အခန်း ၁၃၄

အခန်း ၁၃၄ ။ ။ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း။

လီဖန် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

တတိယမြောက် ပစ္စည်း ရောင်းချပြီးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ တာအို လှိုင်းဂယက် ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုက၊ ကမ်းပါးပြိုကျလာသော ကြယ်တာရာ သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်စင်းလို ဒန်တျန် ထဲသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာသည်။

ထို မွေးရာပါ ပရမ်းပတာ တာအို မျိုးစေ့ က ဤအခိုက်အတန့်တွင် "ခုန်ပေါက်" နေခြင်း မရှိတော့ပေ။

၎င်းက လောင်ကျွမ်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် မျဉ်းကြောင်း ကိုးကြောင်းလုံး လင်းလက်လာခဲ့ပြီ။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် က ထိန်းချုပ်မရသော ဒုံးပျံ တစ်စင်းလို မိုးပျံမတတ် ထိုးတက်နေသည်။

ဓမ္မရုပ်သွင် အဆင့် ၇။

အဆင့် ၈။

အဆင့် ၉။

အဆင့်တက်ရန် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နေပါသည်။ တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၁။

အဆင့် ၂။

အဆင့် ၃။

တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါမှသာ၊ သူ၏ ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်နေသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် က နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

လီဖန် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူငယ်အိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ ရွှေရောင် မျဉ်းကြောင်း ကိုးကြောင်းလုံးက ယခုအခါ မျက်လုံးများထဲသို့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းသော အလင်းတန်းလေး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိ၏ လက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

လက်သီး ဆုပ်လိုက်သည်။

စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များ မရှိ၊ ကျယ်လောင်သော အသံများ မရှိပေ။

ထူးဆန်းသော ခံစားချက် တစ်ခုသာ ရှိသည်…ကောင်းကင်၊ မြေကြီး နှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လက်ကို ဖွဖွလေး ဆုပ်လိုက်ရုံဖြင့် စည်းမျဉ်း တစ်မျှင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သကဲ့သို့ ပင်။

သူ၏ အနည်းငယ်မျှသော လှုပ်ရှားမှုလေး တစ်ခုကပင် တာအို လှိုင်းဂယက် တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သကဲ့သို့ ပင်။

တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ စစ်မှန်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်ကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ။

ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင်များ၏ ရှေ့ရှိ သက်ရှိများ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ၆၄၁ ခု ၏ ရှေ့တွင်။

သန်းချီသော သက်ရှိများ အားလုံး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့က အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ ကောင်လေးကို ကြည့်နေကြသည်။ သာမန် သေမျိုး တစ်ယောက်မှ၊ တစ်နာရီ အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားသော ကောင်လေးကို ကြည့်နေကြသည်။

ထို ဒဏ္ဍာရီထဲက မဟာ သူတော်စင် ကြီးများက၊ ရတနာ တစ်ခုပြီး တစ်ခုကို လုယူရင်း၊ တာအိုသီးပွင့်၊ မူလဇာစ်မြစ်၊ သူတို့၏ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက်ကိုပင် အပေါင်ခံပစ္စည်းများ အဖြစ် အသုံးပြုကာ ရူးသွပ်စွာ လေလံဆွဲနေကြသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အကြည့် တစ်ချက်ကို ကြည့်နေကြပြီး၊ ထိုအကြည့် ကျရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မဟာ သူတော်စင် အားလုံး စကားတစ်ခွန်းမှ မဟရဲဘဲ ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၏ နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ စျေးနှုန်း၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း ကို ဆင့်ခေါ် လမ်းညွှန်မှု အခွင့်အရေး၊ နှင့် ထာဝရ ကျိန်စာသင့်မှု ၏ တန်ဖိုး များကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး…

ထို့နောက်–

တစ်ယောက်ယောက် ရူးသွားတယ်။

တစ်ယောက်ယောက် ဒူးထောက်ကျသွားတယ်။

တစ်ယောက်ယောက်က ငိုတယ်။

တစ်ယောက်ယောက်က ရယ်တယ်။

လူများစွာကတော့ အဲဒီနေရာမှာပဲ ထိုင်နေပြီး၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို ကြောင်အမ်းအမ်း စိုက်ကြည့်နေကြကာ၊ အချိန်အကြာကြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေကြတယ်။

တစ်ချိန်က အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင်ဒေသ တွင် အလွန် သြဇာညောင်းခဲ့သော ရတနာတစ်သောင်း မျှော်စင် ၏ ပိုင်ရှင် စုဝမ်ကျင်းသည်၊ ယခုအခါ အပျက်အစီးများ ကြားတွင် ခွေခွေလေး ထိုင်နေပြီး၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည်:

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း..."

"ငါ တစ်သက်လုံး မြင်ဖူးသမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အားလုံး ပေါင်းရင်တောင်... အဲဒီရဲ့ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေး တစ်ခုတောင် မပြည့်ဘူး..."

"ငါ... ငါက ဘာ ရတနာတစ်သောင်း မျှော်စင် ရဲ့ သခင် လဲ..."

သူ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်တော့သည်။

ကျောက်ရွှမ်မင်၏ ရုပ်အလောင်းကို ချင်လန် ဂိုဏ်း မှ တပည့်များက ပြန်လည် ယူဆောင်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

တပည့်များက ယဇ်ပလ္လင် ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေကြပြီး၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ ကောင်လေးကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြကာ၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး က မကွယ်လွန်ခင် ပြောသွားတယ်၊ 'မနက်ခင်းမှာ တာအိုကို ကြားရရင်၊ ညနေခင်းမှာ ကျေနပ်စွာ သေဆုံးနိုင်ပြီ' တဲ့..."

"သူ... သူ တကယ်ပဲ တာအို ကို မြင်သွားခဲ့တာပဲ..."

"ငါတို့ကတော့... ငါတို့ကတော့ သွေးကြောဖွင့် အဆင့်၊ ဝိညာဉ်ဝင်ရိုးစွန်း အဆင့် တွေမှာ ရုန်းကန်နေရတုန်းပဲ..."

ဒီဘဝ က... တန်ပါရဲ့လား။

မည်သူကမျှ အဖြေမပေးကြပေ။

အလင်းမျက်နှာပြင် တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသော ကောင်လေး၏ ပုံရိပ်ကသာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖျက်ပစ်၍ မရနိုင်သော အမှတ်အသား တစ်ခု အဖြစ် ကျန်ရစ်နေခဲ့တော့သည်။

ဒုတိယမြောက် ပစ္စည်း။

လေလံစင်မြင့် ပေါ်တွင်။

လီဖန် က တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နောက်ဆုံး တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာသော တာအို လှိုင်းဂယက်ကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် အချိန်ပေးထားသည်။

သူ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ကျန်ရစ်နေသော မဟာ သူတော်စင် များ၏ အတွေးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအကြည့်များက အထက်စီးမှနေ၍ အကဲခတ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့သလို၊ စူးစမ်း ထောက်လှမ်းသည့် ဖိအားမျိုးလည်း မရှိတော့ပေ။

ရှုပ်ထွေးပြီး ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ခံစားချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

မျက်နှာထား။

ရိုသေမှု။

သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းတဲ့... စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုတောင် ပါနေသေးတယ်။

တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၃ ဆိုတာ၊ သူတို့ အမြင်မှာတော့ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လိုပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီ တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၃ က၊ ယခုလေးတင် မဟာ သူတော်စင် တွေကို ရူးသွပ်သွားစေပြီး၊ ပျက်သုဉ်းခြင်းကို အထင်ကြီး လေးစားသွားစေတဲ့ လေလံပွဲ တစ်ခုကို ကျင်းပပေးခဲ့တယ်။

ဒီ တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၃ မှာ၊ သူတို့တောင် ဖောက်ထွင်း မသိနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တွေ ရှိနေတယ်။

ဒီ တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၃ က၊ လေလံတူ ကို ကိုင်စွဲထားပြီး၊ အဆင့်အတန်းတွေကို ကျော်လွန်နေတဲ့ အာဏာ တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ပုံပဲ။

လီဖန် က ထိုလူများ၏ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

သူ လှည့်လိုက်ပြီး ဒုတိယမြောက် ခုံဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင်၊ ပရမ်းပတာ အရောင် အလင်းတန်းများက တိတ်ဆိတ်စွာ စီးဆင်းနေသည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းများနှင့်အတူ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကလည်း ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါသွားကြ၏။

အဲဒီ အလင်းရောင် အောက်မှာ ဘာရှိနေမလဲ။

"တာအို သက်သေပြခြင်း ကတိကဝတ်" ပြီးရင် ဘာလာဦးမလဲ။

အဲဒါက မဟာတာအို ပဲ့တင်ထပ်မှု ထက် ပိုပြီး အဖိုးတန်မလား။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ကို ဆင့်ခေါ် လမ်းညွှန်မှု ထက် ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိမလား။

လီဖန် က ပရမ်းပတာ အလင်းရောင် အပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။

သူ ချက်ချင်း မလှန်လိုက်ပေ။

သူ ခေါင်းမော့ကာ၊ သူ၏ အကြည့်က ကောင်းကင်ယံကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ မဟာ သူတော်စင် ၏ အတွေးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် များ၏ ရှေ့ရှိ ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်။

အသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ မဟာ သူတော်စင် ပင်လျှင် လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်သော ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း တစ်ခု ပါဝင်နေသည်:

"ပထမဆုံး ပစ္စည်း ဖြစ်တဲ့ တာအို သက်သေပြခြင်း ကတိကဝတ်၊ ရောင်းချပြီးစီးသွားပါပြီ။"

"အခု—"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ဒုတိယမြောက် ပစ္စည်း။"

"ဒီပစ္စည်းက 'တာအို ကို ရယူခြင်း' နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

"ဒီပစ္စည်းက 'အဆင့်တက်ရန် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း' နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

"ဒီပစ္စည်းက 'ပျက်သုဉ်းခြင်း' နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

၎င်းက အရာတစ်ခုတည်း နဲ့သာ သက်ဆိုင်သည်—

သူ၏ လက်က ပရမ်းပတာ အလင်းရောင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

"—— 'မူလဇာစ်မြစ်'။"

အလင်းရောင် မှေးမှိန်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်—

ဖော်ပြ၍ မရနိုင်၊ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေပြီး၊ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေသော၊ အချိန်၏ အစမှတ်က ပထမဆုံး အလင်းတန်း တစ်ခုလို သတင်းစကား တစ်ခုက၊ ခုံပေါ်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒုတိယမြောက် လေလံပစ္စည်း ၏ တောက်ပမှုက သာမန် မဟုတ်ပေ။

၎င်းတွင် အရောင် မရှိ၊ သို့မဟုတ် အရောင် အားလုံး ပါဝင်နေသည်။ ၎င်း ပွင့်လန်းလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ကောင်းကင်ယံရှိ မဟာ သူတော်စင် အဆင့် ၏ ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များ အားလုံး၊ အပြာရောင် ရေခဲ လမင်း၊ လောင်ကျွမ်းနေသော ရွှေရောင် နေမင်း၊ ပရမ်းပတာ မြူခိုးများ၊ သို့မဟုတ် အချိန် ရေစီးကြောင်း တို့ အားလုံးမှာ အရောင်ကျွတ်သွားသော ပန်းချီကား တစ်ချပ်လို ၎င်းနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် မှေးမှိန်သွားကြသည်။

၎င်းတွင် ပုံသဏ္ဍာန် လည်း မရှိပေ။

၎င်းက မှုန်ဝါးပြီး အကဲခတ်၍ မရနိုင်သော၊ ရှိနေသလိုလို မရှိသလိုလို ဖြစ်နေတဲ့ အရာတစ်ခု သက်သက်သာ…

သို့သော် ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်း တစ်ခုတည်းသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဖန်တီးခြင်း။

ပရမ်းပတာ ကို မခွဲခြားရသေးခင်တုန်းက၊ လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်လာတဲ့ အဲဒီ ပထမဆုံး အလင်းတန်း။

အရာအားလုံး မမွေးဖွားလာသေးခင်တုန်းက၊ မျှော်လင့်ချက် ကို ပထမဆုံး စတင် သန္ဓေတည်ခဲ့တဲ့ အခိုက်အတန့်။

မဟာတာအို မပေါ်ထွက်လာသေးခင်တုန်းက၊ အဲဒီ "ဖြစ်နိုင်ခြေ" ဆိုတဲ့ ပထမဆုံး အရိပ်အယောင်။

လီဖန် ၏ အသံက အကြွင်းမဲ့ တိတ်ဆိတ်မှု ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်:

"ဒုတိယမြောက် လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းက 'မူလဇာစ်မြစ် ရဲ့ ဖုန်မှုန့်' ဖြစ်ပါတယ်။"

"၎င်းက ဒီလောကကြီးက မဟုတ်သလို၊ ပျက်သုဉ်းခြင်းကလည်း မဟုတ်ဘူး၊ လူသိများတဲ့ ဘယ်ခေတ်ကာလ ရဲ့ အကြွင်းအကျန်မှလည်း မဟုတ်ဘူး။"

"၎င်းက... ကမ္ဘာကြီး မမွေးဖွားလာသေးခင် ပရမ်းပတာ ထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ 'မူလဇာစ်မြစ် ရဲ့ အပိုင်းအစ' ပဲ။"

"လက်သည်းခွံ ရဲ့ အပုံတစ်သောင်းပုံ တစ်ပုံလောက်ပဲ အရွယ်အစား ရှိတယ်။"

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေ ကြာပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့ လေလံရုံ က အချိန်ရဲ့ အစမှတ် နားက အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကနေ အထူး နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုပြီး ဖမ်းယူ၊ ချိတ်ပိတ်ကာ၊ ဒီကနေ့အထိ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"၎င်းရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ကတော့—"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်က ကောင်းကင်ယံကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ် သက်ရှိ မဆို၊ သူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ၊ သူ ဘယ်က လာတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ၎င်းနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ၊ ကမ္ဘာကြီး မွေးဖွားလာတဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့် ရလိမ့်မယ်။"

"ပရမ်းပတာ ဘယ်လို ကွဲပြားသွားသလဲ၊ ယင် နဲ့ ယန် ဘယ်လို စတင် ခွဲခြားသွားသလဲ၊ နဲ့ အရာအားလုံး ဘယ်လို စတင် မြစ်ဖျားခံလာသလဲ ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့် ရလိမ့်မယ်။"

"ဘာသာစကား အားလုံး၊ သဘောတရား အားလုံး၊ နဲ့ စည်းမျဉ်း အားလုံးကို ကျော်လွန်နေတဲ့... အဲဒီ 'အဓိက အကြောင်းတရား' ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့် ရလိမ့်မယ်။"

"ဒီအရာကို လူတစ်ယောက်တည်းသာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခွင့် ရနိုင်တယ်။"

"ခင်ဗျား နားလည် သဘောပေါက်သွားပြီးတဲ့နောက်၊ ၎င်းက လုံးဝ လွင့်ပျယ်သွားပြီး ဗလာနတ္ထိ ဆီကို ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမယ့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားတဲ့ သူ ရရှိလိုက်မယ့် အရာက၊ သူရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ထွင်းထုခံရပြီး၊ သူရဲ့ တာအို လမ်းကြောင်း ပေါ်မှာ ဖျက်ပစ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အမှတ်အသား တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"ကနဦး လေလံကြေး: ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း (၁၀,၀၀၀)။"

"တစ်ကြိမ် စျေးတိုးခေါ်တိုင်း ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် ထက် မနည်းရပါဘူး။"

"ဒီလေလံပွဲမှာ လျှော့စျေး ပုံစံ အမျိုးမျိုးကို လက်ခံပါတယ်။"

"အခု—"

သူက လေလံတူ ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"စတင်ပါပြီ။"

သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

၎င်းက ယခင် လေလံပွဲ အားလုံးထက် ပိုမို ရှည်လျားပြီး ပိုမို ဖိနှိပ်မှု ရှိသော သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်မှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ထို မဟာ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု များ၏ အတွေးများက အေးခဲနေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။

မယှဉ်ပြိုင်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး။

ထိုအစား၊ အဲဒီ စကားလုံး လေးလုံးရဲ့ အလေးချိန် ကို ချေဖျက်ဖို့ အချိန် လိုအပ်နေလို့ပဲ။

"မူလဇာစ်မြစ် ရဲ့ ဖုန်မှုန့်"။

ကမ္ဘာကြီး မမွေးဖွားလာသေးခင်က မူလဇာစ်မြစ် ရဲ့ အပိုင်းအစ။

အဓိက အကြောင်းတရားကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့် ရရှိခြင်း။

ဒါက……

ဒါက "အခွင့်အရေး" ဆိုတဲ့ အတိုင်းအတာ ကို ကျော်လွန်နေပြီ။

…………….