အခန်း ၂၈၄

အခန်း (၂၈၄) စံအိမ်သခင်လေး...

နန်ကုန်းယွီက လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပျံသန်းလာသော အပ်ကို တိုက်ရိုက်ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လက်မြှောက်၍ ပျံသန်းလာသော အပ်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ ကျောက်ခွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက "ဖူး" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သွေးမည်းများ တစ်ပွက်အန်ချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားသည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား! မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

ကျောက်ခွမ်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

နန်ကုန်းယွီက အနက်ရောင် ပျံသန်းသည့်အပ်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး အရေးကြီးတာက ဒီနေ့ ငါဒီမှာရှိနေတယ် ပြီးတော့ မင်း သူမကို ခေါ်သွားလို့မရဘူး..."

"မင်း!"

ကျောက်ခွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက သန့်စင်သောကြာပန်း ဂိုဏ်းကို ရန်စရဲတယ်ပေါ့ မင်း သေဖို့သာပြင်ထားတော့!"

"တကယ်လား မင်းက ဘာလို့ ငါသေမယ်လို့ သေချာနေရတာလဲဆိုတာ ငါသိချင်တယ်!"

နန်ကုန်းယွီက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်ခွမ်းနှင့် အခြားခြောက်ဦးကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျောက်ခွမ်းနှင့် သူ၏အဖော် ခြောက်ဦး၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလိုအလျောက် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်သွားကြသည်။

"ကောင်လေး မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ ငါတို့ရဲ့ သန့်စင်သောကြာပန်း ဂိုဏ်းမှာ တာအို ဝင်ရောက်ခြင်း အဆင့်က မဟာကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ကြီးကြပ်နေတယ် တကယ်လို့ မင်းက ငါတို့ သန့်စင်သောကြာပန်း ဂိုဏ်းကို ရန်စမယ်ဆိုရင် မင်းရော မင်းဘေးနားက လူတွေပါ သင်္ဂြိုဟ်စရာမြေတောင် မရှိဘဲ သေရလိမ့်မယ်..."

မျှော်လင့်မထားစွာပင် ထိုစကားကို ပြောပြီးချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပို၍ပင် အေးစက်သွားသည်။

"နဂါးတစ်ကောင်မှာ ထိလို့မရတဲ့ အကြေးခွံရှိတယ် အဲဒါကို ထိတာနဲ့ သေချာပေါက် သေရမယ် မင်းက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ခြိမ်းခြောက်လို့ရပေမယ့် ငါ့မိသားစုကိုတော့ လာခြိမ်းခြောက်ရဲတယ် မင်းက သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ..."

ထိုသို့ပြောရင်း နန်ကုန်းယွီက သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ လူခြောက်ဦးကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် အဝေးမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာပြီး ကျောက်ခွမ်း၏ရှေ့တွင် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

ရောက်လာသူကို မြင်ချိန်တွင် ကျောက်ခွမ်းက ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ချင် အဲဒီနတ်ဆိုးကို ဒီနှစ်ယောက်က ကာကွယ်ပေးထားလို့ပါ ဖမ်းဆီးဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ကျရှုံးသွားခဲ့ပါတယ်..."

"ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးကိုတောင် မင်း မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး! မင်းက လုံးဝ အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ!"

အကြီးအကဲ ချင်က ကျောက်ခွမ်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်သောလေသံဖြင့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

ကျောက်ခွမ်းနှင့် အခြားခြောက်ဦးမှာ တုန်ရီသွားကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်လန့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အကြီးအကဲ ချင်က ခေါင်းလှည့်ကာ နန်ကုန်းယွီနှင့် အခြားတစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို မြင်ချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။

သူ၏ အမူအရာကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထိုလူ့ကို သေဒဏ်ပေးပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။

"ငါ့မယ်တော်ကိုများ တပ်မက်ရဲတယ်ပေါ့ မင်း သေသင့်တယ်..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကဲ ချင်က ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို ကြည့်ကာ ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နတ်သမီး ဒီကောင်မလေးက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နဲ့ တကယ် ဆက်နွှယ်နေပါတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး နတ်သမီး ဝင်မစွက်ဖက်ပါနဲ့ သူမကို ခေါ်သွားပါရစေ..."

သို့သော် ယင်းစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက သူ့ကို မကြည့်ဘဲ နန်ကုန်းယွီကိုသာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ယွီအာ မင်း ဆုံးဖြတ်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ် မင်းအဖွားနဲ့ မယ်တော်က မင်းနောက်မှာ အမြဲရှိနေမှာပါ..."

အကြီးအကဲ ချင်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက ရှေ့သို့တက်ကာ အကြီးအကဲ ချင်၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ပြတ်သားနေသည်။

"စကားသက်သက်နဲ့ သက်သေမပြနိုင်ပါဘူး တကယ်လို့ ဒီနေ့ မင်းတို့ သက်သေမပြနိုင်ဘူးဆိုရင် သူမကို ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်..."

ထိုနေရာရှိ လေထုက တစ်ဖန် တင်းမာလာပြန်သည်။

"မင်း!"

အကြီးအကဲ ချင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ဖြာသွားပြီး နန်ကုန်းယွီကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာဖြစ်ပြီး ငါ့ရှေ့မှာ ဆရာကြီး လာလုပ်ရဲတယ်ပေါ့..."

သို့သော် သူစကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် ကျောက်ခွမ်းက မနေနိုင်ဘဲ သတိပေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ချင် ဒီကောင်လေးက အရမ်းကောက်ကျစ်တယ် သူက အားနည်းချင်ယောင်ဆောင်နေပေမယ့် တကယ်တော့ အရမ်းသန်မာတယ် ကျွန်တော် သူ့ဆီမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်နက်ကိုတောင် ယူသွားသေးတယ်..."

ယင်းစကားကို ကြားချိန်တွင် အကြီးအကဲ ချင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားသော်လည်း သူက ခေါင်းခါရယ်မောလိုက်သည်။

"တခြားသူတွေကို လှည့်စားဖို့ တုံးအချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား…အစစ်အမှန် ခွန်အားရှေ့မှာတော့ အရာအားလုံးက အလဟဿပဲ…သူက ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

"သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်..."

အကြီးအကဲ ချင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် နောက်သို့ဆုတ်သွားကာ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့လေးစားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို သိရှိသူများက စကားပြောလာကြသည်၏

"မြို့စား ရှန်ကွမ် သန့်စင်သောကြာပန်း ဂိုဏ်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပါ မြို့စား နောက်ဆုတ်လိုက်သင့်တယ်..."

"ဟုတ်ပါတယ် မြို့စား ရှန်ကွမ်…လင်းရှီး မြို့တော်က သေးငယ်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုမျှသာပါ ငါတို့တွေ သန့်စင်သောကြာပန်း ဂိုဏ်းကို ရန်စဖို့ မတတ်နိုင်ဘူး..."

"သန့်စင်သောကြာပန်း ဂိုဏ်းမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးရှိတယ်…လင်းရှီး မြို့တော်မှာ အသန်မာဆုံးက ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ…ဒါက လင်းရှီး မြို့တော် ရန်စဖို့ တတ်နိုင်တဲ့အရာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး..."

"..."

အချို့လူများက ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို အကြံပေးကြသော်လည်း အချို့ကတော့ ယင်းကို အလေးအနက် မထားကြပေ။

"မင်းတို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေကြတာလဲ လင်းရှီး မြို့တော်က မဟာရှမြင့်မြတ်မင်းဆက်ရဲ့ တရားဝင်မြို့တော်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ ရှိတယ် သန့်စင်သောကြာပန်း ဂိုဏ်းက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ မဟာရှမြင့်မြတ်မင်းဆက်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်ပါ့မလား..."

"ဒါက... အဓိပ္ပာယ်ရှိပုံရတယ်..."

"ဒါ့အပြင် လင်းရှီး မြို့တော်ရဲ့ မြို့စားက ထျန်းချီ မင်းသားရဲ့ သမီးဖြစ်ပြီး လင်းရှီး မြို့တော်က မဟာရှမြင့်မြတ်မင်းဆက်ရဲ့ တရားဝင်မြို့တော်ဖြစ်တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်..."

"ငါနားလည်ပြီ ဒါကြောင့် အပြင်ပန်းမှာ အားနည်းပုံရတဲ့ လင်းရှီး မြို့တော်က လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်က ပိုင်ရှင်အပြောင်းအလဲဖြစ်ပြီးနောက်မှာတောင် လုံးဝ အထိအခိုက်မရှိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တာကိုး..."

"အိုး ငါနားလည်ပြီ..."

"..."

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ဒီကောင်မလေးက တကယ့်ကို နတ်ဆိုးဖြစ်နေပြီး မြို့စား ရှန်ကွမ်နဲ့ တခြားသူတွေက သူမကို မစဉ်းမစားဘဲ ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုရင် မဟာရှက သူမကို အပြစ်ပေးမှာ မဟုတ်ရုံတင်မကဘဲ လင်းရှီး မြို့တော် ပျက်စီးသွားတာကိုတောင် လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်တယ်..."

ယင်းစကားကို ကြားချိန်တွင် နေရာတစ်ခုလုံး တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်ပြီး အားလုံး၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် မပြတ်မသား ဖြစ်သွားကြသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက နန်ကုန်းယွီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူဆုံးဖြတ်ချက်ချမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

အကြီးအကဲ ချင်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး သူက ထပ်မံ၍ စကားပြောလာသည်။

"နတ်သမီးက သက်ဆိုင်မှုမရှိတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အတွက် သန့်စင်သောကြာပန်း ဂိုဏ်းကို တကယ်ပဲ ဆန့်ကျင်တော့မှာလား..."

နန်ကုန်းယွီက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ…အဘိုးကြီးစုတ် မင်းက ငါ့မယ်တော်ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား မင်းမှာ သတ္တိနည်းနည်းတော့ ရှိသားပဲ..."

အကြီးအကဲ ချင်က မျက်မှောင်ကုတ်သွားသည်။

‘ဤလူငယ်လေးက ဤမျှ ကြမ်းတမ်းမည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ’

‘အကောင်းမသိတဲ့ကောင်!’

"ပုရွက်ဆိတ်လေး မင်းက ငါ့ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့ မင်းက ကိုယ့်အသက်ကိုယ် လုံးဝ ဂရုမစိုက်တာပဲ..."

အကြီးအကဲ ချင်၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်သွားပြီး နန်ကုန်းယွီကို ကြက်သီးထဖွယ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေခဲတမျှ အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် သူလှုပ်ရှားကာ နန်ကုန်းယွီကို သင်ခန်းစာပေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင် နန်ကုန်းယွီက လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက် ဒီနေ့ ဘယ်သူက တကယ့်နတ်ဆိုးလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်..."

ယင်းစကားကို ကြားချိန်တွင် အကြီးအကဲ ချင်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

‘သို့ပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…’

’လင်းရှီး မြို့တော်မှာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့များလား…’

သူက သံသယနှင့် မသေချာမှုများ ပြည့်နှက်နေချိန်တွင်ပင် သူ၏ အနောက်၌ ဝတ်ရုံနက် လွှမ်းခြုံထားသော လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။

အကြီးအကဲ ချင်၏ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသားက လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ချင်၏ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မိတ်ဆွေက ဘယ်သူပါလဲ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ပိတ်လှောင်ထားရတာလဲ..."

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသားက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါက ငါ့သခင်လေးရဲ့ တာအို စောင့်ကြပ်သူ တစ်ယောက်သာပါပဲ… မင်းကို ဘာလို့ ဖမ်းဆီးရတာလဲဆိုတာကို မင်း လုံးဝ နားမလည်တာလား..."

ယင်းစကားကို ကြားချိန်တွင် အကြီးအကဲ ချင်၏ မျက်နှာအမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"စံအိမ်သခင်လေး..."

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသားက ရယ်မောလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယင်းကို မြင်ချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဘုရားရေ ဒီလူက အဲဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်က ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ တာအို စောင့်ကြပ်သူက ဒီလိုပဲ အလွယ်တကူ ပိတ်လှောင်လိုက်တာလား..."

"ဒီလူငယ်လေးရဲ့ နောက်ခံကို သိတဲ့သူ ရှိလား..."

"မကြားလိုက်ဘူးလား သူက မြို့စား ရှန်ကွမ်ရဲ့ သားဖြစ်ပုံရတယ်..."

"ဘုရားရေ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းကို ဒီလောက် အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်ဆိုတော့ အဲဒီစီနီယာက အနည်းဆုံး အဓိပတိသူတော်စင် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား..."

"အဲဒီထက် ပိုမြင့်နိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်..."

"ဒါဆို လင်းရှီး မြို့တော်မှာ ထျန်းချီ မင်းသားအပြင် နောက်ခံအင်အား တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်တယ်ပေါ့..."

"သူက ဘယ်အဖွဲ့အစည်းက သခင်လေးများလဲ ငါ သိချင်လိုက်တာ..."

"ဒါက ငါအရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ ကိစ္စပဲ ထိပ်တန်းအင်အားစု ကိုးခု ဒါမှမဟုတ် သာလွန်ထူးကဲတဲ့ အင်အားစု ငါးခုထဲမှာ 'စံအိမ်' ဆိုတဲ့ နာမည်ပါတဲ့ အဖွဲ့အစည်း လုံးဝ မရှိဘူး မဟုတ်လား..."

"ပန်းတစ်ရာ စံအိမ်များ ဖြစ်နေမလား..."

"ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး ပန်းတစ်ရာ စံအိမ်က ယောက်ျားလေး တပည့်တွေကို လက်မခံဘူးလေ..."

"..."

လူအုပ်ကြီးက ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးနေကြသော်လည်း ကာယကံရှင်ဖြစ်သော နန်ကုန်းယွီကတော့ အကြီးအကဲ ချင်ကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြုံးကာ ကြည့်နေသည်။