အခန်း ၁၀၅
Vol. 11 Ch. 105
🍅 Chapter 105
ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ဝူယွီလန် စနစ်ကုန်တိုက်အတွင်းရှိ ဆံထိုးပုံစံကြမ်းများကို ချက်ချင်း ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။
သင့်တော်မည့် ပုံစံအချို့ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် သူမက မီးသွေးခဲတံတစ်ချောင်းကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။
သူမ၏ ပန်းချီရေးဆွဲနိုင်စွမ်းက မဆိုးလှပေ။ ပုံစံတစ်ခုကို ရှစ်ဆယ်၊ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီအောင် ကူးယူရေးဆွဲနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ဝူယွီလန် မေးလိုက်သည်။
“သူဌေးမရဲ့စက္ကူလေး နည်းနည်းလောက် ငှားလို့ရမလား”
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဝူယွီလန် ချက်ချင်းပင် ဆံထိုးပုံစံကြမ်းအား လက်တန်းရေးဆွဲတော့မည်ကို ရိပ်မိသွားသောအခါ သူမက သဘောကျစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
“ရတာပေါ့ရှင်၊ အစ်မကြီး စမ်းဆွဲကြည့်ချင်ရင် ဆွဲကြည့်ပါ”
ထိုသို့ပြောရင်း သူမက ဖြတ်တောက်ထားသော စက္ကူသစ်တစ်ရွက်ကို ဝူယွီလန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဝူယွီလန်အနေဖြင့် သေသပ်လှပသော ဆံထိုးပုံစံကြမ်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်ပေ။
အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူ တစ်ဦးဖြစ်နေသဖြင့် စိတ်ချမ်းသာအောင် အလိုလိုက်ပေးခြင်းက ဆုံးရှုံးမှုမရှိနိုင်ဟုသာ တွေးတောမိခြင်းဖြစ်သည်။
ဈေးဝယ်သူများ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ဝူယွီလန်ကို အာရုံမစိုက်အားတော့ဘဲ အခြားသူများကိုသာ လှည့်၍ ဧည့်ခံနေလိုက်သည်။
ဖောက်သည်များကို ဧည့်ခံအပြီး ပြန်လှည့်လာချိန်တွင်တော့ ဝူယွီလန်က ဆံထိုးပုံစံကြမ်းတစ်ခုကို အပြီးသတ် ရေးဆွဲပြီးနေလေပြီ။
စက္ကူပေါ်ရှိ ဆံထိုးပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။
“အစ်မကြီး၊ ဒါက”
“ဒါကို အစ်မကြီးဆွဲထားတာလား”
ပြတင်းပေါက်မှ ဖြာကျနေသောနေရောင်ခြည်က ပန်းချီကားချပ်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားစေရန် ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက စက္ကူကို ညင်သာစွာလှည့်လိုက်၏။
ဆံထိုး၏ကိုယ်ထည်မှာ လက်နှစ်ဆစ်ခန့်သာ ရှည်လျားသော်လည်း နှင်းများဖုံးလွှမ်းနေသော လခြမ်းကွေးလေးတစ်ခုနှယ် လှပလွန်းလှသည်။
အစွန်းနှစ်ဖက်လုံးက အထက်သို့ အနည်းငယ် ကော့တက်နေပြီး ရေးဆွဲထားသော မျဉ်းကြောင်းများမှာ တွေဝေမှုအရိပ်အယောင် အလျဉ်းမရှိဘဲ သန့်စင်ပြတ်သားလှပေသည်။
အနုစိတ်ဆုံးနှင့် အလှပဆုံးအစိတ်အပိုင်းမှာ ဆံထိုး၏ ထိပ်ပိုင်းပင်ဖြစ်၏။
ပုစဉ်းတောင်ပံများကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ငွေရောင်ပွင့်ဖတ်ငါးခုကို အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ငွေကြိုးမျှင်လေးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကာ လေတိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ယိမ်းနွဲ့သွားမည့် အလှတရားကို ဖမ်းဆုပ်ရေးဆွဲထားသည်။
ပွင့်ဖတ်များ၏အောက်တွင် သိမ်မွေ့လှပသော ဆွဲကြိုးငယ်သုံးသွယ် တွဲလောင်းကျနေပြီး ဆွဲကြိုးတစ်သွယ်စီ၏အဖျားတွင် လုံးဝန်းချောမွတ်နေသော ပုလဲလုံးငယ်လေးများကို တပ်ဆင်ထားလေ၏။
ဤဆံထိုးလေးကို ပန်ဆင်ကာ လမ်းလျှောက်လိုက်ပါက ကျောက်စိမ်းတုံးလေးများ ထိခိုက်မိသကဲ့သို့ သာယာငြိမ့်ညောင်းသောအသံလေးများ ထွက်ပေါ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။
ရှုပ်ထွေးလွန်းသည့် အဆင်တန်ဆာများ မပါဝင်သော်လည်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည့်အလှတရားကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ပန်းချီကားချပ်ကို လက်ထဲတွင် မြတ်နိုးစွာ ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
“ဒီဆံထိုးလေးက တကယ်ကိုလှပလွန်းပါတယ်၊ တကယ်ကို အနုစိတ်လွန်းတယ်”
“အစ်မကြီး၊ ဒါကို တကယ်ပဲ အစ်မကြီးကိုယ်တိုင်ဆွဲထားတာလား”
ထိုသူမှာ သူမ၏ဆိုင်ထဲတွင်ပင် ရှိနေပြီး တစ်စတစ်စချင်း ရေးဆွဲနေသည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ရာ အတုအယောင်တော့မဖြစ်နိုင်ပေ။
သူမ၏မေခွန်းက သိပ်မသင့်တော်ကြောင်း ရိပ်မိသွားသဖြင့် ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ကျွန်မ ဆိုလိုတာက၊ ဒီပုံစံကြမ်းကို အစ်မကြီးကိုယ်တိုင်တွေးပြီး ဆွဲထားတာလားလို့ပါ”
ဝူယွီလန် တည်ငြိမ်စွာပင် ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ သူဌေးမဆိုင်က ဆံထိုးတွေကိုကြည့်ပြီး စိတ်ကူးရသွားလို့ ဆွဲကြည့်လိုက်တာပါ”
“ဘယ်လိုလဲ၊ သူဌေးမဆိုင်က ဒီဆံထိုးပုံစံကြမ်းကို ဝယ်မှာလား”
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ပန်းချီကားချပ်ကို ရှားပါးရတနာတစ်ပါးနှယ် တန်ဖိုးထား ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။
“ဝယ်မှာပေါ့ရှင်၊ ဝယ်မှာပေါ့၊ အစ်မကြီး၊ ထိုင်ပါဦးရှင်”
သူမ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှု အားနည်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝူယွီလန်အတွက် လက်ဖက်ရည်ဖျော်ပေးကာ မုန့်များကိုပါ ထုတ်ယူလာရင်း အလုပ်ရှုပ်သွားလေသည်။
ဝူယွီလန် တားလိုက်ရသည်။
“အလုပ်ရှုပ်မခံပါနဲ့တော့၊ ခဏနေရင် ကျွန်မ အိမ်ပြန်ရဦးမယ်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“အစ်မကြီး၊ ဘယ်လောက်ဈေးသတ်မှတ်ချင်လဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး”
ဝူယွီလန်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမတွင် အတွေ့အကြုံလည်းမရှိသကဲ့သို့ ပုံစံကြမ်းကို ကူးယူရေးဆွဲထားခြင်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် လက်လေးချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်၏။
ငွေလေးချောင်းဖြင့် ရောင်းရလျှင်ပင် အဆင်ပြေပြီဟု သူမ တွေးတောထားခဲ့သည်။
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ငွေအချောင်းလေးဆယ်လား”
“ဒါက၊ နည်းနည်းများများနေမလားလို့ပါ”
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီး၏စကားက အခက်အခဲရှိနေပုံ ပေါက်သော်လည်း ပန်းချီကားချပ်ကိုကိုင်ထားသော သူမ လက်များကတော့ လွှတ်ပေးမည့် အရိပ်အယောင် အလျဉ်းမရှိပေ။
ဝူယွီလန် မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။
သူမက ငွေလေးချောင်းသာ လိုချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီး၏တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤဆံထိုးပုံစံကြမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ငွေအချောင်းလေးဆယ်တန်ဖိုးရှိနေကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။
မိသားစုအတွက် ငွေကြေးရှာဖွေချင်နေသော သူမ၏ရည်မှန်းချက်များကိုပါ အထောက်အကူပြုနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။
ဝူယွီလန် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် အတည်ပြုလိုက်သည်။
“ငွေအချောင်းလေးဆယ်ပါပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ပိုင်ဆိုင်ခွင့် အပြီးအပြတ်ဝယ်ယူတဲ့ ဈေးနှုန်းပဲလေ”
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီး အံကြိတ်ကာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ ငွေအချောင်းလေးဆယ်ပဲ ထားလိုက်ပါတော့၊ အစ်မကြီး ငွေစက္ကူနဲ့ယူမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငွေတုံးတွေပဲ ယူမလား”
ဝူယွီလန် ချက်ချင်းပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ငွေစက္ကူပဲယူမယ်”
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ငွေသေတ္တာထဲမှ ငွေစက္ကူလေးရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။
“အစ်မကြီး၊ သေချာရေတွက်ကြည့်ပါဦး၊ ဒါ ငွေအချောင်းလေးဆယ်တန် ငွေစက္ကူတွေပါ”
ဝူယွီလန် ထိုငွေစက္ကူများကိုယူ၍ တစ်ချက်မျှကြည့်ကာ သူမ ရင်ဘတ်ထဲသို့ လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ဝူယွီလန် သူမ၏မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်၏။
“တကယ်တော့ စောစောက ငါ ဒီဆိုင်ကိုလာတာ ဆံထိုးလေးတွေ လာကြည့်တာပါ၊ သင့်တော်တာလေးတွေတွေ့ရင် ချွေးမတွေအတွက် တစ်ယောက်တစ်ကွင်းစီ ဝယ်ပေးချင်လို့”
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးမှာ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။
ဝူယွီလန်၏ဆံထိုးပုံစံကြမ်း ရေးဆွဲနိုင်စွမ်းနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုကို ထောက်ရှုပါက ဤကဲ့သို့သော သာမန်ရိုးရှင်းသည့် ဆံထိုးများကို စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဖောက်သည်က ဆိုင်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ငြင်းပယ်စရာအကြောင်းမရှိပေ။
ဆိုင်ရှင်ကမူ ဖော်ရွေစွာ ပြောလိုက်၏။
“ဒါဆိုရင် လိုက်ကြည့်ပါဦးရှင်၊ ကျွန်မဆိုင်က ဆံထိုးအမျိုးအစားတွေ သိပ်မများပေမဲ့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ ကျက်သရေရှိပါတယ်”
ဝူယွီလန် မှန်ပြခန်းအတွင်း ခင်းကျင်းပြသထားသော ဆံထိုးများကို မျက်စိကစားကာ လိုက်လံကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ချွေးမသုံးယောက်၏ စရိုက်လက္ခဏာများနှင့်ကိုက်ညီမည့် ဆံထိုးသုံးခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။