အခန်း ၂၁၇
Vol. 22 Ch. 217
အခန်း (၂၁၇) - ကျန်းရှင်း
ထိုလူမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ဝတ်ရုံဖြူကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ အေးစက်ထက်ရှသော အရှိန်အဝါများ ရစ်သိုင်းနေသည်။
လင်းဖန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော သူ၏အကြည့်မှာပင် လျှင်မြန်ထက်ရှလှပေသည်။
အစောင့်များသည် ထိုလူငယ်ကို အတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပြီးနောက် လင်းဖန်ထံသို့ အာရုံပြောင်းလာကြသည်။
အစောင့်တစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ပြီးတော့ ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ...”
လင်းဖန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့မှာ လင်းဖန်ဆီကနေ စီမာလျန်ဆီ ပေးစရာ သတင်းစကားတစ်ခုရှိလို့ပါ...”
လင်းဖန်ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အစောင့်သည် ချက်ချင်းပင် ပြုံးရွှင်သွားပြီး စီမာလျန်ထံ သွားရောက်တင်ပြစဉ် စောင့်ဆိုင်းပေးရန် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ တောင်းဆိုလေသည်။
စီမာလျန်နှင့် လင်းဖန်တို့ မည်မျှအထိရင်းနှီးသည်ကို အစောင့်များ ကောင်းစွာသိရှိထားသဖြင့် လင်းဖန်စေလွှတ်လိုက်သော သတင်းစကားပါးသူအား မပြစ်မှားဝံ့ကြချေ။
အစောင့်ကရှင်းပြပြီး လင်းဖန်ကို ဧည့်ခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ မဏ္ဍပ်ငယ်ဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်ယူသွားသည်။
“ဧည့်ခန်းမအပြင်ဘက်က မဏ္ဍပ်မှာ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦးခင်ဗျာ။ အစောက ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည်က အခု ကျွန်တော်တို့ အိမ်တော်သခင်နဲ့ ဆွေးနွေးနေလို့ပါ...”
ထို့နောက် အစေခံများက သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်ပဲသရေစာများကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်လာပေးကြသည်။
ထိုလူငယ်ဧည့်သည်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လင်းဖန် စိတ်ဝင်စားမိသွားသည်။
သူသည် မဏ္ဍပ်အတွင်းထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ ပြောဆိုနေသည်များကို ခိုးနားထောင်ရန်အတွက် အသံမှတ်ဉာဏ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။
စီမာလျန်၏ စိတ်မရှည်သောလေသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“စိတ်မကောင်းပါဘူး သခင်လေးကျန်းရှင်း။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ လင်းဖန် ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတဲ့ သတင်းအချက်အလက် မရှိပါဘူး...”
အစောပိုင်းက ရောက်ရှိလာသော လူငယ်ဧည့်သည်ကျန်းရှင်းထံမှ ဖြစ်ဟန်တူသည့် အခြားအသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးသေဆုံးမှုအတွက် စီမာမိသားစုကို အပြစ်တင်လို့မရဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်…”
“သူက ဒီတာဝန်ကို လက်ခံကတည်းက စွန့်စားရမယ်ဆိုတာကို သိပြီးသားပဲ…”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဆရာ ဓားသူတော်စင်ကတော့ သူ့ရဲ့အချစ်ဆုံးတပည့် ကျန်းနူကို ဒီလင်းဖန်က သတ်လိုက်တဲ့အပေါ်မှာ အရမ်းမကျေမနပ် ဖြစ်နေတယ်…”
“ဒါက ကျွန်တော့်ဆရာရဲ့ မျက်နှာနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးဝ ထောက်ထားညှာတာမှု မရှိတာပဲ…”
“သူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား ပြောပြနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် စီမာအိမ်တော်ကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားပါ့မယ်...”
ကျန်းရှင်းပြောလိုက်သည်များကို ကြားသောအခါ လင်းဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။
ဓားသူတော်စင်က ကလဲ့စားချေရန် ကြိုးပမ်းလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ထို့အပြင် ကျန်းရှင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရန်မှာလည်း သူ့အတွက် အချိန်အခါ မကောင်းလှချေ။
စီမာလျန်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး တင်းမာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်လာပြီးကတည်းက လင်းဖန်ကို မတွေ့ရတာ တော်တော်ကြာပြီ...”
သူသည် လင်းဖန်ရှိနေသည့်နေရာကို ထုတ်မပြောမိစေရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ပေသည်။
ဒေါင်…
ဓားတစ်စင်းကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာရိုက်ချလိုက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းရှင်းသည် ဒေါသတကြီး စိတ်ပျက်လာပုံရသည်။
“ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ထပ်မေးမယ်။ လင်းဖန်ဆိုတဲ့ကောင် ဘယ်မှာလဲ...”
စီမာလျန်သည် မိမိရပ်တည်ချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မသိဘူးလို့ ပြောပြီးပြီပဲ။ ရှောင်မေ… ဧည့်သည်ကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးလိုက်...”
“ခင်ဗျားပဲ ကျွန်တော့်ကို အကျပ်ကိုင်တာပဲ...”
ကျန်းရှင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဘုန်း…
ကျန်းရှင်းက ချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ ဧည့်ခန်းမ၏တံခါးချပ်များမှာ အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်ကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
ဝုန်း…
လင်းဖန်သည် ဆက်တိုက်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်ကို လျင်မြန်စွာအသုံးပြုကာ စီမာလျန်၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူသည် မက်မွန်သစ်သားဓားကိုထုတ်ယူကာ ကျန်းရှင်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
စီမာလျန်နှင့် ကျန်းရှင်းတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ...”
လူတစ်ဦး ရုတ်တရက် အတင်းဝင်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့နှစ်ဦးလုံး မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။
လင်းဖန်ကလှည့်၍ စီမာလျန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဝံပုလွေမျက်နှာဖုံးကို မှတ်မိလား...”
“ဝံပုလွေမျက်နှာဖုံး... မင်း...”
စီမာလျန်သည် ထိုသူမှာ လင်းဖန်ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားသော်လည်း စကားကို ချက်ချင်းပင် ပြန်အုပ်လိုက်လေသည်။
လင်းဖန်က စီမာလျန်ကို သူ့နောက်သို့ ဆွဲပို့လိုက်ပြီး ကျန်းရှင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ကျုပ်က ကောဟယ်ရုပါ... ကျုပ်လည်း လင်းဖန်ရဲ့လက်ချက်နဲ့ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတဲ့ သားကောင်တစ်ယောက်ပဲ...”
“သူက ကျုပ်ကို အနိုင်ယူပြီး ကျုပ်ရဲ့ဆရာ့မျက်နှာကို အိုးမဲသုတ်ခဲ့တယ်...”
“ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကျင့်ကြံပြီးတဲ့နောက် အခုတော့ ကျုပ်ရဲ့ စိတ်နှလုံးထဲက မိစ္ဆာကိုသတ်ဖို့ လင်းဖန်ကို အပိုင်းပိုင်းပိုင်းပစ်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ...”
“ဒါကြောင့် လင်းဖန်ကို သတ်ခွင့်ကို ကျုပ်ဆီချန်ထားပေးဖို့ တောင်းပန်ချင်ပါတယ်...”
‘ကောဟယ်ရု’ က အသနားခံသောမျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဤအခြင်းအရာက ကျန်းရှင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသဖြင့် မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။
၎င်းသည် သူ စီမာအိမ်တော်သို့ လာရောက်စဉ်က လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းရှင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ လင်းဖန်က အခွင့်ကောင်းကို အမိအရဆုပ်ကိုင်၍ အကြံပြုလိုက်သည်။
“ကျုပ်တို့ ဒီလင်းဖန်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေမျှဝေပြီး အခွင့်အရေးရတဲ့အခါ အတူတူကလဲ့စားချေကြရင် မကောင်းဘူးလား...”
ကျန်းရှင်းက မေးလိုက်သည်။
“မင်း သူ့အကြောင်း ဘာတွေသိထားလို့လဲ...”
လင်းဖန်သည် ကျန်းရှင်းကို အဝေးသို့လမ်းလွှဲနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တမင်သက်သက် လိပ်စာအမှားတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
“ကျုပ်နောက်ဆုံးရထားတဲ့ သတင်းအရဆိုရင် လင်းဖန်ကို ပေတျန်းရဲတိုက်အနားမှာ တွေ့ခဲ့ရတယ်...”
“ပေတျန်းရဲတိုက်... အဲဒီနေရာက အခု ဘုရင့်တပ်မတော်နဲ့ ဟူလူမျိုးနွယ်စုတွေ တိုက်ပွဲဖြစ်နေတဲ့ စစ်မြေပြင်ပဲ...”
“ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ဆရာ့အမိန့်ကိုပဲ နာခံရလိမ့်မယ်...”
ကျန်းရှင်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
လင်းဖန်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျေးဇူးအရမ်းတင်ရမှာပဲ... ကျုပ်က အေးစက်တဲ့ ရာသီဥတုမှာ မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘူး... လင်းဖန်နဲ့ တိုက်ခဲ့တုန်းက ရခဲ့တဲ့ဒဏ်ရာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဒီရောဂါစွဲကပ်ကျန်ခဲ့တာ...”
‘ဒီကောဟယ်ရုကလည်း ငါ့ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးလိုပဲ ဘာမဟုတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာပဲ’
သူ့ဆရာသည်လည်း သိက္ခာကျခဲ့ရသည်။
‘ပိုဆိုးတာက ဒီကောဟယ်ရုက အသက်ရှင်လျက်နဲ့တောင် ဒီအရှက်တကွဲဖြစ်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်နေရတုန်းပဲ...’
သူသည် ‘ကောဟယ်ရု’ ကို ကြည့်လိုက်ရာမှ စီမာလျန်ကို သတိပြုမိသွားသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယတစ်ခု ဝင်လာသည်။
သူသည် စီမာလျန်ကိုလက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်။
“သူကကော... မင်း ဝင်ဝင်ချင်းချင်း ဘာလို့ သူ့ကို မင်းရဲ့နောက်ကွယ်ကို အရင်ဆုံး ဆွဲပို့လိုက်ရတာလဲ...”
လင်းဖန်က သူ၏ မက်မွန်သစ်သားဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“သူလား... သူက ကျုပ်ကို မှော်ရတနာတစ်ခုပေးဖို့ ကျန်သေးတယ်... တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ဒုက္ခပေးလို့ ကျုပ်ရဲ့မှော်ရတနာကို မရတော့ရင် ကျုပ် စိတ်ဆိုးမိလိမ့်မယ်...”
ကျန်းရှင်းသည် သူ၏ ဓားရိုးပေါ်သို့ လက်တင်ကာ အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်သည်။
ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ‘ကောဟယ်ရု’ ပြောသမျှကို လျစ်လျူရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး လင်းဖန်ရှိမည့်နေရာကိုသိရန် စီမာလျန်ကိုဖိအားပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။
“တကယ်လို့ ငါက သဘောမတူဘူးဆိုရင်ကော...”
ကျန်းရှင်းက ပြောလိုက်ပြီး ဓားကိုဆွဲထုတ်ကာ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် စီမာလျန်ထံသို့ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ဝှစ်...
လင်းဖန်သည် စီမာလျန်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး စီမာလျန်ထံသို့ ဦးတည်လာသော ဓားချက်ကို မက်မွန်သစ်သားဓားဖြင့် ကာကွယ်တားဆီးလိုက်သည်။
၎င်းက ကျန်းရှင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
သူသည် ထိုမက်မွန်သစ်သားဓားကို တန်ဖိုးမထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် မိမိဓားထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်တွင် ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားလေသည်။
နောက်တစ်ခဏ၌ လင်းဖန်သည် ကျန်းရှင်းက သူ၏ဦးခေါင်းကိုဦးတည်ကာ ဓားဖြင့် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဘုန်း...
သူသည် ဆက်တိုက်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုကာ ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လိုက်လေသည်။
လင်းဖန်သည် ကျန်းရှင်းကို စီမာလျန်နှင့်ဝေးရာသို့ ဆွဲထုတ်သွားပြီး ပိုမိုကျယ်ဝန်းသောနေရာ၌ တိုက်ခိုက်လိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။