အခန်း (၇၅၃-၇၅၄)

အခန်း(၇၅၃)

ပီထရို က ဒူးထောက်ကျသွားပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့သြတုန်လှုပ်နေတဲ့ အမူအရာကြီး အေးခဲနေဆဲနဲ့ပဲ သတိလစ်သွားခဲ့တယ်။

ဂျာကူရဲ့ ပြိုင်ဘက် လဲကျသွားတာနဲ့ ပွဲရဲ့ရလဒ်က ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ။

ဒါတောင်မှ အမျိုးသမီး ဝံပုလွေလူသားက စကားတစ်ခွန်းမှ မဟနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဂျာကူ နိုင်သွားပြီ။

ဒါက မဖြစ်သင့်တဲ့ကိစ္စလေ။ ပီထရို က ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ပထမအဆင့်မှာ ရှိနေတာ။ သူ့မှာ ဒီဗာ တစ်ခုလည်း ရှိတယ်။ ဂျာကူနဲ့ တိုက်ရတဲ့ ဒီပွဲက သူ့ဘဝမှာ အလွယ်ကူဆုံး တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေသင့်တာ။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းမသိဘဲ ပီထရို သူ့ရဲ့ ဒီဗာကို ထုတ်မသုံးနိုင်ခင်မှာတင် တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားခဲ့တယ်။

ဂျာကူက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းတယ်။ ပြီးတော့ သူ ပီထရို ကို ခုတ်လှဲလိုက်တဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက စမ်းသပ်ပွဲတုန်းက ပြသခဲ့တာထက်တောင် ပိုပြီး ကျော်လွန်နေခဲ့သေးတယ်။

"ဝါး... ဝါး... အခု ပြီးသွားပြီလား၊ ငါ အိပ်လို့ရပြီလား" လို့ ဂျာကူက လက်ထဲမှာ ချောကလက်တစ်ခုကို ကိုင်ထားရင်း မေးလိုက်တယ်။

ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ပထမအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဂျာကူအနေနဲ့ ယှဉ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတာ အမှန်ပဲ။

တန်ခိုးစွမ်းရည်က အရမ်းကို လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းတယ်လေ။

ဒါပေမဲ့ ဂျာကူက ချောကလက်စားပြီးနောက်မှာ [အချိုဓါတ်အရှိန်အစွမ်း] စွမ်းရည်ကြောင့် အဆမတန် တိုးလာတဲ့ သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းကို သုံးပြီး ပီထရို သူ့ရဲ့ အားသာချက်ကို အသုံးမချနိုင်ခင်မှာတင် ပြိုင်ဘက်ကို ခုတ်လှဲပစ်လိုက်တာပဲ။ သူ့ရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ကာတာနာဓားနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းကို လိုက်မီနိုင်မယ့်သူ သာမန်လူတွေထဲမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာ ပီထရို က သာမန်လူသားတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားပြီး အလွယ်တကူပဲ အရှုံးပေးလိုက်ရတယ်။

"မင်း... မင်း နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်သွားပြီ..." လို့ အမျိုးသမီး ဝံပုလွေလူသားက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

"ကောင်းတာပေါ့" လို့ ဂျာကူက ဘေးစောင်းလှဲချလိုက်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "အဲဒါဆိုရင် ငါ့ကို နှိုးလိုက်ဦး"

* * * * * * * *

တစ်ဖက်မှာတော့ ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက နယ်နိမိတ်ရဲ့ တခြားတစ်ဖက်ကို ဖြတ်ကူးပြီး တခြားဇုန်တစ်ခုမှာရှိတဲ့ ရေကန်ကြီးဆီ ဦးတည်သွားနေတာမို့ မိုက်ကယ်လည်း သူ့နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့တယ်။

ဒါက ရေလူသားတွေရဲ့ နယ်မြေပဲ။

အရင်ကလည်း သူ ရေကန်ထဲကို ဝင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးပေမဲ့ ရေထဲကို ငုပ်လျှိုးသွားလို့ မရခဲ့ဘူး။ ရေလူသားတွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူတို့နယ်မြေထဲ ဘယ်သူမှ ဝင်မလာနိုင်အောင် တားဆီးထားတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် တစ်မျိုးမျိုး ရှိနေတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ပါမောက္ခက ရေကန်ဆီကို ဆက်လျှောက်သွားပြီး နယ်နိမိတ်နဲ့ ဇုန်ကို ပိုင်းခြားထားတဲ့ နံရံကို နောက်ဆုံးမှာ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့တယ်။

ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် က ဒီမှာရှိနေမှန်း ပါမောက္ခ သိသွားပြီဖြစ်တာမို့ သူလိုချင်တာကို မရရအောင် ယူမယ့်သူ့ကို တားဆီးနိုင်မယ့်အရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး။

သူ့ရှေ့က ရေနက်ကန်ကြီးထဲကို ခြေစုံပစ်ဝင်သွားဖို့အတွက် သူက ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လိုတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ရေထဲ မဝင်ခင်မှာတင် ပါမောက္ခက ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ရေပြင်ပေါ်မှာ စာစရေးနေခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်က သူ ဘာလုပ်နေတာလဲလို့ မေးဖို့ ဟန်ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူတို့ရှေ့က ရေတွေက ဧရာမ ရေဝဲကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရစ်ခွေလည်ပတ်လာခဲ့တယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာမှာတော့ ရေလူသား အများအပြားက ရေဝဲထဲကနေ ထွက်လာပြီး သူတို့ရှေ့မှာ ဆင်းသက်လာကြတယ်။

"ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်း" လို့ ရေလူသားတွေထဲက တစ်ယောက်က သူ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ "မင်းသမီးက သူ့ကို ဘာလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲဆိုတာ သိချင်နေပါတယ်"

ဒီရေလူသားတွေက သူ အရင်က မြင်ဖူးခဲ့တဲ့ ရေလူသားတွေနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားတဲ့ ဝတ်စုံတွေကို ဆင်မြန်းထားမှန်း မိုက်ကယ် သတိပြုမိသွားတယ်။

ရိဒ်၊ ဆရီနာ နဲ့ ရီနေးတားနိုင်ငံက တခြားရေလူသားတွေအားလုံးက ရေညှိတွေ၊ ပင်လယ်ရေမှော်ပင်တွေလိုမျိုး သမုဒ္ဒရာရေအောက် အပင်တွေကို သူတို့ရဲ့ အဓိက အဝတ်အထည်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ကြတာလေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီရေလူသားတွေကတော့ လူတွေ သားမွေးဝတ်ဆင်သလိုမျိုး ဝတ်ဆင်ထားကြတယ်။ သူတို့က ပင်လယ်မိစ္ဆာတွေရဲ့ အရေခွံတွေကို အောင်ပွဲခံ အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုအနေနဲ့ရော သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အကာအကွယ်အနေနဲ့ပါ ဆင်မြန်းထားကြတာပဲ။

"မင်းတို့ရဲ့ မင်းသမီးကို ငါက ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် နဲ့ပတ်သက်ပြီး စကားပြောချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ" လို့ ပါမောက္ခက တဲ့တိုးပဲ ပြောလိုက်တယ်။

ရေလူသားတွေက အချင်းချင်း အကဲခတ်လိုက်ကြပြီး အကြိမ်တစ်ထောင်လောက် လေ့ကျင့်ထားတဲ့အတိုင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြတယ်။

"ပါမောက္ခ ဘာကိုပြောနေတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ နားမလည်ပါဘူး"

ရေလူသားတွေရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို လစ်ချ်တန်စတိုင်းက လက်မခံခဲ့ဘူး။ "ဒါတွေက ငါ့ဆီမှာ အလုပ်မဖြစ်ဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ မင်းသမီးကို ငါက ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် နဲ့ လဲလှယ်တဲ့အနေနဲ့ သူ လိုချင်တဲ့အရာကို ပြောပြမယ်လို့ သွားပြောလိုက်"

ရေလူသားတွေက သူ့ကို ဝင်ခွင့်မပေးဘဲ ငြင်းဆန်နေတုန်းပဲ။ "တောင်းပန်ပါတယ် ပါမောက္ခ၊ ဒါပေမဲ့—"

"ငါက သူ့ကို မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ နဲ့ပတ်သက်ပြီး ကူညီပေးမယ်လို့ ပြောလိုက်"

ပါမောက္ခက အဲဒီစကားလုံးတွေကို ပြောလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ရေကန်ထဲမှာ နောက်ထပ် ရေဝဲတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ရေလူသားတွေက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အသစ်ရောက်လာတဲ့သူကို ချက်ချင်းပဲ ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေပေးလိုက်ကြတယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာ ရေသူမတစ်ဦးက ရေဝဲထဲကနေ ပစ်ထွက်လာပြီး မိုက်ကယ်နဲ့ ပါမောက္ခဆီကို လွင့်ပျံဆင်းလာခဲ့တယ်။ သူမကို ကုလားထိုင်တစ်ခုလို ကွက်တိကျနေတဲ့ ရေပူဖောင်းတွေက ဂရုတစိုက် သယ်ဆောင်လာတာပဲ။

"ပါမောက္ခ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ နှိမ့်ချတဲ့ နေထိုင်ရာဆီ ကြိုဆိုပါတယ်" လို့ ရေသူမက နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်တယ်။

"မင်းသမီး၊ ငါတို့ အချိန်ဆွဲမနေကြရအောင်၊ ငါ ဒီကို ဘာအတွက် ရောက်လာလဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်" လို့ ပါမောက္ခက ပြောလိုက်တယ်။ "ငါ့ကို ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် ပေးပါ"

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေချိန်မှာ မိုက်ကယ်က သူ့ရှေ့က ရေသူမကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

သူမက သူ မျှော်လင့်ထားတာနဲ့... ကွဲပြား... နေခဲ့တာကိုး။

ဆရီနာက စိတ်ကူးယဉ် ဇာတ်လမ်းတွဲတွေနဲ့ ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ တွေ့ရတတ်တဲ့ သာမန်ရေသူမတစ်ယောက်လို ပုံစံမျိုး ရှိပြီး လွင့်ပျံနေတဲ့ လိမ္မော်ရောင် ဆံပင်တွေနဲ့ ပုလဲလုံးလေးတွေလို အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ အရေပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလေ။

သူမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ သူ အရင်က မြင်ဖူးခဲ့တဲ့ တခြား ရေသူမတွေကလည်း ရေလူသားတွေထက် လူသားတွေနဲ့ ပိုပြီး တူကြတယ်။ သူတို့ကို လူသားတွေနဲ့ ကွဲပြားသွားစေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက သူတို့ လည်ပင်းက ပါးဟက်တွေနဲ့ မျက်နှာတစ်ဝိုက်က အကြေးခွံ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီရေသူမက လူနဲ့တူတာထက်... ငါးနဲ့... ပိုပြီး တူနေတယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက လှပနေဆဲဖြစ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ အသွင်အပြင်က လူသားနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။ သူမရဲ့ မျက်နှာက ရေဘဝဲတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေပြီး သူမရဲ့ ဆံပင်တွေအစား သေးငယ်တဲ့ ရေဘဝဲလက်တံလေးတွေက ဝန်းရံနေတယ်။

သူမရဲ့ လက်တွေက အရေပြားဆက်နေပြီး ခြေထောက်တွေနေရာမှာတော့ ငါးအမြီး ဖြစ်နေတယ်။ သူမမှာ ခြေထောက် မရှိဘူး။

သူမမှာ ပုံမှန် ခြေထောက်တွေ မရှိတဲ့အတွက် ကုန်းပေါ်မှာ သွားလာနိုင်ဖို့ ရေပူဖောင်း ကုလားထိုင်ကို အသုံးပြုနေတာပဲ။

'အဲဒါဆို သူက ဆရီနာရဲ့ အစ်မပေါ့... သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိကြမလား မသိဘူး'

ဆရီနာရဲ့ အဆိုအရ သူတို့အဖေက မျိုးဆက်ပွားရတာကို ဝါသနာပါတဲ့အတွက် သူမမှာ မောင်နှမတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုပဲ။

မိုက်ကယ်က တခြား ရေလူသားတွေနဲ့ သူ သိကျွမ်းတယ်ဆိုတာကို မပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ထပ်ပြီးတော့ နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်တယ်။

သူက ပါမောက္ခရဲ့ တပည့်ဖြစ်တဲ့ ကီယို အနေနဲ့ ရုပ်ဖျက်ထားဆဲပဲလေ။

ဒီကိုယ်ပွားနဲ့ သွားတာက အတွင်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရီနာနဲ့ ဒီရေသူမ မင်းသမီးတို့ ပြေလည်တဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိမရှိ သူမှ မသိတာ။

"ပါမောက္ခ၊ ရှင်က မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ နဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောလိုက်တာ ကြားလိုက်သလားလို့" လို့ မင်းသမီးက သူ့ကို မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်" လို့ ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက ယုံကြည်မှုရှိရှိနဲ့ ဖြေလိုက်တယ်။ "လူသားတွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့ သိထားသမျှ အားလုံးကို မင်းကို ငါ ပြောပြနိုင်တယ်"

မင်းသမီးရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အရောင်တစ်ချက် လက်သွားတယ်။ သူမက ဒီ ’မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ’ ကို လိုလားတောင့်တနေမှန်း သိသာလှတယ်။

"ကောင်းပြီ ပါမောက္ခ၊ ကျွန်မတို့ အောက်ရောက်မှ စကားပြောကြတာပေါ့၊ အစောင့်တို့၊ သူတို့ကို ကျွန်မရဲ့ အခန်းထဲ ခေါ်သွားပေးပါ"

ထို့နောက် ရေသူမ မင်းသမီးက ရေကန်ထဲကို ပြန်ငုပ်လျှိုးသွားပြီး ရေပွက်သံ တစ်ချက်လေးတောင် မထွက်ပေါ်လာခဲ့ဘူး။

အဲဒီနောက် ရေလူသား အစောင့်တွေက အရေပြားဆက်နေတဲ့ သူတို့ရဲ့ လက်တွေနဲ့ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီး တန်ခိုးစွမ်းရည်ကို သုံးကာ သူတို့ ခြေထောက်အောက်က ရေကို ထိန်းချုပ်လိုက်ကြတယ်။

ရေထဲကနေ ဧရာမ ရေပူဖောင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုက်ကယ်နဲ့ ပါမောက္ခဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပျံလာခဲ့တယ်။

ဒါက သူတို့ ရေအောက်ကို လုံခြုံစွာ သွားရောက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းပဲလေ။

မိုက်ကယ်နဲ့ ပါမောက္ခ ရေပူဖောင်းထဲ ဝင်သွားချိန်မှာတော့ မိုက်ကယ်က မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

"ပါမောက္ခ သူ့ကို သိလို့လား"

"မသိပါဘူး" လို့ သူက ပြန်ဖြေတယ်။

"ဒါဆို သူက ဒီ မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို လိုချင်နေလိမ့်မယ်လို့ ပါမောက္ခက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"

ပါမောက္ခက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်တယ်။ "သူက မင်းသမီးလေ၊ သူ ဒါကို လိုချင်မှာ သေချာတာပေါ့"

မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က စူးစမ်းချင်တဲ့ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရတော့ ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက သူ ဘာမေးတော့မယ်ဆိုတာကို သိသွားတယ်။ "မင်းလည်း မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ အကြောင်း သိချင်နေတယ် မဟုတ်လား"

မိုက်ကယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် အကြောင်းလည်း သိချင်ပါတယ်၊ အဲဒါက ဘာအကြောင်းလဲ၊ အဲဒါက တကယ်တော့ ဘာကြီးလဲ"

"နှစ်ခုစလုံးက သမိုင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အရေးပါတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ၊ တစ်ခုက လူသားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်ပြီး နောက်တစ်ခုက ရေလူသားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။

ငါ့လိုပဲ ဒီရေသူမတွေကလည်း ဒါကို သူတို့ဘဝရဲ့ တာဝန်တစ်ခုလို သဘောထားပြီး အဖြေရှာနေကြတာလေ။

ဘာလို့လဲဆိုတာ မင်း မေးချင်တယ်မလား။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်းက ရှေးဟောင်းခေတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ငါတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်စေလို့ပဲ... ပြီးတော့ လက်ရှိအချိန်မှာ အဲဒါကို ငါတို့ ဘယ်လို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်မလဲဆိုတာကိုပါ သိနိုင်လို့ပေါ့"

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၃)

အခန်း(၇၅၄)

မိုက်ကယ်နဲ့ ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းတို့က သူတို့ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ဆက်လက်ပြောဆိုနေစဉ်မှာပဲ သူတို့စီးနင်းလာတဲ့ ရေပူပေါင်းကြီးက ရေကန်ရဲ့ အောက်ခြေအနက်ပိုင်းဆီ စတင်ဆင်းသက်သွားခဲ့တယ်။

သူတို့က ရေမှော်ပင်တောအုပ်ကြီးတွေနဲ့ ပြည့်စုံစွာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားတဲ့ ဧရာမ သန္တာကျောက်တန်းကြီးတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ရေအောက်မြို့တော်ကြီးတစ်ခုကို အပေါ်စီးကနေ ငုံ့ကြည့်နေမိကြတယ်။ အလင်းရောင်ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ ရေညှိအစုအဝေးတွေက ကန်အောက်ခြေတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်နေစေပြီး အလင်းရောင်တောင် မရောက်နိုင်တဲ့ ရေအောက်ပေရာနဲ့ချီ နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာမှာတောင် ရေလူသားတွေနဲ့ ငါးတွေ သက်တောင့်သက်သာ ကူးခတ်သွားလာနိုင်အောင် ဖန်တီးပေးထားတယ်။

"ဟင်း... သူတို့က အတ္တလန်တစ်ကို အတုခိုးတည်ဆောက်ဖို့ တော်တော်လေး ကြိုးစားအားထုတ်ထားတာပဲ" လို့ ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက မှတ်ချက်ချလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ ဒါက အစစ်အမှန်လောက်တော့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှု ဒါမှမဟုတ် လှပမှုမျိုး လုံးဝ မရှိဘူး"

ဒီနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လပိုင်းလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဖန်တီးတည်ဆောက်ထားတာဖြစ်လို့ သမုဒ္ဒရာကြမ်းပြင်မှာ တွေ့ရတဲ့ အစစ်အမှန်တွေရဲ့ စံနှုန်းမျိုး မမီနိုင်တာက နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်အတွက်ကတော့ ဒါဟာ တော်တော်လေးကို အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းနေခဲ့ပြီလေ။

"ပါမောက္ခက အတ္တလန်တစ်ကို ရောက်ဖူးလို့လား"

"ရောက်ဖူးတာပေါ့" လို့ ပါမောက္ခက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "လောကကြီးအကြောင်း လေ့လာချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ်တိုင်လည်း လောကကြီးအကြောင်း ကောင်းကောင်း သိနားလည်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်၊ မင်းအနေနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေရဲ့ အဖြေကို တကယ် ရှာဖွေချင်တယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးသွားလာတာက အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်"

ပါမောက္ခက သူကိုယ်တိုင်တောင် သတိမထားမိဘဲ မိုက်ကယ်ကို သူ့ရဲ့ တပည့်အရင်းတစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး ဆက်ဆံလာခဲ့တယ်။ မိုက်ကယ်က မြေပုံကို ဖတ်ရှုရာမှာ ပြသခဲ့တဲ့ ပါရမီကြောင့် သူ့ရဲ့ ဗဟုသုတတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်မယ့်သူတစ်ယောက်ကို နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားပြီလို့ ပါမောက္ခက ခံစားသွားရလို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

"ငါတို့ ရောက်ပြီ" လို့ ရေပူပေါင်းကို လမ်းပြပေးနေတဲ့ ရေလူသားက ပြောလိုက်တယ်။

သူ စကားပြောနေချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ပါးစပ်က လုံးဝ ရွေ့လျားမနေတာကို မိုက်ကယ် သတိထားမိလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အသံကတော့ သူ့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရပ်ပြီး စကားပြောနေသလိုမျိုး ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားနေရတယ်။

"မင်း မကြာခင် အသားကျသွားမှာပါ" လို့ ပါမောက္ခက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "ရေလူသားတွေက ဝေလငါး ဒါမှမဟုတ် လင်းပိုင်တွေ ကလစ်သံတွေ၊ ခရာမှုတ်သံတွေ သုံးပြီး ဆက်သွယ်သလိုမျိုး သူတို့ရဲ့ အသံအကြိတ်တွေကို တုန်ခါစေပြီး ဆက်သွယ်ကြတာလေ"

နောက်ဆုံးမှာတော့ ဧရာမ ရေပူပေါင်းကြီးက ရေနစ်မြုပ်နေတဲ့ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းနဲ့ အလွန်တူတဲ့ ဧရာမ သန္တာကျောက်တန်းကြီးတစ်ခုဆီကို ဆင်းသက်သွားခဲ့တယ်။ မိုက်ကယ်က ခရုခွံတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ထက်ပိုင်းကျိုးနေတဲ့ ရွက်တိုင်ကြီးကိုတောင် မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့တယ်။

"မင်းသမီးက အထဲမှာ ခင်ဗျားတို့ကို စောင့်နေပါတယ်" လို့ ရေလူသားက ပြောလိုက်တယ်။

သင်္ဘောကြီး နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့တဲ့ အဓိက အပေါက်ကြီးဖြစ်ဟန်တူတဲ့ သင်္ဘောအလယ်က ဧရာမ အပေါက်ကြီးဆီကို ရေပူပေါင်းက အလိုအလျောက် မျောလွင့်သွားခဲ့တယ်။

အထဲကို ဝင်ရောက်သွားချိန်မှာတော့ မိုက်ကယ်နဲ့ ပါမောက္ခတို့က သူ အရင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေနဲ့ လုံးဝမတူတဲ့ အခြားသော ရေလူသားတွေနဲ့ ရေသူမများစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒီရေလူသားတွေက လူနဲ့တူတာထက် 'ငါး' နဲ့ ပိုပြီး တူနေကြတယ်။

"ဒီအောက်မှာ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံး ရှိနေတာပဲ" လို့ မိုက်ကယ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

ရေမှော်ပင်တောအုပ်ထဲမှာ ဆော့ကစားနေကြတဲ့ ရေလူသား ကလေးငယ်တွေရယ်၊ ဆောက်လုပ်ရေးမှာ သုံးဖို့ဖြစ်ဟန်တူတဲ့ ကျောက်တုံးကြီးတွေကို သယ်ဆောင်နေကြတဲ့ မာနာတီးခေါ် ပင်လယ်နွားနဲ့ လူ ကပြားတွေရယ်၊ ပြီးတော့ ရေလူသားတွေအတွက် ရည်ရွယ်ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ စားသောက်ဆိုင်လို နေရာမျိုးက စားပွဲတွေပေါ်မှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖမ်းဆီးလာတဲ့ ပုစွန်ဆိတ်လေးတွေကို တည်ခင်းပေးနေတာကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။

ဒါက သူတို့ရဲ့ သဘာဝနေရင်းဒေသမှာ ရေလူသားတွေကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူက သူတို့ကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေသလိုမျိုး သူတို့ကလည်း သူ့ကို ထပ်တူ စူးစမ်းစိတ်တွေနဲ့ ကြည့်နေကြတယ်။

ရေပူပေါင်းက မတူညီတဲ့ သန္တာကျောက်အိမ်လေးတွေကို ဖြတ်သန်းပြီး ရေစီးကြောင်းအတိုင်း မျောလွင့်သွားချိန်မှာ ရေလူသားတွေက သူတို့ရဲ့ အပေါက်လေးတွေကနေ ချောင်းကြည့်ရင်း သူ့ကိုရော ပါမောက္ခကိုပါ စိုက်ကြည့်နေကြတယ်။

"သူတို့က အရင်က လူတွေကို မမြင်ဖူးကြလို့လား" လို့ သူက ပါမောက္ခကို မေးလိုက်တယ်။

"မြင်ဖူးကြပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသမီးရဲ့ ရေပူပေါင်းတွေကို သုံးပြီး ဝင်လာတဲ့သူကို မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မထားကြလို့ နေမှာပါ"

နောက်ဆုံးမှာတော့ ရေစီးကြောင်းက သူတို့ကို ရေဘဝဲမင်းသမီး သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေတဲ့ အမိုးပွင့် ပလ္လင်ခန်းမတစ်ခုဆီ တည့်တည့်မတ်မတ် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်။

ရေပူပေါင်းက သူမရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာတော့ ရေလူသား အစောင့်အကြပ်တွေက ဝန်းရံထားကြတယ်။

ရေဘဝဲမင်းသမီးက ပါမောက္ခကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ "ရေကန်ထဲကို လူသားတွေ ဝင်ခွင့်မရှိဘူးဆိုတာ ရှင် သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပါမောက္ခအတွက်ကတော့ ကျွန်မ ချွင်းချက်တစ်ခု လုပ်ပေးလို့ ရပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင့်ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုက ရှေ့ကနေ ပြေးနေတာကိုး၊ ဗဟုသုတတွေ၊ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဝိညာဉ်ဆီတွေလိုမျိုး စုဆောင်းချင်နေတဲ့ ရှင့်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဆန္ဒအကြောင်းကို ကျွန်မ ကြားဖူးပါတယ်"

ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက အလွန်ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အရိုအသေပေးမှုမျိုးကို လုပ်ပြလိုက်ပေမဲ့ သူက သရော်တဲ့သဘောနဲ့ လုပ်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ အချိုးမပြေတာလားဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ဘူး။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အခု ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့အရာကို စကားစလို့ ရပြီလား"

ရေဘဝဲမင်းသမီးက ရယ်မောလိုက်တယ်။ "စိတ်လျှော့ပါဦး ပါမောက္ခရယ်၊ ကျွန်မတို့ အချင်းချင်းတောင် မိတ်မဆက်ရသေးဘူးလေ၊ ကျွန်မ နာမည်က အော့တေးဗီးယား ပါ၊ ပြီးတော့ အတ္တလန်တစ် ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ ၃၀ ဆက်မြောက် မင်းသမီးလည်း ဖြစ်ပါတယ်"

ထို့နောက် မင်းသမီးက ပါမောက္ခကိုလည်း ထိုနည်းတူ မိတ်ဆက်ဖို့ အမူအရာနဲ့ ပြလိုက်တယ်။

"လစ်ချ်တန်စတိုင်း ပါ၊ ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်း လို့ ခေါ်ပါတယ်"

ပါမောက္ခရဲ့ တံတောင်နဲ့ တွတ်လိုက်မှုကြောင့် မိုက်ကယ်လည်း သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်တယ်၊ သေချာတာကတော့ သူ့ရဲ့ အယောင်ဆောင် နာမည်ကို သုံးပြီးပေါ့။

"ကီယို ပါ၊ ပါမောက္ခရဲ့ တပည့်ပါ"

မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား က ကျေနပ်တဲ့ပုံစံနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "အခု ကျွန်မတို့ မိတ်ဆက်တာတွေ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ပါမောက္ခအနေနဲ့ မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ အကြောင်း ရှင့် သိထားတာလေးတွေကို ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပေးလို့ ရမလား"

ပါမောက္ခက မင်းသမီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ "ပြီးတော့ မင်းသမီးကလည်း ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်အကြောင်း ငါ့ကို ပြန်ပြောပြမှာပေါ့"

မင်းသမီးက ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြလိုက်တယ်။ တိကျရေရာမှုမရှိတဲ့ အဖြေတစ်ခုပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ပါမောက္ခက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ သူမက အဲဒီ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ကို နောက်ဆုံး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သူအဖြစ် လူသိများတာလေ။ ဒါကြောင့် သူမ လိုချင်တာကို သူ ပေးရတော့မှာပဲ။

"ကောင်းပြီလေ... မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ ပေါ့... မင်းသမီးတို့အားလုံး ဒါကို ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ရှာဖွေနေခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်"

မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား က သူမရဲ့ အစေခံတွေ ပေးလာတဲ့ ပုစွန်ဆိတ် ပန်းကန်ကို သာမန်ကာလျှံကာ လှမ်းယူလိုက်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ တခြား ညီအစ်မတွေအစား ကျွန်မ ဒါကို ရဖို့က အလွန်ကို အရေးကြီးပါတယ်" လို့ သူမက ပုစွန်ဆိတ်တွေကို ဝါးစားရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" လို့ မိုက်ကယ်က ပါမောက္ခကို တီးတိုး ခိုးမေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းသမီးက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကြားသွားပုံရတယ်။

"ဒါက ကျွန်မတို့ မွေးဖွားလာတဲ့နေ့ကတည်းက ခမည်းတော်က ကျွန်မတို့ကို ကတိတစ်ခု ပေးထားခဲ့လို့ပဲ၊ သူ့ကို မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ ပေးနိုင်တဲ့သူကို သူ့ရဲ့ တိုင်းပြည်ကို အစားပြန်ပေးမယ်တဲ့လေ၊ အဲဒါကို ရရှိတာက ကျွန်မတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပင်လယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်တဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေ၊ အာဏာတွေနဲ့ ကျော်ကြားမှုတွေအားလုံးကို အမွေဆက်ခံခွင့် ရစေမှာပါ၊ ဒါကြောင့် မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ အပေါ်ထားတဲ့ ကျွန်မရဲ့ စွဲလမ်းမှုကို ရှင် နားလည်နိုင်မှာပါ"

အော့တေးဗီးယား တစ်ယောက် ဘာကြောင့် အလျှော့ပေးပြီး ပါမောက္ခကို သူတို့ရဲ့ နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့လဲဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ။ အတ္တလန်တစ် ဘုရင့်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို အမွေဆက်ခံခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒါက ပေးဆပ်ရကျိုးနပ်တဲ့ အရာလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်တယ်။

"ကဲ ပါမောက္ခ... လူသားတွေရဲ့ သမိုင်းမှာ မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေ ပြောထားလဲဆိုတာ ကျွန်မကို ပြောပြပါ၊ တကယ်လို့ ဒါကို ရအောင် ရှင်က ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ အများကြီး ကျေးဇူးတင်မှာပါ၊ ကျွန်မရဲ့ တိုင်းပြည်အသစ်မှာ ရှင့်အတွက် နေရာတစ်နေရာ ချန်ထားပေးပါ့မယ်" လို့ မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား က ကတိပေးလိုက်တယ်။

ပါမောက္ခက မျက်တောင်တစ်ချက်တောင် မခတ်ခဲ့ဘူး။ သူက သမိုင်းနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေကို တကယ်ပဲ စိတ်မဝင်စားတာလေ။

"မာရီယာနာရဲ့ ရတနာက သမုဒ္ဒရာထဲမှာ မရှိဘူး" လို့ ပါမောက္ခက ကြေညာလိုက်တယ်။

မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ကျွန်မ မသိတာလေး ပြောပြပါ ပါမောက္ခရယ်၊ တကယ်လို့ ရတနာက ရေအောက်မှာသာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ တခြား ညီအစ်မတွေက ရှာတွေ့သွားတာ ကြာလှပေါ့၊ တကယ်ဆို ခမည်းတော်ကတောင် ဒါကို ကျွန်မတို့ကို လွှဲအပ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေခဲ့မှာပေါ့"

"ဒါဆို မင်းသမီးက မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ ဟာ ကုန်းနေကမ္ဘာမှာ ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာပေါ့" လို့ ပါမောက္ခက ဆက်ပြောလိုက်တယ်။

"ဟုတ်ပါတယ်" လို့ ရေဘဝဲမင်းသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ "ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်မ ဒီမှာ ရောက်နေတာလေ ပါမောက္ခ... ဒါက မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတွေကို ရှာဖွေဖို့ ကျွန်မအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ ညီအစ်မတွေကလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ကြမှာ၊ ဒါကြောင့် ရှင်သာ ကျွန်မကို အရင်စပြီး သိခွင့်ပေးမယ်ဆိုရင် တကယ် ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ"

ပါမောက္ခက မင်းသမီးကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။ "ရှေးဟောင်းခေတ်က ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ က ပင်လယ်ခုနစ်စင်းထဲမှာ မရှိပါဘူး၊ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အရပ်လေးမျက်နှာမှာတောင် မရှိတာပါ"

မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား က သူမရဲ့ ထိုင်ခုံအစွန်းကို ကိုင်ထားရင်း အာရုံစိုက်လာတယ်။

"အဲဒါကို အခြားသော နယ်ပယ်တစ်ခုမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်" လို့ ပါမောက္ခက ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်တယ်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား က သူမရဲ့ ရေဘဝဲလက်တံ ဆံပင်တွေကို နှိပ်နယ်လာခဲ့တယ်။ "အခြား နယ်ပယ်တစ်ခုတဲ့လား၊ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေး များလား"

"ဂိုင်ယာ ကိုယ်တိုင်က မာရီယာနာရဲ့ ရတနာ ကို ငါတို့ နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာနဲ့ လုံးဝ မတူညီတဲ့ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှာ လုံခြုံစွာ ဖုံးကွယ်သိမ်းဆည်းထားခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်"

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၃)