← Chapters

အခန်း (၂၇၉၃-၂၇၉၄)

Vol. 280 Ch. 2793-2794

အခန်း (၂၇၉၃-၂၇၉၄)

Vol. 280 Ch. 2793-2794

အခန်း (၂၇၉၃) - ဖန့်ချန်ရဲ့ သဘောထားက ငါ့သဘောထားပဲ

​“ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် လား ယွမ် လူငယ်သခင် ကလည်း တော်တော် ပွင့်လင်းတာပဲ။”

​ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

​ယွမ် လူငယ်သခင်က -

“ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် နဲ့ ရှန်ပါဝမ် တို့ရဲ့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် အင်အားစု အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်လာတာ ကြာပြီ။

​နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် နာမည်တွေက အပြင်မှာ ပေါက်ကြားပြီးသား ဖြစ်နေတာမို့ ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုပါဘူး။”

​ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သိမ်မွေ့သော လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

​“ဒီ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာဆိုရင် နာမည်တွေကို သိထားရုံနဲ့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။

​တွေ့ရင်လည်း တွေ့တာပဲ၊ မတွေ့ရင်လည်း နာမည်ကို သိနေရုံနဲ့ ဘယ်မှာသွားရှာရမှန်း သိမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက် ဆိုတာက အတော်ကို ကြီးမားလွန်းတာလေ။”

​“ကျန်းစစ်လုံ တို့ရှိတဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ဆိုတာတောင် ဒီမှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းနဲ့ချီပြီး ပြောစမှတ် ဖြစ်နေတာ ကြာပြီ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်များ သူတို့ကို တွေ့ဖူးလို့လား မတွေ့ဖူးကြပါဘူး။”

​“……”

​ဖန့်ချန်တို့မှာ ယွမ် လူငယ်သခင် ကို ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

​အရင်ကတော့ တကယ်ပဲ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို မည်သူမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

​သို့သော် ယခုမူ အခြေအနေ ပြောင်းသွားပြီ၊ ဝူရှန်းပေမြိန့် ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ရှိရာသို့ ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်း ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​“ပြီးတော့ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား နောက်ကွယ်က အင်အားစုရဲ့ နာမည်ကိုလည်း ငါ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြင်မှာ ဒီအတိုင်း လျှောက်ပြောနေဖို့ မလိုဘူး၊ သူတို့ အမုန်းခံရမှာ ကြောက်ရတယ်လေ။”

​“ဒီနေရာမှာ အချိန်အတော်ကြာ နေလာတဲ့သူဆိုရင် အရင်က မသိနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သဘာဝအတိုင်း သိလာလိမ့်မယ်။”

​“ယဲ့ညီအစ်ကို မသိသေးတာ ဖြစ်မယ်၊ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် မှာ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင် နောက်ဆုံးတစ်ပါးပဲ ကျန်တော့တယ် ဆိုတာ သိလား”

​“အဲဒီ ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် ဆိုတာ ရှန်ပါဝမ် ရဲ့ အစ်ကိုကြီးပဲ၊ သူ့ကို ငါ စားပစ်လိုက်တာနဲ့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို ငါတို့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က အပြီးသတ် သိမ်းပိုက်လိုက်တော့မှာ။”

​ယွမ် လူငယ်သခင်က ရှန်ပါဝမ် ကို အနိုင်ယူလိုသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

​ရှန်ပါဝမ် နှင့် သူတော်စင်များမှာ မျက်နှာပျက်ယောင်းသွားပြီး အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်နေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်မပြောကြပေ။

​“ငါ ခုနက ပြောသလိုပဲ၊ ငါတို့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က မင်း…… မင်း နောက်ကွယ်က အင်အားစုနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်တယ်။”

​“မင်းသာ ငါတို့ကိစ္စကို မဝင်စွက်ဖက်ရင်၊ မင်းနဲ့ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား တို့ ပူးပေါင်းတာကိုလည်း ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် နဲ့ ငါတို့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က ဘာမှ ပတ်သက်စရာမှ မရှိတာ။”

​ယွမ် လူငယ်သခင်က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ -

​“အခု သူတော်စင် တော်တော်များများက မင်းမှာ ဘီလူးမုဆိုး တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်လို့ ထင်နေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား တို့ကို ငှားပြီး ဟန်ဆောင် တိုက်ခိုက်ခိုင်းကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ရဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ရမှာပဲ။

ရည်ရွယ်ချက်ကတော့…… အချိန်တိုအတွင်းမှာ လူတိုင်းကို ကြောက်သွားအောင် လုပ်ပြီး မင်းကို လာမနှောင့်ယှက်အောင် လုပ်ချင်တာ မဟုတ်လား။

​ဒါကို ငါ မြင်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းသာ ငါ့ကို ဒုက္ခမပေးရင်၊ ငါလည်း မင်းတို့ကို ဒုက္ခမပေးဘူး။

​မဟာသားတော် က မင်းတို့ကို ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွေကတော့ နှုတ်ဆက်လက်ဆောင် အနေနဲ့ပဲ ထားလိုက်ပါတော့၊ ဘယ်လိုလဲ”

​ဖန့်ချန်က စကားမပြောဘဲ ရှေ့တွင် ရှိနေသော ယွမ် လူငယ်သခင် ကို စူးစမ်းကြည့်နေသည်။

​ယွမ် လူငယ်သခင် က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ ဝမ်ချုံစန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး -

​“ဖန့်ချန်၊ မင်းကလည်း ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ် မဟုတ်လား မင်း ပြောကြည့်ပါဦး။”

​“……”

​အကြီးအကဲငါးဦးတို့၏ အကြည့်များမှာ ဝမ်ချုံစန်််းထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိသွားသည်။

​ဖန့်ချန်ကလည်း ဝမ်ချုံစန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

​“ငါ ပြောပြီးပြီ၊ မင်းတို့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က ပျက်စီးတော့မှာ။”

​ဝမ်ချုံစန်းက အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ -

“ယဲ့ထျန်းဂူ ရှိနေသရွေ့ မင်းတို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို ဝါးမြိုလို့ မရဘူး။”

​“ဩော် မင်းက သူ့မှာ…… ဘီလူးမုဆိုး ရဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ်လို့ တကယ် ယုံနေတာလား ”

​ယွမ် လူငယ်သခင်က ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

​“မင်း စမ်းကြည့်ပေါ့၊ သူ နောက်ဆုံးတစ်ပွဲ ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား မင်းတို့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကသာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ရင် လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က မင်းတို့ လက်ထဲ ရောက်လာမှာပေါ့၊ လက်တွေ့ လုပ်ကြည့်မှပဲ အမှန်တရားကို သိနိုင်မှာလေ၊ ငါ့ရဲ့ ယွမ် လူငယ်သခင် ရေ။”

​ဝမ်ချုံစန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

​“မင်းလည်း ဒီသဘောပဲလား ”

​ယွမ် လူငယ်သခင်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ မေးသည်။

​“အင်း၊ ငါ့သဘောထားလည်း အတူတူပဲ။ ဖန့်ချန် ရဲ့ သဘောထားက ငါ့သဘောထားပဲ။”

​ဖန့်ချန်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။

​ရှန်ပါဝမ်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး သူတို့ကို ကြည့်သော အကြည့်များထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စကားများ အပြည့်ပါဝင်နေသည်။

​လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ဤမျှ ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် သူတို့ကို ကူညီပေးမည့် သူတော်စင် ရှိလာမည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

​ထိုကဲ့သို့သော အကူအညီမျိုးကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူတို့မှာ ဒူးထောက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား တစ်သောင်းတောင် ဆိုချင်နေမိတော့သည်။

​“ကောင်းပြီ၊ နောက်မှ နောင်တ မရကြပါစေနဲ့။”

​ယွမ် လူငယ်သခင်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်အောက်ခံများကို ခေါ်၍ လှည့်ထွက်သွားသည်။

​……

​……

​အဝေးသို့ ရောက်သွားပြီးနောက်တွင်မှ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် မှ သူတော်စင် တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

​“ယွမ် လူငယ်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားမှာလား ကျန်းစစ်လုံ တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ မလိုဘူးလား သူတို့လည်း အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား အဖွဲ့ရဲ့ လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရတာပဲလေ။”

​“လှည့်စားခံရတာ ဟုတ်လား၊ အဲဒီ ယဲ့ထျန်းဂူ မှာ ဘာမှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား”

​ယွမ် လူငယ်သခင်၏ မျက်နှာမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။

​“ဘာ”

​နေရာရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ ကြောင်သွားကြသည်။ ဒါက ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား။

​“ငါလည်း အစကတော့ ဒါတွေက ကျန်းစစ်လုံ ကို ပြဖို့ သရုပ်ဆောင်တာလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား က သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သရုပ်ဆောင်ရင်တောင် ဒီလိုမျိုး စိတ်ဓာတ်ကျစရာ စကားတွေကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။

​ကျန်းစစ်လုံ က အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ကို ယုံကြည်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သလို၊ ငါလည်း အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား ကိုပဲ ယုံကြည်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တယ်။

​သူက တကယ်ပဲ အဲဒီ ယဲ့ ဆိုတဲ့သူရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။”

​ယွမ် လူငယ်သခင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

​“အခု ကိစ္စက ပိုရှုပ်ထွေးသွားပြီ။ အဲဒီ ယဲ့ ဆိုတဲ့သူသာ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို ကူညီပြီး ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့က ဘီလူးမုဆိုး ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ညီမျှတဲ့ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင် တစ်ပါးကို ရှာပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းရလိမ့်မယ်။

​ဒါပေမဲ့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် မှာ အင်အားစု အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ စည်းကမ်းချက်တွေက အလွန် တင်းကျပ်တယ်။

​တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ဘက်က အကူအညီ ရနိုင်ပေမဲ့၊ တိုက်ခိုက်တဲ့ဘက်က အပြင်ကနေ အကူအညီ ရလို့ မရဘူး”

​“သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ရဲ့ စည်းကမ်းတွေသာ မရှိရင် ငါတို့က အရင်ကတည်းက……”

​ပလပ်

​ယွမ် လူငယ်သခင်က သူ့ဘေးရှိ သူတော်စင်ကို တစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

​ယွမ် လူငယ်သခင်က အေးဆေးစွာပင် -

​“ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ရဲ့ စည်းကမ်းက ငါတို့ကို အနိုင်ကျင့်နေတဲ့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို ကာကွယ်ပေးသလို၊ ငါတို့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကိုလည်း ကာကွယ်ပေးတယ်။ တစ်နေ့နေ့ ငါတို့လည်း လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် လိုမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ အဲဒီလို စကားမျိုး နောက်တစ်ခါ ထပ်မပြောနဲ့၊ ငါ နားမထောင်ချင်ဘူး။”

​“ဟုတ်ကဲ့။”

​“ဒါဆို ယွမ် လူငယ်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”

​“ဘာလုပ်ရမှာလဲ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က သူတော်စင်တွေ အကုန် သေကုန်တာလား ငါတို့ပဲ ကျန်တော့တာလား သူတို့နဲ့ တိုင်ပင်ပြီး နည်းလမ်း ရှာရမှာပေါ့”

​“အစိမ်းရောင်မျက်လုံး ကျား က ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်း ရဲ့ ဘီလူးမုဆိုး ၁၂ ပါးထဲမှာ စွမ်းအား အနည်းဆုံးပဲ။”

​“ငါတို့သာ အကျိုးအမြတ် လုံလောက်အောင် ပေးနိုင်ရင် အထက်က ဘီလူးမုဆိုး တွေကို အကူအညီ တောင်းပြီး ယဲ့ထျန်းဂူ ကို အရင်ဆုံး ရှင်းပစ်လိုက်ရင် ကိစ္စက ပြီးတာပဲ ”

​“ယွမ် လူငယ်သခင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်”

​ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် မှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ စိတ်အားတက်ကြွသွားကြသည်။

​……

​……

​ဧည့်သည်တည်းခိုခန်းရှိ အိမ်ငယ်လေးသို့ ပြန်ရောက်သည်။

​တံခါးပိတ်လိုက်မှသာ အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် အကြည့်များမှာ အဆက်ပြတ်သွားသည်။

​“ရှန်ပါဝမ်၊ ငါတို့ အခု အတူတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆွေးနွေးကြရအောင်လား”

​ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

​“ရပါတယ်၊ ရပါတယ်”

​ရှန်ပါဝမ်က ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်လိုက်သည်။

​“ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က မင်းတို့ကို နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့ လာတိုက်မှာလဲ”

​ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

​“သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်တော့ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရင်ဆုံး စိန်ခေါ်ရမယ်၊ အင်အားစု အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ရင်တောင် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ရဲ့ ဗဟိုချက်မှ အရာရှိတွေ လာရောက် စစ်ဆေးပေးလိမ့်မယ်။”

​ရှန်ပါဝမ်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

​ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် -

“သူတို့က ဘီလူးမုဆိုး (၁၀၈) ပါး ကို အင်အားစု အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်ဖို့ ငှားလို့ ရမလား? ”

​ရှန်ပါဝမ်က ခေါင်းကို ချက်ချင်း ရမ်းလိုက်သည်။

​“လုံးဝ မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က အစပြုတဲ့ဘက် ဖြစ်နေလို့ပဲ၊ သူတို့က အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ဖို့ စိန်ခေါ်တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ဘက်ကသာ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို အကူအညီ တောင်းလို့ ရမှာ၊ သူတို့ဘက်က ရမှာမဟုတ်ဘူး။

​ဒါက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် က ငါတို့အတွက် နောက်ဆုံးပေးထားတဲ့ ကာကွယ်မှုပဲ။”

​အကြီးအကဲငါးဦးတို့မှာ ဝူရှန်းပေမြိန့် နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် အကြား ဆက်ဆံရေးကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

​အကယ်၍ ဝူရှန်းပေမြိန့် က အင်အားစု အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ရင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ဘက်က ကျွမ်းကျင်သူတွေကို အကူအညီ တောင်းပြီး ခုခံလို့ ရမှာပေါ့။

​“ဒါဆိုရင်လည်း လွယ်တာပေါ့၊ မင်းတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကို ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်။

​လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ဘက်ကရော ငါတို့ကို ဘာအကျိုးအမြတ် ပေးနိုင်မလဲ ”

​ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

​ဖန့်ချန်က အခွင့်အရေး ပေးလိုက်မှန်း သိသောအခါ ရှန်ပါဝမ်တို့မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

​ထိုနှစ်များအတွင်း သူတို့က အကျိုးအမြတ် ပေးချင်နေသော်လည်း ပေးစရာ နေရာမရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

​အခန်း (၂၇၉၄) - ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်

​ရှန်ပါဝမ်တို့သည် ပြင်းထန်စွာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် အလွန်ရှည်လျားသော စာရင်းတစ်ခုကို ပြုစုလိုက်ကြသည်။

​ထိုစာရင်းမှာ ရှည်လျားလွန်းသဖြင့် အနီးရှိ သူတော်စင်များပင် မည်သို့ ကြည့်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

​“တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ကာကွယ်ပေးတိုင်း စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး (၅၀၀) ပေးမယ်”

​“ဒိန်းရွှမ်းသီး (၃၀၀၀) ”

​“အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး (၁) သန်း။”

​“လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်း (၉၉) မျိုး ”

​“……”

​“ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တစ်စက်”

​အကြီးအကဲငါးဦးတို့သည် အနီးသို့ ကပ်လာပြီး စာရင်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုကြသည်။

​စာရင်း၏ ရှေ့ပိုင်းတွင် ပါဝင်သော ပစ္စည်းများသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့သည် “ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်” ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်မှန်း မသိသလို၊ အသုံးဝင်ပုံကိုလည်း နားမလည်ကြပေ။

​သို့သော် သူတို့သည် ကျေးလက်လူရိုင်းများကဲ့သို့ အံ့ဩတကြီး မလုပ်မိစေရန် ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ အတွေးနက်နေသည့်ပုံဖြင့်သာ တည်ငြိမ်နေကြသည်။

​ရှန်ပါဝမ်က ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိကြီးစွာဖြင့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဖန့်ချန်ဘက်မှ ဘာမျှ မပြောသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အလျင်အမြန်ပင် -

​“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ ကျွန်တော် အခုပေးထားတဲ့ အခြေအနေတွေက ကျွန်တော် ပေးနိုင်သမျှရဲ့ အစွန်းဆုံးပါပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် အခုပေးနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာပါပဲ။”

​“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကဆိုရင် ဒါတွေထက် နှစ်ဆပိုများမှာ အသေအချာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း အတော်လေး ဒုက္ခရောက်နေရပါတယ်။

ဒီ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆိုတာမျိုးကို ရှာရတာ ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူတော်စင်တွေဆိုရင် အဝေးကိုတောင် သွားမရတော့ဘူး၊ လမ်းအတော်များများက ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ရဲ့ ပိတ်ဆို့မှုကြောင့် တားဆီးခံထားရတယ်……”

​“ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က မင်းတို့ကို နှစ်ငါးရာတိုင်းမှာ တစ်ခါ လာစိန်ခေါ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား”

​ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

​ရှန်ပါဝမ်က မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​“ဟုတ်ပါတယ်”

​“ဒါဆိုရင် တိုက်ပွဲအရေအတွက်နဲ့ တွက်လို့ မရဘူး၊ သူတို့က မနိုင်ဘူးဆိုတာ သိရင် အချိန်အတော်ကြာအောင် စိန်ခေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ နှစ်ကာလနဲ့ပဲ တွက်ကြစို့။”

​“ဒီ အကျိုးအမြတ်တွေကို မလျှော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နှစ်တစ်ထောင်တိုင်းမှာ မင်းတို့က တစ်ခါ ပေးရမယ်။”

​“ဒီ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က မင်းတို့ကို စိန်ခေါ်မှု မလုပ်ခဲ့ရင်တောင် မင်းတို့က အချိန်မှန် ပေးရမယ်။”

​“အချိန်ကာလ အနေနဲ့ကတော့ ငါ မင်းတို့အတွက် ပထမဆုံး တိုက်ပွဲကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အချိန်ကစပြီး တွက်မယ်။”

​“ဘယ်လိုလဲ”

​အခြားအရာများ မပြောနှင့်၊ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ သဘောတူခဲ့ပါက နှစ်နှစ်တိုင်းတွင် သူသည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တစ်လုံး ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

​ဤသည်မှာ သူ ယခင်က နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ ထံမှ အကျိုးအမြတ် ခိုးယူခဲ့သည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်နေသည်။

​သာ၍ကောင်းသည်မှာ သူသည် လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် အတွက် နှစ်တစ်သောင်း ကာကွယ်ပေးပါက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး (၅၀၀၀) တိတိ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

နှစ်တစ်သိန်းဆိုလျှင် (၅၀၀၀၀) ဖြစ်သည်။

​ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စု၏ အရင်းအမြစ်များမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာပေလိမ့်မည်။

​ရှန်ပါဝမ်တို့မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အသံတိတ် တိုင်ပင်နေကြသည်။

​“နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောကြနဲ့တော့၊ ဒီအခြေအနေက ငါတို့အတွက် လုံလောက်အောင်ကို ချောင်လည်နေပါပြီ။ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကသာ နှစ်ငါးရာတိုင်း လာစိန်ခေါ်ရင် ငါတို့က နှစ်ငါးရာတိုင်း ပေးရမှာလေ၊ အခုတော့ နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ခါဆိုတော့……”

​“သူပြောသလိုပဲ၊ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က နှစ်ငါးရာတိုင်း စိန်ခေါ်လာမယ်လို့ ပြောလို့မရဘူးလေ၊ ရှန်ပါဝမ်၊ ငါတို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က အတော်လေး အခြေအနေ ဆိုးနေပြီ၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးက……”

​“မင်းတို့ မှန်ထဲကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ကြည့်လိုက်ကြဦး၊ တစ်ဖက်လူက လူမိုက်လို့ ထင်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ကိုယ်တိုင် လူမိုက်တွေ ဖြစ်နေတာလား ဒီကိစ္စကိုပဲ ထပ်ပြီး အငြင်းပွားနေရင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်တဲ့ ဆိုးကျိုးတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုပါ အမြစ်ပြတ်သွားမယ်၊ ပြန်လည်ဝင်စားဖို့တောင် မျှော်လင့်မနေနဲ့”

​“……”

​ရှန်ပါဝမ်က စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​“ကျွန်တော်တို့ သဘောတူပါ……”

​“ဒီ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ဆိုတာ……”

​ဖန့်ချန်က စာရင်း၏ နောက်ဆုံးအချက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တွေးတောစွာ ပြောလိုက်သည်။

​အကြီးအကဲငါးဦး၏ အကြည့်များမှာလည်း ရှန်ပါဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

​ရှန်ပါဝမ်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

​“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ နှစ်တစ်ထောင်တိုင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တစ်စက် ပေးနိုင်တာဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတတ်နိုင်ဆုံး အစွန်းဆုံးပါပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာ ဒီပစ္စည်း ရှိဦးမလားတောင် ကျွန်တော် အာမမခံရဲပါဘူး။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ယွမ်ရွှီရေ၊ ကောင်းကင်မီးတောက်သီး၊ မရဏသားရဲ သွေးစတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က ထိန်းချုပ်ထားတာလေ။

အခုဆိုရင် တစ်ခုလောက် ရဖို့တောင် ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်နေရတာ……”

​“ဖန့်ချန် ၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ဆိုတာ အတွင်းနယ်မြေကို ပုံဖော်ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ အံ့ဖွယ် အစွမ်းထက်တဲ့ အရာ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။”

​“ဒါမှမဟုတ် လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က အဖိုးတန်ပစ္စည်း သုံးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ပြီး ပိုမိုပြင်းထန်တဲ့ ဆေးစွမ်းကို ထုတ်ယူတဲ့ နည်းလမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဖြစ်မယ် ”

​“ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်း ဒီနည်းလမ်းကို လိုအပ်တယ် ”

​“အင်း။”

​အနည်းငယ် တိုင်ပင်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော ရှန်ပါဝမ်ကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

​“ပါဝမ်ညီအစ်ကို၊ မင်းတို့ရဲ့ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ထုတ်ယူတဲ့ နည်းလမ်းကို ငါ စိတ်ဝင်စားတယ်။ အဲဒီနည်းလမ်းကိုပါ ပေးမယ်ဆိုရင် ဒီ အရောင်းအဝယ် ဖြစ်မြောက်ပြီ။”

​“ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ထုတ်ယူတဲ့ နည်းလမ်း လား”

​ရှန်ပါဝမ်၏ မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

​သူခေါ်လာသော လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် မှ သူတော်စင်များမှာလည်း လေးနက်သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

​အကြီးအကဲငါးဦးတို့သည် ဤအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ထုတ်ယူနည်း၏ အရေးပါမှုမှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုများပြားကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

​“ယဲ့ညီအစ်ကို……”

​ရှန်ပါဝမ်က ခါးသီးစွာ ပြုံး၍ -

​“အင်အားစု ကြီးတွေတိုင်းမှာ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ထုတ်ယူတဲ့ နည်းလမ်းတွေက မတူကြဘူး၊ ဒါကြောင့် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကလည်း မတူကြဘူး။

ကျွန်တော်တို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာတွေက နှစ်ပေါင်း သန်းချီ ရှိနေပြီ။

ကျွန်တော်တို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က ဒီဘက်မှာ အတော်လေးကို ကြိုးပမ်းပြီးမှ ဒီလောက်ထိ အောင်မြင်မှု ရတာပါ။

ဒါက နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် တစ်ခုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ၊ နိုင်ငံတော်ရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။

ကျွန်တော်က ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ညီအစ်ကိုရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ခက်ခဲစွာပဲ ငြင်းရတော့မှာပါ။

ယဲ့ညီအစ်ကိုလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ အခက်အခဲကို နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်……”

​“ငါ ပါဝမ်ညီအစ်ကိုရဲ့ အခက်အခဲကို နားလည်ပါတယ်။”

​ဖန့်ချန်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။

​“ငါတို့ဘက်ကလည်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ကို သုတေသန လုပ်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ။”

​အကြီးအကဲငါးဦးတို့သည် မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

​နှစ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ မဟုတ်လား။

​“ဒီနေ့အချိန်ထိ အနည်းငယ် အောင်မြင်မှုတော့ ရှိပါတယ်။ ဘာမှ မငဲ့ကွက်ဘဲ ပြောရရင် မင်းတို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ရဲ့ ရလဒ်ထက် မနိမ့်ကျတဲ့အပြင် ပိုတောင် အဆင့်မြင့်နိုင်ပါသေးတယ်။”

​ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ -

“ငါက မင်းတို့ရဲ့ ထုတ်လုပ်နည်းကို သိချင်တာပါ၊ ငါတို့ရဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ပြီး အားသာချက် အားနည်းချက်တွေကို ပြင်ဆင်ချင်လို့ပါ။

ဒါလည်း ငါ့ရဲ့ အခက်အခဲပါပဲ၊ မင်းတို့သာ ဒီလိုအခွင့်အရေး ရမယ်ဆိုရင်လည်း လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်။”

​ရှန်ပါဝမ်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်သွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​အကယ်၍သာ ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး ရှိခဲ့ရင် လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကလည်း လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်တာ အမှန်ပင်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးက ဘယ်မှာ လွယ်လွယ်ရမှာလဲ……

​အခုတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အရေးကြီးသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။

​စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒိန်းရွှမ်းသီးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အပြင်ကနေ ရယူလို့ ရသည်။

ဒါပေမဲ့ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ထုတ်လုပ်နည်းကတော့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် စစ်စစ် ဖြစ်သည်။

​အကယ်၍ ဒီလို လွယ်လွယ်နဲ့ ပေးလိုက်ရရင် အနည်းဆုံးတော့……

​ရှန်ပါဝမ်က မတတ်နိုင်သည့်ဟန်ဖြင့် -

​“အကယ်၍ ယဲ့ညီအစ်ကိုက တခြား အကျိုးအမြတ်တွေကို လျှော့ပေးမယ်ဆိုရင် ဒီတောင်းဆိုချက်ကို ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ပြီး ပေးနိုင်ပါတယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ထုတ်လုပ်နည်း ဆိုတာက ကျွန်တော်တို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က အစွမ်းထက်သူတွေရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဉာဏ်ပညာတွေ ပေါင်းစပ်ထားတာပါ……”

​“သဘောတူပြီ။”

​ဖန့်ချန်သည် အကြီးအကဲငါးဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် ပိုမို အသေးစိတ်သော ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အကျိုးအမြတ်များကို အောက်ပါအတိုင်း သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။

​စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး (၅၀၀)

ဒိန်းရွှမ်းသီး (၁၀၀၀)

အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး (၁) သန်း

ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ထုတ်လုပ်နည်း နှင့် နှစ်တစ်ထောင်တိုင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တစ်စက်။

​အစက အလွန်ရှည်လျားသော စာရင်းမှာ ယခုအခါ ဤပစ္စည်းအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်နေကြသည်။

​“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ ကျွန်တော် အခု အပြင်မှာ ဒီကိစ္စကို ကြေညာလို့ ရပြီလား ”

​ရှန်ပါဝမ်က လက်အုပ်ချီကာ မေးလိုက်သည်။

​“ရတာပေါ့၊ ငါတို့ လိုချင်တာတွေကတော့ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဝင်လာတဲ့အချိန်မှပဲ ရမှာ မဟုတ်လားကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါ ပါဝမ်ညီအစ်ကိုကို ယုံပါတယ်။”

​ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

​အကြီးအကဲငါးဦးတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

​သူတို့လည်း ယုံကြည်ပါသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က အမြစ်ပြတ်မည့် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်နေရတာမို့ စကားကို တည်မှာ အသေအချာပင်။

​သို့သော် သူတို့သည် ထိုနေရာရှိ စာချုပ်ကို ပို၍ ယုံကြည်ကြသည်။

​“စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ကြတာပေါ့။”

​ဝမ်ချုံစန်းက အကြံပြုလိုက်သည်။

​“ဖြစ်ပါတယ်၊ ဖြစ်ပါတယ် အခုချက်ချင်း ချုပ်ကြမယ်”

​ရှန်ပါဝမ်က ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်လိုက်သည်။

​သူတို့သည် ဗဟိုချက် အရာရှိကို ရှာပြီး ပိုမိုအသေးစိတ်သော စာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုလိုက်ကြသည်။

​မကြာမီပင် ရှန်ပါဝမ်တို့သည် သူတို့၏ သူတော်စင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အသက်ရှူချလိုက်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

​“ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ထုတ်လုပ်နည်းနဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ဒီလောက်အထိ လျှော့နိုင်လိုက်တာ၊ ပါဝမ်၊ မင်း ကိစ္စကို သေချာ ပုံဖော်နိုင်တယ်။”

​“ဒီလို မပြောပါနဲ့၊ သူက တကယ်တော့ အလွန်တန်ဖိုးရှိတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာတော့ ငါတို့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ တကယ်လို့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကသာ ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် ဒီနည်းလမ်းက သူတို့လက်ထဲ ရောက်သွားမှာပဲ၊ အဲဒီလို ဖြစ်မယ့်အစား ယဲ့ညီအစ်ကို တို့ကို ပေးလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်။”

​“မှန်လိုက်တာ။”

​တစ်ဖက်တွင်။

​ဖန့်ချန်တို့သည် အိမ်ငယ်လေးသို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီး သူတော်စင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပေါ်လာသည်။

​“ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် က ငါတို့အတွက် တကယ်ကို အရေးကြီးတယ်။ သူ့ရဲ့ ထုတ်လုပ်နည်း ရသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်း အချိန်တွေ အများကြီး သက်သာသွားတော့မှာ ”

​ရှန်တုရှန်းက သက်ပြင်းချကာ ဝမ်းသာစွာ ပြောလိုက်သည်။

All Chapters