အခန်း (၁၂၂၇-၁၂၂၈)

အခန်း (၁၂၂၇) - ဉာဏ်ပညာတွင် ထိပ်ဆုံး

​လီယန်ချူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။

ကောင်းကင်လောကတွင် စကြဝဠာ နိယာမများမှာ ပြည့်စုံနေသဖြင့် သူသည် ကန့်သတ်ချက်များ မရှိရုံသာမက ပိုမို၍ပင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

​ကူယုသည် လီယန်ချူ သူမထံသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်လောကသို့ သူကိုယ်တိုင် တက်လာပြီးနောက်တွင် သူမအနေဖြင့်သာ နောက်ထပ်တစ်ဖန် ဆုတ်ခွာနေမည်ဆိုပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်သို့ မည်သို့လျှင် တက်လှမ်းနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

​သူမသည် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းနောက်တွင် ရှိသော နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်းကို ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာစေသည်။

ထိုအခါ သူမ၏ ခေါင်းနောက်တွင် တကယ့်နေမင်းကြီး တစ်စင်း ဆိုင်းငံ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် အလင်းရောင်တို့မှာ ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

​သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ လွန်စွာ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

သူမသည် ဤတာအိုဆရာငယ်ကို ကောင်းကင်လောကတွင် ထင်တိုင်းမကြဲနိုင်စေရန် အပြီးတိုင် တားဆီးရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမကိုယ်တိုင် လူအုပ်စုကို ဦးဆောင်လာပြီးမှ တစ်ချက်မျှပင် မတိုက်ခိုက်ရသေးဘဲ ထောင်ချီသော အကွာအဝေးသို့ ဆုတ်ခွာပေးလိုက်ရခြင်းမှာ မည်သို့မျှ ဂုဏ်သိက္ခာမရှိလှပေ။

​ဤအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် နံ့သာအငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည်။

သူသည် ခွန်လွန်တောင်၏ နံ့သာအငွေ့အသက်စွမ်းအားကို စုစည်းထားသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ ရဲရင့်ပြင်းထန်လှပြီး နောက်ကျောတွင် နံ့သာအငွေ့အသက်များ လွင့်ပျံနေကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေသည်။

သူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော ဓားချက်ဖြင့် ပိုင်းချလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူယုသည် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ရတနာဖြစ်သော နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုခရမ်းရောင် ဓားစွမ်းအင်မှာ လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး လီယန်ချူပင်လျှင် ဤဓားကို ဤမျှအဆင့်အထိ မည်သည့်အခါမျှ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း မရှိသေးပေ။

​ဗုန်း

ဓားတစ်ချက် အပိုင်းခံလိုက်ရပြီးနောက် နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်းမှာ အရောင်မှိန်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ကူယု၏ နဖူးတွင် အစင်းကြောင်းပါးလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ရွှဲနစ်သွားကာ လီယန်ချူ၏ ဓားချက်အောက်တွင် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားတော့သည်။

သူမမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသဖြင့် အံ့ဩမှင်သက်နေသည်။

ထိုတာအိုဆရာငယ်၏ ဓားချက်မှာ ဤမျှအထိ အာဏာစက်ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်အောက်တွင် အားအကောင်းဆုံးသော ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ယခုအခါတွင် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ရှူး

ကူယု၏ ရုပ်ကလာပ်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်းကို စီးကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရစ်နေပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

​သို့သော် လီယန်ချူသည် သူမအား စဉ်းစားချိန် မပေးတော့ဘဲ ဓားကိုကိုင်ကာ ထပ်မံ၍ လိုက်လံသတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

လေးမျက်နှာလုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင် ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကူယု၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်းက ကာကွယ်ပေးထားသော်လည်း သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်မှ အလင်းတန်းများ ယိုစီးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ဓားဒဏ်ရာများကို မည်သို့မျှ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုအခါမှသာ သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူက မြောက်ဘက်သို့ သုံးထောင်ကွာ ဆုတ်ခွာရန် အဘယ်ကြောင့် အမိန့်ပေးခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို နားလည်သွားတော့သည်။

​"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ငါ ဒီအတိုင်း ရှုံးနိမ့်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

​ကူယု၏ မျက်ဝန်းတွင် ထိတ်လန့်ရွံ့ရှာသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်လောကတစ်ခုလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားသော နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်အောက်တွင် အားအကောင်းဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်၏ အားအကောင်းဆုံး ငယ်ရွယ်သော အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားရုံမက နတ်ဘုရားဘုရင် ရတနာကို ကိုင်ထားပါလျက်နှင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိဖြစ်နေသည်။

​"ကောင်းကင်လူသားတွေ အောက်ကမ္ဘာကို ဆင်းတိုင်း အသတ်ခံနေရတာ ဒါကြောင့်လား "

ကူယု၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

သူမ၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာမှာလည်း ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ လီယန်ချူ၏ ခရမ်းရောင် ဓားစွမ်းအင်များနောက်မှ အိမ်မဲ့ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းနေရသည်။

​လီယန်ချူက ဤမိန်းကလေးငယ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြီးသတ် သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရဲတင်းလှချည်လား "

​ရွှေရောင် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ကောင်းကင်ကို ခွဲထွက်လာသည်။

လီယန်ချူသည် ခွန်လွန်၏ နံ့သာအငွေ့အသက် စွမ်းအားကို စုစည်းပြီး ပြင်းထန်သော ဓားချက်ဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ခရမ်းရောင် ဓားစွမ်းအင်နှင့် ရွှေရောင် ဓားစွမ်းအင်တို့ တိုက်မိရာမှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားသည်။

ထိုအမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်က မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် အလွန်ဝေးကွာသော အကွာအဝေးကြောင့် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လီယန်ချူကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့သလို ထိခိုက်အောင်လည်း မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ခွန်လွန်၏ နံ့သာအငွေ့အသက်ကို စုစည်းလိုက်သောအခါ လီယန်ချူ၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ကူယုမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အသည်းအသန် ကြောက်ရွံ့လာတော့သည်။

​"မဖြစ်နိုင်ဘူး… နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကတောင် သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ဘူးလား "

ကူယုသည် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

သူမသည် နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်း၏ အကာအကွယ်ဖြင့် လီယန်ချူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားစွမ်းအင်များမှ ရှောင်ကွင်းနေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤဒဏ်ရာမှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်အထိ ထိခိုက်သွားပြီဖြစ်ရာ ထိုအရေးမှ လွတ်မြောက်သွားလျှင်ပင် နောင်တစ်ချိန်တွင် နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။

​လီယန်ချူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပြီး အစိမ်းရောင် ကြာပွင့် ရတနာကို ထုတ်လိုက်ရာ အလင်းရောင်များ ယိုစီးထွက်လာသည်။

ကလင်

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ခေါင်းလောင်းသံကြီးများ တုန်ခါသွားပြီး နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်းမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကူယု၏ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ဤအခြေအနေရောက်နေသော လီယန်ချူကို ခုခံရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

​လီယန်ချူသည် "မြေပြင်ကို ကျုံ့ခြင်း" နည်းလမ်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ရှူး

အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်က ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ရွှေရောင် ဓားစွမ်းအင်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့်အလား ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက အစိမ်းရောင် ကြာပွင့်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရာ ရွှေရောင် ဓားစွမ်းအင်နှင့် အဖြူရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတို့ တိုက်မိပြန်သည်။

ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအားလှိုင်းများကြောင့်ပင် ကူယု၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမို ဆိုးရွားသွားပြီး ဓားဒဏ်ရာကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

ကောင်းကင်လောကတွင် သူမ ဤမျှအထိ အထိနာပြီး အသက်သေဆုံးလုနီးပါး အခြေအနေမျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် သူမသည် ထိုအတိုင်း ဆက်သွားလျှင် သူမ၏ ဆရာ လာကယ်မည့်အချိန်တွင် သူမ အသတ်ခံရတော့မည်ကို သိလိုက်သည်။

​"ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား၊ ငါ နင့်ကို ဒီကောင်းကင်လောကမှာပဲ အပြီးတိုင် ချုပ်ထားလိုက်မယ် "

ကူယုသည် နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်းဖြင့် လီယန်ချူကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ပြာကျသွားစေမည့်အလား။

လီယန်ချူက ရှူယီဘူးသီးကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဗုန်း ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်းမှာ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ကူယုမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

လီယန်ချူက ချက်ချင်းပင် ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်သည်။

နေမင်းနတ်ဘုရား အလင်းတန်း၏ အကာအကွယ်မရှိတော့သော ကူယု၏ ဝိညာဉ်မှာ ကျန့်ကျောင်းဓားရှေ့တွင် မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ဘဲ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရကာ ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

​ထိုကိစ္စပြီးနောက် လီယန်ချူသည် ရတနာများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အလွန်လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။ ၎င်းတွင် ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အားကောင်းလှသည်။

ကူယန် နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီး လီယန်ချူကို ဤနေရာတွင်ပင် ချုပ်ထားရန် ကြိုးစားနေသည်။

အောက်ကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ရဲရင့်မှုကို သူ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့မှာ ကောင်းကင်လောကကို စိုးမိုးထားသူများဖြစ်ရာ ထိုမျှလောက် အရှက်ရသည်ကို မကြုံဖူးပေ။

​လီယန်ချူက ရှူယီဘူးသီးကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မက သူ့အတွက် ဖန်တီးပေးထားသည့် ဤရတနာမှာ ခွန်လွန်၏ နံ့သာအငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် နိယာမများမှာ လွန်စွာ ပြင်းထန်သည်။

ဗုန်း

ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားသည်။

ကူယန် နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လီယန်ချူက အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

​သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ လွန်စွာ မြန်ဆန်ပြီး ကောင်းကင်လူသားတို့ တပ်စွဲထားသည့် ကောင်းကင်တံခါးနှင့် နီးကပ်သွားသည်။

ကောင်းကင်လူသား စစ်သည်တို့မှာ ထိုနေရာတွင် တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထိုတာအိုဆရာငယ်မှာ ထိုနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ချွန်ထက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်လူသားများထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ဓားကို ပိုင်းချလိုက်ရာ သွေးများ ပန်းထွက်သွားသည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ကောင်းကင်တံခါးရှိရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

စစ်ပွဲများကို အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်နေသော ကောင်းကင်လူသားတို့သည် စစ်အစီအရင် ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ကွင်းဆက်များဖြင့် လီယန်ချူကို ချုပ်နှောင်ရန် ကြိုးစားသည်။

​"သူ့ကို ဖမ်းလိုက် ထွက်ပြေးခွင့် မပေးနဲ့"

လီယန်ချူက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ထိုကွင်းဆက်များမှာ ပြိုကွဲသွားသည်။

ထို့ပြင် သူသည် ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်ရာ ကောင်းကင်လူသား ခုနစ်ဦး၊ ရှစ်ဦးခန့်မှာ လဲကျသွားပြန်သည်။

​"နတ်ဘုရားဘုရင်ဆိုတာလည်း ဒီလောက်ပါပဲ"

လီယန်ချူ၏ စကားကြောင့် ကောင်းကင်စစ်သည်များမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။

ဤတာအိုဆရာငယ်မှာ နတ်ဘုရားဘုရင်ကိုပင် အထင်သေးနေသည် မဟုတ်လား။

ထို့နောက်တွင် လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်တံခါးမှတစ်ဆင့် လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး မည်သူမျှ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုနေရာတွင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကျန်ရစ်သည့် ကိုယ်ခန္ဓာများ၊ သွေးနံ့များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

​သူထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် ယဇ်ပလ္လင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

နံ့သာအငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တံခါးပေါက်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စစ်သည်တို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ကြောင်အနေကြသည်။

​မကြာမီတွင် အမျိုးသားတစ်ယောက်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာသည်။

အမျိုးသမီးမှာ မြင့်မြတ်ခန့်ညားသော ပုံစံရှိပြီး အမျိုးသားမှာ ရင့်ကျက်တည်ကြည်သော ပုံစံရှိသည်။

ကောင်းကင်လောက၏ နတ်ဘုရားဘုရင် နှစ်ပါး ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

နေရာရှိ စစ်သည်များမှာ သူတို့၏ စွမ်းအားရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းပင် မမော့ရဲဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

​အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လက်ထဲတွင် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော ရွှေရောင် ဘီးတစ်ခု ပါရှိသည်။

စစ်သည်တို့မှာ ထိုသွေးမှာ နတ်ဘုရားဘုရင် ဖြစ်လာနိုင်မည့် အလားအလာရှိသူ၏ သွေးဖြစ်ကြောင်း မသိကြပေ။

အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကြောင့် ကူယန်ပင်လျှင် သူမနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရသည်။

​သူမ၏ တပည့်ဖြစ်သူမှာ ယခုတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမအတွက်မူ ဤသည်မှာ မကောင်းသည့်အရာ မဟုတ်သော်လည်း အောက်ကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ရန်စမှုကို ခံရခြင်းကြောင့် သူမမှာ ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်က အေးစက်စက်ဖြင့်

"လူတစ်ယောက်၊ ဓားတစ်လက်နဲ့တောင် ကောင်းကင်စစ်သည် ရာကျော်က မတားနိုင်ကြဘူးလား " ဟု ဆိုသည်။

သူမ၏ အသံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အေးစက်သွားပြီး နိယာမများမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။

စစ်သည်များမှာ အရှက်ရစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားကြသည်။

စောစောက သူတို့သည် စစ်အစီအရင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သော်လည်း ထိုလူငယ်ကို မနိုင်ခဲ့သည့်အပြင် လူများစွာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး တံခါးပေါက်မှ လွတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဤအချက်အရ သူတို့မှာ တာဝန်ကျေပွန်ခြင်း မရှိပေ။

စစ်သည်တစ်ဦးက

"ကျွန်တော်မျိုးတို့မှာ အပြစ်ရှိပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

သူသည် စောစောက အကြီးအကဲမဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် အကြီးအကဲများ အကုန်သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူသည်ပင် အမြင့်ဆုံးရာထူး ရှိသူ ဖြစ်နေတော့သည်။

​အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်က

"တကယ်ပဲ သေသင့်တယ်"

စကားသံဆုံးသည်နှင့် ထိုစစ်သည်မှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ကူယန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုဖိအားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စစ်သည်မှာ ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားပြီး သွေးများရောနှောနေကာ အသက်ကို မနည်းရှူနေရသည်။

အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်က ကူယန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ

"ရှင် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးချင်တာလား" ဟု မေးသည်။

ကူယန်က အေးဆေးပင်

"ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့သူကို တိုက်တာ ရှုံးတာပဲ၊ စစ်သည်တွေကို အပြစ်တင်စရာ မလိုပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

​သူမထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကူယန်က

"သူတို့အားလုံးဟာ ငါတို့မျိုးနွယ်အတွက် အဖိုးတန်သူတွေပဲ၊ အလကား အသက်မဆုံးရှုံးစေနဲ့။ သူတို့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို မြေမြှုပ်ပေးလိုက်ပါ။"

ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

စစ်သည်များမှာ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် တညီတညွတ်တည်း ပြန်ဖြေကြသည်။

ကူယန် နတ်ဘုရားဘုရင်လည်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

စစ်သည်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူတို့သည် စကြဝဠာအနှံ့ တိုက်ခိုက်လာသူများ ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ တစ်ယောက်တည်း၏ ဓားချက်အောက်တွင် ဤမျှ အရှက်ရခဲ့ရသည်။

​………………

​ခွန်လွန်တောင်သို့ လီယန်ချူ ပြန်ရောက်လာသည်။

အစောပိုင်းက တုန်လှုပ်ဖွယ် စွမ်းအားနှစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည့် ကိုင်မင်နှင့် လုဝူမှာ အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။

လီယန်ချူ ပြန်ရောက်လာပြီး ယဇ်ပလ္လင်ကို သိမ်းလိုက်သောအခါမှသာ သူတို့ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

​ကိုင်မင်က

"ယွီကျူးတောင်ပိုင်ရှင်၊ မင်း ကောင်းကင်လောကမှာ ဘယ်သူ့ကို သွားရန်စလိုက်တာလဲ။"

"အော်ဟစ်သံတွေနဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားတွေ..."

လီယန်ချူက

"ငါ ကောင်းကင်ကို တက်သွားပြီး ကောင်းကင်လူသား ထောင်ချီကို သတ်လိုက်တယ်။ ခေါင်းဆောင်တွေကိုလည်း အကုန်ရှင်းလိုက်တယ်။ နတ်ဘုရားဘုရင် နှစ်ယောက် လိုက်လာလို့ ငါ မောင်းထုတ်လိုက်တယ်၊ နောက်တစ်ခါကျမှ ထပ်ပြီး သွားသတ်ဦးမယ်။"

ဟု အေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

​"ကောင်းကင်လူသားတွေကို သတ်လိုက်တာလား အားရှိလိုက်တာ "

"ယွီကျူးတောင်ပိုင်ရှင်၊ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် 'သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရား' လို့ ခေါ်လိုက်တော့မယ်"

"မင်း ခွန်လွန်တောင်မှာ ရှိနေတာ မို့လို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အောင်ပွဲကို ကမ္ဘာအနှံ့ ကြေညာပေးမှာ "

ကိုင်မင်နှင့် လုဝူမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ်။ နောက်ပိုင်း ကောင်းကင်လောကကို မကြာခဏ လက်ဆောင်သွားပေးဦးမယ်။"

​သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

သို့သော် ထိုနတ်ဘုရားဘုရင် နှစ်ယောက်သာ ကြားလိုက်ရပါက သူတို့၏ အသက်ကိုပါ စွန့်၍ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ကြပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူမှာ ခွန်လွန်၏ နံ့သာအငွေ့အသက်ကို ထိန်းသိမ်းထားသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ပင်ပန်းမှုများ ရှိနေသည်။

သူသည် ရတနာများကို အသုံးပြု၍ နံ့သာအငွေ့အသက်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူသည် ကိုင်မင်နှင့် လုဝူကို

"ငါ အနားယူပြီး စွမ်းအား ပြန်ဖြည့်မှ ကောင်းကင်ကို ထပ်သွားမယ်။" ဟု ပြောသည်။

​ကိုင်မင်က

"ယွီကျူးတောင်ပိုင်ရှင်က နတ်ဘုရားဘုရင်ကိုတောင် မောင်းထုတ်နိုင်တာပဲ၊ နောက်တစ်ခါ ငါလည်း လိုက်ခဲ့မယ်၊ နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မယ်"

လုဝူမှာလည်း စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသည်။

လီယန်ချူက

"ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ဖို့လည်း လိုအပ်တယ်။ မပေါ့ဆကြနဲ့။" ဟု မှာကြားပြီးနောက် အနားယူရန် ထွက်သွားသည်။

​…………

​စောစောက တိုက်ပွဲတွင် လီယန်ချူမှာ ခွန်လွန်၏ နံ့သာအငွေ့အသက်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်အောက်တွင် အားအကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကို သူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နတ်ဘုရားဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ့အတွက် တုန်လှုပ်ဖွယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ကောင်းကင်လောကတွင် သူ၏ ရတနာများကို ပိုမို အသုံးပြုနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သိလိုက်ရသည်။

​"ကျင့်စဉ်ကို ပိုမြင့်မားအောင် လုပ်ဖို့ ကောင်းကင်လူသားတွေကိုပဲ အမဲလိုက်တော့မယ် "

လီယန်ချူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

​………………

​ယခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွန်စွာ သန်မာနေပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် မထိခိုက်ဘဲ ခံနိုင်ရည် ရှိနေသည်။

လီယန်ချူသည် ဝေးဝေးမသွားဘဲ ခွန်လွန်တောင်တွင်ပင် ပင်လယ်ကမ်းခြေမှ စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ ကျင့်ကြံနေသည်။

စောစောက နတ်ဘုရားဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ့ကို ထိခိုက်မှု မရှိသော်လည်း စွမ်းအား အလွန်ကုန်ခမ်းသွားစေသည်။

သူသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ခုအောက်တွင် ကျောက်တုံးပေါ်၌ ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေသည်။

စွမ်းအားများ ပြည့်ဝသွားပြီးနောက် သူသည် ရှူယီဘူးသီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ယုံချင်း ဖန်တီးပေးတဲ့ ဒီဘူးသီးက နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် မထိခိုက်နိုင်ဘူး။"

သူ၏ ဘူးသီးထဲရှိ နံ့သာအငွေ့အသက်မှာ သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အားသာချက် ဖြစ်သည်။

​လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကိုင်မင်နှင့် လုဝူတို့မှာ သူ၏ ဘေးတွင် အနားယူနေကြသည်။

"ငါ ခွန်လွန်တောင်ရဲ့ နံ့သာအငွေ့အသက်ကို စုစည်းနိုင်တာ ဒီလောက်တောင် ပေါများနေတာ၊ တစ်ခုလုံးကို စုစည်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလား "

ကိုင်မင်မှာ မျက်လုံးပြူးကာ

"ဒါမျိုး မင်း ငါ့ကို လာမေးရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ "

"မင်း မတိုင်ခင်တုန်းက တစ်ယောက်မှ ဒီလို စုစည်းနိုင်တာ မမြင်ဖူးဘူး။"

လုဝူကလည်း

"မှန်တယ်၊ အဲ့နေ့က ခွန်လွန်တောင်ရဲ့ နံ့သာအငွေ့အသက်တွေက မင်းဆီကိုပဲ ပုံလာတာ၊ ဒါမျိုးက တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။"

​လီယန်ချူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အဲ့ဒီနေ့က အဖြစ်အပျက်ကို သူလည်း နားမလည်ခဲ့ပေ။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ပစ္စည်းများ ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း ရှူယီဘူးသီးကသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယခု သူသည် နံ့သာအငွေ့အသက်ကို စိတ်ဝင်စားနေသည်။

အကယ်၍ ခွန်လွန်တောင် တစ်ခုလုံး၏ နံ့သာအငွေ့အသက်ကို ရနိုင်လျှင် နတ်ဘုရားဘုရင်ကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်။

"ငါ့မှာ ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ လိုအပ်တာက ကျင့်စဉ်ပဲ။"

​ကိုင်မင်က

"ငါတို့ နံ့သာအငွေ့အသက် ရှိတဲ့ နေရာတွေကို သွားကြည့်ရအောင်။" ဟု အကြံပေးသည်။

လုဝူက "ဒါက မလွယ်ပါဘူး။ သူသွားတဲ့နေရာတိုင်း နံ့သာအငွေ့အသက်တွေက ပါသွားမှာလား "

​………………

​ခွန်လွန်တောင်

ထိုနေရာတွင် နတ်ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ရှိပြီး အလွန် ရှေးဆန်သော ပုံစံရှိသည်။

ဤနေရာတွင် ရှေးယခင်က ခွန်လွန်တောင်ကို ရိုသေသူများ လာရောက်ကြသဖြင့် နံ့သာအငွေ့အသက်များ ကျန်ရစ်နေသည်။

​ယခုအခါ ကိုင်မင်နှင့် လုဝူမှာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

သူသည် ခွန်လွန်တောင်၏ အသိဉာဏ်အရှိဆုံး သတ္တဝါဟု ခံယူထားသူဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ သူက ခွန်လွန်ရဲ့ ပိုင်ရှင်မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာလို့ ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ စုစည်းနိုင်ရတာလဲ "

​စောစောက သူသည် လီယန်ချူအတွက် အလွန်ခက်ခဲမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လီယန်ချူက အနည်းငယ် ဆက်သွယ်လိုက်ရုံဖြင့် နံ့သာအငွေ့အသက်များမှာ သူ့ထံသို့ စီးဆင်းလာသည်။

ယခု လီယန်ချူမှာ ရွှေရောင် တောက်ပနေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေသည်။

လီယန်ချူက

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ခွန်လွန်က ငါ့ကို အသိအမှတ်ပြုပုံရတယ်။"

​ကိုင်မင်မှာ "ငါ မှားသွားပြီ"

လီယန်ချူမှာ "ဘာလို့လဲ"

ကိုင်မင်မှာ

"အရင်က မင်းကို ခွန်လွန်တောင်ရဲ့ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား တစ်ပါးလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ အခုကြည့်ရတာ အဲ့ဒါထက် ပိုနေပြီ "

"စောစောက ခွန်လွန် နတ်ဘုရားတွေကြားထဲမှာလည်း အဆင်မပြေမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်၊ မင်းသာ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ဆိုရင် ဒီလောက် နံ့သာအငွေ့အသက်ကို ရမှာ မဟုတ်ဘူး "

​လုဝူမှာ ကိုင်မင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကိုင်မင်က ဒီလောက်အထိ ဉာဏ်ကောင်းလာပြီလား "

သူ့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာ ပထမ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကတော့ စိန်ခေါ်ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

​အခန်း (၁၂၂၈) - မဆုံးဖြတ်နိုင်သော ကိစ္စများရှိပါက

​ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လီယန်ချူသည် ယွီကျူးတောင်ပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး ယွီကျူးတောင်၌ မဟုတ်ပေ။

​သို့သော်လည်း သူသည် ခွန်လွန်၏ နံ့သာအငွေ့အသက်များကို ဆက်လက် သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ခွန်လွန်တောင်ကို စောင့်ရှောက်သော နတ်သားရဲနှစ်ကောင်မှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

​အစောပိုင်းတွင် သူသည် ယွီကျူးတောင်၌ နံ့သာအငွေ့အသက်များကို စတင် သိမ်းဆည်းစဉ်က ကိုင်မင်သည် သူ့ကို သူခိုးတစ်ဦးဟု သံသယရှိခဲ့ဖူးသည်။

သူကိုယ်တိုင်က သူခိုးကို ခွန်လွန်တောင်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာမိသဖြင့် ခွန်လွန်ရှိ နတ်ဘုရားများအား တောင်းပန်ရတော့မည့်အလား အမြဲတစေ နောင်တရပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေခဲ့သည်။

​သို့သော် ယခုအခါ လီယန်ချူ၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ရသောအခါတွင်မူ သူသည် အံ့အားသင့်မသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

​"ခွန်လွန်တောင်က တစ်ချိန်က ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ပျက်စီးခဲ့ရတာ၊ အခု သူက ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာတာဟာ အဲ့ဒီတုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြွေးတွေကို ပြန်ဆပ်ဖို့ ကံကြမ္မာအလျောက် ဖြစ်တည်လာတာပဲ"

​"ဒီလို လူမျိုးက ဘာလို့ မသိမ်းဆည်းနိုင်ရမှာလဲ။ ဒီနံ့သာအငွေ့အသက်တွေက သူပိုင်ဆိုင်ဖို့ပဲ ထိုက်တန်တာ "

​ဤသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ ကိုင်မင်၏ စိတ်ထဲတွင် များစွာ ပေါ့ပါးသွားသည်။

​သူသည် သူခိုးကို ခေါ်လာမိသော လောကပျက်ကြီး၏ အယုတ်တမာမဟုတ်တော့ဘဲ ကံကြမ္မာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ပြီး ခွန်လွန်တောင်၏ သွေးချောင်းစီး အကြွေးများကို ပြန်ဆပ်ပေးနိုင်မည့် သစ္စာရှိသော ရဲဘော်တစ်ဦး ဖြစ်လာလေတော့သည်။

​သူတို့သည် လီယန်ချူနှင့်အတူ ဤနေရာတွင် နံ့သာအငွေ့အသက်များကို ရှာဖွေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မရှုပ်ထွေးလှပေ။

​လီယန်ချူသည် ဤနေရာ၌ ရှိနေသည်နှင့် ယွီကျူးတောင်၏ နံ့သာအငွေ့အသက်များမှာ သူ့ထံသို့ တိမ်လိပ်များ လှိုင်းထန်သကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာကြသည်။

​ကိုင်မင်နှင့် လုဝူတို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြရသည်။

​"ယွီကျူးတောင် နံ့သာအငွေ့အသက်တွေရဲ့ ဘုရားဖူးခရီးစဉ်ပဲ "

​ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ခွန်လွန် ယွီကျူးတောင်အတွင်း၌ ရှိနေပြီး နံ့သာအငွေ့အသက်များမှာ သူ့ထံသို့ တလှိုင်လှိုင် စီးဆင်းလာကာ သူ့ကို ပိုမို၍ တည်ငြိမ်ပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ရုပ်ပုံလွှာကို ပေးစွမ်းနေသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ အလွန်ပင် မြင့်မြတ်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်။

​ဤနံ့သာအငွေ့အသက်များ၏ အထောက်အပံ့ကြောင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အလွန်ပင် သန့်စင် မြင့်မြတ်နေသည်။

​လီယန်ချူသည် ယခင်အတွေ့အကြုံရှိပြီးဖြစ်သဖြင့် ခွန်လွန် နံ့သာအငွေ့အသက်များကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မထားတော့ဘဲ "ရှူယီဘူးသီး" ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လမ်းကြောင်းပေး ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

​"ယုံချင်း... မင်း ဖန်တီးပေးထားတဲ့ ဒီဘူးသီးလေးက ခွန်လွန်ရဲ့ နံ့သာအငွေ့အသက်တွေရဲ့ လေးလံမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသော ထိုလူငယ် တာအိုဆရာ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအကြောင်းကိုသာ တွေးတောနေသည်။

​သူသည် နတ်ဘုရားများထံတွင် ဆုမတောင်းဘဲ ဝေးကွာသော ကောင်းကင်လောကရှိ ဆိုင်ရှင်မထံသို့သာ စိတ်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေသည်။

​"ငါ့အတွက် ခံနိုင်ရည်ရှိပေးထားစမ်းပါ "

​ခွန်လွန်၏ နံ့သာအငွေ့အသက်များမှာ ပေါင်းစည်းလာပြီး တိမ်လိပ်များမှာ လှိုင်းထန်နေသည်။

​ယွီကျူးတောင် တစ်ခုလုံး၏ နံ့သာအငွေ့အသက်များမှာ လီယန်ချူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာရာ ယခင်က ယွီကျူးတောင်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားနေသည်။

​သို့သော်လည်း ရှူယီဘူးသီးမှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ မငြင်းပယ်ဘဲ နံ့သာအငွေ့အသက်များ၏ စွမ်းအားကို အကုန်လုံး စုစည်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

​ဤလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရှူယီဘူးသီးမှာ အလွန်ပင် လေးလံသွားသဖြင့် လီယန်ချူပင် ကိုင်မထားနိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

​ထိုအရာမှာ အလွန်ပင် လေးလံလွန်းလှသည်။ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အကြံ့ခိုင်မှုဖြင့်ပင် သူ မကိုင်နိုင်သည့် အရာများမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

​ကမ္ဘာမြေလေး နှင့် မြှားတို့မှာ မည်မျှပင် လေးလံပါစေ၊ သူသည် လက်ထဲတွင် အလွယ်တကူ ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

​ယခု ရှူယီဘူးသီးကိုမူ သူ မကိုင်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

​သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးစွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်စေပြီးမှသာ ရှူယီဘူးသီးကို လက်ထဲတွင် ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

​အစောပိုင်းက မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး ဤတစ်လှိုင်းပြီးနောက်တွင် လီယန်ချူသည် ရှူယီဘူးသီးမှာလည်း အဆုံးစွန်ထိ ရောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး ပိုမို၍ မခံနိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

​မည်သို့ဆိုစေ ဆိုင်ရှင်မသည် ဤရှူယီဘူးသီးကို ဖန်တီးခဲ့စဉ်က ရရှိထားသည့် ပစ္စည်းများမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိခဲ့သည်။

​ယခုကြည့်ရသော် ဤဘူးသီး၏ အဆင့်မှာလည်း နိမ့်ကျသည်တော့ မဟုတ်ပေ၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နတ်ဘုရား ရတနာ များလည်း မဟုတ်တော့ပေ။

ဤမျှအထိ စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်းမှာပင် ၎င်းအတွက် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနေရပြီ ဖြစ်သည်။

​ကိုင်မင်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဒုက္ခပါပဲ"

​လီယန်ချူသည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု မေးသည်။

​ကိုင်မင်က စိတ်ညစ်ညစ်ဖြင့်

"အရင်ကဆိုရင် မင်းကို ယွီကျူးတောင်ပိုင်ရှင်လို့ ခေါ်ခဲ့တာက ယွီကျူးတောင်ရဲ့ နံ့သာအငွေ့အသက်တွေကို သိမ်းဆည်းနိုင်လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ"

​"ခွန်လွန်ရဲ့ အရှင်သခင်လို့ ခေါ်ရမလား"

​ဤအမည်မှာ ပို၍ပင် ရုပ်ဆိုးလွန်းသည်... လီယန်ချူသည် နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်တွန့်လိုက်ပြီး

"ငါတို့တွေ နာမည်နဲ့ပဲ ခေါ်ကြပါ၊ ဒီလို ဘွဲ့ထူးတွေ မလိုပါဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

​လုဝူက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်က ခွန်လွန်ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ အမှုထမ်းတွေပါ။ ကံကြမ္မာရဲ့ လူသားကို ရှာတွေ့ပြီမို့၊ အရှင်သခင်ကို ကူညီပြီး ကောင်းကင်လူသားတွေကို သတ်ဖြတ်ပေးရမှာပါ။ အခေါ်အဝေါ်မှာ လေးစားမှု ရှိသင့်ပါတယ်ဗျာ။"

​လီယန်ချူသည် အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီး

"ဒီလောက်တောင် အားနာစရာ မလိုပါဘူး။"

​"ဘာဘွဲ့ထူးမှလည်း မလိုပါဘူး။ ကောင်းကင်လောကအထိ တက်သွားပြီး ကောင်းကင်လူသားတွေကို အများကြီး သတ်ပစ်ဖို့က ပိုအရေးကြီးပါတယ်။"

​ကိုင်မင်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

"သတ်ဖြတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ပြတ်သားပြီး မောက်မာမှုမရှိဘူး။ ဒီလို စိတ်ဓာတ်နဲ့ ခွန်အားဆိုတာ ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ် "

​လုဝူကလည်း တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပင်လယ်ပြင်က ရေကို အကုန် လက်ခံနိုင်သလိုပဲ၊ စိတ်သဘောထား ကြီးမားသူမို့ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ် "

​ကိုင်မင်က ပြန်လည် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"အခုမှ စတင်တာပဲ ရှိသေးတယ်။ ဘုရင်လို့ အခုချက်ချင်း ကြေညာလိုက်ရင် တခြားသူတွေရဲ့ မနာလိုမှုကို ခံရလိမ့်မယ်၊ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်သင့်တယ်။"

​ဤမျှ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော စကားကို ကိုင်မင်က ပြောလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

​လုဝူမှာလည်း သူ့စကားကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ကိုင်မင်၏ ဉာဏ်ပညာကို အံ့ဩသွားသော်လည်း သူပြောသည်မှာလည်း အမှန်ပင်ဟု တွေးမိသည်။

​နောက်ဆုံးတွင် ကိုင်မင်က

"ငါ့အမြင်ဆိုရင်တော့ 'မင်း' လို့ ခေါ်သင့်တယ်။ ကောင်းကင်လောကမှာ နတ်ဘုရားဘုရင် ရှိသလိုပဲ၊ ခွန်လွန်မှာလည်း 'မင်း' ရှိသင့်တယ်။"

​သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်တစ်လှည့် ပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့် လီယန်ချူမှာ အလွန်ပင် ခေါင်းရှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် စကားဖြတ်လိုက်သည်။

"ငါက ကျင့်ကြံသူပါ၊ ဒီလို အမည်နာမတွေကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ "

​ဘုရင် ဘာညာ ဆိုသည့် စကားများမှာ လီယန်ချူကို ပို၍ပင် နားလည်ရခက်စေသည်။

​ကိုင်မင်က ချီးကျူးပြန်သည်။

"အရှင်သခင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု လူသားတွေ ကောင်းကင်ကို တက်တဲ့ တံခါးတွေ ပွင့်နေပြီ၊ လူအင်အား မလုံလောက်ဘူး။ မဟုတ်ရင် စစ်သည်တွေကို စုဆောင်းပြီး ကောင်းကင်လောကကို တက်ပြီး သူတို့ရဲ့ အကျင့်ပျက် ခြစားနေတဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကို ဖြိုချပစ်မှာ "

​လုဝူက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နောင်အခါမှာ ကိုင်မင်နဲ့ ကျွန်တော်က အရှင်သခင်ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်လောကကို ဖြိုချမယ် အပေါ်မှာ ဘုရင်လုပ်ပြီး အုပ်ချုပ်ကြတာပေါ့ "

​ခွန်လွန်ကို စောင့်ရှောက်သော နတ်သားရဲနှစ်ကောင်မှာ လီယန်ချူရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ သစ္စာခံလိုက်ကြသည်။

​လီယန်ချူ - "...................."

​………………

​ကောင်းကင်လောက၊ ခမ်းနားလှသော နန်းတော်တစ်ခုအတွင်း

​အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင် တစ်ပါးသည် လူသူကင်းမဲ့နေသော နန်းတော်အတွင်း၌ ရှိနေသည်။

​သူမရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော လူသုံးဦးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သည့် ကောင်းကင်လူသား စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

​ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးသည် နတ်ဘုရားလောက၏ ခိုင်းစေမှုကို ခံယူထားရပြီး ကြီးမားလှသော စစ်ပွဲစက်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် ကရုဏာတရားမရှိသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း စက်ကြီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလောကပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးရာတွင်လည်း ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်ကို မကြောက်ရွံ့ကြပေ။

​ယခုအချိန်တွင် ထိုကောင်းကင်လူသား စစ်သူကြီး သုံးဦးမှာ မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်လျက် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေကြသည်။

​အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်သည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည့် "နေမင်းနတ်ဘုရား ဘီး" ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ မပေါ်ပေ။

​သူတို့ သုံးဦး ဒူးထောက်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကြီးမားလှသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ အရိုးများပင် တုန်ခါသံ ထွက်လာကာ ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကို မခံနိုင်တော့လု ဖြစ်နေကြသည်။

​ယခင်က ကောင်းကင်လူသား စစ်သူကြီး ကူရှင်း သေဆုံးပြီး သူသည် ငါးရောင်ခြယ်အလံနှင့်အတူ ကျွမ်းကျင်သူများကို ခေါ်ဆောင်သွားစဉ် လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည့်အခါ ကူယန် နတ်ဘုရားဘုရင်မှာလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဒေါသထွက်ခဲ့ဖူးသည်။

​ယခုအခါတွင် ဤဂုဏ်သတင်းနှင့် ပြည့်စုံသော အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်မှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းမျိုးကို ကြုံတွေ့နေရသည်။

​"အနည်းဆုံးတော့ သုံးနှစ်၊ ငါးနှစ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ ယူအာ ဟာ နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားမှာ သေချာတယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ကောင်းကင်လောကမှာ ငါ့ရဲ့ ရာထူးက ပိုပြီး မြင့်မြတ်လာလိမ့်မယ်။"

​"သူတို့တွေက ငါ့ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒီကိစ္စက အလွန် အရေးကြီးလို့ ငါ အရင်းအမြစ်ပေါင်းများစွာကို သုံးစွဲထားတာ "

​သူမ၏ အသံထဲတွင် ဖိနှိပ်ထား၍ မရသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

​အောက်တွင် ရှိနေသော စစ်သူကြီး သုံးဦးမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေကြသည်။

​သူတို့သည် ထိုအမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ယုံကြည်ရသူများ ဖြစ်သည့်အတွက် ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်မှ အန္တရာယ်ကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။

​ကောင်းကင်လူသားတို့တွင် လူငယ် အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ် သုံးဦး ရှိသော်လည်း ကူယု သည် ကျန်နှစ်ဦးထက်ပင် အဆမတန် သာလွန်နေပြီး နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့်သူအဖြစ် အများက သတ်မှတ်ထားကြသည်။

​သူမသာ နတ်ဘုရားဘုရင် ဖြစ်လာလျှင် သူတို့ဘက်တွင် နတ်ဘုရားဘုရင် နှစ်ပါး ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး အင်အားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသွားမည်ဖြစ်သည်။

​အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်က အေးစက်စက်ဖြင့်

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားပြီ။ မြန်ဆန်လွန်းလို့ ငါတောင် မကယ်လိုက်နိုင်ဘူး "

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​နန်းတော်မှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပြိုကျသွားပြီး အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

​"ကန်ယွမ် ကိစ္စက သေးသေးလေးပါ။ ငါ သူတို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ အဲ့ဒီ တာအိုဆရာက ငါ့ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး မသေဘဲနဲ့ ထွက်ပြေးသွားတာကို မြင်တော့မှပဲ ငါ သူ့ကို အထင်သေးမိမှန်း သိလိုက်ရတယ်။"

​သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ထက်မြက်လှပြီး အောက်တွင် ဒူးထောက်နေသော သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ထကြတော့။"

​သူတို့သုံးဦး ထရပ်လိုက်ကြပြီး စကားမပြောရဲဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

​"ကူချဲ့ က နတ်ဘုရားဘုရင် ရတနာ နှစ်ခုကို ယူပြီး အောက်ကမ္ဘာကို ဆင်းတာတောင် သူ့ကို မနိုင်ဘူး။ မင်းတို့ကို သွားပြီး အသေမခံစေချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကနေတစ်ဆင့် အောက်ကမ္ဘာကို သွားဖို့ လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ပေးပါ။ ငါ ကိုယ်တိုင် ဆင်းပြီး သူ့ကို သတ်မယ် "

​သူတို့ သုံးဦး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပြီး တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း မပြောရဲပေ။

​နောက်ဆုံးတွင် အားလုံးအတူတူ "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ရိုသေစွာ ဖြေလိုက်ကြသည်။

​သူတို့ သုံးဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အဝေးရောက်မှသာ စုစည်းပြီး တိုင်ပင်ကြသည်။

​တစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"မင်းက အမြဲတမ်း သစ္စာရှိတယ်လို့ ပြောနေတာပဲ၊ ဘာလို့ ခုနက မပြောရဲတာလဲ"

​သူသည် နောက်တစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ အနည်းငယ် ငေးမောသွားပြီး အလွန်ပင် နာကျင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမှာ ငါ ဘယ်လိုလုပ် ပြောရဲမှာလဲ၊ ပြောရင် ချက်ချင်းပဲ ဝိညာဉ်ပါ ပြာကျသွားမှာပေါ့"

​တစ်ယောက်က

"လူ့လောကမှာ နိယာမတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ နတ်ဘုရားဘုရင်က ဘယ်လိုလုပ် အောက်ကို ဆင်းလို့ ရမှာလဲ"

​သူတို့ သုံးဦးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

​အစောပိုင်းက စကားစခဲ့သူက ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ကိစ္စကိုပဲ အရင် ပြီးအောင် လုပ်ကြရအောင်။ မကြာသေးခင်က ငါ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေသလိုပဲ၊ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်တော့မယ်။"

​"လူတစ်ယောက်နဲ့ ဓားတစ်လက်နဲ့ပဲ ကောင်းကင်လောကကို တက်လာပြီး လူငယ် အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ကို သတ်၊ ပြီးတော့ စစ်သည် ရာကျော်ကိုလည်း သတ်ပစ်နိုင်သေးတယ်။"

​"နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့သူမျိုး အောက်ကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာတာဟာ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုပဲ "

​သူတို့ သုံးဦးမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်များကို စီးကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

​………………

​အစောပိုင်းက ထွက်ခွာသွားသော ကောင်းကင်လူသား စစ်သူကြီးသည် ကမ္ဘာလောက တစ်ခုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။

​ထိုကမ္ဘာလောကတွင် သူ၏ ကြီးမားလှသော ရုပ်တုကို တည်ဆောက်ထားပြီး ထိုနေရာရှိ နံ့သာအငွေ့အသက်များကို သူတစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်သည်။

​သူသည် ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်လာပြီး ကန်ယွမ် သို့ သွားမည့် လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေနေသည်။

​သူ့ကို ပူဇော်ထားသည့် ရုပ်တုမှာ တောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် အလွန်ပင် ရဲရင့်သော ပုံစံရှိသည်။

​"ကောင်းကင်လောကမှာ အန္တရာယ် များတယ်။ ဒီအောက်ကမ္ဘာမှာပဲ ခဏလောက် ပုန်းနေပြီး အစီအစဉ်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ရင် ပိုကောင်းမယ်။"

​ဤနေရာတွင် လူအများအပြားမှာ သူ၏ ရုပ်တုကို နံ့သာအငွေ့အသက်များဖြင့် ပူဇော်နေကြသည်။

​ရုတ်တရက် သူ့အကြည့်မှာ မျက်နှာပြည့်ပြီး နားရွက်ကြီးသော လူငယ် ရဟန်းတစ်ပါးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

​ထိုလူငယ် ရဟန်း၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသည့် အငွေ့အသက်မှာ ဤနေရာတွင် ပူဇော်နေသူများနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။

​သူသည် ညဉ့်နက်ချိန်မှ ဖယောင်းတိုင်မီးကဲ့သို့ ထူးခြားနေပြီး သူ၏ ရုပ်တုရှေ့တွင် ဒူးမထောက်ဘဲ ရပ်နေသည်။

​ဤကောင်းကင်လူသားမှာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

​တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ဤသူမှာ ပြင်ပကမ္ဘာမှ လာသူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

​သူသည် အောက်ကမ္ဘာတွင် အေးအေးလူလူ ပျော်မွေ့ရန် ကြံစည်နေသော်လည်း သူ့ကို မရိုသေသူနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

​သူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​"ရူးသွပ်သူ ဘာလို့ အပေါ်က နတ်ဘုရားကို မရိုသေတာလဲ"

​ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်နေသော သာမန်လူသားများမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

​နတ်ဘုရားမှာ ယခုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

​သို့သော် ဤမျက်နှာပြည့်၊ နားရွက်ကြီးသော လူငယ် ရဟန်းမှာမူ ဂရုမစိုက်ပေ။

​"ကျွန်တော်မျိုးက ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ပါ။ အနာဂတ်မှာ ပိုမိုကြီးကျယ်တဲ့ အကျိုးတရားတွေကို ရရှိမှာပါ။ ဘာလို့ ကောင်းကင်လူသားကို ဒူးထောက်ရမှာလဲ "

​"ကောင်းကင်လူသားတွေဟာ နှစ်ငါးရာပဲ ပျော်မွေ့နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ငရဲမှာပဲ ပြန်လည် ဆင်းသက်ကြရမှာပါ။ လူသားတွေကို ဒီလောက်အထိ အထင်သေးဖို့ မလိုပါဘူး။"

​ထိုလူငယ် ရဟန်းမှာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​ထိုစွမ်းအားကြီးသော အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မြေကြီးများ တုန်ခါသွားသည်။

​သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင် တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာသည်။

​ထိုကမ္ဘာမှာ ကန်ယွမ်နှင့် မတူဘဲ အောင်နိုင်ပြီးသား ဖြစ်နေသောကြောင့် သူ ဆင်းသက်ရာတွင် နိယာမများမှာ လေးလံမှု မရှိတော့ပေ။

​ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သူမှာ တကယ်ပင် ကြီးကျယ်သော ကုသိုလ်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် ကောင်းကင်လူသားတို့ အလိုအလျောက် ဆင်းသက်နိုင်ခြင်းမှာ အမှန်ပင် ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်သည်။

​သူ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုပ်တုထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေပြီး အငွေ့အသက်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

​လူငယ် ရဟန်းမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

​လီယန်ချူသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူ့ကို မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

​ယခင်က လီယန်ချူနှင့် လီရွှမ်း တို့ တိုက်ခိုက်စဉ်က လီရွှမ်း ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဤလူငယ် ရဟန်းမှာ လီရွှမ်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်ရောက်ထိန်းချုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထို့ပြင် ထိုလူငယ် ရဟန်းတွင် နတ်ခြေလှမ်း နည်းလမ်းရှိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

​သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် လီရွှမ်းကို သတ်လိုက်ချိန်တွင် ထိုလူငယ် ရဟန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ လီယန်ချူလည်း သူ့ကို မရှာနိုင်တော့ပေ။

​ယခုအချိန်တွင် လူငယ် ရဟန်းမှာ ဤစွမ်းအားကြီးသော အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။

​ကောင်းကင်လူသားမှာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော လက်ဝါးတစ်ခုမှာ အောက်သို့ ကျဆင်းလာကာ သူနှင့်အတူ ပူဇော်နေသော လူသားများကို မည်သို့မျှ ဂရုမစိုက်ပေ။

​လူငယ် ရဟန်းမှာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ရွှေရောင် ရဟန္တာတစ်ပါး ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသည်။

​"ကောင်းကင်လူသားတွေလည်း အဆုံးစွန်ထိ မရောက်သေးပါဘူး၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မောက်မာနေရတာလဲ"

​ရဟန္တာ၏ အသံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

​ခဏအကြာတွင် ဤနေရာ၌ ပူဇော်နေကြသော လူသားများမှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သွားကြသည်။

​စွမ်းအားကြီးသော ကောင်းကင်လူသားမှာ အရှင်လတ်လတ်ပင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

​သူ သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကမ္ဘာလောကကိုပင် ညစ်ညမ်းစေရန် ကြိုးစားနေသည်။

​ဤလူငယ် ရဟန်းမှာ တရားသံများကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ နောက်ကျောမှ ရွှေရောင် ရဟန္တာမှာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ထိုညစ်ညမ်းမှုကို ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

​လူအများမှာ ထိုလူငယ် ရဟန်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

​ဤလူငယ် ရဟန်းမှာ ကိုယ်လက်ဆန့်ထုတ်ကာ စိတ်ပျက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပျင်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ၊ ဟိုအရင်က အဲ့ဒီ တာအိုဆရာလေးနဲ့ တိုက်ရတာ ပိုကောင်းသေးတယ်။ သူကတော့ တကယ်ပဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ တတ်ကျွမ်းတဲ့သူပဲ။"

​သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်တွန့်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုရုပ်တုကြီးကို အမှုန့်ချေလိုက်သည်။

​ထို့နောက်တွင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​………………

​အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လက်အောက်ရှိ အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား သုံးဦးမှာ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။

​အခြား နှစ်ဦးမှာ ဤနေရာသို့ လာရောက်ပြီး ထိုသူနှင့် တိုင်ပင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ရုပ်တုကြီး ပျက်စီးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​ထို့ပြင် ဒီနေရာတွင် ကျန်ရစ်နေသည့် အငွေ့အသက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ ရဲဘော်မှာ အသတ်ခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

​သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ အံ့ဩသွားပြီး

"ငါတို့ အောက်ကို ဆင်းလာတာတောင် အဲ့ဒီ တာအိုဆရာလေးက သိသွားပြီး ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တာလား"

​"ကူယုက အားအကောင်းဆုံးလို့ သတ်မှတ်ခံထားရတာတောင် အသတ်ခံရတာ၊ ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို နိုင်မှာလဲ "

​သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ ကြောက်ရွံ့သွားပြီး အောက်ကမ္ဘာတွင် မနေရဲတော့ဘဲ အလျှင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

​အောက်တွင် ပူဇော်နေသော လူသားမှာ မျက်လုံးများကို ပွတ်လိုက်ပြီး

"ဆန်းလိုက်တာ၊ ခုနက ငါ နှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်သလိုပဲ "

​"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ ငါ ဘာမှ မမြင်မိပါဘူး"

​"ငါ ကြောက်လန့်သွားလို့ ဖြစ်မယ်"

​"ကြောက်တတ်တဲ့သူပါကွာ"

​"..................."

​………………

​ကောင်းကင်လူသား နှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်လောကသို့ ပြန်သွားပြီး အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ဤကိစ္စအား ပြောပြသည်။

​အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ပြောတာက အဲ့ဒီ တာအိုဆရာလေးက အောက်ကမ္ဘာမှာ မင်းတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတာလား "

​အခြား နှစ်ဦးမှာ အသေအချာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သွားတော့ ကူယီ က ဒဏ်ရာရနေပြီး ရုပ်တုလည်း ပျက်စီးနေပြီ "

​"သူ မဟုတ်ရင် နောက်ထပ် ဘယ်သူက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ရက်စက်နိုင်မှာလဲ "

​ဤအမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီလူက ငါတို့ ကောင်းကင်လူသားတွေကို အောက်ကမ္ဘာကို မဆင်းရဲအောင် လုပ်နေတာလား "

​ဗုန်း

​သူမ ရှိနေသော နန်းတော်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

​ဤသည်မှာ သူမ၏ နောက်ထပ် နန်းတော်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်လှပစွာ တည်ဆောက်ထားသော်လည်း သူမ၏ ဒေါသကြောင့် အမှုန့်ချေခံလိုက်ရသည်။

​…………

​ကောင်းကင်လောက၊ ခမ်းနားလှသော နန်းတော်တစ်ခုတွင်

​ထိုကြီးမားလှသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားရပြီး ကူယန် နတ်ဘုရားဘုရင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"အရင်က စီစဉ်ထားတာတွေ အကုန်ပျက်စီးသွားလို့ အဲ့ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်နေတာလား။"

​နန်းတော်တွင် ငါးရောင်ခြယ်အလံ တစ်ခုကို စိုက်ထူထားပြီး သူ၏ ခါးတွင် နတ်ဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ထားသည်။

​"တစ်ကိုယ်တည်းနဲ့ လောကတစ်ခုလုံးကို မွှေနှောက်နေတာ၊ ဒီလို လူမျိုးကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီ။"

​လီယန်ချူက ကူယုကို သတ်ပြီးနောက်တွင် ဤနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ပို၍ပင် စိတ်ပေါ့ပါးသွားသည်။

​ထိုသို့ဖြင့် လူငယ် အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ် သုံးဦးလုံး သေဆုံးသွားပြီး သူတို့ သုံးဦးမှာလည်း အစမှတ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

​"ဒါပေမဲ့... ဒီလူကို မဖယ်ရှားရင်တော့ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

​ကူယန် နတ်ဘုရားဘုရင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​………………

​ယွီကျူးတောင်၏ နံ့သာအငွေ့အသက်များကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လီယန်ချူသည် အနည်းငယ် ကြိုးစားကြည့်ရာ ရှူယီဘူးသီးကို မနိုင်တနိုင် ကိုင်နိုင်သွားသည်။

​မူလက ခွန်လွန်တောင်ရှိ အခြား နံ့သာအငွေ့အသက်များကိုလည်း သိမ်းဆည်းရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရှူယီဘူးသီးမှာ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

​ကောင်းကင်လောကသို့ တက်သွား၍ ကောင်းကင်လူသားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အထူး နိယာမများကြောင့် ကုသိုလ်မှတ်မရရှိသော်လည်း လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်မူ များပြားလှသော ကုသိုလ်မှတ်များ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူသည် ရှူယီဘူးသီးကို အရင်ဆုံး အဆင့်မြှင့်လိုက်သည်။

​သူသည် အတွင်းရှိ နံ့သာအငွေ့အသက်များမှာ တိုးတက်လာခြင်း မရှိသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှူယီဘူးသီးပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား နိယာမများမှာမူ ပိုမို ကြွယ်ဝလာသည်။

​သို့သော် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရား ရတနာမျိုးအတွက် လီယန်ချူသည် သူ၏ ကုသိုလ်မှတ်များ အကုန်လုံးကို သုံးစွဲလိုက်သော်လည်း ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှု မရှိသေးပေ။

​"အကယ်၍သာ ဟွမ်ရွှမ် စွမ်းအားကို ဆက်သွယ်နိုင်ရင် ခွန်လွန်ရဲ့ အဖိုးတန် ရွှေရောင်သတ္တုတွေနဲ့ ရှူယီဘူးသီးရဲ့ အရည်အသွေးကို ထပ်မြှင့်နိုင်လိမ့်မယ် "

​လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

​ဟွမ်ရွှမ် စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိဘဲ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

​သို့သော် ယခု သူသည် ခွန်လွန်တောင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိထားပြီး ခွန်လွန်တောင် အတွင်း၌ ရှိနေသဖြင့် အထူး အကာအကွယ် ရှိနေပုံရသည်။

​သူသည် ဟွမ်ရွှမ် စွမ်းအားကို ခေါ်ယူရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

​လီယန်ချူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရှိသေးပေ။

​၎င်းမှာ အေးစက်လှသော မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ ရှေ့တွင် မည်သို့ပင် ပြုမူနေပါစေ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှိနေသည်။

​လီယန်ချူ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အသုံးလိုတဲ့ အချိန်ကျမှ မရဘူးဆိုရင်တော့ သွားတော့ "

​သူ နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း ဟွမ်ရွှမ် စွမ်းအားမှာ အလုပ်မဖြစ်ပေ။

​ဒေါသထွက်သည်ဟုသာ ပြောနေသော်လည်း အမှန်တကယ် စွန့်လွှတ်ရန်မှာမူ လီယန်ချူအတွက် အလွန်ပင် နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။

​သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ယုံချင်း... ဒီ ဟွမ်ရွှမ် စွမ်းအားကို ငါ အသုံးပြုနိုင်အောင် လုပ်ပေးပြီး ရှူယီဘူးသီးကို ပိုသန်မာအောင် လုပ်ပေးပါ "

​အကယ်၍သာ ဆန်းရှင်း ဘိုးဘေးများသာ သူ၏ ဆုတောင်းမှုကို ကြားသိပါက မည်သို့ တွေးမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

​တိုက်ဆိုင်သည်လား၊ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရား လောကတွင် ရှိနေသော ဆိုင်ရှင်မ က တကယ်ပဲ တုံ့ပြန်ပေးသည်လား မသိရပေ။

​လီယန်ချူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားကြည့်ရာ ဟွမ်ရွှမ် စွမ်းအားမှာ သူ၏ အမိန့်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

​လီယန်ချူ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်သွားသည်။

​"မဆုံးဖြတ်နိုင်သော ကိစ္စများရှိပါက ယုံချင်းကို တောင်းဆိုလိုက်ပါ "

​သူသည် ချက်ချင်းပင် ဟွမ်ရွှမ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး လက်ထဲတွင် ရှိသော ခွန်လွန် အဖိုးတန် သတ္တုများကို ရှူယီဘူးသီးပေါ်သို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

​ဟွမ်ရွှမ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် နတ်ဘုရားရတနာများ ပြုလုပ်နိုင်သော ထိုအဖိုးတန် သတ္တုများမှာ လျင်မြန်စွာပင် သန့်စင်သော စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှူယီဘူးသီးပေါ်တွင် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

​ဤကဲ့သို့ ရတနာ ပြုလုပ်သည့် နည်းလမ်းမှာ နတ်ဘုရားရတနာ ပြုလုပ်သူ အကြီးအကဲများအတွက်ပင် မကြားဖူးသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

​ဟွမ်ရွှမ် စွမ်းအားသာ မရှိပါက ထိုအရာကို ပြုလုပ်နိုင်ရန်မှာ လွန်စွာ ခက်ခဲလှသည်။

​လီယန်ချူသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော အဖိုးတန် သတ္တုများစွာကို ရှူယီဘူးသီးပေါ်တွင် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

​ယွီချွမ် ကမ္ဘာကြီးမှ ရရှိထားသော ရတနာများနှင့် ကောင်းကင်လောကမှ ရရှိထားသော လက်နက်များကိုလည်း အကုန်လုံး ထည့်သွင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

​ထိုမျှနှင့်ပင် မလုံလောက်သေးဟု ထင်သဖြင့် ဝူမျိုးနွယ် လူကြီးထံမှ ရရှိထားသော ထိုနတ်ဘုရားနွယ်ပင်ကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

​နတ်ဘုရားနည်းလမ်းနှင့် စွမ်းအားများကို ခုခံနိုင်သော ထိုအပင်ကိုလည်း ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

​အကြိမ်ကြိမ် ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် ရှူယီဘူးသီးပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်မှာ ပိုမို ထူထဲလာပြီး နတ်ဘုရား နိယာမများဖြင့် ပတ်လည်ဝိုင်းရံကာ ပိုမို သန်မာလာသည်။

​"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ခွန်လွန်တောင် တစ်ခုလုံးရဲ့ နံ့သာအငွေ့အသက်ကို သိမ်းဆည်းဖို့ အဆင်ပြေသွားပြီ "

​လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

​ဤမျှ များပြားလှသော နံ့သာအငွေ့အသက်များ၏ အကူအညီဖြင့် ကောင်းကင် လောကအထိ တက်သွားပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ခွေးဦးခေါင်းကို ရိုက်ခွဲပစ်နိုင်လိမ့်မည်။