အခန်း ၄၃၈

အခန်း ၄၃၈ စစ်မှန်သောသခင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြောင်အမ်းသွားသူကတော့ ရဟန္တာ ဝူချန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက မှင်သက်နေပြီး ကျန်းချဲ့ မည်သို့ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်ကို လုံးဝ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေ၏။

သူ၏ လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တုကြီးကို နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ကျော်တိုင်အောင် ပင်ပန်းကြီးစွာ သန့်စင်ခဲ့ရပြီး မတူညီသော နတ်လက်နက် ခြောက်ခုကိုလည်း သေချာ ရွေးချယ်ကာ အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်များ အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါးပင်လျှင် ဖျက်ဆီးရန် ခက်ခဲပေသည်။ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါးက ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ကျန်းချဲ့ကဲ့သို့သော ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

စောစောက သူ တိုက်ခိုက်လိုက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် ယင်ယန် ရတနာပုတီးစေ့အပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အလား ထိုဝါးမျိုခြင်း စွမ်းအားကြီးကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

"မင်း ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ"

ရဟန္တာ ဝူချန်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာထားက အလွန်တရာ ဆိုးရွားနေ၏။

သူက ကျန်းချဲ့ကို ဆွဲခေါ်ကာ အတူတကွ သေဆုံးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့ခြင်းမှာ လက်ခြောက်ဖက်ပါ နတ်လက်နက် အစီအရင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သေချာပေါက် တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ စောစောက ကျောက်ရှန်းကျီသာ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက် မကူညီခဲ့ပါက သူက ကျန်းချဲ့ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အစီအရင် ပျက်စီးသွားသည်နှင့် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော အားကိုးရာလည်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရ၏။ လက်တစ်ဖက် တိုက်ရိုက် အဖြတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အရင်ကလို စွမ်းအားမျိုး ပြန်မရနိုင်တော့ပေ။

"မင်း သေသွားတဲ့အချိန်ကျရင် ငါ ပြောပြမယ်"

ကျန်းချဲ့က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ဝူချန်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ့အတွက် အားသာချက်က အလွန် ကြီးမားလှသည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့် ကျောက်တိုင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းကို သူ စောစောကတည်းက နားလည်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများကို ထိတွေ့ရုံ သို့မဟုတ် အနီးသို့ ကပ်သွားရုံဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျောက်တိုင် နယ်မြေထဲသို့ သိမ်းဆည်းပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူက စောစောက ဝူချန်ဆီသို့ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"ကောင်းတဲ့ လှည့်ကွက်ပဲ"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝူချန် ကိုယ်တိုင်ပင် ကျန်းချဲ့၏ အစွမ်းက သူ တွေးထားသည်ထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ ယင်ယန် ရတနာပုတီးစေ့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသူ အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အနိုင်ရရန် စွမ်းအား လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ရုတ်တရက် အိုမင်းကုန်းကွသွားသည့်အလား ဖြစ်သွား၏။

"ရှန်းကျီ တိုက်မယ်"

ဝူချန်ကို ညည်းတွားရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘဲ ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ကျောက်ရှန်းကျီက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ကျန်းချဲ့က နောက်ဆုံး သေစေနိုင်သော လှည့်ကွက်ကို အသုံးပြုတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

တစ်ချိန်က ထိုဓမ္မရုပ်တုများ ပေါင်းစပ်သည့် အထူးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း မဟာသိုင်းသခင်ကြီး လီမုကျိန်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလားဟု တွေးမိသည်။

စကားသံ အဆုံးတွင် ကျောက်ရှန်းကျီက လက်သင်္ကေတများ ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်လိုက်ရာ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ဓားစွမ်းအင်များက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ကွဲထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် အဆုံးအစမရှိသော ဓားစွမ်းအင်များ အားလုံးက ထိုမိန်းကလေး၏ ဓားပုံသဏ္ဌာန် ဓမ္မရုပ်တုအပေါ်သို့ ပေါင်းစပ်သွားတော့၏။

ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် ဓား၏ ထက်မြက်မှုများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျောက်ရှန်းကျီက ဓားလက်ချောင်းကို ညွှန်ပြလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ဓားစွမ်းအင်များက ကောင်းကင်ယံထက်မှ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာပြီး ထိုမိန်းကလေး ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဓမ္မရုပ်တုကို ထိန်းချုပ်ကာ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ဝူချန်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"အမိတ္တာဘာ"

ရဟန္တာ ဝူချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ နောက်ကျောရှိ လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရဟန္တာ ဓမ္မရုပ်တုကြီးကလည်း စတင် ပြောင်းလဲလာသည်။ လက်တစ်ထောင် ကွမ်ရင်မယ်တော်အလား ဧရာမ လက်ခြောက်ဖက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်အုပ်ချီလိုက်ရာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုအလား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လင်းထိန်သွားစေ၏။ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တုကြီး၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင်တော့ နတ်လက်နက် ငါးခုက ဝန်းရံနေသည်။

ယင်ယန် ရတနာပုတီးစေ့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားက အများကြီး ကျဆင်းသွားသော်လည်း ဝူချန်က လက်မြှောက် အရှုံးပေးမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သေချာပေါက် သေရမည်ကို သိထားသော်လည်း အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း"

ကြီးမားလှသော အဆုံးအစမရှိသည့် ဓားစွမ်းအင်များက ရွှေရောင် အလင်းတိုင်ကြီးအပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ ပြိုကွဲသွားသော ဓားစွမ်းအင်များက အရပ်လေးမျက်နှာ ရှစ်မျက်နှာသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ဓားစွမ်းအင်၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံလိုက်ရသည်။

ကျောက်ရှန်းကျီ၏ အဓိက အကျဆုံး ဓားပုံသဏ္ဌာန် ဓမ္မရုပ်တုကလည်း ရွှေရောင် ကိုယ်ထည်ကြီးနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားပြီး ကြီးမားလှသော အပူလှိုင်းကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွား၏။ သို့သော် တိုက်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်တော့ အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေဆဲပင်။

ကျောက်ရှန်းကျီ၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပြာနှမ်းသွားပြီး ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ စွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သေခန်းပြတ် တိုက်ခိုက်နေသော ကျောက်ရှန်းကျီကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဝူချန်ကလည်း ဆက်လက် လျစ်လျူရှုထား၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ကျောက်ရှန်းကျီကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရှိသမျှ စွမ်းအား အားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်ရတော့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးပင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျောက်ရှန်းကျီနှင့် ဝူချန်တို့ အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်း စူးရှသွားပြီး သူ၏ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ သွေးသားစွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက ကျန်းချဲ့ထံမှ ဗဟိုပြု၍ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှ လူပုံသဏ္ဌာန် ဓမ္မရုပ်တု တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လာပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ဦးချိုနှစ်ချောင်း ရှိကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ လက်နှစ်ဖက်က နဂါးလက်သည်းများအလား ဖြစ်နေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

လူပုံစံနှင့် သားရဲပုံစံ ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဓမ္မရုပ်တုနှင့် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်သွားခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ ကျန်းချဲ့၏ အဆုံးစွန် နောက်ဆုံး လှည့်ကွက် ဖြစ်သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဓမ္မရုပ်တု ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော အငွေ့အသက်များက လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဤနေရာရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်မှလွဲ၍ ကျန်းချဲ့တွင် ဤကဲ့သို့သော နောက်ဆုံး လှည့်ကွက်မျိုး ရှိနေသေးမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ပြန့်နှံ့လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများကြောင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး အချို့ပင် မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ချီထျန်းကျုံနှင့် ချီထျန်းဟယ်တို့က အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။ ကျန်းချဲ့က ဤအထူးစွမ်းရည်များကို မည်သည့်နေရာမှ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြ၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရဟန္တာ တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်က မလုံလောက်သေးဘဲ ဤမျှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓမ္မရုပ်တုမျိုး ရှိနေသေးသည်ကို အံ့ဩနေမိကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချဲ့က ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းကို တိုက်ခိုက်မည်ဟု ပြောခဲ့စဉ်က ရှိခဲ့သော ယုံကြည်မှုကို သူတို့ ပြန်လည် အမှတ်ရသွားကြသည်။ အစပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့၏ အားကိုးရာမှာ ပေလင် ချီမိသားစုဟု သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျောက်ရှန်းကျီ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့၏။ သို့သော် စောစောက အချိန်ရောက်မှ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း အတွင်းရှိ နဂါးအိုကြီး ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ယခုတော့ ကျန်းချဲ့က သူတို့၏ အသိအမြင်များကို ထပ်မံ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြန်ပြီ။ ကျန်းချဲ့၏ အားကိုးရာမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် ဝင်ရောက် မကူညီလျှင်တောင်မှ ကျန်းချဲ့တွင် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်စွမ်း ရှိနေကြောင်း သိသာလွန်းလှပေသည်။

သေချာသည်မှာ အံ့အားသင့်မှုနှင့်အတူ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့ ပိုမို သန်မာလာလေ ပေလင် ချီမိသားစု၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အကျိုးအမြတ်က ပိုမို ကြီးမားလာလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ကျန်းချဲ့က ကျောက်စိမ်းရိုင်း တစ်တုံးမှ မဟုတ်ဘဲ ရွှေတောင်ကြီး တစ်တောင် ဖြစ်နေပေသည်။

ထိုအခြေအနေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိပ်တန်း ရဟန္တာ တစ်ပါးကို ဖိနှိပ်ထားသော အောက်ခွန်းမှာတော့ မျက်ခွံများ ဆက်တိုက် လှုပ်ယမ်းနေပြီး ကျန်းချဲ့က သူ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါး၏ ဖိအားက သူ့ကိုပင် ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ ကျန်းချဲ့က နဂါးမျိုးနွယ်များ ဖြစ်နေမလားဟုပင် သူ သံသယ ဝင်သွားမိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကလည်း ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဤဆရာတော်ကြီးကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းပြီးနောက် ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးသင့် မပြေးသင့် တွေးတောနေမိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ဖက် အချင်းများလာလျှင် တစ်ဖက်တွင် လူအများအပြား ရှိနေသဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျူးချွဲဌာနခွဲမှ ဒုတိယသံတမန် အချို့၏ စိတ်ခံစားချက်များကတော့ အလွန် ရိုးရှင်းလှပေသည်။ အခြားအကြောင်း မရှိဘဲ တုန်လှုပ်လွန်း၍ ထုံကျဉ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့က သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် အကြိမ်ကြိမ် အံ့မခန်း စွမ်းရည်များကို ပြသခဲ့ပြီး အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် သူတို့ အလွန် အံ့အားသင့်နေကြသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သို့သော အမူအရာမျိုး ပြသရမည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်ကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ကျိုးရွှမ်ကတော့ ယခင်က သူ၏ ဉာဏ်ပညာရှိသော လုပ်ရပ်အတွက် ပို၍ပင် ဝမ်းသာနေမိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူက ကျန်းချဲ့ကို တစ်ကွက်တည်းပင် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းချဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုက အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် သတိထားမိသူလည်း အများအပြား ရှိနေသည်။ တော်ဝင်နန်းတော်ဘက်မှ လူများသာမက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းဘက်မှ ရဟန္တာ အချို့ကလည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားကြပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် မြန်မြန် ဆုတ်ပါ"

"အစ်ကို ဝူချန် ခေါင်းမာ မနေပါနဲ့"

"မိစ္ဆာကောင် ရပ်လိုက်စမ်း"

သို့သော် သူတို့၏ သတိပေးချက်များက နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဓမ္မရုပ်တုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ စွမ်းအင်များ၊ သွေးသားစွမ်းအင်များနှင့် မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားများက ရူးသွပ်စွာ ကုန်ခမ်းသွားသည်။ ထိုနှုန်းထားက ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဧရာမ ကတော့ပေါက်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

ကျန်းချဲ့ကလည်း အချိန်ဆွဲနေမည် မဟုတ်ပေ။ အထူးစွမ်းရည်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့် သေခန်းပြတ် တိုက်ခိုက်မည့် အချိန်ပင်။ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး တစ်ကောင်အလား ခေါင်းပေါ်တွင် ဦးချိုနှစ်ချောင်း ပါသော လူပုံသဏ္ဌာန် သားရဲကြီးက လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ပွတ်တိုက်လိုက်ရာ ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ စွမ်းအားများကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူကာ လေဟာနယ်ထက်ရှိ လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တုကြီးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးချလိုက်တော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး တစ်ခုက ဝူချန်၏ ရင်ထဲတွင် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဓမ္မရုပ်တုကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းချင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သိသိသာသာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ကျောက်ရှန်းကျီ၏ ဓမ္မရုပ်တုက အရာအားလုံးကို စတေးကာ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ တားဆီးထားရာ သူသာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပါက ရွှေရောင် ကိုယ်ထည်ကြီး ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခြင်းပင်။ ကျန်းချဲ့၏ အမြန်နှုန်းက အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အနီးသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး၏ စွမ်းအားများ ပေါင်းစည်းသွားသော အင်အားကြီးက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျန်းချဲ့၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဓမ္မရုပ်တု အထူးစွမ်းရည်က လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တု၏ နောက်ကျောကို တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ လေဟာနယ်က ခဲယဉ်းသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ထို့နောက် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန် သိသာထင်ရှားသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု တစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်မှာလည်း တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပေဆယ်ဂဏန်းကျော်အထိ ပြိုကျသွားတော့သည်။ လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တုကြီးမှာ ကျန်းချဲ့၏ ရိုက်ချမှုကြောင့် မြေပြင်ထဲသို့ နစ်ဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ဂျွတ်"

"ဂျွတ်"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဝူချန်၏ လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တုကြီးပေါ်တွင် မှန်ကွဲသွားသည့်အလား အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် တစ်ကြောင်းတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"ဘုန်း"

နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တုကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ခံနိုင်ရည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် ပေရာနှင့်ချီသော အကွာအဝေးအတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ပေါက်ကွဲမှုအောက်တွင် မြေမှုန့်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ နတ်လက်နက် အချို့လည်း အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

လေဟာနယ်ထဲမှ ဝူချန်မှာလည်း အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြီး ကျောရိုးများ အရှင်လတ်လတ် ကျိုးပဲ့သွားသည့်အလား သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်ရကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကုန်းကွသွားပြီး အသေကောင်ကဲ့သို့သော အငွေ့အသက်များ စတင် ပြန့်နှံ့လာသည်။

သူ အမှန်တကယ်ပင် သန်မာပြီး ထိပ်တန်း ရဟန္တာ တစ်ပါးအဖြစ် ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ကျန်းချဲ့နှင့် ကျောက်ရှန်းကျီတို့ကလည်း သာမန် မဟုတ်ခြင်းပင်။ အရင်ဆုံး နတ်လက်နက်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး နောက်မှ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် မည်သူမျှ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် သူက ဓမ္မရုပ်တုကို နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ကျော်တိုင်အောင် သန့်စင်ခဲ့ပြီး ဓမ္မရုပ်တုနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဓမ္မရုပ်တု ထိခိုက်သွားသည်နှင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိခိုက်သွားရခြင်း ဖြစ်၏။

သေချာသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ကိုယ်တိုင်လည်း သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်လှပေ။ မျက်နှာက ပြာနှမ်းနေပြီး ယခုအချိန်တွင် သူက သုံးစက္ကန့်သာ ယောက်ျားပီသသူ တစ်ယောက်အလား သုံးစက္ကန့်အတွင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သော်လည်း သုံးစက္ကန့် အကြာတွင်တော့ အလွန်အမင်း အားနည်းသွားတော့သည်။ ဓမ္မရုပ်တု၏ တန်ပြန် သက်ရောက်မှုအောက်တွင် သူ၏ အငွေ့အသက်များက လျင်မြန်စွာ အားနည်းလာ၏။

သို့သော် အကြိမ်အနည်းငယ် အတွေ့အကြုံ ရပြီးနောက်တွင်တော့ ကျန်းချဲ့တွင် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်ကလို တိုက်ခိုက်ပြီးသည်နှင့် လုံးဝ အားနည်းသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်တွင် သူက ဝိညာဉ်အရည် တစ်ငုံကို သောက်လိုက်ရာ ယခုအခါ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ အချိန်အနည်းငယ်သာ ပေးပါက ဆေးသောက်ထားသော သူက အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ကျောက်ရှန်းကျီမှာလည်း သေချာပေါက် အနည်းနှင့်အများ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့၏ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတွင် ထိုမိန်းကလေးကလည်း အားလပ်မနေဘဲ ဝူချန်၏ ဓမ္မရုပ်တုကို အတူတကွ ဖျက်ဆီးခဲ့သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ထိုမိန်းကလေးက စစ်မှန်သောသခင် တစ်ပါး ဖြစ်ရာ အခြေခံအုတ်မြစ်က ကျန်းချဲ့ထက် ပိုမို နက်ရှိုင်းပေသည်။

ဓမ္မရုပ်တုကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များကို ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝူချန်ဆီသို့ ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

"အဟွတ် အဟွတ်"

ဝူချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေပြီး ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်ခုကို ခဲယဉ်းစွာ ဖန်တီးကာ သူ့ကိုယ်သူ အထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို သန့်စင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်နေ၏။ မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ထိပ်တန်း ရဟန္တာ တစ်ပါးအနေဖြင့် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကလည်း အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။

"ဒီနေ့ ဒီဘုန်းကြီး သေရမယ့် အချိန်ပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီဘုန်းကြီး သေသွားရင်တောင်မှ မင်းတို့ကို အဖိုးအခ ပေးဆပ်သွားအောင် လုပ်ရမယ်"

ဝူချန်၏ တိုးညှင်းသော အသံက လေဟာနယ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ရဟန္တာ အချို့၏ မျက်နှာများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ ယခုလက်ရှိ အခြေအနေကို နားလည်သွားကာ တားဆီးချင်သော်လည်း စကားလုံးများက လည်ချောင်းဝတွင် တစ်ဆို့သွားပြီး မည်သို့ ပြောရမည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနည်းတူစွာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြသောကြောင့်ပင်။

ခေါင်းမော့လာသောအခါ ယခုအချိန်တွင် ဝူချန်၏ မျက်နှာပေါ်၌ မည်သည့် ကြင်နာမှုမျှ မရှိတော့ဘဲ မျက်လုံး နှစ်လုံး၊ နားရွက် နှစ်ဖက်နှင့် နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်တို့မှ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ သွေးများ ဆက်တိုက် ယိုစီးကျနေသည်။ သူ၏ အရေပြားများမှာလည်း ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ခေါက်များအလား လျင်မြန်စွာ တွန့်လိပ်သွား၏။

မျက်ခုံးများကြားတွင် နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး အငွေ့အသက်များက ကျောက်ရှန်းကျီကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကာ မူလဝိညာဉ်ကို လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြု၍ ကျောက်ရှန်းကျီကို သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ ကျောက်ရှန်းကျီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ချက်ချင်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်၏။

တစ်ဖက်လူ၏ ထိတ်လန့်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ရင်း ဝူချန်က လှောင်ပြောင်သလို သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သလိုမျိုး အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်လုံးကို မိစ္ဆာမီးတောက် ပင်လယ်ကြီးတစ်ခု လွှမ်းခြုံသွားသောကြောင့်ပင်။

"အသက်လု တိုက်ခိုက်ချင်တာလား မင်းမှာ အဲဒီ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး"

ကျန်းချဲ့၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မီးတောက် ပင်လယ်ကြီး လှိုင်းထနေချိန်တွင် လူရိပ်တိုင်းက ကျန်းချဲ့အလား ဖြစ်နေ၏။ သူက ဝူချန်ကို မီးတောက် ပင်လယ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူ ယခုအချိန်အထိ ဒဏ်ရာရနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုး အကြိမ်အနည်းငယ် ရပြီးနောက် သူက ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများ ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်အထိတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဝူချန်က အသက်လု တိုက်ခိုက်တော့မည်ကို မြင်တွေ့နေရလျက်နှင့် သူက ဘယ်လိုလုပ် လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မည်နည်း။ အပြစ်တင်ရမည်ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူက အချိန်ဆွဲလွန်းသဖြင့် သူ့ကို တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ခြင်းကိုသာ အပြစ်တင်ရပေမည်။

ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်များကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ဝူချန် မည်မျှပင် စွမ်းရည်ရှိစေကာမူ ကျန်းချဲ့၏ တည်နေရာကို လုံးဝ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်တရားကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝူချန်က ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ မီးတောက် ပင်လယ်ထဲရှိ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ထိုသို့ ဖြစ်သော်လည်း ဝူချန်က ကျန်းချဲ့၏ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်များကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သေး၏။ ထိုအရာက ကျန်းချဲ့၏ မျက်ခုံးကြားမှ သွေးများ ယိုစီးလာစေပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့သည်။

ထိုအရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝူချန်က မြောက်ပိုင်း လူရိုင်းသံတမန်အဖွဲ့မှ စစ်မှန်သောသခင် နှစ်ပါးထက် အများကြီး ပို၍ ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့သော် အဆုံးသတ်ကတော့ ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဝူချန်၏ သေခန်းပြတ် တိုက်ခိုက်မှုက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားပြီး လူမှားကာ တိုက်ခိုက်မိခဲ့သဖြင့် မီးတောက် ပင်လယ်၏ တန်ပြန် သက်ရောက်မှုကြောင့်သာ ကျန်းချဲ့ ထိခိုက်သွားရခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုပြီးနောက် ဝူချန်က စွမ်းအား အားလုံးကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ခေါင်းကြီးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းသွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် မကျေမချမ်း ဖြစ်မှုများ ရှိနေကာ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း ဘာမှ ပြောမထွက်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကိုသာ ခံစားနေရတော့သည်။

"ရွှီး"

အလွန် ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူချန်က ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး အလွန် လျင်မြန်စွာ ချာချာလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက မျက်လုံးကို ဖွင့်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး လေဟာနယ်ထက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော ခေါင်းပြတ်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလားပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခေါင်းကို ကျန်းချဲ့က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ခုတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အလေးချိန်မဲ့နေသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးအလား ဝူချန်၏ ခေါင်းပြတ်ကြီးက လေဟာနယ်ထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားကာ မြေမှုန့်အချို့ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ဤနေရာတွင် အပြီးတိုင် သေဆုံးသွားတော့သည်။ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဝူချန် ကျဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။

ဝူချန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျန်းချဲ့က သူ့ကို မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မပေးခဲ့ဘဲ သူ အားနည်းနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အသက်ကို တိုက်ရိုက် နုတ်ယူလိုက်ခြင်းပင်။

လက်တစ်ဖက်က ဟွမ်ကူးနတ်လှံတံကို ထောက်ထားပြီး ကျန်းချဲ့က ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တိုးညှင်းစွာ အသက်ရှူနေသည်။ လေဟာနယ်ထဲမှ ပြုတ်ကျမသွားစေရန် ခဲယဉ်းစွာ တောင့်ခံထားရသော်လည်း သူ၏ ယခုလက်ရှိ အရှိန်အဝါကတော့ အလွန်တရာ ပြည့်စုံလွန်းနေပေသည်။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကာ ခေါင်းမော့၍ ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော အကြည့်များဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့တွင်တော့ သွေးများ ပန်းထွက်နေသော ခေါင်းပြတ် အလောင်းကြီး တစ်လောင်း ရှိနေ၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းက အံ့သြမှင်သက်သွားကြတော့သည်။