အခန်း ၃၆
Vol. 4 Ch. 36
အပိုင်း (၃၆)
"ဟီးဟီးဟီး..."
သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် ရယ်မောလိုက်ရာ... နက်မှောင်သော မိစ္ဆာမြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သူ၏ ဝိညာဉ်အသွင်သဏ္ဌာန်ကြီးမှာ ညကောင်းကင်ယံတွင် တလိမ့်လိမ့် တုန်ခါသွားတော့သည်။
"စုချင်းရွှယ်... မင်း ကြည့်ရတာ... ဆက်ပြီး တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့တဲ့ ပုံပဲ"
အခွင့်အရေး ရပြီ။
"ကောင်မလေး... မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်လံလုပ်ကြံနေတာ သုံးနှစ်တောင် ရှိပြီ။ ငါက မင်းကို ဘာများလုပ်ခဲ့မိလို့လဲ"
စုချင်းရွှယ်သည် ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ယိမ်းထိုးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းထားရသည်။ သူမ၏ နီရဲသော မျက်ဝန်းအစုံက မိစ္ဆာကြီးအား စိုက်ကြည့်နေပြီး - "လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်က... မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံကို တိုက်ခိုက်ပြီး ငါ့အမေကို သတ်ခဲ့ကြတယ်။ မိစ္ဆာတွေကို မြင်ရင် မြင်တဲ့နေရာမှာ အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်"
“ဟဟ... ကလဲ့စားချေတာပေါ့လေ" သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ လေသံမှာ လှောင်ပြောင်သရော်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည် - "ငါက မင်းအမေ သေဆုံးခြင်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကံကောင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲ။ အဲဒီမြင်ကွင်းက အခုထိ မျက်စိထဲမှာ စွဲထင်နေတုန်းပဲ"
"အဲဒီတုန်းကသာ သူမက အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံကနေ ထွက်ခွာဖို့ သဘောတူခဲ့ရင်... မိစ္ဆာဧကရာဇ်ပေါင်းများစွာက သူမကို ကာကွယ်ပေးကြမှာ။ နှမြောစရာကောင်းတာက သူမက အရမ်း ခေါင်းမာလွန်းခဲ့တယ်"
"မိစ္ဆာတွေက မင်းအမေကို သတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... ဒုက္ခတွင်းထဲကနေ ကယ်တင်ပေးခဲ့တာ။ မင်းတို့ရဲ့ စုမိသားစုကသာ သူမကို တကယ်တမ်း ဒုက္ခပေးခဲ့တာ"
သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ စကားများက စုချင်းရွှယ်ကို ဒေါသအိုးကို ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။
"မင်း စကားတွေနဲ့ လျှောက်လိမ်မနေနဲ့။ သေချင်နေပြီပဲ"
သူမသည် စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ ဓားကိုဝှေ့ယမ်းပြီး သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ... ဒေါသကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေသော စုယွီမော့သည် ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံက သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်ကို လက်ညှိုးငေါက်ငေါက်ထိုးကာ အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်လေသည်။
"မိစ္ဆာကောင်တွေ... မင်းတို့က အရိုးမရှိတဲ့ အကောင်တွေပဲ"
သူမကိုယ်တိုင်ပင် လေထဲသို့ ပျံတက်ပြီး အမေ့အတွက် ကလဲ့စားချေရာတွင် ကူညီပေးချင်နေမိသည်။
သို့သော်လည်း သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက် မြေပြင်ကနေ နှစ်မီတာလောက်ပင်မကြွရသေးမီ... သန်မာသော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ အောက်သို့ ပြန်ဆွဲချလိုက်သည်။
"အောက်မှာပဲ နေစမ်း"
လျူယွမ်၏ လေသံက မကျယ်သော်လည်း... ငြင်းဆန်ရန်မစွမ်းသာသော အာဏာ စွမ်းပကားတစ်ခု ပါဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။
စုယွီမော့၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်ချင်သော စိတ်ဆန္ဒများမှာ ချက်ချင်းပင် ကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် ပြန်လည် ဆင်းသက်ကာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။
'ဘုရားရေ... ငါက ဘာလို့... ခဲအိုရဲ့ စကားကို ဒီလောက်တောင် နာခံနေရတာလဲ'
စုယွီမော့သည် စိတ်ထဲကနေ အံ့ဩနေမိသည် - 'သွားပါပြီ... သွားပါပြီ... ငါပါ ခဲအိုကို ကြွေနေမိပြီလား မသိဘူး'
"အပေါ်ကိုတက်ပြီး မင်းအစ်မကို အနှောင့်အယှက် မပေးနဲ့" လျူယွမ်က အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
စုယွီမော့၏ ခွန်အားက မလုံလောက်ချေ။ အကယ်၍ သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်က သူမကို ဖမ်းဆီးပြီး စုချင်းရွှယ်ကို ဓားစာခံလုပ်ကာ ခြိမ်းခြောက်လာပါက အခြေအနေက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသွားပေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံတွင်...
သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် "ဝိညာဉ်တစ်သောင်း အလံတော်" ကို ကိုင်ကာ စုချင်းရွှယ်၏ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော ဓားချက်ကို ခုခံလိုက်ရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းအမေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ မင်းအဖေ စုကျန့်နန်နဲ့ မင်းရဲ့ ဆရာသခင် ယွန်းမြောင်တို့က မင်းကို ဘာမှ မပြောရသေးဘူး မဟုတ်လား"
"ဩော်... သနားစရာ ကလေးမလေးပဲ... အမှောင်ချခံထားရတာကိုး"
စုချင်းရွှယ် အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ခုံးအစုံက တွန့်ချိုးသွားသည်။
'ငါ့အမေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေတယ် ဟုတ်လား'
"သိချင်လား" သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်က ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ရင်း - "ငါ မင်းအမေကို... ကိုယ်တိုင် ပြောပြခိုင်းလို့ ရတာပေါ့"
သူ့စကား ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... လူဦးခေါင်းခွံများဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော အနက်ရောင်အလံတော်ကြီးသည် ရေလှိုင်းများအလား ရုတ်တရက် လှုပ်ခါသွားတော့သည်။
ထိုအထဲမှ ဝိညာဉ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ ရုန်းကန်ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ထိုအထဲက ပုံရိပ်တစ်ခုက စုချင်းရွှယ်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။
သူမသည် နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ကောင်းကင်က ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့်အလား အေးစက်ကာ သန့်စင်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ရုပ်ရည်က စုချင်းရွှယ်နှင့် တထပ်တည်း တူညီနေသော်လည်း... သူမ၏ မျက်ခုံးအစုံတွင်မူ အချိန်ကာလက ပေးစွမ်းထားသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် ကျော့ရှင်းမှုများ ရှိနေပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံအလား နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် လောကကြီး၏ အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။
ထိုပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုချင်းရွှယ်၏ လူသတ်ငွေ့များမှာ ချက်ချင်းပင် လျော့ပါးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ရင်လာကာ မျက်ဝန်းအစုံက ရုတ်ချည်း နီမြန်းလာခဲ့သည်။
"အမေ... အမေ ဘယ်လိုဖြစ်လို့..."
သူမလက်ထဲက နီရဲသော ဓားသွားကြီးမှာလည်း လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။
ဤသူကား... စုချင်းရွှယ်နှင့် စုယွီမော့တို့၏ မိခင်ဖြစ်သူ “ယိုကွမ်း" ပင် ဖြစ်တော့သည်။
ယိုကွမ်းသည် သူ့သမီးကို ကြည့်ကာ မိခင်တစ်ယောက်၏ နူးညံ့သောအပြုံးဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည့် အရိပ်အယောင်လည်း ရှိနေသည် - "ချင်းရွှယ်... မင်းလား။ သမီးလေး... အရွယ်ရောက်လာပြီပဲ"
"အမေ... သမီး အမေ့ကို အရမ်းလွမ်းတာပဲ..."
စုချင်းရွှယ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေပြီး ထိုပုံရိပ်ထံသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းလိုက်မိသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ...
စုယွီမော့သည်လည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေချေလေပြီ။ သူမသည် လက်ကို ဆန့်တန်းရင်း-
"မေမေ... ဝူးဝူး... တကယ်ကြီး မေမေပဲ..."
သူမသည် လေထဲသို့ ပျံတက်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ချင်နေမိသည်။
သို့သော်လည်း ဘာကြောင့်ရယ်မသိ... ခဲအို၏ စကားများက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်တိုက် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။
သူမသည် အမေနှင့် ခဲအိုအကြား ခဏတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသော်လည်း... အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ခဲအို၏ စကားကို နာခံရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။
"မိန်းမ... နောက်ဆုတ်လိုက်"
စုချင်းရွှယ်က ယိုကွမ်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်တော့မည့် အချိန်မှာပင်... လျူယွမ်က အော်ဟစ်ကာ သူမကို တားဆီးလိုက်သည်။
သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားခြင်း၊ ပူးကပ်ခြင်းနှင့် လူတို့ကို လှည့်စားခြင်း အတတ်များတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်သည်။
ထိုဝိညာဉ်ပုံရိပ်က "ဝိညာဉ်တစ်သောင်း အလံတော်" ထဲက ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့်... ၎င်းသည် ယိုကွမ်း၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ် ဟုတ်မဟုတ် မသေချာချေ။
အကယ်၍ စစ်မှန်သည်ဆိုဦးတော့... သူမသည် သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ ချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံထားရပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယုံကြည်၍ မရနိုင်ချေ။
စုချင်းရွှယ်သည် ချက်ချင်းပင် အသိတရား ပြန်ဝင်လာကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး ဓားကို ပြန်လည် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူမအမေနှင့် တူလှသော ထိုဝိညာဉ်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။
"ချင်းရွှယ်... သမီးက အဲဒီအမျိုးသားနဲ့ ဘာပတ်သက်လို့လဲ"
ယိုကွမ်း၏ အကြည့်က သမီးဖြစ်သူကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြေပြင်ပေါ်က လျူယွမ်ထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဤအမျိုးသားမျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။
သူက ဘယ်သူလဲ…
ဘာလို့ သမီးဖြစ်သူက သူ့စကားကို နာခံနေရတာလဲ။
"အမေ..."
လျူယွမ်ကလည်း လှမ်းအော်လိုက်သည်။
ယိုကွမ်းမှာ ဆွံ့အသွားခဲ့ရလေသည်။ သူက ငါ့ကို "အမေ" လို့ ခေါ်လိုက်တာလား။
နေပါဦး... ငါ့မှာ ဒီလို သားမျိုး မရှိပါဘူး။
"ကျွန်တော်က ချင်းရွှယ်ရဲ့ ခင်ပွန်းပါ"
လျူယွမ်က မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်စွာ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းပေးရန်နှင့် မိစ္ဆာ၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ မကျဆင်းစေရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။
ယိုကွမ်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့မှ... သူက သူမ၏ သားအရင်း မဟုတ်ဘဲ သမက်ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရသည်။
နေပါဦး...။
သူမ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တုန်ရင်သွားပြီး သမီးဖြစ်သူကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည် - "ချင်းရွှယ်... သမီး... သမီး အိမ်ထောင်ကျသွားပြီ ဟုတ်လား"
သူမ၏ လေသံမှာ တုန်ရင်နေရှာသည်။
"အမေ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ သမီးကို ပုံပြင်တွေ ပြောပြပြီး သိပ်ခဲ့ရတုန်းပဲ ရှိသေးတာ... အခု... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်ကျသွားတာလဲ"
သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သမီးဖြစ်သူမှာ ကလေးငယ်လေးသာ ရှိသေးသည်။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ခင်ပွန်းတစ်ယောက် ရှိလာရတာလဲ။
ဒါ့အပြင်... သူက လုံးဝ သူစိမ်းတစ်ယောက်... သာမန် လူသားတစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား။
ရုပ်ရည် အတန်အသင့် ချောမောတာကလွဲရင် ဤအမျိုးသားတွင် ထူးခြားသော အရည်အချင်းရှိပုံ မရချေ။
မိခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်ဝန်းထဲက တုန်လှုပ်မှုနှင့် ခံစားရခက်မှုများကို မြင်သောအခါ စုချင်းရွှယ်သည် သူမကို ပိုပြီး စိတ်မကောင်းမဖြစ်စေရန် တိတ်တဆိတ်သာ ခေါင်းငြိတ်ပြလိုက်သည်။
မိုးပြိုကျလာသကဲ့သိုပင်...
သမီးဖြစ်သူက ခေါင်းငြိတ်ကာ ဝန်ခံလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယိုကွမ်း၏ ဝိညာဉ်မှာ လွင့်ပျယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူမ၏ သမီးမှာ သူမ၏ ရင်နှစ်သည်းချာဖြစ်ပြီး ဂုဏ်ယူစရာ အကောင်းဆုံး သမီးလေး ဖြစ်သည်... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သာမန်လူသားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်နိုင်ရတာလဲ။
"စုချင်းရွှယ်... မင်းဘာတွေလုပ်လိုက်တာလဲ။ မင်းအမေဆီလာပြီး တောင်းပန်စမ်း" အခြေအနေကို မြင်သောအခါ သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်က ချက်ချင်းပင် မီးလောင်ရာလေပင့် လုပ်လိုက်တော့သည်။
"မင်းအမေကို မျက်စိမမှိတ်နိုင်ဘဲ သေစေချင်တာလား။ မင်းလို မိုက်မဲတဲ့ သမီးဆိုးကြီးကို ကြည့်ပြီးတော့လေ"
စုချင်းရွှယ်မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူမရှေ့က ဝိညာဉ်မှာ သူမအမေ၏ အငွေ့အသက် အစစ်အမှန် ပါဝင်နေသည်ကို သူမ ခံစားမိသည်။
ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါ့အမေရဲ့ ဝိညာဉ်စက သွေးမိစ္ဆာရဲ့ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း အလံတော်ထဲမှာ ရှိနေရတာလဲ။
မိခင်ဖြစ်သူ၏ အပြစ်တင်နေသော အကြည့်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော အပြစ်ရှိစိတ်နှင့် နောင်တတရားများ ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။
"ခဲအို... အမေက ရှင့်ကို သမက်အဖြစ် လက်ခံဖို့ ခက်ခဲနေတဲ့ပုံပဲ" စုယွီမော့က ငိုရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အမေ... ကျွန်တော်နဲ့ ချင်းရွှယ်က တကယ် ချစ်ကြတာပါ" လျူယွမ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် ရဲရင့်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်သည်။
"ကြည့်ပါဦး... ဒါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သမီးလေးပဲ"
သူသည် မွေးကင်းစ သမီးလေးကို အပေါ်သို့ အနည်းငယ် မြှောက်ပြလိုက်သည်။
သမီးငယ်လေးက အခြေအနေတစ်ခုခုကို သိရှိသွားပုံရပြီး လှည့်လိုက်ကာ လျူယွမ်၏ နွေးထွေးသော ရင်ခွင်ထဲသို့ မျက်နှာလေး အသာအယာဝှက်ရင်း နို့သီးခေါင်းအတုကို ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် ဆက်စို့နေတော့သည်။
စုချင်းရွှယ်သည် သမီးလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ... မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြင်နာမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ သူမ၏ ဝမ်းထဲက ထွက်လာသော အသားစလေး ဖြစ်သော်လည်း... သူမ ကိုယ်တိုင်ပင် ချီပိုးခွင့် မရသေးချေ။
သူမသည် သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်ကို ချက်ချင်း အပြတ်ရှင်းပစ်ပြီးနောက် အောက်သို့ဆင်းကာ သမီးလေးကို ပွတ်သပ်ချင်နေမိသည်။
"ချင်းရွှယ်... သမီး... သမီးက သူနဲ့ ကလေးတောင် ရနေပြီ ဟုတ်လား"
ယိုကွမ်း၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်တော့မည်အလား….
ဤသတင်းကား... ခုနက အိမ်ထောင်ကျသည့် သတင်းထက် အဆပေါင်းသန်းချီ၍ ပေါက်ကွဲအား ပြင်းထန်လှသည်။
သူမမှတ်ဉာဏ်ထဲက ဘယ်တော့မှ အရွယ်မရောက်နိုင်တော့မည့် လိမ္မာရေးခြားရှိသော သမီးလေးက... ယခုအခါ မိခင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေချေလေပြီ။
ယိုကွမ်းမှာ စိတ်နှလုံး ကြေကွဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည် - "မဟုတ်ဘူး... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါတွေအားလုံးက အာရုံထွေပြားမှုတွေပဲ"
"မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ရဲ့ အတွင်းနတ်ဆိုးတွေပဲ"