အခန်း ၂၀၃

အခန်း (၂၀၃) - သူ့ကို ကြိုးတုပ်လိုက်ကြစမ်း (၁)

ယခုအခါ ယူရှီအချိန်သို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ရှုရှီအချိန်သို့ရောက်ရန် တစ်မောင်းပင် မလိုတော့ချေ။

ရှုရှီအချိန်တွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များရှိနေသဖြင့် ချူချင်းအနေဖြင့် ဤအချိန်၌ သေတ္တာကိုမဖွင့်သင့်ပေ။

အကယ်၍ တစ်မောင်းအတွင်း အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကိုဖွင့်မိပါက...

ယနေ့ညတွင် သူသည် ဤအခန်းထဲမှ ထွက်လာနိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လက်ရှိတွင် ရန်သူကြီးနှင့်ရင်ဆိုင်နေရပြီး ထျန်းကျီးတောင်ကြားအတွင်းစုံစမ်းရန် ခဲယဉ်းလှသဖြင့် မည်သူမျှ အခြေအနေအမှန်ကို မသိရှိနိုင်ကြချေ။

ဝမ်ဖူစန်းက ထိုနေရာသို့ သွားရောက်စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် တစ်နေ့လုံး မည်သည့်သတင်းမျှ ပြန်လည်ရောက်ရှိမလာခဲ့ပေ။

ထိုသူတောင်းစားယူဆောင်လာသော သတင်းကြောင့် ချူချင်းသည် ထျန်းကျီးတောင်ကြားအတွင်းရှိ အခြေအနေကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

ထို့ကြောင့် အန္တရာယ်များလှသော်လည်း သူသည် သေတ္တာကိုအရင်ဖွင့်ပြီးမှသာ အခြားကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟုဆိုသော်လည်း ချူချင်းတွင် ယုံကြည်ချက် လုံးဝမရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ဤမျှရှည်လျားသောကာလအတွင်း သူသည် သေတ္တာများထဲမှ သိုင်းပညာရပ် အတော်များများကိုရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေ့အကြုံများကို အခြေခံ၍ ချူချင်းသည် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရရှိလာသော ကျပန်းသိုင်းပညာ ရတနာသေတ္တာနှင့်ပတ်သက်၍ အချို့ခန့်မှန်းချက်များ ရှိနေခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယွီလုံနတ်ဘုရားထံမှ လက်ဝါးသိုင်းပညာကို ရရှိခဲ့ပြီး ကျန်းရှန်တောက်နှင့် ဖေးဝူကျိတို့ထံမှ တစ်ဦးက ဓားသိုင်းပညာ၊ အခြားတစ်ဦးက လက်သီးသိုင်းပညာတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ယခင်က ယင်ဖုန်းစခန်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပြီးနောက် ရရှိခဲ့သည်မှာလည်း လက်ဝါးသိုင်းပညာပင် ဖြစ်သည်။

ထိုပစ်မှတ်များ၏အခြေအနေကို ကြည့်လျှင် ဓားသိုင်းပညာမှာ ကျန်းရှန်တောက်ထံမှရရှိရန် ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဓားအသုံးပြုသော ပစ်မှတ်ကို သတ်ဖြတ်ပါက ဓားသိုင်းပညာရရှိရန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပါသလော။

လက်သီးနှင့် ခြေထောက်သိုင်းပညာ အသုံးပြုသူကို သတ်ဖြတ်ပါကလည်း လက်သီးနှင့် ခြေထောက်သိုင်းပညာကိုသာ ရရှိလေ့ရှိသည်။

သို့သော် လက်ဝါးသိုင်း၊ လက်သီးသိုင်းဟု အတိအကျသတ်မှတ်၍မရဘဲ လက်သီးနှင့် ခြေထောက်သိုင်းပညာရပ်များထဲမှ ကျပန်းရွေးချယ်ပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ယခု သူသည် လျန့်ပေချန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သေတ္တာကိုဖွင့်ပါက ဓားသိုင်းပညာရရှိရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များပြားလှသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုခန့်မှန်းချက်များက လုံးဝမှန်ကန်လိမ့်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အရင်ဖွင့်ကြည့်ပြီးမှသာ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ရေဇလုံအနီးသို့သွားကာ လက်ကို စင်ကြယ်စွာဆေးကြောပြီးနောက် သပ်ရပ်စွာသုတ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။

သူ၏စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ စနစ်မျက်နှာပြင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

[မဖွင့်ရသေးသော သိုင်းပညာ ရတနာသေတ္တာ တစ်လုံးရှိနေသည်။ ဖွင့်လှစ်မည်လော]

ချူချင်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဖွင့်လိုက်..."

[ဖွင့်လှစ်ခြင်း အောင်မြင်သည်။ ကိုယ်ဖော့သိုင်းပညာ - မျောလွင့်မြူခိုးနည်းစနစ်ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို ရရှိပါသည်]

"ဟင်..."

ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိနေသော ချူချင်းသည် ထိုနေရာ၌ပင် ဆွံ့အသွားရလေသည်။

မျောလွင့်မြူခိုးနည်းစနစ်ကိုယ်ဖော့သိုင်း...

သူသည် လျန့်ပေချန်းကဲ့သို့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါလျက်နှင့် ဤမျောလွင့်မြူခိုးနည်းစနစ်ကိုယ်ဖော့သိုင်းကိုသာ ရရှိခဲ့သည်လော။

သူသည် နေ့တစ်ဝက်ခန့် ဓားသိုင်းပညာရပ်များကို စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တုကူးကိုးဓားသိုင်း၊ ဟွေဖုန်းဝူလျိုဓားသိုင်း၊ ဓားသိုင်းနှစ်ဆယ့်သုံး၊ တစ်ဓားလောကခြား စသည်ဖြင့်...

နောက်ဆုံးတွင်မူ ဤမျောလွင့်မြူခိုးနည်းစနစ်ကိုယ်ဖော့သိုင်းကိုသာ ရရှိခဲ့လေသည်။

ဓားသမားကိုသတ်ဖြတ်ပြီး ကိုယ်ဖော့သိုင်းရရှိခြင်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါသလော။

အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။

အစကတည်းက စနစ်က ၎င်းမှာ ကျပန်းသိုင်းပညာ ရတနာသေတ္တာဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ဖူးသည်။

အစောပိုင်းက သူစဉ်းစားနေခဲ့သမျှမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန့်မှန်းချက်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီစနစ်စုတ်က ငါ့ကို အမှန်တရားနဲ့ ပါးရိုက်လိုက်တာပဲ..."

ချူချင်းသည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ဝီလိုးမီးခိုးကိုယ်ဖော့သိုင်း၏ ကျင့်စဉ်ဂါထာများ ဦးနှောက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ထိုစိတ်ပျက်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

၎င်း၏ အတွင်းအားလှည့်ပတ်ပုံနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ့ပါးစေသော နည်းလမ်းများမှာ အလွန်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းတစ်ချက်လှမ်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးခိုးပြာတစ်စိုင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စားပွဲအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူ၍ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တံခါးဝသို့ လျှပ်တစ်ပြက်ရောက်ရှိသွားပြီး တံခါးကိုဖွင့်ကာ စီယဲ့၏ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်လေသည်။

စီယဲ့သည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့နောက်တွင် မည်သူမျှ ရှိမနေပေ။

တံခါးပွင့်နေသော်လည်း ချူချင်းမှာ အခန်းထဲတွင် ရှိမနေသဖြင့် သူသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး အခန်းထဲသို့ အမြန်ဝင်ရောက်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် တရားကျင့်ကြံမည်ဟု ပြောထားသောသူက မည်သို့ကြောင့် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားရသနည်း။

အခန်းတွင်းရှိ ပြတင်းပေါက်များမှာ သေသပ်စွာပိတ်ထားပြီး မည်သည့်အသံမျှလည်း မကြားရသဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်ကာ လူလွှတ်ရှာဖွေရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူလှည့်လိုက်သည်နှင့် ချူချင်းက တံခါးကိုမှီကာ လက်ဖက်ရည်သောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သခင်လေး..."

စီယဲ့သည် လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း ခေါင်းငုံ့ပြီးပြန်အမော့တွင် သူ့ရှေ့မှချူချင်းမှာ တစ်ဖန်ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

အသံမှာမူ သူ့နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အင်း..."

သူသည် အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချူချင်းက ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ပြုံးရွှင်စွာကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

စီယဲ့၏နဖူးတွင် ချွေးစေးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"မင်း... မင်းက လူလား သရဲလား..."

ချူချင်း၏မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ..."

အကယ်၍ သရဲသာဆိုပါက ဤနေရာတွင် ကောင်းမွန်စွာ စကားပြောနိုင်ပါမည်လော။

စီယဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုထိတ်လန့်သွားရသည်။

အကယ်၍ လူသားသာဆိုပါက မည်သို့ကြောင့် ဤမျှလျင်မြန်ပြီး အသံတိတ်နေနိုင်ပါမည်နည်း။

သူသည် သုံးပေအကွာတွင်သာ ရှိနေသော်လည်း မည်သို့လှုပ်ရှားသွားသည်ကို သူ လုံးဝမမြင်လိုက်ရပေ။

မျက်စိအောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ခြေရာခံရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးရဲ့ကိုယ်ဖော့သိုင်းက ဒီလောက်အထိ ထူးချွန်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး... ဒါပေမယ့် သခင်လေး တရားကျင့်ကြံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ကျင့်လို့ ပြီးသွားပြီ..."

ချူချင်းသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။

"စားဖို့ယူလာခိုင်းလိုက်... တစ်နေ့လုံး ဘာမှမစားရသေးဘူး..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

စီယဲ့သည် တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချူချင်း၏တရားကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသည်ဟု သူခံစားနေရသည်။

သို့သော် သူနားလည်သွားမိသည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသောအချိန်တွင် သူတရားကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

တရားကျင့်ကြံခြင်းက ဤမျှမြန်ဆန်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်ပြီး ဤသခင်လေးသုံးမှာ နက်နဲလွန်းသဖြင့် ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်းသိရှိကာ အစားအစာများ ယူဆောင်လာရန် အပြင်သို့ထွက်သွားလေသည်။

ပစ္စည်းများမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် စီယဲ့အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ညစာမှာ အလွန်ကြွယ်ဝလှသည်။ ယခင်က ချူချင်းသည် ထိုမန်ဒါရင်းငါးကို အလွန်ချီးကျူးခဲ့ဖူးသဖြင့် ညနေပိုင်းတွင် ပေါင်းထားသော မန်ဒါရင်းငါးတစ်ကောင်၊ အသားဟင်းတစ်ခွက်၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဟင်းတစ်ခွက်နှင့် ဟင်းချိုတစ်ခွက်တို့ကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဆန်မွှေးပုံးတစ်ဝက်ကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့ရာ ညစာမှာ အဆင်သင့်ဖြစ်သွားတော့သည်။

စားပွဲပေါ်ရှိသေရည်ကိုမူ ချူချင်း မထိပေ။ ခေတ္တမျှကြာလျှင် အပြင်သို့သွားရောက်ရန် ကိစ္စရှိသဖြင့် ဦးနှောက်ကို ကြည်လင်စွာထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထမင်းကို လျင်မြန်စွာစားသောက်ပြီးနောက် ထမင်းလိုက်ပွဲပန်းကန်တစ်ဝက်မှာ အောက်ခြေတွင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ချူချင်းသည် ပါးစပ်ကိုသုတ်ကာ လက်ဖက်ရည်အိုးတစ်ဝက်ကို သောက်လိုက်ရာ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာအချိန်မျှသာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ထရပ်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့..."

စီယဲ့သည် နောက်ကွယ်မှကပ်လျက် လိုက်ပါလာသော်လည်း တံခါးဝမှထွက်သည်နှင့် ဝမ်ရိုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်လုံးချင်းဆုံမိသွားကြရာ ဝမ်ရိုသည် တောင့်တင်းသောအပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

"အစ်ကိုသုံး... ဘယ်သွားမလို့လဲ..."

"အိုးထဲကသရဲကို ဖမ်းမလို့..."

ချူချင်းသည် ခေတ္တမျှဆွံ့အသွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း လိုက်ချင်လား..."

"လိုက်မယ်..."

ဝမ်ရိုသည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချူချင်းသည်လည်း သူမကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ စီယဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခုပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ချူချင်းက သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သဖြင့် ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်လေသည်။

ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ချူချင်းနှင့်ဝမ်ရို ရောက်ရှိလာသောအခါ အပြင်ပန်းတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ခြေရာလက်ရာများကို မမြင်တွေ့ရပေ။

သို့သော် ထိပ်တန်းပညာရှင်များအတွက်မူ ဤကဲ့သို့ပုန်းကွယ်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။

ဝမ်ရိုသည် နှာခေါင်းကိုရှုံ့ကာ အနံ့ခံလိုက်ရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့်နေရာ၌ လူရှိနေသည်ကို သိရှိနိုင်သည်။

ချူချင်းမှာမူ နားကိုစွင့်လိုက်ရုံဖြင့် အခြေအနေအများစုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် ရန်သူကိုသတိပေးရန်နှင့် ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် မြွေကို တွင်းပြင်သို့ဆွဲထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ချောင်ချိုးဖူ၏စာထဲတွင် ထိုသူ၏သိုင်းပညာမှာ အားနည်းလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း၊ မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နင်းရေးစာရင်းဝင် ဟွာမေရန်ပင်လျှင် သူနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဖိအားများကို ခံစားခဲ့ရကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် တစ်ဖက်လူက ဤနေရာ၌ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုရှိနေသည်ကို မရိပ်မိနိုင်ရန် မျှော်လင့်၍မရပေ။

တစ်ဖက်လူက ဤချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို ဂရုမစိုက်ရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်ပေသည်။

၎င်းမှာလည်း လှည့်စားမှုတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။