အခန်း ၂၉၀

အခန်း (၂၉၀) ကိစ္စတွေက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီ

"မင်းတို့ ငါ့ကို ဒီစကားတွေ ပြောနေစရာ မလိုဘူး မင်းတို့အားလုံး စိတ်ထဲမှာ သိနေကြတာပဲ တကယ်လို့ မင်းတို့ လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင်တောင် မင်းတို့ ဘယ်တော့မှ မလုပ်နိုင်တော့အောင် လုပ်ပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ငါ့မှာရှိတယ်..."

နန်ကုန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသော်လည်း သူ၏စကားများက လူသုံးဦး၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေသည်။

ဘယ်တော့မှ မလုပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

ရှဲ့လင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ ကျောချမ်းသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မှတ်ထားပါ့မယ်..."

နန်ကုန်းယွီက သူတို့သုံးဦးကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး မိန်းကလေးငယ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်မလေး မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ..."

"အစ်ကိုကြီး သမီးနာမည်က ယာယာ ပါ..."

မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများကို မျက်တောင်ခတ်ကာ ရှင်းလင်းချိုသာသော အသံလေးဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"နာမည်လေးက လှလှလေးပဲ မင်း ဘယ်မှာနေလဲ မှတ်မိလား အစ်ကိုကြီး လိုက်ပို့ပေးရမလား..."

ယင်းကို ကြားချိန်တွင် ယာယာက နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်လာပြီး မျက်ရည်နှစ်ပေါက်က သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။

‘အို မငိုပါနဲ့’

နန်ကုန်းယွီမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ စကားပြောနေရင်း သူမက ဘာလို့ ရုတ်တရက် ငိုချလာရတာလဲ။

နန်ကုန်းယွီက ယာယာ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေသော ကျောက်ခွမ်းနှင့် အခြားသူများ၏ အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဖြစ်နိုင်မလား။

ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးမိချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီမှာ မနေနိုင်ဘဲ ယာယာကို သနားကြင်နာမှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သနားစရာကောင်းတဲ့ ကလေးလေးပါလား။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယာယာ၏ အသံလေးက အက်ကွဲနေသည်။

"အစ်ကိုကြီး…ယာယာ့ရဲ့ ဖေဖေနဲ့ မေမေ နှစ်ယောက်စလုံး သေသွားကြပြီ ယာယာ့မှာ အိမ် လုံးဝ မရှိတော့ဘူး ဟင့်ဟင့်..."

စကားပြောနေရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများအားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အထိန်းအကွပ်မရှိ ငိုကြွေးတော့သည်။

နန်ကုန်းယွီက ညင်သာစွာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မငိုနဲ့တော့ အခုကစပြီး မင်း ငါနဲ့အတူ နေလို့ရပြီ ငါ့အိမ်က မင်းရဲ့အိမ်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

"ဝါး..."

ယာယာက တိတ်ဆိတ်နေပြီး နန်ကုန်းယွီ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီခိုကာ ဆက်လက်ငိုကြွေးနေသော်လည်း သူမ၏ အသံက အလိုအလျောက် တိုးသွားပြီး တိုးညင်းစွာ ရှိုက်ငိုသံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မငိုနဲ့တော့ အစ်ကိုကြီး မင်းကို အိမ်ခေါ်သွားမယ်..."

နန်ကုန်းယွီက စကားပြောရင်း သူမကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ချီလိုက်ကာ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို ဆွဲပြီး ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်။

သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဟန်ရှိုးက ရှဲ့လင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ မင်းတို့လည်း အမြန်ဆုံး ထွက်သွားကြတော့..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လှည့်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်သွားသည်။

...

တစ်ဖက်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် ယာယာနှင့် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့စားစံအိမ်သို့ ပြန်လာရာလမ်းတွင် ရှိနေသော်လည်း ယုတ္တိမတန်သောအရာအချို့ကို တွေးမိသွားသည်။

သူက ခေါင်းလှည့်၍ ငိုရင်း အိပ်ပျော်သွားကာ ယခု သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျနေသော ကလေးငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ဖြာသွားသည်။

အသက်သုံးနှစ်ခန့်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ယောက်က ကျောက်ခွမ်းနှင့် သူ၏ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ လိုက်ဖမ်းနေသည့်ကြားမှ ဤမျှဝေးဝေးအထိ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တာလဲ။

ယုတ္တိမတန်ဘူး။

ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် အဓိပ္ပာယ် လုံးဝ မရှိဘူး။

နန်ကုန်းယွီ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကုတ်သွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အသံလွှင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ယွီအာ မင်း စဉ်းစားစရာ ကိစ္စ တစ်ခုခုရှိလို့လား..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားမလည်တဲ့ ကိစ္စတချို့ တကယ်ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ အားလုံးက ကိစ္စသေးသေးလေးတွေပါ မယ်တော် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး..."

သို့သော် နန်ကုန်းယွီ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ဆက်လက်၍ အသံလွှင့်လာသည်။

"ဒီကောင်မလေးကြောင့်လား သူမရဲ့ အခြေအနေက နည်းနည်း ပုံမှန်မဟုတ်သလို သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်လို့ မယ်တော် ခံစားမိတယ်..."

နန်ကုန်းယွီက ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မယ်တော်ကလည်း အလွန်ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းရှိကာ ပြဿနာကိုပင် သတိပြုမိသွားကြောင်းကို တွေးကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သို့သော် တွေးကြည့်လိုက်လျှင် ယင်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။ သေချာစဉ်းစားကြည့်သူတိုင်း သိနိုင်သည်။ အကယ်၍ ယာယာ့တွင် ပြဿနာရှိနေလျှင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကလည်း နန်ကုန်းယွီနည်းတူ သဘာဝကျကျ တွေးမိနိုင်ပေသည်။

"ရပါတယ် မယ်တော် အဲဒီအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး လူတစ်ယောက်ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်..."

နန်ကုန်းယွီက ရယ်မောကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

ယင်းကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက သိပ်အများကြီး မတွေးတော့ပေ။ ယခု သူမ၏သားက သူမထက် အများကြီး ပိုသန်မာနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏လက်အောက်တွင် အစွမ်းထက်သော လူများလည်း ရှိနေသည်။ အနည်းငယ် သတိပေးလိုက်ရုံဖြင့် သူက ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး မြို့စားစံအိမ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်ရောက်လာကြသည်။

နန်ကုန်းယွီက ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းသို့သွားကာ ယာယာကို ချထားပြီး စောင်ခြုံပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို ခေါ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့ အပြင်သို့ထွက်ကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ချိန်တွင်ပင် ယာယာက သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏အကြည့်က ပို၍ နက်ရှိုင်းကာ ရေခဲတမျှ အေးစက်လာသည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ ယင်းက သူမ၏အမြင်အာရုံတွင် မပေါ်လာသင့်သော်လည်း ယခု ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ယင်းအပြောင်းအလဲက ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး သူမက ထပ်မံ အိပ်ပျော်သွားသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင်။

နန်ကုန်းယွီက ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မယ်တော် ကျင့်ကြံဖို့ပဲသွားလိုက်ပါ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်..."

"ကောင်းပြီ..."

သိပ်အများကြီး မစဉ်းစားဘဲ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက သဘောတူလိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမက အရေးတကြီး လိုအပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမအနေဖြင့် ကျင့်ကြံရာတွင် မည်မျှ ပို၍ပင် ကြိုးစားအားထုတ်ရန် လိုအပ်ကြောင်းကို တွေးမိသွားသည်။

ယွီအာက အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းပြီး သူ ရင်ဆိုင်ရမည့် ရန်သူများက ပိုမြင့်သောအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူမက မကြာမီ ပိုမိုမသန်မာလာပါက သူမသည် သူ့ကို နောက်ဆွဲနေရုံသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ယွီအာပြောသည်က မှန်ပေသည်။ အကယ်၍ သူမက ယွီအာနှင့်အတူ ထာဝရနေချင်ပါက သူမသည် သူမ၏ခွန်အားကို အမြန်ဆုံးမြှင့်တင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ သက်တမ်းရှည်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသင့်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင် အရာအားလုံးက အလဟဿသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းယွီက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်ရာ အခန်းထဲသို့ ပြန်လည်လှမ်းကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ သိချင်စိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ဖြာသွားသည်။

‘မင်းဆီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်လိုက်ရအောင်။’

နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သူက တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို ထပ်မံအသုံးပြုကာ ယာယာ၏ အခြေအနေကို တိုက်ရိုက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် နန်ကုန်းယွီ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။

"ကိစ္စတွေက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီ..."

နန်ကုန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကယ်တင်ခဲ့သော ကလေးငယ်လေးတွင် ဤမျှ ထူးခြားသော နောက်ခံရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

သူ၏ တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးက ယာယာ၏ ဇာစ်မြစ်ကိုပင် မမြင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ယုတ္တိ လုံးဝ မရှိပေ။

သူ၏ အာရုံခံစားမှုထဲတွင် ယာယာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝ မရှိသော သာမန် သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ယောက်မျှသာဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အခြားသော သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်များနှင့် ကွာခြားမှုမရှိဘဲ သန့်စင်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းနေကြောင်းကို သူ သိထားသည်။

သို့သော် ဤမျှသေးငယ်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးအပေါ်တွင် သူ၏ တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ဇာစ်မြစ်နှင့်ပတ်သက်သော မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမျှ သိရှိနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သည်မှာ ယုတ္တိ လုံးဝ မရှိပေ။

ယင်းသာမက ယာယာ၏ မိဘများအကြောင်းကိုပင် သူတို့ ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သေချာသည်မှာ သူတို့နှင့်ပတ်သက်သည့် အချက်အလက် လုံးဝ မရှိသော လူနှစ်ဦးကို သူက တိုက်ရိုက် စုံစမ်းထောက်လှမ်း၍ မရနိုင်ပေ။ သူတို့နှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းဆုံး တစ်ခုခုကိုတော့ သူ သိထားရန် လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ အနည်းဆုံး တစ်ခုခုတော့ သိဖို့ လိုအပ်သည်ဖြစ်ရာ ယာယာမှတစ်ဆင့်သာ သူမ၏ မိဘများကို သူ စုံစမ်းနိုင်ရန် လုပ်ခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ယာယာ၏ နောက်ခံကို သူက ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် ယာယာမှတစ်ဆင့် သူမ၏ မိဘများအကြောင်းကို ရှာမတွေ့နိုင်ခြင်းက ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ခွမ်းနှင့် အခြားသုံးဦးထံမှတစ်ဆင့် နန်ကုန်းယွီက ယာယာ လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းနှင့် အကျိုးဆက်ကိုလည်း သိရှိခဲ့သည်။

သဘာဝကျကျပင် ယာယာ၏ "မိဘများ" အကြောင်းနှင့် လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်က ထိုလူနှစ်ဦးက ယာယာကို မွေးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့သည်။ မည်သည့် အကြောင်းရင်းကြောင့်မှန်း မသိရသော်လည်း သန့်စင်သောကြာပန်းဂိုဏ်းက ယာယာကို ပြန်ပေးဆွဲရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူတို့သည် ယာယာ၏ မွေးစားမိဘများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယာယာမှာမူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

သူမက လွတ်မြောက်သွားတာလား။

သုံးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်က ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ကျောက်ခွမ်းနှင့် ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးတို့၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှနေ၍ လွတ်မြောက်သွားတာလား။

အပေါ့စားလေး ပြောရလျှင် သူတို့ အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းများက အတော်လေး ထူးဆန်းနေသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ကျောက်ခွမ်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့က ပူးကပ်ခံထားရပုံပေါ်ပြီး အခြား မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ သေမျိုးများကဲ့သို့ လေးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကိုသာ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် သူတို့၏ ပြေးနှုန်းမှာ လေးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ပြေးနှုန်းထက်ပင် ပိုမိုနှေးကွေးနေခဲ့သည်။

ထူးဆန်းလိုက်တာ။

နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားသော်လည်း သူက အနည်းငယ် ပို၍ သတိထားနေမိခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ယာယာတွင် ထူးခြားသော နောက်ခံတစ်ခု ရှိနေပြီး သူမက လူကောင်းလား လူဆိုးလားဆိုတာ မသိရသေးပေ။

‘ယင်းက မယ်တော်နဲ့ အခြားသူတွေအတွက် ဆိုးရွားတဲ့ ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေနိုင်မလား။’

နန်ကုန်းယွီ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကုတ်သွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် အရာများစွာကို တွေးတောနေမိသည်။

မသိရသောအရာများက လူများကို အမြဲတမ်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတတ်သည်။