အခန်း ၁၃၅

အခန်း ၁၃၅ ။ ။ သူတို့ အားလုံး ရူးသွားကြပြီ။

ဤသည်ကား... အံ့ဖွယ် အဖြစ်အပျက် တစ်ခုပင်တည်း။

၎င်းသည် ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များထဲတွင်သာ တည်ရှိပြီး၊ မဟာ သူတော်စင် များပင် မျှော်လင့်ရန် မဝံ့ရဲသော အဆုံးစွန် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ပထမ အသက်ရှူကြိမ်။

ဒုတိယ အသက်ရှူကြိမ်။

တတိယ အသက်ရှူကြိမ်။

ထို့နောက်–

"ဘုန်း--"

ထို ပရမ်းပတာ မြူခိုးများက အရင်ဆုံး ပေါက်ကွဲ ထွက်လာခဲ့သည်။

ရွှမ်ဖင် တာအိုမိတ်ဆွေ သည် အရင်ကလို နူးညံ့ တည်ငြိမ်မနေတော့ဘဲ၊ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒက ထိန်းချုပ်မရသော မီးတောင် တစ်ခုလို ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်:

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်း (၂၀,၀၀၀)။ ပရမ်းပတာ ကောင်းကင် နန်းတော် အနေနဲ့၊ ပရမ်းပတာ မိခင် ချီအငွေ့အသက် အရန် အားလုံး— ဆယ့်ရှစ်မျှင် ကို အပေါင်ခံပစ္စည်း အဖြစ် ပေးအပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ပရမ်းပတာ ပင်လယ် ရဲ့ ဗဟိုချက်ကို ထာဝရ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခွင့်။ ငါ ရွှမ်ဖင် တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ တစ်သက်တာ တာအို အောင်မြင်မှုတွေ အားလုံး။ ငါ ရွှမ်ဖင် တာအိုမိတ်ဆွေ — သူရဲ့ ထာဝရ ကျွန် အဖြစ် အစေခံဖို့ အပေါင်ခံပစ္စည်း အဖြစ် ပေးအပ်မယ်"

ထာဝရ ကျွန်။

မဟာ သူတော်စင် တစ်ပါးက ဤပစ္စည်းကို ရရှိရန်အတွက် ထာဝရ ကျွန် အဖြစ် အစေခံရန်ပင် ဆန္ဒရှိနေသည်။

သို့သော် မည်သူကမျှ သူ့ကို မရယ်မောကြပေ။

အကြောင်းမူကား–

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသောင်း (၃၀,၀၀၀)"

နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား ၏ ရွှေရောင် ကျီးကန်း ပုံရိပ်ယောင် သည် မီးတောက်များ၏ ဝါးမျိုမှုကို လုံးဝ နီးပါး ခံလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ အသံက ရူးသွပ်မှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်:

"နေမင်း နတ်ဘုရား နန်းတော် အနေနဲ့၊ မဟာ နေမင်း စစ်မှန်သော မီးတောက်... မူလဇာစ်မြစ်၊ အားလုံး။ ရွှေရောင် ကျီးကန်း ဘိုးဘေး သွေး အားလုံး။ ထန် တောင်ကြား ဗဟိုချက်ကို ထာဝရ အသုံးပြုခွင့် အားလုံး။ ငါ နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား နဲ့အတူ — မူလဇာစ်မြစ် ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး၊ မီးတောက်တွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ၊ ကတိကဝတ် ကို ရရှိသူကို နှစ်တစ်သောင်း တိုင်တိုင် ကာကွယ်ပေးဖို့ အပေါင်ခံပစ္စည်း အဖြစ် ပေးအပ်မယ်"

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးသောင်း (၄၀,၀၀၀)"

မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် ၏ ထာဝရ ရေခဲပြာရောင် မျက်လုံးကြီးက အေးစက်မနေတော့ဘဲ၊ အရည်ပျော်လုမတတ် ပူလောင်နေသည်:

"ရှေးဟောင်း လစန္ဒာ မင်းဆက် အနေနဲ့၊ ထိုက်ယင် ကြယ်တာရာ ဗဟိုချက် ကို မူလဇာစ်မြစ် အဖြစ် အသုံးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ထာဝရ ရေခဲ ခေတ်ကာလ ရဲ့ အပြည့်အဝ လမ်းညွှန်ခွင့် ကို အသုံးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ရှေးဟောင်း လစန္ဒာ မင်းဆက် ရဲ့ မျိုးဆက် အဆက်ဆက် ကျွန်ပြုခံရမှုကို ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ငါ၊ မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် — ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မဟာတာအို ကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပြီး၊ ကတိကဝတ် ကို ရရှိသူရဲ့ တာအို လမ်းကြောင်း ထဲကို ပေါင်းစပ်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်"

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမှု။

ဆိုလိုသည်မှာ သူမက သူမ၏ တာအို ကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်ပြီး၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အားလုံး၊ သူမ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အားလုံး နှင့် သူမ၏ တည်ရှိမှု အားလုံးကို၊ ကတိကဝတ် ကို ရရှိသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်ပေးလိုက်မည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသောင်း (၅၀,၀၀၀)"

ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် ၏ စိတ်ဆန္ဒ က နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အက်ကွဲ မနေတော့ဘဲ ပြတ်သားသော ရူးသွပ်မှု တစ်ခု ပါဝင်နေသည်:

"ငါ့ရဲ့ တာအိုသီးပွင့်။ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှု။ ငါ့ရဲ့ ထာဝရ ကျိန်စာသင့်မှု။ ငါ့ရဲ့... အရာအားလုံး။ အားလုံး"

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်သောင်း (၆၀,၀၀၀)"

အချိန် ရေစီးကြောင်း ၏ ပုံရိပ်ယောင် ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အချိန် အမာရွတ် သည်၊ ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် ရှင်းလင်းသော လူပုံသဏ္ဍာန် အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မှုန်ဝါးဝါး မျက်နှာတစ်ခု၊ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် အိုမင်းရင့်ရော်နေသလို၊ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် နုနယ်ပျိုမြစ်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ၏ အတွေးများထဲတွင် အချိန်ကို ကျော်လွန်နေသော တောင့်တမှု တစ်ခု ပါဝင်နေသည်:

"အချိန် အမာရွတ် အနေနဲ့၊ အချိန်ရဲ့ အစမှတ် နားက အစစ်အမှန် သမိုင်းကြောင်း ရုပ်သံမှတ်တမ်း ဆယ်စက္ကန့်စာ ကို လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးအပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ အတိတ်က အခိုက်အတန့် တစ်ခုခုဆီကို ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ဆယ်ကြိမ် ကို လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးအပ်မယ်။ ငါ့ရဲ့ အချိန် မူလဇာစ်မြစ် နဲ့အတူ — အားလုံး။ ငါ့ အချိန် အမာရွတ် နဲ့အတူ — ဉာဏ်အလင်းပွင့်ပြီး မူလဇာစ်မြစ် ကို နားလည် သဘောပေါက်တဲ့ သူတွေအတွက် သက်သေပြစရာ လမ်းစ တစ်ခု အဖြစ်— အချိန် ရေစီးကြောင်း ထဲမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်"

အချိန် ရေစီးကြောင်း ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားမည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူက သူ၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ ဖျက်ပစ်လိုက်မည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

လေလံကြေးများက၊ ထိန်းချုပ်မရသော စကြဝဠာ ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုလို၊ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၇၀,၀၀၀၊ ၈၀,၀၀၀ နှင့် ၉၀,၀၀၀ ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ထိုးတက်နေသည်။

စျေးတိုးခေါ်လိုက်တိုင်းတွင်၊ တာအိုသီးပွင့်၊ မူလဇာစ်မြစ်၊ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက် နှင့် ထာဝရ ကျိန်စာသင့်မှု များကို ပုံအော လောင်းကြေးထပ်သည့် မဟာ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု တစ်ခုစီ ပါဝင်လာသည်။

သူတို့က လေလံဆွဲနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏ အသက်များဖြင့် လောင်းကစား လုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို "အဓိက အကြောင်းတရား" ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့် ရရန် အခွင့်အရေးလေး တစ်ခု အတွက် လောင်းကြေးထပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟာ သူတော်စင် ကို ကျော်လွန်ရန်၊ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့်ဆီသို့ ရောက်ရှိရန်၊ သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်း ကိုပင် ကျော်လွန်သွားရန် ထိုသေးငယ်သော အခွင့်အရေးလေး အတွက် လောင်းကြေးထပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု များမှာ ယခုဆိုလျှင် နောက်ခံ လူရံများ အဖြစ်လောက်သာ ရှိတော့၏။

ပိုင်လီ သည် ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဂိုဏ်း ၏ ကြည့်ရှုရေး ဧရိယာတွင် ရပ်နေပြီး၊ မဟာ သူတော်စင် များကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကောင်းကင်ကြီးကို နှင့်၊ "ထာဝရ ကျွန်ပြုခံရမှု"၊ "မဟာတာအို ကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးမှု" နှင့် "အချိန် ရေစီးကြောင်း ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားမှု" များကို အပေါင်ခံပစ္စည်းများ အဖြစ် အသုံးပြုပြီး လေလံဆွဲနေကြသည်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက ပြာနှမ်းနေပြီး၊ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

ထိုက်ရွှီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဂိုဏ်း သည် ဤလောကကြီး၏ အထွတ်အထိပ် ပင်ဖြစ်သည်ဟု သူမ တစ်ချိန်က ထင်ခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်သတိရသွားသည်။

သူတော်စင်မလေး ဆိုသည့် အဆင့်အတန်း သည် သက်ရှိ အားလုံးကို အထက်စီးမှ ကြည့်ရန် လုံလောက်သည်ဟု သူမ တစ်ချိန်က ထင်ခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်သတိရသွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူမက ၎င်းကို ရယ်စရာ ကောင်းသည်ဟုသာ မြင်တော့သည်။

အလွန်တရာ ရယ်စရာ ကောင်းလွန်းလှ၏။

ချီယန် အရှင်သခင် သည် အစွန်အဖျားတွင် ခွေခွေလေး ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် က တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် သို့ ထိုးကျသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ထို မဟာ သူတော်စင် များကို ကြည့်ကာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ခါးသီးမှုများနှင့် တွေဝေမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူက သူတော်စင် တစ်ဝက် ဖြစ်ပြီး၊ မဟာ သူတော်စင် ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်ဟု တစ်ချိန်က ထင်ခဲ့ဖူးသည်။

ထို ခြေတစ်လှမ်း သည် ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်သော ချောက်နက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေသည် ဆိုသည်ကို သူ ယခုမှပင် နားလည်သွားတော့၏။

၎င်းသည် သေမျိုး များ ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်သော ချောက်နက်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ရှေ့တွင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ၆၄၁ ခု ၏ ရှေ့တွင်။

ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများမှာ သူတို့ ဘဝ၏ အရူးသွပ်ဆုံး၊ အကြေကွဲဆုံး နှင့် အယုံကြည်ရဆုံး အခိုက်အတန့်ကို ဖြတ်သန်းနေကြရသည်။

ထျန်းဖုန်းမြို့ ၏ ဆင်ခြေဖုံး ဒေသတွင်၊ ထိုနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းခံခဲ့ရသော သေမျိုး သိန်းချီပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြသည်။

"မဟာ သူတော်စင်"၊ "တာအိုသီးပွင့်"၊ သို့မဟုတ် "မူလဇာစ်မြစ်" ဆိုသည်မှာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်မှန်း သူတို့ နားမလည်ကြပေ။

သို့သော် ထိုမြင်ကွင်းများကိုမူ သူတို့ နားလည်နိုင်ကြသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ထို နတ်ဘုရားများနှင့် တူသော တည်ရှိမှုများသည်၊ ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ရာသော "အရာ" တစ်ခု အတွက် "ထာဝရ ကျွန်" ဖြစ်ရန် နှင့် "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးရန်" ပင် ဆန္ဒရှိနေကြလောက်အောင် ရူးသွပ်နေကြသည် ဆိုသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။

တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ "အဲဒါ... နတ်ဘုရား တစ်ပါး... တစ်ခုခုကို လုယူနေတာပဲ..."

တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ငါ... ငါ အသက်ရှင်ရတာ... တန်သွားပြီ... တန်သွားပြီ..."

လူအချို့က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်များ ထိန်းမရဘဲ ထွက်ကျကုန်သော်လည်း၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်မှ မျက်လုံးမခွာဘဲ ဆက်ကြည့်နေကြသည်။

အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင်ဒေသ၊ ရတနာတစ်သောင်း မျှော်စင် ဌာနချုပ် ၏ အပျက်အစီးများ။

စုဝမ်ကျင်း သည် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူက အပျက်အစီးများ ကြားတွင် ဒူးထောက်ကာ၊ ကျိုးပဲ့နေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဆုပ်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို မျက်နှာမူကာ အဖန်တလဲလဲ ပြောနေသည်:

"ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ ရှိတယ်... ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ ရှိတယ်... ထိပ်တန်းအဆင့် ကျောက်တုံး တစ်သောင်း... ငါ့မှာ ရှိတယ်..."

သို့သော် သူ့ကို မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သူ၏ လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များမှာ လေလံကြေး ၏ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေး တစ်ခုပင် မရှိပေ။

အနောက်ပိုင်းဒေသ ဗုဒ္ဓ နိုင်ငံတော် ၏ ဘုရားကျောင်းငယ်လေး တစ်ခု ရှေ့တွင်။

ရဟန်းတော် ဒါဇင်ချီက မြေကြီးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို ကြည့်ရင်း ဘုရားစာများကို ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

သို့သော် ရွတ်ဆိုသံများက တဖြည်းဖြည်း ရှုပ်ထွေးလာပြီး တုန်ယင်လာ၏။

ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါးက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ "မူလဇာစ်မြစ် ၏ ဖုန်မှုန့်" ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ၊ သူ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးအိုကြီးများမှ မျက်ရည် နှစ်ကြောင်း စီးကျလာသည်။

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်:

"ဤဘုန်းကြီးသည်... နှစ်ရှစ်ဆယ် တိုင်တိုင် ခြိုးခြံချွေတာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး... သေမျိုး လောကကြီး ကို ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်ပြီဟု ထင်ခဲ့သည်..."

"ယခုမှပင် ငါ နားလည်တော့သည်... သေမျိုး လောကကြီး ၏ အပြင်ဘက်တွင်... နောက်ထပ်... နောက်ထပ်..."

သူ ဆက်မပြောတော့ပေ။

အကြောင်းမူကား သူ စကားမပြောနိုင်တော့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ တာအို နှလုံးသား သည် "မူလဇာစ်မြစ် ၏ ဖုန်မှုန့်" ၏ ပုံရိပ်ယောင် ရှေ့တွင် ပြိုကွဲသွားခဲ့လေပြီ။

တောင်ပိုင်း လီ မီးတောက် နယ်မြေ၊ မီးတောင် တစ်လုံး၏ ခြေရင်းတွင်။

မီး-အမျိုးအစား ကျင့်ကြံသူ ရာချီပြီး ဤနေရာတွင် စုဝေးကာ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ များ ဖြစ်ကြပြီး၊ အမြင့်ဆုံး အဆင့်မှာ စစ်မှန်သောရုပ်သွင် အဆင့်သာ ရှိသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူတို့ အားလုံးမှာ ဝိညာဉ် နုတ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို ကြောင်အမ်းအမ်း စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် စကားပြောလာသည်:

"ငါ... ငါ ကျင့်ကြံလာတာ နှစ်သုံးရာ ရှိပြီ... စစ်မှန်သောရုပ်သွင် အဆင့် က အထွတ်အထိပ် ပဲ လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ..."

"အဲဒီတော့... အဲဒီတော့ နောက်ထပ် ရှိသေးတာပဲ... နောက်ထပ် ရှိသေးတာပဲ..."

သူ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ ရယ်မောသံက ခြောက်ကပ်ပြီး၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည်။ ဖားသူငယ် တစ်ကောင်က နောက်ဆုံးတွင် တွင်းပေါက် အပြင်ဘက်၌ မည်သည့်အရာများ ရှိသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်း ပေမင် နှင်းပြင်၊ ရေခဲဂူ တစ်ခု အတွင်း။

ထိုက်ယင် မျိုးနွယ်စု မှ အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ် က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်တွယ်ပြီး တုန်ယင်နေကြသည်။

သူတို့က အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် ကို ကြည့်နေကြသည်။

သာမန်အချိန်များတွင် မော့ပင် မကြည့်ရဲသော သူတို့၏ ဘိုးဘေး ကြီးက၊ ယခုအခါ "မဟာတာအို ကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးမှု" ကို အပေါင်ခံပစ္စည်း အဖြစ် အသုံးပြုပြီး "မူလဇာစ်မြစ် ၏ ဖုန်မှုန့်" တစ်ခု အတွက် ရူးသွပ်စွာ လေလံဆွဲနေသည်ကို ကြည့်နေကြ၏။

တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်:

"ဘိုးဘေး... ဘိုးဘေး၊ ဘာလို့... ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ..."

မည်သူကမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။

အကြောင်းမူကား မည်သူကမျှ အဖြေကို မသိသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

အရှေ့ဘက် ပင်လယ် ကမ်းရိုးတန်း၊ တံငါရွာ တစ်ရွာ။

တံငါသည် အဘိုးကြီး အချို့က ကျောက်ဆောင်များ ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့က စာမတတ်ကြ၊ ကျင့်ကြံခြင်း အကြောင်း နားမလည်ကြ၊ "မဟာ သူတော်စင်" ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာ မှန်းပင် မသိကြပေ။

သို့သော် ထိုမြင်ကွင်းများကိုမူ သူတို့ နားလည်နိုင်ကြသည်။

ဒဏ္ဍာရီထဲက နတ်ဘုရားများနှင့် တူသော ထိုတည်ရှိမှုများမှာ ယခု ရူးသွပ်နေကြပြီ ဆိုသည်ကိုပင်။

တံငါသည် အဘိုးကြီး တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်:

"ပင်လယ် နတ်ဘုရား... နဂါးမင်း... သူတို့ အားလုံး တကယ် ရှိတာပဲ..."

အခြား တံငါသည် အဘိုးကြီး တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ကာ အလင်းမျက်နှာပြင် ဆီသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်:

"နတ်ဘုရားတွေ... နတ်ဘုရားတွေ ကာကွယ်ပေးပါ... နတ်ဘုရားတွေ ငါ့သားကို ကာကွယ်ပေးပါ... သူ ဘေးကင်းကင်း ပြန်လာပါစေ…”

………