အခန်း ၃၇၉

Vol. 38 Ch. 379

အခန်း (၃၇၉) ကမ္ဘာမြေသို့ အချိန်မီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း

ပြန်ချိန်ရောက်ရန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများက ပို၍ လှုပ်ရှားမှု မြန်ဆန်လာကြပြီး ဝေငှထားသည့် အဆင့်မြင့် ဖိုင်ဘာအိတ်များကို ဆွဲယူကာ အပြည့်အသိပ် ထည့်သွင်းနေကြလေသည်။

ကွမ်ယုက ထူးဆန်းသောအလင်းရောင်များ တလက်လက်တောက်ပနေသည့် သံချပ်ကာပြားတစ်ခုကို အိတ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ရင်း သတိပေးလိုက်၏။ "အားလုံး မြန်မြန်လုပ်ကြ... အချိန်ပြည့်တော့မယ်..."

မကြာမီ ပြန်ရတော့မည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းက သူတို့၏ အမှိုက်ကောက်ခြင်းအရှိန်ကို ပို၍ တင်လိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ထောင်မှူးကြီး၏ မျက်ခုံးများက ယင်ကောင်ပင် ညပ်သွားနိုင်လောက်အောင် တွန့်ချိုးနေခဲ့ပြီး ထိုလူစု၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့၏။

ထိုအချိန်၌ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

"ဝုန်း..."

ကြီးမားလှသော စစ်သင်္ဘောအပျက်အစီးများကြားမှ လူသားမဟုတ်သော ကြမ်းတမ်းသည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အမည်းရောင် သတ္တုရောင်လက်နေပြီး ရေညှိကဲ့သို့ စိမ်းလန်းကာ စေးကပ်နေသည့် ရေဘဝဲလက်တံပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော ဧရာမ ရေဘဝဲကြီးနှင့်တူသည့် မိစ္ဆာကောင်ကြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော အကျဉ်းသားအိုကြီးတစ်ယောက်က ထိုမိစ္ဆာကောင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာက သွေးဆုတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားပြီး မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "ဒါ... ဒါက ဝါးမျိုသူပဲ... ဒီလိုအကောင်မျိုးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ... ပြေးကြ..."

သူ စကားပင် မဆုံးသေးခင်မှာပဲ တုတ်ခိုင်လှသော ရေဘဝဲလက်တံကြီးတစ်ခုက လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပစ်ထွက်လာပြီး သူ့အား ချက်ချင်း ရစ်ပတ်ကာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်နေသည့်ကြားမှ နောက်သို့ ဆွဲယူသွားပြီး ချွန်ထက်သော သွားများပြည့်နှက်နေသည့် မိစ္ဆာကောင်ကြီး၏ ပါးစပ်ပေါက်ကြီးထဲသို့ ထိုးသိပ်ထည့်လိုက်ချေသည်။

ချွန်ထက်သော လှံများကဲ့သို့ အခြားသော လက်တံများစွာကလည်း ထွက်ပြေးရန် မလွတ်လိုက်သည့် အနီးအနားရှိ အကျဉ်းသားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားကြ၏။

စေးကပ်နေသော လက်တံတစ်ခုက ယန်ကန်းထံသို့ တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် လက်တံက သူ့အား ထိခိုက်မိတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ယန်ကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ရှိနေသည့်အလား အလွန် ထူးဆန်းသော ထောင့်ချိုးတစ်ခုဖြင့် ဘေးသို့ ရုတ်တရက် လျှောတိုက်ရှောင်ကွင်းသွားခဲ့သည်။

သူ လုံးဝ မှင်တက်သွားရ၏။ ယခုလေးတင် သူ ရှောင်တိမ်းလိုက်ခြင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဦးနှောက်က စဉ်းစားရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။

ယန်ကန်း အောင်မြင်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက ရေဘဝဲဝါးမျိုသူမိစ္ဆာကြီးအား ဒေါသထွက်သွားစေပုံရသည်။

ထို့နောက် အခြား လက်တံနှစ်ခုက ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်မှနေ၍ ဧရာမစပါးကြီးမြွေကြီးများကဲ့သို့ သူ၏ ဆုတ်လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြ၏။ သူ၏ နောက်ဘက်တွင်လည်း အပျက်အစီးများဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသဖြင့် ရှေ့ဘက်တွင် ကွက်လပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ပြေး..."

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့ပြီး ယန်ကန်းက အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားလိုက်တော့သည်။

အမြင့်ပိုင်းတွင် ရပ်နေသည့် ထောင်မှူးကြီးမှာ ဝါးမျိုသူမိစ္ဆာကြီး ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားရသည်။

ဒီကောင်ကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ...

သွားပါပြီ...

ကြယ်တာရာ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့တွေက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းတွေကြောင့် မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပဲ... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ရဲ့ တရားမဝင် လုပ်ရပ်တွေ အကုန်လုံး ပေါ်ကုန်တော့မှာပေါ့...

သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ဖြာသွား၏။ ထို့နောက် သူက ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာချလိုက်ပြီး ဆက်သွယ်ရေးစက်မှတစ်ဆင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "အာကာသယာဉ်ရဲ့ သန့်စင်ခြင်းပရိုဂရမ်ကို ဖွင့်လိုက်... ပစ်မှတ်က အောက်ဘက်က C3 ဧရိယာတစ်ခုလုံးပဲ... အဲ့ဒီ ဝါးမျိုသူနဲ့ အကျဉ်းသားအားလုံးကို ရှင်းပစ်လိုက်... ဘာသက်သေ... ဘယ်သူ့ကိုမှ အရှင်မထားနဲ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

အာကာသယာဉ်၏ အောက်ခြေရှိ ပင်မအမြောက်ကြီးက ပစ်မှတ်ကို လျင်မြန်စွာ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များ စတင်စုစည်းလာကာ နှလုံးရပ်မတတ် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

မိစ္ဆာကောင်ကြီး ပေါ်လာကတည်းက ကျန်းယဲ့က သတိဝီရိယရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ ယခုအခါ အထက်မှ ဆင်းသက်လာသည့် သေမင်းတမန် ခြိမ်းခြောက်မှုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် သူက ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ အာကာသယာဉ်၏ အမြောက်ပြောင်းဝမှ ပို၍ တောက်ပလာသော စွမ်းအင်အလင်းတန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြားအကျဉ်းသားများကလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားကြပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော ကျိန်ဆဲသံများနှင့် ငိုကြွေးသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မီကာတိုက နာကျင်စွာ မျက်နှာရှုံ့မဲ့လျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ခေသည်။ "ဒီတိရစ္ဆာန်တွေ... သူတို့က ငါတို့နဲ့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်ကို အတူတူ သတ်ပစ်တော့မလို့ပဲ..."

မော့ကျဲက ကျန်းယဲ့အား အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အရေးတကြီး မေးလိုက်၏။ "ဒါရိုက်တာကျန်း... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..."

ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုကြီး ပစ်ခတ်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် စနစ်၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး တည်ငြိမ်သော ရေတွက်သံက ခရီးသွားတိုင်း၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးစဉ် ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်ပါသည်... ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ရေတွက်ခြင်း စတင်ပါပြီ...]

[၃...]

ကောင်းကင်ဘုံရှင် နတ်မင်းကြီး၏ အပြစ်ပေးမှုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်အလင်းတန်းကြီးက အာကာသယာဉ်၏ အမြောက်များမှ ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်အငွေ့အသက်များ သယ်ဆောင်လျက် အမှိုက်တောင်ကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့၏။

[၂...]

အလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ အမှိုက်များက ချက်ချင်း ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှစ်ချောင်းမြောက် လက်တံပါသည့် ဝါးမျိုသူမိစ္ဆာကြီးမှာ မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်ကာ စွမ်းအင်များကြားတွင် လိမ်ကောက်ပြီး ပြိုကွဲသွားခဲ့ချေသည်။

[၁...]

နောက်ဆုံး ဂဏန်း ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးက နောက်ဆုံးတွင် ထိုဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုသွားခဲ့ပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အကျဉ်းသားများအပါအဝင် အရာအားလုံးက လွန်ကဲသော အလင်းနှင့် အပူချိန်ကြောင့် ပြာကျပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

သို့သော် စွမ်းအင်လှိုင်းကြီး မရောက်ရှိလာမီလေးတွင် နူးညံ့ပြီး သန့်စင်လှသော အဖြူရောင် အလင်းတန်း ငါးဆယ့်တစ်ကြောင်းက ကျန်းယဲ့နှင့် ခရီးသွားတစ်ဦးချင်းစီကို တိကျစွာ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းက ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားပြီး ၎င်းအထဲရှိ လူများနှင့်အတူ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဤအမှိုက်ဂြိုဟ်ကြီးပေါ်မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလားပင်။

အချိန်ခရီးသွားဘတ်စ်ကားကြီးက နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်နေသော ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းကြီးထဲတွင် ချောမွေ့စွာ ခရီးနှင်နေပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ကြယ်ကြွေသကဲ့သို့ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ရံဖန်ရံခါလက်ဖြာသွားကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ဝေးကွာလှသည့် အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်နေချေသည်။

နောက်ခဏ၌ ကားအထဲတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး ခရီးသည် ငါးဆယ့်တစ်ယောက်က သူတို့၏ ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ပြန်လည် ပေါ်လာကြ၏။

ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် လူတိုင်းက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြန်လည်စစ်ဆေးလိုက်ကြပြီးနောက် အံ့ဩမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုများ ရောနှောနေသော ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

လူအများစု၏ ခြေရင်းတွင် သူတို့ အကျဉ်းထောင်မှ ယူလာခဲ့သည့် အပြည့်အသိပ်ထည့်ထားသော အဆင့်မြင့်ဖိုင်ဘာအိတ်များ ရှိနေသည်ကို ကျန်းယဲ့ သတိပြုမိလိုက်၏။ တချို့က ထိုအိတ်များကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားကြပြီး တချို့က ခြေထောက်ဖြင့် ချိတ်ထားကြရာ ခြေထောက်ပေါက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည့်အလားပင်။

သို့သော်ငြားလည်း သူတို့၏ရှေ့တွင် လွတ်နေသော နေရာများနှင့် လူဆယ်ယောက်ခန့်လည်း ရှိနေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ မိဘများ သေဆုံးသွားသည့်အလား ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြချေသည်။

"သွားပါပြီ... ငါ့အိတ်က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ..." အာသာက သူ၏ လွတ်နေသော လက်များကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆံပင်များကို ဆွဲဖွပြီး ငိုကြွေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ "ဘာလို့လဲ... ဘာလို့ မင်းတို့အိတ်တွေက ပါလာတာလဲ..."

ကျန်းယဲ့ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းယန်ကျွင်းက ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကိုင်ထားလို့ပေါ့... ငါတို့ လုံးဝ လက်မလွှတ်ခဲ့ဘူးလေ... မင်းက လက်လွှတ်လိုက်တော့ အဲ့ဒီမှာ ကျန်ခဲ့တာပေါ့..."

အာသာက နောင်တရစွာဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထုလိုက်လေတော့သည်။

ပစ္စည်းများ ပါမလာသည့် အခြားသူများကလည်း ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာပြီးနောက် နက်ရှိုင်းသော နောင်တများ ရသွားကြ၏။

အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသဖြင့် ကျန်းယဲ့က လူတိုင်းကို သတိပေးရန် စကားဆိုလိုက်၏။ "အမှိုက်ပုံကနေ ပါမလာခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေအတွက် စိတ်မပူကြပါနဲ့... မင်းတို့ ငါ့ဆီမှာ အပ်ထားခဲ့တဲ့ ကြယ်အမြုတေကျောက်တွေကတော့ တကယ်အစစ်ပဲလေ..."

"ကမ္ဘာမြေကို ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ဟန်ကျိုးမှာရှိတဲ့ ငါ့ရဲ့ ခရီးသွားအေဂျင်စီကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာယူလို့ရပါတယ်... ကုန်ကျစရိတ်တော့ ကိုယ့်ဘာသာ ရှင်းရမယ်... သေချာတာပေါ့... မင်းတို့ဆီကို စာတိုက်ကနေ ပို့ပေးဖို့ ရွေးချယ်လို့လည်း ရပါတယ်... ငါက ပစ္စည်းတွေကို မင်းတို့ဆီကို ပို့ပေးမယ်... အိမ်တိုင်ရာရောက် ပို့ပေးမှာမလို့ လုံခြုံရေးနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး လုံခြုံမှုကိုတော့ အာမခံတယ်... ဒါပေမဲ့..."

သူက နားလည်သဘောပေါက်သည့် အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်၏။ "ဒီ ပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုကတော့ အခကြေးငွေ ပေးရလိမ့်မယ်... ပမာဏနဲ့ အလေးချိန်အပေါ် မူတည်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်တော့ ရှိလိမ့်မယ်... မင်းတို့ ရွေးချယ်ဖို့ ရွေးချယ်စရာနှစ်ခု ရှိတယ်..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် နူးညံ့သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းငါးဆယ်က ကားအတွင်း၌ ထပ်မံ လင်းလက်လာပြီး သူတို့ကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် လမ်းပြအလင်းတန်းများကဲ့သို့ပင် ခရီးသွားတစ်ဦးချင်းစီကို တိကျစွာ လွှမ်းခြုံသွားချေသည်။

"နောက်တစ်ခါမှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့..." ကျန်းယဲ့က ပြုံးကာ လူတိုင်းကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ခရီးသွားများ၏ မျက်နှာများထက်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ စိတ်ပျက်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် အမူအရာများကြားတွင် လူငါးဆယ်၏ ပုံရိပ်များက အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ မှေးမှိန်သွားသည်နှင့် ကားပေါ်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြကာ သူတို့၏ မူလထွက်ခွာရာ နေရာအသီးသီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ယခဒ၌ ကြီးမားလှသော ကားအထဲတွင် ရုတ်တရက် ကျန်းယဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။

သူက သက်တောင့်သက်သာဖြင့် အကြောဆန့်ကာ သူ၏ ကြွက်သားများကို ဖြေလျှော့လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ယခင်ကထက် ပို၍ တောက်ပပြီး ပိုမိုနွေးထွေးသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ ခြေရင်းမှ မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ညင်သာစွာ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းက အတွင်းရှိ လူပုံရိပ်နှင့်အတူ အချိန်ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ခရီးစဉ်၏ အဆုံးအစမသိရသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက်မောင်းနှင်နေသည့် ငွေရောင်နှင့် အဖြူရောင်စပ်ထားသော ဘတ်စ်ကားကြီးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည်။

အခန်း ၃၇၉ပြီး၏။