အခန်း ၉၀
Vol. 9 Ch. 90
အခန်း ၉၀ အားလုံး ရူးသွပ်သွားကြပြီ။
"လောကတစ်သောင်း လေလံရုံ၊ အဋ္ဌမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ။ 'ခေတ်ကာလ၏ ပဲ့တင်သံများ' အထူးအစီအစဉ်" ၏ အကြိုကြေညာချက် ပုံရိပ်များက ဆူပွက်နေသော ချော်ရည်ပူများထဲသို့ ရေခဲတုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော ပြောင်းလဲမှု ကွင်းဆက်များကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
မည်းနက်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းကြီး ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် "စည်းမျဉ်း သတင်းအချက်အလက် စီးကြောင်းများ" က "ခေတ်ကာလ၏ ပဲ့တင်သံများ" လှုပ်ရှားရာ နေရာ ၃၇ ခု၏ အစွန်းပိုင်းများသို့ တိကျစွာ ရောက်ရှိသွားရုံသာမက၊ "ခေတ်ကာလ သင်္ချိုင်း အပိုင်းအစ" ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်သည့် သန့်စင်သော "မဟာ ပျက်သုဉ်းခြင်း" တာအိုအငွေ့အသက်များကိုပါ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းက အတိကျဆုံး ကိုဩဒိနိတ်များ နှင့် အပြင်းထန်ဆုံး လှုံ့ဆော်မှုအဖြစ် သက်ရောက်သွားပြီး၊ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သော ထိုရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုကြီးများကို လုံးဝ ဆူပွက်သွားစေခဲ့သည်။
ပေမင် ရေခဲပြင်၊ ထာဝရ ရေခဲမြစ်၏ ဗဟိုချက်။
ကျဆင်းနေသော မည်းနက်သည့် နှင်းပွင့်များက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော လက်တစ်ဖက်က ခြယ်လှယ်လိုက်သည့်အလား၊ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စုစည်းသွားကြပြီး အေးခဲနေသော အမျိုးသမီး ပုံရိပ်ယောင်၏ အထက်တွင် အချင်းမိုင်တစ်ရာကျော် ကျယ်ဝန်းကာ ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေသည့် မည်းနက်သော နှင်းရေဝဲကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရေဝဲ၏ ဗဟိုချက်မှနေ၍၊ ရေခဲပြာရောင် အကြည့်တစ်ခုက ကျယ်ပြောလှသော လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး အရှေ့ပိုင်းဒေသတိုက်ကြီး ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအကြည့်တွင် ပါဝင်သော အအေးဓာတ်ကြောင့် ၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ လေဟာနယ် လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် မည်းနက်သော ရေခဲသလင်း အက်ကွဲကြောင်း သေးသေးလေးများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ရေခဲမြစ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ ထိုက်ယင် ရေခဲနက်ပေါ်မှ ရေခဲပုံစံများကလည်း အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ ပြန့်နှံ့ ရောယှက်လာကြပြီး၊ ဦးတည်ချက် တစ်ခုကို ပြသနေကာ တောင့်တမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ရှေးဟောင်း မန္တန်အက္ခရာ တစ်ခုအဖြစ် မှုန်ဝါးဝါး ပုံပေါ်လာသည်။
အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ ဗုဒ္ဓ သန့်စင်သော နယ်မြေတွင်မူ၊ ရွှေရောင် ရုပ်ပွားတော် ပတ်လည်တွင် အရည်ပျော်ကျနေသည့် "ဗုဒ္ဓ သွေး"များက စီးဆင်းမှု ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုအစား၊ ၎င်းတို့က အထက်သို့ ပန်းတက်သွားပြီး လေထဲတွင် စုစည်းကာ မှုန်ဝါးပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသည့် ဧရာမ ဗုဒ္ဓ ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုပုံရိပ်ယောင်၏ မျက်လုံးများကလည်း အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်ရှုနေပြီး၊ ဘုရားစာ ရွတ်ဆိုသံများက ရုတ်တရက် စူးရှကာ အရေးတကြီး ဖြစ်လာပြီး လောဆော်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
အနောက်ပိုင်း သဲကန္တာရ ဗုဒ္ဓဘာသာ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ ငိုကြွေးနေသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် အားလုံး၏ မျက်ရည်များက ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကိုင်းရှိုင်းသော ဘုန်းတော်ကြီး မရေမတွက်နိုင်အောင်၏ နှလုံးသားများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ခေါ်သံများကို ဖြာထွက်နေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နိမ့်သူများဆိုလျှင် ထိုခေါ်သံကို လိုက်နာသည့်အလား နက်ရှိုင်းသော တရားထိုင်ခြင်းထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
တောင်ပိုင်း လီမီးတောက် နယ်မြေ၊ နေမင်း၏ ရှေးဟောင်း ခေါင်းတိုင်။ သန့်စင်သော ရွှေရောင် မီးတောက် အနှစ်သာရက ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာပြီး၊ တစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော ရွှေကျီးကန်း ပုံစံငယ်လေး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းက ခေါင်းတိုင်ကို လှည့်ပတ် ပျံသန်းရင်း၊ ဝိညာဉ်ကိုပင် လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သည့် အသံတိတ် စူးရှသော အော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ခေါင်းတိုင် အဖုံးပေါ်ရှိ အမြင့်ဆုံး ယန် မန္တန်အက္ခရာများ လုံးဝ တောက်လောင်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အလင်းရောင်က မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်ကာ အထက်ရှိ တိမ်တိုက်များကို ရွှေနီရောင် မီးပင်လယ်ကြီး အဖြစ် ဆိုးဆေးချယ်လိုက်သည်။ ငြိမ်သက်နေသော မီးတောင်များ တစ်လုံးပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲလာပြီး၊ ချော်ရည်များက ရှေးဟောင်း ခေါင်းတိုင်ဆီသို့ ဘုရားဖူးသွားသည့်အလား မှုန်ဝါးဝါး စီးဆင်းလာကြသည်။
အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ဒေသရှိ သူတော်စင်များ ကျဆုံးရာ တောင်ကြား၏ အောက်ခြေ။ သံချေး အလွန်တက်နေသော ကြေးဝါ သံကြိုး တစ်ချောင်းက ဒဏ်မခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် "ဂျွတ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ပြတ်ထွက်သွားသည်။
ပြတ်သွားသော နေရာမှ မည်သည့် အလင်းရောင်မျှ ထွက်မလာဘဲ၊ ပိုမို ပြင်းထန်ပြီး သန့်စင်သော "အဆုံးသတ်" နှင့် "ရူးသွပ်မှု" အရှိန်အဝါများသာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကျောက်ခေါင်းတိုင်၏ တုန်ခါမှုများက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ "ကြယ်များ ကြွေကျခြင်း" ပုံရိပ်က အစစ်အမှန် ဖြစ်လာပြီး ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ကမ္ဘာပျက်မည့် အခြေအနေထဲသို့ ဆွဲသွင်းတော့မည့်အလား မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းလာသည်။
အရှေ့ဘက် ပင်လယ် ပျက်သုဉ်းရာ နေရာရှိ ရေဝဲကြီး၊ ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် အကြွင်းအကျန်များ၊ နိုးထလာသော မြေကြီးနှင့် တောင်စောင့် ဝိညာဉ်များ... မှတ်သားထားသော "ခေတ်ကာလ၏ ပဲ့တင်သံ" အားလုံးက အကြိုကြေညာချက်ကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းများဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကွဲပြားခြားနားသော ရှေးဟောင်း စွမ်းအင် လေးဆယ်ကျော်က၊ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ကောင်းကင်ထောက်တိုင် လေးဆယ်ကျော်လို တိုက်ကြီး၏ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှနေ၍ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာကြသည်။ ထို့နောက် ထျန်းဖုန်းမြို့ အထက်ရှိ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော "ဆုံမှတ်" နေရာတွင် စုစည်း၊ တိုက်မိပြီး ဖိနှိပ်လာကြသည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ၎င်းတို့က မှုန်ဝါးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ရောက်ရှိလာမည့် ပေါ်တင် ဆန္ဒများနှင့် သေချာပေါက် ရယူမည့် ကြေညာချက်များ ဖြစ်လာသည်။
ကောင်းကင်ကြီးက လုံးဝ အရောင်ပြောင်းသွားသည်။
၎င်းက တိမ်မည်းများ စုဝေးလာခြင်း သို့မဟုတ် တောက်ပသော နေဝင်ဆည်းဆာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ ထူးဆန်းပြီး ကမောက်ကမဖြစ်နေသော ပရမ်းပတာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အရှေ့ဘက်တွင် မည်းနက်သော နှင်းပွင့်များ လွင့်ဝဲနေပြီး၊ အနောက်ဘက်တွင် ရွှေရောင် မျက်ရည်များ ကျဆင်းနေသည်။ တောင်ဘက်တွင် ရွှေနီရောင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး၊ မြောက်ဘက်တွင် ကျောချမ်းဖွယ် ရေခဲပြာရောင်များ ကပ်တွယ်နေသည်။
၎င်းတို့ကြားတွင် ပြာနှမ်းနေသော သေမင်း ချီစွမ်းအင်၊ သွေးနီရောင် မိစ္ဆာ ချီစွမ်းအင် နှင့် ရှုပ်ထွေးနေသော ယုံကြည်မှု စွမ်းအားများ ရောနှောနေသည်။ ကွဲပြားသော ခေတ်ကာလများနှင့် လမ်းကြောင်းများမှ ဆင်းသက်လာသည့် မူမမှန်မှုများနှင့် စည်းမျဉ်း အပိုင်းအစများက ရက်စက်စွာ ရောယှက်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်စားနေကြသော်လည်း၊ ပျက်စီးလွယ်သော ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုကို ထူးဆန်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။
အရှေ့ပိုင်းဒေသတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင်၊ အထူးသဖြင့် ထျန်းဖုန်းမြို့ကို ဗဟိုပြု၍ မိုင် ၁၀၀,၀၀၀ ပတ်လည် အတွင်းတွင် အလင်းရောင်များ ပုံပျက်နေပြီး၊ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ သောင်းကျန်းနေကာ၊ မြေဆွဲအားများ ဟန်ချက်ပျက်နေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ မီးဖိုတစ်ခုလို ပူလောင်နေပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ရေခဲတိုက်တစ်ခုလို အေးစက်နေတတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချထားသလို လေးလံနေပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ သတိလစ်သွားသလို ပေါ့ပါးနေတတ်သည်။
သာမန် သွေးကြောဖွင့်အဆင့် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ဝင်ရိုးစွန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အနေဖြင့် စွမ်းအားကြီးသူ တစ်ဦး၏ အကာအကွယ် သို့မဟုတ် အထူး အစီအရင် တစ်ခု မရှိဘဲ ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသက်ရှင်သန်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကောင်းဆုံး အခြေအနေဆိုလျှင်ပင် သူတို့၏ မှော်စွမ်းအင်များ ကမောက်ကမဖြစ်ကာ လမ်းလွဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဆိုးဆုံးဆိုလျှင် ပရမ်းပတာ စည်းမျဉ်းများ၏ ဆုတ်ဖြဲခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းအသီးသီးနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုများက သူတို့၏ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသည့် အမွေအနှစ် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များကို အသက်သွင်းထားကြပြီး အဓိက ဧရိယာကို အပြင်းအထန် ကာကွယ်နေကြသော်လည်း၊ ကြမ်းတမ်းသော ပင်လယ်ပြင်ရှိ လှေငယ်လေးများလို စည်းမျဉ်း မုန်တိုင်းများကြားတွင် သီသီလေးသာ တောင့်ခံထားနိုင်ကြသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်လူများမှာ မျက်နှာများ ပြာနှမ်းနေပြီး အစီအရင်များ သို့မဟုတ် မြေအောက် ခိုလှုံရာများတွင် ပုန်းအောင်းကာ၊ ဤနားလည်၍မရနိုင်သော ကမ္ဘာပျက်မတတ် ကမောက်ကမဖြစ်မှုကြီး အမြန်ဆုံး ပြီးဆုံးသွားစေရန် တုန်ရီစွာဖြင့် ဆုတောင်းနေကြသည်။
ဤအရာအားလုံး၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြားရှိ ခြံဝင်းလေး အထက်တွင်မူ ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မည်းနက်သော ရွှေရောင် နယ်မြေ အလင်းအမြှေးပါးက ပရမ်းပတာ စည်းမျဉ်းများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ အားလုံးကို တားဆီးပေးထားသည်။ အလင်းအမြှေးပါး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသော သဘာဝ တာအို ပုံစံများက အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ အတိကျဆုံးသော စစ်ထုတ်ကိရိယာတစ်ခုလို လုပ်ဆောင်ကာ ဝင်ရောက်လာသည့် စည်းမျဉ်း အပိုင်းအစ အမျိုးမျိုးကို ဖြိုခွဲခြင်း၊ အသွင်ပြောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် မျိုချပစ်လိုက်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ပြီး နယ်မြေ အတွင်း၌ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ တည်ငြိမ်သော ပတ်ဝန်းကျင်ငယ် တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းပေးထားသည်။
နယ်မြေ အတွင်းတွင်၊ လီဖန်က လေလံစင်မြင့်ဘေး၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။
သူ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများက လင်းယုန်တစ်ကောင်လို စူးရှနေသည်။ "မြေမြှုပ်သင်္ချိုင်း သခင်" ထံမှ ကြိုတင်ရယူထားသော သူ၏ အတွင်းရှိ မြေဝါရောင် စွမ်းအင်များမှာ တစ်ဝက်ကျော် ကုန်ခန်းနေပြီဖြစ်ပြီး၊ အကြောပိတ်ရောဂါ၏ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေသော အအေးဓာတ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ပြင်းထန်လာနေသည်။
သို့သော် သူ၏ အာရုံစိုက်မှု တစ်ခုလုံးက ယခုအခါ အပြင်ဘက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအို လေးဆယ်ကျော် ခေတ်ကာလ၏ ပဲ့တင်သံများကို အာရုံခံခြင်းနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းတို့ အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။
"ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... 'ခေတ်ကာလ သင်္ချိုင်း အပိုင်းအစ' ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက သူတို့အတွက် သေစေနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တာပဲ..." လီဖန်က ကျောချမ်းစွာ တွေးလိုက်သည်။
ထိုအတွေးများထဲတွင် ပါဝင်နေသော လောဘ၊ တောင့်တမှု၊ ရူးသွပ်မှုနှင့်... နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းအောင်းနေသော ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခုကိုပါ သူ ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်နေသည်။ ၎င်းက "အပိုင်းအစ" ကိုယ်နှိုက်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းလား။ သို့မဟုတ် "ခေတ်ကာလ သင်္ချိုင်း" က ကိုယ်စားပြုသော "အဆုံးသတ်" ကံကြမ္မာကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းလား။
ထိုအချိန်မှာပင်၊ စနစ် သတိပေးသံများက ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်:
【 သတိပေးချက်။ တာအို လေးဆယ်ကျော်ရှိ "ခေတ်ကာလ၏ ပဲ့တင်သံ" အဆင့် အတွေးများက နယ်မြေနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်မှု တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားနေကြောင်း ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိရပါသည်။ ဤအတွေးအချို့က နယ်မြေ၏ လက်ရှိ ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားထက် ကျော်လွန်နေပါသည်။ 】
【 သတိပေးချက်။ ပြင်ပ စည်းမျဉ်း ကမောက်ကမဖြစ်မှုများက အရေးပေါ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပါပြီ။ ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်နေမှုများက နယ်မြေ စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါသည်။ 】
【 "စိတ္တဇ သဘောတရား ကျောက်ချခြင်း" ကာကွယ်ရေး မော်ဂျူးမှာ ယခု အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ 】
【 "ခေတ်ကာလ အထူး လေလံပွဲ" ပစ္စည်းများအတွက် နောက်ဆုံး အတည်ပြုချက် နောက်ပြန်ရေတွက်ချိန်- ၆ ရက်၊ ၂၃ နာရီ၊ ၅၉ မိနစ်။ 】
လီဖန်က ပြင်ပ ဖိအားများကြောင့် ဆူပွက်နေသော သွေးများနှင့် သူ၏ ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ စူးရှသော နာကျင်မှုတို့ကို ဖိနှိပ်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။ လေလံပွဲ မစတင်မီကတည်းက အစစ်အမှန် စမ်းသပ်မှု စတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
ဤသိုင်းအဘိုးကြီးများက ခုနစ်ရက် အကြာအထိ လိမ်လိမ်မာမာ စောင့်ဆိုင်းနေကြမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့က စူးစမ်းရန်၊ ဆက်သွယ်ရန်၊ ဖိအားပေးရန်နှင့်... လေလံပွဲ မစတင်မီ "ကြားဖြတ် လုယူရန်" ပင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် သေချာပေါက် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။
သေချာသည်မှာ၊ စနစ် သတိပေးချက် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်။
"ဒေါက်။ ဒေါက်။ ဒေါက်။”
…………..