အခန်း (၈၅၉-၈၆၀)

အပိုင်း (၈၅၉)

လဝက် အကြာတွင်...

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အသွင်ပြောင်း စစ်သည် သောင်းချီကို ဦးဆောင်၍ ခမ်းနား ကြီးကျယ်စွာဖြင့် မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်သွားပြီး နယ်စပ် ဒေသသို့ ရောက်ရှိကာ တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးနှင့် တွေ့ဆုံသည်။

ဤအချိန်တွင် သုံးဆယ့်သုံးမီတာ မြင့်သော စင်မြင့်ကို တည်ဆောက် ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ စင်မြင့်သည် တောင်ဘက်တွင် ရှိပြီး အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး၏ စင်မြင့်သည် မြောက်ဘက်တွင် ရှိကာ စင်မြင့် နှစ်ခုသည် ဆယ်မီတာ ကွာဝေးသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ လက်အောက်ရှိ ထိပ်တန်း အင်အားကြီးသူ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ အရင် တက်ရောက်ကာ နေရာယူလိုက်ကြ၏။

ဧရာမ လေသင်္ဘော ဆယ်စင်းကျော်၊ စစ်တပ် သောင်းချီ၊ အမြောက် ရာပေါင်းများစွာ အားလုံး အသင့်ပြင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ငြိမ်းချမ်းသော တွေ့ဆုံမှု တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ အပြောင်းအလဲ တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာပါက အင်ပါယာ စစ်တပ်ကြီးသည် အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်း ပစ်ခတ်နိုင်မှာဖြစ်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် တာ့ယန် အင်ပါယာ အာဏာရှင် ဘုရင်၏ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်ရောက်သွား၏။ လူသောင်းချီက ခေါင်းမော့ကာ သူတို့၏ ဘုရင်ကို ကြည့်နေကြသည်။

မြောက်ဘက် စင်မြင့်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး သည်လည်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်လာ၏။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး သည် အနက်ရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်စုံကို ဆက်လက် ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမဲရောင်ခြုံလွှာကို ခြုံထားကာ တစ်ကိုယ်လုံး လေမဝင်အောင် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

သူ/သူမ၏ မျက်နှာအစစ်ကို မည်သူကမမှ မမြင်ဖူးသလို သူ/သူမ၏ တကယ့် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း မည်သူကမှ မသိရှိကြပေ။

လှေကားထစ်များကို တက်ပြီးနောက် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆယ်မီတာ အကွာတွင် အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး က တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်၊ မှောင်မိုက်သည်၊ တိတ်ဆိတ်သည်၊ ရှုပ်ထွေးသည်၊ အင်အားကြီးမားသည်။

ဤအနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်သည် ကျင်းဝူရွှမ်း ထက် အများကြီး၊ အများကြီး ပိုမို အင်အားကြီးမားသည်။

“ယွင်ကျုံးဟဲ့... နေကောင်းလား၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။” အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။ အသံမှာ မည်သို့မှ ခွဲခြားသိရှိနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ စက်ရုပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ယောကျ်ား၊ မိန်းမ ဟူ၍ပင် ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပေ။

သို့ပေမည့် မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော် ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်နည်း။ ရင်းနှီးသည့် လူလား။ ပြီးတော့ အလွန် ရင်းနှီးသည့် လူလား။ အထူး မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းမျိုးလား။

ထိုမျှမက အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး သည် ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရသည်။ ဤဘုရင်ကြီးသည် အမြဲတမ်း သံမဏိလို အေးစက်နေပြီး တစ်ခါမှ စိတ်မလှုပ်ရှားဖူးသော်လည်း ယခုအခါ စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

‘ဒီလူက တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ။’

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းလား။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး က ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြေလိုက်၏။ “ဟုတ်တယ်။ အရမ်း ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဟောင်း ဆွေဟောင်းပါ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးသည်။ “ဒါဆို ခင်ဗျား သံခမောက်ကို ချွတ်ပြီး မျက်နှာအစစ်ကို ပြလို့ ရမလား။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖြေလိုက်၏။ “တစ်ခါမှ မျက်နှာအစစ် မပြဖူးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့... ကောင်းပါပြီ။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး သည် သူ၏ လက်ကို သံခမောက်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တင်လိုက်ပြီး မျက်နှာအစစ်ကို ဖော်ပြရန် ပြင်လိုက်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အသက်ရှူ အောင့်ထားလိုက်မိပြီး လင်ကုန်း ပင်လျှင် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားကာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူကမှ ဘုရင်ကြီး၏ မျက်နှာအစစ်ကို မမြင်ဖူးသေးသောကြောင့်ပင်။

သို့ပေမည့် ခဏအကြာတွင် အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး သည် ရပ်တန့်သွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “တစ်ခါတည်း မျက်နှာအစစ်ကို ဖော်ပြလိုက်ရင် ခင်ဗျားကို အရမ်း အံ့ဩသွားစေမှာ စိုးလို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ အရင်ဆုံး ခင်ဗျားကို ကြားခံ နှစ်ခု ပေးလိုက်မယ်။”

ထို့နောက် အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး သည် ညာဘက်ရှိ သိုင်းသမား တစ်ဦးကို ပြောလိုက်၏။ “မင်း... သံခမောက်ကို ချွတ်လိုက်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို မင်းရဲ့ မျက်နှာကို ပြလိုက်။”

ထိုဗိုလ်ချုပ် ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးလာပြီး ခဏ ရပ်တန့်သွားကာ သံခမောက်ကို ချွတ်၍ မျက်နှာအစစ်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ချက်ချင်း လေအေး တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူမှာ အောက်မင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

‘သူ သေသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။’

ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ယခင်က အကြီးမားဆုံးသော သေရေးရှင်ရေး ရန်သူ၊ ထိုဝမ်းကွဲ အစ်ကို ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က လေခွင်းမြို့တွင် တာယင် ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်က သူ့ကို ဓားဖြင့် ထိုးသတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့ပေမည့် ဤအရာကလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်က တာယင် ဧကရာဇ် သည် ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ဟန်ဆောင် ပြသရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အောက်မင် ဟူသော အဆိပ်ပြင်းသော ပညာတတ်သည် အသုံးဝင်သေးသည်ဟု ထင်မြင်သောကြောင့်ပင်။

“အခု အောက်မင် ဟာ ကျုပ်လက်အောက်က ဗိုလ်ချုပ်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး က ပြောသည်။ “သူက အသွင်ပြောင်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သုံးကြိမ်တောင် အသွင်ပြောင်းခဲ့လို့ အခုဆိုရင် အရမ်းကို အင်အားကြီးမားနေပြီ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ အောက်မင်ကို သေချာ ကြည့်လိုက်ရာ တကယ်ပင် အရပ် ခုနစ်လက်မခန့် ပိုရှည်လာပြီး နှစ်မီတာကျော်အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာကလည်း ပိုရှည်လာပြီး မျက်လုံးများကလည်း ပိုမို နက်ရှိုင်းလာ၏။

“အမတ်ကြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။” အောက်မင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း ဆုတ်သွားသည်။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး က မေးလိုက်၏။ “ယွင်ကျုံးဟဲ့... ဒီအောက်မင်က ခင်ဗျားကို တကယ်ပဲ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပေးနိုင်ခဲ့ပုံ ရတယ်။ ဒါဆို နောက်လူ တစ်ယောက်အတွက်ကော အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဖြေသည်။ “ဖြစ်ပါပြီ။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး က ပြောလိုက်သည်။ “အခု ကျုပ် မိတ်ဆက်ပေးမယ့်သူက ကျုပ်အနားမှာ ရှိတဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး စစ်သေနာပတိ တစ်ယောက်ပါ။”

ချက်ချင်းပဲ အနက်ရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အခြား လူတစ်ယောက် ရှေ့ထွက်လာသည်။ သူသည် အောက်မင် ထက်ပင် ခေါင်းတစ်လုံးခန့် ပိုမြင့်ပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် အုပ်စိုးသူ၏ အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေကာ အဆုံးအစမရှိ အင်အားကြီးမားနေ၏။

ဤစစ်သေနာပတိသည် ကျင်းဝူရွှမ်းထက် ပိုမို အင်အားကြီးမားကြောင်း ယွင်ကျုံးဟဲ့ ခံစားသိရှိနိုင်၏။ သို့ပေမည့် သူက အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး၏ လက်အောက်ခံ စစ်သေနာပတိ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ထိုစစ်သေနာပတိသည် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ “အမတ်ကြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့... နေကောင်းလား။ တကယ်ကို မတွေ့ရတာ အရမ်း၊ အရမ်း ကြာခဲ့ပြီပဲ။”

သူ၏ အသံမှာ လုံးဝ ခွဲခြား၍ မရနိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တုန်လှုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းများ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သံခမောက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ချွတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာအစစ်ကို ဖော်ပြလိုက်၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့ တကယ်ပင် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားပြီး လေအေးကြီး တစ်ချက်ကို အရှင်လတ်လတ် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

‘ဒါ... ဒါက သေချာပေါက် သရဲတစ္ဆေ မြင်လိုက်ရတာပဲ။ ဒီလူက လုံးဝ သေသွားပြီလေ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။’

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူက ယခင် တာ့ကျိုး အင်ပါယာရဲ့ ထျန်းယန် ဧကရာဇ်ဟောင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သူက ယွင်ကျုံးဟဲ့ တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံး ရန်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်က ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူပြီး သူ၏ သွေးများထဲတွင် ကပ်ပါးကောင်များကို မွေးမြူခဲ့ပြီးနောက် ထိုကပ်ပါးကောင်များကို ဧကရာဇ် ထျန်းယန်၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် လက်ခြောက်ချောင်း စောင်းနတ်ဆိုး၏ သေမင်း စောင်းသံဖြင့် ထိုကပ်ပါးကောင်များကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့ပြီး ဧကရာဇ် ထျန်းယန်ကို ကြောက်စရာကောင်းသော သွေးကြောပေါက်မှု ဖြစ်စေခဲ့၏။

ထိုအချိန်က ဧကရာဇ် ထျန်းယန်သည် ချက်ချင်း မသေဆုံးဘဲ လအတော်ကြာအောင် ဆက်လက် အသက်ရှင် နေခဲ့သေးသည်။

သို့ပေမည့် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ ထို့အပြင် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ မျက်စိရှေ့၌ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မသေဆုံးမီ အချိန်လေးတွင်ပင် ယွင်ကျုံးဟဲ့အား ကျိန်စာတိုက်ခဲ့သေးကာ လောကကြီး၏ နိဂုံးချုပ်ချိန် ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ပြောဆိုခဲ့သေး၏။

ထိုမျှမက သူ၏ရုပ်အလောင်းကို တာ့ကျိုးမြို့တော်သို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာသည့် တိုင်အောင် သင်္ဂြိုဟ်မြှုပ်နှံခြင်း မပြုခဲ့သည့်အတွက် လုံးဝပုပ်သိုးဆွေးမြည့်ကာ လောက်များပင် ထွက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အရိုးပေါ်သို့ သွေးစက်ချ၍ ဆွေမျိုးစပ်သည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုကိုပင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသေးသည်။ သို့ရာတွင် ယခုအခါ၌ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရှင်လတ်လတ် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လူအများအား မည်သို့ မထိတ်လန့် မတုန်လှုပ်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

အကယ်၍ အောက်မင်သည် ဟန်ဆောင်သေဆုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင်တောင်မှ ဧကရာဇ် ထျန်းယန်မှာမူ ထိုစဉ်က အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သင့်သည်။

မှန်ပေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရုပ်အလောင်းသည် ပုပ်သိုးကာ လောက်များထွက်လာသည်အထိ ဟန်ဆောင် ဖန်တီးထား၍ ရနိုင်ကောင်းပါသည်။ အကြောင်းမူကား မျက်နှာတစ်ခုလုံး လုံးဝပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်က သူသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် အသက်ငင်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်းမှာမူ အမှန်တကယ် ဖြစ်သင့်သည်။

“အဲဒီတုန်းက ဧကရာဇ် ထျန်းယန် ဟာ အခုတော့ ထျန်းကျို့ မြို့စား ဖြစ်သွားပြီ။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး က ပြောလိုက်၏။ “ကြည့်ရတာ သူ့ရဲ့ ထွက်ပေါ်လာမှုက ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို တစ်ခါမှ မရှိဖူးလောက်တဲ့ တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပေးနိုင်ခဲ့ပုံ ရတယ်။ သူလည်း ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် အသွင်ပြောင်း ပြီးသွားပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အင်အားက လုံးဝ ယှဉ်လို့ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပါပြီ။”

ထျန်းကျို့ မြို့စားက ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအရာတွေ အားလုံးက အမတ်ကြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ကျေးဇူးတင် ရမှာပါ။ အကယ်၍ ခင်ဗျားရဲ့ သွေးတွေသာ မရှိခဲ့ဘူး ဆိုရင် ကျုပ်လည်း အကြိမ်ကြိမ် အသွင်ပြောင်းမှုတွေကို အောင်မြင်စွာ မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သလို ဒီနေ့လို အင်အားကြီးမားမှုမျိုးလည်း ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က အက်ကွဲသော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ “အဲဒီနေ့က ခင်ဗျား ဟန်ဆောင် သေဆုံးခဲ့တာလား။”

ထျန်းကျို့ မြို့စားက ဖြေလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား ကျုပ်ကို အရမ်း အထင်ကြီးနေပြီ။ အဲဒီတုန်းက ကျုပ်လည်း တကယ် သေတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ။”

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ မည်သို့မည်ပုံ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့သနည်း။ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ သွေးများကို အားကိုး၍လား။ မည်သူက သူ့အား အသက် ပြန်ရှင်လာစေရန် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သနည်း။ တာယင်ဧကရာဇ်လား။ သို့မဟုတ် ပိုင်ယင်မြို့လား။ အမှန်တကယ် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင် ဖြစ်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့နှင့် ဧကရာဇ်ထျန်းယန်တို့သည် အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးပွေလီသော ဆက်ဆံရေးရှိကြသည့် မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကျေးဇူးတရားများနှင့် ရန်ငြိုးရန်စများကို နေ့ညမပြတ် ပြောဆိုနေမည်ဆိုလျှင်ပင် ဆုံးခန်းတိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့ပေမည့် ထိုစဉ်က ဧကရာဇ်ထျန်းယန်သည် မည်မျှ အင်အားကြီးမားခဲ့ကြောင်းကို သူ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယခုအခါ၌ သူသည် ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် အသွင်ပြောင်းလဲထားပြီးဖြစ်ရာ မည်သည့်အဆင့်အထိ အင်အားကြီးမားနေမည်ကို မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

သို့သော်ငြား အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ဤလူနှစ်ယောက်၏ ထွက်ပေါ်လာမှုသည် အစပျိုးခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ ကိုယ်တိုင် မျက်နှာအစစ်ကို ဖော်ပြလိုက်ပါက ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ပို၍ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကို ပေးနိုင်မည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်၏။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက မည်သူဖြစ်သနည်း။ ထို့အပြင် ဧကရာဇ် ထျန်းယန် ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကပင် ယခုအခါ သူ၏ လက်အောက်ခံ အဖြစ် ကျဆင်းသွားရသည်လား။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး သည် သူ၏လက်ကို သံခမောက်ပေါ်တွင် တင်ကာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏။ တစ်ကွင်းလုံး အသက်ရှူ အောင့်ထားလိုက်ကြပြီး အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကြီး ဖော်ထုတ်ခံရမည့် အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး လေကို အကြိမ်ကြိမ် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သံခမောက်ကို ချွတ်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပဲ တစ်ကွင်းလုံး အပ်ကျသံ ကြားရလုမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့ ပင်လျှင် နောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ဆုတ်သွားမိ၏။

လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များကို ဖော်ပြနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးပင် အနည်းငယ် အေးစက်သွား၏။ ထို့နောက် လေကို အပြင်းအထန် ရှူသွင်းနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး၏ မျက်နှာသည် သူနှင့် အခြေခံအားဖြင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ကြည့်ရသည်မှာ နောက်ထပ် ယွင်ကျုံးဟဲ့ တစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။ သေချာပေါက် ရုပ်ရည်က အရမ်း ဆင်တူသော်လည်း လူတိုင်းက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း ခွဲခြားနိုင်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့ထက် ခေါင်းတစ်လုံးမက ပိုမြင့်ပြီး လူနှစ်ဦး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အငွေ့အသက်များကလည်း လုံးဝ ကွာခြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပိုင်း (၈၆၀)

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ကျောက်စိမ်း ပန်းပုရုပ်ကဲ့သို့ နတ်သားလေး တစ်ပါးနှင့် တူသည်။ အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး ကမူ တစ်ကိုယ်လုံး အမှောင်အငွေ့အသက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပြီး အင်အားကြီးမားသည်၊ အန္တရာယ်များသည်၊ ကြောက်စရာကောင်းသည်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၏။

ထို့ကြောင့် သူနှင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အမည်း တစ်ယောက်၊ အဖြူ တစ်ယောက်နှင့် တူနေ၏။ အနက်ရောင် ဘုရင်ကျိုး၏ မျက်နှာက ပို၍ ဖြူဖွေးသော်လည်း ထိုအရာမှာ သွေးဆင်းရောင် မရှိသော အဖြူရောင်မျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုသူက ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အမြွှာ အစ်ကို အောက်ယွီဖြစ်ပြီး ယခုတော့ ပိန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်က မိန်းမတစ်သောင်းနှင့် အတူအိပ်မည်ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သော၊ ယခင်က တာ့ကျိုး အင်ပါယာ၏ ပထမဆုံး အသုံးမကျသူ၊ ပေါင် နှစ်ရာကျော်အထိ ဝခဲ့သော လူဝကြီး၊ ပုံပြင် ပြောရသည်ကို နှစ်သက်သော၊ အန္တရာယ် ကင်းမဲ့ပုံ ပေါက်သော၊ နေ့တိုင်း အောက်တန်းစား ပြည့်တန်ဆာမများထံ သွားရောက် ပျော်ပါးခဲ့သော ထိုလူဝကြီး၊ မင်းသမီး ရှန်းရှန်းကို ကြီးမားသော လုံခြုံမှု ပေးစွမ်းခဲ့သော၊ မိဘများ အချစ်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သော ထိုလူဝကြီး၊ နောက်ဆုံး အချိန်တွင် သူ၏ သွေးများကို ယွင်ကျုံးဟဲ့ထံ သွင်းပေးခဲ့ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနစ်နာခံကာ ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သော အစ်ကို ပင်ဖြစ်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ သူ့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့မြင်ခဲ့ရချိန်တွင် ခေါင်းတလား အတွင်း၌ ရေခဲ ရိုက်ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း အောက်ယွီ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အသိဉာဏ်က ပြောနေခဲ့၏။

သို့ပေမည့် ယခု သူက ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အရှေ့မှာ အရှင်လတ်လတ် ရပ်နေပြီး ဤမျှ အံ့ဩစရာကောင်းသည့် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ခေါင်းကို အစွမ်းကုန် ခါယမ်းနေမိသည်။

“အရမ်း အံ့ဩသွားတယ် မလား။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ပြောလိုက်၏။ “လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က ငါ ပြန်နိုးလာတဲ့ အချိန်မှာ မင်းထက်တောင် ပိုပြီး အံ့ဩခဲ့ရသေးတယ်။ ငါ စောစောတည်းက သေသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ရှင်လာတာလဲ။ ဒါက ငရဲပြည်လား။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာတဲ့ အရာတွေ အားလုံးက တကယ်ကို ငရဲပြည်နဲ့ ဘာမှ မကွာခြားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ငရဲပြည်လို အသွင်ပြောင်းမှုတွေနဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေကပဲ အခု ငါ့ကို ဖြစ်လာစေခဲ့တာပါ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ဆက်လက်၍ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ဆက်ပြော၏။ “ပြီးတော့... ငါ ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အသွင်ပြောင်းခဲ့ပြီး အခုလို ပုံစံ ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။ ငါ့ရဲ့ ဗိုက်ရွှဲကြီး ပျောက်သွားတယ်၊ တစ်ကိုယ်လုံးက အဆီတွေ ပျောက်သွားတယ်။ ငါ ပိန်သွားတဲ့ အချိန်မှာ ဒီလောက်တောင် ချောလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ မျက်စိမှိတ်လိုက်ရာ ဘေးရှိ ကျင်းကျုံးယွဲ့က ကုလားထိုင် တစ်လုံးကို ချက်ချင်း တွန်းပေးလိုက်၏။ သူ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

‘ချီးတဲ့မှ.... ဒီလောကကြီးက ဘာတွေ ကစားနေတာလဲ။’

သို့ရာတွင် ဤအရာအားလုံးသည် ပုံမှန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်။ အကြောင်းမူ တာယင်ဧကရာဇ် သည် အစကတည်းက သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ သူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အမှောင်မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် အစ်ကို အောက်ယွီသည် အမှန်တကယ် လုံးဝသေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း မရှိသေးဘဲ ရေခဲဖြင့် အရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တာယင်ဧကရာဇ်က အသစ်စက်စက် ကျိန်စာတိုက်ခံထားရသော နယ်မြေဖြစ်သည့် အမှောင်ပိရမစ်ကို ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် အောက်ယွီသည် အသွင်ပြောင်းလဲကာ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ထပ်မံ၍ သတိရသွားမိပြန်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အသွင်ပြောင်းလဲကာ မအိုမသေ ထာဝရအသက်ရှင်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ ဤသည်မှာ အမှောင်ပိရမစ်များ၏ ထူးခြားချက်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအရာများသည် အမှန်စင်စစ် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ကြသနည်း။ သို့ရာတွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့ လုံးဝ မယုံကြည်သောအချက်မှာ ၎င်းတို့သည် သေဆုံးသွားသူများကို အမှန်တကယ် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာစေရန် စွမ်းဆောင်နိုင်သည် ဟူသောအချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာမှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းတို့သည် လုံးဝမသေဆုံးသေးသူများကိုသာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာစေရန် စွမ်းဆောင်ပေးနိုင်ခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ မျိုးဗီဇအသွင်ပြောင်းလဲစေကာ ဆဲလ်များကို အံ့မခန်းဖွယ် ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်စွမ်းနှင့် အသစ် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်နိုင်စွမ်းရှိလာစေရန် ပြုလုပ်ပေးခြင်းစသည့် နည်းလမ်းများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အောက်ယွီ ပြန်လည် ရှင်သန်လာခြင်းသည် တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ကောင်းသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့ အကြွေးအတင်ဆုံးလူမှာ သူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့နှင့် သွေးသားတော်စပ်မှု အနီးစပ်ဆုံး သူလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ယခု သူက တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံရဲ့ ချင်ဝမ် တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီး မိစ္ဆာ ခေါင်းဆောင်များထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေ၏။

ထို့အပြင် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် မင်းသမီး ရှန်းရှန်းကို လက်ထပ်ခဲ့၏။ သို့ပေမည့် အသက် ခြောက်နှစ် အရွယ်တွင် မင်းသမီး ရှန်းရှန်း၏ ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ အောက်ယွီ ပင် ဖြစ်သည်။

အတော်ကြာပြီးနောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့ မျက်လုံး ဖွင့်ကာ မေးလိုက်၏။ “အဖေ့ သတင်းကို မင်း သိလား။”

“သိတယ်။” အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ဖြေသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ထပ်မေး၏။ “ဒါဆို မင်းမှာ ရှန်းရှန်းရဲ့ သတင်း ရှိလား။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ဖြေသည်။ “ရှိတယ်။”

ထို့နောက် လူနှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

အကယ်၍ ယခင်ကသာ ဆိုလျှင် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ရှေ့တက်ကာ ဖက်၍ ငိုကြွေးမိနိုင်၏။ သို့ပေမည့် ယခုအခါ သူ ကိုယ်စားပြုနေသည်မှာ တာ့ယန် အင်ပါယာ ဖြစ်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုသစ်ကို ကိုယ်စားပြုနေကာ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်များ ရှိနေသည်။

အရှေ့ဘက်သို့ စစ်ချီပြီးတည်းက တာ့ယန် အင်ပါယာမှ စစ်သည် သောင်းချီ သေဆုံးခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တာ့ယန် အင်ပါယာတွင် ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေကြပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားကာ ချမ်းသာ ကြွယ်ဝကြသော်လည်း အဘယ့်ကြောင့် မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ဝေးကွာသော ဤစစ်ပွဲတွင် လာရောက် ပါဝင်ရသနည်း။

တရားမျှတမှုအတွက်၊ အလင်းရောင်အတွက်၊ လောကကြီးကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ဖြစ်သည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့ သူတို့ကို သစ္စာမဖောက်နိုင်သလို မိသားစု သံယောဇဉ်တွေကြားမှာ မျောပါနေဖို့လည်း အရည်အချင်း မရှိချေ။

“တခြား သူတွေ မရှိတော့ဘူး မလား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “သေသွားပြီလို့ သေချာနေတဲ့ သူတစ်ယောက် ငါ့ရှေ့မှာ အရှင်လတ်လတ် ထပ်ပေါ်လာတာမျိုး မရှိတော့ဘူး မလား။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ဖြေသည်။ “စိတ်ချပါ၊ မရှိတော့ပါဘူး။”

ထပ်မံ၍ လေကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး ... မင်း ငါနဲ့ လာတွေ့တာ ငါ့ကို အံ့ဩသွားအောင် လုပ်ဖို့ သက်သက်ပဲလား။ တခြား အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ ဘာရှိသေးလဲ။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ပြောသည်။ “မင်း ငါ့နောက် ခဏ လိုက်ခဲ့။”

ထို့နောက် အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ယွင်ကျုံးဟဲ့ဆီသို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်၏။

“အရှင်မင်းကြီး... မလုပ်ပါနဲ့။ ”

“ယောက်ျား... မလုပ်ပါနဲ့။”

လူတိုင်းနီးပါး ခုန်ထလာကြပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့ နောက်ကွယ်ရှိ လူအားလုံး ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

အနောက်ဘက်ရှိ စစ်တပ် သောင်းချီသည်လည်း သေနတ်များကို မြှောက်ကာ အမြောက်ပြောင်းများကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြ၏။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက လက်ကို ဆန့်တန်းထားဆဲဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါက မင်းကို အရာတစ်ခု ပြချင်လို့ပါ။ ငါ မင်းကို သတ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါ အသွင်ပြောင်းထားပေမယ့်၊ နုဧကရာဇ်ရဲ့ အနက်ရောင် ကျမ်းစာကို လေ့ကျင့်ထားပေမယ့် လုံးဝ လူမဆန်တော့တဲ့အထိ ဖြစ်သွားပြီး ကိုယ့်ညီအရင်းကိုတောင် သတ်ပစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ရှေ့တိုးကာ လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲ လွင့်ပျံသွား၏။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကိုင်ကာ ခြေထောက်ကို ညင်သာစွာ ကန်လိုက်ပြီး မူလနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ မီတာ ဆယ်ဂဏန်း အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုသို့ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်ပျံပြီးနောက် လူနှစ်ဦးသည် ခြေရာလက်ရာ မကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

ကျီးယန် ရူးတော့မည်၊ ကျင်းကျုံးယွဲ့လည်း ရူးတော့မည်။ အကယ်၍ ယွင်ကျုံးဟဲ့သာ ပြန်မလာတော့ပါက တာ့ယန်အင်ပါယာအနေဖြင့် မည်သို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။ နောက်ဆက်တွဲ ဆင်နွှဲရမည့် စစ်ပွဲများကိုရော မည်သို့မည်ပုံ ရင်ဆိုင်ကြရမည်နည်း။

သို့သော်ငြား သူတို့အနေဖြင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့အပေါ် ယုံကြည်မှု ထားရှိရမည်။ အကြောင်းမူကား သူ့ထံ၌ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုး၊ တစ်နည်းအားဖြင့် အမြွှာအစ်ကို အောက်ယွီ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ လမ်းတစ်လမ်းပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်နေ၏။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ပြောသည်။ “မင်း သိလောက်မှာပါ။ တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံဟာ ခွဲဝေ အုပ်ချုပ်တဲ့ စနစ်ကို သုံးထားတာပါ။ ကိုယ့်ပြဿနာ ကိုယ်ရှင်းရတာမို့ တာ့ကျိုး အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးဟာ ငါ့ရဲ့ နယ်မြေပဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဖြေ၏။ “ငါ သိတယ်။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ဆက်ပြောသည်။ “ကျင်းဝူရွှမ်းကတော့ နည်းနည်း ကွာခြားတယ်။ သူက နာမည်ခံ အရတော့ ငါ့လက်အောက်မှာ ရှိပေမယ့် သူက အရမ်း တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တော့ ငါတို့ အချင်းချင်းလည်း သိပ်မဆက်ဆံဖြစ်ကြဘူး။ ပြီးတော့ သူ စစ်ရှုံးသွားတဲ့ အချိန်မှာလည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ပိုင်ရှယ် ကလွဲရင် ဘယ်သူမှ သူ့ကို မကူညီခဲ့ကြဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “အင်း...”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက မေးလိုက်သည်။ “ငါ့ခန့်မှန်းချက် မမှားဘူးဆိုရင် မင်း နောက်ထပ် တိုက်ရမယ့် နေရာက ပိုင်ယင်မြို့ပဲ မလား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဖြေလိုက်၏။ “ဟုတ်တယ်။”

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ပြောလိုက်သည်။ “ပိုင်ယင်မြို့မှာ တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံရဲ့ အဓိက ရေတပ် ရှိတယ်။ ပိုင်ယင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရင် မင်းက အကြွင်းမဲ့ ရေကြောင်း စိုးမိုးမှုကို ရရှိသွားမှာ ဖြစ်ပြီး တာရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံပြည်တွင်းနဲ့ ရွှေရောင်တိုက်ကြီးတို့ရဲ့ အဆက်အသွယ်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်မှာဆိုတော့ သေချာပေါက် အလုပ်တစ်ဝက်နဲ့ အကျိုးနှစ်ဆ ရမှာပဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ စကားမပြောခဲ့ပေ။

ထို့နောက် အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားပြီး တောင်ကြား တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ဤတောင်ကြားသည် အလွန် ရင်းနှီးနေပြီး ယခင်က ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ကျင်းဝူရွှမ်း လုပ်ကြံခဲ့သော နေရာပင် ဖြစ်သည်။

လူနှစ်ဦး တောင်ကြားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ တောင်ကြား အဆုံးတွင် ဧရာမ ရဲတိုက်ကြီး တစ်ခု ရှိပြီး ဤနေရာသည် စစ်ရေး ခံတပ် တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်၏။

“မင်း ပိုင်ယင်မြို့ကို မနိုင်နိုင်ဘူး၊ မင်း ရှုံးလိမ့်မယ်။” အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဘာကို အခြေခံပြီး ပြောတာလဲ။”

တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ အသွင်ပြောင်း သတ္တဝါများသည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း စစ်သင်္ဘောများကို ယှဉ်မည်ဆိုပါက ပိုင်ယင်မြို့သည်လည်း တာ့ယန် အင်ပါယာ၏ စစ်သင်္ဘောကြီးများကို လုံးဝ မမီပေ။

ပိုင်ယင်မြို့တွင် အသွင်ပြောင်း ပင်လယ် သားရဲကြီးများ အများအပြား ရှိနိုင်သော်လည်း တာ့ယန် အင်ပါယာ ရေယာဉ်စုသည် ၎င်းတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာမှာ အထူးဗို့အားမြင့် လျှပ်စစ် ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ရှင်းပြ၏။ “မင်းက အသွင်ပြောင်း ပင်လယ် သားရဲကြီးတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ အထူးဗို့အားမြင့် လျှပ်စစ်ကို သုံးတယ်၊ ဒီစစ်ဗျူဟာက အရမ်း ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လောကမှာ လျှပ်စစ်ကို မကြောက်တဲ့ ပင်လယ် သားရဲကြီး တချို့လည်း ရှိပါတယ်။”

ဟုတ်ပေသည်။ လျှပ်စစ် ငါးရှဉ့်များ ဖြစ်၏။ ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ယခင်က နုဧကရာဇ်၏ နစ်မြုပ်နေသော သင်္ဘောအနီးရှိ ရေဂူ ရေကန်ထဲတွင် အသွင်ပြောင်း ဧရာမ လျှပ်စစ် ငါးရှဉ့်ကြီးကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသည်။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ပြောလိုက်သည်။ “မင်းလည်း အဲဒီ အသွင်ပြောင်း လျှပ်စစ် ငါးရှဉ့်တွေကို သတိရသွားပြီ မလား။ တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံမှာ အဆများစွာ ကြီးမားတဲ့ လျှပ်စစ် ငါးရှဉ့်တွေ ရှိနေပြီ။ ဝေလငါးလောက် ကြီးမားတဲ့ လျှပ်စစ် ငါးရှဉ့်တွေ ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းမလဲ ဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးကြည့်လို့ ရပါတယ်။ သူတို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းတွေက ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩစရာ ကောင်းမလဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤအရာက တကယ်ကို အသက်ရှူရပ်မတတ် အင်အားကြီးမားလွန်း၏။ သူတို့ ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သော လျှပ်စီးကြောင်းသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ စစ်သင်္ဘောကြီးများ ပေါ်ရှိ လျှပ်စစ်ထုတ်စက်များကိုပင် ကျော်လွန်နိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ရေအောက် ဧရာမ သားရဲကြီးများ၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်၏။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ပြောသည်။ “ပြီးတော့ သူတို့မှာ အသွင်ပြောင်း ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်မျိုးတည်း မဟုတ်ဘဲ အမျိုးအစား အများကြီး ရှိတယ်။ ပိုင်ယင်မြို့က စစ်သင်္ဘော အများအပြားကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အသွင်ပြောင်း ပင်လယ် သားရဲကြီး အများအပြားကို မွေးမြူကာ အဓိက ရေတပ် အဖြစ် အသုံးပြုနေတာ။ မင်း နိုင်မယ်လို့ သေချာရဲ့လား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ စကားမပြောခဲ့ပေ။

အနက်ရောင်ဘုရင်ကျိုးက ဆက်ပြောသည်။ “သေချာပေါက် မင်း မြောက်ဘက်ကို စစ်ချီပြီး ငါ့နိုင်ငံကို လာတိုက်လို့လည်း ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကိုလည်း မနိုင်ပါဘူး။ တကယ်ပြောတာ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ စကားမပြောသေးချေ။