အခန်း ၃၉၈

🍋 Chapter 398

ဝတုတ်သည် အတန်ငယ် အူကြောင်ကြောင်နိုင်လှပြီး သူတစ်ပါးမယားအား ခိုးယူမိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့် အပြစ်ရှိစိတ် ပြင်းထန်နေခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်သည် အပြစ်ရှိစိတ် ဝင်နေသည့်အခါ ထင်ရှားလှသော အသေးစိတ်အချက်အလက် အမြောက်အမြားကို သတိမပြုမိဘဲ လျစ်လျူရှုမိတတ်ကြစမြဲပင်။

ထို့ပြင် ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသဖြင့် မိမိ၏ စိတ်အာရုံများ ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။

သို့သော် ကျိုးထျန်းမှာမူ ဘေးလူဖြစ်ရာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

မနေ့ကတည်းက ဝတုတ် ပြောပြသော စကားများကို ကြားရစဉ်ကပင် တစ်ခုခု မမှန်ကန်ကြောင်း သူ ရိပ်မိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

တိုက်ဆိုင်လွန်းနေသည်။

ထိုမိန်းမ၏ မိသားစုနှင့် အဘယ်ကြောင့် လမ်းမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့ပြင် ၎င်းတို့က ဤလူနှစ်ဦးနှင့် အဘယ်ကြောင့် မိတ်ဆွေများ ဖြစ်နေရပြန်သနည်း။

အရာအားလုံးကို ခြုံငုံကြည့်လျှင် ဤကိုယ်ကျင့်တရားမရှိသော ကောင်နှစ်ယောက်သည် ဝတုတ်အား ထောင်ချောက်ဆင်၍ ဖမ်းရန် ကြံစည်ထားခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှပေသည်။

၎င်းတို့သည် တကယ်တမ်း မိတ်ဆွေစစ်များ ဖြစ်ကြပြီး မိမိတို့နှင့် ဝတုတ်၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှ အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိလိုခြင်းသက်သက်သာ ဆိုလျှင်ပင် ပြဿနာမရှိချေ။

၎င်းတို့၏ ပေါင်းစပ်ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ အနည်းဆုံး ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ရှိနေရာ မိမိတို့၏ မိတ်ဆွေကောင်းအား တစ်နှစ်လျှင် သန်းအနည်းငယ်မျှ အမြတ်အစွန်း ပေးဝေရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပြီး မည်သည့် ဖိအားမျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ထိုလူများသည် မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုးများသည် ကောက်ကျစ်ရုံတင်မကဘဲ အတောမသတ်နိုင်အောင်လည်း လောဘရမ္မက် ကြီးမားကြပေသည်။

အထူးသဖြင့် ဝတုတ်အပေါ် လှည့်ဖြားကြံစည်သည့် ကိစ္စမှာ သူ၏ စည်းမျဉ်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်း၏ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေမှုကို မြင်သောအခါ ရန်ကျိနှင့် ချင်းယွမ်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ကြချေ။

"မစ္စတာကျိုး မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ရန်ကျိက မသိနားမလည်ဟန် ဆောင်လျက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဝတုတ်သည်လည်း ကျိုးထျန်း ဖန်ခွက်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီးနောက်တွင်မှ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး မျက်လုံးများ ပြူးပြဲကာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သေချာ ပြန်လည်တွေးတောနေတော့သည်။

"ဟက် မင်းတို့တွေ တကယ် ဇာတ်နာအောင် ကပြနိုင်တာပဲ၊ ငါပြောတာကို မင်းတို့ လုံးဝနားမလည်ပါဘူးလို့ ပြောဦးမှာလား"

ကျိုးထျန်းသည် ထိုင်ခုံအနောက်မှီပေါ်သို့ လက်တင်လျက် အနောက်သို့ မှီချလိုက်သည်။

"ငါ တကယ်ပဲ မင်းဘာကို ပြောနေလဲဆိုတာ မသိဘူး"

"အဲဒီအခါကျရင် မင်းက ငါ့ကို အထင်လွဲနေတာ နေမှာပါ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်ဆုံး တောင်းပန်ပါတယ်၊ ပြီးမှပဲ ငါတို့ သေချာ ပြန်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့လို့ မင်းက ဆက်ပြောရမှာလေ"

ရန်ကျိသည် စကား ဆက်မပြောတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုးထျန်းက သူ၏ အတွေးကို ကွင်းကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ထိုးနှက်လိုက်သဖြင့် စကား ဆက်မပြောနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်၏။

"မင်းတို့ ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲ၊ ဘာတွေပြောခဲ့လဲဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ငါ သိချင်တာက မင်းတို့ ဘာကို အလိုရှိနေတာလဲ၊ ဘာကြောင့် ဒီလိုမျိုး လုပ်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာပဲ"

ကျိုးထျန်းသည် တကယ်တော့ ဤမေးခွန်း၏ အဖြေကို သိပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား ဝတုတ်ရှေ့တွင် ကိုယ်တိုင် ဖွင့်ဟပြောဆိုစေရန် လိုအပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"မစ္စတာကျိုး မင်း ပြောတာက နည်းနည်းတော့ လွန်သွားပြီနော်၊ ငါတို့က အစ်ကိုချောင်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေပဲ”

“မင်းအနေနဲ့ ငါတို့ကို လေးစားမှု မပြချင်ရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ မျက်နှာသာပေးသင့်တာပေါ့"

ရန်ကျိ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး ချင်းယွမ်ကလည်း မထီမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလာခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းက ငါတို့ကို မလေးမစား လုပ်ရုံတင်မကဘူး၊ ငါတို့ကြားကို သွေးခွဲနေတာပဲ”

“ဘာလဲ မင်းကိုယ်မင်း ရက်ရောတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

သူသည် စားပွဲကို လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်တော့သည်။

"ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ်၊ မင်း ငါတို့ကို သံသယဝင်နိုင်ပေမဲ့ စော်ကားလို့တော့ မရဘူး၊ ဒီနေရာက မြို့တော် ပေကျင်းကွ၊ ဥပဒေ စိုးမိုးတဲ့နေရာ၊ မင်းရဲ့ တောလို နေရာမျိုး မဟုတ်ဘူး"

"ငါ့ဇာတိက ရှန်ဟိုင်းလေ"

ကျိုးထျန်းက လေသံအေးအေးဖြင့် ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မင်း ငါတို့ကို သံသယဝင်ရုံတင်မကဘဲ ငါတို့နဲ့ အစ်ကိုချောင်ကြားမှာ သွေးခွဲဖို့ ကြံစည်နေတာကိုလည်း ငါ မမြင်ဘူးများ မှတ်နေလား"

"ငါတို့က ငွေကို မက်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ မိတ်ဆွေတွေဖြစ်လို့ အစ်ကိုချောင်ကို ကူညီပေးခဲ့တာပဲ၊ အဲဒါ ဘာအမှား ရှိလို့လဲ၊ ဥပဒေနဲ့ ငြိစွန်းနေလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းကို နေရထိုင်ရ ခက်အောင် လုပ်နေလို့လား"

ရန်ကျိ၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် ယခုအခါ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် မကျေနပ်ခြင်းတို့ ရောပြွမ်းနေပြီး မျက်ဝန်းများတွင်လည်း မျက်ရည်များ ဝဲထွက်နေကာ မည်သူ့ကိုမျှ ရင်ဖွင့်၍မရသည့် ခါးသီးနာကျင်မှု ခံစားနေရသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတော့သည်။

"အစ်ကိုချောင် ငါတို့ မိသားစုနှစ်စုက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်လာခဲ့ကြတာ၊ ငါက ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး လုပ်ရမှာလဲ"

"တကယ်လို့ ငါ အဲဒီလိုမျိုး လုပ်ခဲ့ရင် မင်းကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ရာရောက်သလို၊ အဘိုးချောင်ကိုလည်း စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ရာရောက်လိမ့်မယ်”

“ပြီးတော့ ငါတို့ မိသားစုနှစ်စုကြားက သံယောဇဉ်ကိုလည်း သစ္စာဖောက်ရာ ရောက်လိမ့်မယ်"

ထို့နောက် ကျိုးထျန်းအား လက်ညှိုးထိုးပြလျက်

"သူက ဘေးလူမို့လို့ ငါတို့မိသားစုနှစ်စုကြားက ဆက်ဆံရေးကို နားမလည်တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ သေချာပေါက် နားလည်တာပဲ၊ အဲဒါကြောင့် မင်း ဒီလိုမျိုး တွေးမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

ဝတုတ်သည် နားထောင်ရင်း သူ၏ အရည်လဲ့နေသော မျက်လုံးကြီးများကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"မင်း သရုပ်ဆောင်တာ လွန်သွားပြီ"

"ဘာ"

"ငါပြောတာက မင်း သရုပ်ဆောင်တာ လွန်သွားပြီလို့၊ မင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေက လုပ်ယူထားလွန်းတယ်၊ နည်းနည်း သိသာလွန်းတယ်"

ဝတုတ်က တောက်တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ပြီး ကျိုးထျန်းအား အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ရှက်ရွံ့နေခြင်းမှာ ထိုကောင်နှစ်ယောက်၏ ကျိုးထျန်းအပေါ် ဆက်ဆံသည့် အမူအရာကြောင့် မိမိ မျက်နှာပျက်ရသဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိကိုယ်မိမိ အလွန်အမင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ အူကြောင်ကြောင်နိုင်ခဲ့သည်ကို အတွင်းစိတ်၌ ကျိန်ဆဲနေမိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကျိုးထျန်းကသာ သူ့ကို သတိမပေးခဲ့လျှင် မိမိ လှည့်စားခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို သူ သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝတုတ်သည် လူရှုပ်လူပွေတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း လူအတော့ မဟုတ်ချေ။

ယနေ့ခေတ် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများမှာ ကျိုးထျန်းကြောင့် လုံးဝဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ မိသားစုနောက်ခံကလည်း အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

မိတ်ဆွေအချင်းချင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး လိုအပ်သည်များကို ရယူကြခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနည်းဖြင့်သာ ကျိုးထျန်းနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ တန်းတူညီမျှ ဖြစ်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဤအချက်ကို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထားသဖြင့် ကျိုးထျန်းအပေါ် ထားရှိသည့် ယုံကြည်မှုမှာ အကြွင်းမဲ့ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် အကျိုးအမြတ်နှစ်ခု ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ကျိုးထျန်းအား အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပင် ကြည်ညိုလေးစားမိနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ အမူအရာက အလွန်ထင်ရှားစွာဖြင့် မရိုးသားသော ဤလူနှစ်ဦးအား ထောက်ပြလာသည့်အခါ သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် လွန်သွားပြီ၊ ငါ့ရဲ့ အကြိုက်တွေက လူတိုင်း လက်ခံနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ရင်တောင်မှ ငါကတော့ အမြဲတမ်း နှစ်ဦးသဘောတူညီချက်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းကို လိုက်နာခဲ့တာပဲ”

“ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မိန်းမတွေကို အဓမ္မ မလုယူခဲ့သလို၊ ယုတ်မာတဲ့ ကိစ္စမျိုးကိုလည်း မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါ့အပေါ် လှည့်စားဖို့ ကြံတယ်”

“ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်တွေ အောင်မြင်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေကိုပါ ဆွဲသွင်းဖို့ ကြံစည်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါကတော့ မပြေတော့ဘူး"

သူ၏ လေသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ နားထဲသို့မူ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ရန်ကျိ ငါတို့ မိသားစုတွေက တကယ်ပဲ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးတရားဆိုတာ မိသားစု သံယောဇဉ် မဟုတ်ဘူး”

“မိသားစု သံယောဇဉ်တောင်မှ ကုန်ဆုံးသွားနိုင်တာပဲ၊ ကျေးဇူးတရားဆိုတာကိုတော့ ထည့်ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့"

"တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ကူညီပေးခဲ့တာဆိုရင် ဆုလာဘ်အချို့ ပေးဖို့ဆိုတာ ကိစ္စအသေးအဖွဲလေးပါ၊ ငါ ချောင်ကျွင်းကျဲ့က ဘယ်တုန်းကမှ ကပ်စေးနှဲတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့အရာက ငါ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းကို ကျော်သွားပြီ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ကျိုးထျန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျိုးထျန်း မင်းကို ဒီလောက် ညဉ့်နက်တဲ့အချိန်ကြီးအထိ ဒီနေရာကို လာခိုင်းမိလို့ တကယ်ပဲ အားနာပါတယ်ကွာ၊ ပြီးတော့ ငါ့ကြောင့်နဲ့ မင်းပါ လှည့်စားခံရမလို ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်၊ ငါ တကယ်ပဲ ဟူး"

"ရပါတယ်၊ ငါတို့ကြားထဲမှာ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး စကားတွေ ပြောနေတာလဲ၊ မင်းရဲ့ ဒီအကျင့်အဟောင်းကို ပြင်လိုက်ရင်ပဲ ပိုကောင်းပါတယ်"

"ဒီနှစ်ယောက်ကို ဘာလုပ်ရမလဲ"

ကျိုးထျန်းက လေထဲတွင် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လျက် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဝှေ့ယမ်းမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသည့် သက်တော်စောင့်များမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား ဖမ်းဆီးကြပေလိမ့်မည်။

"ဟေး ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကြီးလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့ရဲ့ အဘိုးကြီးကိုပဲ မျက်နှာထောက်ထားလိုက်ကြရအောင်"

ဝတုတ်က အနည်းငယ် အပြစ်ရှိစိတ် ဝင်နေလျက် တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ကျိုးထျန်း၏ စိတ်နေသဘောထားကို သိရှိထားရာ တကယ်လို့ မိမိသာ လှည့်စားခြင်း ခံလိုက်ရပါက ဤလူနှစ်ဦးမှာ သေချာပေါက် ကြီးမားသော ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"မင်း သေချာလား"

"သေချာတယ်"

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါက မင်းရဲ့ ကိစ္စပဲဆိုတော့ မင်းပဲ ဆုံးဖြတ်ပေါ့"

သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"မင်း မင်းတို့အားလုံးက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"မင်းတို့ ငါ့ကို မလေးမစား လုပ်နေတာလား"

"အစ်ကိုချောင် မင်းက ငါ့ကို မယုံကြည်ရုံတင်မကဘဲ ဒီလူ့ရဲ့ စကားကိုပါ နားထောင်နေတာလား၊ သူက မင်းကို ပြုစားထားလို့လား"

"ရန်ကျိ သွားကြရအောင်၊ ငါတို့ နောက်ဆိုရင် အချင်းချင်း မသိကြတော့သလိုမျိုးပဲ နေကြတာပေါ့"

"နောက်ထပ် မဆုံကြတော့တာက အကောင်းဆုံးပဲ"

ဟု ဝတုတ်က နှေးကွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မင်း ငါက မင်းအတွက် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်ပြေးလွှားပြီး ပင်ပင်ပန်းပန်းနဲ့ အားလုံးကို လုပ်ပေးခဲ့တာကို"

"လစ်လိုက်တော့"

ဝတုတ်သည် ထပ်မံ၍ အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ဘဲ တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ၊ မင်းက ငါ့အပေါ် ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံမှတော့ ငါ မနက်ဖြန်ကျရင် အဘိုးချောင်ဆီကို သွားပြီး တရားမျှတမှု တောင်းခံမယ်၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကိုလည်း ငါ သူ့ကို ပြောပြမယ်"

၎င်းမှာ ပြတ်ပြတ်သားသား ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းပင်။

သူသည် ဝတုတ်အနေဖြင့် မိမိ၏ အရှက်ရဖွယ် လုပ်ရပ်များကို အဘိုးဖြစ်သူအား မသိစေလိုကြောင်း သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် သူ အံ့ဩသွားရသည်မှာ ဝတုတ်သည် သူ၏ စကားအပေါ် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ များများစားစား မရှိခဲ့ဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်သော အမူအရာမျိုး လုံးဝ ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့ခြင်းပင်။

"မင်း သွားနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့အပေါ် ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ငါ့ရဲ့ အဘိုးနဲ့ ဦးလေးတို့ သိသွားရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတဲ့ အကျိုးဆက်ကိုတော့ မင်းတို့ နားလည်ထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ထိုလူနှစ်ဦးအား စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ချွေးစေးများပင် ပြန်ထွက်လာခဲ့ကြတော့သည်။

"ငါ အာမခံရဲတယ်၊ သုံးရက်အတွင်းမှာ မင်းတို့နှစ်ယောက် တစ်သက်လုံး စားလို့မကုန်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို ရစေရမယ်”