အခန်း ၃၇၅
Vol. 38 Ch. 375
အခန်း (၃၇၅) ပြင်ပတာဝန်
နောက်ရက်များတွင် ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများမှာ ဆန်အိုးထဲ ကျသွားသည့် ကြွက်များကဲ့သို့ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရတနာရှာဖွေရသည့် ကြီးမားလှသော ပျော်ရွှင်မှုကြီးထဲတွင် နစ်မျောနေခဲ့ကြသည်။
ပေါက်ပြားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ သတ္တုရိုင်းများကို ထမ်းပိုးရခြင်းက ပင်ပန်းလှသည့် ကာယလုပ်အားဖြစ်ပြီး နေ့လယ်ပိုင်းရောက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ ကိုယ်လက်များ နာကျင်ကိုက်ခဲလာတတ်သော်လည်း သူတို့အားလုံးက လွန်စွာ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေကြပြီး ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေကာ မောပန်းရကောင်းမှန်းပင် မသိကြချေ။
"ညီအစ်ကိုတို့... အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြဟေ့... ဒါတွေအားလုံးက အိမ်ကို ယူသွားလို့ရတဲ့ ဒီဒေသရဲ့ အထူးထွက်ကုန်တွေပဲ..."
"စဥ်းစားကြည့်ကြ... ငါတို့ ပြန်ရောက်သွားရင် ငါတို့လည်း ကြယ်တာရာအမြုတေ သတ္တုရိုင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့သူတွေ ဖြစ်သွားပြီကွ..."
"ဒီဘဝမှာ ဒီလို ထူးခြားဆန်းကြယ်တဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုး ရလိုက်တာနဲ့တင် တန်နေပါပြီကွာ... သေတဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါကတော့ ကျေနပ်တယ်..."
အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာရသည့် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးက တစ်သက်တွင် တစ်ခါကြုံရန်ပင် အလွန်ရှားပါးလှကြောင်း လူတိုင်းက သိထားကြ၏။
ကံကြမ္မာနတ်သမီးက သူတို့ဘက်တွင် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ စက္ကန့်တိုင်းကို အမိအရဆုပ်ကိုင်ပြီး သူတို့၏ အကျိုးအမြတ်ကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ပင်။
အကျဉ်းထောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်က ခံစားကြည့်ရှုရန် သိပ်မကောင်းလှသော်လည်း ဤအစစ်အမှန် ရတနာများကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရခြင်းကသာ အမှန်တကယ် အဖိုးတန်လှချေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ထောင်မှူး၏ ရုံးခန်းအတွင်း၌။
လက်ထောက်ဖြစ်သူက ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများကို စောင့်ကြည့်လေ့လာထားသည့် အခြေအနေများကို ထောင်မှူးထံသို့ အစီရင်ခံနေခဲ့သည်။
"ထောင်မှူးကြီး... စောင့်ကြည့်လေ့လာချက်တွေအရ ကျန်းယဲ့နဲ့ သူ့လူတွေက သတ္တုတွင်းဧရိယာထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက ရစ်ဖ်ရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်က စွန့်ပစ်သတ္တုတွင်းဧရိယာဆီကိုပဲ နေ့စဉ်ရက်ဆက် တိုက်ရိုက်သွားနေကြပြီး အဲ့ဒီမှာ အချိန်အကြာကြီး နေလေ့ရှိပါတယ်... ကျွန်တော်တို့လူတွေက အနီးကပ်သွားပြီး စုံစမ်းကြည့်တဲ့အခါ သူတို့က ကြယ်အမြုတေကျောက်တွေကို တူးဖော်နေကြတာကို တွေ့ရပါတယ်... ပြီးတော့... သူတို့ အတော်လေး အမြတ်အစွန်း ရနေပုံပဲ..."
ထောင်မှူးက စားပွဲခုံပေါ်သို့ လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ခေါက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ဖြာသွား၏။ "စွန့်ပစ်သတ္တုတွင်းတွေ... အဲ့ဒီနေရာတွေက ခန်းခြောက်သွားပြီလို့ သတ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... အဲ့ဒီမှာ ကြယ်အမြုတေကျောက် သတ္တုကြောသစ်တွေကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့သွားတာလဲ..."
သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားရသည်။ "ဒီကြယ်အမြုတေကျောက်တွေအတွက်နဲ့တင် သူတို့က ဒီလောက်အထိ အပင်ပန်းခံပြီး သူတို့ရဲ့ အင်အားတွေကိုပါ ထုတ်ဖော်ပြသပြီး ထောင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ စွန့်စားခဲ့ကြတာများလား..."
သို့သော်လည်း ထိုအတွေးကို သူကိုယ်တိုင် ချက်ချင်း ပယ်ဖျက်လိုက်၏။
မဟုတ်ဘူး... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး...
ကြယ်အမြုတေကျောက်များက တန်ဖိုးကြီးမားလှသော်လည်း အမည်မသိနောက်ခံရှိပြီး ကြီးမားသော အင်အားရှိနိုင်သည့် သူတို့လို လူမျိုးများအတွက်မူ ၎င်းက သိပ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိမည် မဟုတ်ချေ။
ထို့အပြင် သူတို့က ပထမဆုံးနေ့ကတည်းက ရှင်းလင်းသည့် ရည်မှန်းချက်တစ်ခုရှိနေပြီး ထိုနေရာသို့ တိုက်ရိုက် သွားခဲ့ကြသည်မဟုတ်ပါလော...
အတွေးတစ်ခုက ထောင်မှူး၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ဒါမှမဟုတ်...
အဲ့ဒီ စွန့်ပစ်သတ္တုတွင်းဧရိယာမှာ ကြယ်အမြုတေကျောက်တွေအပြင် တခြား ဘယ်လိုအဖိုးတန်ပြီး မသိနိုင်တဲ့ ရတနာတွေ ဖုံးကွယ်နေသေးလို့လဲ...
သူတို့က ဒီသတင်းအချက်အလက်တွေကို ကြိုသိထားကြတာများလား...
ဤအတွေးကြောင့် သူ၏ နှလုံးသားက နွေးထွေးသွားရ၏။
တကယ်လို့များ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ၎င်း၏ တန်ဖိုးက သာမန်ကြယ်အမြုတေကျောက်များထက် များစွာ သာလွန်ပေလိမ့်မည်။
ထောင်မှူးက ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "သတ္တုသိုက်တွေကို စူးစမ်းရှာဖွေတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လူတွေ ထပ်လွှတ်လိုက်... အဲ့ဒီဧရိယာကို သေချာ ရှာဖွေခိုင်း... အထူးသဖြင့် ကျန်းယဲ့နဲ့ သူ့လူတွေ အဓိကထား တူးဖော်နေတဲ့ သတ္တုတွင်းတွေကို သေချာစစ်ဆေး... ကြယ်အမြုတေကျောက်ကလွဲလို့ တခြား ဘာတွေ ဖုံးကွယ်နေသေးလဲဆိုတာကို ကြည့်ချေ..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ..."
အမိန့်က လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။
အကျဉ်းထောင်၏ နည်းပညာရှင်များနှင့် လက်နက်ကိုင်အစောင့်များ ပါဝင်သော အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုက ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများ တူးဖော်ထားသည့် သတ္တုတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ အသေးစိတ် လေ့လာစမ်းသပ်မှုများနှင့် နမူနာ ရယူခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။
နာရီအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အစီရင်ခံစာက ထောင်မှူး၏ စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။
ထောင်မှူးက အစီရင်ခံစာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ဂရုတစိုက် စတင်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
သို့သော် ဖတ်လေဖတ်လေ သူ၏ မျက်ခုံးများက ပို၍ တွန့်ချိုးလာလေလေပင်။
ထိုဧရိယာတွင် ပမာဏများပြားပြီး သန့်စင်မှုနှုန်းမြင့်မားသော ကြယ်အမြုတေကျောက် သတ္တုကြောတစ်ခု တကယ်ရှိနေကြောင်း အစီရင်ခံစာက ဖော်ပြနေပြီး ၎င်းက မျှော်လင့်မထားသည့် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခုဟုပင် ဆိုနိုင်ချေသည်။
သို့သော်ငြားလည်း ကြယ်အမြုတေကျောက်မှလွဲ၍ ရှာဖွေသူများက အခြား မည်သည့်အဖိုးတန် သတ္တုများ၊ စွမ်းအင်ကိုယ်ထည်များ သို့မဟုတ် မသိရသည့် ရှားပါးပစ္စည်းများကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ကြချေ။
ကောက်ချက်ချရလျှင် အလွန်ရိုးရှင်းလှ၏။ ထိုနေရာတွင် ကြယ်အမြုတေကျောက်များမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာမှ မရှိချေ။
ထောင်မှူးက အစီရင်ခံစာကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ မှီချလိုက်ကာ ရှုပ်ထွေးပြီး နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။
"ငါကပဲ အများကြီး တွေးလွန်နေတာများလား... သူတို့က ကံကောင်းပြီး လူတွေ သတိမထားမိတဲ့ သတ္တုတွင်းကြီးကို အမှတ်မထင် ရှာတွေ့သွားတာများလား..."
ဤကောက်ချက်ကို လက်ခံရန် သူ၏အဖို့ ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ ကိစ္စများက ဤမျှ မရိုးရှင်းနိုင်ဟု သူ ခံစားနေရ၏။
သို့သော် သူ၏ရှေ့ရှိ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အစီရင်ခံစာက အဖြူပေါ်တွင် အမည်းရေးထားသကဲ့သို့ ငြင်းပယ်၍မရသော သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်။
သူက နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသော ကျန်းယဲ့၏ ဓာတ်ပုံကို စိုက်ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့က တကယ်တော့ ဘယ်သူတွေလဲ... မင်းတို့က ဒီကျောက်တုံးတွေကိုပဲ တကယ် လိုချင်ကြတာလား..."
ထောင်မှူးက ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ ကျန်းယဲ့နှင့် ပတ်သက်သော အစီရင်ခံစာကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေစဉ် သူ၏ လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာက ရုတ်တရက် မြည်လာခဲ့သည်။
သူက နံပါတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်၏။
"ငါပါ... အင်း... ကောင်းတယ်... အလွန်ကောင်းတယ်... နားလည်ပြီ... လူတွေကို အခုချက်ချင်း စီစဉ်ပေးလိုက်မယ်..."
ဖုန်းချပြီးနောက် ထောင်မှူးမှာ သူ၏ အပြုံးကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။
သူက အစီအစဉ်များကို ချက်ချင်း ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အကျဉ်းထောင်အသီးသီးကို တာဝန်ယူထားရသည့် အရာရှိများကလည်း ထိုတာဝန်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင် နားလည်သဘောပေါက်သည့် အပြုံးများ ပေါ်လာခဲ့ကြ၏။
၎င်းက သူတို့အနေဖြင့် ဤကိစ္စမှနေ၍ တရားမဝင် ဝင်ငွေ အမြောက်အမြားကို ရှာဖွေနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။
အမှတ်(၁၅) အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ အမှတ် ၇၇၇ အခန်းတံခါး ပွင့်လာပြီး စက်ရုပ်အစောင့်တစ်ရုပ်က အေးစက်စက် စက်သံကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "နံပါတ် ၁၅-၁၀၀၁၊ ကျန်းယဲ့... အပြင်ထွက်ခဲ့... ထောင်မှူးက မင်းကို ခေါ်နေတယ်..."
ကျန်းယဲ့က နားမလည်နိုင်စွာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသော်လည်း စက်ရုပ်အစောင့်၏ နောက်မှလိုက်ကာ အကျဉ်းခန်းဆောင်များထဲမှ ထွက်၍ ရုံးခန်းဧရိယာဆီသို့ လိုက်ပါသွားလိုက်သည်။
ထောင်မှူး၏ ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် စူးရှသော အကြည့်များရှိသည့် ထောင်မှူးက ကျန်းယဲ့အား အထက်အောက် အကဲခတ်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးသည်ဟု ဆိုနိုင်သော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးကာ သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ထိုင်ခုံကို လက်ဟန်ပြလိုက်၏။ "ထိုင်ပါ..."
ကျန်းယဲ့က တည်ငြိမ်စွာပင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ထောင်မှူးက စကားကို ကွေ့ပတ်မနေဘဲ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်လေသည်။ "အထက်ကနေ ယာယီတာဝန်တစ်ခု ကျလာတယ်... အဲ့ဒီအတွက် လူတစ်စုလိုအပ်တယ်... တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ အမှတ်(၁၅) အကျဉ်းထောင်ကနေ လူတစ်ရာကို ရွေးချယ်လိုက်ပါ... တကယ်လို့ တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ရင် ပါဝင်တဲ့သူတိုင်းက ပြစ်ဒဏ်လျှော့ပေါ့မှုကို ရရှိလိမ့်မယ်..."
ကျန်းယဲ့က ချက်ချင်း သဘောမတူလိုက်ဘဲ မေးလိုက်၏။ "တာဝန်ရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေက ဘာလဲ..."
ထောင်မှူးက သူ၏ လက်ကို ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံတွင် စိတ်မရှည်မှုများ စွက်ဖက်နေခဲ့သည်။ "လူရွေးဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားလိုက်... တာဝန်ရဲ့ အသေးစိတ်ကို နောက်မှ မင်းသိရလိမ့်မယ်... ထပ်ပြီး မေးခွန်းထုတ်နေစရာ မလိုဘူး..."
ကျန်းယဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဆက်မေးလိုက်ပြန်သည်။ "တာဝန်က ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလဲ..."
ထောင်မှူးက သူ့အား အနည်းငယ် စကားရှည်သည်ဟု ထင်လိုက်သော်လည်း ကျန်းယဲ့၏ မသိရသေးသော နောက်ခံနှင့် အမှတ်(၁၅) အကျဉ်းထောင်၏ အစ်ကိုကြီးသစ်ဖြစ်နေသည့် အဆင့်အတန်းကြောင့် ဒေါသကို အနိုင်နိုင် မြိုသိပ်ထားကာ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အန္တရာယ်အဆင့်က သာမန်ပါပဲ... ကာယလုပ်အားနည်းနည်းပေးရုံတင်ပါ... ကဲပါ... အမြန်ဆုံး လူရွေးတာကို အပြီးသတ်ပြီး ငါ့ဆီ ပြန်သတင်းပို့လိုက်..."
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လူများကို မောင်းထုတ်သည့်အနေဖြင့် လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။
ကျန်းယဲ့က အမှတ်(၁၅) အကျဉ်းထောင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ချက်ချင်း လူရွေးချယ်ခြင်းကို မစတင်ခဲ့ချေ။
သူက ဒါးရ်၊ မီကာတို နှင့် လွေ့ရှီတို့ကို အရင်ဆုံး ခေါ်ယူလိုက်သည်။
ပြင်ပတာဝန်ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဒါးရ်နှင့် မီကာတိုတို့၏ မျက်နှာများက ထိန်းချုပ်မရသော ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ချက်ချင်း လင်းလက်သွားကြသော်လည်း လွေ့ရှီမှာမူ အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ထိုအပြုံးက မျက်ဝန်းများအထိ ရောက်မလာခဲ့ဘဲ သတိပြုမိရန် ခက်ခဲသော ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူမ၏ မျက်ဝန်းနက်နက်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းယဲ့က ထိုသူသုံးယောက်၏ တုံ့ပြန်မှုများကို သေချာအကဲခတ်လိုက်၏။ သူက အတက်ကြွဆုံးဖြစ်နေသည့် ဒါးရ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ဒါးရ်... ငါ့ကို ပြောစမ်းပါဦး... ဒီတာဝန်ဆိုတာက ဘာအကြောင်းလဲ..."
ဒါးရ်က ချက်ချင်းပင် တက်ကြွစွာ ရှင်းပြလေသည်။ "အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးက မေးရမယ့်လူကို ကွက်တိလာမေးတာပဲ... တခြားအကျဉ်းထောင်တွေမှာရော ဒီလိုကောင်းတဲ့ကိစ္စမျိုး ရှိမရှိဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျောက်နက်ခံတပ်မှာတော့ ဒီလို တာဝန်မျိုးတွေက ရံဖန်ရံခါ ရှိတတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ အချိန်ကတော့ အသေအချာ သတ်မှတ်ထားတာ မရှိဘူး... တစ်ခါတလေ သုံးလေးနှစ်လောက်နေမှ တစ်ခါသွားရတာရှိသလို တစ်ခါတလေကျရင်လည်း တစ်လကို နှစ်ခါ၊ သုံးခါလောက် သွားရတာမျိုးလည်း ရှိတယ်..."
ကျန်းယဲ့က သူ ကောင်းတဲ့ကိစ္စဟု သုံးနှုန်းသွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သဖြင့် ဆက်၍ မေးလိုက်၏။ "မင်းတို့အားလုံးက တကယ်ကို ပါဝင်ချင်နေကြတဲ့ပုံပဲနော်..."
အခန်း ၃၇၅ပြီး၏။