အခန်း ၁၀၂
Vol. 11 Ch. 102
🍅 Chapter 102
လောကကြီးတွင် ဤမျှတိုက်ဆိုင်လွန်းသည့် အဖြစ်အပျက်မျိုး တကယ်ရှိနိုင်ပါသည်လော။
သို့တည်းမဟုတ် ဖခင်ဖြစ်သူက မိခင်၏အိပ်မက်ထဲသို့ တကယ်ပဲ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းလော။
သူ၏ သမီးလေးကရော၊ မိခင်ဖြစ်သူက သူတို့ကွယ်ရာတွင် သမီးအကြီးဆုံးကို တိတ်တဆိတ် ရောင်းစားခဲ့ပြီးမှ ယခုမှ အဘယ်ကြောင့်ပြန်ရွေးလာရသနည်း။
သူ့သမီးအကြီးဆုံး စုန့်ထုန်ဟွာ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာရုံသာမက အစ်ကိုကြီး၏သမီးအကြီးဆုံး စုန့်ကျင်းဟွာပါ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေကြောင်းကိုလည်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူ ဝူယွီလန်ကိုကြည့်လိုက်သည်။
“အမေ၊ စုန့်ထုန်ဟွာနဲ့ စုန့်ကျင်းဟွာတို့ကို ဘယ်တုန်းက ပြန်ရွေးလာခဲ့တာလဲ”
သူတို့ကို ရောင်းစားရက်လောက်အောင် ရက်စက်နိုင်ခဲ့ပြီးမှ ဘာကြောင့်များ ပြန်ရွေးယူခဲ့ရသနည်း။
သူ့အပေါ်မှာရော ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။ သူ၏အသက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး မြစ်ကြောင်းတူးဖော်ရေးတွင် အလုပ်ကြမ်းလုပ်ခိုင်းလောက်အောင် ရက်စက်နိုင်ခဲ့ပြီးမှ အဘယ်ကြောင့် ငွေကြေးနှစ်ဆပေးကာ ပြန်လည်ရွေးယူပေးခဲ့ရသနည်း။
မိခင်ဖြစ်သူက မချိတင်ကဲလေသံဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာသည်။
“လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က သေသွားတဲ့ မင်းတို့အဖေ သရဲဘိုးတော်က ငါ့အိပ်မက်ထဲကိုဝင်လာပြီး သူတို့ကိုပြန်ရွေးဖို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပြောသွားတယ်၊ မိသားစုဆိုတာ အပြည့်အစုံရှိမှဖြစ်မယ်ဆိုပြီး ငါသာ သူတို့ကို ပြန်မရွေးရင် သူ့ဆီကို ဆွဲခေါ်သွားမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်သွားတာပဲ”
“ငါက ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ၊ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ ရောင်းလို့ရထားတဲ့ ငွေတချို့ စုဆောင်းထားတာရှိတော့ သွားပြီးပြန်ရွေးပေးလိုက်ရတာပေါ့”
စုန့်ကျစ်ချုံး၏အကြည့်များက လူတစ်ယောက်၏အတွင်းစိတ်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အလား စူးရှပြင်းထန်လွန်းနေသည်။
ဝူယွီလန်က သူမ ထမင်းပန်းကန်နှင့် တူများကို အောက်သို့ချလိုက်သည်။
“ကဲ၊ မင်း ခရီးပန်းလာတာဆိုတော့ သွား… ရေမိုးချိုးပြီး စောစောနားလိုက်တော့”
ထိုသို့ပြောရင်း သူမ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။
မိခင်ဖြစ်သူ၏ရှင်းပြချက်များက ဝေဝါးလွန်းနေသေးသဖြင့် စုန့်ကျစ်ချုံးမှာ တစ်ဝက်သာယုံကြည်နိုင်တော့သည်။
သူ သံသယပေါင်းများစွာကို ရင်ဘတ်ထဲတွင်ပိုက်ထွေးလျက် စုန့်ကျစ်ယုံ၏အခန်းဆီသို့ ခြေဦးလှည့်လိုက်လေသည်။
စုန့်ကျစ်ချုံး မျက်လုံးပြူးကာ အံ့ဩတကြီးမေးလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ အမေက အစ်ကိုကြီးရဲ့ခြေထောက်ကို ကုပေးလိုက်တာလို့ ပြောလိုက်တာလား”
စုန့်ကျစ်ချုံး၏အသံက အနည်းငယ် ပိုကျယ်လောင်သွားသည်။
သူက အိမ်တံခါးဝကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ အိမ်မှားဝင်လာတာတော့ မဟုတ်နိုင်ပါဘူးလေဟု သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောနေမိသည်။
ထို့အပြင် သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသူမှာ သူ့အစ်ကိုအရင်းကြီးပင် ဖြစ်နေရာ မည်သို့လုပ်၍ ဤကဲ့သို့အဓိပ္ပာယ်မရှိသောစကားမျိုးကို ပြောထွက်နိုင်မည်နည်း။
စုန့်ကျစ်ယုံ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အမေက ငါ့ခြေထောက်ကိုရိုက်ချိုးပြီး ပြန်ဆက်ပေးခဲ့တာ၊ ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်းမှာ ငါ့ခြေထောက်က ယားယံလာသလိုတောင် ခံစားနေရပြီ”
မိခင်ဖြစ်သူ၏ကုသပေးမှုကြောင့် သူ့ခြေထောက် အမှန်တကယ် ပြန်ကောင်းလာနိုင်သည်ဟု တွေးမိသောအခါ စုန့်ကျစ်ယုံ၏ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ တဝုန်းဝုန်းရိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ပီတိအဟုန်များ ဆူပွက်နေတော့သည်။
စုန့်ကျစ်ချုံးက မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ ဆက်မေးလိုက်လေသည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး မှားနေတာများလား၊ အမေက ဘယ်တုန်းက ဆေးပညာကို တတ်ကျွမ်းသွားတာလဲ၊ အစ်ကိုကြီးကို ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ကုပေးနေတာမဟုတ်ဘူးလား”
စုန့်ကျစ်ယုံလည်း ထိုကဲ့သို့ တွေးတောခဲ့ဖူးလေ၏။
သို့သော် ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းများအတွင်း သူ့ခြေထောက်များ တစ်စတစ်စ ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်ကို အမှန်တကယ် လက်တွေ့ခံစားနေရသည်။
စုန့်ကျစ်ယုံက အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“အမေက အရင်တုန်းက အဖေနဲ့အတူ ခရီးသွားရင်း ဆေးပညာကို သင်ယူခဲ့တာတဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်ကို စော်ကားမိလို့ သူ့ပညာကို ထုတ်မပြရဲခဲ့တာ၊ အခု အဲဒီရန်သူ သေသွားပြီဆိုတော့မှ သူ့ရဲ့ဆေးပညာကို တခြားသူတွေကို ပြရဲတော့တာတဲ့”
ယုတ္တိမတန်လှသော ထိုဆင်ခြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုန့်ကျစ်ချုံး၏နှုတ်ခမ်းများ မဲ့ရွဲ့သွားသည်။
“အစ်ကိုကြီးက အဲဒါကို တကယ်ယုံနေတာလား”
စုန့်ကျစ်ယုံက မျက်လွှာချလိုက်၏။
သူယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ၊ မယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ အမှန်တကယ် အရေးကြီးပါသလော။
ယခုအချိန်တွင် မိခင်ဖြစ်သူက ပြဿနာရှာခြင်းများကို ရပ်တန်းကရပ်ကာ မိသားစုနှင့်အတူ ဘဝကို ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာဖြတ်သန်းလိုနေပြီဖြစ်ရာ သူမ မည်သို့ပင်ပြောစေကာမူ သူကတော့ အပြည့်အဝယုံကြည်ပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။
အစ်ကိုအကြီးဆုံးဖြစ်သူ နှုတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ကျစ်ချုံးက သူ့ခေါင်းကိုသူ ကုတ်လိုက်သည်။
“အဟမ်း၊ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး နားလိုက်ပါဦး”
“ကျွန်တော် ဆိပ်ကမ်းမှာ ကုန်ထမ်းလို့ ငွေလေးဘာလေး ရလာတဲ့အခါ အစ်ကိုကြီးကို လာကြည့်ပေးဖို့ သမားတော်တစ်ယောက်လောက် သွားပင့်လာခဲ့မယ်”
စုန့်ကျစ်ယုံ ထိုအစီအစဉ်ကို ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။
စုန့်ကျစ်ယုံနှင့် စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် စုန့်ကျစ်ချုံးက သူ့အခန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ့ဇနီးဖြစ်သူထံသို့ စိတ်မရှည်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်တော့၏။
“ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်း အိမ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ၊ အမေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင်ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ”
သူတို့၏မိခင်မှာ ယခုတိုင် ခက်ထန်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အငွေ့အသက်များက လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အထက်သို့ကော့တက်နေတတ်သော မျက်လုံးများကပင် ပိုမိုနူးညံ့နေသယောင်ရှိနေသည်။
ကျောက်လီကျွမ်က လွန်ခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းများအတွင်း အိမ်တွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ပြောပြလေ၏။
“မင်းပြောပုံအရဆိုရင် အမေက ညီမလေး (တတိယချွေးမ) ကလေးမွေးပြီးကတည်းက စတင်ပြောင်းလဲလာတာပေါ့”
“ဟုတ်တယ်၊ အမေက ကျွန်မတို့ကို ထမင်းစားတိုင်း ဆန်အသားကောင်းဆန်ပြုတ်တွေ တိုက်လာပြီး အသားတွေတောင် ချက်ကျွေးလာတာ”
ကျောက်လီကျွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“တချို့အချိန်တွေမှာဆိုရင် ညီမလေးမွေးလာတဲ့ ကလေးမလေးကများ ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့် ဝင်စားတာလားလို့တောင် တွေးမိတယ်၊ သူ မွေးလာကတည်းက အမေက တစ်နေ့တခြား ပိုပိုကောင်းလာပြီး ကျွန်မတို့ မိသားစုရဲ့ဘဝကလည်း နေ့ရက်တိုင်း ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့တာပဲ”
“ရှင် မသိပါဘူး၊ ဒီကလေးမလေး မွေးလာကတည်းက စတုတ္ထမြောက်မောင်လေးက မျက်နှာသာပေးမခံရတော့ဘူး”
“အမေက သူ့ကို အလိုမလိုက်တော့တဲ့အပြင် ရိုက်တောင်ရိုက်လိုက်သေးတယ်၊ အခုဆိုရင် သူ့ကို သူဌေးလုအိမ်မှာ အစေခံ၊ အလုပ်သမားအဖြစ်တောင် စေလွှတ်လိုက်ပြီ”
စုန့်ကျစ်ချုံး လက်လှမ်းကာ ဇနီးဖြစ်သူ၏နဖူးကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“လီကျွမ်၊ မင်း ကယောင်ကတမ်းတွေ ပြောနေတာလား”
“ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး အမေက စတုတ္ထမြောက်ညီလေးကို လက်ထဲထားရင် ကျသွားမှာ၊ ပါးစပ်ထဲထားရင် အရည်ပျော်သွားမှာကိုတောင် စိုးရိမ်ပြီး အမြတ်တနိုးထားခဲ့တာလေ၊
သူ့ကို ရိုက်ဖို့နေနေသာသာ တစ်နပ်လောက်တောင် အငတ်မခံရက်ခဲ့တာ”
အလွန်တရာ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလောက်အောင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းနေသောကြောင့် သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ယုံမည်မဟုတ်ကြောင်းကို ကျောက်လီကျွမ် သိထားပြီးဖြစ်သည်။
“ကလေးတွေရဲ့အဖေ၊ ရှင် ကျွန်မကိုမယုံရင် မနက်ဖြန်ကျရင် သူဌေးလုအိမ်ကိုသွားပြီး စုံစမ်းကြည့်လိုက်ပါလား”