အခန်း ၅၇

အခန်း (၅၇) ဆဋ္ဌမအကြိမ် လေလံပွဲ။ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းများ ထွက်ပေါ်လာခြင်း။

"အမိတာဘာ..." ဗုဒ္ဓဘာသာ ဆုတောင်းစာ တစ်ခုက ကရုဏာနှင့် သက်ပြင်းချသံများ ပါဝင်ကာ သန့်စင်သော နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ "ခေတ်ကာလရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ အရာအားလုံးက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတယ်။ ဒီ လေလံရုံ က 'ကပ်ဘေးရဲ့ မျက်စိ' ဖြစ်လာပုံရတယ်။ ထားလိုက်ပါတော့၊ နယ်ပယ်တစ်ခုရဲ့ အခြေခံ သဘာဝနဲ့ သက်ဆိုင်နေတဲ့ ဒီလို လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဗုဒ္ဓဘာသာ အသိုင်းအဝိုင်း အနေနဲ့ လျစ်လျူရှုထားလို့ မရနိုင်ပါဘူး။ ကဿပ၊ ငါ့ရဲ့ 'အတိတ်စာလွှာ' ကို ယူပြီး အဲ့ဒီကို သွားချေ။"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ပိန်ချုံးနေသည့် ဘုန်းကြီးအို တစ်ပါးက ဦးညွှတ်ပြီး အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါက တာအိုဖြတ်တောက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိပြီး၊ အချိန်ကာလကို ကျော်လွန်နေသော "အတိတ်" ၏ ခံစားချက်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

ပေမင် ရေခဲပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ထာဝရ ရေခဲများဖြင့်သာ တည်ဆောက်ထားပြီး အချိန်အစကတည်းက တည်ရှိနေပုံရသော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် နန်းတော်ကြီး တစ်ခု ရှိလေသည်။ 'ကျယ်ပြောလှသော အအေး မသေမျိုး နန်းတော်'။

ကောင်းကင်ကိုးလွှာရှိ လမင်းလို အေးစက်မြင့်မြတ်သော အမူအရာနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှတရားရှိသည့် နန်းတွင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ရေခဲ နန်းတော် ထိပ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလေသည်။ သူမက အထူးတလည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမျိုး ထုတ်လွှတ်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူမထံမှ ဖြာထွက်နေသော အအေးဓာတ်က အချိန်ကာလကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်ပုံ ရလေသည်။

"ပြတ်တောက်နေတဲ့ ဧကရာဇ် လမ်းကြောင်း... တွက်ချက်ဖော်ထုတ်မှု..." သူမက နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ဟလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အသံက ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော ရေခဲပုတီးစေ့လေးများလိုပင် ဖြစ်နေသည်။ "ပင်းဖို (ရေခဲပြင် မိသားစု ဘိုးဘေး) ကလေး ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းစကား အရ၊ ဒီ လေလံရုံ က အရင်တုန်းက ရေခဲ ဖီးနစ်ငှက် အကြွင်းအကျန် ဥ ကို ထုတ်ပြခဲ့ဖူးတယ်။ အခု ဒီလို တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကြိုတင် ဟောကိန်းတစ်ခု ထပ်ပေါ်လာတယ်... ဒါက ငါတို့ ကွမ်ဟန်မျိုးဆက်ရဲ့ ရှေးဟောင်း ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေနိုင်တယ်။ လမင်း အစောင့်အရှောက်တွေ၊ ရထားလုံး ပြင်ထားကြ။ ငါ ကိုယ်တိုင် သွားမယ်။"

ဒေသတစ်ခုလုံးကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် တုန်လှုပ်သွားစေသော ဤစွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များအပြင်၊ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေကြသည့်၊ ဒဏ္ဍာရီလာ ဖြစ်ကြသည့်၊ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိသော ရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုများစွာ လည်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ရှည်လျားလှသော သမိုင်းကြောင်း မြစ်ကြီး၏ အပိုင်းအစများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာရန် ရုန်းကန်နေရသော "အချိန်ကာလ သရဲတစ္ဆေများ" ရှိလေသည်။

ရှေးဟောင်း ရတနာ တစ်ခုနှင့် အတူ ရှင်သန်နေထိုင်ပြီး ၎င်းနှင့် ခွဲခွာ၍ မရနိုင်တော့သော "ဘိုးဘေးသခင်ကြီး" တစ်ဦး ရှိလေသည်။

ရုပ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်ဘုံ တာအို ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာရှိသည့် နယ်မြေ တစ်ခုထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထားသော "မြေကမ္ဘာ နတ်ဘုရား" တစ်ဦး ရှိလေသည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့၏ သတင်းအချက်အလက်များမှာ ပိုမို၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး နားလည်ရန် ခက်ခဲလေသည်။ သူတို့သည် ဤခေတ်ကာလ၊ သို့မဟုတ် ဤလောကနှင့်ပင် မသက်ဆိုင်သော "စွန့်ပယ်ခံများ" ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့က သင်္ချိုင်းများထဲမှ တွားသွား ထွက်လာကြသည်၊ ချိတ်ပိတ်ထားမှုများမှ ရုန်းထွက်လာကြသည်၊ အချိန်နှင့် လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး၊ မသိရှိရသော အတိုင်းအတာ တစ်ခုမှနေ၍ သူတို့၏ အကြည့်များကို လွှမ်းမိုးလာကြသည်... သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ အရင်အတိုင်း တစ်သဘောတည်းပင် ဖြစ်သည်။ အရှေ့ပိုင်းဒေသတိုက်ကြီး၊ ထျန်းဖုန်းမြို့ရှိ လောကတစ်သောင်း လေလံရုံ ၏ ဆဋ္ဌမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲပင် ဖြစ်သည်!

မုန်တိုင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးဖြစ်သော ဝေးလံခေါင်သီသည့် နယ်စပ်မြို့လေး ထျန်းဖုန်းမြို့မှာ၊ ကြေညာချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် "မိစ္ဆာကြီးများ" စုဝေးရာ နေရာတစ်ခုအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

မြို့တော်က သူတို့အားလုံးကို လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ၊ မိုင်သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော ပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာတစ်ခုလုံး ယာယီ စခန်းချရာ နေရာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ယံကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျံသန်းရေး နန်းတော်များ၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ခံတပ်များ၊ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား သားရဲ စီးတော်များ၊ ထို့အပြင် လေဟာနယ်ကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲလာသော "ဂြိုဟ် အပိုင်းအစများ" ဖြင့်ပင် ဖုံးကွယ်ထားရာ၊ နေ့နှင့် ည ကွဲပြားမှုပင် မှုန်ဝါးသွားခဲ့လေပြီ။

မြေကြီးပေါ်တွင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင် အရှိန်အဝါများက အချက်ပေး မီးခိုးများလို ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေကြပြီး၊ အချင်းချင်း တိုက်မိခြင်း၊ စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း၊ နှင့် သတိထား ရှောင်ရှားခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။

အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများမှာ မောင်းထုတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြခြင်းများ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ကျန်ရစ်သူများမှာ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ဝင်ရိုးစွန်းအဆင့် များထဲမှ အကောင်းဆုံးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

စစ်မှန်သောရုပ်သွင်အဆင့်များမှာ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသဖြင့်၊ တာအိုဖြတ်တောက်ခြင်းအဆင့် များ၏ အရှိန်အဝါများက အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား၏ မိုင်သုံးဆယ်အတွင်းရှိ တားမြစ်နယ်မြေမှာ မည်းနက်သော ရွှေရောင် နယ်မြေ အလင်းအမြှေးပါး၏ ခိုင်မာစွာ အကာအကွယ်ပေးခြင်းကို ခံထားရပြီး၊ အဆပေါင်းများစွာ အင်အားဖြည့်ကာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့လေပြီ။ ယခုအခါ အစစ်အမှန် မည်းနက်သော ရွှေရောင် နတ်ဘုရား သံမဏိများလို ထူထဲနေသော ထိုအမြှေးပါး၏ မျက်နှာပြင်တွင်၊ မည်သည့် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ထက်မဆို ပိုမို ရှုပ်ထွေးသော သဘာဝ တာအို ပုံစံများ စီးဆင်းနေပြီး၊ "အကြွင်းမဲ့ အထီးကျန်မှု" နှင့် "စည်းမျဉ်းများ၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာ" ဆိုသည့် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကိုပင် မသက်မသာ ဖြစ်စေသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြာထွက်နေလေသည်။ မည်သူကမျှ ၎င်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ မထိတွေ့ရဲ၊ မစူးစမ်းရဲကြပေ။

သို့သော် လူအနည်းငယ်သာလျှင် ဤတားမြစ်နယ်မြေ၏ ဗဟိုချက်သို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး လေလံပွဲကို ကိုယ်တိုင် ပါဝင်နိုင်ပေမည်။ နေရာ အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် ရှိပြီး၊ စည်းမျဉ်းများက တင်းကျပ်ကာ၊ တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးမားသော တည်ရှိမှု အများစုက သူတစ်ပါး လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားသော နယ်မြေတစ်ခုအတွင်းသို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့် ဒေသကြီး ငါးခုလုံးတွင် ပြန့်ကျဲနေသော "ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင်" ၅၀၀ မှာ၊ ရှေးဟောင်း တည်ရှိမှု အများစုနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဤကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနားကို ကြည့်ရှုနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော "ပြတင်းပေါက်" ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ဤအလင်းမျက်နှာပြင်များမှာ စနစ် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့က ပိုမို ကြီးမားလာသည် (ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်)၊ ပိုမို ရှင်းလင်းလာသည် (အသေးစိတ် အချက်အလက် တိုင်းကို ပြသနိုင်ပြီး၊ တာအိုအငွေ့အသက် အချို့ကိုပင် လွှဲပြောင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်)၊ ပြီးတော့ ပိုမို တည်ငြိမ်လာသည် (နယ်မြေ စည်းမျဉ်းများ၏ အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ပါဝင်နေသဖြင့် ပြင်ပ စွမ်းအားများ၏ ဖျက်ဆီးမှု သို့မဟုတ် နှောင့်ယှက်မှုကို ခံရရန် ခက်ခဲသွားသည်)။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရုပ်လုံးဖော်ပြသသည့် နေရာတိုင်းမှာ ယခင်က စုဝေးခဲ့သမျှထက် အများကြီး ကျော်လွန်သော လူအုပ်ကြီးများဖြင့် ဝန်းရံခံနေရလေပြီ! မဟုတ်ပေ၊ လူအုပ်ကြီး ဟု ခေါ်၍ မရတော့ဘဲ... "လူသားတို့၏ ဖြတ်ပိုင်းပုံရိပ်" ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လေသည်။

အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ဒေသ၊ ထိုက်ရွှိ မသေမျိုးဂိုဏ်း ပင်မ ယဇ်ပလ္လင်၏ အပြင်ဘက်ရှိ "ကောင်းကင်စောင့်ကြည့် ရင်ပြင်"။

အလင်းမျက်နှာပြင် အောက်တွင် ထိုက်ရွှိ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ တပည့်များ နှင့် အကြီးအကဲများ က စနစ်တကျ ရပ်နေကြသော်လည်း၊ အပြင်ဘက်တွင်မူ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ဒေသ အနှံ့မှ၊ ထို့အပြင် အခြား ဒေသကြီးများမှပါ သတင်းကြားပြီး ရောက်လာကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မိုင်ရာချီအထိ ရှည်လျားနေလေသည်။

ကောင်းကင်ယံ၊ မြေကြီးပေါ်၊ တောင်ထွတ်များ နေရာတိုင်းမှာ လူတွေချည်းပါပဲ။ များသောအားဖြင့် နဂါးလို ကိုယ်ထင်ပြလေ့မရှိတဲ့ ဝါရင့် အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ တွေ၊ အလတ်စားနဲ့ အငယ်စား ဂိုဏ်းဝင်တွေလည်း အဲ့ဒီမှာ ရှိနေကြတယ်။ ဘိုးဘေးသခင်ကြီး တွေက၊ အကြည်ညိုဆုံးသော ဘာသာဝင်တွေလိုပဲ သူတို့ရဲ့ နေရာတွေကို စောစောစီးစီး ရှာထားပြီး သူတို့ ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြတယ်။

တောင်ပိုင်း လီမီးတောက် နယ်မြေ၊ နေမင်း နတ်ဘုရား နန်းတော် အပြင်ဘက်ရှိ "မီးတောက် လွင်ပြင်"။

အပူချိန်က ပြင်းထန်ပြီး မြေကြီးက အက်ကွဲနေတယ်။ သို့သော် မရေမတွက်နိုင်သော မီးစွမ်းအင် ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူများ၊ ထို့အပြင် လူပုံစံ မဟုတ်သော မီးဝိညာဉ်များနှင့် မီးတောက် သားရဲ အချို့ကပင် မှောက်ခုံ ဝပ်နေကြသည် သို့မဟုတ် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ရပ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများက အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။ နေမင်း နတ်ဘုရား နန်းတော်၏ ရွှေကျီးကန်း အစောင့်အရှောက်များ က သေးငယ်သော နေမင်းလေးများလို လေထဲတွင် လွင့်မျောကာ စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းနေကြသော်လည်း၊ ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားသော ရှေးဟောင်း မီးစွမ်းအင် တည်ရှိမှု အများအပြားကမူ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဧရိယာများကို ဂရုမစိုက်စွာ နေရာယူထားကြပြီး မည်သူကမျှ မထိရဲကြပေ။

အနောက်ပိုင်း သဲကန္တာရ ဗုဒ္ဓဘာသာ နယ်မြေ၊ မဟာ မိုးကြိုးသံ ဘုရားကျောင်း ရှေ့ရှိ "ဗောဓိ ပင်လယ်" (ဘာသာဝင်များ၏ စိတ်ဆန္ဒ စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရွှေရောင် အလင်း ပင်လယ်)။

မရေမတွက်နိုင်သော ဘုန်းကြီးများ၊ ဘာသာဝင်များနှင့် ရသေ့များ က တရားထိုင်ကာ ဘုရားစာများကို ခပ်တိုးတိုး ရွတ်ဆိုနေကြပြီး ဗုဒ္ဓ၏ အလင်းရောင်တွင် ရေချိုးနေကြလေသည်။

သို့သော် ဤငြိမ်းချမ်းသော ရွှေရောင် ပင်လယ်၏ အစွန်းတွင်၊ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရှိန်အဝါက ဗုဒ္ဓ၏ အလင်းရောင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသော မိစ္ဆာ လမ်းကြောင်းမှ ပုဂ္ဂိုလ် အချို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာလေသည်။ အခြား ဒေသကြီးများမှ ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များက အလင်းမျက်နှာပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ နိုင်ငံတော်၏ လေထုနှင့် ထူးဆန်းစွာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလေသည်။

ပေမင် ရေခဲပြင်၊ ကျယ်ပြောလှသော အအေး မသေမျိုး နန်းတော် အပြင်ဘက်ရှိ "ကျောက်စိမ်း ကုန်းပြင်မြင့်"။

ထိုမြေနေရာက အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ရေခဲ ဖြစ်သွားနိုင်သော အေးခဲနေသည့် မြေရိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ရေခဲစွမ်းအင် နှင့် အအေးဓာတ် ကျင့်ကြံသူ များ အများဆုံး ရှိရာ နေရာဖြစ်ပြီး၊ ကွဲပြားခြားနားသော ရေခဲဝိညာဉ်များနှင့် ရှေးဟောင်း အအေး သားရဲ အများအပြား ရှိလေသည်။ ကျယ်ပြောလှသော အအေး မသေမျိုး နန်းတော်၏ လမင်း အစောင့်အရှောက်များ က ရေခဲရုပ်တုများလို မတ်တတ်ရပ်ကာ ဗဟို ဧရိယာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကာကွယ်နေကြပြီး၊ ၎င်း၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ အေးခဲသော အခြေအနေများကို ခုခံရန် ကျင့်စဉ် များကို အသုံးပြုနေကြသော လူများ အဆုံးအစမရှိ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

အရှေ့ပိုင်းဒေသတိုက်ကြီးတွင် ထျန်းဖုန်းမြို့ကို ဗဟိုပြု၍၊ ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် တည်ရှိသော မိုင်သောင်းချီ ပတ်လည်ရှိ နေရာတိုင်းတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ကောင်းကင်ယံ၊ မြေကြီး၊ ရေပြင်၊ ထို့အပြင် မြေအောက်ကိုပါ ကျင့်ကြံသူ များက နေရာယူထားကြသည်။ လူအများအပြားက သမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ခံရမည့် ဤအခိုက်အတန့်ကို မှတ်တမ်းတင်ရန်အတွက် တန်ဖိုးကြီးမားသော "ဓာတ်ပုံ-မှတ်တမ်း ကျောက်တုံးများ" နှင့် "အလင်း-ခြေရာခံ ကြေးမုံပြင်များ" ကိုပင် ထုတ်ယူလာကြလေသည်။

လေထုက အလွန်အမင်း တင်းမာနေသလို အလွန်အမင်းလည်း ပြင်းထန်နေလေသည်။

လူတိုင်းက တာအို အကြောင်းကို သိနေကြပြီး၊ သူတို့ မျက်မြင်တွေ့ရှိရမည့် အရာက လောက၏ စည်းမျဉ်းများကိုပင် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သော သမိုင်းဝင် အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိနေကြသည်။ သူတို့ ကိုယ်တိုင် မပါဝင်နိုင်လျှင်တောင်၊ ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု ကနေတစ်ဆင့်ပဲ ကြည့်ခွင့်ရမယ် ဆိုရင်တောင်၊ သူတို့ လုံးဝ လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး။

သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြားရှိ ခြံဝင်းလေး၏ အချိန်-လေဟာနယ် ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း အတွင်းတွင်။

အပြင်ဘက်မှာ ဆယ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အတွင်းဘက်မှာတော့ ရက်ပေါင်း တစ်ရာကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

လီဖန်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ရက်ပေါင်း တစ်ရာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊ အဆုံးအစမရှိသော အသက်စွမ်းအင်များ၏ အားဖြည့်ပေးမှုနှင့် အချိန်-လေဟာနယ် ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ၏ အထောက်အကူကြောင့်၊ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက ယခင်က မကြုံဖူးသော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

ယင်ကိုးသွယ် အကြောပိတ်ရောဂါ က သူ၏ ငြိမ်သက်ခြင်း အတွင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ခိုင်မာစွာ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာက သွေးရောင်လွှမ်းကာ သူ၏ မျက်လုံးများက ကြည်လင် တောက်ပနေလေသည်။

ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် များကို မသိုလှောင်နိုင်သေးသော်လည်း၊ ရှားပါး ဝိညာဉ် ဆေးလုံးများ အမြောက်အမြား၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုနှင့် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှုမှတစ်ဆင့် လေ့ကျင့်ပေးမှုများကြောင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား က အလွန်အမင်း သန့်စင်ပြီး စူးရှလာခဲ့လေသည်။ နယ်မြေအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့်၊ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုလို အရှိန်အဝါများကိုပင် သူ မှုန်ဝါးဝါး ခံစားသိရှိနိုင်လာလေသည်။

သူက ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ခြားနားချက်ကို ချက်ချင်း ခံစားသိရှိလိုက်သည်။

………