အခန်း ၄၃၇
Vol. 44 Ch. 437
အခန်း ၄၃၇ ရတနာပုတီးစေ့ကို ရရှိခြင်း အရှုံးအနိုင် ပေါ်သွားပြီ
အောက်ခွန်း လွတ်မြောက်လာသည့် အချိန်ကစပြီး ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန် ကျန်းချဲ့ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်မည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က အခွင့်အရေး ရှိခဲ့သော်လည်း သူက လုံးဝ ဝင်မပါခဲ့ပေ။
အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သက်တော်ရှည် ဆရာတော်ကြီးများကို ထွက်လာစေရန် ဖိအားပေးခြင်းပင်။
သူတို့က မြေကြောကို ထိန်းချုပ်မထားတော့ပါက အောက်ခွန်း အနေဖြင့် ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခုလုံး၏ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ဗောဓိသတ် မရှိသော်လည်း ဗောဓိသတ်အဆင့်နှင့် ညီမျှသော အခြေခံအုတ်မြစ်များ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့က မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ အစီအရင်ထဲ ဝင်ပုန်းသွားပါက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့်လည်း အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းသည် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်စဉ်က သူ၏ ယောက္ခထီး ချီကျန်းနန် အနေဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် လက်နက်ကို အသုံးပြုရန် ရဲဝံ့ခဲ့ခြင်းမှာ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်းတွင် သိုင်းသူတော်စင် မရှိကြောင်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အနိုင်ကျင့်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်လျှင်လည်း ပြဿနာ မရှိပေ။
သို့သော် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းကတော့ မတူညီပေ။ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ အကိုင်းအခက်၊ တာ့လေ့ယင် ဘုန်းကြီးကျောင်း၏ အဆက်အနွယ် ဖြစ်သော ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း အတွင်း၌ ဗောဓိသတ် မရှိသော်လည်း တာ့လေ့ယင် ဘုန်းကြီးကျောင်း အတွင်း၌တော့ ဗောဓိသတ်များ ရှိနေသည်။
အကယ်၍ အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်မိပါက ပြဿနာများ ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခင်က ကျာလော့ ဗောဓိသတ်၏ သတိပေးချက် ရှိခဲ့သော်လည်း ကျန်းချဲ့ဘက်မှ ကျပန်း အနိုင်ကျင့်ကာ သိုင်းသူတော်စင် လက်နက် သို့မဟုတ် သိုင်းသူတော်စင် ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လာပါက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း အနေဖြင့်လည်း စည်းကမ်းမဲ့ လှုပ်ရှားလာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလားဟု တွေးတောမိသည်။
ယခုတော့ အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကျန်းချဲ့ဘက်က သိုင်းသူတော်စင် လက်နက်ကို အသုံးမပြုဘဲ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း၏ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့တွင် တရားဝင် အကြောင်းပြချက်လည်း ရှိနေသေးရာ ဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်လျှင်တောင်မှ ၎င်းမှာ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်အောက် ပဋိပက္ခတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေမည်။
နိုင်ငံတော်ဆရာ ယောင်ယွဲ့၏ ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေသေးရာ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း အနေဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားကို အသုံးပြုရဲမည် မဟုတ်ပေ။
သေချာသည်မှာ ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံး အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကို အကြောင်းပြချက် မပေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ မလွှဲမရှောင်သာသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာပါက ကျန်းချဲ့က အခြားအရာများကို ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ဘဲ သိုင်းသူတော်စင် လက်နက်ကို အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်မည်သာ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ချီမိသားစု၏ ပထမအကြီးအကဲ ချီထျန်းကျုံက ချီမိသားစု၏ သိုင်းသူတော်စင် လက်နက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ထားသည်များ ဖြစ်လာပါက အသုံးပြုရန်အတွက်ပင်။
ချီမိသားစုမှ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး နှစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကျန်းချဲ့တို့ဘက်မှ အပြည့်အဝ အသာစီး ရသွားခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်ပါက စုစုပေါင်း မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ကိုးဦးက ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခုလုံးကို တင်းကျပ်စွာ ဝိုင်းရံထားလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။
အခြားတစ်ဖက်တွင် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း ဘက်၌မူ သက်တော်ရှည် ဆရာတော်ကြီး သုံးပါးကို ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင်တောင်မှ ခြောက်ပါးသာ ရှိတော့သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထိုဆရာတော်ကြီး သုံးပါးက သွေးကြောများ ခန်းခြောက်နေပြီး အချိန်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သေခန်းပြတ် တိုက်ပွဲ အမှန်တကယ် မစတင်သေးသော်လည်း အနိုင်အရှုံးက သိသာနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒါယကာကျန်း ငါတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းနဲ့ တကယ်ပဲ သေခန်းပြတ် တိုက်ခိုက်တော့မှာလား"
ဝူချန်က မျက်နှာထား မည်းမှောင်စွာဖြင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိ၏။
"ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါက မင်းနဲ့ ဒီမှာ ဟာသ လာပြောနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား"
ကျန်းချဲ့က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။
ဟွမ်ကူးနတ်လှံတံက လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာမတတ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် နဂါးဟိန်းသံများ ဟိန်းထွက်နေပြီး အရှိန်အဝါက ကြီးမားလှကာ ပေတစ်ရာခန့် ကြီးမားသော အနက်ရောင် နဂါး ဓမ္မရုပ်တု တစ်ခုက ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝူချန်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ဝူချန်က အလွန် စွမ်းရည်ရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း သူက အလကား နေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ စွမ်းအားက သာမန် စစ်မှန်သောသခင် များကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး အကယ်၍ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပါက ထိပ်တန်း စစ်မှန်သောသခင် တစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်ပင် ညီမျှပေသည်။
ထို့အပြင် ကျောက်ရှန်းကျီကလည်း အဓိက အင်အားအဖြစ် ပါဝင်နေသေးရာ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး အလွန် များပြားပေသည်။
ကျန်းချဲ့ စတင် တိုက်ခိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်ရှန်းကျီကလည်း မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်း ဓမ္မရုပ်တုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး အဆုံးအစမရှိသော ဓားစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ဝူချန်ဆီသို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူမက ကျန်းချဲ့ထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ အကြီးမားဆုံး ဖိအားကို တားဆီးပေးရန်အတွက် ဖြစ်၏။
သူမနှင့် ကျန်းချဲ့တို့က စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်နေကြရာ အခြေအနေများကို အသင့်ပြင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
မဟာသိုင်းသခင်ကြီး နှစ်ဦး၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုက ကြီးမားလှသော အရှိန်အဟုန်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ ကြားရသူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားစေ၏။
ဝူချန်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ယနေ့ ပြဿနာကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း၏ အစဉ်အဆက် အမွေအနှစ်များပင် ယနေ့တွင် ပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူကတော့ ထွက်ပြေး၍ မရနိုင်ပေ။
ပထမအချက်မှာ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ရဟန္တာ တစ်ပါး အနေဖြင့် အကယ်၍ ထွက်ပြေးသွားပါက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ မျက်နှာကို အလွန်အမင်း ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး နှစ်ဦးက စောင့်ကြည့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ပစ်ပြီး မူလဝိညာဉ်ဖြင့် ထွက်ပြေးမှသာ ထွက်ပြေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက လွတ်မြောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ တတိယအချက်မှာ အချိန်ပိုမို ရရှိရန် ကြိုးစားချင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
"ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းက တပည့်တွေ အားလုံး နားထောင်ကြ ဒီနေ့ ဘေးအန္တရာယ်က အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ရောက်လာတာ ဒါက မင်းတို့ ဝင်ပါလို့ ရတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး အခု ကာကွယ်ရေး အစီအရင် ပျက်စီးသွားပြီမို့လို့ အခွင့်အရေး ရရင် ကိုယ့်အသက်ကိုယ် အရင်ဆုံး ကယ်ကြ"
ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များက ကျန်ရှိနေသော ညီတော် သုံးပါးဆီသို့ ရောက်သွားပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"ညီတော် သုံးပါး အခွင့်အရေး ရရင် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဒီကနေ ထွက်ပြေးကြပါ"
ထိုသက်တော်ရှည် ဆရာတော်ကြီးများကိုတော့ သူက ဘာမှ မမှာကြားတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က အလွန်အမင်း အိုမင်းနေကြပြီ ဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ ထွက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မပြောလျှင်တောင်မှ သူတို့က အသေခံ တိုက်ခိုက်ကြမည်သာ ဖြစ်၏။
ထို့နောက် သူက မူလဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် စတေးကာ ဝမ်းနည်းခြင်း ဝမ်းသာခြင်း ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရဟန္တာ ဓမ္မရုပ်တုကြီးက နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မိစ္ဆာကောင် ဒီနေ့ ဒီဘုန်းကြီး မင်းနဲ့အတူ အသေခံမယ်"
စကားသံ အဆုံးတွင် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
ဝူချန်၏ နောက်ဆုံး စကားသံက အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး ဤနေရာရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကလည်း အသီးသီး ကွဲပြားကြ၏။ အချို့သော ဘုန်းကြီးများမှာ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြပြီး မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ နောက်သို့ စတင် ထွက်ပြေးကြသည်။
အချို့သော ဘုန်းကြီးများမှာမူ သေရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားကြပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ စာပေများကို ရွတ်ဆိုကာ သေခြင်းတရားအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က ဓားများ၊ တောင်ဝှေးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ တော်ဝင်နန်းတော်ဘက်မှ လူများကို တိုက်ရိုက် စတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ အချို့မှာမူ တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်။ ကျောင်းတော်ကို အသေခံ ကာကွယ်ချင်စိတ် ရှိသလို ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ အမိန့်ကို နာခံချင်စိတ်လည်း ရှိနေကြ၏။
ထိုသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနက်ရောင်ရုံးတော်မှ သိုင်းအစောင့်အရှောက်များနှင့် ကျန်းချဲ့ ထျန်းနန်မြို့တော်မှ ခေါ်လာသော လူများ၏ ရည်မှန်းချက်ကတော့ ပို၍ ရိုးရှင်းပေသည်။ အထက်ပိုင်းရှိ မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများ၏ တိုက်ပွဲကို သူတို့ ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်နိုင်သော်လည်း အောက်ခြေရှိ လူများကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကလည်း ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
သတိထားရုံဖြင့် လွယ်လွယ်နှင့်တော့ ထိခိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူတို့ ဒီကို လာခဲ့ခြင်းက ရာထူးတက်ရန်နှင့် ချမ်းသာရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ထိုခေါင်းတုံး အနည်းငယ်ကို မသတ်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ရာထူးတက်ပြီး ချမ်းသာလာနိုင်မည်နည်း။
စကားများများ ပြောစရာပင် မလိုပေ။ တိုက်ပွဲ စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မရေမတွက်နိုင်သော လူရိပ်များက ချက်ချင်း လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကြပြီး အရပ်လေးမျက်နှာ ရှစ်မျက်နှာမှ စတင် တိုက်ခိုက်ကာ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းမှ ဘုန်းကြီးများကို ဝိုင်းရံ သတ်ဖြတ်ကြတော့သည်။ အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် အောက်ခြေအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသာမက အထက်အဆင့်ရှိ သူများမှာလည်း ပို၍ပင် ရိုးရှင်းပေသည်။
ကျန်းချဲ့က ဝူချန်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ကျိုးရွှမ်၊ လျူဆန်းချိုးနှင့် ယွီဝေ့ရွှေတို့က မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူတို့၏ ယခင် ပြိုင်ဘက်များကို ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ကာ စတင် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ထို့အပြင် တိုက်ခိုက်မှုများက ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာကြ၏။
သူတို့လည်း ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး များကြောင်း မြင်တွေ့ထားကြရာ ဤအခွင့်အရေးကောင်းကို အသုံးချပြီး အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ပစ္စည်းများ အများကြီး ခွဲဝေယူရန် မျက်နှာပူစရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကျန်းချဲ့က သူတို့ကို သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားသော်လည်း ပြဿနာမှာ သူတို့ ရရှိသော သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို နောက်လိုက်များကို ပြန်လည် ခွဲဝေပေးရဦးမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထို့အပြင် သူတို့က မိမိတို့၏ ပြိုင်ဘက်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက ထိုသူတို့၏ ပစ္စည်းများ အားလုံးကို စည်းကမ်းအရ သူတို့ကပင် ပိုင်ဆိုင်မည် ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာလည်း ကြီးမားသော ဝင်ငွေတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ချီမိသားစု၏ ပထမအကြီးအကဲနှင့် ဒုတိယအကြီးအကဲ ချီထျန်းဟယ်တို့က အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အသက်ရှူကြိမ် တစ်ကြိမ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အငွေ့အသက်များက ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း၏ သက်တော်ရှည် ဆရာတော်ကြီး သုံးပါးထဲမှ နှစ်ပါးကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
ချီထျန်းဟယ်က ဆရာတော်ကြီး သုံးပါးထဲတွင် တစ်ပါးတည်းသော ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး ချီထျန်းကျုံက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ဓမ္မရုပ်တုကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အခြား စစ်မှန်သောသခင် အဆင့်ရှိ ထိပ်တန်း ရဟန္တာ တစ်ပါးကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
"ညီတော်တို့ ငါတို့က အသက်ကြီးနေပြီပဲ နောက်ဆုံး အချိန်လေးမှာ ဂိုဏ်းအတွက် အသေခံ တိုက်ခိုက်ရတာကလည်း ဂုဏ်ယူစရာ ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ ဒီဘုန်းကြီး အရင် သွားနှင့်မယ်"
ချီထျန်းကျုံ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသော ထိပ်တန်း ရဟန္တာက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
သူက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ မိမိ၏ သွေးသားနှင့် မူလဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် စတေးလိုက်သည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်သာ အချိန်တိုအတွင်း သူ၏ အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက စစ်မှန်သောသခင် တစ်ပါးကို သူ လုံးဝ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ချီထျန်းကျုံကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။
"ဒီနေ့ မင်းတို့က အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ပြီး ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းကို စော်ကားတယ် နောင်တစ်ချိန် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက မင်းတို့ တစ်ဆွေလုံး တစ်မျိုးလုံးကို ငရဲပြည်မှာ နစ်မြုပ်သွားအောင် လုပ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ အပြစ်တွေကို ဆေးကြောပေးလိမ့်မယ်"
ဓမ္မရုပ်တုအဆင့်ရှိ ဆရာတော်ကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်များကို ခက်ခဲစွာ လေ့ကျင့်ထားသော ကိုယ်ရံတော် ဘုန်းကြီး တစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေ၏။
သူ၏ လက်ထဲတွင် ရွှေရောင် သွေးစွန်းနေသော တောင်ဝှေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကိုယ်ပတ်လည်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာကာ သွေးသားများ လျင်မြန်စွာ စတင် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ချီထျန်းဟယ်ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
"မိစ္ဆာကောင် ဒီဘုန်းကြီးက အရင်တုန်းက မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သလို ဒီနေ့လည်း မင်းကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်"
နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဆရာတော်ကြီး၏ မျက်လုံးများက ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး အသံက ခေါင်းလောင်းသံကြီးအလား ဟိန်းထွက်လာသည်။ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေသော ထိပ်တန်း ရဟန္တာ တစ်ပါးနှင့် တူညီနေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကလည်း ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ ရဟန္တာများထဲတွင် ဝူချန်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အားအကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူက လေဟာနယ်ထက်တွင် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာပြီး အောက်ခွန်း၏ အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဧရာမ ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီး၍ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂါထာတော်များ ဟိန်းထွက်နေပြီး လူတိုင်းကို အလိုအလျောက် အညံ့ခံချင်စိတ် ဖြစ်လာစေ၏။
"ခေါင်းတုံးကြီး မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ကြွားဝံ့တယ်ပေါ့လေ အရင်တုန်းက မင်းတို့ လူအင်အားများလို့ အနိုင်ရသွားတာ မဟုတ်ရင် ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် နိုင်မှာလဲ ဟွန့် ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို မင်း သေချာ မြည်းစမ်းကြည့်စမ်း နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ အပိတ်လှောင်ခံထားရပေမဲ့ မင်းကို ခွေးတစ်ကောင်လို အလွယ်လေး သတ်ပြမယ်"
အောက်ခွန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဧရာမ နဂါးကိုယ်ထည်ကြီးကို လှုပ်ခါလိုက်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အဆုံးအစမရှိသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆရာတော်ကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားကာ နဂါးအမြီးဖြင့် ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးကို ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
"ဒေါင်"
"ဒေါင်"
"ဒေါင်"
ခေါင်းလောင်းသံ တစ်ချက်စီတိုင်းက စိတ်အေးချမ်းစေသော အစွမ်းရှိသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် အောက်ခွန်းက နဂါးကိုယ်ထည်ဖြင့် ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးကို အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နေပြီး အောက်ကျနောက်ကျ ဖြစ်မသွားသည့်အပြင် ကြီးမားသော အသာစီးကိုပင် ရရှိထားသေးသည်။ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း အချို့ပင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း အရှေ့ဘက် လေဟာနယ်ထက်တွင် ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ဆယ်ပါးကျော် ချက်ချင်းပင် ရောနှော တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားလာပြီး လေတိုက်ခတ်မှုများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာကာ လေဟာနယ်က ရေကန်တစ်ခုအလား လှိုင်းလုံးများ ထလာ၏။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင် မိုးကြိုးများ ပစ်ချနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ မဟုတ်ပေ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးများ အမှန်တကယ် ပစ်ချနေခြင်းပင်။ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ဆယ်ပါးကျော် ရောနှော တိုက်ခိုက်ကြရာတွင် သဘာဝကျစွာပင် မိုးလေဝသ အခြေအနေများကို ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်လုံးတွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းလာကာ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် တောက်ပလာကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲကို လောကကြီး ပျက်စီးတော့မည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်နေသည့်အလားပင်။
ထိုအထဲတွင် အားလပ်ဆုံး လူတစ်ယောက်ကို ပြပါဆိုလျှင် သေချာပေါက် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် လုချန်ဖုန်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အခြားသော မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများ အားလုံးက မိမိတို့၏ ပြိုင်ဘက်များကို အသီးသီး ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြပြီး သူ့ကိုသာ ချန်လှပ်ထားခဲ့ကြသည်။ သူက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် ဤနေရာတွင် လက်ပိုက်ကြည့်မနေတော့ပေ။
ချက်ချင်းပင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ရဟန္တာ တစ်ပါးကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ သူ့အတွက်တော့ ဤဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ရဟန္တာများက အားဖြည့်ဆေးများပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သွေးသားစွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုနိုင်ပါက သူ၏ စွမ်းအားများ အများကြီး တိုးတက်လာမည် မဟုတ်သော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ် အနည်းငယ်တော့ ဖြည့်တင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက် လက်လွတ်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။
မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများ၏ တိုက်ပွဲက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စတင်သွားသည်။ ရှန်ရှန်းအဆင့်ရှိ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ပါးစီတိုင်းက အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဓမ္မရုပ်တုများကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုလိုက်ပါက သူတို့၏ စွမ်းအားက အဆမတန် မြင့်တက်သွားပေလိမ့်မည်။ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်စီတိုင်းက တောင်များကို ဖြိုခွဲနိုင်ပြီး မြေကြီးကို အက်ကွဲစေနိုင်၏။ ရောနှော တိုက်ခိုက်ကြသော အခါတွင်မူ စွမ်းအားက ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။
ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်တစ်ရာအတွင်း ဤအချိန်တွင် စစ်တလင်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများ ပြိုကျကုန်ပြီး မြေပြင်များကလည်း ပင့်ကူအိမ်အလား အက်ကွဲကုန်သည်။ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံများမှာလည်း တစ်စစီ ပြိုကျပျက်စီးကုန်၏။ ထိုအရာကြောင့် လူအများအပြား ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုထဲတွင် ပါသွားပြီး သေဆုံးကုန်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်ရှန်းအဆင့်အောက်ရှိ သူများ၏ တိုက်ပွဲက အလိုအလျောက် နေရာရွှေ့သွားပြီး စစ်ပွဲအော်ဟစ်သံများက ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။ အထူးဂရုပြုရမည့် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများ၏ ရောနှော တိုက်ပွဲတွင်လည်း အချိန်အနည်းငယ် ကြာအောင် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း ဤနေရာရှိ လူတိုင်းက အနိုင်ရမည့်ဘက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။
ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ကဲ့သို့သော အပိုအင်အား တစ်ခု ပါဝင်လာသဖြင့် အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် ရဟန္တာ တစ်ပါးကို ထောင့်ကျပ်သွားအောင် ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုရဟန္တာမှာ သွေးများ အန်ကျနေပြီး မူလဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ခုခံနေရ၏။
သို့သော် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းဘက်က ချက်ချင်း ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ လူတိုင်းက အသေခံ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြရာ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာတော့ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ တိုက်ပွဲနေရာ အများအပြားတွင် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓမ္မရုပ်တုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်လက်နက်များက အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် မိုးလေဝသ အခြေအနေများပင် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ပြန်လည် ကောင်းမွန်ရန် ခက်ခဲနေတော့သည်။
အောက်ခွန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။ ဒဏ်ရာရမည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိပ်တန်း ရဟန္တာ၏ ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးကို အတင်းအဓမ္မ ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံက အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ဒုက္ခများကို အပြည့်အဝ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ဆရာတော်ကြီးမှာ အဆက်မပြတ် သွေးများ အန်ကျနေပြီး အသက်ရှူသံများကလည်း လျင်မြန်စွာ အားနည်းလာနေ၏။
ကျန်းချဲ့ဘက်တွင်လည်း တိုက်ပွဲက ပြင်းထန်လှသည်။ သူနှင့် ကျောက်ရှန်းကျီတို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ဝူချန်က ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပီသစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေသည်။ သွေးသားနှင့် မူလဝိညာဉ်ကို စတေးလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေ၏။
သူ၏ လက်ခြောက်ဖက်ပါ ဓမ္မရုပ်တုကြီးက ပို၍ပင် ထူးခြားလှသည်။ လက်ခြောက်ဖက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး နတ်လက်နက် ခြောက်ခုက အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်သွားကာ အစီအရင်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်သည့်အလား ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကျောက်ရှန်းကျီက အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက် မကူညီခဲ့ပါက ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ဝူချန်ကို လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ရှင် သူ့ကို ခဏလောက် အာရုံလွှဲထားပေး ကျမ သူ့ရဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ် မဟုတ်ရင် လက်နက် ခြောက်ခု ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ စွမ်းအားကို တားဆီးဖို့ အရမ်း ခက်လိမ့်မယ်"
ကျောက်ရှန်းကျီက ဝူချန်၏ လှည့်ကွက်များကို လျင်မြန်စွာ ရိပ်မိသွားပြီး ကျန်းချဲ့ကို အသံလှိုင်းဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"နေပါစေ ကိုယ် လုပ်မယ်"
ကျန်းချဲ့က ကျောက်ရှန်းကျီ၏ အန္တရာယ်များသော လုပ်ရပ်ကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူမက ဝူချန်၏ အဓိက အချက်ကို မြင်နိုင်သလို သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားကို ရိပ်မိပြီးသား ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ လက်တစ်ဖက် သို့မဟုတ် နတ်လက်နက် တစ်ခုကို အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးပစ်ရမည် ဖြစ်၏။
ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် သူ၏ လက်ထဲတွင် အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိနေသည်။ စကားသံ အဆုံးတွင် သူက ကျောက်ရှန်းကျီကို တုံ့ပြန်ခွင့် မပေးတော့ဘဲ လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရဟန္တာ ဓမ္မရုပ်တုကြီးဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ယင်ယန် ရတနာပုတီးစေ့ပင်။
"ဒါယကာကျန်း သေလမ်းကို ကိုယ်တိုင် ရှာနေတာပဲ"
ဝူချန်က ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တုကြီးထဲမှ လက်တစ်ဖက်က ယင်ယန် ရတနာပုတီးစေ့ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျန်းချဲ့ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ စွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ယင်ယန်စွမ်းအင်များ ဖြာထွက်နေသော ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံး ပြုတ်ကျလာသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။
ကျောက်ရှန်းကျီ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျန်းချဲ့အတွက် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ပေးရန် ချက်ချင်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ယင်ယန် ရတနာပုတီးစေ့၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျန်းချဲ့၏ ယခုလက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် လုံးဝ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ နေရာမှာပင် ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့က မည်သည့် အထူးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည် မသိဘဲ အလင်းတန်း တစ်ချက် တောက်ပသွားပြီးနောက် ဝူချန်၏ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တု လက်ထဲရှိ ယင်ယန် ရတနာပုတီးစေ့ကို တိုက်ရိုက် သိမ်းယူသွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။