အခန်း ၆၄

အခန်း ၆၄ ထာဝရ ပဟေဠိ။

ထိုအသံထဲတွင် ပါဝင်နေသော သတိထားမိရန် ခက်ခဲသည့် "တာအိုအငွေ့အသက်" ကြောင့်၊ ဤ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း များပင်လျှင် သက်ရှိဆိုသည့် အဆင့်အတန်း ကိုယ်နှိုက်မှ၊ မဟာ တာအို ၏ မူလဇာစ်မြစ်ထံမှ လာသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်... "ဖိနှိပ်မှု" နှင့် "ရှေးကျမှု"ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းက စွမ်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ "တည်ရှိမှု" ကိုယ်နှိုက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စကားပြောလိုက်သူသည် သူတို့ထက် အများကြီး ပိုမို ရှေးကျပြီး၊ လောကကြီး၏ မူလဇာစ်မြစ်နှင့် ပိုမို နီးစပ်သော တည်ရှိမှု တစ်ခုဖြစ်နေသည့်အလား ပင်။

ဖြစ်နိုင်တာက... အသက်ရှင်နေတဲ့ အစစ်အမှန်... သူတော်စင် တစ်ပါးများလား။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဘီလီယံ။" အိုမင်းနေသော အသံက ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။ သူ၏ လေသံက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သက်ရှိအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသည့် ဂရုမစိုက်သော လောကီအာရုံများနှင့် ကင်းကွာမှု တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။ "ဒီပစ္စည်းက ငါ့အတွက် အသုံးဝင်တယ်။ ငါ့ကို ပေးလိုက်တာက ကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ် တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မင်းတို့က..."

သူက စကားကို အဆုံးထိ မပြောခဲ့သော်လည်း၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့မည့်အလား မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဖိအားများက အရာအားလုံးကို ပြောပြနေလေပြီ။

ကျယ်ပြောလှသော အအေး နန်းတော် သခင်မ မှာ အသက်ဆယ်ကြိမ် ရှူစာ အချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားပြီး၊ ဖိအားကြောင့် လက်ချောင်းထိပ်များပင် အနည်းငယ် ဖြူရော်နေလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက ဝိညာဉ်ကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်သည့် အေးစိမ့်သော လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လေဟာနယ်ဆီသို့ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"စီနီယာ ရဲ့ လိုလားချက်အတိုင်း၊ ကျယ်ပြောလှတဲ့ အအေး မသေမျိုး နန်းတော်... ဆုတ်ခွာပါတယ်။"

သူမ တကယ်ကြီး လက်လျှော့လိုက်လေပြီ။ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

ချီယန် သခင်ကြီး နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများမှာ ပို၍ပင် တည်ကြည်လေးနက်သွားသော်လည်း၊ မည်သူကမျှ အသံမထွက်ရဲကြပေ။ အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု သံသယရှိရသော သူတော်စင် တစ်ပါးက ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါလာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သန့်စင်သော ကြွယ်ဝမှု (လက်ငင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃ ဘီလီယံ) နှင့် သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသော မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် ဖိအားများဖြင့် လေလံဆွဲလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့က အသေအလဲ တိုက်ပွဲဝင်ရမည်ကို မကြောက်ကောင်း မကြောက်နိုင်သော်လည်း၊ တကယ်တည်ရှိနေနိုင်သည့် သူတော်စင် တစ်ပါးရှေ့တွင်၊ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့သော မည်သည့် လုပ်ရပ်မဆိုက လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ပေသည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

အားလုံး၏ အကြည့်များက လေလံစင်မြင့်ပေါ်ရှိ လီဖန်ဆီသို့ ကျရောက်လာကြသည်။

လီဖန်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေလေသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဘီလီယံ။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး လေလံပစ္စည်း၏ ၁.၅ ဘီလီယံ နှင့် ကတိကဝတ်များထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။ ထို့အပြင်၊ သူတော်စင် ဟု ထင်ရသော ဤပုဂ္ဂိုလ်က တော်တော်လေး "စည်းကမ်းရှိ" ပုံရပြီး၊ သူ၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့် အဆင့်အတန်းကို အသုံးပြုကာ လူများကို ဖိအားပေးရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ အတင်းအဓမ္မ တောင်းဆိုခြင်း မရှိပေ။

စနစ်က "ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃ ဘီလီယံ" ၏ စစ်ဆေးမှုကို အပြီးသတ်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည် (လက်ရှိ လေဟာနယ် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်သော အမှတ်အသား တစ်ခုခုမှတစ်ဆင့် အတည်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်)။

သူ ဆက်လက် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဘီလီယံ၊ ပထမအကြိမ်။"

"သုံးဘီလီယံ၊ ဒုတိယအကြိမ်။"

"သုံးဘီလီယံ၊ တတိယအကြိမ်။"

"ရောင်းချပြီးစီးပါပြီ"

လေလံတူ ကျဆင်းသွားလေသည်။

ဒုတိယမြောက် လေလံပစ္စည်း "ပျံသန်းနေသော ထာဝရ သဲပွင့် (မိတ္တူ)" ကို သူတော်စင် ဖြစ်နိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်း၍မရသော ဤရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုကြီးထံသို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃ ဘီလီယံ ဖြင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ရောင်းချလိုက်ရလေပြီ။

သဲနာရီက အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ နယ်မြေကို ထိုးဖောက်ကာ လေဟာနယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထိုရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုကြီး၏ အရှိန်အဝါကလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တစ်ခါမှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသည့်အလားပင်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃ ဘီလီယံ က ယူဆောင်လာသော မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် ဖိအားများနှင့် အဆုံးစွန်သော တုန်လှုပ်မှုများက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး စွဲကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

လေလံပစ္စည်း နှစ်ခုတည်းနှင့်ပင် စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄.၅ ဘီလီယံ ရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကံကြမ္မာ ကတိကဝတ် တစ်ခုနှင့် သူတော်စင် ၏ အာရုံစိုက်မှုဟု ထင်ရသည့် အရာတို့ပါ ပါဝင်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ လေလံပွဲ သက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ လူတိုင်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်းများကို ပြန်လည် ပုံဖော်ပေးနေပြီး လောက၏ စည်းမျဉ်းများကို စိန်ခေါ်နေသည့် ဒဏ္ဍာရီ ပြန်လည် အသက်ဝင်လာခြင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လီဖန်က သူ၏ လည်ချောင်းများ ခြောက်သွေ့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သွေးကြောများထဲတွင် သွေးများ စီးဆင်းနေသည့် အသံကိုပင် သူ ကြားနေရလေသည်။ သို့သော် သူ၏ ခံစားချက် အားလုံးကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး၊ ပရမ်းပတာ အရောင် ကန့်လန့်ကာ ၏ နောက်ဆုံးနှင့် အသေးငယ်ဆုံး အပိုင်းအစလေးဆီသို့ သူ၏ အကြည့်များကို စူးစိုက်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည်မှာ သာမန်ပုံစံရှိသော ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအထဲတွင် ဤခေတ်ကာလ အစအဦးကတည်းက လောကကြီးနှင့် ပတ်သက်သည့် အတုန်လှုပ်ဆုံး၊ အဓိကအကျဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး သတင်းအချက်အလက်များ ပါဝင်နေနိုင်ကြောင်း လူတိုင်း သိနေကြလေသည်။

"ပြတ်တောက်နေသော ဧကရာဇ် လမ်းကြောင်း" တွက်ချက်ဖော်ထုတ်မှု အစီရင်ခံစာ (မပြည့်စုံသော အပိုင်းအစ)။

လီဖန်က ကန့်လန့်ကာပေါ်သို့ သူ၏ လက်ကို တတိယအကြိမ်မြောက် တင်လိုက်သည်။

ပထမ အချီနှစ်ခု၏ ရူးသွပ်သော လေလံဆွဲမှုများကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ၊ အံ့အားသင့်မှုများ၊ ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ပိုမို ပြင်းထန်ကာ ရူးသွပ်သော မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် သန်းပေါင်းများစွာသော မျက်လုံးများက၊ ခန်းမတစ်ခုလုံးနှင့်တကွ ဤနေရာလေးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လုံးဝ စူးစိုက်သွားကြပြန်သည်။

နောက်ဆုံး မုန်တိုင်း ရောက်ရှိလာလေပြီ။

ပထမဆုံး လေလံပစ္စည်း နှစ်ခု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများက၊ တိုက်ကြီးပေါ်သို့ ဥက္ကာခဲ နှစ်ခု ဝင်တိုက်သွားသကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပူလောင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

ဧကရာဇ် ကျဆုံးခြင်း အမှတ်အသား ၏ ကြေကွဲဖွယ်ရာ ခံစားချက်နှင့် ကံကြမ္မာ ကတိကဝတ် ၏ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်မှု၊ ထာဝရ သဲပွင့် ၏ အချိန်လွဲချော်မှုနှင့် သူတော်စင် ကဲ့သို့သော အတိုင်းအတာတစ်ခု၏ ဖိနှိပ်မှုများက၊ ဤ "ခေတ်ကာလ၏ ပဲ့တင်သံ" အထူး အစီအစဉ်ကို ကျင့်ကြံသူ အများစု မော့ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် မူးဝေသွားစေမည့် အဆင့်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးလိုက်လေပြီ။

လီဖန်၏ လက်က နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော အသေးငယ်ဆုံး ပရမ်းပတာ အရောင် ကန့်လန့်ကာကို တတိယအကြိမ်မြောက် ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင်၊ အဓိက ဒေသကြီး ငါးခုနှင့် ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ငါးရာ၏ ရှေ့ရှိ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှ ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများ၏ အသက်ရှူသံများ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

လေဟာနယ်က သံတုံးလို ခဲသွားပြီး၊ အချိန်ကာလက ကော်ရည်လို စေးပျစ်သွားလေသည်။

မီးရဲရဲတောက်နေသော သံမဏိ အပ်များလို မရေမတွက်နိုင်သည့် တာအို အကြည့်များကသာ၊ ကန့်လန့်ကာအောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည့် လက်ဝါးအရွယ်အစားထက် မပိုသော ထိုကျောက်စိမ်းပြားလေးပေါ်သို့ စူးစိုက်နေကြလေသည်။

၎င်းက မလိုအပ်သော အလှဆင်ထားမှုများ မရှိဘဲ ရိုးရှင်းကာ ခြယ်သထားခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ဤသာမန်ပုံစံရှိသော ကျောက်စိမ်းပြားလေးက၊ ဤလေလံပွဲ၏ သို့မဟုတ် ဤခေတ်ကာလ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး၊ အဓိကအကျဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်လာနိုင်သည့်အရာကို ကိုင်ဆောင်ထားကြောင်း လူတိုင်း သိနေကြလေသည်။

"သူတော်စင်များ ဘာကြောင့် ကျဆင်းသွားပြီး ဧကရာဇ် လမ်းကြောင်း ဘာကြောင့် ပြတ်တောက်သွားသလဲ" - တွက်ချက်ဖော်ထုတ်မှု အစီရင်ခံစာ (မပြည့်စုံပါ)။

ဤသည်မှာ မှော်ရတနာ တစ်ခု မဟုတ်၊ ဆေးလုံး တစ်လုံး မဟုတ်၊ ကျင့်စဉ် အမွေအနှစ် တစ်ခုလည်း မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ အဖြေ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် အဖြေဆီသို့ ဦးတည်သွားမည့် သဲလွန်စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤလောကရှိ ကျင့်ကြံခြင်း ယဉ်ကျေးမှု၏ အဆုံးစွန် သံကြိုးခတ်ခံထားရမှုများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားခြင်းပင်။

တာအိုဖြတ်တောက်ခြင်းအဆင့် တွင် ပိတ်မိနေသူများ၊ အဆင့်တက်ရန် ရပ်တန့်နေသော အထွတ်အထိပ် ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာကြီးများ၊ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဤအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားရန် ငြင်းဆန်နေသော သူတော်စင်တစ်ပိုင်း များ၊ ဧကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်များကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း ပိတ်ဆို့နေသော လမ်းကြောင်းကြောင့် လမ်းပျောက်ပြီး တွေဝေနေသော နတ်ဘုရား အရှင်သခင် များ၊ ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းရန် မျှော်မှန်းထားသည့် မည်သည့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မဆို... ဤအစီရင်ခံစာ၏ တန်ဖိုးက ယခင် လေလံပစ္စည်းများ အားလုံးပေါင်းထားသည်ထက်ပင် သာလွန်နေလေသည်။ ၎င်းက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး တစ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ လောကကြီး တစ်ခုလုံး၏ အမှန်တရား၊ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ အမှန်တရားနှင့်၊ အားလုံး မျှဝေခံစားရမည့် ကံကြမ္မာ၏ သော့ချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

မည်းနက်သော ရွှေရောင် နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင်၊ ဒြပ်ရှိအရာတစ်ခုလို တောက်လောင်နေသော စိတ်အားထက်သန်မှုများ၊ လောဘများ၊ ရူးသွပ်မှုများ၊ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများနှင့် အလွန်အမင်း ကိုင်းရှိုင်းသော တောင့်တမှုများ ပါဝင်နေသည့် တာအို အကြည့်များကို လီဖန်က ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုများ၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော တိတ်ဆိတ်သည့် ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ဆုတောင်းသံများကိုပင် သူ ကြားနေရလေသည်။

သူက ကန့်လန့်ကာကို ချက်ချင်း မဖယ်ရှားသေးဘဲ၊ ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံက မြင့်မားနေခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ ရှေးဟောင်း ပူဇော်ပသသည့် ကျမ်းစာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုနေသည့်အလား နက်ရှိုင်းပြီး တည်ကြည်လေးနက်သည့် ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်းတစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်:

"ရှေးခေတ်ကာလ ဘုန်းကျက်သရေတွေ အဆုံးသတ်သွားကတည်းက၊ သန့်စင်တဲ့ နယ်မြေတွေက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဧကရာဇ်တွေရဲ့ သွားရာလမ်းကလည်း လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။"

"တာအိုဖြတ်တောက်ခြင်း ဆိုတာ ကျော်လွှားလို့ မရနိုင်တဲ့ အတားအဆီး တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး၊ တာအိုရှာဖွေခြင်း ဆိုတာက ပိုလို့တောင် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုလို ဖြစ်လာပါတယ်။ သူတော်စင် မရှိဘဲနဲ့ ဧကရာဇ် လမ်းကြောင်း က ပြတ်တောက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ လောကမှာရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စု အားလုံးနဲ့ ဘီလီယံချီတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တွေကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ အဆုံးစွန် လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် တွေ ဘာကြောင့် ပြောင်းလဲသွားတာလဲ။ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို က ဘာကြောင့် မပြည့်စုံတော့တာလဲ။ ဘုန်းကျက်သရေတွေက ဘာကြောင့် မှေးမှိန်သွားတာလဲ။ ရှေ့ဆက်ရမယ့် လမ်းက... ဘာကြောင့် ပိတ်ဆို့နေတာလဲ။"

"အဖြေတွေကို ရှာဖွေဖို့အတွက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပညာရှိ တွေက ကျမ်းစာတွေကို လေ့လာတာ၊ ကောင်းကင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို တွက်ချက်ဖော်ထုတ်တာ၊ ရှေးဟောင်း နေရာတွေကို စူးစမ်းရှာဖွေတာတွေ လုပ်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြှုပ်နှံခဲ့ကြပေမယ့်၊ အများစုက လက်ဗလာနဲ့ပဲ ပြန်လာခဲ့ကြရပြီး ပိုများပြားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ သက်ပြင်းချသံတွေကိုပဲ ချန်ထားရစ်ခဲ့ကြပါတယ်။"

သူ၏ အကြည့်များက နယ်မြေကို ထိုးဖောက်ပြီး အရှေးအကျဆုံးသော စိတ်ဆန္ဒများနှင့် ဆုံတွေ့သွားပုံ ရလေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ လေလံရုံက သာမန်ထက် ထူးကဲတဲ့ နည်းလမ်း တချို့ကို အမွေဆက်ခံထားပြီး၊ အချိန်ကာလရဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေထဲမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ သဲလွန်စတွေကို စုဆောင်းကာ၊ မူမမှန်တဲ့ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် အမျိုးမျိုးနဲ့ ခေတ်ကာလ ပြတ်တောက်မှုတွေကို အနှစ်ချုပ်ပြီးတော့၊ ဒီလောကကို ကျော်လွန်တဲ့ လေ့လာကြည့်ရှုမှု ရှုထောင့်တချို့နဲ့ ပေါင်းစပ်ကာ 'ပြတ်တောက်နေတဲ့ ဧကရာဇ် လမ်းကြောင်း' ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အပေါ် အခြေခံ မူဘောင်ကျကျ တွက်ချက်ဖော်ထုတ်မှုနဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။”

………….