အခန်း ၄၅၈

အခန်း ၄၅၈ နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးခြင်း ဂိုဏ်းကို သုတ်သင်ခြင်း

"ကျန်းချဲ့"

နန်ယွဲ့မင်းကြီး၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်ကာ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ့အတွက် ကျန်းချဲ့ဆိုသော အမည်က အနည်းငယ်မျှ စိမ်းသက်နေခြင်း မရှိဘဲ မိုးကြိုးသံအလား ကျော်ကြားနေသည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် လွန်မည်မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကျန်းချဲ့က ယွဲ့ပြည်နယ်ကို အုပ်ချုပ်ကာ လီချန်ကောကို တိုက်ခိုက်ဆုတ်ခွာစေခဲ့သည့် ကိစ္စကို သူ စောစောကတည်းက သိရှိထားပြီး တစ်ဖက်လူမှာ ဘိုးဘေးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်စစ်စစ် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်အထိ သူက အခြားသော နန်ယွဲ့ နိုင်ငံအချို့နှင့် ဆက်သွယ်ကာ ယွဲ့ပြည်နယ်ကို မြောက်ပိုင်းစစ်ချီရန် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းဖို့ ပြင်ဆင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်စေသည်မှာ ကျန်းချဲ့က မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသနည်း ဆိုသောအချက်ပင်။

ဖြစ်နိုင်တာက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျီဟုန်လျန်က ဤသတင်းကို ကျန်းချဲ့ထံ ပေါက်ကြားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ တွေးမိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သော ချွေးများ ထွက်လာတော့သည်။

"ကျန်းချဲ့ ငါက နန်ယွဲ့ပြည်ရဲ့ မင်းကြီးပဲ မင်းသာ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် ဘိုးဘေးက မင်းကို သေချာပေါက် အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းချဲ့ ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသွားသောအခါ အန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း နန်ယွဲ့မင်းကြီး နားလည်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘိုးဘေးကို အသုံးချကာ တစ်ဖက်လူကို ဖိအားပေး ဆုတ်ခွာစေရန် ကြိုးစားရင်း အလျင်အမြန် စကားဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ စောင့်နေတာက ချီဖျင်တောက်ကိုပဲ"

"မင်း"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များပင် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နန်ယွဲ့မင်းကြီးမှာ အခက်တွေ့သွားတော့သည်။ သူက နန်းတော်တွင်းရှိ အစွမ်းထက်သူများ လာရောက်ကယ်တင်ရန် တစ်ဖက်မှ ဆုတောင်းနေစဉ် အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ကျန်းချဲ့ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရန် ဦးနှောက်ကို အမြန်ဆုံး အလုပ်ပေးကာ စဉ်းစားနေမိသည်။

"ကျန်းချဲ့ မင်း ဒီကို လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါ သိတယ် မင်းသာ လက်လျှော့ဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ပိုင်ယွဲ့ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ ကိစ္စကို ငါ ကတိပေးရဲတယ် ယွဲ့ပြည်နယ်ကို လုံးဝ စစ်ချီမှာ မဟုတ်ဘူး မင်း ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

"ငါ သစ္စာဆိုရဲတယ် လိုအပ်ရင် တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းတောင် ထုတ်ပြန်ပေးနိုင်တယ်"

ကျန်းချဲ့က တုန်လှုပ်ဟန် မပြသည်ကို မြင်သောအခါ နန်ယွဲ့မင်းကြီးက အလျင်အမြန် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ကမူ နန်ယွဲ့မင်းကြီးထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ထိုအခါ တစ်ဖက်လူမှာ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားသည့်အလား သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာတော့သည်။ သန်မာသော လက်ကြီးက နန်ယွဲ့မင်းကြီး၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ အေးစက်သော အကြည့်များက သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသည်။

"ငါနဲ့ အပေးအယူလုပ်ဖို့ မင်းမှာ အရည်အချင်း မရှိဘူး"

"အွတ် မင်း အွတ်"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နန်ယွဲ့မင်းကြီးမှာ အသက်ရှူရ ကြပ်လာပြီး လေရှူစရာ နေရာမရှိတော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လေထဲတွင် တွဲလောင်းဖြစ်နေသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာလည်း တုန်ယင်နေပြီး တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေသော်လည်း မည်သည့်စကားမှ ထွက်ကျမလာတော့ပေ။

"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား ဘယ်သူက ငါတို့ ယွဲ့ပြည် နန်းတော်ကို လာပြီး ပြဿနာရှာရဲတာလဲ"

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုက အိပ်ဆောင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လေဟာနယ်ထက်တွင် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့ဩဒေါသထွက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုသူမှာ ယခင်က နန်ယွဲ့ ရတနာတိုက်ကို စောင့်ကြပ်ခဲ့သော ရှန်ရှန်း မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူနှင့် ချီဖျင်တောက်တို့၏ ဖိအားများကြောင့်သာ ကျန်းချဲ့နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်တို့ နန်းတော်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယင်းက အတိတ်က ကိစ္စသာ ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင်တော့ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ အားကိုးရာလား"

ကျန်းချဲ့က နန်ယွဲ့မင်းကြီးကို ညှစ်ထားရင်း မျက်ဝန်းများထဲတွင် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား ငါတို့မင်းကြီးကို လွှတ်ပေးစမ်း"

မီးခိုးရောင်ဝတ် လူအိုကြီးက ကျန်းချဲ့ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။ သူက တောင်တန်းတစ်ခုပမာ ကြီးမားသော နတ်ဘုရားတံဆိပ်တုံးကြီး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အဆုံးမဲ့သော ဖိအားများနှင့်အတူ ကျန်းချဲ့ထံသို့ ဖိချလိုက်တော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော မဟာသိုင်းသခင်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ကျန်းချဲ့က အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ သေးငယ်လှသော ယွမ်ယင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦးက သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို လုံးဝ ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိသည့်အလား မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အဖြူအမည်း နတ်ဘုရား အမှတ်အသားတစ်ခုက လင်းလက်သွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အဖြူနှင့် အမည်း အရောင်နှစ်မျိုး ရောယှက်နေသော ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်ပင်လယ်ကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"ဘာ ဒါက ဘာ မိစ္ဆာမီးတောက်လဲ"

လေဟာနယ်ထက်ရှိ မီးခိုးရောင်ဝတ် မဟာသိုင်းသခင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အံ့ဩဒေါသထွက်သွားသည်။ မူလက သူက ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း အဖြူနှင့် အမည်း ရောယှက်နေသော မိစ္ဆာမီးတောက်များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့သွားသောအခါမှသာ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်နေသည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ယင်ယန် မီးတောက်ပင်လယ်၏ ဖုံးလွှမ်းမှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲတွင် မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ မရှိတော့ခြင်းပင်။

ကျန်းချဲ့၏ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် နတ်စွမ်းရည်မှာ ကြီးမားသော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံတိုက်ခိုက်နိုင်သည့် စွမ်းရည်သာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားက အလွန် ကြီးမားလှသည်။ ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင်များပင်လျှင် လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ရာ သာမန် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦးဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ ထုတ်ယူထားသော နတ်ဘုရားတံဆိပ်တုံးကြီးမှာ မိစ္ဆာမီးတောက်များ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင်လည်း မီးတောက်များ ရစ်ပတ်သွားပြီး လေဟာနယ်ထဲတွင် မီးလောင်နေသော လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူက လောင်အိမ်ထဲ ပိတ်မိနေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေဟာနယ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေရသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ မလုပ်ပါနဲ့ ဒီအဘိုးကြီးကို ချမ်းသာပေးပါ ဒီအဘိုးကြီးကို ချမ်းသာပေးပါ မလုပ်ပါနဲ့"

လေဟာနယ်ထဲတွင် မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းခံထားရသော မီးခိုးရောင်ဝတ် လူအိုကြီးက အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်ကာ အသနားခံနေပြီး သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ အလွန် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။ သူက လေဟာနယ်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားကာ အဆက်မပြတ် လူးလှိမ့်ရုန်းကန်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ သွေးသားများ၊ အရေပြားများနှင့် ဆံပင်များ အားလုံးက ပြာအဖြစ်သို့ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းက နန်ယွဲ့မင်းကြီး၏ မျက်စိထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူမှာ ချက်ချင်းပင် ကြက်သေသေသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်က မောက်မာကြွားဝါခဲ့သော ရှန်ရှန်း မဟာသိုင်းသခင်ကြီးမှာ ကျန်းချဲ့၏ လက်ထဲတွင် ဤမျှလောက် အားနည်းလွန်းလှသည်ကို သူ လုံးဝ တွေးတောင် မတွေးရဲခဲ့ပေ။ ထိုသူ၏ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အသွင်အပြင်က သူ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားစေသည်။

အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ဂဏန်းမျှ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ထိုမီးခိုးရောင်ဝတ် မဟာသိုင်းသခင်ကြီးမှာ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးစုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရာမှာပင် အပြီးတိုင် ကျဆုံးသွားတော့သည်။

"မင်း မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး"

နန်ယွဲ့မင်းကြီးက တစ်ခုခု ပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့က သူ့ကို ဂရုစိုက်ရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ဘဲ လက်တစ်ချက် လွှဲကာ ယင်ယန် မီးတောက်ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည်လည်း အဖြူအမည်း မီးတောက်များ ရစ်ပတ်နေသော မီးလောင်နေသည့် လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျော်ဝင်သွားပြီး ပြာတစ်စပင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကျီဟုန်လျန်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သို့သော် သူမက ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များကို ဖြတ်သန်းဖူးသူ ဖြစ်ရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည့်တိုင် ကျန်းချဲ့၏ အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ ကျန်းချဲ့၏ လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့က သူမကို တစ်ချက်မျှ လှည့်မကြည့်ဘဲ မိစ္ဆာဓားတစ်လက်ကိုသာ လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

"စီနီယာ ရတနာတိုက်ကို စီနီယာ့ဆီပဲ အပ်လိုက်ပြီ"

"ဟီးဟီး စိတ်ချထားလိုက်စမ်းပါ"

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ကြက်သီးထဖွယ် ရယ်မောလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူတို့ နန်ယွဲ့ ရတနာတိုက်သို့ ခိုးဝင်ခဲ့စဉ်က အလွန် သတိထားခဲ့ရပြီး ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ မလုပ်ရဲခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မတူတော့ပေ။ သူတို့ ဤနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပြီး ဂိုဏ်းကို သုတ်သင်ရန် ဖြစ်ရာ ဘာကိုမှ ထပ်ပြီး ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နန်ယွဲ့ ရတနာတိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ကာ စတင် လုယက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် မီးခိုးရောင်ဝတ် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ကျဆုံးသွားမှုနှင့်အတူ နန်ယွဲ့ နန်းတော်တစ်ခုလုံးရှိ ကိုယ်ရံတော်များ အားလုံး အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားကြသည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်ထက်မှ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုပါက လူအုပ်ကြီးက တစ်နေရာတည်းသို့ လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာနေသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်များ စတင် လှုပ်ရှားလာကြပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများက နန်ယွဲ့ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ကျန်းချဲ့က ဘေးရှိ ကျီဟုန်လျန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ကာ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လေဟာနယ်ထက်တွင် တိုက်ရိုက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ကြီးမားသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်နေသည်။ ဤအရာက ကျီဟုန်လျန်ကို ကြောက်လည်း ကြောက်သလို ရင်ခုန်မှုလည်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"ရဲတင်းလှချည်လား ဘယ်သူက ငါတို့ ယွဲ့ပြည်ကို လာပြီး ပြဿနာရှာရဲတာလဲ"

မကြာမီမှာပင် နန်ယွဲ့ နန်းတော်သာမက မြို့တော်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော အစွမ်းထက်သူများပါ အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားကြပြီး အလင်းတန်းများက ကျန်းချဲ့ရှိရာ ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ဦးဆောင်လာသူမှာ အင်အား မသေးငယ်သော ဓမ္မရုပ်တု မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက အနည်းငယ်မျှ တွေးတောမနေဘဲ သူ၏ ဓမ္မရုပ်တုကို တိုက်ရိုက် ဖန်တီးလိုက်သည်။ ဧရာမ မျောက်ဝံကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ကောင်းကင်သို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နန်းတော်တစ်ခုစာခန့် ကြီးမားသော လက်သီးကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျန်းချဲ့ထံသို့ ထိုးချလိုက်တော့သည်။

"ဆူညံလိုက်တာ"

ကျန်းချဲ့က စကားနှစ်ခွန်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများကြား၌ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဧရာမ နဂါးပုံစံ ဓမ္မရုပ်တုကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာကာ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ထိုမျောက်ဝံ ဓမ္မရုပ်တုကြီးကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် မှုန်ဝါးဝါး အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်လှံတံတစ်လက် လေဟာနယ်ကို ခွဲဖြတ်ကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို ဓမ္မရုပ်တု မဟာသိုင်းသခင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။

"ဘာ"

ထို မဟာသိုင်းသခင်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက လက်သင်္ကေတများကို အဆက်မပြတ် ဖန်တီးကာ နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြု၍ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓမ္မရုပ်တုကိုပါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့ရာ သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေက ကျန်းချဲ့၏ လှံတံတစ်ချက်ကို လုံးဝ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

"ဝုန်း"

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ဟွမ်ကူးနတ်လှံတံက ထို မဟာသိုင်းသခင်ကြီး၏ နတ်လက်နက်ကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မှုန်ဝါးဝါး အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းကာ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကျဆင်းလာပြီး ထို မဟာသိုင်းသခင်ကြီးကို လေဟာနယ်ထက်တွင် တိုက်ရိုက် သံမှိုစွဲသလို ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦး နေရာမှာပင် ကျဆုံးသွားတော့သည်။

ကျန်းချဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံက တလူလူ လွင့်ခါနေပြီး မျက်ဝန်းများက အေးစက်စူးရှနေသည်။ သူ့ထံသို့ အဆက်မပြတ် ပြေးဝင်လာနေသော နန်ယွဲ့ သိုင်းပညာရှင်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာမီးတောက်များ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်များက နန်ယွဲ့ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ မည်သည့်အရာကိုမဆို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော ၎င်း၏ ဂုဏ်သတ္တိက အုပ်စုလိုက် တိုက်ပွဲများအတွက် အကြီးမားဆုံး သတ်ဖြတ်ရေး လက်နက်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး စုဝေးလာသော သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လေဟာနယ်ထဲ၌ မီးလောင်နေသော လူများစွာ ထပ်တိုးလာသည်။ ထိလိုက်သည်နှင့် သေဆုံးသွားပြီး ပွတ်မိလိုက်သည်နှင့် ပျက်စီးသွားရသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

မကြာမီမှာပင် ၁၀ လီကျော် ကျယ်ဝန်းသော နန်ယွဲ့ မြို့တော်ကြီးမှာ မီးတောက်ပင်လယ်ကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မီးတောက်ပင်လယ်၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသော နန်ယွဲ့ စစ်သည်များမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြပြီး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျသွားကြသည်။ မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ငရဲဘုံတစ်ခုအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျီဟုန်လျန်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေသည်။ သူမက တော်ဝင်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာပြီး ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များကို မြင်တွေ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ လူသောင်းချီကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်နေသည့် မြင်ကွင်းမျိုးကိုတော့ တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့ပေ။ ထို ပူပြင်းလှသော အပူချိန်က သူမကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့နေရသလို ခံစားရစေသည်။

ယခင်က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ဖူးသော သို့မဟုတ် မရင်းနှီးသော နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အသနားခံနေလျှင်တောင် မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် နေရာမှာပင် သေဆုံးသွားကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျီဟုန်လျန် တစ်ယောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သူမက အမူအရာ ကင်းမဲ့နေသော ကျန်းချဲ့ကို မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ချက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေမိသည်။ တစ်ဖက်လူက လူသတ်နေသည်ကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် အနည်းငယ်မျှ ခံစားချက် မရှိရသနည်း ဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ သူ့မျက်စိထဲတွင် ဒီလူတွေက လူတွေမဟုတ်လို့လား။

ကျီဟုန်လျန်၏ တွေးထင်မှုက မှန်သည်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သလို မှားသည်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။

ကျန်းချဲ့၏ အမြင်တွင် နန်ယွဲ့ပြည်က လူများသည် လူများ ဖြစ်သော်လည်း လူရိုင်းများ အမျိုးအစားထဲတွင်သာ သတ်မှတ်ထားသည်။ လူရိုင်းများကို ဆက်ဆံရာတွင် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အင်အားကို သုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူ ဤနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ ယွဲ့ပြည်နယ်ရှိ လူအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခြောက်လှန့်ပြသရန် ဖြစ်သည်။ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ဝင်ရောက်ရဲသူတိုင်း သေလျှင် မြေမြှုပ်စရာ နေရာပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ပိုင်ယွဲ့ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကို သူ ယခုအချိန်တွင် အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။ စစ်မှန်သောသခင် အများအပြား၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပါက လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များကို အသုံးမပြုဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သေးငယ်လှသော နန်ယွဲ့ တစ်နိုင်ငံတည်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်မူ သူက အသာစီး ရယူထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု သူ လုပ်ဆောင်နေသည်မှာ နန်ယွဲ့ပြည်၏ အင်အားကို တစ်စတစ်စ လျှော့ချပစ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မီးတောက်ပင်လယ်ကြီး အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့နေစဉ်မှာပင် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် သည်လည်း ကျန်းချဲ့ မှာကြားထားသော ကိစ္စများကို နောက်ဆုံးတွင် အပြီးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်မရသော ဝမ်းသာမှုများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကျန်းချဲ့ကို အလွန် ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းပဲ ဒီနန်ယွဲ့ပြည် ရတနာတိုက်ထဲက စုဆောင်းထားမှုတွေက သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းတို့ ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းတို့ထက် အများကြီး သာလွန်တယ် ဒီပစ္စည်းတွေသာ ရှိရင် ရှန်ရှန်း မဟာသိုင်းသခင်ကြီး နှစ်ယောက် သုံးယောက်လောက်ကိုတောင် အလွယ်လေး မွေးထုတ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

အောက်ဘက်တွင် ရုန်းကန်နေသော နန်ယွဲ့ သိုင်းပညာရှင်များကို သူ တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူ့အတွက် လူသတ်ခြင်းက ထမင်းစားရေသောက်ကဲ့သို့ ပုံမှန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူ ပိုင်ယွဲ့ တစ်ခွင်တွင် ကျက်စားခဲ့စဉ်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူအရေအတွက်မှာ ဤနေရာထက် ဆယ်ဆမက များပြားလှသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အားလုံးက လူရိုင်းများသာ ဖြစ်ရာ သတ်လိုက်တော့ကော ဘာဖြစ်သနည်း။

ကျန်းချဲ့က လက်နောက်ပစ်ကာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ဝတ်ရုံများက လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် တလူလူ လွင့်ခါနေသည်။ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာသခင် ဒီမြင်ကွင်းက ဘယ်လိုနေလဲ"

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ဒီမြင်ကွင်းက မဆိုးဘူး တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ"

ယင်ယန် မီးတောက်ပင်လယ်၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် အမူအရာ ကင်းမဲ့နေသော ကျန်းချဲ့နှင့် ရယ်မောနေသော ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်တို့ကို ကြည့်ရင်း ကျီဟုန်လျန်၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မဟရဲတော့ပေ။

ကျန်းချဲ့၏ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်အောက်တွင် ရှန်ရှန်း မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများပင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မတောင့်ခံနိုင်ရာ ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ကျသော နန်ယွဲ့ သိုင်းပညာရှင်များ အစုအဝေးဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ပင် မပြည့်မီလေးတွင် နန်ယွဲ့ နန်းတော်တစ်ခုလုံး၌ သက်ရှိအရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မကျန်ရှိတော့ပေ။

သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နန်းတော် အဆောက်အအုံများ အားလုံး အပျက်အစီးများ အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မြေပြင်များ ခြောက်သွေ့အက်ကွဲကာ ရေကန်များ ခန်းခြောက်သွားပြီး အရာအားလုံး သင်္ဂြိုဟ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

မြို့တော်အပြင်ဘက်တွင်မူ များပြားလှသော နန်ယွဲ့ သိုင်းပညာရှင်များမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး မီးတောက်ပင်လယ်ကြီး တောက်လောင်နေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းက နှလုံးသားထဲမှနေ၍ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့က သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

သူက သတ်ဖြတ်ရသည်ကို ဝါသနာပါသူ မဟုတ်ဘဲ သတ်သင့်သူကိုသာ သတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နန်ယွဲ့ပြည်က အခြားနိုင်ငံများနှင့် ပူးပေါင်းကာ အခွင့်ကောင်းယူ၍ မြောက်ပိုင်းရှိ ယွဲ့ပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်နေသဖြင့် သူတို့ သေသင့်သည်။ နန်းတော်အတွင်းရှိ ကိုယ်ရံတော်များ ဖြစ်စေ တော်ဝင်မိသားစုဝင်များ ဖြစ်စေ အားလုံး သေသင့်ပေသည်။

သို့သော် နန်ယွဲ့ မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူများက သူ့ကို ရန်စခဲ့ခြင်း မရှိရာ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် သူတို့အပေါ် ဒေါသပုံချမည် မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသေးသည်။ ယင်းမှာ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပုံကို ထိုလူများကို အသုံးပြု၍ ဖြန့်ဝေရန် လိုအပ်နေခြင်းပင်။ ချက်ချင်းပင် လောကကြီးအရွယ်အစား ပြောင်းလဲခြင်း နတ်စွမ်းရည်ကို ဖန်တီးလိုက်ရာ ပေတစ်ရာကျော် မြင့်မားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်ကြီးက နန်ယွဲ့ မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေတော့သည်။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ဩဇာတိက္ကမ အပြည့်ရှိသော အသံကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"နန်ယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစု ကိုယ့်အင်အားကိုယ် မသိဘဲ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို ကြံစည်ခဲ့လို့ သေသင့်တယ် ငါတို့ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် နယ်မြေကို ထပ်ပြီး ကျူးကျော်ရဲတဲ့သူ ရှိရင် နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပြီး ဂိုဏ်းကို သုတ်သင်ပစ်မယ်"

ကျန်းချဲ့၏ အသံက ဓမ္မစွမ်းအင်၏ ပံ့ပိုးမှုအောက်တွင် မိုးကြိုးပစ်သံအလား ကျယ်လောင်နေပြီး နန်ယွဲ့ မြို့တော်ရှိ ပြည်သူများနှင့် သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။ သို့သော် မည်သူကမျှ အော်ဟစ်ဆန့်ကျင်ရဲခြင်း မရှိပေ။ ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဒေါသထွက်ကာ မြို့တစ်မြို့လုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အားလုံးက မြေကြီးပေါ်တွင် အသီးသီး ဒူးထောက် ခစားနေကြသည်။

"ကျုပ်က မင်း ဒီလူတွေကိုပါ သတ်ပစ်မယ် ထင်နေတာ"

နန်ယွဲ့ မြို့တော်အပြင်ဘက် လေဟာနယ်ထက်တွင် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ စကားသံထဲ၌ အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်နေဟန် ပေါ်နေသည်။

"လူသတ်တယ် ဆိုတာ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းချဲ့က ခပ်ဖျော့ဖျော့ အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သော်လည်း ပြန်လည် ချေပခြင်း မပြုတော့ပေ။

"ကျန်း နတ်သံတမန်ကျန်း ဒီနောက်တော့ ငါတို့ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို ပြန်သင့်ပြီ မဟုတ်လား"

ယခုအခါ ကျီဟုန်လျန်မှာ ကျန်းချဲ့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူ၏ နာမည်ကို တိုက်ရိုက် မခေါ်ရဲတော့ပေ။

"ငါတို့ မဟုတ်ဘူး ပြန်ရမှာက မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ"

ကျန်းချဲ့က လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မလား"

ကျီဟုန်လျန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"နန်ယွဲ့ မြို့တော် မီးလောင်ပြာကျသွားပြီ အခုတော့ မင်းကို ဂရုစိုက်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူး မင်း သေချင်ယောင်ဆောင်နေလို့လည်း ရတယ် ဒါက မင်းအရင်က လုပ်ပေးခဲ့တာတွေအတွက် အခကြေးငွေပဲ"

ကျန်းချဲ့က ကျီဟုန်လျန်နှင့် အမှန်တကယ် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးမျိုး ထားရှိရန် မပြင်ဆင်ထားခဲ့ပေ။ တစ်ဖက်လူက ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ခရီးသွားတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ့အနေဖြင့် နောက်ထပ် လုပ်စရာ ကိစ္စများ ရှိနေသေးရာ တစ်ဖက်လူကို အထူးတလည် လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်နိုင်မလား မရောက်နိုင်ဘူးလား ဆိုသည်မှာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်ပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။

"ကျွန်မ ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ"

ကျီဟုန်လျန်က ကျန်းချဲ့၏ အေးစက်စက် လေသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိမိ၏ နေရာက မည်သည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အနီးရှိ လူယုံအချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နန်ယွဲ့ မြို့တော်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျီဟုန်လျန် ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ စတိုင် မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒီမိန်းမက အရမ်း ပါးနပ်လွန်းတယ် ကစားလို့တော့ ရတယ် တာဝန်ယူဖို့တော့ ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး"

"ဟီး မင်းဖြစ်နေလို့ပေါ့"

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ နောက်ထပ် ဘယ်သွားကြမလဲ"

ကျန်းချဲ့က နန်ယွဲ့ မြို့တော်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားသည်။

"ဘယ်မှ မသွားဘူး ဒီမှာပဲ လူစောင့်မယ်"

"ဘယ်သူ့ကို စောင့်မှာလဲ"

"ချီဖျင်တောက်ကိုပဲ”