အခန်း ၃၃
Vol. 4 Ch. 33
အပိုင်း (၃၃)
လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်က...
အဘွားစွန်းသည် မျက်နှာမသာမယာဖြင့် အခန်းထဲမှ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။
ခြံဝန်းထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် အဘိုးအို ခုနစ်ယောက်သည် သူမထံသို့ ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။
"ဘယ်လိုလဲ... မွေးပြီလား" အဘိုးကျန်းက ပျာပျာသလဲ မေးလိုက်သည်။
"မမွေးသေးဘူး" အဘွားစွန်းက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး- "ကောင်းကင်ဘုံကလူတွေ ရောက်လာပြီလေ။ ချင်းရွှယ်... အဲ့ဒီကလေးမလေးက မမွေးဘဲ အောင့်ထားတယ်"
"တောက်..." အဘိုးကျန်းက ကျောက်စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ဝုန်းခနဲ ထုလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ဒီခြံဝန်းထဲကို ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းရဲတဲ့ကောင် ရှိရင်... ငါ အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်မယ်"
အဘိုးဝမ်ကလည်း ပြတ်သားသော မျက်လုံးအစုံဖြင့် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး- "ခြံဝန်းကို ကာကွယ်ကြစို့။ ချင်းရွှယ်လေးကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ မွေးနိုင်ဖို့ ငါတို့ သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးရမယ်"
"သူတို့ ရောက်လာပြီ"
လက်ထဲတွင် စစ်တုရင်ရုပ်ကို ကိုင်ထားသည့် အဘိုးလီက ရုတ်တရက် ညကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ယံထက်တွင်... မှေးမှိန်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် လူရိပ်တစ်ရိပ်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ခြံဝန်းတစ်ခုလုံးကို ငုံ့မိုးကြည့်ရှုနေလေသည်။
သူကတော့ တခြားသူမဟုတ်... နတ်ဘုရားအိုကြီး ဖုန်းရွမ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများက လျှပ်စီးအလား တဖျတ်ဖျတ် လက်နေပြီး အမိုးကို ဖောက်ထွင်းကာ အတွင်းထဲက အခြေအနေကို ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း... သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံသည် မမြင်နိုင်သော အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုကြောင့် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။
"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"
"ဒီခြံဝန်းထဲမှာ တကယ့် ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပုန်းအောင်းနေတာ အမှန်ပဲပေါ့"
ဖုန်းရွမ်၏ အကြည့်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုစိတ်တို့ ယှက်သန်းသွားသည်။
"နှမြောစရာပဲ... နတ်ဘုရားမတစ်ပါး ကလေးမွေးတဲ့ မြင်ကွင်းကို မမြင်လိုက်ရဘူး"
"နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်တဲ့ သွေးမျိုးဆက်ပဲ... ဒီလို သွေးမျိုးဆက်မျိုးက တကယ့်ကို ရှားပါးပြီး သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။ ငါသာ ဒီကလေးအမေကို သိမ်းပိုက်ပြီး... အတူတူ ကျင့်ကြံလိုက်ရင် သားသမီးတွေ ရရင်ရနိုင်မှာ။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကလည်း အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ထပ်ပြီး မြင့်တက်သွားမှာ သေချာတယ်"
သူသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်... ခြံဝန်းထဲရှိ လူအုပ်ကြီးထံသို့ ကောင်းကင်ဘုံမှ မြည်ဟည်းသံအလား ဟိန်းထွက်လာသော အသံကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီနေရာမှာ တရားမဝင် ခိုးဝင်လာတဲ့ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်သူတွေ ပုန်းအောင်းနေတယ်။ ငါက ဥပဒေအရ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးဖို့ ရောက်လာတာပဲ ဖြစ်တယ်"
"မင်းတို့အားလုံး ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပေးကြပါ။ ဘယ်သူမဆို ဆန့်ကျင်တားဆီးရင်... ဖမ်းဆီးမှုကို ခုခံတယ်လို့ သတ်မှတ်ပြီး နေရာတင် ကွပ်မျက်ပစ်မယ်"
ထိုအသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ အမိန့်အာဏာစက် အပြည့်ဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... သူသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။
ဖုန်းရွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး... သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော ရွှေရောင်အရှိန်အဝါ သွေးလှိုင်းများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားကာ... ပေတစ်ရာခန့် မြင့်မားပြီး ဒေါသမာန်ဟုန် ပြင်းပြလှသော 'ဗာဂျရာ' နတ်ဘုရားပုံရိပ်ကြီးအဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။
သူက လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်ရာ... နတ်ဘုရားပုံရိပ်ကြီးကလည်း လက်ကို လိုက်မြှောက်လိုက်ပြီး... ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်သည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အလား အရှိန်အဝါကြီးမားသော ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးသည်... သေးငယ်လှသော ခြံဝန်းဆီသို့ ဝုန်းခနဲ ဖိနှိပ်ချလိုက်တော့သည်။
ခြံဝန်းထဲရှိ အနားယူထားသော အဘိုးအိုများ၏ မျက်နှာထက်တွင် လေးနက်မှုများ အပြည့်ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါ... ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားလား"
"သူ့ရဲ့ သွေးလှိုင်းအရှိန်အဝါရဲ့ ဖိအားလေးတင်... ငါတို့ကို လှုပ်လို့မရအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ"
"လူသားနဲ့ နတ်ဘုရားဆိုတာ... တကယ့်ကို သက်ရှိအဆင့်အတန်းချင်း မတူညီဘူးပဲ"
သူတို့အားလုံး အတူတကွ ပူးပေါင်းပြီး အသေခံတိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင်...
သားဖွားခန်းတံခါးသည် ဝုန်းခနဲ ပွင့်သွားခဲ့ချေပြီ။
နီရဲသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူရိပ်တစ်ခုသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအလား... လေဟာနယ်ထဲသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းတက်သွားတော့သည်။
သူမသည် လက်ထဲက သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည်ကြီးကို ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လွှဲယမ်းကာ ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။
ထိုဧရာမ ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးသည် သူမ၏ တစ်ချက်တည်းသော ပိုင်းချက်အောက်တွင်... ပြတ်သားစွာဖြင့် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည်လည်း ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် လွင့်စင် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုလူရိပ်သည်... သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ဓားကို ကိုင်စွဲကာ ထိုနတ်ဘုရားအိုကြီးထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ခြံဝန်းထဲရှိ အဘိုးအိုများအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားကြသည်။
“အရမ်း သန်မာတာပဲ"
"ဒါ... ချင်းရွှယ် မဟုတ်လား"
"သူမမျက်လုံးတွေက ဘာလို့ နီနေရတာလဲ။ အဲ့ဒီ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါက... သူမလက်ချက်နဲ့ လူပေါင်း ဘယ်လောက်တောင်မှ သေခဲ့လို့လဲ"
ဖုန်းရွမ်လည်း မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။
"တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းမပဲ"
"သတင်းအချက်အလက်တွေထဲမှာတော့... သူမက နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အချစ်ကြီးတဲ့ မိန်းမလို့ ဆိုထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဒါက ငရဲဘုံက တက်လာတဲ့ လူသတ်မိစ္ဆာမကြီး ကျနေတာပဲ"
သို့သော်လည်း... စုချင်းရွှယ်၏ အလွန်အမင်း လှပလွန်းသော ရုပ်ရည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့... သူမကို သိမ်းပိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြမှုများက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ တကယ့်ကို ဖြူစင်သန့်ရှင်းတဲ့ မိန်းကလေးပဲ။
သူမရဲ့ ကွဲပြားခြားနားမှုက ပိုပြီးတော့တောင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေသေးသည်။
ဖုန်းရွမ်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားမှုများကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး... သနားကရုဏာသက်ဟန်ဖြင့် ဖြည်းည်းချင်း စကားဆိုလိုက်ရာ... သူ၏ လေသံထဲတွင် နှမြောတသဟန်များ ပါဝင်နေသည်။
"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မလွယ်ကူသလို... မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကလည်း ပိုပြီး ရှားပါးတာကို ငါမြင်နေရတယ်။ မင်းသာ အာဏာပိုင်တွေထံ အညံ့ခံမယ်ဆိုရင်... ငါ မင်းရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးနိုင်ရုံတင်မကဘူး... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ပြီး... ထာဝရရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို အတူတူ လျှောက်လှမ်းခွင့်ပေးမယ်"
သူ၏ ဆိုလိုရင်းက ရိုးရှင်းလှသည် - မင်း ငါ့အတွက် ကလေးတစ်ယောက် မွေးပေးရမည်။
ဒီကမ္ဘာပေါ်က ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်အားလုံးနဲ့ ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ လူသားတွေအားလုံးက... မင်းအတွက် တောင်းရမ်းတဲ့ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်လာစေရမည်။
"ရွံစရာကြီး"
“သေလိုက်တော့"
ထိုအေးစက်လှသော စကားလုံးလေးလုံးသည် ဝိညာဉ်ကိုပင် ခဲပိတ်သွားစေနိုင်သည့်အလား ပြင်းထန်လှသည်။
ဖုန်းရွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရှစ်ရာအတွင်း... မည်သူမျှ သူ့ကို ထိုကဲ့သို့ စကားလုံးမျိုးဖြင့် မပြောရဲခဲ့ကြချေ။
သေလိုက်တော့ ဟုတ်လား...
ထိခိုက်မှု မပြင်းထန်ပေမဲ့... သိက္ခာပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုမှာတော့ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလွန်းလှသည်။
"မင်းက ကောင်းကောင်းပြောနေတာကို မနာခံတဲ့မိန်းမပဲ"
သူ ဘာမှပင် ပြန်မတုံ့ပြန်နိုင်သေးခင်မှာပင်... စုချင်းရွှယ်သည် ဓားကို ကိုင်စွဲကာ သူ့ထံသို့ ထပ်မံ၍ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။
နီရဲနေသော ဓားသွားသည်... ပူပြင်းခြင်းမရှိဘဲ...
အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများကြောင့်... ဖုန်းရွမ်ကဲ့သို့ ဝါရင့် နတ်ဘုရားအိုကြီးတစ်ပါးပင် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်အောင် အေးစက်ခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"တစ်ခုခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူး။ သူမက ကလေးမွေးပြီးခါစမို့ အားနည်းနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့... ဘာလို့ ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး ခွန်အားတွေ ပြည့်ဝနေရတာလဲ"
ဖုန်းရွမ်သည် စုချင်းရွှယ်တစ်ယောက် အပေါ်ယံ ဟန်လုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
သူသည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး... ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံစံ ဆွဲလိုက်ရာ... ကောင်းကင်နှင့် လူသားတို့၏ စွမ်းအားနိယာမများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဧရာမ ရွှေရောင်ဒိုင်းကာကြီးတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှေ့ကနေ ပိတ်ဆို့ ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။
၎င်းက မဖျက်ဆီးနိုင်သလို... မည်သည့် မန္တန်စွမ်းအားမျှ ဖောက်ထွင်း၍ မရနိုင်ချေ။
ခြံဝန်းအိမ်ကြီးအတွင်းတွင်...
"ငါတို့ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေလို့မဖြစ်ဘူး... ချင်းရွယ်လေးကို ကူညီရမယ်" အဘိုးကျန်းက ပျာပျာသလဲ ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ ကူညီလို့မရဘူး" အဘိုးချန်က "မင်း မခံစားမိဘူးလား။ ချင်းရွှယ်ဆီက ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ ဖိအားကိုတောင် ငါတို့ တောင့်မခံနိုင်တာ။ အပေါ်တက်သွားရင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
လူတိုင်း နှုတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ယွမ်အာက သာမန်အချိန်တွေမှာ ချင်းရွှယ်နဲ့ ဘယ်လို အတူတူ နေပါလိမ့်။ ဒီဖိအားမျိုးနဲ့သာ တိုက်ရိုက်ထိရင်... သူ နေရာမှာတင် သေသွားနိုင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"
"နေပါဦး" အဘွားစွန်းက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပြီး... ကောင်းကင်ယံက စုချင်းရွှယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်လိုက်သည်။
"ချင်းရွှယ်ရဲ့ ဗိုက်အိုးကြီးက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ မိနစ်အနည်းငယ်တင် ကလေးမမွေးရသေးဘူးလေ... ဘာလို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဗိုက်က ချပ်ရပ်သွားရတာလဲ"
သူမသည် တခြားအရာတွေကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘဲ... သားဖွားခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
လျူယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လှပချောမွေ့စွာ ထုဆစ်ထားသည့် သမီးငယ်လေးကို ပွေ့ချီထားလေသည်။ ထိုကလေးငယ်သည် မျက်လုံးလေးကို တင်းတင်းပိတ်ထားပြီး... လက်သီးဆုပ်လေးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားရှာသည်။
သူမ၏ အသားအရေသည် ရေခဲအလား ချောမွေ့နေပြီး... အရိုးအဆစ်များသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်နေကာ... မည်သည့် အညစ်အကြေးမျှမရှိဘဲ သန့်စင်လွန်းလှသည်။
ကလေးက... မွေးဖွားပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဟမ်... မြန်လှချေလား။
“ယွမ်အာလေး... ချင်းရွှယ်က ဘယ်လို... ဘယ်လို မွေးလိုက်တာလဲ" အဘွားစွန်းက မေးလိုက်သည်။
"ဗိုက်ခွဲပြီး မွေးလိုက်တာ" လျူယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟူး... တကယ့်ကို ပြတ်သားတာပဲ" အဘွားစွန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ- "သနားစရာကောင်းတဲ့ ရွှယ်အာလေး"
"အဘွားစွန်း... ကြည့်ပါဦး၊ ဒီကလေးလေးက တကယ့်ကို ချစ်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ သူမရဲ့ နှာခေါင်း၊ မေးစေ့နဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးတွေက... မမနဲ့ အကုန်တူတာပဲ" စုယွီမော့က ရှေ့သို့ တိုးကပ်သွားပြီး တူမလေး၏ ပါးပြင်လေးကို ညင်သာစွာ ဆိတ်လိုက်ရင်း- "သူမ အရွယ်ရောက်လာရင်... မမလိုပဲ သေချာပေါက် လှပတဲ့ မိန်းမလှလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ"
သူ၏ ရင်ခွင်ထဲက သေးငယ်လှသော သက်ရှိလေးကို ကြည့်ရင်း... လျူယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသည့် နွေးထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
သူသည် အဘွားစွန်းကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည် "အဘွားစွန်း... ဒီကလေးက ဘာလို့ မငိုတာလဲဟင်"
မွေးကင်းစကလေးတွေက ငိုပြီးတော့မှ သူတို့ရဲ့ ရောက်ရှိလာခြင်းကို အသိပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
"သာမန်မိသားစုက ကလေးတွေက... ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့ လေထုနဲ့ စတင်ထိတွေ့တဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်က လိုက်လျောညီထွေ မဖြစ်နိုင်လို့ ငိုကြတာ"
အဘွားစွန်းက ပြောရင်းနှင့်ပင်... နွေးထွေးသော ရေနွေးနှင့် နူးညံ့သော ဝါဂွမ်းစကို အသုံးပြုကာ သမီးငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ရေမြွှာရည်များနှင့် သွေးစများကို ကျွမ်းကျင်စွာ သုတ်သင်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီကလေးကတော့ မတူဘူး" သူမက ကလေးငယ်ကို လေးစား အံ့ဩဖွယ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သူမက မွေးကတည်းက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ 'ကောင်းကင်ဘုံ ခန္ဓာကိုယ်' နဲ့ မွေးဖွားလာတာ။ သူမက အခုမှ မွေးကင်းစမို့လို့ အထင်မသေးလိုက်နဲ့... ဒီကမ္ဘာကြီးနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် နေနိုင်စွမ်းက... မင်းနဲ့ငါ့ထက် အဆပေါင်းရာချီ သန်မာတယ်"
“သူမ မငိုတာက... သူမရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလျင်အမြန် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိလို့ပဲ။ ဒါက သူမရဲ့ မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားမှုကိုလည်း ပြသနေတာပဲ”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင်…
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည်... ရင်ခွင်ထဲက သမီးငယ်လေးထံမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လျူယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
ဒါကတော့... မျိုးဗီဇ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုရဲ့ တုံ့ပြန်မှု စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။
"သိုင်းပညာ အဆင့် မြင့်တက်လာတာမျိုး မဟုတ်ဘူးပဲ"
သူတစ်ဦးတည်းသာ မြင်နိုင်သော သတင်းအချက်အလက် စာတန်းတစ်ခုသည် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
[ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သင်၏ ချစ်လှစွာသော သမီးငယ်လေး ရောက်ရှိလာပါပြီ။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားအဖြစ် မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပြီး... အတိုင်းအဆမဲ့သော ကံကြမ္မာကောင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်]
[သင်သည် အောက်ပါ မွေးရာပါ အဆင့်အတန်း အသုံးအနှုန်းကို ရရှိလိုက်သည်] : “ မိဘ ”
[စည်းမျဉ်း] :
၁။ သင်သည် သင်၏ သားသမီးများအပေါ် သွေးမျိုးဆက်အရ အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့် ရှိသည်။
၂။ သင်၏ မိသားစုအတွင်း၌... မိဘများသည် အမြင့်ဆုံးနှင့် အာဏာအရှိဆုံး ဖြစ်သည်။
[သင်၏ အိမ်လိပ်စာ] : လင်အန်းမြို့ လမ်းဟောင်းရှိ ခြံဝန်းအိမ်ကြီး (သင် နေရာရွှေ့ပြောင်းပါက တည်နေရာ ကိုဩဒိနိတ်သည် အလိုအလျောက် နောက်ဆုံးနေရာသို့ ပြောင်းလဲပေးမည် ဖြစ်သည်)