အခန်း ၁၃၀

အခန်း ၁၃၀ ။ ။ စတင်ခြင်း

မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ထိုရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် များ၏ ရှေ့တွင်၊ သန်းချီသော ပရိသတ်များမှာ ယခုအခါ လုံးဝ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ မဟာ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို သူတို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အမည်နာမကိုပင် မမှတ်မိနိုင်၊ ၎င်းတို့၏ သဘောတရားကိုပင် နားမလည်နိုင်သော ထိုတည်ရှိမှုများ၊ ဈေးတစ်ခုလို ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်ကို သူတို့ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သူတော်စင် အဆင့် ထက်များစွာ သာလွန်နေသော၊ စတင်တော့မည့် ကောင်းကင်ဘုံများ၏ ခမ်းနားလှသော ပွဲတော်ကြီးကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ထို့နောက်–

လူအချို့က ငိုကြွေးကြသည်။

လူအချို့က ရယ်မောကြသည်။

လူအချို့က မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး၊ ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်များ ထိန်းမရဘဲ ထွက်ကျကုန်သည်။

လူအချို့က အိပ်မက် မက်နေတာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို အတည်ပြုဖို့ သူတို့ရဲ့ ပေါင်တွေကို နာကျင်အောင် ဆိတ်နေကြတယ်။

လူတစ်ယောက်က သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းတည်းကိုပဲ အဖန်တလဲလဲ ပြောနေသည်:

"မဟာ သူတော်စင်... အဲဒါ မဟာ သူတော်စင်... ဒဏ္ဍာရီထဲက မဟာ သူတော်စင်..."

"ငါ... ငါက မဟာ သူတော်စင် ကမ္ဘာမြေကို ဆင်းသက်လာတာကို တွေ့ရလောက်အောင်... အသက်ရှင်ခွင့် မရှိဘူး..."

တစ်ချိန်က အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင်ဒေသ တွင် အလွန် သြဇာညောင်းခဲ့သော ရတနာတစ်သောင်း မျှော်စင် ၏ ပိုင်ရှင် စုဝမ်ကျင်းသည်၊ ယခုအခါ အပျက်အစီးများ ကြားတွင် ခွေခွေလေး ထိုင်နေပြီး၊ မျက်နှာတွင် မျက်ရည်များ စီးကျကာ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ "အဲဒီတုန်းက... ငါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို သုံးပြီး သူတော်စင် ရဲ့ ရတနာတွေကို ဝယ်ဖို့တောင် တွေးခဲ့သေးတယ်..."

"အခုတော့... မဟာ သူတော်စင် တောင် ရောက်လာပြီ..."

"ငါ့ရဲ့ ထပ်ခိုးပေါ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေက... ဘာမှ မဟုတ်တော့ပါလား..."

ချင်လန် ဂိုဏ်း မှ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကျောက်ရွှမ်မင်က မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေပြီး၊ သူ၏ နဖူးက မြေကြီးကို ထိနေကာ သွေးများ ပန်းထွက်နေသည်။

သို့သော် သူ မထပေ။

သူ၏ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အသံဖြင့် ထိုစကားတစ်ခွန်းတည်းကိုသာ အဖန်တလဲလဲ ရေရွတ်နေသည်:

"မနက်ခင်းမှာ တာအိုကို ကြားရရင်၊ ညနေခင်းမှာ ကျေနပ်စွာ သေဆုံးနိုင်ပြီ..."

"မနက်ခင်းမှာ တာအိုကို ကြားရရင်၊ ညနေခင်းမှာ ကျေနပ်စွာ သေဆုံးနိုင်ပြီ..."

"မနက်ခင်းမှာ..."

ထို့နောက် သူ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားပြီ။

တာအို နှလုံးသား က နက်ရှိုင်းသော နားလည်သဘောပေါက်မှု တစ်ခု ရရှိသွားသည်: ရုပ်ခန္ဓာ ၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး၊ သူက အပြုံးလေးဖြင့် ကွယ်လွန်သွားတော့သည်။

ထို့ပြင် တာအို နှလုံးသား ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပိုမို ငယ်ရွယ်ပြီး၊ ပိုမို ထိခိုက်လွယ်သည့် အခြား ကျင့်ကြံသူ များစွာလည်း ရှိသေးသည်—

အချို့မှာ နေရာမှာတင် ရူးသွပ်သွားကြပြီး၊ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောရင်း အမိုးအကာ အောက်မှ ပြေးထွက်ကာ၊ မဟာ သူတော်စင် ၏ အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသော ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ပြေးသွားကြရာ၊ ယိုစိမ့်ထွက်လာသော စည်းမျဉ်း တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှု တစ်စကြောင့် ချက်ချင်း အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အချို့မှာ တာအို နှလုံးသား အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး၊ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များ ထိုးကျသွားကာ၊ စစ်မှန်သောရုပ်သွင် အဆင့် မှ ဝိညာဉ်ဝင်ရိုးစွန်း အဆင့် သို့၊ ဝိညာဉ်ဝင်ရိုးစွန်း အဆင့် မှ သွေးကြောဖွင့် အဆင့် သို့ ကျဆင်းသွားကြပြီး၊ အချို့မှာ လုံးဝ အသုံးမကျသူများ အဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အချို့မှာ ဘေးနားရှိ လူများ၏ လက်မောင်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားပြီး၊ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဖိအားကြောင့် အဖိနှိပ် မခံရစေရန် ရှိသမျှ အင်အား အားလုံးကို အသုံးပြုနေရသည်။

အလင်းမျက်နှာပြင် တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို၊ ထိုနတ်ဘုရားများနှင့် တူသော ပုံရိပ်များကို စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ်၊ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်:

ဒါက... ငါ ကြည့်လို့ ရသေးတဲ့ အရာမျိုး ဟုတ်ပါသေးရဲ့လား။

ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ၊ ဇီဝေ ဧကရာဇ် နန်းတော် ၏ ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်။

ဇီဝေ ဧကရာဇ် သည် လက်နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး၊ သရဖူနှင့် ပုလဲလိုက်ကာ နောက်ကွယ်ရှိ သူ၏ မျက်နှာမှာ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်လို တည်ငြိမ်နေသည်။

သို့သော် သူ၏ ဘေးတွင်၊ ဆံပင်ဖြူ ကြယ်တာရာ အမတ် မှာ သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး၊ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ကျဆင်းနေသည်။

ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူး။

ထိုအစား၊ သူက တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် တစ်ယောက် သက်သက်သာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

မဟာ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤကောင်းကင်ကြီး အောက်တွင်၊ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် အတွက်ပင် ဧကရာဇ် ၏ ချီအငွေ့အသက် အကာအကွယ်ကို သူ လိုအပ်နေသည်။

ထို သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု များ— နေမင်း နတ်ဘုရား၊ မဟာ ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဂိုဏ်း မှ သူတော်စင်မလေး ပိုင်လီ၊ နှင့် (ကျင့်ကြံမှု ကျဆင်းသွားပြီး အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိသွားသော) ချီယန် အရှင်သခင် တို့ ဆိုလျှင်—

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူတို့ အားလုံး အသက်ရှူအောင့်ထားကြပြီး၊ ဧကရာဇ် နှင့် တွေ့ဆုံနေသော အမတ်များလို ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။

သူတော်စင်။

ဒီနေရာမှာ၊ သူတော်စင် ဆိုတာ အရန် အနေနဲ့ ပါဝင်သူ တစ်ယောက် သက်သက်ပဲ။

သူတို့က မဟာ သူတော်စင် ရဲ့ ရှေ့မှာ "သက်သေပြဖို့" နဲ့ "သင်ယူဖို့" တာဝန်ယူရတဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေ သက်သက်ပဲ။

ဧကရာဇ် စိတ်ဆန္ဒ က မဟာ သူတော်စင် ၏ အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသော ကောင်းကင်ကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

သူ၊ ဇီဝေ ဧကရာဇ် နန်းတော် ၏ သခင်၊ သူတော်စင် အဆင့် အထွတ်အထိပ်၊ မဟာ သူတော်စင် တစ်ဝက် အဆင့်ရှိသူ။

ဒီကောင်းကင်အောက်မှာ၊ သူက "လူလတ်တန်းစား" အဆင့်လောက်ပဲ သတ်မှတ်ခံရနိုင်တယ်။

သူ့ထက် ပိုရှေးကျပြီး၊ ဗလာနတ္ထိ နဲ့ ပိုနီးစပ်တဲ့ အဲဒီ တည်ရှိမှုတွေက၊ သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အသက်ရှူသံ တစ်ချက်တိုင်းက သူ့ကို နက်ရှိုင်းတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နှက်သွားစေတယ်။

သို့သော် သူ နောက်မဆုတ်ပေ။

အကြောင်းမူကား ဤတစ်ကြိမ် လေလံတင်မည့် ပစ္စည်းများက သူ စွန့်စားရကျိုး နပ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သူက သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား ခြံဝင်းလေး ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားမှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"လောကတစ်သောင်း လေလံရုံ... လီဖန်..."

"မင်း ဘာတွေ ထုတ်ပြနိုင်ဦးမလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"

နဝမမြောက်နေ့။ နံနက် ၇ နာရီ။

သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား ခြံဝင်းလေး ၏ အထက်ရှိ မည်းနက်သော ရွှေရောင် နယ်မြေ အလင်းအမြှေးပါးက ဖြည်းညင်းစွာ လင်းလက်လာသည်။

ယခင်ကထက် ပိုမို တောက်ပလာသည်။

ယခင်ကထက် ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။

အလင်းအမြှေးပါး ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသော တာအို ပုံစံများက ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ အလင်းအမြှေးပါး ပေါ်တွင် ကူးခတ်၊ ရစ်ပတ်ကာ ရောယှက်နေသည့် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေနဂါးငယ်လေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ခြံဝင်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ဧရာမ အစီအရင် ပုံစံကြီး တစ်ခု အဖြစ် စုစည်းသွားကြသည်။

၎င်းမှာ အဋ္ဌမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ အပြီးတွင် စနစ် က တိတ်တဆိတ် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သော အရာဖြစ်သည်။

မဟာ သူတော်စင် အဆင့် နယ်မြေ (ယာယီ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ဗားရှင်း)။

လီဖန် ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော စနစ် စွမ်းအင် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့်၊ နယ်မြေ သည် ဤတစ်နာရီကြာ လေလံပွဲ အတွင်း မဟာ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု များ၏ တိုက်ရိုက် စူးစိုက်ကြည့်မှု နှင့်... အနည်းငယ်မျှသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ၏ စူးစမ်းထောက်လှမ်းမှုကိုပင် ခံနိုင်ရည် ရှိလာသည်။

အဲဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။

ခြံဝင်းလေး ၏ ဗဟိုချက်ရှိ၊ လေလံစင်မြင့် ပေါ်တွင်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လီဖန် က တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

သူ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေဆဲပင်— ကံကြမ္မာကို နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း ကိုးကြိမ် က ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခုကို တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ ခုနစ်ရက်တာ အနားယူမှုက လုံလောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုသေးသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများက—

ကြည်လင်၊ တည်ငြိမ်ပြီး အကဲခတ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

သူငယ်အိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ ရွှေရောင် မျဉ်းကြောင်း ကိုးကြောင်းက၊ နိုးထလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော အိပ်မောကျနေသည့် ရွှေနဂါး ကိုးကောင်လို ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းနေသည်။

သူ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စည်းမျဉ်း လှိုင်းဂယက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ မဟာ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု များဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသော ကျယ်ပြောလှသည့် ကောင်းကင်ကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အလွန် သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော အပြုံးလေး တစ်ခုက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်။

အသံက ကြည်လင်ပြီး တည်ငြိမ်နေကာ၊ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု ပုံစံများကို ထိုးဖောက်သွားပြီး၊ ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု နေရာတိုင်း၊ ကြည့်ရှုသူတိုင်း နှင့် မဟာ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု တိုင်း၏ အာရုံခံစားမှု ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်:

"စီနီယာ တို့။"

"အဝေးကြီးကနေ လာရတာ၊ ပင်ပန်းသွားပါပြီ။"

"လောကတစ်သောင်း လေလံရုံ၊ နဝမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ—"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ လေလံတူ ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"'တာအို ကို ရယူခြင်း' အထူး အစီအစဉ်"။

"အခု၊ စတင်ပါပြီ။"

လေလံတူ ကျဆင်းသွားသည်။

"ဒေါင်—"

ခေတ်ကာလ အစကတည်းက မြည်ဟည်းလာသကဲ့သို့ ရှေးကျပြီး ခြောက်ကပ်နေသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး တစ်ခုက၊ လေဟာနယ် ကမ္ဘာကို ထိုးဖောက်ကာ၊ စည်းမျဉ်း များကို ထိုးဖောက်ကာ၊ အတားအဆီး အားလုံးကို ထိုးဖောက်ကာ၊ သက်ရှိတိုင်း၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုခေါင်းလောင်းသံ ထဲတွင် မဟာ သူတော်စင် ပင်လျှင် လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်သော စနစ် ၏ ဗဟိုချက်မှ စည်းမျဉ်း စွမ်းအား တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

— ဒီနေရာက လေလံရုံ ပါ။

— စည်းမျဉ်း တွေကို ကျွန်တော် က သတ်မှတ်တာပါ။

မိတ်ဆွေတို့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နေရာယူကြပါ။

ခေါင်းလောင်းသံ၏ ပဲ့တင်သံများက ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်ပျယ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ ထို မဟာ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု များ၏ အသိစိတ်များ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားကြသည်။

အံ့အားသင့်သွားတယ်။

စူးစမ်းလေ့လာမှုတွေ ရှိတယ်။

သိချင်စိတ်တွေ ရှိတယ်။

သတိထားမိဖို့ ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းတဲ့... အသိအမှတ်ပြုမှု တစ်ခု ရှိတယ်။

လီဖန် က ထိုရှုပ်ထွေးလှသော အတွေးများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

သူ လှည့်လိုက်ပြီး၊ ပရမ်းပတာ အရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော လေလံစင်မြင့် ပေါ်ရှိ ပထမဆုံး ခုံ ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ပထမဆုံး လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်း—"

အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားသည်။

လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစားရှိ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် သလင်းကျောက် တစ်ခု၊ ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းများ ပါဝင်နေပုံရပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

သလင်းကျောက် ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်—

ကောင်းကင်ယံရှိ ဖြူရော်သော အပြာရောင် ရေခဲ လမင်း ပုံရိပ်ယောင်ကြီးက အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားသည်။

မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် ၏ အတွေးများက ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထိုးတက်လာသည်။

"အဲဒါက... ထိုက်ယင် ကြယ်တာရာ ဗဟိုချက် ရဲ့ အပိုင်းအစ တစ်ခုလား"

လီဖန် ၏ အသံက တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်:

"ပထမဆုံး လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းက 'ထိုက်ယင် ကြယ်တာရာ ဗဟိုချက် ရဲ့ အပိုင်းအစ - အပြည့်အစုံ ဗားရှင်း' ဖြစ်ပါတယ်။"

"၎င်းက ထိုက်ယင် ကြယ် ရဲ့ ဗဟိုချက်မှ အရင်းခံပြီး၊ နှစ်ပေါင်း သန်းချီတိုင်အောင် သန့်စင်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။"

၎င်း၏ အစွမ်းအာနိသင် သုံးမျိုး ရှိသည်:

"ပထမအချက်၊ ၎င်းမှာ 'မဟာ ယင် တာအို' မူလဇာစ်မြစ် ရဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ အပိုင်းအစတွေ ပါဝင်ပြီး၊ သူတော်စင် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရှိသူတွေက ဉာဏ်အလင်းပွင့်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်ကာ၊ သူတို့ကို နောက်ဆုံး ခြေတစ်ဝက် လှမ်းနိုင်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။"

"ဒုတိယအချက်၊ ၎င်းကို မဟာ သူတော်စင် အဆင့် မှော်ရတနာ တွေရဲ့ ဗဟိုချက် အဖြစ် သန့်စင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ ပုံသွင်းပြီးသွားရင် အဆုံးအစမဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်။"

"တတိယအချက်၊ ၎င်းက ကုသလို့ မရနိုင်တဲ့ ရောဂါတွေ၊ ကျိန်စာတွေ နဲ့ ယင် နဲ့ အအေးဓာတ် သဘာဝ ရှိတဲ့ ဒဏ်ရာ အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားပေးနိုင်ပြီး၊ ၎င်းရဲ့ အစွမ်းသတ္တိက ဒီလောကကြီးမှာ ရှိတဲ့ ဆေးလုံး တွေ အားလုံးထက် သာလွန်ပါတယ်။"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်က ကောင်းကင်ယံသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ၊ အပြင်းအထန် တုန်ခါနေသော မည်းနက်သည့် အပြာရောင် ရေခဲ လမင်းကြီး အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ကနဦး လေလံကြေး: အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘီလီယံ ၅၀၀။"

"တစ်ကြိမ် စျေးတိုးခေါ်တိုင်း ဘီလီယံ ၅၀ ထက် မနည်းရပါဘူး။"

"လျော်ကြေးပေးတဲ့ ပုံစံ အမျိုးမျိုးကို လက်ခံပြီး၊ 'ထိုက်ယင်'၊ 'လရောင်' နဲ့ 'ရေခဲ' တို့နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အကြီးစား တိုက်ခိုက်မှုတွေ၊ မူလဇာစ်မြစ် တွေ၊ စည်းမျဉ်း အပိုင်းအစတွေ နဲ့ တားမြစ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဦးစားပေးပါမယ်။"

"အခု—"

"လေလံပွဲ စတင်ပါပြီ။”

…………..