အခန်း ၇၇

အခန်း ၇၇ ဘီလီယံ တစ်ထောင်၊ အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်ခြင်း

"ဘီလီယံ ၉၀၀၊ ပထမအကြိမ်"

လီဖန်၏ အသံက တင်းကျပ်နေသော လေးကြိုးတစ်ချောင်းလို၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် တုန်ခါသွားလေသည်။

သူတော်စင်များ၏ စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် မုန်တိုင်းက ဤလေဟာနယ်ကို လုံးဝ ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလားပင်။ ဇီဝေ ဧကရာဇ် စိတ်ဆန္ဒ၊ ပရမ်းပတာ နန်းတော် အရှင်သခင် နှင့် မိစ္ဆာတစ်သောင်း လိုဏ်ဂူ ဘိုးဘေး တို့ထံမှ လေလံကြေးများနှင့် ညှိနှိုင်းမှု ကမ်းလှမ်းချက်များက ဤလွန်ဆွဲမှုကို တာအို ရှင်သန်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွန်းအဖျားဆီသို့ တွန်းပို့ထားပြီး၊ သူတော်စင် စစ်ပွဲ တစ်ခုကိုပင် ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

"ဘီလီယံ ၉၀၀၊ ဒုတိယအကြိမ်..."

"ဘီလီယံ တစ်ထောင် (၁ ထရီလီယံ)။"

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုအသံက ကောင်းကင်ယံရှိ သူတော်စင်များ၏ စီးတော်ယာဉ်များထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်သလို၊ ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်၏အလွန်ရှိ ကောင်းကင်သုံးဆယ့်သုံးဘုံ ထံမှလည်း မဟုတ်၊ ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ထပ်တူကျနေသော အသံ ထံမှလည်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းက လေလံစင်မြင့် ကိုယ်နှိုက်မှ၊ စီးဆင်းနေသော "ကမ္ဘာ့သစ်ပင် ပျိုးပင် စိတ္တဇ ပုံရိပ်ယောင်" ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ ပို၍ဆိုရလျှင် လူတိုင်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်း အခြေခံအုတ်မြစ်၊ ယုတ္တိဗေဒ၏ အစမှတ် နှင့် တည်ရှိမှု၏ အခြေခံ သဘောတရားများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အလားပင်။

ထိုအသံ၏ လေသံကို လူသိများသော မည်သည့် ဘာသာစကားနှင့်မျှ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

ယောကျ်ားသံလည်း မဟုတ်၊ မိန်းမသံလည်း မဟုတ်၊ အိုမင်းသော အသံလည်း မဟုတ်သလို နုပျိုသော အသံလည်း မဟုတ်၊ မွန်မြတ်သော အသံလည်း မဟုတ်သလို မိစ္ဆာဆန်သော အသံလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက ထာဝရကာလကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည့် ရေကန်တစ်ခုလို တည်ငြိမ်နေပြီး၊ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ထွင်းထုထားသော အမှန်တရားလို ရှင်းလင်းနေကာ၊ ကြားရသူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင် သက်သက်လိုလည်း မှုန်ဝါးလွင့်မျောနေလေသည်။

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်

သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြားရှိ ခြံဝင်းလေး တစ်ခုလုံး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မိုင်သောင်းချီ အကွာအဝေး အတွင်းရှိ ထျန်းဖုန်းမြို့ ဧရိယာ တစ်ခုလုံး၊ ထို့အပြင် အရှေ့ပိုင်းဒေသတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကပင် "ပြောင်းလဲမှု" ဟု ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော "အခြေအနေ ပြောင်းလဲခြင်း" တစ်မျိုးကို ကြုံတွေ့လိုက်ရလေသည်။

အချိန်က ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ "အချိန် စီးဆင်းမှု" အပေါ် သက်ရှိအားလုံး၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းက အတင်းအဓမ္မ ရုပ်သိမ်းခံလိုက်ရပြီး အေးခဲသွားလေသည်။

သူတို့က ပြောင်းလဲနေသော အလင်းနှင့် အရိပ်များကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး တွေးခေါ်မှု လည်ပတ်မှုကို "ခံစား" နိုင်သော်လည်း၊ "အရှိန်အဟုန်" နှင့် "အစီအစဉ်" တို့ကို တိုင်းတာသည့် စံပေတံ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

လေဟာနယ် က ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ အထက်နှင့် အောက်၊ အရပ်လေးမျက်နှာ၊ အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန် ဆိုသည့် သဘောတရားများက မှုန်ဝါးသွားခဲ့လေသည်။ ဇီဝေ ဧကရာဇ် နန်းတော် ၏ ခရမ်းရောင် ချီစွမ်းအင်၊ ကြယ်တာရာ နန်းတော် ၏ ကြယ်ရောင်များ၊ မိစ္ဆာတစ်သောင်း လိုဏ်ဂူ ၏ မိစ္ဆာ တိမ်တိုက်များ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ ၏ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ... သူတော်စင်များ ဖန်တီးထားသော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်များ အားလုံးက၊ ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သော ဆေးရောင်များလို၊ ဖြည်းညင်းသော်လည်း ဆန့်ကျင်၍မရနိုင်စွာ "ရောနှော" သွားပြီး "မှေးမှိန်" သွားကာ၊ သူတို့၏ ရှင်းလင်းသော နယ်နိမိတ်များနှင့် အကြွင်းမဲ့ ဖိအားများ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

စည်းမျဉ်းများ၊ သူတော်စင်များ နှိုးဆွ၊ ရောယှက်ကာ တိုက်ခိုက်စေခဲ့သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စည်းမျဉ်းများ နှင့် မဟာ တာအို ၏ အပိုင်းအစများမှာ၊ အပူဆုံး သံပူတိုက်နှင့် တွေ့လိုက်ရသည့်အလား တိတ်ဆိတ်စွာ အရည်ပျော်ပြီး အငွေ့ပျံသွားခဲ့လေသည်။ မည်သည့် ခုခံမှု၊ မည်သည့် ဟိန်းဟောက်သံမှ မရှိခဲ့ဘဲ... ရိုးရိုးလေး အကျုံးမဝင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားခြင်းပင်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးအရာမှာ၊ ဇီဝေ ဧကရာဇ် စိတ်ဆန္ဒ၊ ကြယ်တာရာ နန်းတော် အရှင်သခင် သို့မဟုတ် ထိုနေရာရှိ ကိုယ်ပွား သံတမန်များ ဖြစ်စေကာမူ၊ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု အားလုံးက ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ဇီဝ ၏ အနှစ်သာရနှင့် မဟာ တာအို ၏ မူလဇာစ်မြစ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော "စကားပြောမထွက်နိုင်မှု" နှင့် "စွမ်းအားမဲ့မှု" တစ်မျိုးကို ခံစားလိုက်ကြရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လောကကြီးကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး သူတို့၏ စကားကို ဥပဒေ ဖြစ်စေနိုင်သော သူတို့၏ သူတော်စင် စိတ်ဆန္ဒ များသည်၊ ထိုအသံက ကိုယ်စားပြုသော "တည်ရှိမှု" ကို ထိတွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချလိုက်သော ကျောက်တုံးတစ်တုံးလို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

လေဖြင့် အလင်းရောင်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် "ဗလာနတ္ထိ" ကို စကားလုံးများဖြင့် အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ပင်။ သူတို့ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော ပိုမိုမြင့်မားသည့် အတိုင်းအတာတစ်ခု၏ "ဂရုမစိုက်မှု" နှင့် "အကြွင်းမဲ့ဖြစ်မှု" က၊ အဆုံးအစမဲ့သော အမှောင်ထုကြီး တစ်ခုလို သူတို့၏ အာရုံခံစားမှုများနှင့် စွမ်းအားများ အားလုံးကို နူးညံ့သော်လည်း ခိုင်မာစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေသည်။

သူတို့က အသံ၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို မ "မြင်" နိုင်၊ တစ်ဖက်လူ၏ တည်ရှိမှု ပုံစံကို မ "ခံစား" နိုင်သလို၊ တစ်ဖက်လူ၏ လုပ်ဆောင်မှု ယုတ္တိဗေဒကိုလည်း နားမလည်နိုင်ပေ။ တစ်ဖက်လူက သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်း အားလုံး၊ မဟာ တာအို အားလုံးနှင့် တည်ရှိမှု ပုံစံ အားလုံး၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေသော "လေ့လာစောင့်ကြည့်သူ" သို့မဟုတ် "အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူ" တစ်ဦး ဖြစ်နေသည့် အလားပင်။

၎င်းက စွမ်းအား ကွာခြားချက် မဟုတ်ဘဲ... အတိုင်းအတာများနှင့် အဆင့်အတန်းများ၏ အခြေခံကျသော ကွာခြားချက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီပစ္စည်းက ငါ့ရဲ့ 'တည်ရှိမှု ဆန့်ကျင်ဘက် အယူအဆများ' နဲ့ 'ယုတ္တိဗေဒ အခြေခံများရဲ့ တည်ငြိမ်မှု' သုတေသနအတွက် နမူနာ တန်ဖိုး ရှိတယ်။" အသံက ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ရိုးရှင်းသော အမှန်တရား တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည့်အလား တည်ငြိမ်ပြီး ယိမ်းယိုင်မှု မရှိပေ။ "ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘီလီယံ တစ်ထောင်။ အာမခံချက် ကတော့- ဒီလေလံပွဲ ပြီးမြောက်စဉ် အတွင်းမှာ ဒီ လေလံရုံ နဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ခံသူ အပေါ်ကို ဘယ်လို ပြင်ပ စိတ္တဇ ညစ်ညမ်းမှု၊ ယုတ္တိဗေဒ ပွတ်တိုက်မှု ဒါမှမဟုတ် တည်ရှိမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးမှ မကျရောက်စေရဘူး ဆိုတာကို သေချာအောင် လုပ်ပေးမယ်။ အချိန် ကန့်သတ်ချက်- လေလံပွဲ ပြီးဆုံးတဲ့ အချိန်ထိပဲ။"

စိတ္တဇ ညစ်ညမ်းမှု၊ ယုတ္တိဗေဒ ပွတ်တိုက်မှုတွေ ဒါမှမဟုတ် တည်ရှိမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကနေ ကင်းလွတ်အောင်… ဘယ်လိုများ သေချာအောင် လုပ်ပေးမှာလဲ။

ဒါက ဘယ်လို ကာကွယ်ရေး အဆင့်မျိုးလဲ။

သူတော်စင်ပင်လျှင် ၎င်း၏ တိကျသော အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းအတွင်း ပါဝင်နေသော "အကြွင်းမဲ့ဖြစ်မှု" နှင့် "လွန်ကဲမှု" တို့က သူတော်စင် အားလုံးကို ကျောချမ်းသွားစေခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ဖက်လူတွင် လောက၏ အခြေခံ ယုတ္တိဗေဒနှင့် တည်ရှိမှုတို့ ပါဝင်ပတ်သက်နေသော အသိရခက်ဆုံးနှင့် အသေအပျောက် အများဆုံး ထိုခြိမ်းခြောက်မှုများကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်စွမ်း၊ ထို့အပြင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်စွမ်းပင် ရှိနေကြောင်း သေချာလှပေသည်။ ပြီးတော့ ယခုအချိန်တွင်၊ တစ်ဖက်လူက ဤစွမ်းရည်ကို လေလံပွဲတစ်ခုရှိ... ညှိနှိုင်းမှု ကမ်းလှမ်းချက် တစ်ခုအနေဖြင့်သာ အသုံးပြုနေသည်တဲ့လား။

အဓိပ္ပာယ်မဲ့လိုက်တာ။ ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ နားလည်လို့ မရနိုင်လိုက်တာ။

ဇီဝေ ဧကရာဇ် စိတ်ဆန္ဒ ၏ အသိစိတ်များ အပြင်းအထန် လှုပ်ခတ်နေလေသည်။ သူ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း၊ အသံကို စူးစမ်းရန် သို့မဟုတ် မေးခွန်းထုတ်ရန် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် သူ၏ "အသိစိတ်" များက ပြန့်ကျဲသွားပြီး ပုံသဏ္ဍာန် မပေါ်နိုင်တော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ပရမ်းပတာ နန်းတော် အရှင်သခင် ၏ တိတ်ဆိတ်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားပုံရသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ မိစ္ဆာတစ်သောင်း လိုဏ်ဂူ ဘိုးဘေး ၏ မိစ္ဆာ မျက်လုံးများထဲတွင် အလိုအလျောက် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဆုတ်ခွာလိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဗုဒ္ဓ အလင်းရောင် အတွင်းရှိ ကိုယ်ထင်ပြမှုများ ဖြစ်စေ၊ ကျောက်စိမ်း ရထားလုံး အတွင်းရှိ စိတ်ဆန္ဒများ ဖြစ်စေ၊ အခြားသော သူတော်စင် အားလုံးမှာ သေမင်းတမျှ ငြိမ်သက်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားကြလေသည်။

သူတို့ မတိုက်ခိုက်ချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ပြိုင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူတို့ အားထားနေရသော "စွမ်းအား"၊ "စည်းမျဉ်း" နှင့် "ညှိနှိုင်းမှု ကမ်းလှမ်းချက်များ" အားလုံးက၊ ပြိုင်ဘက်၏ ရှေ့တွင် သူတို့၏ "အဓိပ္ပာယ်" များ ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အတိုင်းအတာ နှစ်ခု (2D) သတ္တဝါများက အတိုင်းအတာ သုံးခု (3D) လေဟာနယ်၏ ကိုဩဒိနိတ်များကို နားမလည်နိုင် သို့မဟုတ် မဖမ်းဆုပ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘီလီယံ တစ်ထောင်၊ ပြီးတော့ အထက်က ကတိကဝတ်။" လီဖန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ့ကိုယ်သူပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။ နားလည်၍မရနိုင်သော ဤတည်ရှိမှုကြီး ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ သူ၏ အတွင်းရှိ အကြောပိတ်ရောဂါ က ခေတ္တမျှ အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေသော အအေးဓာတ်ပင်လျှင် "တုန်လှုပ်" သွားသည့်အလား ပင်။ "နောက်ထပ် လေလံကြေး ပိုပေးမယ့်သူ ရှိသေးလား။"

တိတ်ဆိတ်မှု။

ယခင်က မကြုံဖူးသော တိတ်ဆိတ်မှု။

၎င်းက အကျိုးအပြစ်များကို ချိန်ဆနေသော တိတ်ဆိတ်မှု မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်စုံတစ်ဦး၏ နားလည်နိုင်စွမ်းများ မှောက်လှန်ခံလိုက်ရပြီးနောက် တွေဝေမှုနှင့် ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်မှုများ၏ တိတ်ဆိတ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် များသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေနိုင်သည် ဆိုသော သဘောတရားမှာ၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် နားလည်၍မရနိုင်သော တည်ရှိမှု တစ်ခုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့်... ၎င်း၏ အရှိန်အဝါကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။

"ဘီလီယံ တစ်ထောင်၊ ပထမအကြိမ်။"

"ဘီလီယံ တစ်ထောင်၊ ဒုတိယအကြိမ်။"

"ဘီလီယံ တစ်ထောင်၊ တတိယအကြိမ်။"

လေလံတူ က ညင်သာစွာ ကျဆင်းသွားသော်လည်း၊ သူတော်စင် အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲရှိ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး၊ တုံးအသော ပဲ့တင်သံတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့်အလား ထင်ရလေသည်။

"ရောင်းချပြီးစီးပါပြီ။"

လီဖန်၏ ကြေညာချက်နှင့်အတူ၊ လေလံစင်မြင့်ပေါ်ရှိ "ကမ္ဘာ့သစ်ပင် ပျိုးပင် စိတ္တဇ ပုံရိပ်ယောင်" ၏ အလင်းနှင့် အရိပ်တို့မှာ၊ ခဲဖျက်ဖြင့် ဖျက်လိုက်သော ခဲတံရာတစ်ခုလို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ အလင်းရောင် မရှိသလို၊ လှုပ်ခတ်မှုလည်း မရှိပေ။ ၎င်းက လေဟာနယ်ထဲသို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

ယူဆောင်သွားခံရခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုနေရာတွင် တစ်ခါမှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသည့် အလားပင်။ တည်ရှိခဲ့ဖူးသော "အကြောင်းတရား" နှင့် "သတင်းအချက်အလက်" သဲလွန်စလေး တစ်ခုပင် မကျန်ရစ်ဘဲ လုံးဝ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ လီဖန် နှင့် သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြားရှိ ခြံဝင်းလေး တစ်ခုလုံးကို မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်၊ လက်ဖြင့် စမ်းသပ်၍မရနိုင်သော "အခြေအနေ" တစ်ခုက ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ သူတော်စင် အားလုံး (ထပ်တူကျနေသော အသံ အပါအဝင်) ကို ဖော်ပြ၍မရလောက်အောင် "မျက်စိကျိန်းစေပြီး" "သဟဇာတ မဖြစ်သလို" ခံစားရစေသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍ မရနိုင်သော၊ လွှမ်းမိုး၍ မရနိုင်သော၊ ထို့အပြင် အချိန်အကြာကြီး "လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန်" ပင် မဖြစ်နိုင်သော "အကြွင်းမဲ့ ကာကွယ်ရေး" တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

လေဟာနယ် ကြီးစိုးသူ၊ တိတ်ဆိတ်နေသော ချန်ပီယံ တစ်ဦး။

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော နှလုံးသားများမှာ ထုံကျဉ်သွားလုမတတ် အံ့အားသင့်နေကြလေသည်။

သူတော်စင် ဟုတ်လား။ ဤတည်ရှိမှုကြီး၏ ရှေ့တွင်မူ၊ အတော်လေး ထူးခြားသော လေ့လာစောင့်ကြည့်ရမည့် အရာတစ်ခု သက်သက်ထက် မပိုသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေပြီ။

………….