အခန်း ၃၈၀

Vol. 38 Ch. 380

အခန်း (၃၈၀) ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်

လင်ရှောင်နှင့် ချန်ချင်းတို့က ခရီးသွားအေဂျင်စီ၏ အပြင်ဘက်တွင် တံခါးစောင့်နှစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရပ်စောင့်နေကြပြီး ကျန်းယဲ့ပြန်လာမည့် ခန့်မှန်းအချိန်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

အချိန်ကျရောက်သည်နှင့် လင်ရှောင်က ချက်ချင်း လက်မြှောက်ကာ လူခေါ်ခေါင်းလောင်းကို တီးလိုက်၏။

ကျန်းယဲ့မှာ ဒုတိယထပ်ဧည့်ခန်းရှိ ဆိုဖာပေါ်သို့ ပစ်လှဲချလိုက်ကာ အသက်ရှူဝအောင်ပင် မရှူရသေးခင် အောက်ထပ်မှ အရေးတကြီး မြည်လာသော ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မတတ်သာသည့်အဆုံး မတ်တတ်ရပ်ကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့၏။

တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်တွင် မတ်မတ်ကြီး ရပ်နေကြသော လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ကျန်းယဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး နောက်ပြောင်လိုက်ပြန်သည်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့တံခါးဝမှာ အစောင့်လာကျနေတာလား..."

လင်ရှောင်က ရိုးသားစွာပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ချန်ချင်းက ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ရှင်းပြလေသည်။ "ကျန်းယဲ့... ဒီတစ်ကြိမ်က ကြယ်တာရာကမ္ဘာဆိုတော့ အရမ်းကို ထူးခြားတယ်လေ... အထက်ကလူတွေကလည်း အထူးဂရုစိုက်နေကြပြီး မင်းတို့ဆီမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ... ဘာတွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လဲဆိုတာကို သိချင်နေကြလို့ပါ..."

သူ၏ စကားများတွင် သတိပြုမိရန် ခက်ခဲသော အရေးတကြီးဖြစ်နေမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့၏။

ကျန်းယဲ့က နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ထိုနှစ်ယောက်က အလုပ်ကြိုးစားလွန်းနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အထက်လူကြီးများက မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ဖိအားပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူက ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးလိုက်ကာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဝင်လာစေရန် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး တံခါးတွင် ခေတ္တပိတ်ထားသည်ဟူသော ဆိုင်းဘုတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက်က အကျွမ်းတဝင်ရှိပြီးသား လမ်းအတိုင်း ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားကြ၏။ လင်ရှောင်နှင့် ချန်ချင်းက ကော်ဖီစားပွဲ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် သဘာဝကျကျ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြပြီး ကျန်းယဲ့က သူတို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ တစ်ယောက်ထိုင် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။

သူ သေချာပင် မထိုင်ရသေးခင် လင်ရှောင်က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်၏။ "ကျန်းယဲ့... ကြယ်တာရာခရီးစဉ်က ဘယ်လိုနေလဲ... အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရခဲ့လား... ကွဲပြားတဲ့ နည်းပညာမြင့် ပစ္စည်းတွေ အများကြီး မြင်ခဲ့ရလား..."

ကျန်းယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ရလာတာတွေကတော့ အတော်လေး များပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ငါတို့သွားခဲ့တဲ့ နေရာက နည်းနည်း ထူးခြားတယ်... ငါတို့က အနာဂတ်မြို့တော်တွေကို မမြင်ခဲ့ရဘဲ ကြယ်တာရာအကျဉ်းထောင်တစ်ခုထဲက ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပဲ..."

"အကျဉ်းထောင်..." လင်ရှောင်နှင့် ချန်ချင်းတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားကြပြီး အံ့ဩလွန်း၍ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြကာ သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြသည်။

ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် နှစ်ယောက်စလုံး လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားကြပြီး အဓိက ပြဿနာကို စဉ်းစားမိသွားကြသည့်အခါ သူတို့၏ မျက်နှာများ မှုန်ကုပ်သွားကြတော့သည်။

ချန်ချင်းက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို ဒီတစ်ခါ အစစ်အမှန်အကျိုးအမြတ် ဘာမှ မရခဲ့ဘူးပေါ့..."

သူ၏ စကားများတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ရှင်းလင်းစွာ ပါဝင်နေချေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အကျဉ်းချခံရပါက သယံဇာတများကို ရယူနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်ရှိမည်သာ ဖြစ်သည်။ အထက်လူကြီးများက ကြယ်တာရာကမ္ဘာအတွက် မျှော်လင့်ချက်များ ကြီးမားစွာ ထားရှိခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ထိုမျှော်လင့်ချက်များ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရတော့မည် ဖြစ်၏။

လူနှစ်ယောက်၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းယဲ့က ပြုံးကာ ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။ "တကယ်တော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ... ဒီတစ်ကြိမ် ရလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်က ရွှမ်ဝူတိုက်တုန်းကထက်တောင် ပိုပြီး များပြားနိုင်တယ်..."

"ဘာ..." သူတို့၏ မျက်ဝန်းများက ချက်ချင်း လင်းလက်သွားကြပြီး အလိုအလျောက် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်သွားကြ၏။ "မြန်မြန် ပြောပြစမ်းပါ..."

ထို့နောက် ကျန်းယဲ့က ကျောက်နက်ကြယ်တာရာ အကျဉ်းထောင်ခံတပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရပုံနှင့် ရစ်ဖ်တောင်ကြားသတ္တုတွင်းတွင် နေ့စဉ်သတ္တုတူးဖော်ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများ၊ ကြယ်အမြုတေကျောက်များအကြောင်းကို အဓိကထား၍ အကျဉ်းရုံး ပြောပြလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီသတ္တုရိုင်းကို ကြယ်အမြုတေကျောက်လို့ ခေါ်တယ်... အဲ့ဒါက သန့်စင်မှုနှုန်းမြင့်မားတဲ့ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်ပဲ... အဲ့ဒီကမ္ဘာရဲ့အဆိုအရ အဲ့ဒါက ကြယ်တာရာအာကာသယာဉ်တွေရဲ့ ပင်မအင်ဂျင်ကို မောင်းနှင်ပေးတဲ့ အဓိက စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်တွေထဲက တစ်ခုပဲတဲ့... သူ့မှာ လွန်ကဲတဲ့ စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆရှိပြီး အရမ်းလည်း တည်ငြိမ်တယ်..."

"ကြယ်တာရာ အာကာသယာဉ်ကို မောင်းနှင်ပေးတဲ့ ပင်မစွမ်းအင်အရင်းအမြစ်" လင်ရှောင်နှင့် ချန်ချင်းတို့ ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ အသက်ရှူနှုန်းများက မြန်ဆန်လာပြီး မျက်ဝန်းများက ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်လောင်လာကြရသည်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...

ခေတ်သစ် ရူပဗေဒကို များစွာ ကျော်လွန်သည့် လုံးဝအသစ်ဖြစ်သော စူပါစွမ်းအင်အရင်းအမြစ်တစ်ခုပင်။

နိုင်ငံတော်၏ အနာဂတ် စွမ်းအင်မဟာဗျူဟာနှင့် နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ၎င်း၏ အရေးပါမှုက ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ကျန်းယဲ့က စိတ်ဖြင့်တွေးလိုက်ကာ ဖျော့တော့သော အပြာရောင်အလင်းတန်းလေး ထွက်ပေါ်နေသည့် လက်သီးဆုပ်အရွယ် ကြယ်အမြုတေကျောက်တစ်ခုကို စနစ်ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကော်ဖီစားပွဲပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်လေသည်။

ထိုနှစ်ယောက်က ရှားပါးရတနာတစ်ပါးကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ၎င်းအား ချက်ချင်း ဂရုတစိုက် ကောက်ယူလိုက်ကြပြီး အနီးကပ် စစ်ဆေးကာ အံ့ဩတကြီး အာမေဍိတ်သံများ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြ၏။

လူနှစ်ယောက် ကြယ်အမြုတေကျောက်ကို သဘောကျကာ ကြည့်ရှုနေစဉ် ကျန်းယဲ့က ရုတ်တရက် နောက်ထပ် ဗုံးတစ်လုံး ဖောက်ချလိုက်ပြန်သည်။ "အော်... စကားမစပ်... ဒီသတ္တုရိုင်းတွေအပြင် နောက်ဆုံးနေ့မှာ သူတို့ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်တွေနဲ့ စစ်သင်္ဘောအပျက်အစီး အတော်များများကိုလည်း ငါတို့ ကောက်လာခဲ့သေးတယ်..."

ထိုစကားများက လင်ရှောင်နှင့် ချန်ချင်းတို့အား ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေ၏။ သူတို့က ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးလေးလုံးစလုံးက ကျန်းယဲ့ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားကာ သူတို့လက်ထဲရှိ ကြယ်အမြုတေကျောက်ကပင် ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင်မှု ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။

"တကယ်လား..." လင်ရှောင်၏ အသံက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေခဲ့၏။

ကျန်းယဲ့က မတုံ့ဆိုင်းနေတော့ဘဲ ယန်ကန်းထံမှ ရရှိထားသည့် အတော်အသင့် အကောင်းပကတိအတိုင်းရှိသေးသော စွန့်ပစ်တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်ကို သူ၏ သိုလှောင်ရေးဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

နောက်ခဏ၌ ဒုန်းဆိုသည့် လေးလံသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ အမည်းရောင်သတ္တုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် အရပ်နှစ်မီတာခန့်ရှိ စက်ရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်က ဧည့်ခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။ နေရာအတော်များများတွင် ပျက်စီးနေသော်လည်း ၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံက အများစု အကောင်းပကတိအတိုင်း ရှိနေသေးချေသည်။

လင်ရှောင်နှင့် ချန်ချင်းတို့က ဝှစ်ခနဲ ဆိုဖာပေါ်မှ ခုန်ထလိုက်ကြပြီး ထိုသံမဏိကိုယ်ထည်ကြီးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝိုင်းပတ်ကြည့်ရှုကြတော့သည်။

သူတို့က ဟိုကိုင်ဒီပွတ်လုပ်ကာ ခေါက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အေးစက်စက်နှင့် မာကျောသော အထိအတွေ့ကို ခံစားကာ ကမ္ဘာမြေ၏ နည်းပညာနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည့် ပစ္စည်းများနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံများကြောင့် အံ့ဩလွန်း၍ လျှာသပ်မိသွားကြ၏။

"ဘုရားရေ... လက်ရာတွေ... ပစ္စည်းတွေက..."

"ဒါက သာမန် နည်းပညာပစ္စည်း လုံးဝမဟုတ်ဘူး..."

သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းယဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ထပ်ပြောလိုက်ပြန်သည်။ "ဒီလို အပျက်အစီးတွေ အတော်များများ ရှိသေးတယ်... ပြီးတော့ စစ်သင်္ဘော သံချပ်ကာပြား အပိုင်းအစတွေနဲ့ စွမ်းအင်ပို့လွှတ်ရေးလိုင်းတွေလို့ ထင်ရတဲ့ အရာတွေလည်း ပါသေးတယ်..."

လင်ရှောင်က သူ့၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်စေရန် ကြိုးစားရင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ကျန်းယဲ့အား ကြည့်ကာ သတိထား၍ မေးလိုက်၏။ "ကျန်းယဲ့... ဒီဟာတွေ အားလုံးကို မင်း ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ..."

ကျန်းယဲ့၏ အတွေးက အလွန် ရှင်းလင်းလှသည်။

အဆင့်မြင့် ယဉ်ကျေးမှုများထံမှ ဤအမှိုက်များက ကမ္ဘာမြေ၏ လက်ရှိနည်းပညာအတွက် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်ကြောင်းကို သူ အလွန် ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို နိုင်ငံတော်ထံ အပ်နှံပြီး ထိပ်တန်း သိပ္ပံပညာရှင်များကို လေ့လာ၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ နောက်ပြန်အင်ဂျင်နီယာနည်းပညာဖြင့် ဖန်တီးခွင့်ပေးခြင်းဖြင့်သာ ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေနိုင်ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးနှင့် လူသားယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်လုံးအတွက်ပါ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုများကို တွန်းအားပေးနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

တကယ်လို့ သူသာ သိမ်းထားမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့က ကြီးမားလေးလံသည့် စွန့်ပစ်သံတိုသံစပုံကြီးသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထို့ထက်ပို၍ အခြေခံသဘောတရားတစ်ခုကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထား၏။

မိမိကိုယ်တိုင် လုံလောက်သော အင်အားရှိနေမှသာ အနာဂတ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည့် မည်သည့် စိန်ခေါ်မှုမျိုးကိုမဆို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်ပေမည်။

မသိရသေးသော ဂြိုဟ်သားယဉ်ကျေးမှုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရွှမ်ဝူတိုက် ဒါမှမဟုတ် ကြယ်တာရာကမ္ဘာလို မျှော်လင့်မထားဘဲ ချိတ်ဆက်မိသွားတဲ့ အခြားအပြိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုပဲဖြစ်ဖြစ်... အင်အားကြီးမားတဲ့ မိခင်နိုင်ငံတော်ကသာ နိုင်ငံသားအားလုံးအတွက် အခိုင်မာဆုံး ကျောထောက်နောက်ခံပင်။

တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့ အကြည့်တွေက ဒီကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံအပေါ် တကယ်ပဲ ကျရောက်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ သူတို့နဲ့ ဆက်ဆံဖို့ ဒါမှမဟုတ် ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါတို့ဆီမှာ အားသာချက်တစ်ခုတော့ ရှိနေလိမ့်မယ်။

"ဒီဟာတွေကို ငါက ဘာလုပ်လို့ရဦးမှာလဲ..." ကျန်းယဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်၏။ "သိပ္ပံပညာရှင်တွေကို လေ့လာခိုင်းရမှာပေါ့... ဒီမှာ သိမ်းထားရင် အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာပဲ... အဲ့ဒါတွေရဲ့ တန်ဖိုးကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်အောင် ငါတို့ အကောင်းဆုံး အသုံးချသင့်တယ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်ရှောင်နှင့် ချန်ချင်းတို့မှာ ခံစားချက်များ ပြည့်လျှံသွားကြပြီး ကျေးဇူးတင်စကားများနှင့် ချီးကျူးစကားများကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

"ကျန်းယဲ့... တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... တကယ်ပါပဲ... အကျိုးခံစားခွင့်ရှိသူ အားလုံးကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"ဒါက အလှူငွေထည့်ဝင်တာ သက်သက်မဟုတ်ဘူး... ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ပေးဆပ်ခြင်း စိတ်ဓာတ်ပဲ... ဒါက နိုင်ငံတော်အတွက် ကြီးမားတဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ..."

ကျန်းယဲ့မှာ သူတို့၏ စကားများကြောင့် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားကာ သူတို့၏ မြှောက်ပင့်စကားများကို ရပ်တန့်ရန် အမြန် လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "တော်ပါတော့... တော်ပါတော့... ငါတို့ကြားမှာ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ မပြောကြစို့နဲ့... ဒီပစ္စည်းတွေက ငါ့အတွက်တော့ တကယ် အသုံးမဝင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒါတွေကို အကောင်းဆုံး အသုံးချနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အရမ်းကောင်းမှာပဲ..."

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ကြည်သွားပြီး အမိန့်ပေးသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းတို့ မြန်မြန်လုပ်ပြီး ဒီပစ္စည်းတွေကို အမြန်ဆုံး လာယူဖို့ အထက်ကို ဆက်သွယ်လိုက်... သုတေသနကို စောစောစနိုင်လေ ပိုကောင်းလေပဲ... တကယ်လို့ ငါတို့က ဒါကို စောစော ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ရင် ရလဒ်တွေကိုလည်း စောစော ရနိုင်မှာပေါ့..."

"နားလည်ပါပြီ... အခုချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်..."

လင်ရှောင်နှင့် ချန်ချင်းတို့က ဤကိစ္စ၏ အရေးပါမှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ မနှောင့်နှေးရဲကြချေ။ သူတို့က ချက်ချင်းပင် လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာများမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ အထက်လူကြီးများထံသို့ အစီရင်ခံလိုက်ကြသည်။

အလွန်ကို ထိရောက်မြန်ဆန်လှ၏။

တစ်နာရီပင် မကြာလိုက်ခင်မှာပဲ အပြင်ပန်းတွင် သာမန်ပုံပေါက်သော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင် အထူးပြုပြင်မွမ်းမံထားသည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ် အစီးရေအတော်များများက လုံခြုံရေးယာဉ်တန်းများ ဝန်းရံလျက် ခရီးသွားအေဂျင်စီ၏ နောက်ဖေးလမ်းကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နားလာခဲ့ကြသည်။

အခန်း ၃၈၀ပြီး၏။