အခန်း ၃၉၈

Vol. 40 Ch. 398

အခန်း (၃၉၈) - နတ်ပြည်ထက် ပိုကောင်းသော နေရာ

လူတိုင်းက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ခြားနားနေသော ဤညစာကို ဆန်းသစ်မှု၊ ကျေနပ်အားရမှုတို့နှင့်အတူ အားပါးတရ သုံးဆောင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ဇွန်းခက်ရင်းများကို ချလိုက်ချိန်တွင်မူ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ကြီးက လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီးနှင့် အစားထိုး နေရာယူသွားခဲ့သည်။

ရွှေကမ္ဘာလုံးအဆောက်အဦးက ချန်ထန်မြစ်ကမ်းနံဘေးတွင် တည်ရှိပြီး သူတို့ရှိနေသော ခေါင်မိုးထပ် စားသောက်ဆိုင်က ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ရှုခင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားချေသည်။

ကြီးမားလှသော ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်အထိ ရှည်လျားသော မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီးများမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပါက မြို့တစ်မြို့လုံး လင်းထိန်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။

အနီးအဝေး၊ အနိမ့်အမြင့် ရှိနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အဆောက်အဦးများက တောက်ပသော မီးရောင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး နီယွန်မီးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းလက်နေကာ အိပ်မက်ဆန်သော မြို့၏ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ဖော်ကျူးနေခဲ့သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ချန်ထန်မြစ်ကို ဖြတ်သန်းဖောက်လုပ်ထားသော တံတားကြီးက အလင်းတန်းဖဲကြိုးတစ်ခုနှင့် တူနေပြီး အလင်းစက်လေးများကဲ့သို့ ရွေ့လျားနေသည့် မပြတ်တမ်း စီးဆင်းနေသော ယာဉ်တန်းများက မြစ်ကမ်းနှစ်ဖက်စလုံး၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုများကို နီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်ပေးထားသည်။

သူတို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ စားသောက်ဆိုင်တွင်မူ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေဆဲပင်။ နောက်မှရောက်လာသော စားသုံးသူများက စုရုံးကာ ရယ်မောပြောဆိုနေကြပြီး ငြိမ်းချမ်း၍ ပြည့်စုံလှသော ညချမ်းအချိန်လေးကို ခံစားနေကြစဉ် သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင် သက်တောင့်သက်သာရှိကာ ကျေနပ်နေသော အပြုံးများက တောက်ပနေကြ၏။

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပကာ ကြီးပွားချမ်းသာနေသော မြင်ကွင်းရှိပြီး အတွင်းဘက်တွင်မူ ငြိမ်းချမ်းကာ စည်ကားနေသော ကမ္ဘာလေး ရှိနေခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးက ပေါင်းစပ်သွားကာ သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းထက် များစွာကျော်လွန်နေသည့် ရှင်သန်လှုပ်ရှားနေသော ရုပ်ပုံလွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေလေသည်။ ငြိမ်းချမ်းပြီး သာယာဝပြောသော ကမ္ဘာ... တည်ငြိမ်နေသော ပင်လယ်နှင့် ကြည်လင်နေသော မြစ်များ ရှိသည့် နိုင်ငံတော်ပင်။

တစ်ပြေးညီတည်းဖြစ်သော မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ထာဝရတည်တံ့မည့် အမွေအနှစ်တစ်ခု ချန်ထားရစ်ရန် မျှော်မှန်းထားသည့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် ရင်းကျန့်က သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ထားကာ ကြီးမားလှသော မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီးရှေ့တွင် ခမ်းနားလှသော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေချေသည်။

သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များက မှန်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး တောက်ပနေသော မီးရောင်များနှင့် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စည်ကားနေသော ယာဉ်ကြောများကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက ညအမှောင်ကဲ့သို့ နက်မှောင်နေပြီး တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း အတွင်းထဲတွင်မူ ကြမ်းတမ်းသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။

ရင်းကျန့် တစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ချေ။ မင်းသား ဖူဆု၊ လီစစ်၊ မုန့်ရီ၊ စစ်သူကြီးဝမ်၊ ဖုန်းကျဲ့... မဟာချင်မင်းဆက်၏ အရေးပါသော အမတ်ကြီးများအားလုံးက သူတို့၏ သက်တောင့်သက်သာရှိမှုနှင့် ဆန်းသစ်မှု ခံစားချက်များ ပျောက်ဆုံးသွားကြပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် လေးလံမှုတို့က အစားထိုး နေရာယူလာကြသည်။

သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ဖိချထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်က မီးရောင်များနှင့် မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများ သက်သက် မဟုတ်ချေ။

သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်မှာ စစ်ပွဲအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်စရာမလိုဘဲ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ကြီးပွားချမ်းသာမှုများ လွှမ်းမိုးနေသည့် တည်ငြိမ်သော လူ့အဖွဲ့အစည်းကိုပင်။

သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ဤနေရာမှ လူများက သွေးရောင်လွှမ်းနေသော အသားအရေရှိပြီး သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားကာ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထုံထိုင်းမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများအစား တည်ငြိမ်မှုနှင့် ဘဝအတွက် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ဖြစ်၏။

သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်မှာ စားသောက်ဆိုင်အတွင်း ပျော်ရွှင်စွာ အတူစားသောက်နေကြသည့် သာမန်မိသားစုလေးတစ်ခုနှင့် လမ်းမပေါ်တွင် လွတ်လပ်စွာ ရယ်မောပြေးလွှားနေကြသော လူငယ်များကိုပင်။

ဤကြီးပွားချမ်းသာမှု၊ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ပြည့်စုံကြွယ်ဝမှု အားလုံးက အထက်မြက်ဆုံးသော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ သူတို့နောက်ကွယ်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်ပေါ်မှ မဟာချင်ပြည်သူအများစု၏ အစစ်အမှန် အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ ရောင်ပြန်ဟပ် ပြသနေလေသည်။

ချင်ပြည်သူအများစုမှာ ပိန်ချုံးနေကြပြီး စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကာ ကြီးလေးသော အခွန်အခများနှင့် လုပ်အားပေးခိုင်းစေမှုများအောက်တွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် ရုန်းကန်နေကြရပြီး တစ်သက်လုံး ကြိုးစားပန်းစား အလုပ်လုပ်ကြသော်လည်း ဝမ်းဝအောင် မစားရချေ။ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု သို့မဟုတ် စစ်ပွဲတစ်ခုက သူတို့၏ မိသားစုများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လေသည်။

ထိုအစွန်းရောက် ကွာခြားလှသော နှိုင်းယှဉ်ချက်က ကြီးမားလှသော တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းလာသည်။

ရင်းကျန့်၏ ရင်ဘတ်က အနည်းငယ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေ၏။

သူသည် နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံကို ပေါင်းစည်းခဲ့ပြီး စာပေအရေးအသားနှင့် လှည်းဘီးဝင်ရိုးအရှည်ကို စံသတ်မှတ်ခဲ့ကာ တံတိုင်းကြီးကို တည်ဆောက်ပြီး ရှုံးနူများကို အနိုင်ယူခဲ့သဖြင့် သူ၏ အောင်မြင်မှုများက မင်းသုံးပါးနှင့် ဧကရာဇ်ငါးပါးတို့ထက် သာလွန်သည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကြာပြီးနောက်က ဤရွှေခေတ်ကြီးကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရမှသာ သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိတာဝန်က သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် အုပ်ချုပ်ခြင်း သက်သက်မဟုတ်ဘဲ ဤမြေပြင်ပေါ်ရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော ပြည်တို့အား ယခုကဲ့သို့ ရွှေခေတ်အား ခံစားရစေရန်ဖြစ်သည်ကို သဘောပေါက်သွားရသည်။

လီစစ်၏ လက်က သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲတွင် အနည်းငယ် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားမိသည်။ သူသည် အရှင်မင်းကြီးအား တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးဝါဒကို မြှင့်တင်ရာတွင် ကူညီခဲ့ပြီး တိုင်းပြည်ကို အင်အားတောင့်တင်းစေမည့် မဟာဗျူဟာတစ်ခုအဖြစ် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးများကို စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုအပြည့်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် နောင်လာနောက်သားများ၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုက လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လိုက်ခဲ့ပုံရသည်။ ယင်း၏ အခြေခံက ဘယ်မှာပါလိမ့်။

မုန့်ထျန်း၊ စစ်သူကြီးဝမ်... ဤဝါရင့် စစ်သူကြီးများမှာ ငြိမ်းချမ်းပြီး တိတ်ဆိတ်သာယာသော ညရှုခင်းကို ငေးကြည့်ရင်း နယ်စပ်မှ မီးရှူးမီးတိုင်များနှင့် သူတို့ စစ်သည်များ၏ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးများကိုသာ တွေးတောနေမိကြ၏။

ဖူဆုမှာ ရောယှက်နေသော ခံစားချက်များဖြင့် လွှမ်းမိုးခံနေရလေသည်။ သူ၏ သနားကြင်နာတတ်သော အုပ်ချုပ်မှုနှင့် ပြည်သူများကို ချစ်ခင်မှုစသည့် စံပြစိတ်ကူးများက သူ့ရှေ့မှ ဤရှင်သန်လှုပ်ရှားနေသော စံပြပုံကြမ်းကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ သူ၏ခရီးစဉ်က ရှည်လျားပြီး အလှမ်းဝေးနေဆဲဖြစ်ကြောင်းကို သိမြင်သွားစေလေသည်။

နက်ရှိုင်းသော တာဝန်သိစိတ်၊ ပန်းတိုင်ကို မြင်နေရသော်လည်း ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းက ရှည်လျားကြောင်းသိနေသည့် လေးလံသော ခံစားချက်... ပြီးတော့ ဂုဏ်ယူမှု၊ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုတို့ ရောယှက်နေသည့် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များက မဟာချင်မင်းဆက်၏ အဓိက အုပ်ချုပ်သူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန့်နှံ့ အခြေချသွားခဲ့ကြသည်။

ဖန်ရွှိုနှင့် လော်ယွန်းတို့က လွန်ခဲ့သည့် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ မြင်တွေ့ကြားသိခဲ့ရသည်များနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့ ကြားဖြတ်နားထောင်မိသည့် စကားပြောဆိုမှု အပိုင်းအစများမှတစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာကြသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ အစပိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့သည့် တိမ်တွေပေါ်က အင်မော်တယ်နယ်မြေမဟုတ်ဘဲ နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်ကြာပြီးနောက် သူတို့ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်၏ အစစ်အမှန် အနာဂတ်ပင်။

သူတို့က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ အံ့မခန်း တောက်ပနေသော ကမ္ဘာကြီး... စားသောက်ဆိုင်ရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အစစ်အမှန် အပြုံးများ၊ သူတို့ တစ်ခါမှ စိတ်ကူးမယဉ်ဖူးခဲ့သည့် ခမ်းနားသော အစားအစာများ၊ ပြည်သူများ၏ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော အဝတ်အစားများနှင့် ကျန်းမာသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ငေးကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

လက်နက်များနှင့် လယ်ယာသုံးကိရိယာများကိုသာ ကိုင်တွယ်လေ့ရှိသည့် ဖန်ရွှို၏လက်များက သူဝတ်ဆင်ထားသော သန့်ရှင်းပြီး နူးညံ့သည့် လျှော်တေအဝတ်အစားများကို အလိုအလျောက် ပွတ်သပ်နေမိပြီး အစာရေစာငတ်မွတ်နေကြသည့် သူ့ရွာမှ ရွာသူရွာသားများကို တွေးတောနေမိလိုက်သည်။

လော်ယွန်းကမူ သာမန်ဖျားနာမှုလေးတစ်ခုအတွက် ဆေးဖိုးမတတ်နိုင်၍ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည့် သူမ၏ ညီမလေးနှင့် ရွာထဲမှ ထိုင်းမှိုင်းသော မျက်လုံးများရှိသည့် အသားဝါဖျော့ဖျော့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသမီးများကို တွေးတောနေမိချေသည်။

ဤနေရာတွင် တိမ်များစီးနေသည့် အင်မော်တယ်များ မရှိသလို ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော နန်းတော်များလည်း မရှိပေ။ သို့သော် ဤနေရာမှ လူတိုင်းက သူတို့ အိမ်မက်ပင် မမက်ရဲသည့် ဘဝမျိုးကို နေထိုင်နေကြပုံရသည်။

ဤသည်ကား နတ်ပြည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူတို့ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို ကြည့်ရင်း ဤနေရာက နတ်ပြည်ထက်ပင် ပိုကောင်းသည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ကြရ၏။

Global Buffet စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်လာသောအခါ လူတိုင်းက ခံစားချက်များနှင့် လေးလံသော အတွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ငွေရောင် အချိန်ခရီးသွား ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် တက်လိုက်ကြပြန်သည်။

ကားက ညအမှောင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လင်းထိန်နေသော လမ်းမများကို ဖြတ်၍ ချောမွေ့စွာ မောင်းနှင်သွားပြီး ဆယ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် မြစ်ကမ်းဘေး ရှုခင်းကြည့်စင်မြင့်တစ်ခုအနီးတွင် ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"အားလုံးပဲ... ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပါပြီ။ ကားပေါ်က ဆင်းကြပါ" ကျန်းယဲ့က အလံငယ်လေးကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ ဦးစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကားပေါ်မှ ဆင်းကြပြီး ကျန်းယဲ့ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လင်းထိန်နေသော မြစ်ကမ်းဘေး လမ်းလျှောက်လမ်းဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

မြစ်၏ အနည်းငယ် ညှီစို့စို့အနံ့ ပါလာသည့် ညနေခင်းလေညင်းက မျက်နှာကို လာရောက်ပွတ်သပ်သွား၏။ တစ်ဖက်ကမ်းရှိ မြို့ပြမီးရောင်များက ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသော နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီတစ်ခုနှင့် တူနေပြီး ကောင်းကင်ရှိ ကျဲပါးသော ကြယ်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေချေသည်။

ဤအချိန်တွင် မြစ်ကမ်းဘေးတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်နေကြသူများနှင့် ပြေးလွှားလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေကြသူများ ပို၍ပို၍ များပြားလာပြီး ထူးခြားသော ဝိသေသလက္ခဏာများ ရှိသည့် ဤ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံ ဝါသနာရှင်များအဖွဲ့ကို မည်သူကမျှ သတိမထားမိကြချေ။

ကျန်းယဲ့က မဟာချင်ခရီးသွားများကို မြစ်ကမ်းဘေးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရှုခင်းကောင်းသော နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး မကြာမီမှာပင် သူတို့ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"ဝီ..."

နက်ရှိုင်းပြီး စည်းချက်ကျသော ဟိန်းသံတစ်ခု အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အစပိုင်းတွင် မည်သူမျှ သတိမထားမိကြချေ။

ထိုချက်ချင်းမှာပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိသော အကြည့်များစွာအောက်တွင် ပထမဆုံး အလင်းစက်လေးတစ်ခုက အဝေးရှိ မှောင်မိုက်နေသော မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ၏။

ထိုအလင်းစက်လေးက ညကောင်းကင်ယံတွင် အသစ်မွေးဖွားလာသော ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ကာ တောက်ပနေချေသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယတစ်ခု၊ တတိယတစ်ခု၊ ဆယ်ခုမြောက်၊ ရာခုမြောက်...

အလင်းစက်ရာပေါင်း၊ ထောင်ပေါင်းများစွာက မျက်မြင်မရသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ခေါ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော ပျံတက်ရာနေရာတစ်ခုမှ စနစ်တကျ လေထဲသို့ ပျံတက်လာကြပြီး ညကောင်းကင်ယံတွင် လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားကြသည်။

သူတို့က ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်မနေဘဲ ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသကဲ့သို့ တိကျစွာ စီစဉ်ချထားကာ ပေါင်းစပ်ပြီး လေထဲတွင် ရွေ့လျားနေကြခေသည်။

ဖျော်ဖြေပွဲ စတင်ပြီဖြစ်၏။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ညကောင်းကင်ယံ လင်းထိန်သွားပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော ဒရုန်းများက မိုင်ထောင်ချီ ရှည်လျားသည့် ခမ်းနားလှသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်ကြသည်။

မီးရှူးတိုင်စင်မြင့်များနှင့် ခံတပ်အစွန်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီး မြောက်ပိုင်း၏ ခမ်းနားလှသော အငွေ့အသက်ကို တောင်ပိုင်း၏ ညကောင်းကင်ယံဆီသို့ သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။

အခန်း ၃၉၈ပြီး၏။