာပေါက် ဖြစ်ရမယ်"

တစ်ဖက်လပ် ကလည်း မြေပုံကို ကြည့်လိုက်တယ်။ "တားမြစ်ကျွန်း၊ အဲဒါက ဘယ်မှာလဲ" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။

"တားမြစ်ကျွန်းက အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ အနောက်တောင်ဘက်ခြမ်းမှာ တည်ရှိတယ်။ အဲဒါက အန္တရာယ်များတဲ့ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေကြောင့် လူသူကင်းမဲ့ပြီး အထီးကျန် တည်ရှိနေတာလေ။ အဲဒီနေရာကို သွားရောက်ကြတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူတွေကတော့ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေအကြောင်း ပိုလေ့လာဖို့ အလွန်စိတ်ဝင်စားကြတဲ့ ငါ့လို ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်တွေပဲ။

ငါ နောက်ဆုံး ကြားခဲ့ရတာတော့ အဲဒီကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်သူဆိုလို့ လာဇရပ်စ် တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက မှော်ပညာအရှင် တစ်ယောက်ဆိုတော့ သူ့ဘာသာသူ အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရှိနေတာပေါ့" လို့ ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက ဖြေလိုက်တယ်။

ဒါကို ကြားတော့ တစ်ဖက်လပ် တစ်ယောက် စိတ်မပျက်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။ "တကယ်လို့ အဲဒါက တားမြစ်ကျွန်းမှာ တကယ် တည်ရှိနေတာဆိုရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်။

ငါတို့က လုံးဝ ကွဲပြားတဲ့ တိုက်ကြီးတစ်ခုဆီ ခရီးဆက်ဖို့ ပြင်ဆင်မထားရသေးဘူး၊ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ ပေါက်ဖွားရာ နေရာဆီကို စွန့်စားသွားဖို့ဆိုတာကတော့ ပိုလို့တောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်"

ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ "မင်းက ဘာလို့ ဒီရတနာကို ရဖို့ ဒီလောက်တောင် အသည်းအသန် ဖြစ်နေရတာလဲ၊ ဒီ မီသရယ် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် အသစ်ကို ရဖို့သက်သက်ပဲလား"

တစ်ဖက်လပ် က သူ့ကျောဘက်ကနေ ပလွေတစ်လက်ကို မထုတ်ယူခင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ ဒီ မီသရယ် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် က သံချေးတွေ အများကြီးတက်ပြီး အပိုင်းအစတွေ ကျိုးပဲ့နေတာမို့ တော်တော်လေး ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေတဲ့ပုံ ပေါက်နေတယ်။ ဒါတွေအားလုံးက တူရိယာကနေ ထွက်ပေါ်လာမယ့် အသံကို သေချာပေါက် ထိခိုက်စေမှာပဲ။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ လက်နက်ပဲ။ မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါက စံသတ်မှတ်ထားတဲ့ လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ရှေးခေတ်ကာလမှာတောင် တော်တော်လေး ရှားပါးခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ အခြေအနေကြောင့် အသုံးဝင်မှုက အများကြီး လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေတယ်။

ငါ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ပိုကောင်းတဲ့ မီသရယ် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် တွေကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ့် ပလွေအသစ်တစ်လက် လိုအပ်တယ်။ ရတနာမြေပုံထဲမှာ ငါ လိုအပ်တဲ့အရာ ပါဝင်နိုင်ခြေ များပေမဲ့ ဒါက ငါ့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်"

မိုက်ကယ် စကားမပြောခင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တယ်။

"ခင်ဗျား ဒါကို အပူတပြင်း လိုအပ်နေတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ တားမြစ်ကျွန်းမှာ မစမ်းကြည့်နိုင်ရမှာလဲ"

တစ်ဖက်လပ် က သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "ဟုတ်တယ်၊ လုံလောက်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ ရှိရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် နှစ်နဲ့ချီပြီး မကြာရင်တောင်မှ လနဲ့ချီပြီး သေချာပေါက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်။ အသွားအပြန် ခရီးစဉ်တစ်ခုတည်းကတင် ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အချိန်တွေကို အများကြီး ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မယ်။

တကယ်လို့ ငါတို့ သွားဖြစ်ခဲ့ရင် နှစ်ကုန်ပိုင်း နယူးစပါတာမှာ ကျင်းပမယ့် ပြိုင်ပွဲစုံ ကို လုံးဝ လွတ်သွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဒါက ငါ အစကတည်းက မီသရယ် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် အသစ်တစ်ခု လိုချင်ခဲ့ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းပဲ"

'ပြိုင်ပွဲစုံ လား။ အဲဒါက ရက်ပ်တာ ပြောနေတဲ့ တစ်ခုဖြစ်ရမယ်။ ဒါက နယူးစပါတာက လူတိုင်း ပါဝင်ဆင်နွှဲကြမယ့် ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်'

"ငါက ဘိုနာကိုးမြို့ ကပါ။ ငါတို့ကို မက်ထရိုပိုလစ်နဲ့ ဇန်သေဗန်မြို့ ကလွဲရင် နယူးစပါတာမှာ ထိပ်တန်း နယ်မြေသုံးခုထဲက တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ရတယ်။

ငါ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ငါ သိပါတယ်။ မက်ထရိုပိုလစ်က ငါ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဘူးလို့ သိထားတဲ့ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်ပဲ။ လက်ဂါစီ့စ်တွေ တစ်ခုတည်းကိုတောင် ကျော်လွှားနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မက်ထရိုပိုလစ်မှာ အဲလ်ရစ်ကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့တယ်လို့ နာမည်ထွက်နေတဲ့ ကုမ္ပဏီအသစ်တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်။ ဒါက ကောလာဟလတစ်ခု သက်သက်ဆိုပေမဲ့ ငါ အဲဒီအန္တရာယ်မျိုးကို မစွန့်ချင်ဘူး"

ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ "တစ်ယောက်ယောက်က အဲလ်ရစ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့"

တစ်ဖက်လပ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ အဆင့် ၄ မှာပဲ ရှိနေသေးတဲ့ မက်ဂ်နက်တစ်တစ်ယောက်က သန္ဓေဝိညာဉ်နယ်ပယ်အထိ တက်လှမ်းသွားခဲ့တဲ့ အဲလ်ရစ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတစ်ခု ရှိတယ်"

"ဘာ"

ဒီ မျှော်လင့်မထားတဲ့ သတင်းကြောင့် ပါမောက္ခက သူ့ရဲ့ ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုတွေကို မဖော်ပြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

"သူက သန္ဓေဝိညာဉ်နယ်ပယ်မှာ နိုးကြားလာခဲ့ပြီးတာတောင်မှ တစ်ယောက်ယောက်က အဲလ်ရစ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်လို့ မင်း ငါ့ကို ပြောချင်တာလား။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က အဆင့် ၄ မှာပဲ ရှိသေးတယ်ပေါ့။ ယုံနိုင်စရာမရှိလိုက်တာ"

တစ်ဖက်လပ် က တခစ်ခစ် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။ "လူတိုင်းကလည်း အဲလိုပဲ တွေးကြတာပဲ။ အဲဒါ အမှန်ပဲလို့ ယုံကြည်ဖို့က တော်တော်လေး လက်တွေ့မဆန်ဘူးလေ။ အများစုကတော့ ဒါက နယူးစပါတာမှာရှိတဲ့ မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ ဝါဒဖြန့်မှုတစ်ခုသက်သက်ပဲလို့ ထင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အဲဒီလို မစွန့်စားချင်ဘူး။ ငါ သူတို့အားလုံးနဲ့ ဝေးဝေးမှာပဲ နေမယ်"

"ဒါက လက်တွေ့မဆန်ရုံတင် မကဘူး၊ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တာ" လို့ ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက ကြေညာလိုက်တယ်။ "ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က သန္ဓေဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို စက္ကန့်ပိုင်းလောက်တောင်မှ အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အဆင့် ၉ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်က မက်ဂ်နက်တစ်တစ်ယောက်တောင်မှ နောက်ထပ်နယ်ပယ်တစ်ခုကို တက်လှမ်းသွားတဲ့ အဲလ်ရစ်လိုလူမျိုးကို တစ်စက္ကန့်လောက်တောင် တောင့်ခံနိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းတယ်။

ပြီးတော့ အဆင့် ၄ က အဲလိုလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာလား။ ဒါက လုံးဝကို မမှန်ဘူး။ အဲဒါကို ဖြစ်နိုင်စေမယ့် တစ်ခုတည်းသောအရာက သူတို့တွေက သဘာဝ မက်ဂ်နက်တစ် ဖြစ်နေခဲ့ရင်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ရှေးဟောင်းလူသားတွေလိုပဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီ"

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၃)

အခန်း(၇၅၀)

တစ်ဖက်လပ် နဲ့ ပါမောက္ခတို့က သူ့အကြောင်း ကောလာဟလလို့ ယူဆရတဲ့အရာတွေ ပြောနေကြချိန်မှာ မိုက်ကယ်က တိတ်တိတ်လေးပဲ နေနေခဲ့တယ်။

သူတို့ မယုံကြည်တာကိုလည်း သူ အပြစ်မတင်နိုင်ပါဘူး။ အချက်အလက်တွေအားလုံးကို အဲဒီလိုပုံစံမျိုး ချပြလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒါကို လိမ်ညာမှုတစ်ခုလို့ ထင်သွားတာ သဘာဝကျပါတယ်။ ဘယ်သူမဆို ဒီလိုပဲ ထင်ကြမှာပဲလေ။

တကယ်တော့ လေလံပွဲတုန်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မမြင်တွေ့ခဲ့ရဘူးဆိုရင် ဘယ်သူမဆို ဒါကို ပိုပြောနေတယ်လို့ ထင်သွားကြမှာပဲ။

"သဘာဝ မက်ဂ်နက်တစ် ဟုတ်လား" လို့ သူက လစ်ချ်တန်စတိုင်းကို မေးလိုက်တယ်။ "ပါမောက္ခ... နည်းနည်းလောက် ထပ်ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား"

သမိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ပါမောက္ခကလွဲရင် သဘာဝ မက်ဂ်နက်တစ်တွေအကြောင်း မေးဖို့ အကောင်းဆုံးလူဆိုတာ မရှိဘူးလေ။

"သူတို့က နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ သဘာဝအလျောက် ဆက်နွှယ်မှုရှိကြပြီး စွမ်းဆောင်ရည် ရာခိုင်နှုန်းပြည့်ထက်ကျော်လွန်တဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ အသုံးပြုနိုင်ကြတယ်။ သူတို့ကသာ တူညီတဲ့အဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့သူတွေထက် အများကြီး ပိုအားကြီးတဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်တာ။ တချို့ကဆို သူတို့ နိုးထလာချိန်မှာ မွေးဖွားလာတဲ့ ဒီဗာ တွေက အများကြီးပိုပြီး အဆင့်မြင့်ကြသလို မွေးကတည်းက အသိဉာဏ်ပါလာတယ်လို့တောင် ပြောကြသေးတယ်"

ဒါကို ကြားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ တစ်ဖက်လပ် တစ်ယောက် စိတ်မဝင်စားဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။ "အသိဉာဏ် ဟုတ်လား... သဘာဝ မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ယောက် သန္ဓေဝိညာဉ် နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီးတဲ့နောက် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ငါ တွေးတောင် မတွေးရဲတော့ဘူး"

အမျိုးသားရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ပါမောက္ခက ရယ်မောလိုက်တယ်။ "မင်း အဲဒီလောက်ကြီး စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ သဘာဝ မက်ဂ်နက်တစ်တွေဆိုတာ သီအိုရီအရသာ ရှိတာပါ။ မက်ထရိုပိုလစ် က အဲဒီ ပါရမီရှင်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကောလာဟလကလည်း သေချာပေါက် ကောလာဟလ သက်သက်ပါပဲ"

* * * * * * * *

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဘရောင်းဘလဒ် မျိုးနွယ်စု ဝံပုလွေလူသား မျိုးနွယ်စု နယ်မြေထဲမှာတော့ ဂျာကူ တစ်ယောက် စာရင်းသွင်းတဲ့နေရာဆီကို ခြေလှမ်းလေးလံစွာနဲ့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်က ပြိုင်ပွဲမှာ နိုင်အောင်လုပ်ဖို့ သူ့ကို ညွှန်ကြားထားပြီး သူ နိုင်လည်းနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီပြိုင်ပွဲကြီးတစ်ခုလုံးကို သူ ဘာကြောင့် ဖြတ်သန်းနေရလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေတယ်။

ဒီလို ပြိုင်ပွဲမျိုးဆိုတာ သူ ဖြတ်သန်းရမယ့် အဆင့်တွေ အများကြီးရှိနေတာမို့ သူ့အတွက်တော့ တော်တော်လေး အလုပ်ရှုပ်တယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။

"ဟူး... ငါ သခင် အတွက် ဒီပြိုင်ပွဲကို အနိုင်ယူပြီး ၃ ရက်လောက် အိပ်ပစ်လိုက်ဦးမယ်"

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့ကျောကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လာပုတ်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဘရော့ခ် က စူးစမ်းလိုတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ သူ့ကို ကြည့်နေတာ မြင်လိုက်ရတယ်။

"မင်းက မိုက်ကယ် နဲ့ အတူတူလား" လို့ ဘရော့ခ် က မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်... သခင် က ငါ့ကို ပြိုင်ပွဲဝင်ဖို့ ညွှန်ကြားထားလို့လေ"

ဘရော့ခ် တစ်ယောက် ဂျာကူ ကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဂျာကူ ရဲ့ ခါးမှာ ချည်နှောင်ထားတဲ့ ဓားကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး ဒါက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေဟာ ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီမှုရှိတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ ဂျာကူ က လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်တာ သိသာလှတယ်။ သူက မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ မျိုးနွယ်စုထဲကတောင် မဟုတ်ဘူးလေ။ သူက လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။

နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေရှိတဲ့ လူသားတွေနဲ့ တာအိုနှလုံးသား တွေရှိတဲ့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေနဲ့မတူဘဲ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေမှာ တန်ခိုးစွမ်းရည် ကို အသုံးပြုနိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် မရှိဘူးဆိုတာ လူတိုင်း သိထားကြတယ်။

လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေမှာ အားကိုးစရာဆိုလို့ မှော်ပညာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ မျိုးစိတ်အများစုက ဒါကို အသုံးပြုရာမှာ သိပ်ပြီး ကျွမ်းကျင်လှတာ မဟုတ်ဘူးလေ။

"အင်း... ငါ တတ်နိုင်သလောက်တော့ မင်းကို ကူညီပေးပါ့မယ်" လို့ ဘရော့ခ် က ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့... ကံကောင်းပါစေကွာ"

သေချာတာကတော့ ဘရော့ခ် က ဂျာကူ တစ်ယောက် ပြိုင်ပွဲမှာ အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။

ဂျာကူ ကတော့ သနားစရာကောင်းတဲ့ ဘရော့ခ် ရဲ့ အကြည့်ကို သတိပြုမိပုံမပေါ်ဘူး။ သူက တခြားလူတွေ သူ့အပေါ် ဘယ်လိုထင်လဲဆိုတာကို ဂရုစိုက်ဖို့ အရမ်းကို ပျင်းရိလွန်းနေတယ်။ သူ လုပ်စရာရှိတဲ့ အလုပ်ကိုလုပ်ပြီး သူ့အိပ်ရာဆီ အမြန်ဆုံး ပြန်သွားဖို့ပဲ လိုအပ်တာလေ။

ဝံပုလွေလူသား တစ်ယောက်က စာရင်းသွင်းဖို့ သူ့နာမည်ကို မှတ်ယူသွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်နေချိန်အတွင်း ဂျာကူ က အုပ်စုရဲ့ အနောက်ဘက်ဆုံးဆီ သွားလိုက်တယ်။

"ဘရောင်းဘလဒ် မျိုးနွယ်စု မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကူအညီပေးသူတွေ ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးပမ်းနေကြတဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ စာရင်းက ငါ့ရှေ့မှာ ရှိနေတယ်" လို့ သူတို့ရဲ့ အကြီးအကဲ လူပန် က ပြောလိုက်တယ်။ "လမင်းကြီးက တရားမျှတတဲ့ စစ်ဆေးမှုတစ်ခုကို သတ်မှတ်ထားတယ်။ ဒါကို ငါတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့အတွက် ရိုးရှင်းတဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမယ်"

အဲဒီအချိန်မှာပဲ လူပန် ရဲ့ဘေးမှာရှိတဲ့ ကြွက်သားအမြှောင်းမြှောင်းနဲ့ အသားညိုညို အမျိုးသားတစ်ယောက်က ရှေ့ကိုထွက်လာပြီး လူအုပ်ကြီးရှေ့မှာ ကောက်ရိုးနဲ့လုပ်ထားတဲ့ လူပုံစံ ရုပ်ထုတစ်ခုကို ပြသလိုက်တယ်။

"မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကို ဒီကောက်ရိုးရုပ်ထုမှာ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေး ပေးသွားမယ်။ သူ့ကို ကျားသစ်တစ်ကောင်လို လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး ရှောင်တိမ်းနိုင်အောင် လမှော်ပညာ နဲ့ ပြုစားထားတယ်။ မင်းတို့လုပ်ရမှာက ရိုးရှင်းပါတယ်။ မင်းတို့ ပိုပြီး သတ်နိုင်လေ ပြိုင်ပွဲမှာ မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်နေရာက ပိုကောင်းလေပဲ"

ထို့နောက် လူပန် က သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ "ဒီလူတွေနောက်ကို လိုက်သွားကြ... သူတို့က မင်းတို့ကို အသီးသီး စမ်းသပ်ရမယ့် နေရာတွေဆီ ခေါ်ဆောင်သွားလိမ့်မယ်"

ဝံပုလွေလူသား အများအပြားက ရှေ့ကိုထွက်လာပြီး အုပ်စုထဲက သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ချင်းစီကို လက်ညှိုးထိုး ပြသလိုက်ကြတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူတို့က ဝံပုလွေလူသားတွေရဲ့ တောအုပ်နယ်မြေဘက်ဆီကို ခေါ်ဆောင်သွားကြတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ထူထပ်နေတဲ့ လူအုပ်ကြီးက ပါးလျသွားပြီး လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ နောက်ဆုံးတော့ ဘရော့ခ် ကလည်း သူနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ သတ်မှတ်နယ်မြေတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ မထွက်ခွာခင်မှာ ဂျာကူ ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သေးတယ်။ သူက ဒရာဂွန်ဘွန်း ကို ကံကောင်းပါစေလို့ ပြောမလို့ပေမဲ့ ဂျာကူ က လုံးဝကို အာရုံမစိုက်ဘဲ နေနေတာကို သူ သတိပြုမိသွားတယ်။ ဂျာကူ က မြက်ခင်းပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေတာလေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ အမျိုးသမီး ဝံပုလွေလူသား တစ်ယောက်က ဂျာကူ ဆီ ချဉ်းကပ်လာခဲ့တယ်။ "မင်း... ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့"

သူမက တခြား ဝံပုလွေလူသား တွေလိုပဲ အရပ်ရှည်ရှည် ကြွက်သားအမြှောင်းမြှောင်းနဲ့ အသားညိုညိုလေးပဲ။ လိုအပ်လာရင် သူမက သေချာပေါက် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နိုင်မှာပါ။

အမျိုးသမီး ဝံပုလွေလူသား က ဂျာကူ သူမနောက်က လိုက်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်း ချက်ချင်းပဲ အပြင်ဘက်ကို လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူက လိုက်မလာခဲ့ဘူး။

စိတ်တိုသွားတဲ့ သူမက ဂျာကူ ကို ဆူပူဖို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမ ကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့ သူက ပျောက်ကွယ်နေပြီလေ။

သူမက ရှေ့ကို အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဂျာကူ က သမ်းဝေရင်း သူမဘေးမှာ လျှောက်လာနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့ဩသွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့တယ်။ သူက အရမ်းမြန်တာကိုး။

"မင်းရဲ့ စမ်းသပ်ရမယ့်နေရာက ဒီဘက်မှာ" လို့ သူမက သူ့ကို ပြောလိုက်တယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမက ဂျာကူ ကို တောအုပ်ထဲက သီးသန့် ရှင်းလင်းထားတဲ့ နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး အဲဒီနေရာတစ်ဝိုက်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ကောက်ရိုးရုပ်ထု အခုနှစ်ဆယ်ကျော် ပါဝင်နေတယ်။

"မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား" လို့ သူမက သူ့ကို မေးလိုက်တယ်။

ဂျာကူ က သူ့ရဲ့ဓားကိုတောင် မကိုင်ရသေးဘဲ သမ်းဝေတာကို ထိန်းချုပ်လိုက်တယ်။

"မင်း ဘယ်လောက်များများ အနိုင်ယူနိုင်မလဲဆိုတာက ပြိုင်ပွဲမှာ မင်းရဲ့အဆင့်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မယ်။ သတ်နိုင်တဲ့အရေအတွက် မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် မင်းကို ပြိုင်ပွဲကနေတောင် ထုတ်ပယ်ပစ်နိုင်တယ်" လို့ သူမက သူ့ကို သတိပေးလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူက စမ်းသပ်မှုကို လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံမပေါ်ဘဲ သမ်းဝေရင်း ခေါင်းညိတ်ပြရုံသာ လုပ်လိုက်တယ်။

အမျိုးသမီး ဝံပုလွေလူသား က စိတ်တိုသွားပြီး သစ်သားရုပ်ထုတွေဆီကို ချက်ချင်းပဲ အူသံပေးလိုက်တယ်။

သူမရဲ့ အသံက ကောက်ရိုးပစ်မှတ်တွေဆီ ရောက်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူတို့က ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး အလျင်စလို လှုပ်ရှားသွားလာတော့တာပဲ။

သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက မြန်ဆန်ပြီး လုံးဝကို ခန့်မှန်းလို့မရဘူး။ ဒါတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်တာမို့ ဒီစမ်းသပ်မှုက ဓားသမားတွေအတွက် တကယ့်ကို စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်လာစေတယ်။

ထို့နောက် အမျိုးသမီး ဝံပုလွေလူသား က သူမရဲ့ ဆံပင်တစ်ချောင်းကို နှုတ်ယူလိုက်ပြီး ဆံပင်ထိပ်ကို လက်ညှိုးနဲ့ ပွတ်တိုက်လိုက်တာကြောင့် သေးငယ်တဲ့ မီးတောက်လေးတစ်ခုအဖြစ် လင်းလက်သွားစေခဲ့တယ်။

"ဒီဆံပင် မီးလောင်ပြာကျသွားတဲ့အထိ မင်း အချိန်ရတယ်" လို့ သူမက သူ့ကို သတိပေးလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့အပေါ်မှာ ဒီလို အချိန်ကန့်သတ်ချက် သတ်မှတ်ပေးထားတာတောင်မှ ဂျာကူ ကတော့ ဆက်ပြီး သမ်းဝေနေဆဲပဲ။

စိတ်တိုသွားတဲ့ အမျိုးသမီး ဝံပုလွေလူသား က ကောက်ရိုးရုပ်ထုတွေကို ထပ်ပြီး အူသံပေးလိုက်ပြန်ရာ သူတို့ဆီမှာ ပိုပြီး ရန်လိုလာစေမယ့် မှော်ပညာ အသစ်တစ်ခုကို သက်ဝင်သွားစေခဲ့တယ်။

ရှောင်တိမ်းမယ့်အစား ဒီကောက်ရိုးရုပ်ထုတွေက အခုဆိုရင် ပိုမြန်ဆန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်လာကြတော့မယ်လေ။

ကောက်ရိုးရုပ်ထု သုံးခုက ဝံပုလွေ မှော်ပညာ တွေ ထည့်သွင်းထားတဲ့ သူတို့ရဲ့ ကောက်ရိုးလက်မောင်းတွေနဲ့ သူ့ခေါင်းကို ရိုက်ချိုးဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ဂျာကူ ကို အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးကနေ ဝိုင်းရံလာခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူ့ကို ထိခါနီးလေးမှာပဲ သူ့ရဲ့ အကြေးခွံတွေဆီကနေ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်တွေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ရဲ့ ကာတာနာ ဓားဆီ စီးဆင်းသွားခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဂျာကူ က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ကောက်ရိုးရုပ်ထု သုံးခုစလုံး ထက်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့တယ်။

အဲဒီအချိန်ကျမှသာ ဂျာကူ က ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ထားခဲ့တဲ့အလား သူ့ရဲ့ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ထည့်သွင်းထားဆဲနဲ့ သူ အရင်ရှိနေခဲ့တဲ့ နေရာမှာပဲ ပြန်ပေါ်လာခဲ့တာပဲ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကောက်ရိုးရုပ်ထုတွေက ဂျာကူ ဆီကို ဘာမှထပ်မတွေးဘဲ ဆက်လက် ပြေးဝင်လာခဲ့ကြတယ်။

ရလဒ်ကတော့ အတူတူပါပဲ။ သူ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တာကိုတောင် ဘယ်သူမှ မမြင်နိုင်လောက်တဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ သူတို့အားလုံး အခုတ်ခံလိုက်ရတာပဲ။

အမျိုးသမီး ဝံပုလွေလူသား တစ်ယောက် သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကိုတောင် သူမ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

သူက ပြိုင်ပွဲကနေ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားမယ်လို့ ထင်တဲ့အတွက် သူမက အခက်အခဲအဆင့်ကို မြှင့်တင်လိုက်တာလေ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်မယ့်အစား သူက သူတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူပဲ အနိုင်ယူသွားခဲ့တယ်။

"ဟေး... ငါ့အတွက် လွယ်ကူသွားအောင် လုပ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲနော်" ဂျာကူ က ဝံပုလွေလူသား ကို လက်ပြလိုက်တယ်။ "ငါ့ဘာသာ လိုက်ဖမ်းနေရမယ်ဆိုရင် တော်တော်လေး အလုပ်ရှုပ်သွားမှာ"

* * * * * * * *