အခန်း (၂၇၉၅-၂၇၉၆)
Vol. 280 Ch. 2795-2796
အခန်း (၂၇၉၅) - တစ်ပတ်လှည့် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်
တကယ်တမ်းတွင်မူ အကြီးအကဲငါးဦးနှင့် ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင်ပင် "ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်" အကြောင်းကို သေချာစွာ မသိကြသေးပေ။
ရှန်ပါဝမ်၏ စကားအနည်းငယ်နှင့် သူဖော်ပြသွားသော ယွမ်ရွှီရေ ၊ ကောင်းကင်မီးတောက်သီး ၊ မရဏသားရဲ သွေးတို့ကို ပေါင်းစပ်တွက်ချက်ကြည့်ရာမှ ၎င်းသည် စွမ်းအားမြှင့်တင်ထားသော၊ ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အကူပြုသည့် ဝိညာဉ်ဆေးတစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်းသာ ခန့်မှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။
“ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးက ဒီလမ်းကြောင်းမှာ အခုမှ စတင်လှမ်းလျှောက်ရတာပါ။ မျိုးနွယ်စု အမြစ်ပြတ်တော့မယ့် လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် တောင်မှ ငါတို့ထက် အများကြီး ပိုပြီး လျှောက်လှမ်းထားပြီးသား။”
“လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ရဲ့ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ထုတ်လုပ်မှု အတွေ့အကြုံ ရသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ဒီဘက်မှာ သူတို့ကို မကြာခင် အမီလိုက်နိုင်တော့မှာပါ။”
“အဲဒီ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ က ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးဆီကို ဘယ်လောက်ကြာမှ ရောက်လာမလဲ၊ အဲဒီကာလအတွင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာမလား ”
စီကုကျိ က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
ထိုစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် နေရာရှိ သူတော်စင်များအားလုံး၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားကြသည်။
“မဖြစ်လောက်ပါဘူး။”
ဝမ်ချုံစန်းက -
“ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် က တည်ရှိလာတာ ကြာပြီ။ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်၊ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် တို့အားလုံးက ဒီစစ်မြေပြင်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုကို အလွန်ယုံကြည်ကြတယ်။
ဒါက နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာတဲ့ ယုံကြည်မှုကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ (၁၁) ခုလောက်နဲ့တော့ ဘာမှ မဖြစ်လောက်ပါဘူး။”
ထိုစကားကြောင့် သူတော်စင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားသည်။
“နောက်တစ်ခုက၊ အားလုံးပဲ အဓိက အာရုံစိုက်ရမှာက အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ ပါပဲ။ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်က အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ ရလဒ်တွေကိုပဲ တွက်ချက်ပြီး ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ဧကရာဇ် ရဲ့ သွေး ကို ရယူတာလေ။”
“ဒီပစ္စည်းက…… လက်ရှိ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ဖို့တော့ အထောက်အကူ ဖြစ်ပါတယ် ”
ဟု ဖန့်ချန်က တွေးတောစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူတော်စင်များက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ကြသည်။ အာရုံစိုက်ရမည့်အရာမှာ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိသည်။
၎င်းသည် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်တွင် မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ခြင်းက အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာများကို ပုံဖော်ကျင့်ကြံသည့် အမြန်နှုန်းကိုပါ မြှင့်တင်ပေးကြောင်း သူတို့ သတိပြုမိကြသည်။
ဤဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်ပင် ဖြစ်သည်။
အန္တရာယ်များသော်လည်း ပြိုင်ဘက်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်သဖြင့် မိမိကို ပိုမိုသွေးပေးမည့် ကျောက်တုံး အဖြစ် အသုံးဝင်သည်။
“ဖန့် သူတော်စင် ဘိုးဘေးဘ၊ မင်းက ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့် ဆိုတော့ ဆယ်ကြိမ် ပြည့်မီရမယ့် အတင်းအဓမ္မ သတ်မှတ်ချက် မရှိပေမဲ့၊ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲနဲ့ ကျပန်းတိုက်ပွဲတွေတော့ ရှိမှာပါ။”
“ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ မင်း အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ တစ်ပွဲနိုင်တိုင်း နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုစီ ရမှာပေါ့ ”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီက တွေးတောစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သူတော်စင်များ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။
“ငါ ရှန်ပါဝမ်ကို မေးကြည့်ပြီးပြီ။ ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်က ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို တွက်ချက်ပြီးတာနဲ့ တိကျတဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာလိမ့်မယ်။”
“အဲဒီအချိန်ကျမှ မင်းတို့နဲ့ ငါတို့ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲမှာ ပါဝင်လို့ ရမှာ။”
“ဒါပေမဲ့ ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့်ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲမှာ အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်။ နှစ်တစ်ရာတိုင်းမှာ ငါ့ထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ တစ်ဦးကို စိန်ခေါ်လို့ ရတယ်။”
“ဒါဆိုရင် နှစ်ငါးရာအတွင်းမှာ ငါ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ (၅) ကြိမ် တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်။”
“ပြီးတော့ တစ်ဖက်လူနဲ့ ချိန်းဆိုတိုက်ခိုက်ဖို့ (၅) ကြိမ်၊ စုစုပေါင်း (၁၀) ကြိမ်ပေါ့။”
“ကျပန်းတိုက်ပွဲ ကတော့ ကံတရားအပေါ် မူတည်တယ်။ ကံကောင်းပြီး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမှာ တစ်ခါ ကျပန်းတိုက်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ကောင်းကင်ငါးပါးက တိုးတက်မလာဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးဆေးသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထိုဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ကောင်းကင်ငါးပါး၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင် အချိန်ကိုက် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဤနှစ်ငါးရာ ကုန်ဆုံးသွားပါက ကောင်းကင်ငါးပါး၏ အခြေခံအရင်းအမြစ်များမှာ ကိန်းဂဏန်းဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်လာလိမ့်မည်။
သူသာ ထိုနေရာတွင် နှစ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် တစ်သောင်းခန့် အချိန်ပေး လုပ်ဆောင်မည်ဆိုပါက… အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကိုပင် ရှေ့တည့်တည့်မှ တွန်းတိုက်နိုင်သွားပေလိမ့်မည်။
“အခုတော့ မင်းရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုပဲ စောင့်ကြည့်ရတော့မယ်။”
ဟု ဆွေ့ဟွမ်ရွှီက မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပြောသည်။
……
……
ဖန့်ချန်နှင့် ရှန်ပါဝမ်တို့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးသည့်နောက်၊ ဖန့်ချန်က လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် အတွက် ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို ခုခံကာကွယ်ပေးတော့မည်ဟူသော သတင်းမှာ ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်တစ်ခုလုံးတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ထိုသတင်းကြောင့် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များအားလုံး သတိထားမိသွားကြသည်။
ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်၏ အင်အားစုများမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ နေထိုင်ခဲ့သည့် သူတော်စင်များပင်လျှင် မည်မျှရှိမှန်း မသိနိုင်ပေ။
ယွမ် သခင်လေး တို့ ကိုယ်စားပြုသော ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် နှင့် ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် တို့မှာလည်း ဤနေရာတွင် နှစ်ရှည်လများ ရန်ငြိုးထားခဲ့သူများ ရှိသည်။
ထိုရန်သူများက ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။
ယွမ် သခင်လေးတို့နှင့် ရင်းနှီးသည့် သူတော်စင်များကမူ ထိုသူစိမ်း ဖန့်ချန် မှာ အလွန်ပင် မာနကြီးလွန်းကြောင်း တိတ်တဆိတ် ဝေဖန်ပြောဆိုကြသည်။
သတင်းများမှာ ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်တစ်ခွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။ အများစု၏ အမြင်တွင် မျိုးနွယ်စု အမြစ်ပြတ်တော့မည့် လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် မှာ ယခုအခါတွင်မူ အခြားသော အင်အားစုများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလာရသည်။
“မမလေး၊ ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ ရှန်ပါဝမ် ကို သွားရှာမှာလား တိုက်ရိုက်ပဲ ဖန့်ချန် ကို သွားတွေ့လိုက်တာ မကောင်းဘူးလား။”
အဆောက်အအုံ တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေသော သူတော်စင်အုပ်စုထဲမှ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော သူတော်စင် တစ်ဦးက တံခါးပိတ်ထားသည့် အဆောက်အအုံကို ကြည့်ကာ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးကို တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“ရှန်ပါဝမ် နဲ့ ဖန့်ချန် တို့ကြားမှာ ဘာစာချုပ်တွေ ချုပ်ထားလဲ မသိဘဲနဲ့ ဖန့်ချန် ကို တိုက်ရိုက်သွားရင် ငါတို့ တကယ်ပဲ အဖတ်ဆယ်ရ ခက်သွားနိုင်တယ်။”
ဟု အမျိုးသမီးက တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့… ဟူး၊ အဲဒီ ဖန့်ချန်က သန်မာပေမဲ့ ကျွန်မတို့မျိုးနွယ်စုမှာ သူ့ထက် ပိုသန်မာတဲ့ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်တွေ ရှိခဲ့ဖူးပေမဲ့လည်း…”
“မမလေး၊ ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စု ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ရန်သူက လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် နဲ့ မတူဘူး။ ဖန့်ချန် က ကျွန်မတို့ကို ကူညီနိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူး။”
ဟု အသက်ကြီးသူတော်စင်က သက်ပြင်းချသည်။
“ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ဖန့်ချန် က ဖန့်ချန် ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက လုံလောက်ပါတယ်။ သူသာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း ကို ရောက်သွားရင် ကျွန်မတို့ကို ကူညီနိုင်မှာ သေချာတယ်။”
အမျိုးသမီးက ပြောပြီးသည်နှင့် ရှေ့သို့တက်ကာ တံခါးကို ကိုယ်တိုင် ခေါက်လိုက်သည်။
မကြာမီပင် ရှန်ပါဝမ်က တံခါးဖွင့်ပြီး စိတ်မရှည်သည့်ဟန်ဖြင့် -
“ကျွန်တော် ပြောထားပြီးပြီလေ၊ ကျွန်တော့်ဆီ မလာပါနဲ့လို့။ ကျွန်တော်နဲ့ ဖန့်ချန် က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့ ဆက်ဆံရေးပဲ ရှိတာ။ သူတို့ ဘာကိစ္စရှိရှိ သူ့ဆီပဲ သွားတောင်းဆိုပါ၊ သူ့ကို ခင်ချင်ရင်လည်း သူ့ဆီပဲ သွားပါ။ ကျွန်တော့်ကို လာရှာနေတာ ဘာအတွက်လဲ”
အမျိုးသမီးက -
“ရှန်ပါဝမ်၊ ကျွန်မ ဒီနေ့လာတာက မင်းနဲ့ ဖန့်ချန် တို့ကြားက စာချုပ်အသေးစိတ်ကို သိချင်လို့ပါ။
မင်းတို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က ဖန့်ချန် ကို ကူညီယူဖို့အတွက် ဘယ်လောက်အထိ ပေးဆပ်လိုက်ရတာလဲ ”
ရှန်ပါဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ကျွန်တော်က ဘာလို့ မင်းကို ပြောပြရမှာလဲ၊ ကျွန်တော်က…”
သူ စကားကို ဆက်မပြောနိုင်တော့ပါ၊ အကြောင်းမှာ အမျိုးသမီးက သူမ၏ လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ရာ အထဲတွင် မျက်ရည်စက်ပုံစံ ပုံဆောင်ခဲလေးတစ်ခု လှည့်ပတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်…”
ရှန်ပါဝမ်၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားသည်။
သို့သော် ထိုမျက်ရည်စက်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွန်ထူးခြားသည့် သင်္ကေတတစ်ခု ရစ်ပတ်နေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။
“ဒါက… တစ်ပတ်လှည့် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် လား မိန်းကလေး၊ ဒါကို ဘယ်ကရတာလဲ၊ ဒီလိုအရာမျိုးက ရှားပါးလွန်းတယ်။”
ရှန်ပါဝမ်မှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
“ကျွန်မ သိချင်တာကို ပြောပြရင်၊ ဒါက ရှင့်အတွက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
ဟု အမျိုးသမီးက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“ကျွန်တော် ဘာများလဲလို့၊ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စကိုး။ မိန်းကလေးလည်း ဖန့်ချန် နဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်နေတာပဲ မဟုတ်လား”
ရှန်ပါဝမ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ဖြန့်လိုက်သည်။
“ပစ္စည်းပေးပါ၊ ဒီခရီးမှာ မင်း အရှုံးမရှိစေရဘူးလို့ အာမခံတယ်။”
“မမလေး၊ ဒီနေရာရဲ့ ဗဟိုချက် အရာရှိနဲ့ စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်လိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်၊ မဟုတ်ရင်…”
ဟု သက်ကြီးသူတော်စင်က တိုးတိုးလေး သတိပေးသည်။
အမျိုးသမီးကမူ အလွန်ပင်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် သူမလက်ထဲက ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်ကို ရှန်ပါဝမ်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
ရှန်ပါဝမ်က ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လှည့်ကာ -
“ဖန့်ချန်၊ ဒါက သူမက ပေးတဲ့ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်ပဲ။ ဒီအရာကို မြင်ပြီးတော့ သူမကို အထဲခေါ်ပြီး စကားပြောပေးပါဦးလား၊ သူမ ဘာတောင်းဆိုချင်တာလဲ နားထောင်ပေးပါဦး”
“ဖန့်ချန် က ဒီမှာ ရှိနေတာလား”
အမျိုးသမီးမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီး နောက်မှ လိုက်လာသည့် သူတော်စင်များမှာလည်း မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။
အမျိုးသမီးသည် ရှေ့ခန်းတွင် ထိုင်နေပြီး၊ ဖန့်ချန်မှာ ပင်မထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ လက်ထဲမှ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်ကို လှည့်ပတ်ကစားနေသည်။
“ဖန့်ချန်……”
“မင်းတောင် ငါ့ကို အစ်ကိုတစ်ယောက်လို မခေါ်ချင်ဘူးပဲ။”
ဟု ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေး ပြောသည်။
အမျိုးသမီးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် စကားကို ပြင်ပြောလိုက်သည်။
“ဖန့်ချန်၊ ကျွန်မ ဒီနေ့လာတာက ကိစ္စတစ်ခု အကူအညီတောင်းချင်လို့ပါ။”
အခန်း (၂၇၉၆) - ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်
“ဖန့်ချန်၊ ကျွန်မ ရှန်ပါဝမ်တို့လိုပါပဲ။ ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုဟာ အခုဆိုရင် အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ဖိနှိပ်ခံနေရပါတယ်။”
“ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် တွေထဲက ထက်ဝက်ကျော်က စစ်မြေပြင်မှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။”
“လာမယ့် တိုက်ပွဲမှာ ပြိုင်ဘက်က ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို စိန်ခေါ်တော့မှာမို့၊ ဖန့်ချန် အစ်ကိုကြီးအစား ဒီစိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံပေးနိုင်မလားလို့ပါ။”
“အစ်ကိုကြီးရဲ့ အရင်ဒဏ်ရာတွေက မပျောက်သေးဘူး။ အကယ်၍ ဒီတိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲနိုင်မယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် သူကိုယ်တိုင်ပဲ ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။”
အမျိုးသမီးက သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အကုန်ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ပါဝမ်မှာ စစ်ဗျူဟာမှူး တစ်ယောက်လို အမူအရာဖြင့် သတိကြီးစွာ ထိန်းချုပ်ကာ -
“မင်းတို့ ပြိုင်ဘက်တွေက ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်လဲ” ဟု မေးသည်။
တကယ်တမ်းတွင် သူသည် ဤလူများ သူ့ဆီသို့ ရောက်လာမည်ကို အစကတည်းက မလိုလားခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က ဖန့်ချန် အပေါ် မှီခိုပြီး ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို ခုခံနေရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖန့်ချန် တစ်ခုခုဖြစ်သွားပါက လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် သည် ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်တွင် အရာရာတိုင်းကို သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင် မလိုလားတိုင်း ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သူသိသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူသည် စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။ အကယ်၍ အန္တရာယ်ကြီးမားလွန်းသည့် တောင်းဆိုချက်များ ကို သူသာ ပယ်ချနိုင်ပါက ဖန့်ချန်သည် လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို စိတ်အေးလက်အေး ခုခံကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ကျွန်မတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က အရမ်းသန်မာတယ်။ နောက်တစ်ခါ ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးကို စိန်ခေါ်မယ့်သူက ‘လော့ထျန်းဝမ်’ ပါ။”
ဟု အမျိုးသမီးက ပြောသည်။
ထိုစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရှန်ပါဝမ်မှာ ခုန်ပေါက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး လေကို ရှိုက်သံဖြင့် ရှူသွင်းကာ -
“မင်းတို့ ဘယ်က လူတွေလဲ ဘာလို့ မင်းတို့ကို စိန်ခေါ်တဲ့သူက ဘီးလူးမုဆိုး ၁၀၈ ပါး ထဲက လော့ထျန်းဝမ် ဖြစ်နေရတာလဲ”
သူသည် ချက်ချင်းပင် ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ -
“ဖန့်ချန်၊ အဲဒီ လော့ထျန်းဝမ်က ၁၀၈ ပါး ထဲမှာ ပါဝင်ရုံတင်မကဘူး။ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်း အဆင့်ကတည်းက အဲဒီစာရင်းမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း အထိ တစ်လျှောက်လုံး အနိုင်ယူလာခဲ့တာ။ အခုဆိုရင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းရဲ့ အန္တရာယ်ကြယ် ထဲမှာ ထိပ်ဆုံး (၃) နေရာမှာ ရှိနေတာ ”
“ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း ပြီးတော့ ထိပ်ဆုံး (၃) နေရာ ဟုတ်လား ”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီး၏ နောက်ကွယ်မှ သက်ကြီးသူတော်စင်သည် ရှန်ပါဝမ်၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ -
“မမလေး၊ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပါ။ ‘တစ်ပတ်လှည့် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်’ ဆိုတာ ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုတောင်မှ တစ်လုံးရဖို့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီပြီး ကျင့်ကြံရတာပါ။ ပြီးတော့ အဖိုးတန် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း (၁၀၀) ကျော်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားရတာ၊ ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ အလဟဿ အဖြစ်ခံရမှာလဲ။”
“ဖန့်ချန်၊ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်ကို သူ့ဆီ ပြန်ပေးလိုက်ပါ။ အဲဒီ လော့ထျန်းဝမ်က လွယ်တဲ့လူမဟုတ်ဘူး။ သူ့နောက်ကွယ်က အင်အားစုက အရမ်းကြီးမားတယ်။ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် တောင်မှ သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။”
ဟု ရှန်ပါဝမ်ကလည်း အလျင်အမြန်ပင် တားမြစ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုသက်ကြီးသူတော်စင်၏ အထင်အမြင်သေးသည့် စကားလုံးများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
“မိန်းကလေး၊ ဘယ်လိုခေါ်လဲ။”
ဖန့်ချန်သည် ရှန်ပါဝမ်နှင့် သက်ကြီးသူတော်စင်၏ စကားကို မကြားသယောင်ဖြင့် တွေးတောစွာ မေးလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးကလည်း သက်ကြီးသူတော်စင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် -
“ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် ။”
“……”
ရှန်ပါဝမ်မှာ အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားပြီး အမျိုးသမီးကို ငေးကြည့်လျက် ဘာစကားမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။
ဖန့်ချန်က ရှန်ပါဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ရှန်ပါဝမ်သည် ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည် -
“ဖန့်ချန်…… သူမလည်း ဘီးလူးမုဆိုး ၁၀၈ ပါး ထဲက တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူမက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်း အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်……”
သူသည် အစကတည်းက တံခါးကို ဘာလို့ ဖွင့်ပေးမိပါလိမ့်ဟု ပို၍ နောင်တရမိသည်။ ဤရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်ကိုယ်တိုင်က ၁၀၈ ပါး ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်။ ယခု သူမ၏ မျိုးနွယ်စုက လော့ထျန်းဝမ်၏ စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်ဟုဆိုလျှင် ဤနှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားစုမှာ အလွန်ပင် မသေးလှပေ။
“မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကလည်း ၁၀၈ ပါး ထဲက တစ်ယောက်လား”
ဖန့်ချန်က ထပ်မေးသည်။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ့အဖွဲ့ထဲတွင် အန္တရာယ်ကြယ် နှစ်ယောက် ရှိနေပါက သူတို့၏ နောက်ခံအင်အားမှာ ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်တွင်ပင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့ ဘာလို့ အကူအညီတောင်းဖို့ ကိုယ့်ဆီ အထိ ရောက်လာရတာလဲ။
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်
“ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးက ၁၀၈ ပါး ထဲက မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့……”
သူမသည် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ လေးနက်စွာဖြင့် -
“ဖန့်ချန်၊ ကျွန်မ အခုနက တောင်းဆိုတာကို လက်ခံပေးနိုင်မလား ”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်
“ဒါ့အပြင်၊ ငါ နဲ့ လော့ထျန်းဝမ်တို့ဘက်က အင်အားစုတွေနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး။ သူတို့က ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်ဘူးဆိုရင် ငါလည်း သူတို့နဲ့ ရန်မဖြစ်ချင်ဘူး။”
ပြောပြီးသည်နှင့် ဖန့်ချန်သည် လက်ကို အသာမြှောက်ကာ ထို 'တစ်ပတ်လှည့် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်' ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။ ရှန်ပါဝမ်မှာ စိတ်အေးသွားသည်။ ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် နောက်ကွယ်မှ သက်ကြီးသူတော်စင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဒါက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ဒီတိုက်ပွဲကို လက်ခံလိုက်ရင်တောင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးက အလွန်နည်းပါးသည်ဟု သူယူဆသည်။
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။
“ဖန့်ချန်၊ ဘာလို့ ငြင်းတာလဲ ဒီ တစ်ပတ်လှည့် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် က စပေါ်ငွေပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အကယ်၍ ရှင်သာ ဒီတိုက်ပွဲကို လက်ခံမယ်ဆိုရင် ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ နောက်ထပ် နှစ်လုံး ထပ်ပေးပါ့မယ်။ ပြီးတော့ ရှင်သာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်တောင် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေကို ကျွန်မတို့ဘက်က ပေးလျော်ပါ့မယ်။”
သူမသည် ရှန်ပါဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ -
“ရှင်လည်း လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို ကတိပေးထားပြီးသားလေ……”
“မင်းတို့နဲ့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က မတူဘူး။ ငါ ဒီနေရာကို ရောက်ခါစတုန်းက ငါ့ဆီကနေ အသားတစ်စတုံး ကို ကိုက်ဖြတ်ချင်တဲ့သူက မဟာသားတော် ပဲ။ သူက ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က လာတာ၊ အဲဒီအချိန်ကတည်းက ငါ နဲ့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကြားမှာ အကြောင်းတရားတွေ ရှိနေပြီးသား။”
ဟု ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
“မမလေး၊ သွားကြရအောင်။ သူက ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းပဲ ရှိသေးတာ။ အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား ကို နိုင်ပေမဲ့ လော့ထျန်းဝမ် နဲ့ ကွာခြားချက်က အများကြီးပဲ။ သူသာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း ကို ရောက်သွားရင်တောင် အန္တရာယ်ကြယ် နေရာရဲ့ အစွန်းတစ်နေရာကိုတောင် ထိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ဟု သက်ကြီးသူတော်စင်က ဖန့်ချန်ကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်မှာ စိတ်ပျက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကိုက်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘာမျှ မပြောတော့ဘဲ သက်ကြီးသူတော်စင်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လှည့်ပြန်သွားကြသည်။
ရှန်ပါဝမ်မှာမှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့ပြီး ဖန့်ချန်ကို ပြုံးကာ -
“ဖန့်ချန်၊ ဒီတစ်ခါ ဆုံးဖြတ်ချက်က အရမ်းမှန်ကန်တယ်။ မင်းသာ ဒီတိုက်ပွဲကို လက်ခံလိုက်မှာ ကျွန်တော် စိုးရိမ်နေတာ။ လော့ထျန်းဝမ် ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားက အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား တို့ထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်။ မင်းသာ လက်ခံလိုက်ရင် လော့ထျန်းဝမ် ဘက်ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်က ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်တွေအားလုံးက မင်းကို ရန်သူလို မြင်သွားလိမ့်မယ်။”
ဖန့်ချန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးသည်။
“ဒီကိစ္စ ထားလိုက်ပါတော့။ ခုနက မင်း ပြောလက်စအကြောင်းကို ဆက်ပြောပါ။ အဲဒီတုန်းက ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က မင်းတို့ဆီ ရောက်လာပြီးရင် ဘာလုပ်ငန်းစဉ်တွေ ဆက်လုပ်သလဲ။”
“အော်… အော်…”
ရှန်ပါဝမ်က အလျင်အမြန်ပင် -
“အဲဒီတုန်းက ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာပြီးတော့ ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက် အရာရှိကို ကျွန်တော်တို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကလည်း ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုတယ်။ ပြီးတော့ အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲ ကို လျှောက်ထားတယ်။ လျှောက်ထားပြီးတာနဲ့ နှစ်တစ်ရာလောက် အချိန်ပေးပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကိုယ်ပိုင် ညှိနှိုင်းခွင့် ပေးတယ်။ အကယ်၍ ညှိနှိုင်းမှု မအောင်မြင်ရင်တော့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ရဲ့ စည်းမျဉ်းအတိုင်း တကယ့် အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲ ကို စတင်တော့တာပဲ။ စတင်လိုက်တာနဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အနိုင်အရှုံး ပေါ်လာမှာပဲ။ အားနည်းတဲ့ဘက်က နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု အသိမ်းပိုက် ခံရတော့မှာ။”
“ဒီမှာ မေးစရာရှိတယ်။ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် တွေရဲ့ ကျင့်စဉ်က မတူညီကြဘူး။ အကယ်၍ အရှုံးပေးရမယ့်ဘက်မှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း အဆင့် မရှိတော့ဘဲ၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်ပိုင်း အဆင့်ပဲ ရှိတော့ရင်၊ တိုက်ခိုက်တဲ့ဘက်က ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း အဆင့်နဲ့ စိန်ခေါ်ခွင့် ရှိလား ” ဟု ဖန့်ချန်က မေးသည်။
ရှန်ပါဝမ် အံ့ဩသွားကာ -
“ဒါမျိုးကတော့ မရဘူး။ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ရဲ့ စည်းမျဉ်းက အတော်လေး တရားမျှတတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ စိန်ခေါ်တဲ့သူက ကျင့်စဉ်အဆင့် တူညီတဲ့သူကိုပဲ စိန်ခေါ်ရတယ်။ ဒါကြောင့် အင်အားစုတွေက အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲ မှာ အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်မခံရအောင် တချို့ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် တွေကို ဒိန်းရွှမ်းသီး တွေ အမြဲစားခိုင်းပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့် မတိုးတက်အောင် လုပ်ထားကြတယ်။”
“လက်ရှိ အဆင့်မှာ အရန်အင်အား ရှိမှသာ ရှေ့လူတွေက ကျင့်စဉ်မြှင့်တင်ဖို့ စဉ်းစားကြတာပါ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြတာပေါ့။”
“ဒါဆိုရင် မင်းတို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကတော့……”
ရှန်ပါဝမ်က ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်
“စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း၊ အသက်စွမ်းအင် ၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း ဒီ သုံးပါးလုံးရဲ့ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် တွေအားလုံးက ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြလို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရတာလေ……”
(ဖန့်ချန်ကို နာမည်ပြောင် ယဲ့ထျန်းဂူလို့ အရင်ပိုင်းတွေမှာ ပါခဲ့ပေမဲ့ ဒီအပိုင်းကျ ဖန့်ချန်လို့ပဲ ပါလို မူရင်းအတိုင်းပဲ ဘာသာပြန်လိုက်တယ်နော်)