အခန်း (၂၇၉၁-၂၇၉၂)
Vol. 280 Ch. 2791-2792
အခန်း (၂၇၉၁) - ဝံပုလွေ ရောက်လာပြီ
“ငါ မျက်စိမှားတာလား။”
ရှန်ပါဝမ်က သူ့မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ကောင်းကင် ဖန်သားပြင်ထဲရှိ မြင်ကွင်းမှာ ယခင်အတိုင်း နှစ်ဖက် အပြန်အလှန် ထိန်းချုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်အထိမှ သူသည် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာစွာဖြင့် အခြား သူတော်စင်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ရှန်ပါဝမ်နှင့် တစ်နေရာတည်းမှ ဆင်းသက်လာသော ထိုသူတော်စင်များမှာလည်း အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဝေခွဲမရသည့် သံသယများက ပိုမို လွှမ်းမိုးနေသည်။
“အရင်ဆုံး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရအောင်၊ တစ်ခါတစ်ရံ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား က အလျော့ပေးထားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲလေ……”
ရှန်ပါဝမ်သည် ရင်ထဲရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုတော့သည်။
……
……
ယွမ် လူငယ်သခင် သည် ဖန်သားပြင်ထဲရှိ မြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေရင်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဘေးနားရှိ အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော သူတော်စင်ကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား က သူ့နာမည်ကို မပျက်စီးစေချင်ဘူး။ သူ သေချာပေါက် စွမ်းအားတွေကို ချန်ထားပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ အချက်အနည်းငယ် လွှတ်ပေးထားတာ ဖြစ်ရမယ်။”
အနီးအနားမှ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်မှ ဆင်းသက်လာသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာသားတော်သည်လည်း ထိုသူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး၊ ယခုအခါ ထိုသူသည် ရှန်ပါဝမ်တို့ဘက်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ သူတို့ကို အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့သည်။
……
……
“မင်းညီက တကယ်ကို အရမ်းကို ရမ်းကားလွန်းတယ်။”
ကျန်းစစ်လုံ ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းနေသည်။
“တိုက်ပွဲ မစခင်ကပဲ သူ အမြန်ဆုံး အနိုင်ယူဖို့ မပြောထားဘူးလား ”
နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုလုံးကို လောင်းကြေးထပ်ထားရသည်ဖြစ်ရာ သူ မစိုးရိမ်ဘူးဟု ပြောလျှင် လိမ်ပြောခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဘီလူးမုဆိုး (၁၀၈) ပါးအပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှု ရှိနေသောကြောင့်သာ သူသည် ယခင်က အနိုင်ရမည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခု ဖန်သားပြင်ထဲရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် သူ့နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
ဘီလူးမုဆိုး (၁၀၈) ပါးထဲမှ တစ်ပါးအဖြစ် ရပ်တည်နေသော အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား သည် ပြိုင်ဘက်နှင့် အခုလို အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေရသည်တဲ့လား။
ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ
ကျန်းစစ်လုံ အနီးအနားတွင် ရပ်နေသည့် ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်အချို့မှာလည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ကြသည်။
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အစ်ကိုကြီးမှာလည်း မျက်နှာမကောင်းလှသော်လည်း ကျန်းစစ်လုံ ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အေးစက်စက် အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်း ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ ငါ့ညီက ဒီလို အခုမှ ရောက်လာခါစ နွားရိုင်းတစ်ကောင်ကို ရှုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား ”
“မင်းရဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုက အလကား ဖြစ်သွားမှာကို ကြောက်နေတာလား ”
“မမေ့ပါနဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုကလည်း အဲဒီထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်။”
“ဒေါသထွက်စရာ မလိုပါဘူး၊ ငါက မင်းညီ အရမ်းလွန်ကဲနေတယ်လို့ ထင်မိရုံပါ။ ဒီတိုက်ပွဲကတော့ သူတို့ ရှုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ကျန်းစစ်လုံ က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
ထိုအခါမှသာ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည် ကြည်လင်လာသည်။
……
……
ထိုအချိန်တွင် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား နှင့် ဖန့်ချန်ကြားမှ စွမ်းအားလှိုင်းလုံးများသည် လုံးဝ ရပ်တန့်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
မည်သည့်ဘက်ကမှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အသာစီး မရနိုင်ပေ။
သူတော်စင် အများစုက အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် တမင် လုပ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား သည် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။
“အရမ်းကို ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားလှိုင်းလုံးပဲ၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ငါ့ထက် လုံးဝ မနိမ့်ဘူး ”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လာသည်။
ယခင်က တူညီသော ဘီလူးမုဆိုး အဆင့်ချင်း ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူသည် အနည်းငယ် အသာစီး ရလေ့ရှိသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ့၏ စွမ်းအားလှိုင်းလုံးက တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့တိုးလိုက်တိုင်း၊ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားက ချက်ချင်း တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး ပြန်လည် တွန်းလှန်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအင်ကို အခြားသူများ အလွဲမှား နားလည်နေကြသည်ဆိုတာကို သူတစ်ယောက်တည်းသာ သိသည်။
ဒါက အခုမှ ရောက်လာခါစ နွားရိုင်းတစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ခွန်အားမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ထိုသူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ သူ့ထက် မနိမ့်ကျပေ။
အမှန်စင်စစ်ဆိုလျှင်……
“သူက ငါ့ထက် တစ်ဆင့်ပိုသာနေသေးတယ် ”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား သည် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသော ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာမှာ ပို၍ တည်ကြည်သွားသည်။
“မင်းက ငါ့ကို ရိုးသားစွာ ဆက်ဆံရင်၊ ငါကလည်း မင်းကို ရိုးသားစွာ ပြန်ဆက်ဆံမယ်။”
“အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ဒီတစ်ခါ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ခြောက်ခုပဲ ရှုံးရတာက မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကရုဏာတရား ရှိနေလို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ ဆယ်ခု၊ ရှစ်ခု လောင်းကြေး မထပ်ထားရင် ငါ ခေါင်းညိတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ဖန့်ချန်၏ အသံမှာ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ နားထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ချက်ချင်းပင် ကရုဏာတံဆိပ်သည် တစ်ခဏအတွင်း ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းလုံးမှာ လူတို့မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ဆီသို့ ကပ်လာသည်။
“အစ်ကိုကြီးက ဒီတစ်ခါ ကျန်းစစ်လုံ အတွက် ခေါင်းခံပေးမိတာနဲ့ ငါတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ ဆုံးရှုံးမှု ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ရတော့မယ် ”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ မျက်နှာပေါ်မှ သွေးကြောများမှာ ခုန်ပေါက်နေသည်။ သူသည် စိတ်ထဲရှိ အကြံအစည်များကို ဖိနှိပ်ထားကာ ကိုယ်တွင်းရှိ ကြယ်တာရာများကို ပိုမို လင်းလက်လာစေသည်။
အရှိန်အဝါများမှာလည်း ဆက်တိုက် တိုးမြှင့်နေသည်။
သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်နေပါလျက်နှင့်ပင် သူ့၏ စွမ်းအားလှိုင်းလုံးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ရှေ့တွင် ဆက်တိုက် ဖိနှိပ်ခံနေရသည်။
ထိုအခါမှသာ သူတော်စင် အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
“အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား က သူ့စွမ်းအား အကုန်သုံးလိုက်ပုံပဲ……”
“သူ တမင် အလျော့ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”
“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ”
အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ။
သူတော်စင်များ မြင်လိုက်ရသည်မှာ မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ လှပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ စွမ်းအားလှိုင်းလုံးမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ကရုဏာတံဆိပ်၏ အရှိန်အဝါမှာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးမည့် လှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ကို ချက်ချင်း မြိုသိပ်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုတစ်ခဏအတွင်း၌ပင် ဖန့်ချန်သည် စွမ်းအားအချို့ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
လှိုင်းလုံးများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ။
ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ ဒဏ်ရာများဖြင့် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား သည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် မတ်မတ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ဘဲ ဘယ်ညာ ယိမ်းယိုင်နေသည်။
သူသည် အနိုင်နိုင် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ကာ ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ငါ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ခွန်အားက…… ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။”
"အလျော့ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ့အသက်ကို မယူလိုက်ဘူး။”
“ငါ ရှုံးပါတယ်။”
“နောက်တစ်ခါ အခွင့်အခါသင့်ရင် ထပ်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့။ ငါ့ကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ မင်းသိမှာပါ။”
“အင်း။”
တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
စတင်ချိန်မှ ပြီးဆုံးချိန်အထိ သူတော်စင်များ တွက်ချက်ထားသည့် အချိန်နှင့် နီးစပ်သည်။
သို့သော် ရလဒ်မှာမူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။
ဒီတိုက်ပွဲမှာ နိုင်သူက အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား မဟုတ်ဘဲ၊ အဲဒီအစား……
“သူ့နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ မသိဘူး”
“ယဲ့ထျန်းဂူ၊ သူက ယဲ့ထျန်းဂူတဲ့။”
“အဆက်အသွယ်တွေ သုံးပြီး သူ့ကို စုံစမ်း၊ သူ့ နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်း၊ သူက အခုမှ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာတာ မဟုတ်တာ သေချာတယ် ”
“သိုးပေါက်လေး ရောက်လာတယ် ထင်ခဲ့တာ၊ အခုကြည့်တော့ ဝံပုလွေ ရောက်လာတာပဲ ”
သူတော်စင် အသီးသီး၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။
ဘီလူးမုဆိုး တစ်ပါး၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ သက်ရောက်မှု အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။
“လူကြီးမင်းတို့၊ ယဲ့ညီအစ်ကို နိုင်သွားတာ မဟုတ်လား ”
ရှန်ပါဝမ်က ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ဘေးနားရှိ သူတော်စင်များကို ကြည့်သည်။
“ဟုတ်ပုံရတယ်……”
“ဒီတစ်ခါ…… ငါတို့ ကယ်တင်ခံလိုက်ရတာလား ”
ထိုသူတော်စင်များလည်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။
“အင်း။”
ရှန်ပါဝမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး -
“မင်းတို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့၊ ယဲ့ညီအစ်ကိုကို သွားကြိုကြမယ်။ ငါ ဒီနေ့ပဲ နှစ်ဖက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး ကိစ္စတွေကို အပြီးသတ်မယ်။ ဒီတစ်ခါ စကားပြောအဆင်ပြေရင် ငါတို့ အသက်ဆက်ရှင်နိုင်မယ်။
အဆင်မပြေရင်တော့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာပဲ သေလိုက်တော့မယ်၊ ပြန်ပြီး သံသရာထဲကို မသွားတော့ဘူး ”
……
……
“ယွမ် လူငယ်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်တော့မယ် ထင်တယ်။”
ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်မှ ဆင်းသက်လာသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်တစ်ဦးက ယွမ် လူငယ်သခင် ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပြာနှမ်းနေသည်။
ယွမ် လူငယ်သခင် က စကားမပြောပေ။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်မှ ခေါင်းမော့ကာ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက အကွက်ချထားတာပဲ။ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ဘက်နဲ့ ယဲ့ထျန်းဂူ ဘက်က ပူးပေါင်းပြီး လုပ်ထားတဲ့ အကွက် ဖြစ်ရမယ်။
ကျန်းစစ်လုံ တို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်တာ"
“အကွက်ချထားတာ ဟုတ်လား”
“ဟုတ်တယ်။”
ယွမ် လူငယ်သခင် က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောသည်။
“ဒါက မလွဲမသွေ အကွက်ချထားတာပဲ။ မဟုတ်ရင် အခုမြင်နေရတာတွေကို ရှင်းပြလို့ မရဘူး။ မင်းတို့က တကယ်ပဲ အောက်လမ်းက လမ်းဘေးခွေးတစ်ကောင်က အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ကို ရှုံးအောင် တိုက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား ”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲလေ……”
……
……
“မင်းတို့ ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်တာလား ”
ကျန်းစစ်လုံ ၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင်မရှိတော့ဘဲ မျက်လုံးများ နီရဲကာ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အစ်ကိုကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့အသံထဲတွင် တုန်ရီမှုများ ပါဝင်လာသည်။
“မင်းတို့ ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရဲတယ်ပေါ့”
သူ့မျိုးနွယ်စုဝင်များ ပြောခဲ့သလို တကယ်ပဲ ဖြစ်လာတာလား။
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား တို့ဘက်က သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ ကြံစည်ထားတာလား။
“ငါတို့လည်း နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခု ဆုံးရှုံးသွားတာပဲ၊ မင်းကို ထောင်ချောက်ဆင်ရမလား မင်းက ငါတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ တန်လို့လား ဒီကိစ္စက မဟုတ်သေးဘူး၊ အရမ်းကို မဟုတ်သေးဘူး။”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အစ်ကိုကြီးမှာ အလွန်ပင် မျက်နှာမကောင်းလှပေ။ သူ့ပါးပြင်တစ်လျှောက်တွင် ပဲစေ့ခန့် ချွေးစက်များ စီးကျလာသည်ကို တွေ့နိုင်ပြီး မိုးရေသဖွယ် ချွေးများ စီးကျနေသည်။
ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ ခြေထောက်အနီးတွင် ချွေးရေအိုင်ငယ်လေး ဖြစ်သွားသည်အထိပင်။
“သွေးစာရေး က နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခု ရှုံးသွားတယ်၊ ငါကလည်း သုံးခု ထပ်ရှုံးတယ်၊ စုစုပေါင်း ခြောက်ခု…… ငါတော့ ပြီးပြီပဲ……”
ကျန်းစစ်လုံ သည် ယခင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ဘဲ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်လျက် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် တီးတိုး ရေရွတ်နေသည်။
“ငါ့ဘက်မှာလည်း မင်းကြောင့် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခု ရှုံးသွားရပြီ၊ ငါလည်း ပြီးပြီပဲ။”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အစ်ကိုကြီးက သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောသည်။ သူ၏ အသံထဲတွင် ငိုသံပင် ပါဝင်နေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။
ဖန့်ချန်နှင့် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား တို့၏ ပုံရိပ်များ တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာသည်။
သူတော်စင် အားလုံးက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မည်သူမျှ မခေါ်ဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုနေရာသို့ ပြေးသွားကြတော့သည်။
အခန်း (၂၇၉၂) - မင်း မာန်မတက်ပါနဲ့
ဖန့်ချန်နှင့် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား တို့၏ ပတ်လည်တွင် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များက တိုးမပေါက်အောင် ဝိုင်းရံထားကြသည်။
အကြီးအကဲငါးဦးတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာကြပြီး ဖန့်ချန်၏ ပတ်လည်တွင် ရပ်ကာ တစ်စုံတစ်ရာ စကားမပြောဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ရှန်ပါဝမ်တို့မှာမူ တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားသဖြင့် အထဲသို့ တိုးဝင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မရတော့ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခြေစုံရပ်ကာ စောင့်နေရတော့သည်။
အနီးအနားမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အခြေအနေမဲ့နေသည့် ပုံစံကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံနိုင်စရာ အမူအရာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ဂုဏ်သတင်းကြီးလှသည့် ဘီလူးမုဆိုး (၁၀၈) ပါးထဲမှ တစ်ပါးက အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ ရှုံးနိမ့်သွားပြီတဲ့လား။
မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသည့် ထိုအကြည့်များထဲတွင် သံသယများနှင့် စူးစမ်းလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ရောထွေးနေသည်။
“ဖယ်ကြစမ်း ”
ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် ကျန်းစစ်လုံ တို့ ပါဝင်သော သူတော်စင်အုပ်စု ရောက်ရှိလာသည်။
အနီးအနားမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ သူတို့ကို မြင်သည်နှင့် အလိုအလျောက်ပင် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ပေးလိုက်ကြသည်။
“အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား၊ မင်း တမင်ရှုံးပေးလိုက်တာလား ”
ကျန်းစစ်လုံ က အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။
သူနှင့် တစ်နေရာတည်းမှ ဆင်းသက်လာသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာလည်း အနီးတွင် ရပ်နေကြပြီး မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေလျက် ကျန်းစစ်လုံ၊ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား နှင့် သူ့အစ်ကိုကြီးတို့အကြား အကြည့်များကို အပြန်အလှန် ပို့နေကြသည်။
“ငါ ရှုံးတယ်ဆိုတာ ရှုံးတာပဲ၊ ဘာကို တမင် ရှုံးပေးလိုက်တာလို့ ပြောတာလဲ ”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား က ကျန်းစစ်လုံ ကို ကြည့်ကာ အသံမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေဟန် ရှိသည်။
ကျန်းစစ်လုံ က တစ်စုံတစ်ခု ထပ်ပြောလိုသော်လည်း အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြောမည့် စကားကို ချက်ချင်း ပြန်မျိုသိပ်လိုက်သည်။
သူသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အေးစက်စက် အသံဖြင့် -
“ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းစကားကို ယုံတယ်။”
“မင်း သူ့စကားကို ယုံလိုက်တာလား ငါတော့ မယုံဘူး ”
“ကျန်းစစ်လုံ၊ ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုကို မင်း နည်းလမ်းရှာပြီး ပြန်ယူပေး၊ ငါတို့က ရှုံးတာကို လက်ခံနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ လိမ်ညာခံရတာကိုတော့ လက်မခံနိုင်ဘူး ”
“ငါ့ကို အပြစ်တင်စရာမလိုဘူး၊ အစကတည်းက မင်းကို ငါ သတိပေးခဲ့တာပဲ ”
အနီးအနားမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများသည် ကျန်းစစ်လုံ ကို ရည်ရွယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုနေရာရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားပြီး ကျန်းစစ်လုံ ကို ကြည့်သော အကြည့်များတွင် အခြားသူ ဒုက္ခရောက်သည်ကို ပျော်ရွှင်နေသည့် အရိပ်အယောင်နှင့် သနားဂရုဏာသက်သည့် အကြည့်များ ရောထွေးနေသည်။
ထိုသို့ အော်ဟစ်နေကြသူများသည်လည်း ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်တွင် နာမည်ကြီးလှသော ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်များ ဖြစ်ကြပြီး ကျန်းစစ်လုံ နှင့် တစ်နေရာတည်းမှ ဖြစ်ကြသည်။
ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်တစ်ဦး ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် သေဆုံးသွားခြင်းနှင့် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု ဆုံးရှုံးခြင်းမျှသာ ဖြစ်၍ ပြဿနာမရှိဟု သူတို့အားလုံး သိကြသည်။
သို့သော် ထိုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျန်းစစ်လုံ ပေးဆပ်လိုက်ရသည်မှာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုထက် ပိုမိုများပြားကြောင်း သိသူတိုင်း သိကြသည်။
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုကိုလည်း ကျန်းစစ်လုံ က စော်ကားမိသွားသည်။
သူသည် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား တို့ဘက်မှလည်း နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခု ဆုံးရှုံးအောင် ပြုလုပ်မိခဲ့သည်။
စုစုပေါင်း ခြောက်ခု
ဤမှတ်တမ်းသည် ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် ပြောစမှတ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
“ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဒီကောင်က သူ့ဘက်က သူတော်စင်တွေကိုလည်း အကုန်အပြစ်တင် ခံရအောင် လုပ်လိုက်တာ။”
“တစ်ဖက်က အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ရဲ့ အင်အားစု၊ တစ်ဖက်က ကိုယ့်ရဲ့ အင်အားစု၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒီအမှားတွေကို တာဝန်ယူရမှာက သူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်……”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အစ်ကိုကြီးသည် သူ့ညီကို အချိန်အတော်ကြာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား မှာ တမင် ရှုံးပေးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း စတင် ယုံကြည်လာသည်။
ကျန်းစစ်လုံ ဘက်မှ သူတော်စင်များက သူတို့သည် ယဲ့ထျန်းဂူ နှင့် ပူးပေါင်းပြီး ထောင်ချောက်ဆင်သည်ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ ငါတို့ မင်းတို့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့၊ အချိန်မတန်သေးလို့သာ ရှာမတွေ့သေးတာ။
တစ်နေ့နေ့ မင်းတို့ ဘယ်မှာ ပုန်းနေလဲဆိုတာ ငါတို့ သိသွားရင် အဲဒီအချိန်ကျရင် အားကြီးခြင်း၊ အားနည်းခြင်းကို အဆုံးအဖြတ် ပေးရလိမ့်မယ် ”
ထိုစကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျန်းစစ်လုံ ကို အပြစ်တင်နေကြသော သူတော်စင်များမှာလည်း ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ပေါင်းစပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
“ကျန်းစစ်လုံ၊ မင်း ငါ့ကို ပေးထားတဲ့ ကတိကို အမြန်ဆုံး အကောင်အထည်ဖော်လိုက်။
မင်း မလုပ်ရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ နောက်လာမည့် နှစ်တစ်သိန်း စီမံကိန်းမှာ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို ရှာဖွေခြင်းက နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အစ်ကိုကြီးသည် ကျန်းစစ်လုံ ၏ တောင့်တင်းနေသော ပခုံးကို အသာပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လျက် လှည့်ထွက်သွားသည်။
သူတို့သည် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ကို ခေါ်မသွားပေ။
အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား သည်လည်း သူတို့ကို မလိုက်သွားဘဲ ဖန့်ချန်ကို လက်နှစ်ဖက် ယှဉ်၍ ဂါရဝပြုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။
ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာလည်း လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်ရန် မရဲကြပေ။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ရှုံးနိမ့်သွားသော်လည်း သူသည် ဘီလူးမုဆိုး (၁၀၈) ပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် မည်သူမျှ အလွယ်တကူ စော်ကားရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
“မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် လား။”
အကြီးအကဲငါးဦးတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။
ဤမျှ လွယ်ကူပြီး ပြဇာတ်ဆန်ဆန်နှင့် အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ၏ အစ်ကိုကြီး ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ကျန်းစစ်လုံ ၏ နောက်ကြောင်းကို သိရှိသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
တကယ်တမ်းတွင်မူ ထိုအချက်မှာ သံသယ ဖြစ်စရာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ကျန်းစစ်လုံ နှင့် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်မှ အရာရှိတို့မှာ နာမည်တူနေခြင်းက ထိုကိစ္စကို အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
အနီးအနားမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အချို့မှာ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ဟူသော စကားလုံးကို စဉ်းစားနေကြကာ အချို့မှာမူ ကြိုတင် သိရှိထားသကဲ့သို့ အေးဆေးစွာပင် ရှိနေကြသည်။
“ကျန်းစစ်လုံ၊ မင်းတို့ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်မှာ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်တွေ နောက်ထပ် ရှိသေးလား။”
ဖန့်ချန်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
“ငါ နောက်တစ်ပွဲ ထပ်တိုက်နိုင်သေးတယ်၊ မင်းရဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွေကို ပြန်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။”
ကျန်းစစ်လုံ နှင့်အတူ ပါလာသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ အမြန်ဆုံး ကျန်းစစ်လုံ ကို ဆွဲခေါ်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
“မင်း မာန်မတက်နဲ့၊ မင်း မာန်မတက်နဲ့ကွ ငါ မင်းကို တွေ့အောင် ရှာမယ်၊ သေချာပေါက် တွေ့အောင် ရှာမယ်”
ကျန်းစစ်လုံ သည် ဆွဲခေါ်ခံရစဉ် အော်ဟစ်နေသည်။
နေရာတွင် ရှိနေသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် သူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။
ထို့နောက်တွင်မှ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်အချို့မှာ သူတို့၏ လက်အောက်ခံ သူတော်စင်များနှင့်အတူ ဖန့်ချန်ကို လာရောက်၍ စကားစမြည် ပြောဆိုကြသည်။
“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ အဲဒီနေ့က မဟာသားတော် စိန်ခေါ်တာကို မြင်တည်းက သူ သေချာပေါက် သေတော့မယ်လို့ ငါ သိလိုက်တယ်။ မင်းက ငါ့ကို အဲဒီလောက်အထိ ထူးခြားတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးခဲ့တာ၊ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲကလည်း ငါ့ရဲ့ အမြင် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်တာပဲ။ အားတဲ့အချိန်ကျရင် စကားပြောကြတာပေါ့၊ တရားဆွေးနွေးရတာက အလွန် ကောင်းမွန်မှာပဲ။”
“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ မင်းက အခုမှ ရောက်လာတာဆိုတော့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်နဲ့ အင်အားစုတွေအကြောင်း သိပ်မသိသေးဘူး ထင်တယ်။ ငါက ကျန်းစစ်လုံ ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို သိထားတယ်၊ အခွင့်အခါသင့်ရင် စကားပြောကြမလား ”
“ယဲ့ညီအစ်ကို……”
ထိုသို့ လာရောက် ပေါင်းသင်းမှုကို ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ လက်ခံလိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ဖြစ်သင့်သည့် မာနထောင်လွှားမှုမျိုး လုံးဝ မရှိပေ။
ထိုအချိန်အထိ သူတော်စင်များက ဖန့်ချန်ကို အကဲဖြတ်ထားသည့် အချက်အလက်များအားလုံးမှာ အလကား ဖြစ်သွားတော့သည်။
“သူက ဘယ်လိုလုပ် လူကြမ်း ဖြစ်မလဲ သူက လူကြမ်း လုံးဝ မဟုတ်ဘူး ဒီကောင်တွေက ဘယ်က လာတာလဲ၊ ရောက်လာတာနဲ့တင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ၁၁ ခုတောင် ဆုံးရှုံးအောင် လုပ်လိုက်တာ၊ သူတို့ရဲ့ စားနိုင်လွန်းတဲ့ ပုံစံကို ငါ ကြောက်သွားပြီ……”
ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှုံးချာ က တီးတိုး ပြောဆိုနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန်မှာ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်များနှင့် စကားပြောနေရင်း သူရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။
သူ့နောက်မှ အကြီးအကဲငါးဦး တို့မှာလည်း သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ရှုံးချာ သည် တစ်စက္ကန့်မျှ သူတို့အဖွဲ့ကို မိစ္ဆာအုပ်စုကြီးက စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာမှ သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချွေးပြန်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရပ်နေသည်။
“သွားကြ”
သူသည် စကားပင် မပြောတော့ဘဲ မျက်နှာပျက်စွာဖြင့် ငုံ့ကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာလည်း အလန့်တကြားဖြင့် နောက်မှ ပြေးလိုက်သွားကြသည်။
ရှုံးချာ ၏ အခြေအနေမဲ့နေသည့် ပုံစံကို ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များစွာ မြင်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ထိုသူကို အလိုအလျောက်ပင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သော အချိန်အတောအတွင်း ဤမျှ စည်ကားသိုက်မြိုက်သည်ကို မတွေ့ခဲ့ရတာ ကြာပြီ……
ထိုသူတော်စင်များကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အနီးအနားမှ သူတော်စင်များလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်သွားကြပြီး အားလုံးမှာ ခုနက တိုက်ပွဲအကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုနေကြသည်။
ရှန်ပါဝမ်တို့မှာမူ အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဖန့်ချန်တို့ထံသို့ ရောက်လာသည်။
“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ ငါ အမြင်မရှိပါဘူး၊ ယဲ့ညီအစ်ကို က ဘီလူးမုဆိုး အဆင့်မျိုး ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်မိဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မကျေနပ်တာမျိုး မရှိပါစေနဲ့၊ တောင်းပန်ပါတယ် ”
“မင်းမှာ အမြင်မရှိတာ အမှန်ပဲ၊ ယဲ့ညီအစ်ကို မင်းကို အပြစ်မတင်ပါဘူး။”
ထိုအချိန်တွင် ယွမ် လူငယ်သခင် သည် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များနှင့်အတူ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး ကြည်လင်သော အပြုံးဖြင့် -
“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ ကျွန်တော်က ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်မှ ယွမ် လူငယ်သခင် ပါ၊ ခင်ဗျားနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်။”
ရှန်ပါဝမ်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။