အခန်း ၆၂

အခန်း ၆၂ ပျံသန်းနေသော ထာဝရ သဲပွင့်။

"မိတ်ဆွေတို့။"

လီဖန်၏ အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပထမဆုံး လေလံပစ္စည်း ရောင်းချမှုအပေါ် ရှုပ်ထွေးနေသော ခံစားချက်များထဲမှ လူတိုင်းကို ပြန်လည် ဆွဲခေါ်လာသည့် ထူးဆန်းသော မှော်ပညာတစ်ခု ပါဝင်နေပုံရလေသည်။

"အချိန်ဆိုတာ ရေလို စီးဆင်းသွားပြီး၊ အတိတ်ဆိုတာ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားတာပါ။"

သူက ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံတွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု နှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု ခံစားချက်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

"သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ဉာဏ်ပညာရှင်တွေနဲ့ ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေဟာ အချိန်ကာလ မြစ်ကြောရှည်ကြီးထဲမှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ မှုန်ဝါးဝါး ဒဏ္ဍာရီတွေနဲ့... ပြုပြင်လို့ မရနိုင်တော့တဲ့ နောင်တတွေကိုပဲ ချန်ထားရစ်ခဲ့ပါတယ်။"

သူ၏ လက်က ကန့်လန့်ကာပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အချိန်ရဲ့ စီးဆင်းမှုကို ခဏတာလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရပ်တန့်ထားပြီး၊ အတိတ်က အပိုင်းအစ တစ်ခုကို ပြန်ကြည့်ဖို့၊ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ 'အစစ်အမှန်' ရဲ့ သဲလွန်စလေး တစ်ခုကို ထိတွေ့ဖို့သာ ဖြစ်နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်... အဲ့ဒါရဲ့ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက်များ ရှိမလဲ။"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကန့်လန့်ကာက တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းသွားလေသည်။

သေတ္တာ မရှိသလို၊ အဆောင် လည်း မရှိပေ။

လေလံစင်မြင့်ပေါ်တွင် လက်ဝါးအရွယ်အစားခန့်ရှိသော သာမန်ပုံစံ သဲနာရီ တစ်လုံးသာ ရှိနေလေသည်။

သဲနာရီကို ရွှေလည်းမဟုတ် ကျောက်စိမ်းလည်း မဟုတ်သည့် အလင်းဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ပစ္စည်းဖြင့် အပြည့်အဝ ပြုလုပ်ထားပြီး ပရမ်းပတာ မီးခိုးရောင် သန်းနေလေသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ ကြေးမုံပြင်လို ချောမွေ့နေပြီး မည်သည့် အလှဆင်ထားမှုမျှ မရှိပေ။ အပေါ်နှင့် အောက် ဖန်အပေါက်များ အတွင်းတွင် မှုန်ဝါးဝါး ကြယ်ရောင်များ လင်းလက်နေသော အလွန်အမင်း သေးငယ်သည့် သဲပွင့်လေးများ ရှိနေလေသည်။

သဲပွင့်များက သိပ်မများလှပေ။ အောက်ဘက် အပေါက်ထဲတွင် အလွှာပါးပါးလေး တစ်လွှာသာ ရှိပြီး အပွင့် တစ်ရာထက် ပိုမည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့က ငြိမ်သက်မနေဘဲ အပေါ်ဘက် အပေါက်မှ အောက်ဘက် အပေါက်ဆီသို့ တစ်ပွင့်ချင်းစီ အလွန်အမင်း နှေးကွေးစွာ ကျဆင်းနေလေသည်။

ကျဆင်းနေသည့် အရှိန်က အလွန်အမင်း နှေးကွေးလွန်းလှသည်။ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို သာမန်မျက်စိဖြင့် သတိထားမိရန် ခက်ခဲလွန်းလှပြီး၊ မိမိ၏ စိတ်တစ်ခုလုံးကို စူးစိုက်ထားမှသာ အသက်ဆယ်ကြိမ် ရှူစာ အချိန်တိုင်းခန့်တွင် သဲတစ်ပွင့်က အဆုံးအစမရှိသော စေးပျစ်သည့် ခုခံမှုများကို ကျော်လွှားလာရသည့်အလား အလွန်အမင်း ခက်ခဲစွာ ကျဆင်းလာသည်ကို မှုန်ဝါးဝါး ခံစားသိရှိနိုင်ပေမည်။

ဤသဲနာရီက "နှေးကွေးခြင်း" အာနိသင်အပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်လွန်းသော ကျွမ်းကျင်သည့် လက်မှုပညာရှင် တစ်ဦး ဖန်တီးထားသည့် လှပသေသပ်သော ကစားစရာ တစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

သို့သော်—

မျက်လုံးများ အားလုံး၊ အထူးသဖြင့် အချိန်ကာလ၊ နှစ်ကာလများ၊ "တည်ရှိခြင်း" နှင့် "ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း" တို့အပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားကြသော ရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုကြီးများ၏ မျက်လုံးများက ဤသဲနာရီနှင့် နှေးကွေးစွာ ကျဆင်းနေသော ကြယ်ရောင် သဲပွင့်လေးများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ

"ဝီ—"

"ဧကရာဇ် ကျဆုံးခြင်း အမှတ်အသား" ထက် အများကြီး ပိုမို ထူးဆန်းပြီး ပိုမို အခြေခံကျသော "လှုပ်ခတ်မှု" တစ်မျိုးက တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

၎င်းက စွမ်းအား လှုပ်ခတ်မှု မဟုတ်သလို၊ တာအိုအငွေ့အသက်၏ ရိုက်ခတ်မှုလည်း မဟုတ်ဘဲ၊ "အချိန်" ကိုယ်နှိုက်က အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားပြီး အခိုက်အတန့် "ဒြပ်ရှိအရာတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း" ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လောက၏ အခြေခံ စည်းမျဉ်းများမှ ဆင်းသက်လာသော "လွဲချော်မှု" နှင့် "ဖြတ်သန်းမှု" တစ်မျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကြည့်ရှုသူများမှာ ကွဲပြားသော အချိန်စီးဆင်းမှုများ ရှိသည့် အတိုင်းအတာ နှစ်ခုတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ချထားခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အစစ်အမှန် လောကရှိ အချိန်က ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက် စီးဆင်းနေသော်လည်း၊ သူတို့၏ အသိစိတ်နှင့် အာရုံခံစားမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက သဲနာရီ၏ အတင်းအဓမ္မ "ဖမ်းဆီးခြင်း" ကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အလွန်အမင်း နှေးကွေးသော သဲပွင့်လေးများနှင့်အတူ "နစ်မြုပ်" သွားကာ၊ "ရပ်တန့်လုမတတ်" ဖြစ်နေသော အချိန် တစ်မျိုးကို ခံစားနေကြရလေသည်။

ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်မှာ၊ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူတို့၏ အသက်စွမ်းအင်များ လျော့ကျသွားမှုအပေါ် အလွန်အမင်း အကဲဆတ်နေကြသော သိုင်းအဘိုးကြီး အချို့မှာ သဲပွင့်များ ကျဆင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လေတိုက်ခံရသော ဖယောင်းတိုင်မီးလို လျင်မြန်စွာ လျော့ကျနေသော သူတို့၏ အသက်စွမ်းအင်များက စက္ကန့်တစ်စိတ်စာလောက်... နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ အလွန်အမင်း သေးငယ်ပြီး လျစ်လျူရှုထားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ထို "ခံစားချက်" က မယုံနိုင်လောက်အောင် အစစ်အမှန် ဖြစ်နေလေသည်။

၎င်းမှာ ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ပြုတ်ကျတော့မည့် လူတစ်ယောက်က သူ့ခြေအောက်တွင် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ကြိုးမျှင်လေး တစ်မျှင်ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကြိုးလေးက သူ၏ အလေးချိန်ကို မထမ်းထားနိုင်သော်လည်း "မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုများ ရှိနေသေးမလား" ဆိုသည့် သေစေနိုင်သော သွေးဆောင်မှုကို ယူဆောင်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါက... ဘာကြီးလဲ" အသိစိတ် လှုပ်ခတ်မှုများမှလွဲ၍ ဘာမှ မကျန်တော့လောက်အောင် အိုမင်းနေသော ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်တစ်ခုက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အချိန်က... သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရတာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ 'အာရုံခံစားမှု' က ပုံပျက်သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ်..."

"သဲပွင့်... အဲ့ဒါက သဲပွင့် မဟုတ်ဘူး"

"အလင်းရောင်" နှင့် "အချိန်" ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး နေမင်း၏ စစ်မှန်သော မီးတောက်ကို ကျင့်ကြံထားသော တောင်ပိုင်း လီမီးတောက် နယ်မြေမှ နေမင်း နတ်ဘုရား အရှင်သခင်က သူ၏ သူငယ်အိမ်များတွင် ကြယ်ရောင်များနှင့် သဲပွင့်များ ရောင်ပြန်ဟပ်နေလျက် တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက... အေးခဲနေတဲ့ 'အချိန်ရဲ့ အပိုင်းအစ' လား။ ဒါမှမဟုတ် 'ဖြစ်နိုင်ခြေ' ရဲ့ ဖုန်မှုန့်လေးတွေလား။ တစ်ယောက်ယောက်က တကယ်ကြီး... အဲ့ဒီလို အရာမျိုးကို 'ထိန်းသိမ်း' ထားနိုင်တယ်တဲ့လား"

အနောက်ပိုင်း သဲကန္တာရ ဗုဒ္ဓဘာသာ နယ်မြေမှ ကဿပ မထေရ်ကြီးက သူ၏ ပိန်ချုံးနေသော လက်ထဲတွင် "အတိတ်စာလွှာ" ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်း စာလိပ်က ရုတ်တရက် အနည်းငယ် နွေးထွေးလာလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဗုဒ္ဓ၏ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး ခပ်တိုးတိုး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ "ထာဝရ အခိုက်အတန့် တစ်ခု... ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ခဏတာ... ဒီအရာက 'အချိန်' ရဲ့ တားမြစ် အစွန်းကို ထိတွေ့နေပြီ! ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအား၊ ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုတွေ မရှိဘဲနဲ့ ဒါကို ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ပေမင် ရေခဲပြင်မှ ကျယ်ပြောလှသော အအေး နန်းတော် သခင်မ ၏ အကြည့်များ လုံးဝ အေးခဲသွားပြီး၊ သူမ၏ အေးစိမ့်သော အရှိန်အဝါကြောင့် လေဟာနယ်ပေါ်တွင်ပင် သေးငယ်သော ရေခဲပွင့်လေးများ ခဲသွားစေလေသည်။ "အချိန်ကာလရဲ့ သဲလွန်စတွေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်တာ... အကြိုကြေညာချက်က တကယ်ကြီး အမှန်ပဲလား။ ဒီသဲနာရီထဲက 'သဲပွင့်' တွေက ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်တာ မဟုတ်ဘဲ... 'ထိန်းသိမ်း' ထားတာများလား။ တိကျတဲ့ အချိန်အခိုက်အတန့် တစ်ခုကနေ 'အချိန်ရဲ့ အသွင်အပြင်' ဒါမှမဟုတ် 'ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ ပဲ့တင်သံ' ကို ဒြပ်ရှိတဲ့ ပုံစံတစ်ခု အဖြစ် ထိန်းသိမ်း ချိတ်ပိတ်ထားတာများလား။"

ထိုက်ရွှိ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မလေး ပိုင်လီ၊ ပရမ်းပတာ ကောင်းကင် နန်းတော် အရှင်သခင်၊ မရဏကိုးလွှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာ အရှင်သခင် နှင့် ချီယန် သခင်ကြီး အပါအဝင် အခြားသော သူတော်စင်တစ်ပိုင်း များ အားလုံးကလည်း သဲနာရီကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများနှင့် မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလုမတတ် လောဘများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဤအထွတ်အထိပ် နေရာတွင် ရပ်တည်နေကြသူများ ဖြစ်သည့်အလျောက်၊ သူတို့က "အချိန်" ၏ စွမ်းအားနှင့် ရက်စက်မှုတို့ကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ခံစားရသူများပင် ဖြစ်သည်။ သင် မည်မျှပင် လှပပါစေ၊ မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးပါစေ၊ မညှာမတာ ကုန်ဆုံးသွားသော အချိန်ကာလများ၏ ရှေ့တွင် ဖုန်မှုန့် တစ်ဆုပ်နှင့် အရိုးစု တစ်ခု အဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။ ဤသည်မှာ မဟာ ဧကရာဇ် ပင်လျှင် လုံးဝ မလွတ်ကင်းနိုင်သော အဆုံးစွန် သံကြိုးခတ်ခံထားရမှုပင် ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ဒီသဲနာရီက အချိန် အာရုံခံစားမှုကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကို တကယ်ပဲ ပြသလိုက်ပြီး၊ အချိန်ရဲ့ အပိုင်းအစတွေကို ကြားဖြတ်ယူနိုင်ကောင်း ယူနိုင်တယ်တဲ့လား။ သာမန် လူသားတွေနဲ့ အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူတွေ အပေါ်မှာပဲ အလုပ်လုပ်တယ် ဆိုရင်တောင်၊ တကယ်ကြီး ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်တာ မဟုတ်ဘဲ အာရုံခံစားမှုကိုပဲ ပုံပျက်သွားစေတာ ဆိုရင်တောင်၊ ၎င်း ကိုယ်စားပြုတဲ့ "ဖြစ်နိုင်ခြေများ" နဲ့ သုတေသန လမ်းကြောင်းတွေက ဘယ်လို သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကိုမဆို ရူးသွပ်သွားစေဖို့ လုံလောက်နေပြီ။

အကယ်၍ သူတို့က ၎င်းထံမှ "အချိန်" ၏ လျှို့ဝှက်ချက် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကို၊ အပေါ်ယံ နားလည်မှုလေး တစ်ခုကိုလောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သိမြင်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်၊ ၎င်းက သူတို့ကို အဆင့်ချိုးဖောက်နိုင်စေကောင်း ချိုးဖောက်နိုင်စေလိမ့်မည်။ သူတော်စင် အဆင့်နှင့် ပိုမိုမြင့်မားသော လမ်းကြောင်းများကို စူးစမ်းလေ့လာရာတွင်ပင် စိတ်ကူးယဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် အားသာချက်များ ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်! ဖြစ်နိုင်တာက... သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်များကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည့် "ကွက်လပ်" တစ်ခုကိုပင် ရရှိကောင်း ရရှိနိုင်ပေသည်။

"အချိန်လွဲချော်မှု" ခံစားချက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် လီဖန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဒုတိယမြောက် လေလံပစ္စည်း၊ 'ပျံသန်းနေသော ထာဝရ သဲပွင့်' (မိတ္တူ)။"

သူက သဲနာရီကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းက မိတ္တူ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အာနိသင် ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိသလို အလွန်အမင်းလည်း မတည်ငြိမ်ပါဘူး။ သဲနာရီထဲမှာ 'ထာဝရ သဲပွင့်' ကိုးဆယ့်ကိုးပွင့် ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ အခုတော့ ဆယ့်သုံးပွင့်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ သဲတစ်ပွင့် အသုံးပြုလိုက်တိုင်း၊ 'တာအိုဖြတ်တောက်ခြင်းအဆင့်' ထက် မမြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဒါမှမဟုတ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို 'အချိန် အာရုံခံစားမှု အေးခဲခြင်း' ဆိုတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုဆီ ရောက်သွားစေနိုင်ပါတယ်။ ကြာမြင့်ချိန်ကတော့ အခိုက်အတန့်လေး သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ အချိန်စီးဆင်းမှုရဲ့ အာရုံခံစားမှုက အလွန်အမင်း နှေးကွေးသွားပြီး၊ တွေးခေါ်မှု အရှိန်အဟုန်ကတော့ အဆတစ်ထောင် မြင့်တက်သွားနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒါက ရှုပ်ထွေးတဲ့ တာအို သဘောတရားတွေကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားတာ၊ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အကျပ်အတည်းတွေကို ဖြေရှင်းတာ၊ ဒါမှမဟုတ် အကြွင်းမဲ့ 'အာရုံစူးစိုက်မှု' နဲ့ 'မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း' လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ တားမြစ် လုပ်ငန်းစဉ် တချို့ကို စမ်းသပ်တာတွေ လုပ်ဖို့အတွက် သင့်တော်ပါတယ်။"

"မှတ်ချက်။ ဒီအခြေအနေက 'အာရုံခံစားမှု' နဲ့ 'တွေးခေါ်မှု' ကိုပဲ သက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။ ပြင်ပက အချိန်ကို တကယ်ကြီး ရပ်တန့်သွားအောင် ဒါမှမဟုတ် ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်အောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး၊ သက်တမ်းကို ပြန်လည် မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သလို၊ ဖြစ်ပြီးသား အဖြစ်အပျက်တွေကိုလည်း ပြောင်းလဲပစ်လို့ မရပါဘူး။ ထို့အပြင် တစ်ကြိမ် အသုံးပြုလိုက်တိုင်း ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ရှိနေပါတယ်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ရဲ့ ပုံမှန် အချိန် အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းကို ထာဝရ ပျက်စီးသွားစေနိုင်တယ်၊ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်တဲ့ 'အချိန် လှိုင်းဂယက်တွေ' ရဲ့ တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ပိုဖြစ်နိုင်တာက... 'အေးခဲနေတဲ့' အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်လေးမှာပဲ မမြင်တွေ့သင့်တဲ့ 'အချိန်ရဲ့ အမှန်တရား အပိုင်းအစတွေ' ကို မြင်တွေ့သွားရပြီး တာအို နှလုံးသား ကို ပြိုလဲသွားစေနိုင်ပါတယ်။”

…………