အခန်း ၃၅
Vol. 4 Ch. 35
အပိုင်း (၃၅)
ဝုန်း...
မြေနဂါးကြီး တစ်ပတ်လှည့်လိုက်သည့်အလားပင်..
လင်အန်းမြို့ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားတော့သည်။
"သောက်ကျိုးနည်း... ငလျင်လှုပ်တာလား"
မြို့တောင်ဘက်ရှိ မိုးမျှော်တိုက်ကြီးတစ်ခု၏ ပန့်ဟောက်စ် အခန်းထဲတွင် မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီးဘေး၌ ချွေးသံတရွဲရွဲဖြင့် အချစ်ကမ္ဘာ တည်ဆောက်နေကြသော စုံတွဲမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ခါမှုကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားကြသည်။
အမျိုးသားဖြစ်သူက ဗီဇအရ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ... သူ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်ချည်း ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။
မြို့ကို မြောက်မှတောင်သို့ ဖြတ်သန်းဖောက်လုပ်ထားပြီး မီးရောင်စုံလင်းထိန်နေသော ပင်မလမ်းမကြီးမှာ အလယ်တည့်တည့်မှ ဖြတ်ပိုင်းကာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး အောက်ခြေမမြင်ရသည့် မှောင်မည်းသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာချေလေပြီ။
ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးများသည် အရှေ့နှင့် အနောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ကူးစက် ပြန့်နှံ့သွားသည်။
လင်အန်းမြို့ကြီးတစ်ခုလုံးသည် စွမ်းအားတစ်ခုခုကြောင့် နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအမျိုးသားမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားကာ ခြေထောက်များ မခိုင်တော့ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေလဲကျသွားတော့သည်။
အမျိုးသမီးဖြစ်သူကလည်း စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
ထိတ်လန့်ချောက်ချားမှုများက နေရာအနှံ့ ကူးစက်ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အိပ်ပျော်နေသော လူပေါင်းမြောက်မြားစွာမှာ နိုးထလာကြပြီး ဤကမ္ဘာပျက်မတတ် မြင်ကွင်းဆိုးကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။
အစိုးရရုံး၏ ခန်းမဆောင်တွင်...
ဤနေရာသည် လင်အန်းမြို့၏ ဗဟိုချက်မ တည့်တည့်တွင် တည်ရှိနေသည်။
လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းကတင် အရာအားလုံးက ငြိမ်းချမ်းပြီး ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းနေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ကမ္ဘာမြေကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ချေပြီ။
အခမ်းအနားတွင် ရှိနေကြသော သိုင်းပညာရှင် ဆရာကြီးအချို့ပင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ကြချေ။
သူတို့ရှေ့မှ ကြမ်းပြင်၊ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုလုံးပင် မှန်ချပ်တစ်ခုအလား ညီညာသော ဓားရာကြီးနှင့်အတူ နှစ်ခြမ်း ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။
အရာရှိအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။ အချို့မှာ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ခြေထောက်များပင် မခိုင်တော့ချေ။ အချို့ဆိုလျှင် လန့်လွန်းသဖြင့် ဆီးပင် ထွက်ကျကုန်တော့သည်။
"ကောင်းကင်ဘုံ... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စွမ်းပကားတွေပဲ"
"နတ်ဘုရားတွေ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"
"ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားအရှင်တို့... ကျွန်တော်မျိုးတို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ"
သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ဦးတိုက်ကန်တော့ရင်း စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်….
သွားပြီ... ကမ္ဘာမြေကြီးတော့ ပျက်သုဉ်းရော့ထင်ပ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အိမ်ခြံဝန်းကြီး၏ ကောင်းကင်ယံ၌...
"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."
နတ်ဘုရားအိုကြီး ဖုန်းရွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တိကျသေသပ်စွာ နှစ်ခြမ်းပြတ်သွားပြီး ရွှေရောင်နတ်ဘုရား သွေးစက်များမှာ မိုးစက်များအလား ဆက်တိုက် စီးကျလာသည်။
သူ၏ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသော ဦးနှောက်များသည် ယခုထက်တိုင် သီးခြားစီ စဉ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ စုချင်းရွှယ်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
သူမက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူမက အခုတင် ကလေးမွေးထားလို့ အားအနည်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
ဒါကို... သူမက ငါ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပိုင်းဖြတ်လိုက်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။
ဒါက သဘာဝကျသေးရဲ့လား။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများ လွင့်ပျံလာပြီး ခြံထဲရှိ လောကတ်ပင်အိုကြီးမှာလည်း လေပြင်းဒဏ်ကြောင့် တရှူးရှူး မြည်ဟည်းနေတော့သည်။
အငြိမ်းစား ယူထားကြသော အဘိုးအိုကြီးများမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် နှစ်ခြမ်းကွဲနေသော နတ်ဘုရားကြီးကို ကြည့်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကျောက်ရုပ်ပမာ ဆွံ့အသွားကြသည်။
"လင်အန်းမြို့ကြီးကို ချင်းရွှယ်က နှစ်ခြမ်းပိုင်းပစ်လိုက်တာပဲ..."
" ချင်းရွှယ်က ကလေးမွေးပြီးခါစမှာတင် ဒီလောက်တောင် သန်မာတာလား။ အကယ်လို့ ပုံမှန်အချိန်သာဆိုရင် သူမရဲ့ ပိုင်းချက်က ဒီကမ္ဘာမြေကြီးကိုပါ နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"
လျူယွမ်သည် သမီးဖြစ်သူ၏ ပါးစပ်ထဲက နို့သီးခေါင်းအတုကို သေချာပြန်ပြင်ပေးလိုက်ရင်း... သမီးလေးက မျက်လုံးမပွင့်သေးသဖြင့် သူမအမေ၏ အစွမ်းထက်လှသော အလှတရားကို မမြင်ရသည်မှာ နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု တွေးနေမိသည်။
သို့သော်လည်း မမြင်ရသည်ကပင် ပိုကောင်းပါသေးသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမ၏ ကလေးဘဝ၌ စိတ်ဒဏ်ရာ ရသွားနိုင်ပေသည်။
စုချင်းရွှယ်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲနေသော ဖုန်းရွမ်ထံသို့ ဘဝပြောင်းပေးရန်အတွက် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
"မလုပ်နဲ့...!!!"
ဖုန်းရွမ်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှစ်ခြမ်းကွဲနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ပြန်လည်ပူးကပ်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။ ပြတ်တောက်သွားသော နေရာများမှ စီးကျလာသည့် ရွှေရောင်သွေးများသည် ကြာရိုးမှ ကြာမျှင်များအလား အမျှင်တန်းပေါင်းမြောက်မြားစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်စေးကပ်ရန် ရုန်းကန်နေကြသည်။
စုချင်းရွှယ်က တစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းရွမ်သည် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏နောက်ကွယ်က မှောင်မိုက်သော အရိပ်ထဲသို့ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။
"သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်... မင်း ဘာလို့ အခုထိ မလှုပ်ရှားသေးတာလဲ"
သိပ်မဝေးလှသော နေရာတွင် ဝိညာဉ်အသွင်ဖြင့် ရှိနေသည့် သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် နက်မှောင်သော မိစ္ဆာမြူခိုးများအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူသည် မူလက နှစ်ယောက်လုံး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားသည့်အချိန်မှ ကြားကဖြတ်ပြီး အမြတ်ထုတ်ရန် ကြံစည်ထားသော်လည်း၊ ဒီအဖိုးကြီး ဖုန်းရွမ်က ဤမျှ ညံ့ဖျင်းပြီး သူ့ကိုပါ သစ္စာဖောက်ကာ ဆွဲထည့်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
စုချင်းရွှယ်၏ အေးစက်စက် အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားပြီး လေသံကို ချက်ချင်းပြောင်းကာ - "မိန်းကလေးစု... မလွဲမှားပါနဲ့၊ ငါက မင်းကို ကူညီဖို့ လာခဲ့တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ဒီအဖိုးကြီးရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား သက်စောင့်အားက အလွန်ပြင်းထန်လို့ ချက်ချင်း သေမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို တစ်ဝက်စီ ခွဲယူကြရင် ဘယ်လိုလဲ"
စုချင်းရွှယ်ကမူ သူ့ကို အရေးလုပ်ရန် စိတ်ကူးပင် မရှိချေ။
နတ်ဘုရားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည်အနာကျက်တော့မည့်အသွင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် သွေးနီရဲရဲဓားကို ထပ်မံဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓားအလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီး မြည်သံများနှင့်အတူ ဖုန်းရွမ်ကို အမဲသားတုံးများ စဉ်းသကဲ့သို့ ရှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။
"အား...!!!!" နတ်ဘုရားအိုကြီးသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရရှာသည်။
စုချင်းရွှယ်သည် ဤမျှနှင့် သူ သေဦးမည်မဟုတ်ကြောင်း သိနေသည်။
သူမက ဖုန်းရွမ်၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်ထံသို့ လှမ်းပစ်လိုက်သည်။
သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် မိမိထံသို့ ပျံ့လွင့်လာသော လက်မောင်းကို ကြည့်ပြီး ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
"မင်းက ငါ့ကို အစာတောင်းတဲ့ ခွေးလို့ ထင်နေတာလား"
"ငါ 'တစ်ဝက်စီ ခွဲယူမယ်' လို့ ပြောတာက ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပြောတာကွ။ ငါက နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ်ကို လိုချင်တာ"
သူသည် မည်းနက်ပြီး မျက်နှာပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရုန်းကန်နေသည့် အလွန်တရာ ဆိုးယုတ်လှသော မိစ္ဆာလက်နက် “ဝိညာဉ်တစ်သောင်း အလံတော်" ကို ပျာပျာသလဲ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"မိန်းကလေးစု... ငါ မင်းအတွက် သူ့ဝိညာဉ်ကို ချုပ်နှောင် ချေဖျက်ပေးမယ်"
"သူ့စကားကို မယုံနဲ့" ဖုန်းရွမ်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး "သူက မိစ္ဆာကွ။ မင်းကို လိမ်နေတာ။ သူသာ ငါ့ဝိညာဉ်ကို ဝါးမြိုပြီး ခွန်အားတွေ တိုးသွားရင် မင်းလည်း သွားပြီ"
စုချင်းရွှယ်သည် ထိုသူ၏ စကားများမှုကို စိတ်ပျက်သွားကာ ဖုန်းရွမ်၏ ကျန်ရှိနေသော ခေါင်းတစ်ဝက်ကို ဓားကျောဖြင့် ဂေါက်သီးရိုက်သည့်အလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ လွှဲရိုက်ပစ်လိုက်တော့သည်။
"ဝူး..."
ထိုခေါင်းတစ်ဝက်သည် တောက်လောင်နေသော ဥက္ကာပျံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ဝေးကွာသော... ချယ်ရီပန်းများ ပွင့်လန်းနေသည့် ကျွန်းနိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားတော့သည်။
“ဝုန်း...!!!"
ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်တက်လာသော ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ပင်လယ်ဓားပြများဟု လူသိများသော ထိုကျွန်းနိုင်ငံငယ်လေးသည် ၎င်း၏ လူဦးရေအားလုံးနှင့်အတူ မြေပုံပေါ်မှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ ပင်လယ်ရေအောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဖုန်းရွမ်၏ ခေါင်းတစ်ဝက်ကို စုချင်းရွှယ်က မီတာတစ်သောင်းနက်သော ပင်လယ်ရေနက်ပိုင်း အက်ကွဲကြောင်းကြီးထဲတွင် ချိပ်ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။
"ငါ့ခေါင်း... အား... ကယ်ကြပါဦး"
သူ၏ ကျန်ရှိနေသေးသော နောက်ထပ် ခေါင်းတစ်ဝက်သည် အော်ဟစ်နေတုန်းမှာပင် ဓားကျောဖြင့် ထပ်မံ အရိုက်ခံလိုက်ရပြန်ပြီး မိုင်ပေါင်းသောင်းချီဝေးသော အစွန်အဖျား မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း နှင်းတောပြင်ကြီးထဲသို့ လွင့်စင်သွားကာ ထာဝရရေခဲပြင်ကြီးအောက်တွင် ချက်ချင်း ချိပ်ပိတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။
ထို့နောက်တွင် သူ၏ ခြေနှစ်ဖက်နှင့် လက်နှစ်ဖက်တို့ကိုလည်း ကမ္ဘာမြေ၏ အရပ်လေးမျက်နှာစီသို့ ပို့ဆောင်ကာ တစ်ခုချင်းစီ ချိပ်ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ... လှုပ်စိလှုပ်စိ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ပိုင်း ရုပ်ခန္ဓာနှစ်ပိုင်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
စုချင်းရွှယ်သည် လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းကတင် သူမ ကိုယ်တိုင် မတော်တဆ ပိုင်းဖြတ်လိုက်မိသော မြေပြင်က အောက်ခြေမမြင်ရသည့် ချောက်နက်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ရုပ်ခန္ဓာတစ်ပိုင်းကို ဓားကျောဖြင့် ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ... ၎င်းသည် ကမ္ဘာမြေ၏ အူတိုင်ထဲသို့ တဟုန်ထိုး ကျဆင်းသွားပြီး မြေအောက်ချော်ရည်ပူများဖြင့် ထာဝရ မီးရှို့ချိပ်ပိတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။
အဝေးက မှောင်ရိပ်ထဲတွင်မူ... လင်အန်းမြို့၏ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဗျူရို ညွှန်ကြားရေးမှူး မုပိုင် အပါအဝင် သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ရှိသော အရာရှိအချို့မှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံရင်း တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ရပ်ကြည့်နေကြသည်။
နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ပြီး ကမ္ဘာအနှံ့ အရပ်ရပ်သို့ ခွဲခြမ်းကာ ချိပ်ပိတ်ပစ်လိုက်သည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို သူတို့ မျက်ဝါးထင်ထင် စောင့်ကြည့်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
"အကုန် ပြီးသွားပြီ... နတ်ဘုရားအိုကြီးက ဒီလိုပဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာလား"
"ဒီ နတ်ဘုရားမက သိပ်ရက်စက်တာပဲ။ သားသတ်သမားအတိုင်းပဲ"
“ဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားပေါ့... ကမ္ဘာကြီးကို လက်ဖျောက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တာပဲ"
ထိုအခိုက်တွင်ပင်၊ စုချင်းရွှယ်၏ အေးစက်လှသော အကြည့်က သူတို့ထံသို့ ဝေ့ပျံလာခဲ့သည်။
“ဝှစ်..."
မုပိုင် အပါအဝင် အရာရှိအားလုံးသည် ငှက်သတ္တဝါများအလား ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီး စကားတစ်ခွန်းပင် မဟရဲကြတော့ချေ။
"သိပ်လှတဲ့ မိန်းမလှလေးပဲ... မဟုတ်ဘူး... သိပ်ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ မိန်းမကြမ်းကြီးပဲ" မုပိုင်၏ နှလုံးသားမှာ ဒိန်းခနဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် လျူယွမ်နှင့် စုချင်းရွှယ်တို့၏ မင်္ဂလာဆောင်ကို တက်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်မိသည်။ ထိုစဉ်က သူမသည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ သူမကို စိုက်ကြည့်ရန်ပင် သတ္တိမရှိတော့ချေ။
နောက်ဆုံးတွင်၊ စုချင်းရွှယ်သည် ဖုန်းရွမ်၏ ကျန်ရှိနေသော ရုပ်ခန္ဓာနောက်ဆုံးအပိုင်းကို ယာယီ ဖန်တီးထားသော အာကာသ အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီး ပြန်လည်ပိတ်သွားသည့် ခဏ၌... တစ်ဖက်ကမ္ဘာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲတိရစ္ဆာန်ကြီးများမှာ အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းအုံလာကြပြီး နတ်ဘုရား၏ အသားစများကို ကိုက်ခဲဝါးမြိုနေကြသည်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။
ဤသို့ဖြင့်... နတ်ဘုရားအိုကြီး၏ ရုပ်ကြွင်းများကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
စုချင်းရွှယ်သည် ကိုယ်ထည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ နီရဲသော မျက်ဝန်းအစုံက နောက်ထပ် ပစ်မှတ်တစ်ခုထံသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။
သူမ ကြည့်လိုက်သည်က... သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း အလံတော်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဖုန်းရွမ်၏ ပြန့်ကျဲနေသော ဝိညာဉ်စများကို လောဘတကြီး စုပ်ယူနေဆဲ ဖြစ်သည်။
စုချင်းရွှယ်၏ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စိတ် ဝင်လာတော့သည်။
"မိန်းကလေးစု... ဒီနေ့ တိုက်ပွဲကို ဒီမှာတင်ပဲ ရပ်လိုက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ။ နောက်ရက်မှ ဆက်ကြတာပေါ့..."
သူ့စကားပင် မဆုံးသေးချေ...
ကောင်းကင်ယံတွင် ရှိနေသော စုချင်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ယိမ်းထိုးသွားပြီး လေထဲမှ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူမသည် ဒဏ်ရာဟောင်းများမှ ပြန်လည်သက်သာခါစ ဖြစ်သည့်အပြင်၊ ကလေးကိုပါ အတင်းအဓမ္မ ဗိုက်ခွဲမွေးထားခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ခုနက ကမ္ဘာပျက်မတတ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းက သူမ၏ ရှိသမျှ အင်အားအားလုံးကို အကုန်အစင် ထုတ်သုံးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူမ၏ အိမ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက်၊ သူမသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ လည်ချောင်းဝအထိ တက်လာသော သွေးများကို မျိုချလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
သူမ၏ အေးစက်လှသော အကြည့်သည် သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်ထံသို့ စူးစိုက်သွားပြီး...
"သေစမ်း... သောက်ခွေးကောင်"