အခန်း ၄၈

အခန်း (၄၈) လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်လေး လှုပ်ရှားလာခြင်း။

စျေးနှုန်းက သန်းတစ်ရာ အမှတ်အသားကို ချိုးဖောက်သွားချိန်တွင် ကျိုးမီး မိစ္ဆာအိုကြီးနှင့် အခြားကမ္ဘာလောကမှ တည်ရှိမှု နှစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့ ကမ်းလှမ်းသော အရာများက သာမန် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာများ သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်များ မဟုတ်တော့ဘဲ ဝိညာဉ် မူလဇာစ်မြစ်၊ မျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာ၊ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု၏ တားမြစ်ပစ္စည်း ဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံ တာအို အာဏာစက် အပိုင်းအစများပင် ဖြစ်နေလေပြီ။

မြင်ကွင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ကြေကွဲဖွယ်ရာနှင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ဖွယ်ရာ ဖြစ်လာပြန်သည်။

ထိပ်တန်း ပွဲကြည့်စင်များတွင် ချီယန် သခင်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး စကားပြောရန် အကြိမ်ကြိမ် ဟန်ပြင်သော်လည်း အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။ ထိုက်ရွှိ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မလေး ပိုင်လီက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးကို စေ့ထားပြီး၊ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် လွန်ဆွဲနေမှုများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ သူမအနေဖြင့် ဧကရာဇ် မျိုးနွယ်စု မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အင်အားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိကောင်း ရှိနိုင်သော်လည်း၊ မသိရှိရသေးသော ကံကြမ္မာ အကြောင်းတရားများနှင့် စစ်မှန်သော မသေမျိုး အဆင့်ဆိုသည့် သဘောတရားက သူမကို လောင်းကြေးထပ်ရန် တွေဝေသွားစေသည်။

နိဗ္ဗာန် ဗုဒ္ဓက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်လေသည်။

ဤနားလည်၍မရနိုင်သော စစ်မှန်သော မသေမျိုး အရိုးပိုင်းအစ ကို ရူးသွပ်နေသော သိုင်းအဘိုးကြီး တစ်ဦးဦးက စိတ်ကူးယဉ်၍ မရနိုင်သော ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် လုယူသွားလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်နေချိန်မှာပင်။

သန်းတစ်ရာ့ငါးဆယ်။

ပျင်းရိလေးတွဲမှုနှင့် စိတ်မရှည်မှုများပင် ရောယှက်နေသည့် လူငယ်တစ်ဦး၏ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံက လေလံရုံ၏ အခြား ထောင့်တစ်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ယခင်က အစိမ်းရောင်ဝတ် ပညာရှိ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော နေရာနှင့် တည့်တည့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုနေရာတွင်၊ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ရောက်လာမှန်း မသိရဘဲ၊ အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်၊ ဆယ့်ကိုးနှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသည့် လူငယ်လေး တစ်ဦးက အဖြူရောင်နှင့် အပြာရောင် အဆင်များ ပါဝင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နံရံကို မှီကာ ရပ်နေလေသည်။

လူငယ်လေးက ကျောက်စိမ်းလို ဖြူဖွေးသော အသားအရေနှင့်အတူ အလွန်အမင်း ချောမောសង្ហាပြီး၊ သူ၏ အနက်ရောင် ဆံပင်များက ပခုံးပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကျနေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော ဂရုမစိုက်သည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူက လက်ပိုက်ကာ ပျင်းရိစွာ မှီနေပြီး ပွဲကြည့်နေသော ဘေးလူတစ်ယောက်လိုသာ ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ နတ်ဘုရား အာရုံခံစားမှုများက သူ့အပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျောက်ခဲတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ဘာကိုမှ အာရုံမခံနိုင်ကြဘဲ ထိုနေရာတွင် လေဟာနယ်သာ ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

နောက်တစ်ယောက် ထပ်လာပြန်ပြီ။

လုံးဝ အကဲခတ်၍ မရနိုင်သော နောက်ထပ် တည်ရှိမှု တစ်ခုပဲ။

လူငယ်လေးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။ သူက သမ်းဝေလိုက်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ စစ်မှန်သော မသေမျိုး အရိုးပိုင်းအစ ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို စူပြီး လမ်းဘေးစျေးသည်၏ ပစ္စည်းများကို ဝေဖန်နေသည့် လေသံမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျွတ်... ငါက တစ်ခုခု ကောင်းတာ ရှိမယ် ထင်နေတာ၊ အဆုံးမဲ့ ကပ်ဘေး ပင်လယ် ထဲက ဘယ်နေရာမှာမဆို ကောက်ရနိုင်တဲ့ စစ်မှန်သော မသေမျိုး လက်ချောင်းထိပ် အပိုင်းအစ လေးတစ်ခု သက်သက်ပဲ။ အဲ့ဒါက အသုံးမကျဆုံး ဗလာနတ္ထိ တာအို အမှတ်အသား အပိုင်းအစဖြစ်ပြီး၊ အသုံးမကျတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို အမှတ်အသား တွေအတွက် ကိုးကားစရာလောက်ပဲ ကောင်းတာ... လုံးဝ အသုံးမဝင်ဘူး။

သူ၏ အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ပြီးတော့ ထိုစကားလုံးများ၏ အကြောင်းအရာက ပိုမို၍ ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေလေသည်။

အဆုံးမဲ့ ကပ်ဘေး ပင်လယ် ဟုတ်လား။ စစ်မှန်သော မသေမျိုး လက်ချောင်းထိပ် အပိုင်းအစ ဟုတ်လား။ ဗလာနတ္ထိ တာအို အမှတ်အသား ဟုတ်လား။ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို အမှတ်အသား ဟုတ်လား။

စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီတိုင်းက စိမ်းသက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် လောကကြီး၏ အမှန်တရား တစ်ထောင့်တစ်နေရာကို ဖွင့်ဟပြလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ထိုအမှန်တရားက... ကျယ်ပြောလှကာ၊ ရက်စက်ပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာ့ငါးဆယ်၊ ဒီအမှိုက်စကို ငါ ယူလိုက်မယ်။ လူငယ်လေးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စျေးခေါ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဇွဲမလျှော့သေးသော ကျိုးမီး မိစ္ဆာအိုကြီးနှင့် အခြားကမ္ဘာလောကမှ တည်ရှိမှုတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ခင်ဗျားတို့ အခေါင်းတလားထဲက အဘိုးကြီးနှစ်ယောက်၊ သေရတာ မဝသေးဘူးလား။ ဒီဟာကို ခင်ဗျားတို့ကို ပေးလိုက်ရင်တောင် ခင်ဗျားတို့ နားလည်နိုင်မှာတဲ့လား။ လုံလုံခြုံခြုံ ကိုင်ထားနိုင်မှာတဲ့လား။ သူ့အပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ကံကြမ္မာ ကြိုးတန်း တွေက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ချေမွသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။

သူ၏ စကားလုံးများတွင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသော အထင်အမြင်သေးမှုများနှင့်... အထက်စီးမှနေ၍ ဂရုမစိုက်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ကျိုးမီး မိစ္ဆာအိုကြီး၏ ဝိညာဉ်မီးတောက်များ အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားပြီး သူက ရှဲရှဲမြည်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ။

ငါလား။ လူငယ်လေးက မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ရာ မျက်စိကျိန်းလုမတတ် ဖြူဖွေးနေသော သွားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ငါလား... ငါက လမ်းပျောက်နေတဲ့ ဝိညာဉ်လေး တစ်ခုပါ။

ထျန်းယွမ် (ကောင်းကင်ချောက်နက်) ရဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းကနေ ဒီဘက်ကို မတော်တဆ ရောက်လာပြီး၊ ဒီမှာ အတော်လေး စည်ကားနေတာ မြင်လို့ လာကြည့်တာပါ။

ကောင်းကင်ချောက်နက် ဟုတ်လား။ တစ်ဖက်ကမ်း ဟုတ်လား။

လုံးဝ စိမ်းသက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘောတရား နောက်တစ်ခု ထပ်လာပြန်ပြီ။

ဒီအရိုးပိုင်းအစက လူငယ်လေးက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ခင်ဗျားတို့အတွက်တော့ ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်နေပေမယ့်၊ ငါ့အတွက်ကတော့... အနည်းငယ် ထူးခြားတဲ့ လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ် ရဲ့ အပိုင်းအစလေး တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။ သန်းတစ်ရာ့ငါးဆယ်၊ ရောင်းမလား မရောင်းဘူးလား။ မရောင်းဘူး ဆိုရင်လည်း ငါ သွားတော့မယ်... ပျင်းစရာကြီး။

သူ စကားပြောနေရင်းနှင့်ပင် အမှန်တကယ် လှည့်ထွက်သွားတော့မည့် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

လီဖန်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။ စနစ်က လူငယ်လေး၏ အကဲဖြတ်မှုကို ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်... အဲ့ဒါကလည်း ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေပြန်ပြီ။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍ မရနိုင်ပါ။ သို့သော် သူ၏ တည်ရှိမှု အဆင့်အတန်း က အလွန်အမင်း မြင့်မားသည်မှာ သေချာနေပြီး၊ သူက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော အခြားသူများအားလုံးထက် စစ်မှန်သော မသေမျိုး အရိုးပိုင်းအစ အကြောင်းကို အများကြီး ပိုမို နားလည်ထားပုံရလေသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာ့ငါးဆယ် လီဖန်က ခန်းမတစ်ခုလုံးကို အလျင်အမြန် ဝေ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ တခြား လေလံကြေး တိုးခေါ်မယ့်သူ ရှိသေးလား။

ကျိုးမီး မိစ္ဆာအိုကြီးနှင့် အခြားကမ္ဘာလောကမှ တည်ရှိမှုတို့က လူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်၊ အရိုးပိုင်းအစကို ကြည့်လိုက် လုပ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် လွန်ဆွဲနေမှုများ၊ နာကြည်းမှုများ၊ ဒေါသများနှင့် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပုရွက်ဆိတ်များကို ကြည့်နေသည့်အလား လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော လူငယ်လေး၏ အကြည့်အောက်တွင်၊ ထိုနှစ်ဦးမှာ ပေါက်သွားသော မိုးပျံပူဖောင်းများလို လေလျှော့သွားကြပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာ လက်လျှော့လိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့ မယှဉ်ပြိုင်ရဲကြသလို၊ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့လည်း မတတ်နိုင်ကြတော့ပေ။ ဤလူငယ်လေး ဖော်ထုတ်လိုက်သော အချက်အလက် အနည်းငယ်ကပင် သူတို့ကြားတွင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုစာ ကွာဟနေကြောင်းကို ခံစားသွားရစေသည်။

ရောင်းချပြီးစီးပါပြီ။

လေလံတူ ကျဆင်းသွားလေသည်။

စစ်မှန်သော မသေမျိုး အရိုးပိုင်းအစ ဟု သံသယရှိရသော စတုတ္ထမြောက် လေလံပစ္စည်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသော အပြာရောင်ဝတ် လူငယ် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော စျေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူသွားခဲ့လေပြီ။

လူငယ်လေးက နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ပြီး ၎င်းကို အလွယ်တကူ ရရှိသွားသည့်အတွက် အံ့အားသင့်ပုံ မပေါ်ပေ။ သူက ရွှေလည်းမဟုတ် ကျောက်စိမ်းလည်း မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော ကြယ်တာရာ ပုံစံများ ထွင်းထုထားသည့် တိုကင်ပြား တစ်ခုကို လီဖန်ဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အဲ့ဒီအထဲမှာ ရှိတယ်၊ မင်းဘာသာ ကြည့်လိုက်တော့။ ပစ္စည်းကို ဒီကို ယူခဲ့။

လီဖန်က တိုကင်ပြားကို လက်ခံရယူလိုက်ပြီး စနစ်က ချက်ချင်းပင် စစ်ဆေးမှုကို အပြီးသတ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းအတွင်းတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ (ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် သိပ်သည်းဆမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထက် အများကြီး သာလွန်ပါသည်) တောင်လိုပုံနေသော သီးခြား လေဟာနယ် တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး၊ တွက်ချက်ကြည့်သောအခါ ယခု ပမာဏထက် မနည်းကြောင်း တွေ့ရသည်။

သူက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို လူငယ်လေးဆီသို့ တွန်းပေးလိုက်သည်။

လူငယ်လေးက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ယူလိုက်ပြီး တစ်ချက်လေးပင် မကြည့်ဘဲ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်လိုက်၏ ၎င်းက တကယ်ကြီး အသုံးမကျသော ကျောက်ခဲတစ်လုံး သက်သက်သာ ဖြစ်နေသည့် အလားပင်။

ထို့နောက် သူက အကြောဆန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားကာ ချီယန် သခင်ကြီး၊ ထိုက်ရွှိ သူတော်စင်မလေး၊ နိဗ္ဗာန် ဗုဒ္ဓ နှင့် အခြားသူများပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ဒီ အစွန်အဖျားက ဆင်းရဲတဲ့ နေရာလေးမှာလည်း တစ်ခါတလေ သေးငယ်တဲ့ အံ့အားသင့်စရာလေးတွေ ရှိတတ်တာပဲ။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီလောက်ပါပဲလေ။

အော် ဒါနဲ့ သူက ချီယန် သခင်ကြီးကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဟိုမှာ မီးနဲ့ ကစားနေတဲ့ အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားဆီမှာ ရှိတဲ့ 'နေမင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မီးတောက်' ရဲ့ အဆင့်နိမ့် မျိုးကွဲကို သွားမကြွားပါနဲ့။ သန့်စင်မှုက အရမ်း နိမ့်လွန်းတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မလောင်အောင် သတိထားဦး။

ထို့နောက် သူက သူတော်စင်မလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကလေးမလေး... မင်း ကျင့်ကြံနေတဲ့ ထိုက်ရွှိ ကျမ်းစာ က အပြစ်အနာအဆာ အရမ်းများနေတယ်။ မင်း လမ်းမှားကို ရောက်နေပြီ။ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေမယ် ဆိုရင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် 'လေဟာနယ်' တာအို ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ် အဖြစ် မပြောင်းသွားအောင် သတိထားဦး။

နောက်ဆုံးတွင် နိဗ္ဗာန် ဗုဒ္ဓကို ကြည့်ကာ၊ ဘုန်းကြီးအိုရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ အကြွင်းအကျန်က လွယ်တော့ မလွယ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် 'အပြင်ပန်း သဏ္ဍာန်' တွေကို တွယ်တာနေတာက နောက်ဆုံးမှာတော့ ပုံရိပ်ယောင် သက်သက်ပါပဲ။

စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီတိုင်းက ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်လိုပင် အမည်တပ်ခံရသူများ၏ အသက်အန္တရာယ် ရှိသော နေရာများနှင့် အနက်ရှိုင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်များကို တိကျစွာ ထိုးဖောက်သွားလေသည်။ ၎င်းက သူတို့၏ အမူအရာများကို အပြင်းအထန် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး သူတို့၏ စိတ်များကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေလေသည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လူငယ်လေးက အားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ လှည့်ပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်လေသည်။

မည်သည့် လှုပ်ခတ်မှုမျှ မရှိသလို၊ မည်သည့် သဲလွန်စမျှလည်း မရှိပေ။

ပျင်းရိလေးတွဲပြီး လောကီအာရုံများနှင့် ကင်းကွာနေပုံရသော စကားတစ်ခွန်းသာ လေလံရုံအတွင်း ပဲ့တင်ထပ် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်:

လောကတစ်သောင်း လေလံရုံ... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ နောက်တစ်ခါ ငါ လာတဲ့အခါ တကယ် ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို မြင်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။

သွားပြီနော်၊ ရေတွင်းထဲက ဖားသူငယ်လေးတို့။

ပုံရိပ်က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

မြင်ကွင်းက လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ စက္ကူလို ဖြူရော်နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ၊ တွေဝေမှုများ၊ ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့်... နက်ရှိုင်းသော အားကိုးရာမဲ့ ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။

…………