အခန်း ၁၁၆

အခန်း ၁၁၆ ။ ။ လျှို့ဝှက်ရေစီးကြောင်းများ

ဘုန်း——

ဤကျဉ်းမြောင်းလှသော စင်္ကြံလမ်းအတွင်း၌ မဟာနေမင်း ကိုးစင်း၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ဟုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ရွှေနီရောင် မီးတောက်များက ဇိုးမြဲ့ စုန်းမအိုကြီး၏ ဆွေးမြေ့နေသော ဝိညာဉ်ကို လင်းထိန်သွားစေရာ၊ ၎င်းသည် လုံးဝငြိမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် မီးခဲစုတ်တစ်ခုပမာ ထင်မှတ်ရသည်။

သူတော်စင်တစ်ဝက်အဆင့်၏ ဖိအားများသည် မည်သည့်ချန်လှပ်မှုမျှမရှိဘဲ သွန်ချလာချေပြီ! သို့သော်လည်း ဇိုးမြဲ့ စုန်းမအိုကြီးသည် နောက်ဆုတ်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုသိုင်းအဘိုးကြီး ကိုးဦးလုံးလည်း နောက်မဆုတ်ခဲ့ကြချေ။

သူတို့သည် သင်္ချိုင်းဂူထဲမှ အရိုးစုများ၊ သက်တမ်းကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် အပူတပြင်း ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေရသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအခွင့်အရေး လျှပ်တစ်ပြက်လေးအတွက်နှင့် သင်္ချိုင်းထဲမှ တွားသွားထွက်လာကြသည့် အထီးကျန်ဝိညာဉ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် သေခြင်းတရားကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်မှာ မှန်၏။ သို့သော်လည်း ပို၍ကြောက်ရွံ့သည်မှာကား... တစ်ခါမျှ စစ်မှန်စွာ မရှင်သန်ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"သတ်ကြ——"

ဆွေးမြေ့နေသော ကျိန်စာများ၊ လေးလံလှသော မြေရေကြောများ၊ ထိုးတက်နေသော မိစ္ဆာချီအငွေ့အသက်များနှင့်၊ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဂူများထဲမှ ထူးဆန်းလှသော တားမြစ်ပညာရပ်မျိုးစုံတို့သည် ကမ်းပါးပြိုကျလာသည့် မည်းနက်သော ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုပမာ တောက်လောင်နေသည့် မဟာနေမင်း ကိုးစင်းဆီသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ အစွယ်ချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကြီးက နောက်ဆုံးတွင် စတင်ခဲ့လေပြီ။

ထိုက်ရွှီးထာဝရရှင်သန်ခြင်းဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်။

အပြင်ဘက်ခန်းမ၏ အနောက်ဘက်ခြမ်း၌မူ ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဂိုဏ်း ရှိနေသည်။ ပိုင်လီ၏ ကျောက်စိမ်းလူထမ်းစင်သည် ကြယ်တာရာများ၏ လမ်းကြောင်းကို ရေးဆွဲထားသော ကျောက်နံရံတစ်ခုရှေ့၌ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမသည် လွင့်မျောနေသော ကြယ်ရောင်လိုက်ကာများကြားမှတစ်ဆင့် ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ ကြယ်တာရာမြေပုံအကြွင်းအကျန်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထိုမြေပုံကား ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများထဲမှ အရာများနှင့် အလွန်အမင်း ဆင်တူလှပေသည်။

"သူတော်စင်မလေး..."

တိမ်တိုက်လေဟာနယ်သခင်ကြီးက တိုးညင်းစွာ ကပ်၍ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီကြယ်တာရာမြေပုံရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ _ထိုက်ရွှီး ကြယ်တာရာအသွင်ပြောင်းခြင်း_ အခန်း [၃] နဲ့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် တူညီနေပါတယ်..."

ပိုင်လီက ချက်ချင်း မတုံံပြန်ပေ။ သူမသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်:

"သူတော်စင် ရွှမ်ထျန်းဟာ တစ်ချိန်က မဟာဒေသကြီးငါးခုလုံးကို လှည့်လည်ခဲ့ပြီး၊ ငါတို့ ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဂိုဏ်းမှာ သုံးနှစ်ကြာ တာအိုတရား ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးတယ်။"

"ဂိုဏ်းရဲ့ ကျမ်းစာဂိုဒေါင်ထဲက မှတ်တမ်းတွေအရ သူ ထွက်ခွာသွားတဲ့အချိန်မှာ ထိုက်ရွှီး ကြယ်တာရာအသွင်ပြောင်းခြင်းရဲ့ ပထမဆုံး အခန်းငါးခန်းကို ငှားရမ်းသွားခဲ့တယ်လို့ သိရတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း... ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေးခဲ့ဘူး။"

တိမ်တိုက်လေဟာနယ်သခင်ကြီး လန့်သွားသည်: "သူတော်စင်က... ပညာရပ်ကို ခိုးယူသွားတာလား။"

"မဟုတ်ဘူး။" ပိုင်လီက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်၊ "ဒါက လဲလှယ်ခြင်းတစ်ခုပဲ။" သူမ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ "သူ မထွက်ခွာခင်မှာ ငါတို့ဂိုဏ်းအတွက် မှတ်စုသားရေလိပ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ်။"

"သူ့ရဲ့ မှတ်စုတွေထဲမှာ ထိုက်ရွှီး ကြယ်တာရာအသွင်ပြောင်းခြင်းရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ အခန်းတွေအတွက် သူကိုယ်တိုင် တွက်ချက်ဖော်ထုတ်ထားတာတွေနဲ့ ဖြည့်စွက်တွက်ချက်ချက်တွေ ပါဝင်နေတယ်။ ခေတ်အဆက်ဆက် ဂိုဏ်းရဲ့ ပညာရှိကြီးတွေ အတည်ပြုချက်အရ ၎င်းတွက်ချက်ချက်တွေဟာ... ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း စစ်မှန်မှန်ကန်မှု ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ဂိုဏ်းက သူ့အပေါ်မှာ ကျေးဇူးကြွေး တင်ရှိနေတာ ဖြစ်တယ်။"

တိမ်တိုက်လေဟာနယ်သခင်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ပိုင်လီက ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ ကြယ်တာရာမြေပုံကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ အသံမှာ မြူခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလှသည်:

"ဒီနေ့ ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဂိုဏ်း စံအိမ်တော်ထဲကို ဝင်ရောက်လာတာဟာ ရတနာ လုယူဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ဖြစ်သလို... ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြန်လည်ရယူဖို့လည်း ဖြစ်တယ်။" သူမက လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းလူထမ်းစင်၏ ကြယ်ရောင်များက ရုတ်တရက် ပိုမိုတောက်ပလာပြီး၊ သူမ၏ မျက်ခုံးကြားမှ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော အတွေးတစ်ခု ဖြာထွက်လာကာ၊ ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိ ကြယ်တာရာမြေပုံနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ ကျောက်နံရံကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ကွဲဟပွင့်လာပြီး၊ လူတစ်ယောက် ဘေးစောင်းဖြင့်သာ မနည်းတိုးဝင်နိုင်သည့် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအက်ကွဲကြောင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့သော ဘုရားကျောင်းငယ်လေးတစ်ခုကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းကား သူတော်စင် ရွှမ်ထျန်းက တာအိုတရား ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးသော ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဂိုဏ်းမှ မိတ်ဆွေဟောင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့သည့် သီးသန့်လက်ဆောင်မွန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ပိုင်လီက ထရပ်လိုက်ပြီး ထိုအက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားရာ၊ တိမ်တိုက်လေဟာနယ်သခင်ကြီးနှင့် အခြားသူများကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့ မသိရှိခဲ့သည်မှာကား... သူတို့၏နောက် ပေသုံးရာအကွာ၊ စင်္ကြံလမ်း၏ အမှောင်ဆုံးအရိပ်ထဲ၌ ရှိနေသော အရာကိုပင်။

ချီအငွေ့အသက်ကို သေလုမျောပါးအခြေအနေအထိ ဖိနှိပ်ထားသော မီးခိုး-ပြာရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူတို့ ထိုလျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

အားရှီသည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်မဝင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်အခန်း၏ ကိုဩဒိနိတ်များ၊ ၎င်းကို ဖွင့်လှစ်သည့် နည်းလမ်းနှင့်၊ ပိုင်လီပြောခဲ့သော "၇၀ ရာခိုင်နှုန်း စစ်မှန်သော တွက်ချက်ချက်" ဟူသည့် သတင်းအချက်အလက်များကိုသာ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အမှတ်အသား အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ မှတ်တမ်းတင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လှည့်လိုက်ပြီး အခြားစင်္ကြံလမ်းတစ်ခု၏ အမှောင်ထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အပြင်ဘက်ခန်းမ၏ အရှေ့ဘက်စင်္ကြံလမ်း။

တောက်ပလှသော ရွှေရောင်မီးတောက်များနှင့် ညစ်ညမ်းလှသော ကျိန်စာများသည် ပတ်လည် ပေတစ်ရာအတွင်းရှိ နန်းတော်တည်ဆောက်ပုံများကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချီယန် အရှင်သခင်သည် အပျက်အစီးများ၏ ဗဟိုချက်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ မဟာနေမင်း ကိုးစင်း၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် အရောင်မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဘယ်ဘက်ပုခုံးပေါ်ရှိ အရိုးပေါ်သည်အထိ နက်ရှိုင်းလှသော ကျိန်စာအမာရွတ်ကြီးက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ တိုက်စားနေချေပြီ။

သို့သော်လည်း သူ၏ဆန့်ကျင်ဘက်တွင်မူ... ဇိုးမြဲ့ စုန်းမအိုကြီး၏ ဝိညာဉ်မှာ အကြည်ရောင်နီးပါး ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး လွင့်ပျယ်ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေကာ၊ နဂါးမြေကြော ကမ္ဘာ့ဘိုးဘေး၏ မြေရေကြောစွမ်းအားမှာလည်း ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ရှေးဟောင်းစစ်ဝိညာဉ်၏ မိစ္ဆာချီပုံရိပ်ယောင်မှာလည်း အများစု ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။ ကျန်ရှိနေသည့် သိုင်းအဘိုးကြီး ခြောက်ဦးထဲမှ နှစ်ဦးမှာမူ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီး အပျက်အစီးများကြားတွင် သေဆုံးလဲလျောင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

——ကိုးယောက်နဲ့ တစ်ယောက်။

——နေမင်းက အထက်စီးတွင် ရှိနေဆဲပင်။

သို့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မောက်မာဝင့်ကြွားသည့် အရိပ်အယောင် စိုးစဉ်းမျှ မရှိပေ။ အကြောင်းမူကား၊ သူက ဇိုးမြဲ့ စုန်းမအိုကြီးကို လုံးဝ အနိုင်ယူတော့မည့် ဆဲဆဲတွင်ပင်—

အနာရွတ်ထဲတွင် လောက်ကောင်မရေမတွက်နိုင်အောင် တွားသွားနေသကဲ့သို့ အေးစက်၊ စေးကပ်လှသော သွေးနီရောင် အတွေးတစ်ခုက မည်သည့်သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အစွန်းတစ်လျှောက်သို့ လျှာဖြင့်သပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားသောကြောင့်ပင်။ ၎င်းက တိုက်ခိုက်ခြင်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်း သက်သက်သာ။

ချီယန် အရှင်သခင်၏ သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စင်္ကြံလမ်း၏ အဆုံး, အမှောင်ဆုံးနေရာ၌ မရေမတွက်နိုင်သော ဦးခေါင်းခွံအသေးစားလေးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် မှုန်ဝါးဝါး အရိုးကျိန်စာအသိုက်တစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားနေချေပြီ။ ၎င်းကား အမုန်း သွေးအသိုက် ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ် စံအိမ်တော်အတွင်း၌ ချန်ရစ်ထားခဲ့သော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ မျက်စိ ဖြစ်ပေသည်။

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး..." ချီယန် အရှင်သခင်၏ အသံက မိုးကြိုးပမာ နက်ရှိုင်းအက်ကွဲနေသည်။ သူ ချက်ချင်းဆိုသလို နားလည်သွားခဲ့ပြီ။

ဤသိုင်းအဘိုးကြီးများ၏ ကင်းပုန်းဝပ်တိုက်ခိုက်မှုသည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ဦးက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လမ်းညွှန်ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့ကို အချိန်ဆွဲထားရန် ဖြစ်၏။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အစေခံများအနေဖြင့်... အခြားအရာများကို လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်ရရှိစေရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။

သူက သူ၏နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ကို ချက်ချင်းပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ မီးတောက်များကို ရွှေနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စံအိမ်တော်၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသောနေရာဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

အပျက်အစီးများကြားတွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသည့် ဇိုးမြဲ့ စုန်းမအိုကြီးအပါအဝင် ကျန်ရှိနေသူများမှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်နေမိကြတော့သည်။

သူ၏နောက် ပေသုံးရာအကွာ။

အားရှီသည် အခြားစင်္ကြံလမ်းတစ်ခု၏ အရိပ်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော ရွှေနီရောင်အလင်းတန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ မျက်လွှာချလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ပစ်မှတ်က ချီယန် အရှင်သခင် မဟုတ်ဘူး။" သူက သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အဲဒါ ရွှမ်ထျန်း ခန်းမပဲ။ [ကောင်းကင်တာအို ဖိနှိပ်မှု] နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အဲဒီတိုကင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီအပြင်..."

သူ ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူက ခြေလှမ်းများကိုသာ ပိုမိုသွက်လက်စေပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် ဖွင့်၍မရသော်လည်း သူတစ်ပါး ဖွင့်လှစ်မည့်အရာကို မဖြစ်မနေ မျက်မြင်သက်သေပြုရမည့် ရွှမ်ထျန်း ခန်းမ၏ တံခါးဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်သွားတော့သည်။

ရွှမ်ထျန်း ခန်းမ၏ ရှေ့မှောက်။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုမှ လူခုနစ်ယောက်ပါဝင်သော မည်းနက်သော နဂါးအစောင့်တပ်ဖွဲ့သည် ဤနေရာသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသည့် အင်အားစု ဖြစ်သည်။ နဂါး ခုနစ်သည် "ရေစက်ပါသူများသာ ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိသည်" ဟု ရေးထိုးထားသော တံခါးပေါ်က စစာသားများကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။ သူက တိုကင်ကို အသုံးပြု၍ အာရုံခံရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး၊ နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ သွေးဆက်စွမ်းအားဖြင့် စမ်းသပ်ခဲ့ကာ၊ ထို့နောက်တွင် မည်းနက်သော နဂါးအစောင့်တပ်၏ တားမြစ်ချက်များကို ချိုးဖျက်သည့် လျှို့ဝှက်နည်းပညာများဖြင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း တံခါးကြီးကမူ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။

သူ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။ သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မည်းနက်သော နဂါးအစောင့် ခြောက်ဦးကို လူစုခွဲစေပြီး နန်းတော်တံခါးပတ်လည်တွင် ကာကွယ်ရေးအစီအစဉ် ချမှတ်စေလိုက်သည်။

သူတို့သည် ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသူများ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ခွင့်ရသူများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟုတော့ မသေချာပေ။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ဤတံခါးကို ပထမဆုံး စောင့်ကြပ်ခွင့် ရရှိထားပေသည်။ သူ စောင့်နေသည်။ ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ချီယန် အရှင်သခင် ရောက်လာမည့်အချိန်ကို ဖြစ်၏။

လေလံရုံပေးထားသည့် "လျှို့ဝှက်အခန်း" ၏ ကိုဩဒိနိတ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် အင်အားစု သုံးခုထဲမှ တစ်ခုခုသည် ရွှမ်ထျန်း ခန်းမကို ဖွင့်လှစ်မည့် နည်းလမ်းကို ပထမဆုံး ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အောင်မြင်မှုကို သူတစ်ပါး လုယူသွားမည်ကို သူ မစိုးရိမ်ပေ။ အကြောင်းမူကား ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဤခရီးစဉ်ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတော်စင် ရွှမ်ထျန်း၏ ပင်မအမွေအနှစ် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအစား ၎င်းမှာ ထို "လျှို့ဝှက်အခန်း" ထဲတွင် တည်ရှိနေနိုင်သည့်၊ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးများနှင့် သက်ဆိုင်သော ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်... သူက တံခါးပွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဝင်ရောက်သွားနိုင်ရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။

ထို့နောက်... သူ၏ အကြည့်များက တည်ငြိမ်ပြီး နက်ရှိုင်းလှသည်။

သူ စဉ်းစားခန်းဝင်နေစဉ်မှာပင် သူ၏နောက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နဂါး ခုနစ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဂိုဏ်းမှ ပိုင်လီနှင့် သူမ၏ လူငါးယောက်ပါအဖွဲ့သည် အနောက်ဘက်စင်္ကြံလမ်းမှနေ၍ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာကြချေပြီ။

ပိုင်လီ၏ အကြည့်က နဂါး ခုနစ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင်အောင် ပိတ်ထားခဲ့သော ရွှမ်ထျန်း ခန်းမ၏ တံခါးကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူမ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက်တွင် တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်:

"နဂါး တပ်မှူးကြီး..."

"ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဂိုဏ်းအနေနဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ သူတော်စင်ရဲ့ ပင်မအမွေအနှစ်ကို လုယူဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ ငါတို့ဂိုဏ်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက သူတော်စင် ရွှမ်ထျန်း ငှားရမ်းသွားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပြန်လည်ရယူဖို့ သက်သက်သာ လာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ ၎င်းက ရွှမ်ထျန်း ခန်းမထဲမှာ ရှိနေရင် ယူပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားမှာဖြစ်ပြီး၊ မရှိဘူးဆိုရင်လည်း ချက်ချင်း လှည့်ပြန်သွားမှာပါ။"

နဂါး ခုနစ်က သူမကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ယုံကြည်သည်ဟုလည်း မပြောသလို၊ မယုံကြည်ဘူးဟုလည်း မဆိုပေ။ သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ်သာ ညိတ်ပြလိုက်သည်:

"ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုကလည်း စံအိမ်တော်ရဲ့ ပင်မအချက်အချာကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ငါတို့ မိသားစုနှစ်ခုလုံး ကိုယ့်လမ်းကိုယ်သွားကြတာပေါ့၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ကြေးပေါ့။”

……………