အခန်း ၄၄၇

အခန်း ၄၄၇ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြံအစည်။ ရည်ရွယ်ချက်ရောက်ရန် နည်းလမ်းမရွေးခြင်း။

ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် ဖုန်းယွင် သိုင်းအဆင့်စာရင်းသို့ တက်လှမ်းသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း ချက်ချင်း ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားလေသည်။ ထောင်သောင်းချီသော သိုင်းလောကသားများ လိုက်လံအားကျရသည့် ပစ်မှတ်တစ်ခု အပြည့်အဝ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူများစွာက သူ့ကို ကြိုးစားအားထုတ်မှု၏ စံပြအဖြစ် သတ်မှတ်လာကြသည်။

သာမန်နောက်ခံမှ ပေါက်ဖွားလာသော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း လောကတစ်ခွင် နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်း နာမည်ကျော်ပြီး လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေကာ သိုင်းလောကတွင် သူ့ကို မသိသူဟူ၍ မရှိတော့ဟုပင် ဆိုရပေမည်။

ကျန်းချဲ့ ကြီးပွားတိုးတက်လာပုံက ထိုမျှလောက် ဂုဏ်ယူစရာ မကောင်းလှသော်လည်း ပထမပိုင်းတွင် ပေလင်ချီမိသားစုကို အားကိုးခဲ့ရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့ကာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူတစ်ပါး၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုဖြင့် ကြီးပွားတိုးတက်လာခဲ့ရသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အောင်မြင်မှုဟူသည်သာ အဓိကကျသော တရားသေ သတ်မှတ်ချက် ဖြစ်သည်။ ရေတွက်၍မရနိုင်သော သိုင်းလောကသားများက ကျန်းချဲ့ဘက်မှနေ၍ အလိုအလျောက် ကာကွယ်ပြောဆိုပေးလာကြသည်။

သေချာသည်မှာ ကျန်းချဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဟုန်က အလွန်တရာ အံ့မခန်းဖြစ်လွန်းနေသောကြောင့် သူက သိုင်းသူတော်စင် ဝင်စားပြီး ပြန်လည်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်ဆိုသော ကိစ္စကလည်း လူအများကို ပိုမို ယုံကြည်လာစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်ဘဝက အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိဘဲနှင့် နှစ်အနည်းငယ်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဤမျှ တိုးတက်ကြီးပွားလာရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့က ဖြေရှင်းချက် မပေးခဲ့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဝန်ခံထားလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကိစ္စက သူ့အတွက် အကျိုးရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူ အင်အားကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းချဲ့မှာလည်း ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ပိုမို ခံစားလာရသည်။ လာရောက် စမ်းသပ်မည့်သူများ မရှိနိုင်ဘူးဟု မည်သူမျှ အာမမခံနိုင်ပေ။ ဝင်စားပြီး ပြန်လည်ကျင့်ကြံသူဆိုသော နောက်ခံတစ်ခု ရှိနေခြင်းက သူ့အတွက် ဖုံးကွယ်ရန် ပိုမို လွယ်ကူစေသည်။

ဤကိစ္စကြီး ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်နေချိန်တွင်ပင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကတော့ ထူးဆန်းစွာပင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ကို သတ်ဖြတ်မည်ဟု စကားမဟသလို တော်ဝင်နန်းတော်၏ အလိုကျ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ အပြစ်နှင့်ထိုက်တန်သည်ဟုလည်း ဝေဖန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုမျိုးက လူအများအပြားကို ပိုမို သဘောပေါက်သွားစေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ လက်စားချေမှုကို သေချာပေါက် ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ကွာခြားချက်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်လှုပ်ရှားမည်ဆိုသည့် အချက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်နေ၏။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ကျန်းချဲ့က စိတ်ထဲမှ သတိထားနေသော်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်အထိတော့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မလှုပ်ရှားမီကတည်းက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ လက်စားချေမှုကို ခံရမည်ကို သူ ကြိုတင်၍ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

နိုင်ငံတော်ဆရာ ယောင်ယွဲ့က သူ့အတွက် ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားလျှင်တောင်မှ သူက ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းကို အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ပစ်လိုက်ခြင်းက အလွန်တရာ ရက်စက်လွန်းနေသေးရာ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုအပ်ခြင်းပင်။ သူ့အတွက် ယခု အရေးအကြီးဆုံး ပြဿနာမှာ မူလဝိညာဉ်အဆင့် စစ်မှန်သောသခင် ဖြစ်လာရန်သာ ဖြစ်သည်။

မီးကပ်ဘေး အဆင့်ကိုသာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း တစ်ခုကို သေချာပေါက် ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ ထို့အပြင် ချီမိသားစု ဘိုးဘေး ပေးအပ်ထားသော အသက်ကယ် အဆုံးစွန်လက်နက်လည်း ရှိနေသေးရာ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး တကယ် လာရောက် တိုက်ခိုက်လျှင်တောင်မှ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး မနည်းလှပေ။ အကယ်၍ သူ၏ စွမ်းအားသာ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာပါက သိုင်းသူတော်စင်များနှင့်ပင် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့က ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကျန်ရှိနေသော ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းနှစ်မျိုး၏ သဲလွန်စများကို အဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့နှင့် ကျိုယိုး သွေးစစ်စစ် သစ်ပင် တို့မှာ လုံးဝ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

တောင်ပိုင်းစစ်တပ် ဘက်တွင်လည်း ယခုအခါ ဖြေရှင်းရခက်သော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူက ကျိုးရွှမ်တို့ကို အမိန့်ပေးလိုက်သော အမြန်နှုန်းက မနှေးကွေးသော်လည်း လီချန်ကော၏ အသံလွှင့်အဆောင် အမြန်နှုန်းကိုတော့ မမီနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျိုးရွှမ်တို့ ယွဲ့ပြည်နယ် မြို့တော်ရှိ တောင်ပိုင်းစစ်တပ် စခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်တော့ လူတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ဘဲ စခန်းတစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်သည်အများစုမှာ ယွဲ့ပြည်နယ်၏ တောင်တန်းများအတွင်းသို့ ပုန်းအောင်းဝင်ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။

နယ်စပ်ဂိတ်များရှိ တောင်ပိုင်းစစ်တပ်မှ လက်ရွေးစင် စစ်သည် အများစုမှာလည်း မြို့ကို စွန့်ခွာကာ နန်ယွဲ့ပြည် နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး အနည်းငယ်သော တောင်ပိုင်းစစ်တပ် စစ်သည်များသာ ထွက်မသွားလိုဘဲ တော်ဝင်နန်းတော်ထံ အညံ့ခံခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လီချန်ကော၏ စစ်တပ်လေ့ကျင့်မှု စွမ်းရည် မည်မျှအားကောင်းကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် လီခွမ့်၏ မိသားစုဝင်များ။ ဤအချက်ကို အသုံးချကာ လီခွမ့်ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး စကားပြောလာစေရန် ကျန်းချဲ့က မူလက ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆိုပါက ယွဲ့ပြည်နယ်၏ တောင်တန်းနက်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော တောင်ပိုင်းစစ်တပ်နှင့် လီချန်ကော အကြောင်း အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် လီချန်ကော ဘက်ကလည်း မိသားစုဝင်များကို ဒုက္ခရောက်အောင် မလုပ်ဘဲ သူ၏ မိသားစုဝင်များ အားလုံးကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြောင်း အလွန် သိသာထင်ရှားလှသည်။ ဤကိစ္စကလည်း အခြေအနေ တင်းမာမှု တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သို့သော် တောင်ပိုင်းစစ်တပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက တောင်ပိုင်း သုံးပြည်နယ်တွင် ဆူပူသောင်းကျန်းလာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့်လည်း ရက်အနည်းငယ် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း လီချန်ကော ပုန်ကန်မည့်အကြောင်းကို ပြည်နယ်သုံးခုလုံးသို့ ကြေညာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တောင်ပိုင်း သုံးပြည်နယ်သာမက အလယ်ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသော ဒုတိယမြောက် အဖြစ်အပျက်ကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။ အစပိုင်းတွင် ဤကိစ္စကို မည်သူမျှ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။

အစိုးရက ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ထားလျှင်တောင်မှ လူအများအပြားက ၎င်းကို ကျန်းချဲ့နှင့် လီချန်ကောတို့ အာဏာပြိုင်နေကြပြီး သူ့အပေါ် အပြစ်ပုံချကာ လုံးဝ မျက်နှာဖုံးခွာလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ ထင်မြင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လီချန်ကောက တော်ဝင်နန်းတော်၏ တောင်ပိုင်းစစ်တပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ယွဲ့ပြည်နယ်တွင် တပ်စွဲထားသည်မှာ နှစ်တစ်ရာနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အမြစ်တွယ်နေပြီ ဖြစ်၏။ နယ်စားပယ်စား အရာရှိကြီး ဆိုသော စကားလုံးကပင် လီချန်ကော၏ အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်ပေ။

ထိုသူက မင်းမျိုးမင်းနွယ် မဟုတ်သော်လည်း ယွဲ့ပြည်နယ်တွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းက တစ်ထောင့်တစ်နေရာကို အုပ်စိုးထားသော တော်ဝင်နန်းတော်၏ မဏ္ဍိုင်ကြီး တစ်ခုနှင့် အခြေခံအားဖြင့် တူညီနေပေသည်။ လက်အောက်တွင် လက်ရွေးစင် တောင်ပိုင်းစစ်တပ် အင်အား တစ်သိန်းရှိပြီး တော်ဝင်နန်းတော်၏ အရေးပါသော အင်အားစု တစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။ ဤမျှ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ရှိနေပါလျက်နှင့် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းပြီး ဘာကြောင့်များ ပုန်ကန်ရမည်နည်း။

သို့သော် ထိုနောက်တွင် ချက်ချင်းပင်။ တော်ဝင်နန်းတော်က အလယ်ပိုင်းဒေသ ပြည်နယ်ဆယ့်နှစ်ခုလုံးသို့ လီချန်ကော ပုန်ကန်မည့်အကြောင်းကို အတိအလင်း ကြေညာကာ အမိန့်တော် တိုက်ရိုက် ချမှတ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့ကို တောင်ပိုင်း ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရာထူးတွင် ယာယီ ခန့်အပ်ပြီး လီချန်ကောကို ဖမ်းဆီး၍ တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ရန် တာဝန်ပေးအပ်လိုက်၏။

ထိုအမိန့်တော် ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သိုင်းလောကတွင် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူများစွာက အလွန်တရာ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော တုန်လှုပ်မှုမျိုးက ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း ပျက်စီးသွားခြင်းနှင့် ကျန်းချဲ့ ဖုန်းယွင်သိုင်းအဆင့်စာရင်း ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားခြင်းထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေသည်။ အထူးသဖြင့် တောင်ပိုင်း သုံးပြည်နယ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုန်လှုပ်မှုက သာမန် မဟုတ်တော့ချေ။

ယွဲ့ပြည်နယ် အတွင်းတွင်မူ ထိုနောက်တွင် ချက်ချင်းပင် အကြီးစား ရှင်းလင်းရေးကြီး တစ်ခု စတင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ သို့သော် ရှင်းလင်းရေး ဆိုသည်မှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ အကြမ်းဖက် ဆူပူသောင်းကျန်းမှုကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။

လီချန်ကော၏ အမိန့်ပေးမှုနှင့် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မှုအောက်တွင် ယွဲ့ပြည်နယ်၏ တစ်ဝက်ကျော်ခန့်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မတည်ငြိမ်မှုများ အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားပြီး မြို့တော် တစ်ဝက်ကျော်တွင် အရာရှိများနှင့် အစောင့်ဗိုလ်ချုပ်များက ပုန်ကန် ထကြွလာကြသည်။

ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ဝက်ကျော်ခန့်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့၏။ အစိုးရက အစွမ်းကုန် နှိမ်နင်းနေသော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ လက်အောက်ရှိ လူအင်အားက မလုံမလောက် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက ယွင်ပြည်နယ်နှင့် ချင်းပြည်နယ်တို့မှ စစ်တပ်များကို ခေါ်ယူရန် အခွင့်အာဏာလည်း မရှိရာ အနည်းငယ်ချင်းစီသာ နှိမ်နင်း ပုန်ကန်မှုများကို ဖြိုခွဲနေရတော့သည်။

"မင်းက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်လိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး... အခု ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား..."

ယွဲ့ပြည်နယ် မြို့တော် အတွင်းရှိ ယခင် တောင်ပိုင်းနယ်စားကြီး အိမ်တော်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကို ကျန်းချဲ့က အပိုင်စီးထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူက ယခု ခန်းမကြီးထဲတွင် အနက်ရောင်ရုံးတော်၏ ကြေးမုံပုံစံ ထူးဆန်းသော ရတနာတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ မြို့တော်ရှိ ချန်ချင်းဖန်နှင့် အဝေးမှ ဆက်သွယ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ မဟုတ်သေး၊ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ချန်ချင်းဖန်က ကျန်းချဲ့ကို အရင်ဆုံး လာရောက် ဆက်သွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ရုံးတော်က အလယ်ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အနက်ရောင်ရုံးတော် လက်အောက်ရှိ ဌာနခွဲကြီး ငါးခု အတွင်းတွင် ဆက်သွယ်ရေး လျှို့ဝှက်ရတနာ တစ်ခုစီ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ၎င်းကို အသုံးပြု၍သာ သတင်းများကို ပြည်နယ် အသီးသီးသို့ အမြန်ဆုံး နှုန်းထားဖြင့် ပေးပို့နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

"အစ်ကိုချန် ခန့်မှန်းတာ မမှားပါဘူး... အခု ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပါပြီ... အာဏာရှိတဲ့ ဗိုလ်ချုပ် အချို့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပေမဲ့ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ လီချန်ကောရဲ့ အင်အားစုတွေကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ဖို့က တကယ်ကို ခက်ခဲနေတုန်းပါပဲ..." ကျန်းချဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီချန်ကောနှင့် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် မျက်နှာဖုံးခွာလိုက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ အစီအစဉ်ထဲတွင် မရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။ မူလက စစ်မှန်သောသခင် ဖြစ်လာပြီးမှ တစ်ဖက်လူကို ဖမ်းဆီးရန် စဉ်းစားထားခဲ့သော်လည်း အခြေအနေများက ခန့်မှန်းရ ခက်လွန်းလှပေသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဒီကိစ္စအတွက် အရင် မလောပါနဲ့... ယွဲ့ပြည်နယ် ဆူပူအုံကြွမှု အတွက် တော်ဝင်နန်းတော်က အစောကြီးကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ... လီချန်ကောကို ဖမ်းဆီးနိုင်တာနဲ့ အရာအားလုံး အလိုလို ငြိမ်သက်သွားမှာပါ..." ချန်ချင်းဖန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"နတ်မင်းကြီးသာ ဒီကို လာမယ်ဆိုရင် လီချန်ကောကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖိနှိပ်နိုင်မှာပါ... သူက အခု ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းနေတော့ ခြေရာဖျောက်တာ အရမ်း မြန်နေတယ်..." ကျန်းချဲ့က ယခုအချိန်တွင် တော်ဝင်နန်းတော်၏ အင်အားကို အသုံးပြုလိုသေး၏။ သူကတော့ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေ စုဆောင်းရန် အားလပ်ချိန် ရချင်နေသည်။

"ဒီကိစ္စက မင်းကိုယ်မင်းပဲ အားကိုးရတော့မယ်... နတ်မင်းကြီးက အခု မြို့တော်မှာ မရှိဘူး... မြောက်ပိုင်း နယ်စပ်ကို သွားနေပြီ..." ချန်ချင်းဖန်က ကိစ္စအချို့ကို ကျန်းချဲ့အား ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်ရာ ယခုမှပင် သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူ တောင်ပိုင်း နတ်သံတမန် အဖြစ် ရာထူးတက်လာခြင်းမှာ ကျီချန်တောက်က မြောက်ပိုင်းတွင် တပ်စွဲပေးခြင်းနှင့် လဲလှယ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ယခင်က ယောင်ယွဲ့၏ ဝင်ရောက် ကူညီမှုကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် ကျီချန်တောက် အပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ဆိုသည့် နာမည်နှင့် တကယ် လိုက်ဖက်ပေသည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ကျောထောက်နောက်ခံကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ဝမ်းနည်းစရာက နတ်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် မရှိနေတော့ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဖို့ ခက်နေတာပဲ..."

"နတ်မင်းကြီး မသွားခင်မှာ မှာသွားတယ်... ကျေးဇူးတင်စကား ပြောစရာ မလိုပါဘူးတဲ့... မင်းက ယွဲ့ပြည်နယ် ကိစ္စတွေကို သေချာ ဖြေရှင်းနိုင်ရင် အဲဒါက အကောင်းဆုံး ကျေးဇူးဆပ်တာပဲတဲ့..."

"ဒါဆို အနက်ရောင်ရုံးတော်ကရော... ကျွန်တော့်ကို ကူညီဖို့ အင်အား နည်းနည်းလောက် ထုတ်ပေးနိုင်မလား..." ကျန်းချဲ့က ယခုအခါ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး အနည်းငယ် ထပ်တိုးလာမည်ကို မငြင်းဆန်လိုပေ။

"ငါလည်း မင်းကို မဖုံးကွယ်တော့ပါဘူး... အခု အနက်ရောင်ရုံးတော်က လှုပ်လို့ မရတော့ဘူး... အင်အား တစ်ဝက်ကျော်က နတ်မင်းကြီးနဲ့အတူ မြောက်ပိုင်း နယ်စပ်ကို လိုက်သွားကြပြီ... အဲဒီ လူရိုင်းတွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုက ယွဲ့ပြည်နယ် ဆူပူအုံကြွမှုထက် အများကြီး ပိုပြီး ကြီးမားတယ်... ဧကရာဇ်မင်းကလည်း နတ်မင်းကြီး မရှိတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါတို့ အနက်ရောင်ရုံးတော်ရဲ့ အာဏာကို လျှော့ချဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးနေတယ်..."

ချန်ချင်းဖန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဖိအားကလည်း မသေးငယ်လှပေ။

"ဧကရာဇ်မင်းက တကယ်ကို ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားတဲ့ ဘုရင်ပဲ..." ကျန်းချဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

နယ်စပ်တွင် အရေးပေါ် အခြေအနေ ဖြစ်နေပြီး ယွဲ့ပြည်နယ်တွင်လည်း ဆူပူအုံကြွမှုများ ဖြစ်နေချိန်တွင် ဧကရာဇ်မင်းက စစ်တပ်များကို စုစည်းရန် နည်းလမ်း မရှာဘဲ အာဏာ လျှော့ချရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ကြံစည်နေခြင်းကို ကြည့်လျှင် ဤကဲ့သို့သော သူမှာ ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားသော ဘုရင် ဖြစ်ကြောင်း၊ သာမန် မဟုတ်သော ဘုရင် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ဆိုရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဒီကိစ္စကို အများကြီး မဆွေးနွေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်... ငါ ဒီတစ်ခေါက် မင်းကို ဆက်သွယ်တာ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း ကိစ္စကြောင့်ပါ..." ချန်ချင်းဖန်က ကျန်းချဲ့၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော 'ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားတဲ့ ဘုရင်' ဆိုသည်မှာ နှိမ့်ချပြောဆိုခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် စကားလမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်၏။

"ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက ဘယ်လို တုံ့ပြန်လဲ..."

"ဒီတစ်ခေါက် မင်း ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ဘုန်းကြီးတွေ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာက နန်းတွင်းမှာ လှိုင်းလုံးကြီးတွေ ရိုက်ခတ်သွားစေတယ်... အဲဒီ ကျာလော့ ဗောဓိသတ် က ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းက ဘုန်းကြီးတွေ အတွက် တရားမျှတမှု ရှာပေးဖို့ ဧကရာဇ်မင်းကို တိုက်ရိုက် လျှောက်တင်ပြီး မင်းကို အပြစ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ယောင်ယွဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာ က မင်းဘက်ကနေ ကာကွယ်ပြောပေးပြီး မင်း တော်ဝင်နန်းတော်ကို တင်ပြထားတဲ့ ပြစ်မှု အထောက်အထားတွေကို ထုတ်ပြခဲ့လို့ အခုလောလောဆယ်တော့ ဖိနှိပ်ထားနိုင်လိုက်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း ဘက်ကတော့ လွယ်လွယ်နဲ့ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက အကျပ်ရိုက်ပြီး ရမ်းကားလာကာ မင်းကို လုပ်ကြံလာမှာ သတိထားပါ..."

ချန်ချင်းဖန်က ကျန်းချဲ့ကို လေးနက်သော အသံဖြင့် သတိပေး ပြောကြားလိုက်သည်။

"သတိပေးတဲ့အတွက် အစ်ကိုချန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." ကျန်းချဲ့က ကျေးဇူးတင်စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားပြီး ထပ်ပြောနေ၍လည်း ဘာမှ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့ နှင့် ကျိုယိုး သွေးစစ်စစ် သစ်ပင် တို့၏ သဲလွန်စများကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ အနက်ရောင်ရုံးတော်၏ သတင်းအချက်အလက် စနစ်တွင် ယခုအချိန်အထိ ဤဝိညာဉ်ပစ္စည်း နှစ်မျိုး၏ ခြေရာများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိသေးပေ။ သူက အနက်ရောင်ရုံးတော်၏ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းများကို အသုံးပြု၍ ရနိုင်မလား ဆိုသည့် မျှော်လင့်ချက်လေး ဖြင့်သာ မေးကြည့်ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခင်က ချန်ချင်းဖန် ပြောခဲ့ဖူးသည့်အတိုင်း အနက်ရောင်ရုံးတော်တွင် အလင်းနှင့် အမှောင် ဆိုပြီး ရှိကာ အင်အားစု အများအပြား အတွင်းသို့ လျှို့ဝှက် စုံထောက်များကို စေလွှတ်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

မှန်ထဲမှ ချန်ချင်းဖန်က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်... "မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့ ရဲ့ သဲလွန်စကိုတော့ ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျိုယိုး သွေးစစ်စစ် သစ်ပင် ရဲ့ ခြေရာကိုတော့ ငါ အနည်းအကျဉ်း သိထားတယ်..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်... "အစ်ကိုချန် ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပေးပါဦး..."

ချန်ချင်းဖန်က ဆက်ပြောသည်... "ကျိုယိုး သွေးစစ်စစ် သစ်ပင် ဆိုတာက လေ့ကျင့်ယူရတဲ့ ရတနာ တစ်ခုပဲ... ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သွေးသားအတွက် အရမ်း အသုံးဝင်တယ်... ဒါ့အပြင် ဒီသစ်ပင်က အမွေအနှစ် ရတနာ အဖြစ်လည်း အသုံးပြုလို့ ရပြီး အံ့မခန်း အသုံးဝင်မှုတွေ ရှိတယ်... ဒီပစ္စည်းက သွေးသား အဆီအနှစ်တွေနဲ့ လောင်းထည့်မှ ဖြစ်လာတာဆိုတော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေထဲမှာ ပိုပြီး တွေ့ရနိုင်တယ်... မင်းတို့ ယွဲ့ပြည်နယ်ထဲမှာ သက်တမ်းရင့်နေပြီဖြစ်တဲ့ သွေးစစ်စစ် သစ်ပင် တစ်ပင် ရှိတယ်... အဲဒီသစ်ပင်က ဘယ်မှာ ရှိလဲဆိုတာ မင်း ခန့်မှန်းကြည့်ပါလား..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများတွင်... ဟူသော စကားကြောင့် သူ၏ စိတ်ကူးများ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး ချက်ချင်း ထွက်ကျလာသည်... "သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်း လား..."

"မှန်တယ်... သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်း ပဲ... ငါတို့ အနက်ရောင်ရုံးတော်ရဲ့ လျှို့ဝှက် စုံထောက်က လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်က သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းရဲ့ အလယ်အလတ် အလွှာအထိ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက နောက်ပိုင်းမှာ အမိခံရပြီး သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းရဲ့ သွေးစစ်စစ် သစ်ပင် အတွက် သွေးယဇ်ပူဇော်ခံလိုက်ရတယ်... ဒီသတင်းက သူ မသေခင် နောက်ဆုံး ပို့ပေးခဲ့တဲ့ သတင်းပဲ... အဲဒီတုန်းက ကျူးချွဲဌာနခွဲ ရဲ့ လျှို့ဝှက် လမ်းကြောင်းတွေကို ငါ ထိန်းချုပ်ထားလို့ ဒီသတင်းကို ငါ တစ်ယောက်တည်း သိခဲ့တာ..."

ချန်ချင်းဖန်က အတိတ်က အဖြစ်အပျက် အချို့ကို ပြောပြရင်း အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက် လမ်းကြောင်းများဆိုသည်မှာ ဂုဏ်ယူစရာ မကောင်းလှပေ။ ပေါ်ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျူးချွဲဌာနခွဲ အနေဖြင့်လည်း အကြီးအကျယ် လက်စားချေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤနှစ်များအတွင်း သူ၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ကျူးချွဲဌာနခွဲက သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်း၏ တပည့် အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နစ်နာသွားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ သွေးကြွေး ရှိနေတာကိုး... ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျန်း တစ်ယောက်က ကျူးချွဲဌာနခွဲရဲ့ နတ်သံတမန် အနေနဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ အတွက် လက်စားချေပေးရမယ့် တာဝန် ရှိပါတယ်... အစ်ကိုချန် စိတ်ချပါ... ကျန်း တစ်ယောက်က သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပြီး ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို တောက်ပတဲ့ ကောင်းကင်ကြီး ပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်..." ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်းပင် တရားမျှတသော စကားများဖြင့် ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... မင်းကောင်လေး ဘာပဲလုပ်လုပ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နာမည်ကောင်း ယူချင်နေတာပဲ..."

"အစ်ကိုချန်ရဲ့ စကားက မှားနေပါပြီ... ကျန်း တစ်ယောက်က အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တရားမျှတတဲ့ ဘက်မှာ ထားမှသာ နာမည်ကောင်းနဲ့ သင့်တော်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်..."

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဒီကိစ္စကို မင်းဆီပဲ အပ်လိုက်တော့မယ်... ချန် တစ်ယောက် မင်းရဲ့ သတင်းကောင်းကို စောင့်နေပါ့မယ်..."

ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားသည်။ ကျန်းချဲ့က လက်ထဲရှိ ကြေးမုံငယ်လေးကို ကိုင်ထားရင်း မျက်ဝန်းများထဲတွင် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းကို သူ မစိမ်းသက်လှပေ။ ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံး အတွင်းတွင် စစ်မှန်သော ထိပ်တန်း အင်အားစု စုစုပေါင်း ခုနစ်ခု ရှိသည်။

လင်ယွမ် ဝေ့မိသားစု၊ ထျန်းနန် ကောင်းမိသားစု နှင့် ယင်းချွမ်း ကွမ်မိသားစု။ ၎င်းတို့မှာ ကြီးမားသော မိသားစုကြီး သုံးခု ဖြစ်သည်။ အခြား လေးခုမှာတော့ တာအို၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ မိစ္ဆာနှင့် ဓား အသီးသီး၏ ဂိုဏ်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဓားနန်းတော်၊ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း၊ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း နှင့် သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်း တို့ပင် ဖြစ်၏။

သေချာသည်မှာ ယခုအခါ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းနှင့် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်းတို့ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်း အင်အားစု ငါးခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤအင်အားစုများ ထဲတွင် သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းက ကျဆင်းနေသော အင်အားစုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းကိုပင် မယှဉ်နိုင်ဘဲ ဆယ်စုနှစ်များစွာ တိုင်အောင် မည်သည့် နေရာမှ မယူနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျန်းချဲ့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အမှတ်ရစရာမှာ သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖေဟုန်ရိ က နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ပျက်စီးမည့် တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ကြောက်လန့်၍ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းက ရန်ငြိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

ယခင်က ကျန်းချဲ့တွင် ဤဂိုဏ်းကို အဓိက ပစ်မှတ်အဖြစ် မသတ်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်း အတွင်း၌ ကျိုယိုး သွေးစစ်စစ် သစ်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ရန်ငြိုးဟောင်းနှင့် ရန်ငြိုးသစ်များကို တစ်ပါတည်း စာရင်းရှင်းရတော့မည် ဖြစ်၏။

"သခင်ကြီး ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လိုက်တာလား..." ကျန်းချဲ့ စဉ်းစားနေစဉ် ကျိုးရွှမ် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာပြီး အပေါ်ဘက်သို့ လက်ယှက်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျိုး အရင် ထိုင်ပါဦး..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

"ငါ သိရသလောက် အနက်ရောင်ရုံးတော်က တောင်ပိုင်းစစ်တပ် အတွင်းမှာ လျှို့ဝှက် စုံထောက်တွေ အများကြီး ထည့်ထားတယ် ဆို... အခု ဆက်သွယ်လို့ ရပြီလား..." ကျန်းချဲ့က တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

ကျိုးရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်... "တကယ်တော့ ဒီကိစ္စ ရှိပါတယ်... ဆယ်စုနှစ်များစွာ တိုင်အောင် ကျွန်တော်တို့ ကျူးချွဲဌာနခွဲက တောင်ပိုင်းစစ်တပ်ကို အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း အတွင်းမှာ ကျူးချွဲဌာနခွဲရဲ့ လူအများစုက လီယွမ်ရှိုး လက်အောက်က သတင်းအချက်အလက် ရုံးတော်ရဲ့ ရှင်းလင်းမှုကို ခံလိုက်ရပါတယ်... လက်အောက်ငယ်သား ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အခုချိန်အထိ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရသေးပါဘူး..."

"ဒါဆို မင်း အမြင်အရ ကျူးချွဲဌာနခွဲက လူတွေ အကုန် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီလား..."

ကျိုးရွှမ်က ခေတ္တမျှ တွေဝေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်... "ကိုးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက်က ဒီကိစ္စကြောင့် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ... ဒါပေမဲ့ ကျူးချွဲဌာနခွဲရဲ့ ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်း အများအပြား ရှိပြီး သူတို့ အချင်းချင်းလည်း မသက်ဆိုင်ကြပါဘူး... အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ရှိသင့်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ စောင့်ကြည့်ခံနေရလောက်လို့ သတင်းပို့ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲနေမှာပါ..."

ကျန်းချဲ့က ကျိုးရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်... "အခု မင်း လုပ်ရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်..."

"သခင်ကြီး အမိန့်ပေးပါ..."

"နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီး အဲဒီ လျှို့ဝှက် စုံထောက်တွေကို ဆက်သွယ်ပါ... ပြီးရင် သူတို့ကို နောက်ဆုံး တာဝန်တစ်ခု ထမ်းဆောင်ဖို့ ပြောလိုက်ပါ..."

"တောင်ပိုင်းစစ်တပ်ရဲ့ ခြေရာကို သတင်းပို့ဖို့များလား..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်... "တောင်ပိုင်းစစ်တပ်က အရမ်း ပြန့်ကျဲနေတော့ တစ်နေရာတည်းမှာ ရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒီခြေရာကို ချက်ချင်း ရှာဖို့ မလိုသေးဘူး... သူတို့ရဲ့ တာဝန်က နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီး လီခွမ့်ရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ဖို့နဲ့ မှတ်တမ်းတင် ကျောက်တုံးကို သတင်းပို့ဖို့ပဲ..."

ကျိုးရွှမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောင်အမ်းသွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်... "သခင်ကြီး... သခင်ကြီးက လီခွမ့်ရဲ့ မိသားစုကို အသုံးချပြီး ခြိမ်းခြောက်မယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... အခု ဘာလို့ သူတို့ တစ်မိသားစုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်တော့မလို့လဲ…”