အခန်း ၁၂၆

အခန်း ၁၂၆ ။ ။ လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားခြင်း

သူက ထိုဝါးစာလိပ် ပုံရိပ်ယောင်ကိုသာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ခုနစ်ရက်။

သူ ခုနစ်ရက် အချိန် လိုအပ်တယ်။

ခုနစ်ရက် အတွင်းမှာ၊ သူက ဒီဝါးစာလိပ် ပေါ်က သတင်းအချက်အလက်တွေကို အသုံးပြုပြီး ယင်ကိုးသွယ် အကြောပိတ်ရောဂါ ကို အလုံးစုံ ကုသနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမယ်။

ပြီးတော့ ခုနစ်ရက် အကြာမှာ…

သူ ခေါင်းမော့ကာ အရှေ့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအရပ်၊ မိုင် ၃၀,၀၀၀ အကွာ၊ ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်သော စံအိမ်တော် ရှိရာ အရပ်။

ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် သွေးလက်ဝါးကြီး က ရိုက်ချလာသည်။

ရွှမ်ထျန်း ခန်းမ ရှေ့တွင်။

အားရှီ က တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် သွေးလက်ဝါးကြီး က ပေတစ်ရာ အကွာအဝေး အထိ ဖိချလာပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ညစ်ညမ်းသော အငွေ့အသက်များကြောင့် စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံး၏ စည်းမျဉ်းများမှာ ညည်းတွား၊ ပြိုကွဲ၊ ဆွေးမြေ့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နောက်တွင် ထိုတိတ်ဆိတ် ညှိုးရော်နေသော အရိုးစု ရှိသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါက် မရှိသော လမ်းပိတ် တစ်ခု ရှိသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မရှိ၊ မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုမျှ မရှိသလို၊ မည်သည့် ခံစားချက်မျှလည်း မရှိပေ။

သူက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ငုံ့ကာ၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ ပေရွက်လိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

စာလိပ်ပေါ်ရှိ မည်းနက်သော အဝါရောင် အလင်းတန်းလေးက နူးညံ့နေဆဲပင်။

ဤအလင်းရောင်က သူ့ကို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။

ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် သွေးလက်ဝါးကြီး ကျဆင်းလာသောအခါ သူ သေရမည်။

လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံစွာ သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့်……

သူ ခေါင်းအနည်းငယ် မော့လိုက်ရာ၊ သူ၏ သူငယ်အိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ မည်းနက်သော ရွှေရောင် မီးခဲလေးက ခေတ္တမျှ သဲ့သဲ့လေး လင်းလက်သွားသည်။

"သခင် က ပေရွက်လိပ်ကို ရရှိသွားပြီ။"

သူက သူ့ဘာသာ ပြောနေသကဲ့သို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ။"

သူ လှည့်လိုက်ပြီး အရိုးစုကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

ထို မဟာ သူတော်စင် ၏ အကြွင်းအကျန်များကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား လောဘတကြီး အလိုရှိနေသည့် ထို မသေမျိုး တာအိုသီးပွင့် ကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

သူက လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ပေရွက်လိပ် ကို အရိုးစု၏ ရှေ့တွင် ညင်သာစွာ ပြန်ချထားလိုက်သည်။

ထို့နောက်–

သူ စကားပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသံက နက်ရှိုင်းပြီး တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေသည်:

"စီနီယာ။"

"မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား က စီနီယာ့ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို ဝါးမျိုပြီး ချိတ်ပိတ်ထားမှုကနေ လွတ်မြောက်ချင်နေတယ်။"

"ကျွန်တော့် သခင် က ကုသနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော့် အသက်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

"အကယ်၍ စီနီယာ့မှာ နာကြည်းချက်တွေ ကျန်နေသေးရင်၊ အကယ်၍ စီနီယာ့ရဲ့ ထာဝရ တာအိုသီးပွင့် ကို မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တွေရဲ့ အစားအစာ အဖြစ် မဖြစ်စေချင်ဘူး ဆိုရင်..."

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မျိုးဆက်သစ် က အရည်အချင်း မမီပေမယ့်၊ စီနီယာ့ရဲ့ ဓားသမား အဖြစ် အစေခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် သွေးလက်ဝါးကြီး က ပေငါးဆယ် အကွာအထိ ဖိချလာပြီ ဖြစ်သည်။

ညစ်ညမ်းသော အငွေ့အသက်များကြောင့် အားရှီ ၏ ပတ်လည်ရှိ မည်းနက်သော အဝါရောင် အကာအကွယ် ဒိုင်းလွှားမှာ ဝန်ပိမှုကြောင့် တဝီဝီ မြည်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်မှာပင်—

ညှိုးရော်နေသော အရိုးစု၏ မျက်လုံးပေါက်များထဲရှိ မည်းနက်သော အဝါရောင် အလင်းတန်းက ရုတ်တရက် ပိုမို တောက်ပလာသည်။

ရှေးကျပြီး ဝေးကွာလှသည့် ထိုအသံက အားရှီ ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး၊ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော သိမ်မွေ့သည့် အပြုံးလေး တစ်ခု ပါဝင်နေသည်:

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

"ဒီလောက် ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဆန္ဒ ရှိတဲ့ ရုပ်သေး ကိုယ်ပွား တစ်ခု။"

"မင်းရဲ့ သခင် က... လူတွေကို ဘယ်လို အသုံးချရမလဲ ဆိုတာ တကယ် သိတာပဲ။"

"ကောင်းပြီလေ။"

"ငါ တစ်ကိုယ်တည်း တိတ်ဆိတ်စွာ တရားထိုင်နေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း ရှိပြီ၊ မင်းကို စောင့်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အဆုံးသတ် တစ်ခုကို... စောင့်နေခဲ့တာ။"

စကားသံ အဆုံးမှာပင်—

အရိုးစု၏ ဘေးတွင် လွင့်မျောနေသော သံချေးတက်နေသည့် ကျိုးပဲ့နေသော ကြေးဝါ ဓား က ရုတ်တရက် သူ့အလိုလို ပျံတက်လာသည်။

ဓားက တဝီဝီ မြည်သွားပြီး၊ သံချေးများ ကွာကျသွားကာ၊ စည်းမျဉ်း အားလုံးကို ခုတ်ပိုင်းပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည့် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုလို အေးစက်သော ဓားသွား ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားသွား ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း တံဆိပ်တုံး စာလုံး နှစ်လုံး ထွင်းထုထားသည်:

“တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း”။

— တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ဆိုတဲ့ တာအို ကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။

— တာအို အားလုံးကို ခုတ်ပိုင်းပစ်မယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

တာအိုသတ် ဓား၊ မဟာ သူတော်စင် ရွှမ်ထျန်း သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က ကိုင်စွဲခဲ့သော ဓား။

ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အရိုးစု၏ မျက်လုံးပေါက်များထဲရှိ မည်းနက်သော အဝါရောင် အလင်းတန်းက အားရှီ ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီဓားကို မင်းရဲ့ သခင် ကို ပေးလိုက်ပါ။"

"သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ—"

"ယင်ကိုးသွယ် အကြောပိတ်ရောဂါ ဆိုတာ မဟာတာအို ရဲ့ သော့ခတ်ထားမှု ပဲ။"

"အဲဒီ သော့ပွင့်သွားတဲ့ နေ့ဟာ သူ... ဒီလမ်းကြောင်းပေါ်ကို တကယ် ခြေချမယ့် နေ့ပဲ လို့။"

"သွားတော့။"

ကျိုးပဲ့နေသော ကြေးဝါ ဓား သည် မည်းနက်သော အဝါရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အားရှီ ၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ဓားပုံစံ အမှတ်အသား တစ်ခု အဖြစ် တည်ရှိသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ နူးညံ့သော်လည်း ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး၊ ရွှမ်ထျန်း ခန်းမ ၏ အပြင်ဘက်၊ စံအိမ်တော် ၏ အပြင်ဘက်၊ နှင့် မိုင် သုံးသောင်း အကွာရှိ ထျန်းဖုန်းမြို့ ဆီသို့—

သူ့ကို အပြင်းအထန် တွန်းပို့လိုက်သည်။

အားရှီ ၏ ပုံရိပ်က အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စံအိမ်တော် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ၏ နောက်တွင်၊ ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် သွေးလက်ဝါးကြီး က ရိုက်ချလာသည်။

"ဟင့်အင်း--"

မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ၏ အဆိပ်ပြင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သို့သော် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ။

မဟာ သူတော်စင် ရွှမ်ထျန်း ၏ အကြွင်းအကျန်များ နှင့် ရွှမ်ထျန်း ခန်းမ တစ်ခုလုံးက၊ ကျိုးပဲ့နေသော ကြေးဝါ ဓား ခန္ဓာကိုယ် ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူတို့၏ နောက်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမည့် တားမြစ် အစီအရင် ကို အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

"ဘုန်း------"

နေမင်း ထက် အဆတစ်သောင်း ပိုမို တောက်ပပြီး၊ လေဟာနယ် ကမ္ဘာ ထက် အဆတစ်သောင်း ပိုမို နက်ရှိုင်းသော ရှေးဦးမူလ အလင်းတိုင် ကြီး တစ်တိုင်က၊ စံအိမ်တော် ၏ ဗဟိုချက်မှနေ၍ ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက် ထိုးတက်သွားသည်။

အလင်းတိုင် ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင်၊ ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် သွေးလက်ဝါးကြီး မှာ စက္ကူလို ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားသည်။

မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ၏ စိတ်ဆန္ဒ ပုံရိပ်ယောင်က နောက်ဆုံး စူးရှသော အော်သံ တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်၊ ချိတ်ပိတ်ထားမှု နှင့်အတူ ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ အလင်းတိုင်ကြီး ၏ ဖောက်ခွဲ ပစ်လွှတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အိပ်မောကျနေခဲ့သော ဤမဟာ သူတော်စင် ၏ အမွေအနှစ်၊ ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်သော စံအိမ်တော် သည်၊ သူ၏ နောက်ဆုံး တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက်—

လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားတော့သည်။

မိုင် သုံးသောင်း အကွာ။

ထျန်းဖုန်းမြို့၊ သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား ခြံဝင်းလေး။

အချိန်-လေဟာနယ် ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ထဲတွင်၊ လီဖန် သည် တိတ်ဆိတ်စွာ တရားထိုင်နေသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ပေရွက်လိပ် ၏ ပုံရိပ်ယောင် လွင့်မျောနေပြီး၊ ထို့ပြင်... လေဟာနယ် ကမ္ဘာထဲမှ ယခုလေးတင် ကျဆင်းလာသော သံချေးတက်နေသည့် ကျိုးပဲ့နေသော ကြေးဝါ ဓား တစ်လက် လည်း ရှိနေသည်။

တာအိုသတ် ဓား။

ထို့ပြင် ဓားပေါ်တွင်၊ မဟာ သူတော်စင် ရွှမ်ထျန်း ၏ ကျန်ရစ်နေသော နာကြည်းမှုက သူ့အတွက် သီးသန့် ထွင်းထုပေးထားခဲ့သည့် ရှေးဟောင်း တံဆိပ်တုံး စာလုံး ရှစ်လုံး ရှိနေသည်:

"သော့ပွင့်သွားတဲ့ နေ့ဟာ တာအို နိုးထလာမယ့် နေ့ပဲ။"

လီဖန် က ဓားကို စိုက်ကြည့်ရင်း အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အချိန်အကြာကြီး နေပြီးမှ။

သူက ဓားလက်ကိုင်ကို ဖွဖွလေး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဓားက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။

သံချေးနံ့ အနည်းငယ် ပါဝင်သော နွေးထွေးသည့် လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုက ဓားလက်ကိုင် မှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

ထိုနွေးထွေးသည့် လျှပ်စီးကြောင်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာများတွင်၊ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေသော ယင်ကိုးသွယ် အကြောပိတ်ရောဂါ ၏ အအေးဓာတ်က ၎င်း၏ သဘာဝ ရန်သူကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခေတ္တမျှ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ဒါက ဖြတ်ခနဲ ဖြစ်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်လေး သက်သက်ပါပဲ။

သို့သော် ဤအရာက သူ့ကို သေချာသွားစေရန် လုံလောက်သည်:

ဒီဓားက အကြောပိတ်ရောဂါ ကို တကယ် ဖိနှိပ်ထားပေးနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ကုသနိုင်မယ့် နည်းလမ်းက ဓားထဲမှာ မရှိဘူး။

ပေရွက်လိပ် ပေါ်မှာ ရှိတာ။

သူက ပေရွက်လိပ် ပေါ်ရှိ စာသား သုံးကြောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်:

ဖြေရှင်းနိုင်ရန် နည်းလမ်း သုံးသွယ် ရှိသည်:

【 ၁။ ယန်ကိုးသွယ် ဆေးလုံး ဖြင့် သွေးကြောများကို ပြန်လည် ပုံဖော်ပြီး၊ မွေးရာပါ ကံကြမ္မာကို နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း။ အောင်မြင်နိုင်ခြေ: ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း။ ကုန်ကျစရိတ်: သူတော်စင် အဆင့် အပြုသဘောဆောင်သည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာ ကိုးမျိုး နှင့် သူတော်စင် အဆင့် သို့မဟုတ် ထို့ထက် မြင့်မားသော ကာကွယ်ပေးသူ တစ်ဦး လိုအပ်ပါသည်။ 】

【 ၂။ ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ မူလဇာစ်မြစ် ကို အသုံးပြု၍ အကြောပိတ်ရောဂါ ကို လုံးဝ ပျော်ဝင်စေပြီး၊ ကပ်ဘေးကို တာအို အခြေခံအုတ်မြစ် အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း။ အောင်မြင်နိုင်ခြေ: ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း။ ကုန်ကျစရိတ်: ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ မဟာ သူတော်စင် အဆင့် မူလဇာစ်မြစ် သန့်စင်ခြင်း လိုအပ်ပါသည်။ 】

【 ၃၊... 】

တတိယမြောက် စာကြောင်းက မှုန်ဝါးဝါး မည်းနက်သော အဝါရောင် အလင်းတန်းဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။

သို့သော် ဝါးစာလိပ် ၏ အဆုံးတွင်၊ စာလုံးသေးသေးလေးများဖြင့် ရေးထားသော စာတစ်ကြောင်း ရှိသည်:

【 နည်းလမ်း သုံးသွယ် အပြင်၊ စတုတ္ထ နည်းလမ်း လည်း ရှိပါသည်။ 】

【 ဤနည်းလမ်းသည် အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားပြီး အောင်မြင်နိုင်ခြေ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း အောက်သာ ရှိပါသည်။ 】

【 သို့သော် အောင်မြင်ပါက၊ အကြောပိတ်ရောဂါ သည် သေစေနိုင်သော ကပ်ဘေး တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ၊ သမိုင်းတွင် အတုမရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တာအို မျိုးစေ့ တစ်ခု ဖြစ်လာပါမည်။ 】

【 ဤနည်းလမ်းကို — ကံကြမ္မာကို နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း ကိုးကြိမ် ဟု ခေါ်ဆိုပါသည်။ 】

လီဖန် ၏ အကြည့်က ထိုစကားလုံး လေးလုံးပေါ်တွင် အချိန်အကြာကြီး ရပ်တန့်နေသည်။

ကံကြမ္မာကို နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း ကိုးကြိမ်။

အကြောပိတ်ရောဂါ ကို မီးဖို အဖြစ် အသုံးပြုပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် အိုး အဖြစ် အသုံးပြုကာ၊ သံသရာ ကိုးကြိမ် ကို လှေကားထစ်များ အဖြစ် အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်ကာ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အောင်မြင်ပါက မင်း လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက ချောမွေ့ တောက်ပလာလိမ့်မယ်။

ကျရှုံးပါက…

လူဝင်စားဖို့ အခွင့်အရေးလေး တစ်ခုတောင် မရဘဲ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရမယ်။

သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

မြင်ကွင်းပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်—

ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာသည့် အစပိုင်းတွင်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၇ တုံး နှင့် ဇန်နဝါရီလ အထိသာ ရှင်သန်နိုင်မည့် သက်တမ်း လေးပဲ ရှိခဲ့တယ်။

ပထမဆုံး လეလံပွဲမှာ သန့်စင်သော တာအိုသီးပွင့် မူလဇာစ်မြစ်၊ စစ်မှန်သော နဂါး ကောင်းကင် တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ် နဲ့ အပေါက်ကိုးပေါက် ရွှေဆေးလုံး တွေ ပါဝင်ခဲ့တယ်။

ပဉ္စမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ: ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်သော စံအိမ်တော် ဝင်ခွင့် နေရာ နဲ့ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ဖြစ်လာမယ့် သဲလွန်စ။

အဋ္ဌမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ၊ သူတော်စင်များ၏ ရူးသွပ်မှု၊ ခေတ်ကာလ၏ ပဲ့တင်သံများ၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ ကတိကဝတ်။

ပြီးတော့…

အားရှီ။

သူရဲ့ အသိစိတ် ပုံရိပ်ယောင် ၅ ရာခိုင်နှုန်းကို သယ်ဆောင်ထားတဲ့ ရုပ်သေး ကိုယ်ပွား လေးက၊ ဒီဝါးစာလိပ် နဲ့ ဒီကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဓားကို ရဖို့ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်မှာ သူ့ကိုယ်သူ စတေးသွားခဲ့တယ်။

သူ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အချိန်အကြာကြီး ပင်။

ထို့နောက်၊ သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိတော့၊ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတော့သလို၊ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည့် အတွေးများလည်း မရှိတော့ပေ။

အဆုံးအစမဲ့ နက်ရှိုင်းသော တည်ငြိမ်မှု သာ ရှိတော့ပြီး၊ ထိုတည်ငြိမ်မှု အောက်တွင် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပစ်တော့မည့် ပြတ်သားသော မီးတောက် တစ်ခု ရှိနေသည်။

"စနစ်"။

【 ရှိပါတယ်။ 】

"ကံကြမ္မာကို နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း ကိုးကြိမ် ကို စတင်လိုက်ပါ။”

……………..