အခန်း (၂၇၉၉-၂၈၀၀)
Vol. 280 Ch. 2799-2800
အခန်း (၂၇၉၉) - အကြောင်းတရားများနှင့် ဆက်နွှယ်မိခြင်း
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်က မျက်လုံးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွားသည်။
လော့ထျန်းဝမ် သည် အန္တရာယ်ကြယ် (၁၀၈) ပါးထဲတွင် အရေးအပါဆုံးနှင့် သြဇာအရှိဆုံးသူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူ့လက်အောက်ရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာလည်း သဲစုပမာ အလွန်များပြားပြီး တစ်ဦးစီတိုင်း၏ စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်သည်။
ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်ရှိ သူတို့၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များမှာလည်း လုံးဝ နိမ့်ကျခြင်း မရှိပေ။
ယခုလေးတင် သူတို့ရှေ့မှ လေတဟူးဟူးဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်အုပ်စုထဲတွင် အဆင့် (၅၀၀) အတွင်းရှိသူများပင် ပါဝင်နေသည်။
သူတို့အားလုံးသည် အန္တရာယ်ကြယ် (၁၀၈) ပါးနှင့် နီးကပ်လွန်းသော ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည်။
တစ်နေ့နေ့တွင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာပြီး အတွေးအခေါ်တစ်ခုခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပါက အန္တရာယ်ကြယ် နေရာကို ချက်ချင်း လုယူနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
“သူက လော့ထျန်းဝမ် လက်အောက်က (၁၂) ပါးသော နတ်ဘုရားငယ်တွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ 'ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး' ပဲ။”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်က အေးစက်စက် ပြောသည်
“သူက လော့ထျန်းဝမ် လက်အောက်မှာ အလှုပ်ရှားဆုံးပဲ။ လော့ထျန်းဝမ် အတွက် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် အများအပြားကို စည်းရုံးပေးထားတာ။
ဒီတစ်ခေါက် လာတာက ယဲ့ထျန်းဂူ ကို ဦးတည်ပြီး လာတာဖြစ်ဖို့ များတယ်။”
သက်ကြီးသူတော်စင်က အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး -
“မမလေး၊ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ယဲ့ထျန်းဂူ နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိသွားကြပြီ ထင်တယ်။”
“ငါတို့ဆီက ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် နှစ်ဦး သေဆုံးသွားရတာကလည်း ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး လက်ချက်ပဲ။”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
“သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားပြီး ကြည့်ရအောင်။”
“ဟုတ်ကဲ့”
……
……
“ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ ယဲ့ညီအစ်ကိုကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်”
ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်အုပ်စုတစ်စုသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ရောက်ရှိလာသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အစိမ်းရောင် မျက်နှာအဆင်းရှိပြီး ကြက်သွန်မြိတ်နှာခေါင်း၊ မီးပုံးမျက်လုံးများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ပါးစပ်မှာမူ နားရွက်ထိ ဖြဲထားကာ အမြဲတမ်း ရယ်မောနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
အနီးအနားရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ သူမည်သူဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်ကြသည်။
“ဒါ (၁၂) ပါးသော နတ်ဘုရားငယ်ထဲက ‘ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး’ ပဲ ”
“သူ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ”
“ယဲ့ထျန်းဂူ ကို စည်းရုံးဖို့ လာတာများလား ဟုတ်မှာပါ။ အန္တရာယ်ကြယ် (၁၀၈) ပါးထဲမှာ လော့ထျန်းဝမ် နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲလေ။”
တီးတိုးပြောဆိုသံများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"လော့ထျန်းဝမ်" ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဖန့်ချန်သည်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။
သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ လည်ပင်းကို အကြည့်ပို့လိုက်ရာ အောက်ပါအတိုင်း စာတန်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
၃၇၇၆၂
နှစ်ပေါင်း သုံးသောင်း ခုနစ်ထောင် ခုနစ်ရာ ခြောက်ဆယ့်နှစ်နှစ်
၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည့် အချိန်ကာလ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ 'နှစ်ပေါင်း ၅၀၀' အကြိမ် (၇၀) ကျော်နှင့် ညီမျှသည်။
ဤမျှကြာမြင့်စွာ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်တွင် နေထိုင်ပြီး အသက်ရှင်နေနိုင်ခြင်းမှာ လူမှုဆက်ဆံရေး အပါအဝင် အရာအားလုံးကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ပွတ်တိုက် လေ့ကျင့်ထားသူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင်ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ချက်ချင်းပင် အကြီးကဲငါးဦး သူတော်စင်ကြီးများ နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များထံသို့ အသံလွှင့်စကားပြော၍ ရောက်လာသူ၏ နောက်ခံအကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။
အဖွဲ့ဝင်များမှာ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း အမူအရာ လုံးဝမပျက်ဘဲ တစ်ဖက်လူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုးသည် ဖန့်ချန်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ အရပ်မှာ ဖန့်ချန်ထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားပြီး ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ပြီးနောက် -
“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ပါရစေ။ ငါက လော့ထျန်းဝမ် လက်အောက်က (၁၂) ပါးသော နတ်ဘုရားငယ်ထဲက တစ်ဦး၊ ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ပဲ။
မင်း ငါ့ကို ရယ်နေတာလို့ မထင်ပါနဲ့။ တကယ်တော့ ငါက မွေးကတည်းက ဒီလိုမျက်နှာ ပုံစံမျိုးနဲ့ မွေးလာတာပါ။”
“ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုးညီအစ်ကို၊ မင်္ဂလာပါ။”
ဖန့်ချန်သည် ပြုံး၍ ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်သည်လည်း အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး နှစ်ဦးသား ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာမှာ အလွန်လေးနက်သွားသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ နှင့် အခြားအန္တရာယ်ကြယ် များမှာလည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။
“ဒါ ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး၊ လော့ထျန်းဝမ် လက်အောက်က နတ်ဘုရားငယ်ပဲ။”
ယွမ် သခင်လေး၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး -
“သူက ဘာလို့ ယဲ့ထျန်းဂူ ကို လာရှာတာလဲ……”
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ က ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် -
“ယဲ့ထျန်းဂူ က အန္တရာယ်ကြယ် အသစ်ပဲ။ လော့ထျန်းဝမ် လာရှာတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ အခြေအနေကို အရင်ကြည့်ရအောင်။”
အန္တရာယ်ကြယ် များက ခေါင်းအသာညိတ်ကာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည်လည်း အန္တရာယ်ကြယ် များဖြစ်ကြသော်လည်း လော့ထျန်းဝမ် နှင့် ယှဉ်လျှင် ကွာခြားချက်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
……
……
“ယဲ့ညီအစ်ကို က အလွန် ယဉ်ကျေးတာပဲ။ အပြင်မှာတော့ ယဲ့ညီအစ်ကို ကို မာန်မာနကြီးပြီး မောက်မာတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတာပဲ။ ဒီကို ရောက်ခါစမှာ ဒီက လူဟောင်းတွေကို မလေးမစား လုပ်တယ်ဆိုတာတွေကလည်း မဟုတ်မမှန်တဲ့ အပုပ်ချမှုတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ။”
ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်
“ဒီနေ့ မြင်လိုက်ရတော့ အဲဒီ ကောလာဟလတွေက အခြေအမြစ်မရှိဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရပြီ။”
“ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုးညီအစ်ကို ဒီကို လာတာ ဒီစကားတွေ ပြောဖို့သက်သက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော် ”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး -
“ဟုတ်တာပေါ့။ ယဲ့ညီအစ်ကို ကို ဂုဏ်ပြုဖို့အပြင် နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုရှိလို့ပါ။ ယဲ့ညီအစ်ကို ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြစေချင်တယ်။”
မေးမြန်းဖို့ လာတာလား အနီးအနားရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
“ဘာကိစ္စလဲ”
“ယဲ့ညီအစ်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မတွေ့သင့်တဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ သွားတွေ့ခဲ့တယ် မဟုတ်လား”
ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုးက ပြုံး၍ -
“ယဲ့ညီအစ်ကို က လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် အတွက် ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲနဲ့ ခုခံပေးမယ်လို့ ကြားတယ်။
ဒီလို ကိစ္စသေးသေးလေးတွေကတော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ယဲ့ညီအစ်ကို က ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက် မှာ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာရှာဖို့ ကြံစည်နေရင်တော့ လော့ထျန်းဝမ် က သဘောမကျဘူး။
ဒါကြောင့် သူက ငါ့ကို အထူးတလည် စေလွှတ်လိုက်တာပါ။ ယဲ့ညီအစ်ကို ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် နဲ့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို သူ လျစ်လျူရှုပေးနိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ယဲ့ညီအစ်ကို က သူမအတွက် ထွက်ပြီး ခုခံပေးမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် လို့ ထင်ပြီး တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ယဲ့ညီအစ်ကို နဲ့ အဖွဲ့ဝင် သူတော်စင်တွေ အကုန်လုံးကို ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကနေ နှင်ထုတ်လိုက်လိမ့်မယ်။”
ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုးမှာ ပြုံးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အပြုံးမှာ ကြည့်ရသူကို စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သွားစေသည်။
“ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် အဲဒါ အန္တရာယ်ကြယ် (၁၀၈) ပါးထဲက တစ်ပါး မဟုတ်လား ”
“ယဲ့ထျန်းဂူ က သူမနဲ့ပါ ဆက်နွှယ်နေတာလား ”
“ကြည့်ရတာ ကောလာဟလတွေက ဟုတ်နေပြီ။ လော့ထျန်းဝမ် ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုက ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုနဲ့ တိုက်ပွဲဝင်နေတာပဲ”
“ယဲ့ထျန်းဂူ က ဒီကိစ္စကို တကယ်ပဲ ဝင်ပါတော့မလား ဒါက လုံရှန်း နဲ့ ပေတို လောက်တော့ မဟုတ်ဘူးလေ……”
တီးတိုးပြောဆိုသံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။
အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များက ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ယွမ် သခင်လေးမှာ ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။
အိပ်ချင်မှ အိပ်ရာဝင် ခေါင်းအုံးပေးသည်ဆိုတာ ဒါမျိုးလား။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ လော့ထျန်းဝမ် ကို ရန်ဘက်ပြုမိပါက ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ကိုတောင် အားကိုးစရာ မလိုဘဲ ထွက်ခွာသွားရလိမ့်မည်။
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း အလေးနက်ဆုံး အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုးသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောသည်။
“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး။ လော့ထျန်းဝမ် က အကြောင်းအကျိုး သိတဲ့သူပါ။ မင်းနဲ့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကိစ္စကို သူ မဝင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ ပြောခိုင်းလိုက်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းတော့ ရှိသေးတယ်။”
ဖန့်ချန် - “ပြောပါဦး။”
“ဒီနှစ်ပေါင်း ၅၀၀ အတွင်းမှာ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ တွေ မတိုက်ပါနဲ့တော့။ အန္တရာယ်ကြယ် (၁၀၈) ပါးရဲ့ နေရာကို လွယ်လွယ်နဲ့ မပြောင်းလဲသင့်ဘူး။ အခု အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား နေရာ ရှုံးသွားတာကိုတင်ပဲ အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး။
လော့ထျန်းဝမ် က ဒီကာလအတွင်းမှာ ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက် မှာ အေးအေးဆေးဆေးပဲ ရှိစေချင်တယ်။ သူ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်နေလို့ပါ။”
ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ဘေးရှိ အန္တရာယ်ကြယ် များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ -
“လော့ထျန်းဝမ် က ငါတို့ကို ထည့်တွက်ပေးသေးတာပဲ။”
ယွမ် သခင်လေးမှာမူ ဝမ်းသာမှုများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
သူသည် ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး၏ အကွက်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ဒါက အမြဲတမ်း သုံးနေကျ "ရိုက်နှက်ပြီးမှ ချော့" သည့် နည်းလမ်းပင်။
ယခု ယဲ့ထျန်းဂူ သည် လော့ထျန်းဝမ် ကို လက်ခံမလား၊ မခံမလား ဆိုသည်ကိုသာ ကြည့်ရတော့မည်။
“ကိုယ်တိုင်က လော့ထျန်းဝမ် ကို ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်ရင်တော့ ငါတို့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကို တိုက်ဖို့ အချိန်တောင် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ”
ယွမ် သခင်လေးမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
……
……
“ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး၊ ဒီလိုဆိုရင် ငါက မင်းတို့ရဲ့ လော့ထျန်းဝမ် နဲ့ အကြောင်းတရားတွေ ဆက်နွှယ်မိသွားပြီပေါ့။”
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချကာ -
“မင်းသာ ငါ့ကို ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် (၅) လုံး မပေးဘူးဆိုရင်တော့ ဒီကိစ္စကို ငါ ဒီအတိုင်း အဆုံးသတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုးမှာ မယုံနိုင်စရာ စကားကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ဒီကောင်… သူ့ကို ဓားပြတိုက်နေတာလား
အခန်း (၂၈၀၀) - ခွေးပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်စမ်း
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရုတ်တရက် အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဖန့်ချန်၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
"တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်" ဆိုသည်မှာ ဘာလဲ။
“ဒါ မဖြစ်မနေ ကောင်းတဲ့အရာပဲ ဖြစ်ရမယ်”
ထိုသို့ တွေးတောရင်း သူတို့သည် ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နှင့် ဖြစ်နေသည်။
“ဒီလူက ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တောင်းလိုက်တာလား ”
“သာမန် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တွေတောင်မှ ပေါင်းစပ်ဖန်တီးဖို့ အလွန်ခက်ခဲတယ်။ ငါတို့လို အင်အားစုတွေဆိုရင် နှစ်ထောင်ချီကြာမှ တစ်လုံးတောင် မရနိုင်ဘူး……”
“အဲဒါ မင်းတို့အကြောင်းလေ။ သူတို့လို အင်အားစုတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ နှစ်ထောင်ချီကြာရင် တစ်လုံးလောက် ရနိုင်ကောင်းရဲ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အင်အားချင်း ကွာခြားချက်ကတော့ တကယ်ရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ငါးလုံးဆိုတာကတော့ တကယ့်ကို ခြင်္သေ့လို ပါးစပ်ကြီးဖွင့်ပြီး လုယူတာပဲ။”
“ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စကို တွေ့လိုက်ရတာပဲ။ ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ရဲ့ စကားက ခြိမ်းခြောက်သံ ပါပေမဲ့လည်း ဒီလောက်ထိ တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ငါးလုံးအထိ အဓမ္မတောင်းဆိုစရာ လိုလို့လား ”
အနီးအနားရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များ၏ အကြည့်များမှာ အမျိုးမျိုးပင်။ အချို့မှာ အံ့အားသင့်နေကြပြီး အချို့မှာမူ ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘဲ ငေးမောနေကြသည်။
ထိုနေရာ၏ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေသော ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ တို့မှာလည်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။
ယွမ် သခင်လေးမှာ ခဏတာ အံ့အားသင့်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။
“အားလုံး၊ ခင်ဗျားတို့ ထွက်လာစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်။ လော့ထျန်းဝမ် က ဒီကိစ္စကို မုချဝင်ပါလိမ့်မယ်။”
လမင်းကြီး က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိသော အန္တရာယ်ကြယ် များလည်း ယွမ် သခင်လေး၏ စကားကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံကြသည်။
လော့ထျန်းဝမ် အကြောင်းကို သူတို့သိသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် လော့ထျန်းဝမ် သည် ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်ရှိ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တည်ငြိမ်စေရန် ဤကိစ္စကို ဦးစွာ ဖြေရှင်းလိမ့်မည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်။
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် သည် ဖန့်ချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်ခြင်းများ ပေါ်လာသည်။
အရင်က သူတို့ကြားတွင် ဆက်နွှယ်မှု မရှိသဖြင့် ဖန့်ချန်က သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်လော။
“မမလေး၊ ကြည့်ရတာ ဒီကောင်က အတော်လေး အရိုးခံရှိပုံပဲ။ လော့ထျန်းဝမ် ကို တကယ်တမ်း ကြောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။”
သက်ကြီးသူတော်စင်က မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှေး၍ ပြောသည်။
သူ့နောက်ရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်အချို့မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည့်အကြည့်များမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
……
……
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် ကျန်းစစ်လုံ တို့မှာ သတင်းကြားသည်နှင့် အပြေးရောက်လာကြသည်။
ဖန့်ချန်နှင့် ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး တို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် အနီးအနားရှိသူများကို မေးမြန်းမှသာ အဖြစ်အပျက်ကို သိရှိလိုက်ကြသည်။
“ယဲ့ထျန်းဂူ က ပိုပိုပြီး ရူးသွပ်လာပြီ။ အန္တရာယ်ကြယ် နေရာကို ရပြီး အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား ကို အစားထိုးနိုင်ရုံနဲ့ လော့ထျန်းဝမ် ကိုပါ တင်စီးချင်နေတာလား။”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား ၏ အစ်ကိုကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ကျန်းစစ်လုံလည်း အတူတူပင်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ထိုကိစ္စမှာ ကောင်းသော လက္ခဏာဟု မထင်ကြပေ။
ယဲ့ထျန်းဂူ သာ လော့ထျန်းဝမ် ၏ အင်အားစုလက်ထဲတွင် အပြီးအပိုင် အရေးနိမ့်သွားပါက သူတို့ ရှုံးထားသော နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ များကို ပြန်လည်ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
……
……
ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
“ယဲ့ထျန်းဂူ၊ မင်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ ငါ သေချာ မကြားလိုက်ရဘူး။”
သူသည် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး နားရွက်ကို ဖန့်ချန်ဘက်သို့ ကပ်ပေးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုအပြုအမူကို မြင်သောအခါ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ၏ နားရွက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အနားသို့ကပ်၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ကို တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ဆယ်လုံးပေးပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီကိစ္စ ဒီအတိုင်း ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး ”
“ဆယ်လုံး”
“ခုနက ငါးလုံး မဟုတ်ဘူးလား ”
“ဒီကောင်က ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ကို လိုချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ လော့ထျန်းဝမ် ကို တမင်စိန်ခေါ်နေတာပဲ ”
“လော့ထျန်းဝမ် က အန္တရာယ်ကြယ် နေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိုင်နေတာ။ ဒီကောင်က ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒင်း က ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်း အန္တရာယ်ကြယ် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း အန္တရာယ်ကြယ် နေရာနဲ့တော့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ဘူးလေ ”
ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးသံများ ဆူညံနေပြီး သူတော်စင်များ အံ့အားသင့်နေကြချိန်တွင် ရှန်ပါဝမ် တို့လည်း သတင်းကြား၍ ရောက်လာကြသည်။
“ဖန့်ချန်ညီအစ်ကို၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”
ရှန်ပါဝမ် က ချက်ချင်းပင် ဝမ်ချုံစန်းဘေးသို့ တိုးကပ်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။
ဝမ်ချုံစန်း က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။
ရှန်ပါဝမ် မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး -
“သေပါပြီ၊ ငါ့အမေရေ ”
သူသည် ဘာမျှ ထပ်ရှင်းပြနေချိန် မရတော့ဘဲ ဖန့်ချန်ထံသို့ အသံလွှင့်စကားပြောလိုက်သည်။
“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ စိတ်ထိန်းပါ။ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း အန္တရာယ်ကြယ် နေရာဆိုတာ အလွယ်လေး မဟုတ်ဘူး။ အဆင့် (၁၀၀) - (၂၀၀) အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ သူတော်စင်တွေက အရင်က အန္တရာယ်ကြယ် နေရာတွေမှာ တာဝန်ယူခဲ့ဖူးတဲ့သူတွေချည်းပဲ။ အဆင့် တက်လာတဲ့အခါ နေရာရဖို့ ပိုခက်လာလို့သာ အဆင့်နောက်ပိုင်း ရောက်သွားတာ။ လော့ထျန်းဝမ် ကတော့ ထိပ်ဆုံး (၃) နေရာမှာ တကယ်ရှိနေတဲ့သူလေ…”
သူသည် လော့ထျန်းဝမ် ၏ စွမ်းအားကို ဖန့်ချန် သဘောပေါက်စေရန် ကြိုးစားပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား ကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ကြယ် များသည်ပင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လျှင် အဆင့် (၁၀၀) အတွင်းဝင်ဖို့ပင် ခက်ခဲလွန်းသည်။
ထိပ်ဆုံး (၁၂) နေရာဆိုသည်မှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။
ဖန့်ချန်သည် ရှန်ပါဝမ် ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ဘက်သို့လှည့်ကာ တုံ့ပြန်မှု မရှိသောအခါ နားရွက်ကို ထပ်ဆွဲကာ အသံကို ပိုမြှင့်၍ ထပ်ပြောလိုက်သည်။
ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပါးစပ်ကိုလည်း ဖြဲမထားတော့ပေ။
သူသည် ဖန့်ချန်၏ လက်ကို အေးဆေးပင် ခါထုတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ဖန့်ချန်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မင်းပြောတဲ့စကားတွေကို လော့ထျန်းဝမ် ဆီ တစ်လုံးမကျန် သွားရောက် ပို့ပေးလိုက်မယ်။”
“အားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး သည် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ လှည့်ထွက်သွားသည်။
“ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့၊ ငါတို့ အခုပဲ သွားတော့မှာလား ”
အန္တရာယ်ကြယ် တစ်ဦးက အံ့ဩစွာ မေးသည်။
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ က ခြေလှမ်းကို ခေတ္တရပ်ကာ -
“သူက ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ လော့ထျန်းဝမ် ကို လျစ်လျူရှုနေတာ။ ငါတို့သွားပြီး ဘာလုပ်မလဲ အရှက်ကွဲဖို့လား ”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူ အမြန်လမ်းလျှောက် ထွက်ခွာသွားသည်။
ကျန်ရှိသော အန္တရာယ်ကြယ် များလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ယွမ် သခင်လေးသည် ရှုံးချာ ကို သူတို့ဘက်သို့ လာရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်သော်လည်း ရှုံးချာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
ယွမ် သခင်လေးမှာ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံး၍ ထွက်ခွာသွားသည်။
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား မှာမူ မထွက်ခွာဘဲ နေရာမှာပင် တွန့်ဆုတ်နေသည်။
သူ အနားကပ်သွားရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် သူတော်စင်အုပ်စုတစ်ခုက ဖန့်ချန်ဆီသို့ ရောက်လာသည်။
“ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် ပါလား။”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား က လေးနက်စွာ ပြောသည်။
……
……
“ယဲ့အစ်ကို၊ အခုဆိုရင် လော့ထျန်းဝမ် နဲ့ အကြောင်းတရားတွေ ဆက်နွှယ်မိသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ အရောင်းအဝယ်ကို ပြန်စဉ်းစားပေးပါ့မလား။”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါ ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် မဟုတ်လား”
“ဟုတ်တယ်၊ သူမက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပဲ။”
“သူမရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုက လော့ထျန်းဝမ် နဲ့ ဆက်နွှယ်နေတာ တကယ်ပဲလား ”
သက်ကြီးသူတော်စင်က အနီးအနားမှ တီးတိုးစကားများကို ကြားရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ -
“မမလေး၊ ကျွန်တော်တို့ တိတ်တိတ်ကလေးပဲ စကားပြောရအောင်…”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်က အသက်ကြီးသူတော်စင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖန့်ချန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
“အခုတော့ တကယ်ပဲ အကြောင်းတရားတွေ ဆက်နွှယ်မိသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့နဲ့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် က မတူဘူး။ ငါ ထွက်တိုက်ပေးဖို့ဆိုရင် မင်းတို့က တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ဘယ်လောက် ပေးနိုင်မလဲ”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ -
“မင်းတို့သာ တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးတဲ့ နည်းလမ်းကို ပေးနိုင်ရင် ငါ နည်းနည်းလျှော့ယူပါ့မယ်။”
“တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးတဲ့ နည်းလမ်း ”
“ဒီလူက တကယ်ပဲ ရဲတင်းတာပဲ ”
“ငါတို့ နိုင်ငံတော်က ဒါကို နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းနီးပါး သုတေသနလုပ်နေတာတောင် မရသေးဘူး။”
“ယဲ့ထျန်းဂူ၊ မင်း ခြင်္သေ့လို ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး မတောင်းဆိုပါနဲ့ ”
သက်ကြီးသူတော်စင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သည်။
“တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးတဲ့ နည်းလမ်းဆိုတာ အလွယ်တကူ ပေးနိုင်တဲ့အရာလား ငါတို့က မင်းကို တိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ ကူညီခိုင်းမှာ၊ လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် လိုမျိုး နောက်ပိုင်းမှာ အမြဲတမ်း အားကိုးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ရှန်ပါဝမ် မှာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် နားထောင်နေသည်။
“မင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် ဆုံးဖြတ်နိုင်တာလား ”
ဖန့်ချန်က သက်ကြီးသူတော်စင်ကို မေးသည်။
သက်ကြီးသူတော်စင် မှာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
ဖန့်ချန်က -
“မင်း ဆုံးဖြတ်လို့ မရရင် ခွေးပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်စမ်း။ ငါ ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် ပြောတာကိုပဲ နားထောင်မယ်။”
“……”
“ယဲ့အစ်ကို စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ အသေးစိတ် အခြေအနေတွေကို ရှင့်ဘက်မှာပဲ သွားပြီး ဆွေးနွေးကြရအောင်လား ”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
“ကောင်းပြီ။”