အခန်း ၁၂၉

အခန်း ၁၂၉ ။ ။ နဝမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ။

အပြုံးလေးက မှုန်ဝါးဝါးလေးပါ။

သတိထားမိဖို့ ခက်ခဲလောက်အောင် မှုန်ဝါးလွန်းလှသည်။

ဒါပေမယ့် အဲဒါက သူ ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာပြီးကတည်းက ပထမဆုံး အကြိမ် တကယ်... ရယ်မောလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ပင်ပန်းသွားပြီ။"

သူက တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်တာကို ငါ့တာဝန် ထားလိုက်တော့။"

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ လှည့်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ၏ နောက်တွင်၊ တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် အစောင့် လေးဦးက တိတ်ဆိတ်စွာ ရှေ့ထွက်လာပြီး၊ အားရှီ ကို ပွေ့ချီကာ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်ရန် ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်၏။

လီဖန် နောက်လှည့် မကြည့်တော့ပေ။

သူက အရှေ့ဘက် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသော နေမင်းကြီးကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

လေလံပွဲ အသစ် တစ်ခု စတင်တော့မည်။

ခရီးစဉ် အသစ် တစ်ခု စတင်တော့မည်။

ပြီးတော့ အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ အဲဒီ အဆိပ်ပြင်း မြွေတွေ၊ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တွေနဲ့ လောဘကြီးသူတွေ…

ပေးဆပ်ရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ။

နဝမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ။

လေလံပွဲ အကြို ကြေညာချက် က တစ်ရက်အကြာတွင်၊ မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ၆၄၁ ခု မှတစ်ဆင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မျက်နှာပြင် အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လင်းလက်လာကြသည်။

ပန်းပန်ထားသော စကားလုံးများ မရှိ၊ မြေကြီး တုန်ဟည်းသွားလောက်သည့် ဖြစ်စဉ်များ မရှိပေ။

ရိုးရှင်းသော တံဆိပ်တုံး စာလုံး တစ်ကြောင်းသာ ရှိသည်:

【 လောကတစ်သောင်း လေလံရုံ နဝမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ "တာအို ကို ရယူခြင်း" အထူး အစီအစဉ် 】

【 အချိန်: နောက်သုံးရက် အကြာ၊ ချန်နာရီ (နံနက် ၇ နာရီမှ ၉ နာရီ အတွင်း)။ 】

【 နေရာ: နယ်ပယ် အများအပြားကို ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရုပ်လုံးဖော်ပြသမည်။ 】

【 ပစ္စည်း: အမည်မသိ။ 】

【 စည်းမျဉ်း: အမြင့်ဆုံး လေလံကြေး ပေးသူက အနိုင်ရရှိမည်။ 】

【 အထူး မှတ်ချက်: ဤလေလံပွဲတွင် အမြင့်ဆုံး စျေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချရသော ပစ္စည်းကို ဝယ်ယူနိုင်သူသည် "တာအို လှိုင်းဂယက် ပဲ့တင်ထပ်မှု" အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ရရှိမည် ဖြစ်ပြီး— မဟာ သူတော်စင် အဆင့် အမွေအနှစ် တစ်ခုနှင့် ခေတ္တမျှ အာရုံခံစားမှု ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။ 】

အလင်းမျက်နှာပြင် ၏ အောက်တွင်။

မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု ရှိ ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများက၊ ထိုတိုတောင်းသော ကြေညာချက် ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ထို့နောက်–

ဆူပွက်သွားကြတော့သည်။

"မဟာ သူတော်စင် အဆင့် အမွေအနှစ်။ နောက်ထပ် မဟာ သူတော်စင် အဆင့် အမွေအနှစ် တစ်ခု"

"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ပျက်သုဉ်းခြင်းရဲ့ ကတိကဝတ်၊ ဒီတစ်ခါရော ဘာဖြစ်မလဲ"

"လောကတစ်သောင်း လေလံရုံ က တကယ်ကို ဘာကြီးလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မဟာ သူတော်စင် အဆင့် ရတနာ တွေကို ဆက်တိုက် ရှာတွေ့နေရတာလဲ"

"နောက်သုံးရက် နေရင်။ ငါ လူမွဲ စာရင်းခံရရင်တောင်မှ အဲဒါကို ကြည့်ကို ကြည့်ရမယ်"

"လူမွဲ စာရင်းခံရလို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ မင်းက ဝင်ခွင့် ရမယ်လို့တောင် ထင်နေတာလား"

"ဝင်ခွင့် မရရင်တောင်၊ အပြင်ကနေ ကြည့်လို့ ရတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ အပြင်ကနေ ကြည့်တာ အလကားပဲလေ"

ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ၊ ဇီဝေ ဧကရာဇ် စိတ်ဆန္ဒ က သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ထပ်လာပြန်ပြီပဲ။"

"မဟာ သူတော်စင် အဆင့် အမွေအနှစ် တွေ... ဒီတစ်ခါတော့ သူ ဘာတွေ ထုတ်ပြနိုင်မလဲ ဆိုတာကို ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"

မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် ၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်လုံးကြီးက အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားသည်။

"တာအို လှိုင်းဂယက် ပဲ့တင်ထပ်မှု... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"

"အကယ်၍ ငါသာ ဒါကနေတစ်ဆင့် မဟာ သူတော်စင် ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို တစ်စွန်းတစ်စ မြင်တွေ့ခွင့် ရမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက ငါ နောက်ဆုံး ခြေတစ်ဝက်ကို လှမ်းနိုင်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"

အချိန် အမာရွတ် ၏ မှုန်ဝါးဝါး လူပုံသဏ္ဍာန် အရိပ်လေးက အချိန် ရေစီးကြောင်း ထဲတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

"မဟာ သူတော်စင် အဆင့် အမွေအနှစ်တွေက... အချိန် နဲ့ သက်ဆိုင်နေမလား"

"အကယ်၍ သက်ဆိုင်နေမယ် ဆိုရင်တော့၊ ဘာတန်ဖိုးပဲ ပေးရပေးရ ငါတို့ ယူရလိမ့်မယ်။"

ထို့ပြင် ဤအခိုက်အတန့်တွင်။

သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား ခြံဝင်းလေး၊ အချိန်-လေဟာနယ် ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ထဲတွင်။

လီဖန် သည် တိတ်ဆိတ်စွာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် သံချေးတက်နေသော တာအိုသတ် ဓား လွင့်မျောနေသည်။

ဓားပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း တံဆိပ်တုံး စာလုံး ရှစ်လုံးမှာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရဆဲပင်:

"သော့ပွင့်သွားတဲ့ နေ့ဟာ တာအို နိုးထလာမယ့် နေ့ပဲ။"

သူက လက်လှမ်းကာ ဓားလက်ကိုင်ကို ဖွဖွလေး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဓားက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး၊ နွေးထွေးသော လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုက လက်မောင်း မှတစ်ဆင့် ဒန်တျန် ထဲသို့ စီးဝင်သွားကာ၊ အိပ်မောကျနေသော တာအို မျိုးစေ့ နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တာအို မျိုးစေ့ က ၎င်းကို တုံ့ပြန်သည့်အလား အနည်းငယ် ခုန်ပေါက်သွားသည်။

လီဖန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။

ဒန်တျန် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ ပရမ်းပတာ အရောင်များ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေသော တာအို မျိုးစေ့ က ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။

တစ်ပတ် လည်ပတ်သွားတိုင်း၊ မှုန်ဝါးသော်လည်း အလွန် သန့်စင်သော တာအိုအငွေ့အသက် လေးတစ်ခုက ဓားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျိုးစေ့ ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် လား။

မရှိသေးဘူး။

ဒါပေမယ့် တာအို မျိုးစေ့ က အင်အားစုဆောင်းနေတယ် ဆိုတာကို သူ အာရုံခံမိနေတယ်။

လိုအပ်နေတာက အချိန်ကိုက် အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ။

လိုအပ်နေတာက ကောင်းကင်ကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် အံ့အားသင့်စရာကောင်းပြီး ရူးသွပ်စရာကောင်းတဲ့ လေလံပွဲ တစ်ခုပဲ။

သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ရွှေရောင် မျဉ်းကြောင်း ကိုးကြောင်းက ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

သူက ဓားလက်ကိုင်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး၊ မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ခြံဝင်းလေး ထဲတွင်၊ လရောင်က ရေလို ကြည်လင်နေသည်။

လေလံစင်မြင့် က မတ်မတ် ရပ်နေဆဲပင်။

ထို လေလံတူလေးကလည်း ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေဆဲပင်။

သူက လျှောက်သွားပြီး လေလံတူ ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

လေလံတူ ကို လက်ထဲ ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်—

ဒန်တျန် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ သူ၏ တာအို မျိုးစေ့ က ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်သွားသည်။

ကလေးငယ် တစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးခုန်သံလို။

မျိုးစေ့ တစ်စေ့ရဲ့ အညှောက်ထွက်လာမှုလို။

အသစ်…

မွေးဖွားလာမှုလို။

လီဖန် ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးလေး တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာသည်။

"နောက်သုံးရက် နေရင်ပေါ့။"

သူက သူ့ဘာသာ ပြောနေသကဲ့သို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"'လေလံပွဲ မှတစ်ဆင့် တာအို ကို ရယူခြင်း' ဆိုတဲ့ ဒီလမ်းကြောင်းက..."

"ဘယ်လောက်ထိ သွားနိုင်မလဲ ဆိုတာကို ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"

လရောင်များ ဖြာကျနေသည်။

ကောင်လေးက လေလံတူ ကို ကိုင်ကာ မတ်မတ် ရပ်နေသည်။

သူ၏ နောက်တွင် တာအိုသတ် ဓား က တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲတော့မည့် မုန်တိုင်း အသစ် တစ်ခု ရှိနေသည်။

နဝမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ —

စတင်တော့မည်။

နဝမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ ကြေညာချက် ထွက်ပေါ်လာသည့် ည။

အရှေ့ပိုင်း တိုက်ကြီး ရှိ ထျန်းဖုန်းမြို့ ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားသော မည်းနက်သည့် ရွှေရောင် အလင်းတိုင်ကြီး လုံးဝ မပျောက်ကွယ်မီမှာပင်၊ ကောင်းကင်ယံတွင် ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

၎င်းက မည်းနက်သော တိမ်တိုက်များ မဟုတ်သလို၊ လှပသော တိမ်တိုက်များလည်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား၊ ၎င်းက စည်းမျဉ်း ကိုယ်နှိုက် ထင်ရှားလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး အနေဖြင့်၊ အရှေ့ဘက် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် မှုန်ဝါးဝါး ခရမ်းရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြူခိုးများ အတွင်းတွင်၊ နန်းတော်များနှင့် မဏ္ဍပ်များ၏ ကောက်ကြောင်းများကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ၎င်းက တံလျှပ် မဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ ရှိ တစ်နေရာမှ နယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဤလောကနှင့် အခြားလောက ကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းဖြင့် မှုန်ဝါးသွားစေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဇီဝေ ဧကရာဇ် နန်းတော် က ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ပေါ်သို့ တရားဝင် ဆင်းသက်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်၊ မြောက်ဘက်။

ဖြူရော်သော အပြာရောင်၊ ရေခဲလို လမင်း ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤရေခဲ လမင်းကြီးမှာ လမင်း ကိုယ်နှိုက် မဟုတ်ဘဲ၊ ရှေးဟောင်း လစန္ဒာ မင်းဆက် ၏ စွမ်းအင် နယ်မြေ ဗဟိုချက်— ထိုက်ယင် ကြယ်တာရာ ဗဟိုချက် ၏ ပုံရိပ်ယောင်ပင်ဖြစ်သည်။ ရေခဲ လမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ မိုင်တစ်သောင်း ပတ်လည် အတွင်းရှိ အပူချိန်က ဆယ်ဒီဂရီ အထိ ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားသော်လည်း၊ မည်သူကမျှ ညည်းညူရန် မရဲဝံ့ကြပေ။

ရှေးဟောင်း လစန္ဒာ မင်းဆက်၊ ရောက်ရှိလာပြီ။

အနောက်ဘက်။

တိမ်တိုက်များ ကြားတွင် ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓ နိုင်ငံတော် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လန်းလာသည်။ ဤနိုင်ငံတော် ၏ ဗဟိုချက်တွင်၊ ဧရာမ ဗောဓိပင်ကြီး ၏ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုက ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး၊ သစ်ရွက် တစ်ရွက်စီတိုင်းတွင် ဗုဒ္ဓ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ပါးစီ ထိုင်နေကာ၊ ဘုရားစာများကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

မဟာယာန ဗုဒ္ဓ နိုင်ငံတော် နှင့် မဟာ နေမင်း တထာဂတ လူဝင်စား တို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြပြီ။

တောင်ဘက်။

နေမင်း ထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်သော ရွှေရောင် စက်လုံးကြီး တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံတွင် အပြင်းအထန် လောင်ကျွမ်းနေသည်။ စက်လုံး အတွင်းတွင်၊ ခြေသုံးချောင်းပါ ရွှေရောင် ကျီးကန်း တစ်ကောင်၏ ကောက်ကြောင်းကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့နိုင်ပြီး၊ ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ဖြည်းညင်းစွာ ခတ်နေသည်။

နေမင်း နတ်ဘုရား နန်းတော် ၏ ဘိုးဘေး ဗိမာန်တော် က ဆင်းသက်လာပြီ။

အရှေ့တောင် အရပ်။

လည်ပတ်နေသော ပရမ်းပတာ မြူခိုးများက ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို မီးခိုးရောင် အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ မြူခိုးများ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ မီး၊ မြေကြီး၊ လေ နှင့် ရေ တို့၏ အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုများက အဆက်မပြတ် ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး၊ ကမ္ဘာကြီး ဖန်တီးခြင်းကို ပြန်လည် ပုံဖော်နေသကဲ့သို့ပင်။

ပရမ်းပတာ ကောင်းကင် နန်းတော်၊ ရောက်ရှိလာပြီ။

အနောက်တောင် အရပ်။

မှုန်ဝါးပြီး အကဲခတ်၍ မရနိုင်သော ငွေရောင် မြစ် တစ်စင်း က ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြန့်ကျက်နေသည်။ ၎င်းက တကယ့် မြစ် တစ်စင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဤလောကရှိ အချိန် ရေစီးကြောင်း ၏ ပုံရိပ်ယောင် ပင်ဖြစ်သည်။ မြစ်ကမ်းစပ်တွင်၊ မှုန်ဝါးဝါး လူပုံသဏ္ဍာန် အရိပ်လေး တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး၊ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြင်ပလောကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အရှိန်ဖြင့် စီးဆင်းနေသည်။

အချိန် အမာရွတ်၊ ထင်ရှားလာပြီ။

အရှေ့တည့်တည့်။

မီးခိုး-အဖြူရောင် ကျောက်ပြားများဖြင့် လုံးဝ ခင်းထားသော ရှေးဟောင်း ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင်က တိမ်တိုက်များ ထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။ ယဇ်ပလ္လင် ၏ ဗဟိုချက်တွင်၊ ရင်းနှီးနေသော မီးခိုး-အဖြူရောင် ကျောက်ခေါင်းတိုင် က တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည်။

မြေမြှုပ်သင်္ချိုင်း သခင်၊ သူ၏ မှန်ကန်သော နေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီ။

ထို့ပြင် အခြား များစွာလည်း ရှိသေးသည်...

ဇီဝေ ဧကရာဇ် နန်းတော် ထက်ပင် ပိုမို ရှေးကျပြီး၊ ၎င်း၏ အမည်နာမ ကို ကောင်းကင် တာအို မှ ဖုံးကွယ်ထားသော ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် တစ်ခု ရှိသည်။

ချီ နှင့် နိဗ္ဗာန် တို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အစွန်း မှ မြစ်ဖျားခံလာသည့်၊ ဗလာနတ္ထိ သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြန်လည် ရောက်ရှိနေသည့် အရာတစ်ခု ရှိသည်။

အရှေးအကျဆုံး ကျမ်းစာများတွင် တစ်ကြိမ်သာ ဖော်ပြထားပြီး၊ လုံးဝ မျိုးသုဉ်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ယူဆထားကြသည့် ယခင် ခေတ်ကာလမှ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူများ ရှိသည်။

"တည်ရှိမှု" ဟု ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲပြီး၊ ၎င်း၏ အကြည့်လေးကပင် လေဟာနယ် ကမ္ဘာကို ပုံပျက်သွားစေနိုင်သည့် အရာများပင် ရှိနေသေးသည်။

တစ်ညတည်း အတွင်းမှာပင်။

အရှေ့ပိုင်း တိုက်ကြီး ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဤ အတိုင်းအတာ အသီးသီး၊ အချိန် အသီးသီး နှင့် ခေတ်ကာလ အသီးသီးမှ "မဟာ သူတော်စင် အဆင့်" တည်ရှိမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ထျန်းဖုန်းမြို့ မှ သေမျိုး များကို အစွမ်းထက် အင်အားစု အသီးသီးက မိုင်တစ်ထောင် အကွာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိုင်တစ်ထောင် အကွာမှနေ၍ပင်၊ ထူးဆန်း၊ အရောင်အသွေး စုံလင်ပြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည့် ထိုကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ကာ၊ သူတို့ လုပ်နိုင်သည့် အရာ တစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

သူတို့က မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ၊ တုန်ယင်နေကြတော့၏။

…………..